ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Α΄ ΜΕΡΟΣ
Χρήστος Σαλταούρας
Στην παρούσα μελέτη θα παραθέσουμε ορισμένα λάθη που περιέχονται στην μετάφραση στην Δημοτική της Αγίας Γραφής που έχει εκδόσει η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία. Ως προς την Παλαιά Διαθήκη η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία, που προτεσταντίζει, βασίζεται στο Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο για τον λόγο αυτό και οι παραθέσεις ακολουθούν την αρίθμηση κεφαλαίων και εδαφίων του Μασοριτικού. Τα τελευταία χρόνια η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία κυκλοφορεί δύο μορφές μετάφρασης της Αγίας Γραφής, την έκδοση με τα 66 βιβλία που δέχονται οι Προτεστάντες και την έκδοση με τα 76 βιβλία που δέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία. Και στην έκδοση όμως με τα 76 βιβλία, η μετάφραση των 39 βιβλίων από τα 49 της Παλαιάς Διαθήκης, ακολουθεί το Εβραϊκό Μασοριτικό κείμενο.
Ὁ καταδεκτικὸς καὶ ἤπιος τρόπος δὲν εἶναι σ΄ ὅλες τὶς περιπτώσεις ὠφέλιμος. Μερικὲς φορὲς ὁ δάσκαλος πρέπει νὰ χρησιμοποιῇ καὶ τὴν αὐστηρότητα. Διότι, ὅταν ὁ μαθητὴς εἶναι νωθρὸς καὶ χονδρὸς στὸ μυαλό, τότε ὁ δάσκαλος πρέπει νὰ χρησιμοποιῇ τὸ κεντρί, δηλαδὴ αὐστηρὸ τρόπο, γιὰ νὰ τὸν ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὴ μεγάλη νωθρότητα.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Τό προπατορικό ἁμάρτημα εἶναι κληρονομικό
(Καί πάλιν ἀπολογία ὑπέρ τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου)
Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος, Θεολόγος καθηγητής
Στό φύλλο τῆς 10ης/7/2026 τῆς ἐφημερίδας «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», διάβασα μέ ἐνδιαφέρον τό δοκίμιο τοῦ κ. Παύλου Κλιμετσάκη, Δρ. Φιλοσοφίας: «Τὸ προπατορικὸν ἁμάρτημα δὲν εἶναι κληρονομικὸν» -ἀναρτημένο καί στήν ἠλεκτρονική ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας:
https://orthodoxostypos.gr/%cf%84%e1%bd%b8-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%e1%bd%b8%ce%bd-%e1%bc%81%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%b4%e1%bd%b2%ce%bd-%ce%b5%e1%bc%b6%ce%bd%ce%b1%ce%b9/Ἐπειδή ἔχω διαβάσει στόν Τύπο ἤ ἔχω δεῖ στό Διαδίκτυο καί ἄλλα ὄντως ἐξαιρετικά ἄρθρα τοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ Παύλου Κλιματσάκη, ἄς μοῦ ἐπιτρέψει νά ἐκφράσω γιά τό ἐν λόγῳ δοκίμιό του τήν ζωηρή διαφωνία μου.
ΚΥΡΙΑΚΗ Z' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (19-07-2026)
Ἐκ τοῦ δόγματος τό ἤθος!
