 |
| Η παραβίαση των καμερών στην Τεχεράνη και το μήνυμα για την Αθήνα - φωτό: web |
Πώς Μοσάντ και CIA διείσδυσαν στο δίκτυο καμερών της Τεχεράνης - Τι σημαίνει αυτό για την εγκατάσταση 1.000 «έξυπνων» καμερών στην Αθήνα.
Σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια των συστημάτων μαζικής επιτήρησης προκαλούν αποκαλύψεις σχετικά με το δίκτυο καμερών κυκλοφορίας στην Τεχεράνη, το οποίο φέρεται να είχε παραβιαστεί από ξένες μυστικές υπηρεσίες.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η λέξη Ησυχασμός παράγεται από το ρήμα ησυχάζω που σημαίνει βρίσκομαι σε κατάσταση σιγής, ηρεμίας και αυτογνωσίας. Ο ησυχαστής μοναχός, αλλά και λαϊκός, πλημμυρισμένος από θείο έρωτα, προσπαθεί να αποβάλλει κάθε κοσμική ενασχόληση και σκέψη, αποζητά την ησυχία και επικεντρώνεται στη μνήμη του Θεού, λέγοντας αδιάλειπτα την νοερά προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό». Η άσκηση αυτή καθαρίζει την καρδιά από κάθε πάθος και το νου από τους ακάθαρτους λογισμούς, τους οποίους υπαγορεύουν οι δαίμονες. Ο ησυχαστής έτσι αποκτά «νουν Χριστού», όπως είπε ο απόστολος Παύλος. Το μυαλό του, η καρδιά του, οι αισθήσεις του και γενικά ολόκληρη η ψυχοσωματική του υπόσταση γεμίζει από την άκτιστη χάρη και την παρουσία του Θεού, τον καθαρίζει από τους ρύπους της αμαρτίας, τον αγιάζει, τον καθιστά μέτοχο των ακτίστων ενεργειών του Θεού. Με την συνεχή άσκηση ο ησυχαστής αισθάνεται με τις σωματικές του αισθήσεις, βλέπει με τα σωματικά μάτια του το άκτιστο θείο φως, αυτό το φως που είδαν οι άγιοι απόστολοι στο όρος Θαβώρ.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η δεύτερη Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη σε μια από τις μεγαλύτερες πατερικές μορφές της Εκκλησίας μας, στον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης (1347-1359). Ο μεγάλος αυτός άνδρας έζησε σε μια πολύ ταραγμένη ιστορική περίοδο για την Εκκλησία μας, κατά την οποία ο κίνδυνος νοθεύσεως της αλήθειας υπήρξε μεγάλος και όπου η ορθόδοξη πνευματικότητα κινδύνευε να αλωθεί από τον δυτικό σχολαστικισμό και η υπεράσπισή της έλαχε στην μεγάλη αυτή πνευματική μορφή.
445. Ποιες είναι οι διαφορές στη σύνθεση της Λειτουργίας: Ρωμαϊκή και Ορθόδοξη;
Ερώτηση ενός διακόνου : Ποιες είναι οι διαφορές στη σύνθεση των Ρωμαϊκών και Ορθόδοξων Λειτουργιών;
Διανύουμε καί ἐφέτος, μέ τή δύναμη καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ, τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πού εἶναι περίοδος μετάνοιας, νηστείας καί προσευχῆς. Ὅμως διερωτῶμαι: γιατί ἐμεῖς οἱ χριστιανοί καί ἐγώ προσωπικά δέν ζοῦμε συνειδητή καί τέλεια («ἁγία») χριστιανική ζωή; Τί εἶναι αὐτό πού μᾶς ἐμποδίζει νά ζοῦμε χριστιανικά;
ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΥΝΑΪΤΗ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ
ΓΙΑΤΙ ΝΗΣΤΕΥΟΥΜΕ ΑΦΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΠΕ
ΠΩΣ ΤΑ ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ;
ΕΡΩΤΗΣΗ 64η: Ἀφοῦ ὁ Χριστὸς λέγει, «Αὐτὰ ποὺ μπαίνουν ἀπὸ τὸ στόμα δὲν κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἀκάθαρτο», γιατὶ οἱ Πατέρες ὅρισαν νὰ μὴ τρῶμε κρέας τὶς ἡμέρες τῆς ἁγίας νηστείας;
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ἄρα γε πότε, ὦ Κύριε, Θά 'ρθῆς ὥστε ἡ ἀδυναμία μου
νά βρῆ τήν θεραπεία ζητῶντας τήν δικαιοσύνη Σου!
