Μια οικογένεια δεν είναι απλώς ένα παντρεμένο ζευγάρι.

Μια οικογένεια δεν είναι απλώς ένα παντρεμένο ζευγάρι. Υπάρχουν και άλλες οικογένειες, για παράδειγμα, όπου ο ένας σύζυγος απουσιάζει, αλλά υπάρχουν τρεις γενιές. Υπάρχει μια μητέρα, μια γιαγιά και παιδιά. Αυτό είναι επίσης μια οικογένεια. Ή ένα εγγόνι και μια γιαγιά που ζουν μαζί - αυτό είναι επίσης μια οικογένεια.

 

Πόσο ευτυχισμένη μπορεί να είναι μια οικογένεια; Αν υπάρχει αγάπη, τότε, φυσικά, είναι ευτυχία. Είναι τόσο υπέροχο που ο Θεός μας έχει δώσει μια οικογένεια, που ο Θεός μας δίνει την ευκαιρία να μείνουμε στην αγάπη, στην αγάπη των ανθρώπων που με δέχονται.

Περὶ τοῦ μεγαλείου τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ τῆς πνευματικῆς Ἀδιαφορίας

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης

«Τί πιὸ μεγαλειῶδες, πιὸ συγκλονιστικό, πιὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς σφαγιάζεται ἀναίμακτα καὶ προσφέρεται στὸ πλάσμα Του; Κι ὅμως πολλοὶ χριστιανοὶ περιφρονοῦν αὐτὴ τὴν οὐράνια μυσταγωγία καὶ δὲν προσέρχονται στὸν ναὸ ὅταν τελεῖται. Ἄλλοι πάλιν ἔρχονται μόνον ἀπὸ συνήθεια καὶ στέκονται ῥάθυμοι, ψυχροί, περιπλανώμενοι μὲ τὴ σκέψη καὶ τὸ βλέμμα. Γιατί; Διότι ἴσως κατὰ βάθος δὲν πιστεύουν στὸ μυστήριο, δὲν συλλαμβάνουν τὸ μεγαλεῖο του, τὴ θεουργὸ δύναμή του, τοὺς σωτηρίους καρποὺς του. Διότι δὲν ἔχουν ἀναγεννηθεῖ ἀπὸ τὴν πλουσίως προσφερομένη χάριν τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ ὕπνος τῆς πνευματικῆς ἀδιαφορίας ἔχει βαρύνει τὰ βλέφαρα τῆς ψυχῆς τους».

Φθάσαμε στὸν 21ο αἰῶνα γιὰ νὰ μάθουμε νὰ τρῶμε ἀκρίδες! Καὶ ἡ κτηνοτροφία;

(σχ. ΙΧΘΥΣ: Αξιόλογο κείμενο με αγιογραφικά ερείσματα και λογικούς συλλογισμούς)

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου   

Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

1. Εἰσαγωγή.

Τὰ τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες μιᾶς προσπάθειας ποὺ γίνεται γιὰ ἀποδυνάμωση τοῦ πρωτογενή τομέα, μέσα ἀπὸ μιὰ σειρά ἐνέργειες, ὅπως ἡ μαζικὲς θανατώσεις ζώων μὲ τὸ πρόσχημα μεταδιδόμενων νόσων (εὐλογιά), ὑπογραφὴ καταστροφικῶν συμβάσεων, ὅπως αὐτὴ τῆς ΕΕ μὲ τὶς χῶρες ποὺ ἀνήκουν στὴν Mercosur, καταλογισμὸς στὴν κτηνοτροφία ὅτι εἶναι σημαντικὸς παράγοντας στὴν μόλυνση τοῦ περιβάλλοντος καὶ προώθηση πρότασης ἀντικατάστασής της ἀπὸ τὴν ἐντομοτροφία (!!!). Ὅλα αὐτὰ ὅμως ἀπειλοῦν καὶ προσβάλλουν ἐν τέλη τὴν αυτονομία μας και την αυτάρκειά μας, ποὺ βασίζεται πάνω στὸν πρωτογενὴ τομέα, τοῦ ὁποίου ἡ ἀποδυνάμωση ποὺ ἐπιχειρεῖται μὲ τοὺς παραπάνω τρόπους μᾶς ἐξαρτᾶ ἰσχυρὰ ἀπὸ οἰκονομίες τρίτων, μὲ ὅτι αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνεπάγεται γιὰ τὴν αὐτοδιάθεση τῆς ἐλευθερίας μας. Καὶ ἡ καταστρατήγηση αὐτῆς εἶναι ποὺ τελικά, ἄν κοιτάξουμε βαθύτερα στὶς πνευματικές αἰτίες, πέρα ἀπὸ τὰ ἐξωτερικὰ αἴτια, δηλαδὴ τὰ ἰδιοτελὴ συμφέροντα τῶν διεθνῶς ἰσχυρῶν, τὴν συναντάμε νὰ βρίσκεται πίσω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεση.

Πατέρα, ανακάλυψα ότι ο άντρας μου με απάτησε...