Ἐάν κάποιος ἀναζητοῦσε νά βρεῖ ποιό εἶναι τό ἀληθινό πρότυπο τοῦ ἀνθρώπου, θά ἔπρεπε νά ἀναζητήσει τόν ἀληθινό καί τέλειο ἄνθρωπο. Καί θά ἔπρεπε νά ἀναζητήσει αὐτό τό εἶδος ἀνθρώπου, διότι, μετά τήν πτώση στήν ἁμαρτία, ὁ ἄνθρωπος λησμόνησε τήν αὐθεντική του φύση, ἀγνόησε τόν πραγματικό προορισμό του καί ἔχασε σχεδόν κάθε αἴσθηση τῆς κατ’ ἄμφω ὑγείας, πού εἶχε πρίν τήν πτώση. Αὐτόν τόν ἀληθινόν καί τέλειο ἄνθρωπο πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν σαρκωθέντα Λόγο τοῦ Θεοῦ, τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. Ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας: «τόν ἀληθινόν ἄνθρωπον καί τέλειον, [...] πρῶτος καί μόνος ἔδειξεν ὁ Σωτήρ». Καί, ἀφοῦ ὁ Χριστός ἔδειξε αὐτό τό αἰώνιο, ἀσφαλές καί προσιτό πρότυπο, ὁ κάθε ἄνθρωπος καλεῖται νά τόν μιμηθεῖ, νά συμμορφωθεῖ πρός τό παράδειγμά του, ὄχι ἐξωτερικά ἁπλῶς, ἀλλά ἐσωτερικά νά ἀφήσει τόν Κύριο νά μορφωθεῖ μέσα του, νά ταυτίσει τό θέλημά του μέ τοῦ Κυρίου, νά μεταμορφωθεῖ ἐν Χριστῷ, νά θεραπευθεῖ ἀπό τήν ἀσθένεια τῆς ἁμαρτίας καί νά ἐνεργεῖ πλέον μέσα του ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ἔτσι κέντρο τοῦ ἀνθρώπου γίνεται ὁ Χριστός, πού εἶναι ἡ ἀρχή καί τό τέλος τῆς ἀνθρώπινης φύσης.
Μπορεί μια αφίσα να αποτυπώσει τη νοοτροπία μιας ολόκληρης εποχής;
Μια εικόνα που παρουσιάζει μια μητέρα με τα δύο παιδιά της και το ερώτημα «Μέλλον ή Κλιματικός Δολοφόνος;» έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και άνοιξε έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από την οικογένεια, το δημογραφικό πρόβλημα, την κλιματική αλλαγή και τις αξίες της σύγχρονης Ευρώπης.
Στο σημερινό σχολιασμό της Ελεύθερης Πένας εξετάζουμε πώς τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα μηνύματα που συνδέουν τις γεννήσεις με το περιβαλλοντικό αποτύπωμα, την ώρα που πολλές ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν πρωτοφανή υπογεννητικότητα και γήρανση του πληθυσμού.
(Σχ. ΙΧΘΥΣ: Πώς γίνεται να είναι το δημογραφικό ο πρώτος στόχος των τελευταίων κυβερνήσεων και οι Έλληνες να μειώνονται; Είναι ανίκανοι ή γίνεται εσκεμμένα;)
Με αφορμή τον βίο της αγίας Μαρίνης θα μπορούσαμε να πούμε πράγματα που τα έχουμε πει και άλλη φορά. Κυρίως, να τονίσουμε εδώ το ότι, όπως βλέπουμε, όλοι οι μάρτυρες έπαθαν πολλά σ’ αυτόν τον κόσμο, εωσότου έλθει η ώρα να παραδώσουν την ψυχή τους στον Θεό. Γνωρίζουμε όλοι μας και πιστεύουμε ότι ο Θεός μπορούσε να τους απαλλάξει απ’ αυτά τα παθήματα. Όμως δεν το έκανε και δεν το κάνει μέχρι σήμερα. Όπως εκείνος πρώτος έπαθε, έτσι αφήνει να παθαίνουν οι μάρτυρες, να παθαίνουν οι όσιοι, να παθαίνουν όλοι οι δικοί του.
«Ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. Ἀμήν» (Μᾶρκ. ιστ΄, 20). (: Ἐκεῖνοι δέ, ἀφοῦ ἐβγῆκαν εἰς περιοδείαν, ἐκήρυξαν εἰς κάθε μέρος, καὶ ὁ Κύριος ἦτο συνεργός των καὶ ἐπεβεβαίωνε τὸν λόγον τοῦ κηρύγματός των μὲ τὰ θαύματα, ποὺ ἐπηκολούθουν εἰς τὸ κήρυγμά των. Ἀμήν).