Ἐσύ ἀγαπᾶς τήν εἰρήνη γιατί εἶσαι τῆς εἰρήνης Δοτήρ,
ἐνῶ ἐγώ περιβάλλομαι μέ τόν θόρυβο καί τήν σύγχυσι.
«Εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. ιδ΄, 31). (: Ἀμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἥπλωσε τὴν χεῖρα του, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ εἶπε· Ὀλιγόπιστε, διατὶ ἐδείλιασες;).
«Ὅπως ἀκριβῶς τὰ φυτά, ὅταν ποτίζωνται αὐξάνουν ἐκ φύσεως, ἔτσι καὶ ἡ Πίστη μας ὅταν πολεμῆται ἀνθίζει περισσότερο, κι ὅταν ἐνοχλῆται αὐξάνεται, καὶ συνήθως δὲν κάνουν τοὺς κήπους τόσο εὐθαλεῖς τὰ ἄφθονα νερά, ὅσο ἐκ φύσεως ποτίζει τὶς Ἐκκλησίες τὸ αἷμα τῶν μαρτύρων.
439. Ποια είναι τα καθήκοντα των υπηρετών;
Ερώτηση ενός ενορίτη: Ποια είναι τα καθήκοντα των υπηρετών;
Η απάντηση του ιερέα: Υπηρέτες με κάθε δυνατή επιμέλεια, αφοσίωση και ζήλο:
α) Είναι υποχρεωμένοι να εκπληρώνουν τις εντολές των κυρίων τους και τις εργασίες που τους έχουν ανατεθεί, φροντίζοντας όχι για το δικό τους όφελος, αλλά για το όφελος των κυρίων τους (Εφεσ. 6:5-8). Οι δούλοι εκείνοι που αποκαλύπτουν τα μυστικά των κυρίων τους σε ξένους, βλάπτοντας την τιμή, τη δόξα ή τα συμφέροντά τους, διαπράττουν σοβαρές αμαρτίες. Όσοι τους συκοφαντούν και τους δυσφημούν, όσοι από αμέλεια, αμέλεια και κακία βλάπτουν τους κυρίους τους και δίνουν την περιουσία τους σε άλλους, αμαρτάνουν ακόμη περισσότερο.
Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Μνημοσύνου πρός τήν Ἀνατολή τελεῖται
Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD
αʹ ἔκδοσις, 15/2/2026
(γιά καλύτερη ἀνάγνωση, γιά τίς παραπομπές, τίς εἰκόνες, τίς ἀναφορές, κτλ., δεῖτε παρακάτω τό PDF)
Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Μνημοσύνου, ὅπως καὶ κάθε Ἀκολουθία στὴν Ἐκκλησία μας τελεῖται ἁγιοπατερικά, παραδοσιακά, πρὸς τὴν Ἀνατολή.1 Καὶ τὸ Μνημόσυνον προσευχή εἶναι. Ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ περασμένου αἰώνα, κυρίως λόγῳ τῆς προτεσταντολατινογενοῦς πλάνης «versus populum» τῆς λειτουργικῆς κινήσεως (τουτέστι κατ’ οὐσίαν «θεατρική» προσευχή πρὸς τὸν Λαόν, ποὺ ἄρχισε ἀπὸ τὸν Λούθηρο καὶ τοὺς Προτεστάντες, πέρασε στοὺς Ρωμαιοκαθολικούς, καὶ ὑπεστηρίχθη στήν αἱρετική Βʹ Βατικάνειο Σύνοδόν των), τὴν ὁποίαν προώθησαν καθ’ ἡμᾶς ἡμέτεροι παρασυρθέντες θεολόγοι, λειτουργιολόγοι, κληρικοί, τὸ μεγαλύτερο ποσοστὸ τῶν Ἱερέων μας - δυστυχῶς - τελοῦν τὸ Μνημόσυνον πρὸς τὸν Λαόν. Ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ ὑποστηρικτὲς τοῦ παρασυρθέντος Φουντούλη, ποὺ προωθοῦν τὴν ἀδιαφορία ἐν γένει γιὰ τὴν κατ’ Ἀνατολάς τέλεση τῶν Ἀκολουθιῶν, καὶ ὅτι ὅλα εἶναι «ἐντάξει». Αὐτὸ εἶναι μεγάλη πλάνη (ὑποσ. 1), καὶ τὰ πράγματα δὲν εἶχαν ἔτσι, οὔτε στὴν νεότητά μας στὸ χωριό, ὅπου οἱ Ἱερεῖς τελοῦσαν τὸ Μνημόσυνον πάντοτε πρὸς Ἀνατολάς, στὸ κέντρον τοῦ Ναοῦ, κάτω ἀπὸ τὸν μέγα Πολυέλεο (στὸ ἴδιο περίπου σημεῖο ὅπου διαβαζόταν παλαιὰ καὶ ἡ ὀπισθάμβωνος Εὐχή). Πολλῷ δὲ μᾶλλον ὅταν τὸ Ἅγιον Ὄρος, καὶ ὅλες οἱ ὑπόλοιπες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἄλλων χωρῶν τηροῦν τὴν Παράδοση τῆς κατ’ Ἀνατολὰς τελέσεως τοῦ Μνημοσύνου, ἀκόμη καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς ποὺ ἄγνωστο πῶς δὲν παρεσύρθη ἀπὸ τοὺς δικούς μας. 2
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η αττική γη ανέδειξε, σε όλες τις ιστορικές περιόδους, μια πλειάδα αγίων, οι οποίοι λαμπρύνουν το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς είναι και ο Όσιος Λαυρέντιος από τα Μέγαρα, κτήτορας της Ιεράς και Σεβασμίας Μονής Φανερωμένης Σαλαμίνας.