 Πατέρα, ανακάλυψα ότι ο άντρας μου με απάτησε... Η καρδιά μου ραγίζει από τον πόνο. Τίποτα δεν το προμήνυε αυτό. Έκανα τα πάντα για την οικογένειά μου και είμαι πιστή σε αυτόν. Αλλά γιατί οι άντρες δεν φροντίζουν τις οικογένειές τους; Γιατί φοβούνται την ευθύνη; Γιατί είναι τόσο αδύναμοι τώρα; Ο πατήρ Πιότρ Γκουριάνοφ απαντά: «Ως ιερέας, είναι εξαιρετικά δύσκολο και δυσάρεστο για μένα να μιλήσω για αυτό το θέμα. Αλλά σήμερα ζούμε σε μια εποχή αδύναμων ανδρών. Δεν μιλάω για όλους, αλλά δυστυχώς, ο αριθμός των αδύναμων ανδρών δεν μειώνεται. Εξωτερικά, οι σύγχρονοι άνδρες είναι αρκετά επιτυχημένοι - ασχολούνται με την αυτοβελτίωση και τον αθλητισμό, πηγαίνουν σε γυμναστήρια, ακολουθούν τη μόδα και την υγεία, είναι επιτυχημένοι στις επιχειρήσεις - αλλά ταυτόχρονα είναι τόσο αδύναμοι και ανυπεράσπιστοι που ακόμη και οι γυναίκες, κατά κάποιο τρόπο, είναι πραγματικά πιο δυνατές από αυτούς. Ένας άνδρας μπορεί να είναι Ολυμπιονίκης, να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας Forbes και να είναι μεταξύ των πιο περιζήτητων εργένηδων, αλλά να είναι αξιοθρήνητα αδύναμος. Τις περισσότερες φορές, ένα δειλό αγόρι κρύβεται πίσω από μια όμορφη εξωτερική εμφάνιση. Και ακόμη και η σωματική αντοχή, η ικανότητα να κερδίζει κανείς καλά τα προς το ζην, ένας δυνατός χαρακτήρας και μια βάναυση εμφάνιση απέχουν πολύ από το κύριο δυνατό σημείο ενός άνδρα.

Το διακόνημα ιερέα στις πιο σκληρές φυλακές της Ρωσίας

 

Η μόνη διακονία, το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας, που μερικές φορές μπορεί να προκαλεί αρνητική αντίδραση στον κόσμο, είναι η διακονία στις φυλακές, ειδικά όταν πρόκειται για βοήθεια σε άτομα που έχουν διαπράξει σοβαρά, ιδιαίτερα σοβαρά εγκλήματα. Για κάποιο λόγο θεωρείται ότι αν βοηθάμε αυτούς τους ανθρώπους, τότε κατά κάποιον τρόπο δείχνουμε έλλειψη σεβασμού, ας πούμε, προς τα θύματα, τους συγγενείς των θυμάτων και μάλιστα σαν να τους προσβάλλουμε. Μέχρι που να έρθω ο ίδιος σε επαφή με αυτό το θέμα, δεν είχα καμία γνώση, καμία αντίληψη του κόσμου των φυλακών. Μάλλον, τις όποιες αντιλήψεις μου για τον συγκεκριμένο κόσμο τις είχα διαμορφώσει μόνο από ταινίες, όπου μέσα στα κελιά κάθονται άνθρωποι με τατουάζ και επικοινωνούν με τη δική τους αργκό.

Συμβουλές της Γερόντισσας Μακρίνας

Μαρτυρία και διδαχή

17 Ιουνίου 2026

Συμβουλευτικοί λόγοι

Θέλω να επικρατήσει σιωπή, να λέτε την ευχή, να προσεύχεστε.

Να μην αργολογείτε, συζητάτε, και μεμψιμοιρείτε.

Την ευχή να λέτε για να βρούμε τον Θεό.

Πρέπει να κυνηγήσουμε τον Θεό, να μην αφήνουμε λεπτό να πηγαίνει χαμένο. Όσο το δυνατόν να πιάσετε τον Θεό, γιατί αυτές τις μέρες που περνούν θα τις αναζητούμε και δε θα τις βρίσκουμε. Με αγάπη και καλοσύνη να μιλάμε.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Μιλᾶ στόν Focus Fm γιά τίς αὐξήσεις Μητροπολιτῶν, Τυχικό καί ταυτότητες

Αρχιερατικά δώρα και κρατικά…αντίδωρα

 

Σε μια αιχμηρή παρέμβαση στο Focus FM, ο Νεκτάριος Δαπέργολας σχολιάζει τις αυξήσεις μητροπολιτών και τη στάση της διοικούσας Εκκλησίας απέναντι στην κυβέρνηση. 

 

Μιλά για μισθούς Αρχιεπισκόπου και Μητροπολιτών, για τη σιωπή που βλέπει σε κρίσιμα θέματα και για την ανάγκη δημόσιας αντίδρασης όταν θίγονται η Ορθοδοξία, οι πιστοί και η εκκλησιαστική τάξη. 

Περί τῆς καρδίας ὡς ἐσωτερικοῦ κέντρου τοῦ ἀνθρώπου καί περί τοῦ νοεροῦ οἴκου τῆς ψυχῆς μας.

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Ρουμάνου Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε.

«Ρίζα τῶν σωματικῶν ἔργων εἶναι ἡ ἐκ τῆς καρ­δίας σκέψις» (Μέγας Βασίλειος).