Μεγάλα τὰ χάρισμα τῶν θαυμάτων, ποὺ ἔκαναν οἱ Ἀπόστολοι, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὑπὸ Ἰωάννου Μιχ. Πίκουλα, Νομικοῦ
1ον
I. Τὸ θεολογικῶς, λογικῶς καὶ ἰατρικῶς ἀθεμελίωτον τῶν ἐμβολίων
Ἡ πίστις ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν δὲν ἔχει ὡς θεμέλιο ἰδέες ἀνθρώπων. Ὡς θεμέλιο ἔχει γεγονότα ποὺ συνέβησαν σὲ ἱστορικὸ χρόνο.
Τὰ γεγονότα αὐτά, μὲ τὴν χρονικὴ σειρὰ μὲ τὴν ὁποία συνέβησαν, εἶναι ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου, ἡ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου, ἡ πτώση τῶν πρωτοπλάστων καὶ ἡ ἐπακόλουθη ὑποταγὴ ἀνθρώπων καὶ κτιστοῦ κόσμου στὴν φθορά, ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου, ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Λόγου Χριστοῦ, ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἡ διδασκαλία Του, ἡ σταύρωσή Του καί ἡ Ἀνάστασή Του, ἡ Ἀνάληψή του, ἡ δημιουργία τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἔκτοτε πορεία τῆς Ἐκκλησίας μέσα στον κόσμο, πάντοτε κλυδωνιζομένης καί οὐδέποτε καταποντιζομένης.
Οἱ Δεσποτάδες ροφοῦν χλιδὴν καὶ πλοῦτον καὶ δὲν θέλγονται ἀπὸ τὸν Χριστόν
ΑΛΑΖΟΝΕΣ ΜΕΓΙΣΤΑΝΕΣ, ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ
Τὸ ψάρι, ποὺ ζεῖ μέσα στὸ νερὸ ἄν πιαστῇ στὸ δίχτυ, ἀλλὰ τὰ σχίσει καὶ φύγει γρήγορα στὸ βυθό σώζεται. Ὅταν, ὅμως, τὸ ἀνεβάσουν στὴ στεριά, δὲν μπορεῖ νὰ βοηθήσῃ τὸν ἑαυτό του. Ἔτσι καὶ ἐμεῖς. Ὅσο εἴμαστε σὲ αὐτὴ τὴ ζωή, ἔχουμε πάρει τὴν ἐξουσία καὶ τὴ δύναμη ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ σπάσουμε μόνοι μας τὰ δεσμὰ τῶν θελημάτων τοῦ ἐχθροῦ. Νὰ πετάξουμε ἀπὸ πάνω μας τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μὲ τὴ μετάνοια. Καὶ νὰ φτάσουμε σῶοι στὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἄν, ὅμως, μᾶς προλάβει τὸ φοβερὸ πρόσταγμα τοῦ θανάτου καὶ βγεῖ ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὸ σῶμα, καὶ τὸ σῶμα κλειστεῖ στὸ τάφο, δὲν μποροῦμε πιὰ νὰ βοηθήσουμε τὸν ἑαυτό μας.
Ἅγιος Εὐφραὶμ ὁ Σύρος
Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος
Δὲν εἶναι ἀξιοπερίεργο τὸ ὅτι στέλνουμε τὰ παιδιά μας στὸ σχολεῖο νὰ μάθουν γράμματα καὶ τέχνες καὶ ἐξαντλοῦμε ὅλες μας τὶς δυνατότητες γιὰ τὴν ἐπιτυχία αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ καὶ δὲν ἐνδιαφερόμαστε νὰ τὰ ἀναθρέψουμε συγχρόνως καὶ σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ; Ἒ λοιπὸν νὰ ξέρετε ὅτι, ὅταν ἀνατρέφουμε τὰ παιδιά μας, ἔτσι ὥστε νὰ γίνουν, ἀναιδῆ, ἀκόλαστα, ἀπειθάρχητα, βάναυσα, τότε, ἐμεῖς πρῶτοι θὰ γευθοῦμε τοὺς καρποὺς τῆς κακίας τους.