Γεννήθηκε και έζησε το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα στα Μέγαρα της Αττικής από φτωχούς, αλλά ευσεβείς γονείς, τον Δημήτριο και την Κυριακή. Ονομαζόταν Λάμπρος Κανέλλος και ασκούσε το επάγγελμα του αγρότη και του οικοδόμου. Ήταν νυμφευμένος με μια ευσεβή σύζυγο, τη Βασίλω, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ιωάννη και το Δημήτριο. Ζούσαν μια ήσυχη και ενάρετη οικογενειακή και χριστιανική ζωή, στα δύσκολα εκείνα χρόνια της τουρκοκρατίας.
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
304. Ὅπως μερικοί ὑψώνουν μέχρι τόν οὐρανό τήν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου, ἄλλοι ἐπιδιώκουν νά κατεβάζουν μέχρι τήν γῆ τήν ἀξία του. Οἱ φυσικές του πραγματικότητες εἶναι ἡ μεγίστη ἀξία καί ἀθανασία του.
305. Ὁ ἄνθρωπος, γίνεται ὅλο καί περισσότερο ἄγνωστος. Γι᾿ αὐτό, αὐτοί πού ὁριοθετοῦν μόνο τήν γνῶσι μονομερῶς, ἀναποφεύκτως φθάνουν στό βάθος τῆς ἀλαζονείας, τό ὁποῖο δέν τό ξέρει κανείς -ἀπό τό ὁποῖο πάσχουν οἱ «ράπτες» τῆς ἐπιστήμης.
Η ερώτηση ενός ευγενή : Ποιες είναι οι αμαρτίες κατά της αλήθειας;
Η απάντηση του ιερέα: Αμαρτήματα κατά των καθηκόντων της αλήθειας είναι:
1) Δολοπλοκία και απάτη. Αυτά τα δύο ελαττώματα αναφέρονται από τον Απόστολο Παύλο (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:6 , Εβραίους 4:13).
2) Κλοπή ή μυστική κλοπή αντικειμένου άλλου εν αγνοία του ιδιοκτήτη του.
«Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε»
Μια γυναίκα ταπεινή, φτωχή και κατά κόσμον ασήμαντη, φρόντισε, περιποιήθηκε και έκλεισε στην αγκαλιά της με απέραντη αγάπη, όχι μόνο έναν άνθρωπο, αλλά τον κόσμο ολόκληρο. Έκανε παιδί της τον κάθε άνθρωπο. Έγινε μάνα του ορφανεμένου, προστασία του κατατρεγμένου, σκέπη του φτωχού, παρηγοριά του αρρώστου. «Πάντων θλιβομένων η χαρά και αδικουμένων προστάτις και πενομένων τροφή…». Η Παναγία μητέρα μας!
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μή εἷς ὁ Θεός;»
Ὁ Θεός, ὡς Ἀλήθεια, Φῶς καί Ζωή δύναται νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες ἐπί τῆς γῆς. «…διά τοῦτο γάρ ὁ ὑψηλός Θεός ἐπί γῆς ἐφάνη ταπεινός ἄνθρωπος»· «σῶσαι θέλων τόν κόσμον…»[1].
Δυστυχῶς τινες τῶν Γραμματέων καί Φαρισαίων, βλασφημοῦντες, ἠρνοῦντο τό μυστήριον τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως. Ἐν τούτοις, πάντες οἱ ἄνδρες τῆς Π. Διαθήκης, Πατριάρχες, Προφῆτες, προεῖπον ὅτι ὁ Σωτήρ θά ἦτο ἐμφανής εἰς πάντας· οὐδείς δέ δύναται νά θέσῃ ἐν ἀμφιβόλῳ τά ὑπό τῶν Προφητῶν λεχθέντα καί στίς Γραφές γεγραμμένα. «…οὐδείς ἐπιγινώσκει τόν υἱόν εἰ μή ὁ πατήρ, οὐδέ τόν Πατέρα τίς ἐπιγινώσκει εἰ μή ὁ υἱός»[2]. «Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο…δι’ οὗ καί τούς αἰῶνας ἐποίησεν·».