Πατέρες καί άδελφοί,

Καί πάλι, παρά τήν άναξιότητά μου, τολμώ νά ομι­λήσω στήν άγιωσύνη σας καί νά έπαναφέρω στήν μνήμη σας αύτά πού μερικοί άπό σάς τά έξέχασαν καί άλλοι ί­σως δέν τά έχουν γνωρίσει. Σκέφθηκα νά ομιλήσω τά πα­ρακάτω, επειδή νομίζω ότι ή έπανάληψις θά προκαλέση όπωσδήποτε κάποια πνευματική ώφέλεια γιά τούς μέν καί γιά τούς δέ καί δέν θά γίνη πρόξενος άνίας καί πλή ξεως. Συνεπώς, στήν συνέχεια θά ομιλήσω συγκεκριμένα γιά δύο πράγματα: «Περί τής καρδίας ώς ἐσωτερικοῦ κέντρου τοῦ άνθρώπου» καί «περί τοῦ νοεροῦ οίκου τής ψυχής».

Η οικοδόμηση μιας καλής οικογένειας απαιτεί χρόνο.

 

Η οικοδόμηση μιας καλής οικογένειας απαιτεί χρόνο. Δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Μια οικογένεια πρέπει να μεγαλώσει. Αυτή η διαδικασία είναι μακρά και δύσκολη, απαιτώντας προσπάθεια και σκληρή δουλειά. Αν σκέφτεστε τον γάμο, θυμηθείτε: ζούμε σε μια κοινωνία άμεσης ικανοποίησης και έχουμε συνηθίσει να τα παίρνουμε όλα αμέσως. Αυτή η ανυπομονησία μας έχει την πιο καταστροφική επίδραση στον γάμο, ακόμη και σε έναν ορθόδοξο.

Ιερέας Αλεξέι Γιανγκ

ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ: «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ, ΕΣΤΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ»!

Παπικὴ προσκύνησις. Ὁ Προκαθήμενος Χριστόδουλος εἰς τὸ Φανάριον (13/7/1998). Σύμπαντες οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ λαϊκοί, πλὴν τῶν Ἐπισκόπων, προσεκύνησαν πρηνεῖς τὸν Βαρθολομαῖον. Ἐκτραχηλισμός. Ἀφώρισε (30/4/2004) καὶ τὸν Χριστόδουλον. Μόνον οἱ βάρβαροι προσεκύνουν τὸν βασιλέα αὐτῶν, οὐδέποτε οἱ ἐλεύθεροι Ἕλληνες. 

Τὸ Φανάρι προκαλεῖ ἀνταγωνισμούς, διαμάχας καὶ σχίσματα καθ’ ὅλην τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν 

ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ: «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ, ΕΣΤΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ»! 

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος διαστρέφει τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν. Εἶναι ἕνας ἐκ τῶν δεκατεσσάρων πρώτων τῆς Ὀρθοδοξίας.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἄς τό καταλάβουμε. Αὐτή εἶναι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἡ λύση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».

 

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Γ΄ Ματθαίου

τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

1. Ἡ κοινωνική δικαιοσύνη, ἡ δίκαιη κατανομή τῶν ἀγαθῶν, ἡ πραγματοποίηση ἰσότητας μεταξύ τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἄρση τῶν διακρίσεων μεταξύ των, ἡ ἐξαφάνιση τῆς ἐκμεταλλεύσεως καί ἀδικίας ἀπό τόν ἕνα ἄνθρωπο στόν ἄλλο καί κάθε τι σχετικό, πού ἀνήκει στή σφαῖρα τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, εἶναι ἕνας ἀπό τούς βασικότερους ἀγῶνες κάθε ἐποχῆς.

Το ίδιο το ερώτημα, «Τι πρόβλημα υπάρχει με τον πολιτικό γάμο;»

Το ίδιο το ερώτημα, «Τι πρόβλημα υπάρχει με τον πολιτικό γάμο;» —δηλαδή μια ένωση μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας που δεν είναι νομικά δεσμευμένη και δεν αγιασμένη από την Εκκλησία— είναι το αποτέλεσμα βαθιάς κοινωνικής και προσωπικής καταστροφής. Στις μέρες μας, ο γάμος δεν γίνεται αντιληπτός ως κάτι που καθιερώνεται από θεϊκούς ή ακόμα και ανθρώπινους νόμους.

Ούτε καν περνάει από το μυαλό των ανθρώπων ότι η παραβίαση του κοινωνικού νόμου είναι κακό πράγμα. Αλλά ακόμη και στον αρχαίο κόσμο, όταν δεν υπήρχε νόμιμη καταχώριση του γάμου, υπήρχε μια τελετουργία που όλοι τηρούσαν, μια απλή μορφή έκφρασης της ευθύνης που αναλάμβαναν οι άνθρωποι ο ένας για τον άλλον. Σήμερα, όταν ένας άνδρας και μια γυναίκα αποφασίζουν να ζήσουν μαζί χωρίς να δεσμεύουν νομικά τη σχέση τους, πόσο μάλλον το Μυστήριο του Γάμου, μπορούμε να πούμε ότι αυτοί οι δύο άνθρωποι έχουν πολύ ασαφείς αμοιβαίες υποχρεώσεις και είτε είναι υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλον είτε όχι.

Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ...

 Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά τρώγης πολύ. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά τρώγης γαλακτερά σέ ἀπηγορευμένες ἡμέρες. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά κάνης ἁμαρτίες στίς νηστεῖες ἤ στίς μεγάλες ἑορτές καί νά μή ἐγκρατεύεσαι, πού εἶναι ἐπιβεβλημένες καί στούς παντρεμένους. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει να δικάζης ἄλλους ἀνθρώπους. 

Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ 

Ο γάμος είναι η οδός προς την ανθρώπινη σωτηρία.