Ἂς προσέξουμε λοιπὸν αὐτὸ τὸ θέμα κι ἂς ὑπακούσουμε σ᾿ αὐτὸ ποὺ μᾶς διδάσκει ὁ μακάριος Ἁπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος μᾶς συμβουλεύει νὰ ἀνατρέφουμε τὰ παιδιά μας καὶ νὰ τὰ παιδαγωγοῦμε, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Στόν ἑλληνιστικό κόσμο οἱ φιλοσοφίες δέν ἔχουν στραμμένη τή σκέψη τους στό πῶς θά γνωρίσουμε τά πράματα. Δέν τούς ἐνδιαφέρει ἄν ὁ κόσμος εἶναι σφαιρικός ἤ ἄν ἔχει κάποιο ἄλλο σχῆμα, ἀλλά τούς ἐνδιαφέρει πῶς βιωτέον (πῶς πρέπει νά ζοῦμε) δηλ. πῶς θά μπορέσουμε νά ἀντέξουμε....
Δέν ὑπάρχει σωτήρας. Γι’ αὐτό ἔχουμε στωϊκή ἀπάθεια καί ἐπικουρική ἀταραξία. Ἡ ἐποχή ἀναζητᾶ τή λύτρωση. Ξέρουν ὅλοι τους ὅτι ἡ ἀταραξία δέν εἶναι οὐσιαστική λύση. Τότε ἐμφανίζεται ὁ Χριστιανισμός.
Ἀκούγοντας μερικοί τήν λέξη "Ἐκκλησία", λένε "ὁ Δεσπότης, ὁ παπάς". Δέν εἶναι οὔτε ὁ Δεσπότης, οὔτε ὁ παπάς Ἐκκλησία. Ἐκκλησία εἶναι τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Αὐτός εἶναι ὁ ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως μᾶς τόν λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ἐφ. 1,23 - Α΄ Κορ. 12,27).
Τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἔχει κεφαλή τόν Χριστό καί μέλη Του εἶναι: οἱ Ἄγγελοι, ὅλοι οἱ Ἅγιοι μέ πρώτη τήν Παναγία μας καί ὅλοι οἱ Χριστιανοί πού κοιμήθηκαν ἤ ζοῦν ἀκόμα, ἐν μετανοία, ἔχουν δηλαδή ἐνεργό τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
 |
| Φωτογραφία: Πάβελ Σελεζνιέβ. TACC |
Σε συνέντευξή του στο TACC, ο Ιερέας Φεόντορ Λουκιάνοβ, Πρόεδρος της Πατριαρχικής Επιτροπής για θέματα οικογένειας, προστασίας της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας, μίλησε για τα βασικά επιτεύγματα για την προστασία των παιδιών, την καταπολέμηση των αμβλώσεων, τον αυξανόμενο αριθμό πολύτεκνων οικογενειών, καθώς και για το σχεδιασμό του νομοθετικού περιορισμού της διαφήμισης των αποκρυφιστικών υπηρεσιών και τη μεταρρύθμιση του συστήματος υιοθεσίας και ανάδοχων οικογενειών.
Πατέρα Φεόντορ, πώς δραστηριοποιείται η Πατριαρχική Επιτροπή στον τομέα της προστασίας των παιδιών; Ποιες πρωτοβουλίες έχουν ήδη υλοποιηθεί και ποιες θεωρείτε κρίσιμης σημασίας για την εφαρμογή τους σε ετήσια βάση;
Κείμενο-ρετρό 95.0: Ζυμώσεις των Ροκφέλερ και Ρότσιλντ για τον σχηματισμό υπερκυβέρνησης από τον 20ό αιώνα
ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
Ἀπὸ ἐκείνη τὴν Παπανδρέου περίοδο τῆς πρώτης διαφθορᾶς μὲ ἐμπροσθοφύλακα τὸν τότε Πασόκο Ὑπουργὸ Παιδείας Βερυβάκη, καὶ τὶς ἀναμορφώτριες ὑπουργίνες Γιαννάκου καὶ Διαμαντοπούλου, ποὺ ἀνεκάλυψαν τὸ «Νέο Σχολεῖο», ἀπολαμβάνουμε σήμερα τοὺς καρποὺς τῶν μοντέρνων μαθητῶν τῆς βίας, τῆς ἐγκληματικότητας καὶ τῆς πρέζας.