Ποια στιγμή είναι καλύτερη για μετάνοια, αν όχι εκείνη που λιγοστεύει περισσότερο το φως της ανθρωπότητας; Η πυριτιδαποθήκη που άναψε μονομιάς στη Μέση Ανατολή, μας έφερε αμέσως σε θέση μαθητευόμενων αναλυτών αλλά δεν δείχνει να μας φέρνει ακόμα σε θέση προσευχόμενων χριστιανών.
.jfif)
Ως γονέας, δεν μπορείτε να υποθέσετε ότι όλες οι πλατφόρμες διαθέτουν αποτελεσματικά μέτρα προστασίας κατάλληλα για παιδιά. Ακόμη και όταν υπάρχουν τέτοια μέτρα, η εφαρμογή τους δεν είναι απαραίτητα συνεπής, ενώ η ίδια η τεχνολογία εξελίσσεται ταχύτερα από το ρυθμιστικό και πολιτικό πλαίσιο
Τα παιδιά μας χρειάζονται τους ανθρώπους στο επίκεντρο του συναισθηματικού τους κόσμου. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο σε πολλούς τομείς, αλλά μέχρι να αναπτύξουν μια υγιή και ισορροπημένη σχέση μαζί της, η χρήση της πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά. Και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αντικαθιστά την ανθρώπινη επαφή
Γράφει ο Δημήτρης Ι. Παπαδημόπουλος
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ουδέποτε υπήρξε στην Εκκλησία απουσία πατερικών μορφών. Όπως σε κάθε εποχή, και στους σύγχρονους χρόνους αναδείχνονται Πατέρες και διδάσκαλοι. Μια τέτοια σύγχρονη πατερική μορφή υπήρξε και ο Σέρβος νεοφανής άγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς), επίσκοπος Ζίτσης και Αχρίδος, ο οποίος έλαβε την προσωνυμία «ο Σέρβος Χρυσόστομος», λόγω της ρητορικής του δεινότητας και των αγώνων του για την μόνη σώζουσα ορθόδοξη πίστη.
Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1880 στο χωριό Λέλιτς της Νότιας Σερβίας από φτωχούς, πολύτεκνους και ευσεβείς γονείς. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στη Ιερά Μονή Τσέλιε. Από μικρό παιδί έδειξε μια ασυνήθιστη αγάπη για την Εκκλησία και κλίση για την αρετή και την προσευχή. Απομονώνονταν συχνά και προσεύχονταν με τις ώρες. Μετά την εγκύκλιο μόρφωσή του εισήχθη στην Ιερατική Σχολή του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Εκεί έδειξε ιδιαίτερη επιμέλεια στις σπουδές του, ώστε το Πατριαρχείο της Σερβίας, εκτιμώντας την φιλομάθειά του και το ήθος του, τον έστειλε με υποτροφία για ανώτερες σπουδές στην Ελβετία, την Γερμανία και την Αγγλία. Έμαθε επίσης άριστα επτά γλώσσες.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Οι Νεομάρτυρες, οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού, προέρχονταν από όλες τις τάξεις και τα επαγγέλματα. Μια πλειάδα από αυτούς ήταν μορφωμένοι και είχαν ζηλευτά επαγγέλματα, τα οποία αντάλλαξαν με τη μαρτυρία της σώζουσας αλήθειας της Εκκλησίας και έχυσαν το αίμα τους για γι’ αυτή. Ένας από αυτούς είναι και ο ένδοξος άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος της Ραψάνης, γραμματοδιδάσκαλος στο επάγγελμα.
Γεννήθηκε το 1798 στη Ραψάνη της Θεσσαλίας, σε έναν σημαντικό συνοικισμό στον Κάτω Όλυμπο. Καταγόταν από επιφανή οικογένεια. Ο πατέρας του ονομαζόταν Χατζηλάσκαρης ή Αναστάσιος Ψάλτης. Δεν είναι γνωστό όμως αν το Ψάλτης είναι επώνυμο ή ιδιότητα του Αναστασίου. Η μητέρα του Νεομάρτυρα είχε το όνομα Σμαράγδα και ήταν θυγατέρα του Θεόδωρου Σακελλαρίδου. Τους διέκρινε βαθειά ευσέβεια, με την οποία γαλούχησαν το μικρό Γεώργιο.
(Ὁμιλία 11 - 5 - 2015)