Ο γάμος είναι η οδός προς την ανθρώπινη σωτηρία. Αν το δούμε με το πνεύμα της Εκκλησίας, τότε πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο πρωταρχικός σκοπός του γάμου δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από την ανθρώπινη σωτηρία. Δηλαδή, ο σκοπός του γάμου δεν μπορεί να είναι η ευτυχία, η τεκνοποίηση ή, για παράδειγμα, η εύρεση ενός συντρόφου ζωής, επειδή όλα αυτά είναι δευτερεύοντα.

Ο γάμος είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός στη ζωή μας και η ίδια η Εκκλησία τον ευλογεί και τον προστατεύει. Ξέρετε, στα πρώτα χρόνια της Εκκλησίας, υπήρχαν Χριστιανοί -φυσικά αιρετικοί- που δίδασκαν ότι ο γάμος ήταν κάτι το απαράδεκτο, κατώτερο από την παρθενία και ότι δεν ήταν καλό για κάποιον να παντρεύεται. Αλλά ο άγιος Απόστολος Παύλος λέει: «Υπάρχουν μερικοί ανάμεσά σας που σας προτρέπουν να μην παντρεύεστε και να καταφρονείτε τον γάμο, αν και ο γάμος είναι έντιμος μεταξύ όλων, και η κλίνη του γάμου καθαρή» (βλ. Εβραίους 13:4).

Why is Remarriage Allowed in the Orthodox Church?

Orthodox Ethos

Παρουσίαση βιβλίου: “Θαύματα πού ἔζησαν ἀνεμβολίαστοι ὑγειονομικοί σέ ἀναστολή τόν καιρό τῆς «πανδημίας»”

Θαύματα πού ἔζησαν ἀνεμβολίαστοι ὑγειονομικοί σέ ἀναστολή

τόν καιρό τῆς «πανδημίας»

Τό βιβλίο ἐκδόθηκε ἀπό τόν Δεκέμβριου τοῦ 2025 καί τά περιεχόμενά του ἐκτείνονται σέ 336 σελίδες. Περιέχει δύο κατατοπιστικούς προλόγους καί ἀκολουθοῦν 36 κεφάλαια μέ συγκλονιστικούς τίτλους καί στό τέλος ὑπάρχουν ἀκόμη 6 τίτλοι-κεφάλαια μέ ἀξιοθαύμαστες ἐμπειρίες. Τό βιβλίο ἀναφέρεται σέ ὅσα ἔζησαν οἱ ὑγειονομικοί στή χώρα μας κατά τήν ἀναστολή τῆς ἐργασίας τους γιά 16,5 μῆνες, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τίς 16 Αὐγούστου 2021.

Μόνο που δεν τον πήραν για να τον μεγαλώσουν αλλά για να τον χρησιμοποιήσουν ως σεξουαλικό παιχνίδι.

Ήταν ένα "καθώς πρέπει" gay ζευγάρι. Ο ένας δάσκαλος. Ο άλλος διευθυντής πωλήσεων σε μια σοβαρή εταιρεία. Ζήτησαν να υιοθετήσουν ένα παιδί. Ποια κοινωνική λειτουργός θα τολμούσε να αρνηθεί; Η ταμπέλα "ομοφοβική" θα την ακολουθούσε σε όλη τη ζωή της. Μπορεί να έχανε και τη δουλειά της.

Κι έτσι ο Jamie Varley και ο John McGowan-Fazakerley, κρίθηκαν ικανοί να μεγαλώσουν τον Preston Davey, 9 μηνών. Μόνο που δεν τον πήραν για να τον μεγαλώσουν αλλά για να τον χρησιμοποιήσουν ως σεξουαλικό παιχνίδι.

Ἢ τον ἕνα ἢ τον ἄλλο

Περίοδος Γ΄- Ἔτος ΙΣΤ΄
Ἀριθμ. φύλλου 6832

Κυριακὴ Γ΄ Ματθαίου (Ματθ. 6,22-33)
21 Ἰουνίου 2026 (1999)

Ἢ τον ἕνα ἢ τον ἄλλο

• «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ» (Ματθ. 6,24)

Εἶνε, ἀγαπητοί μου, τόσο καθαρὰ τὰ λόγια ποὺ λέει σήμερα ὁ Κύριος, ὥστε δὲν ὑ­πάρχει ἀνάγκη νὰ τὰ ἑρμηνεύσῃ κανείς. Μᾶς καλεῖ νὰ κάνουμε μιὰ ἐκλογή· νὰ διαλέξουμε ἢ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο.

«Αγάπη που ΄γινες δίκοπο μαχαίρι»

   Γράφει η Σοφία Τσέκου

       Τι γίνεται επιτέλους στη Μητρόπολη Πατρών; Παρακολουθώ με ενδιαφέρον  τα όσα κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας  και σχετίζονται με τα έργα και τις ημέρες του  αγωνιστή ιερέα π. Α. Γκοτσόπουλου. Τελικά ,(λέω εγώ τώρα η αδαής) για να διώκεται έτσι ο συγκεκριμένος ιερέας τόσες φορές και χωρίς να έχει διαπράξει ποινικό ή πνευματικό ατόπημα , δεν μπορεί, κάτι καλό κάνει ο άνθρωπος σε τούτους τους αντιορθόδοξους καιρούς μας, που βάλλεται η ορθοδοξία και η ορθοπραξία… εντός και εκτός των τειχών.

Γάμος, Ἡ ρίζα τῆς ὑπάρξεώς μας! Ἐμποδίζει νά μολύνωμεν τήν ἁγιότητα!