Ἀπὸ κοντά, τότε ὥς σήμερα, ὁ συριζαῖος ἐλεφαντοειδὴς Ν. Φίλιας, ἐγαύγιζε καὶ γαυγίζει: ἔξω ὁ παπὰς καὶ τὸ κατηχητικὸ ἀπ’ τὰ Σχολεῖα μας. Δίπλα δίπλα καὶ ὁ ἀθέατος Woke Κουλτούρας, Μητσοτάκης, μαζὶ καὶ ὅλοι ἡ ἀνακύκλωση τῶν ἀπορριμμάτων τῆς ἀριστείας του. Καὶ ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα… Παντοῦ σήψη καὶ κοινωνικὴ ἀποφορά.
Πώς τιμώνται οι Άγιοι Πατέρες της Χαλκηδόνας όταν υποβαθμίζονται οι δογματικές διαφορές που εκείνοι υπερασπίστηκαν;
Κάθε χρόνο, η Εκκλησία αφιερώνει την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων που συγκεντρώθηκαν στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Δεν τιμά απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμά ανθρώπους που αγωνίστηκαν, διώχθηκαν και υπέστησαν τα πάντα για να διαφυλάξουν ανόθευτη την αποστολική πίστη.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ὁ ἀθεϊσμὸς κατὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο
Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ,
Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Κυθήρων & Ἀντικυθήρων
Ἡ σύγχρονη πνευματικὴ πραγματικότητα εὑρίσκεται ἐνώπιον μιᾶς ἔντονης ἐπανεμφανίσεως καὶ συστηματικῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ ἀθεϊστικοῦ φαινομένου, τὸ ὁποῖο δὲν ἐκλαμβάνεται πλέον ὡς μία ἁπλή ἰδιωτικὴ ἄρνηση τῆς θείας ὑπάρξεως, ἀλλ’ ὡς ἕνα δομημένο ἰδεολογικὸ καὶ φιλοσοφικὸ σύστημα. Ὁ ἀθεϊσμὸς ἐπιδιώκει νὰ θεμελιώσει τὴν ἀπόρριψη τοῦ θείου ἐπὶ τῆς ἀπολυτοποιήσεως τοῦ ὀρθοῦ λόγου καὶ τῆς ἐμπειρικῆς ἐπαληθευσιμότητος, ἐγκλωβίζοντας τὴν ἀλήθεια τῆς ὑπάρξεως ἐντὸς τῶν στενῶν ὁρίων τῆς ὑλικῆς πραγματικότητος. Ἔναντι τῆς προκλήσεως αὐτῆς, ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ θεώρηση, ἐκφραζομένη πλήρως στὴ διδασκαλία τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, προβάλλει τὴν ὁριοθέτηση τῶν γνωστικῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀναδεικνύει τὸ ὀντολογικὸ χάσμα μεταξὺ κτιστοῦ καὶ ἀκτίστου.
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Ὑμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου»
Οἱ προφῆτες ἀνήγγειλαν τήν ἔλευσιν τοῦ Θεανθρώπου Σωτῆρος ἡμῶν· οἱ Ἀπόστολοι ἔλαβον τήν ἄκτιστον Χάριν τοῦ Παρακλήτου καί τήν μετέδωσαν στούς Ἁγίους Πατέρας, τούς συγκροτήσαντας τήν Ἁγίαν Δ’ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, πού ἑορτάζουμε σήμερα. Τό φῶς τῆς Ἁγίας Τριάδος ἔλαμψε στίς καρδιές τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί ἐδογμάτισαν καί ὁμολόγησαν τήν Ὀρθόδοξον πίστιν περί τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, κηρύττοντας τό μυστήριον τῆς ἐν Χριστῷ Οἰκονομίας. Ἑπίσης, διετράνωσαν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καί πίστιν τήν Ὀρθόδοξον γιά τό πανάγιον πρόσωπον τῆς Ἀειπαρθένου καί Θεοτόκου Μαρίας, γράψαντες καί κηρύττοντας τό :«οὔτω παρθένος ἔτεκες καί παρθένος ἔμεινας...δικαιοσύνης ἀνέτειλεν ἥλιος...».
Οἱ ἱερότατοι θεοφόροι Πατέρες ἐδείχθησαν, ἐν ἁγίῳ Πνεύματι περικείμενοι, μυρίπνοα δοχεῖα τοῦ Παρακλήτου διδάσκοντες στόν κόσμο τά θεόπνευστα τῶν Ἀποστόλων σωτηριώδη μηνύματα. Ἀνεδείχθησαν φῶς Χριστοῦ διότι μέ τό φωτεινό παράδειγμά τους μετέδωσαν τό φῶς τῆς ἀληθείας καί φώτισαν καί φωτίζουν ὅλους ὅσους εὑρίσκονταν καί εὑρίσκονται εἰς τό σκότος τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης.
Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου
Ἡ Πολιτικὴ Διακήρυξη γιὰ τὸ HIV/AIDS (Ψήφισμα Γενικῆς Συνέλευσης A/RES/75/284) τοῦ ΟΗΕ, ἡ Παγκόσμια Στρατηγικὴ τοῦ UNAIDS (2021–2026), ἢ οἱ πρόσφατες «Ἀρχὲς τῆς 8ης Μαρτίου» γιὰ τὸ Ποινικό Δίκαιο, δημιουργοῦν τὴν αἴσθηση ὅτι ὁ διεθνὴς αὐτὸς ὀργανισμὸς ἔχει τὶς βάσεις του στὴν συμπόνια, τὸν δικαιωματισμὸ καὶ τὴν μέριμνα γιὰ τοὺς εὐάλωτους. Γίνεται λόγος γιὰ «μείωση τοῦ στίγματος», «ἄρση τῶν ἀνισοτήτων», «προστασία τῶν βασικῶν πληθυσμῶν» καὶ «διασφάλιση τῆς δημόσιας ὑγείας».
20210321
« Άν θέλουμε το λίγο να γένη μεγάλο,
πρέπει να λατρεύωμεν Θεόν,
να αγαπάμε πατρίδα * νάχωμεν αρετή*
τα παιδιά μας να τα μαθαίνωμεν γράμματα και ηθική»
«… Η Επανάσταση δεν έγινε μονάχα το ’21…»
Στρατηγός Μακρυγιάννης.
Αγαπητά μου Παιδιά,
Μαζί με πολλούς άλλους άξιους και γενναίγους Έλληνες πολεμήσαμε και λευτερώσαμε τούτο τον τόπο που πατάτε εσείς, και να στοχάζεστε πως τον λευτερώσαμε για σας που γεννηθήκατε σε πατρίδα ελεύθερη, γιατί εμείς λίγο την απολάψαμε, ότι, μόλις εδιώξαμε τους Τούρκους, αρχίσαμε να τρώμε ο ένας τον άλλον κι έτσι μας βρήκαν διαιρεμένους οι Μπαυαροί και μας τζαλαπάτησαν.
Ἐκεῖνος ποὺ καθημερινὰ συλλογίζεται καὶ λέει στὸν ἑαυτό του, «ἀκόμη σήμερα καὶ φεύγω ἀπὸ τὸν κόσμο», ποτὲ δὲν θὰ ἁμαρτήσῃ στὸν Θεό. Ἐνῶ ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐλπίζῃ νὰ ζήσῃ πολλὰ χρόνια, θὰ μπλεχτῇ σὲ πολλὲς ἁμαρτίες. Ὅταν κάποιος ἑτοιμάζεται νὰ δώσῃ λόγο στὸ Θεὸ γιὰ ὅλα τὰ ἔργα του, ὁ Θεὸς φροντίζει νὰ καθαρίσῃ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία κάθε βῆμα του. Ὅποιος, ὅμως, ἀδιαφορεῖ καὶ λέει, "ἄς ἔρθει πρῶτα ἐκείνη ἡ ὥρα", αὐτὸς ζεῖ μέσα στὰ κακά.
Ἅγιος Ἡσαΐας ὁ Ἀναχωρητής
orthodoxostypos.gr