Πλήρης ἀλλοίωσις τοῦ τριπλοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου

Τοῦ κ. Δημητρίου Β. Ἐμμανουὴλ

«Στὴν ἀρχὴ λοιπόν, ὅπως εἶπα, εἶχε τοὺς δύο σκοποὺς ὁ γάμος (τὴν τεκνογονία καὶ τὴν ἱκανοποίηση τῆς φιληδονίας)· ὕστερα ὅμως, ὅταν γέμισε ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ ἡ γῆ καὶ ἡ θάλασσα καὶ ὁλόκληρη ἡ οἰκουμένη, ἀπομένει ἕνας μόνον σκοπός, ἡ ἐξουδετέρωση τῆς ἀκολασίας καὶ τῆς ἀσέλγειας…» (Ἱερὸς Χρυσόστομος)

(Δεύτερη ἀπάντηση στὴν «χλιαρὴ» Ἀπόφαση τῆς Δ.Ι.Σ. μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειας τοῦ ΣτΕ ποὺ «ἔκρινε συνταγματικὸ τόσο τὸν γάμο μεταξὺ προσώπων τοῦ ἴδιου φύλου ὅσο καὶ τὸ δικαίωμά τους στὴν τεκνοθεσία».)

Η αξία του ανθρώπου όμως ξεκινάει πάντοτε, από το πως συμπεριφέρεται, όταν οι πόρτες κλείνουν…

Φυλάξαμε για τους ανθρώπους που μας αγαπούνε τα μούτρα μας και σκορπίσαμε χαμογέλα σε εκείνους που δεν ξέρουν καν το όνομα μας.
Φυλάξαμε για το σπίτι τις φωνές και δώσαμε γλυκόλογα στον κάθε έναν ξένο.
Έτσι κάνουμε οι άνθρωποι…
Νοιαζόμαστε πιο πολύ για την εικόνα μας, παρά για την καρδιά των ανθρώπων δίπλα μας.
Νοιαζόμαστε πιο πολύ για τις γνώμες του άσχετου του κόσμου, παρά για το πόσο δακρύζουν τα μάτια εκείνων με τους οποίους πορευόμαστε μαζί.
Αγάπη που δεν ξεκινάει μέσα από το σπίτι, είναι μια αγάπη σκάρτη.
Και σεβασμός, που πρώτα δεν δίνεται στους ανθρώπους σου, είναι μια υποκρισία.

Περί του γυμνισμού εντός των Ιερών Ναών με την ανοχή των Επισκόπων και Ιερέων

 

 ΝΑΝΗΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΙΑΤΡΟΣ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΓΥΜΝΙΣΜΟΥ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΑΩΝ 

Η  σκανδαλώδης εμφάνιση των νέων κοριτσιών και των γυναικών ( και κάποιων ανδρών για να είμαστε δίκαιοι), ακόμη και των ηλικιωμένων, ειδικά κατά την περίοδο του θέρους, έχει υπερβεί κάθε όριο αναίδειας και αδιαντροπιάς.

Λες και πρόκειται για μια απέραντη κρεαταγορά.

Χανιά: Δεκάδες εικόνες αγίων πεταμένες σε κάδο – Η κοινωνία μας έγινε και επίσημα πνευματική χωματερή!

Κάποτε οι πρόγονοι μας προτιμούσαν τον θάνατο παρά να ασεβήσουν σε μια εικόνα και σήμερα ασυνείδητοι κάφροι τις πετούν στα σκουπίδια!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Πώς να μη ματώνει η ψυχή σου καθημερινά, βλέποντας πόσο πρόστυχα αδιάφορη έχει καταντήσει προς τα ιερά η σημερινή Ελλάδα; Ένας πολιτισμός φαίνεται από τα σκουπίδια του, λέει ένα γνωστό ρητό. Τι να πούμε όμως για μια κοινωνία που ρίχνει τον ίδιο τον πολιτισμό και την πίστη του στα σκουπίδια;

Η Σφαγή της Φώκαιας και η πρώτη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων

Τον Ιούνιο του 1914, η Φώκαια, ιστορική ελληνική πόλη στα παράλια της Μικράς Ασίας, ανατολικά του Αιγαίου, βρέθηκε στο στόχαστρο οργανωμένων τουρκικών ομάδων. Η πόλη, με ακμαίο ελληνικό στοιχείο, γνώρισε ημέρες τρόμου, λεηλασίας και καταστροφής.

  Σαν σήμερα, το 1914, συνεχιζόταν για έβδομη και τελευταία ημέρα η Σφαγή της Φώκαιας, μία από τις πιο βίαιες επιθέσεις κατά του ελληνικού πληθυσμού της Μικράς Ασίας και γεγονός που εντάσσεται στην πρώτη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ποιος υποφέρει περισσότερο από τη συμβίωση, που συχνά αναφέρεται σήμερα ως γάμος με κοινό δίκαιο: ο άνδρας ή η γυναίκα;

Ποιος υποφέρει περισσότερο από τη συμβίωση, που συχνά αναφέρεται σήμερα ως γάμος με κοινό δίκαιο: ο άνδρας ή η γυναίκα; Με βάση τις δικές μου παρατηρήσεις, έχω την εντύπωση ότι είναι η γυναίκα.

— Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό ισχύει. Οι άνδρες είναι συνήθως αυτοί που «φταίνε» στους γάμους με κοινό δίκαιο: οι γυναίκες συχνά θέλουν μια ολοκληρωμένη οικογένεια. Και ένας τέτοιος διάλογος συχνά ακολουθεί. Ο ιερέας λέει ότι, ανεξάρτητα από τη γνώμη της κοινωνίας, ο γάμος με κοινό δίκαιο είναι μια αμαρτία που σκοτώνει την ψυχή εδώ στη γη και την χωρίζει από τον Θεό στην αιωνιότητα. Και ακούει ως απάντηση: «Είμαι έτοιμος για γάμο, αλλά ο σύντροφός μου δεν είναι». Τι μπορεί να πει κανείς σε αυτό; — «Αν θέλεις να ζήσεις μια εκκλησιαστική ζωή και να κοινωνήσεις, τότε πρέπει να θέσεις αυτό το ζήτημα στον σύζυγό σου. Και σκέψου μόνος σου: αν δεν είναι έτοιμος να συνάψει έναν νόμιμο γάμο, τότε πόσο αγαπητή είσαι πραγματικά για αυτόν;» Μπορεί να είναι δύσκολο και τρομακτικό για αυτή τη γυναίκα να πάρει την απόφαση...

Είναι καλύτερο να μην παντρεύεται κανείς.

Όταν ο γάμος είναι πραγματικά γάμος και συζυγική ένωση, και υπάρχει η επιθυμία να αφήσει κανείς παιδιά, τότε ο γάμος είναι καλός, γιατί αυξάνει τον αριθμό εκείνων που ευαρεστούν τον Θεό. Όταν όμως πυροδοτεί την τραχιά σάρκα, την κατακλύζει με αγκάθια και γίνεται δρόμος προς την κακία, τότε κι εγώ θα πω: είναι καλύτερο να μην παντρεύεται κανείς.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Περί πνευματικῆς τελειότητος τοῦ ἀνθρώπου

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»  

Περί πνευματικῆς τελειότητος τοῦ ἀνθρώπου

Ὑπό Ρουμάνου Γέροντος π. Κλεόπα Ἠλίε

«Ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστίν» (Ματθ. 5,48).

Πατέρες καί άδελφοί,

Στόν λόγο πού ἀκολουθεῖ σκέφθηκα νά ὁμιλήσουμε γιά τό ὑψηλό ἔργο τῆς τελειότητος τοῦ άνθρώπου ἐπί τῆς γῆς. Πράγματι, μοῦ είναι πολύ δύσκολο καί έντροπή μου νά όμιλήσω γιά ένα τόσο μεγάλο έργο, τό όποιο έγώ ό ά­μαρτωλός καί τεμπέλης δέν έγνώρισα στήν πράξι καί τό όποιο οϋτε μέ τήν κορυφή τοῦ δακτύλου μου δέν έχω άγγίξει. Γι' αύτό θά ήταν καλλίτερο νά σιωπώ, παρά νά όμιλώ γι' αύτά πού ξεπερνούν τίς δυνάμεις μου. Άλλά δίνον­τας προσοχή στήν πράξι τοϋ οκνηρού δούλου, ό όποιος έ­κρυψε τό τάλαντο (Ματθ. 25,25) καθώς καί στήν διδα­σκαλία τοῦ άγίου Μαξίμου τοῦ Όμολογητοϋ, ό όποιος λέγει· «Πολλοί είμεθα πού ομιλούμε, άλλά ολίγοι τά έκτελοῦμε». "Ομως κανείς δέν πρέπει νά όμιλή τόν θειο λόγο άπό προσωπική του άδιαφορία, άλλά νά όμολογή μέν τήν άδυναμία του νά μήν κρύβη όμως τήν άλήθεια τοῦ Θεοῦ· γιά νά μή εύρεθοῦμε ἔνοχοι, ὡς καταπατηταί τῶν έντο­λῶν τοῦ Θεοῦ.

Αυτή είναι η ιστορία ενός άνδρα που θεωρούνταν απομονωμένος και αντικοινωνικός από τους γείτονες και τους συγγενείς του.

Αυτή είναι η ιστορία ενός άνδρα που θεωρούνταν απομονωμένος και αντικοινωνικός από τους γείτονες και τους συγγενείς του. Ζούσε μόνος στο μικρό του διαμέρισμα, ελάχιστα αλληλεπιδρώντας με κανέναν, και εργαζόταν ως μάγειρας σε μια καφετέρια. Πέθανε μόνος. Αλλά την ημέρα της κηδείας του, εκατοντάδες άνθρωποι ήρθαν στο σπίτι του - ηλικιωμένοι, άρρωστοι, νέοι. Το πλήθος γέμισε ολόκληρη την αυλή και απλώθηκε στον δρόμο. Πολλοί από αυτούς έκλαιγαν. Γείτονες και συγγενείς που γνώριζαν αυτόν τον άνθρωπο στην καθημερινή ζωή έμειναν φυσικά έκπληκτοι. Και όταν άρχισαν να ανακαλύπτουν ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι που είχαν έρθει να δουν τον μοναχικό νεκρό στο τελευταίο του ταξίδι, σοκαρίστηκαν ακόμη περισσότερο. Αποδείχθηκε ότι αυτός ο άνδρας περνούσε όλο τον ελεύθερο χρόνο του εθελοντικά σε ξενώνες, γηροκομεία και καταφύγια. Επισκεπτόταν ηλικιωμένους, αρρώστους και άστεγους. Μιλούσε με τους ετοιμοθάνατους, έφερνε ψωμί στους πεινασμένους, έντυνε τους άστεγους και παρηγορούσε τους ετοιμοθάνατους και τους συγγενείς τους στον ξενώνα όσο καλύτερα μπορούσε. Αγαπήθηκε από πολλούς. Αλλά κανείς δεν το γνώριζε.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

«...· ἐάν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τό σῶμά σου φωτεινόν ἔσται·ἐάν δέ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ᾖ, ὅλον τό σῶμά σου σκοτεινόν ἔσται.»

Ὁ λύχνος πού φωτίζει τήν ψυχήν, εἶναι ὁ νοῦς· ἐάν ὁ νοῦς σου καί ἡ καρδία δέν ἔχουν τυφλωθεῖ ἀπό τήν ἁμαρτία, φωτίζεται ἡ ψυχή καί ἡ καρδιά γίνεται κατοικητήριον τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἐάν ὅμως τό ὁπτικόν τῆς ψυχῆς εἶναι βλαμμένον καί τυφλωμένον εἰς πόσον σκότος θά βυθιστεῖς ἄνθρωπε;

Ήπειρος: η μεγαλύτερη μείωση γεννήσεων στην Ελλάδα το 2025 – Πτώση 10,8%

Άδεια παιδική χαρά. Φώτο: epiruspost.gr

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2025 αποκαλύπτουν ότι η Ήπειρος κατέχει την πρώτη θέση στη μείωση γεννήσεων μεταξύ όλων των περιφερειών της χώρας

Τα νέα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το 2025 έρχονται να επιβεβαιώσουν τον πλήρη δημογραφικό αποδυνάμωση της Ηπείρου — και μάλιστα σε εξαιρετικά κρίσιμη χρονική συγκυρία, καθώς ήρθαν λίγες ημέρες μετά τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου για το δημογραφικό.

«Η Νηπτική Ορθόδοξη θεολογία απαντά με την πιο μεγάλη Αλήθεια γύρω από τό θέμα τῶν μεταμοσχεύσεων». ~ π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος. (Οπτικοακουστικό υλικό)

σ.σ. Μέγας ο μακαριστός π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος. Λάμπει σαν τον χρυσό μπροστά στους υπερ-προβεβλημένους ρασοφόρους του συστήματος που υποστηρίζουν την τρομερή πλάνη του εγκεφαλικού θανάτου για την κερδοφόρα συγκομιδή οργάνων από ζωντανούς ανθρώπους. Ο Θεός να μας ελεήσει..

Η Ορθοδοξία κατέχει την Αλήθεια, η καρδιά είναι το κέντρο, η έδρα της ψυχής, ο άνθρωπος εξακολουθεί να ζει ακόμη και όταν ο εγκέφαλος σταματά…

Ο μακαριστός πατήρ Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, αποκαλύπτει σκοτεινές πλευρές και μυστικές πρακτικές, μιάς »Κόζα Νόστρα» εντός των κύκλων της Εκκλησίας…

Δύσκολο πράγμα η διάκριση

Μαρτυρία και διδαχή

09 Ιανουαρίου 2018

Ιωάννης Στόγιας

Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα που διαθέτει ο άνθρωπος και τον κάνει να ξεχωρίζει από τα άλογα ζώα είναι η διάκριση.

Βέβαια συχνά ακούμε αυτή τη λέξη, αλλά τι ακριβώς σημαίνει είναι πολύ δύσκολο να το προσδιορίσει κανείς.

Ρώτησα και γω κάποτε ένα γέροντα καλόγερο να μου πει, πώς αισθάνεται τη διάκριση. Χαμογέλασε και μου είπε:

Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό...

 Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, ἀγαπᾶ τόν ἄνθρωπο καί τόν  βοηθεῖ μέ πολλή ἀγάπη, ὅταν ἔχει στενοχώριες. Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό δέν λυπᾶται τήν περιουσία του καί τήν προσφέρει στούς πτωχούς. Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, ἔχει πολλή ἀγωνία ὄχι μόνο νά μή σφάλλει στήν ὑπηρεσία του μέ τόν λόγον, ἀλλά οὔτε καί μέ τήν σκέψι του. Γιατί ὅμως; Διότι γνωρίζει τί λέγει τό Ἅγιο Πνεῦμα: Ὅτι ὁ Θεός γνωρίζει ὅλους τούς λογισμούς μας κι αὐτούς πού θά σκεφθοῦμε.

Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ 

Ένα αργά βράδυ, ξέσπασε φωτιά σε ένα από τα σπίτια.

Ένα αργά βράδυ, ξέσπασε φωτιά σε ένα από τα σπίτια. Όλη η οικογένεια - πατέρας, μητέρα και παιδιά - άναυδη από αυτό που συνέβαινε, έτρεξαν έξω και παρακολούθησαν την πυρκαγιά να μαίνεται. Ξαφνικά, όλοι συνειδητοποίησαν ότι το μικρότερο μέλος της οικογένειας, ο πεντάχρονος γιος, έλειπε. Πιθανότατα, φοβισμένος από τις φλόγες και τον καπνό, είχε ανέβει τις σκάλες αντί να κατέβει. Ήταν αδύνατο ούτε καν να ονειρευτεί ότι θα τον έβρισκε. Ξαφνικά, άνοιξε ένα παράθυρο, αποκαλύπτοντας το πρόσωπο ενός παιδιού, παραμορφωμένο από φόβο. Ο πατέρας φώναξε απελπισμένος: «Πήδα!» Το μικρό αγόρι, βλέποντας μόνο σύννεφα καπνού και φλόγες μπροστά του, φώναξε: «Μπαμπά, δεν μπορώ να σε δω!» «Αλλά μπορώ να σε δω, μην φοβάσαι, πήδα τώρα!»

Introduction to Orthodox Christianity: A Practical Guide for Inquirers

Orthodox Ethos

 

Πρέπει να προσέχουμε τα όνειρα;

 Πατερικό ανθολόγιο

16 Ιουνίου 2026

Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος

 Πέτρος: Σου ζητώ να με διδάξεις αν πρέπει να προσέχουμε τα όνειρα.

Γρηγόριος: Πρέπει να ξέρουμε ότι οι εικόνες των ονείρων εμφανίζονται στην ψυχή κατά έξι τρόπους. Τα όνειρα δηλαδή άλλοτε δημιουργούνται όταν η κοιλιά είναι γεμάτη ή άδεια, άλλοτε από τους λογισμούς, άλλοτε από απάτη, άλλοτε από τους λογισμούς μαζί με απάτη, άλλοτε από αποκάλυψη και άλλοτε από τους λογισμούς μαζί με αποκάλυψη. Τα δύο πρώτα από αυτά συνδέονται μ’ εμάς, όπως όλοι γνωρίζουμε από την πείρα, ενώ τα άλλα τέσσερα τα βρίσκουμε γραμμένα στα βιβλία της αγίας Γραφής.

Ἰδού καί μιά απόδειξη τῆς ἀλήθειας αὐτής, τοῦ νά κατακρίνουμε τήν ἁμαρτία καί ὄχι τόν ἁμαρτωλό

 Μέγα καί βδελυρό τό ἁμάρτημα τῆς ἀρσενοκοιτίας καί τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Πρόκειται για φοβερή άκαθαρσία, πού καταδικάζεται κατηγορηματικά καί χωρίς εξαίρεση καί ἀπό τό Εὐαγγέλιο καί ἀπό τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας. Καταδικάζεται ὅμως ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἡ ἁμαρτία καί ὄχι ὁ ἁμαρτωλός. Αὐτή εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Πίστεώς μας. 

Ἀρχή καί κανόνας ἀπαράβατος. Ὁ ἁμαρτωλός μπορεῖ νά μετανοήση καί νά σωθῆ. Δέν πρέπει να κλείνη κανείς τήν πόρτα τῆς ἐπιστροφῆς, ὅταν τίμια καί εἰλικρινά μετανοεῖ καί ἐπιστρέφει. Πολλά τά παραδείγματα. Ἀπό τήν μοιχαλίδα τοῦ Εὐαγγελίου ὡς τόν ληστή πού σταυρώθηκε μαζί με τόν Χριστό καί σώθηκε, ὅταν ἐζήτησε τό ἔλεος τοῦ Θεανθρώπου. 

Θέλομεν τά τοῦ Χριστοῦ χωρίς τόν Χριστόν!

Γράφει ὁ Πρεσβύτερος π. Γεράσιμος Βουρνᾶς

  Τήν ἐρχόμενη Κυριακή, ὁ Χριστός μας πρόκειται νά περπατήσει «παρά τήν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας» καί νά καλέσει τούς πρώτους τέσσερις Μαθητές Του, οἱ ὁποῖοι «εὐθέως» θά ἀφήσουν ὅ,τι κάνουν, γιά νά ἀνταποκριθοῦν στό κάλεσμα. Κατόπιν, ὁ Χριστός θά περιηγηθεῖ ὅλη τήν Γαλιλαία, κηρύσσοντας καί θεραπεύοντας. Γρήγορα, ἡ φήμη Του θά ἐξαπλωθεῖ καί οἱ ἄνθρωποι θά προστρέχουν κοντά Του, γιά νά τούς κάνει καλά.

  Ὡστόσο, αὐτό πού θά συμβεῖ τήν ἐρχόμενη Κυριακή (Γ΄ Ματθαίου), συνέβαινε καί θά συμβαίνει πάντοτε. Αὐτό ἐπιβεβαιώνεται καί ἀπό τήν λεγόμενη μικρά Εἴσοδο τῶν Ἱερέων στό Ἱερό μέ τό Εὐαγγέλιο σέ κάθε Θεία Λειτουργία, ὅπου τό Εὐαγγέλιο δέν εἰκονίζει ἁπλῶς, ἀλλά παριστᾶ τόν Χριστό.[1] Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός σέ κάθε Θεία Λειτουργία περνᾶ μέσα ἀπό τίς θάλασσες τῶν ἀνθρώπων ὅλων τῶν ἐποχῶν, οἱ ὁποῖοι βρίσκονται βυθισμένοι στόν βυθό τῆς θλίψης, τοῦ πόνου, τῶν ἀσθενειῶν, τοῦ φόβου καί ὅλων ἐκείνων τῶν χαρακτηριστικῶν πού μᾶς ἐμποδίζουν ἀπό τό νά ζήσουμε πραγματικά. Σέ κάθε μικρά Εἴσοδο ὁ Χριστός, διά τοῦ Εὐαγγελίου, μᾶς καλεῖ κοντά Του καί μᾶς ὑπόσχεται ὅτι θά μᾶς θεραπεύσει καί θά μᾶς ἀναπαύσει. Σέ ὅλους τούς αἰῶνες, πολλοί προστρέχουν κοντά Του, γιά νά λάβουν κάτι ἀπό Ἐκεῖνον, μά λίγοι γίνονται μαθητές Του ζητώντας Ἐκεῖνον.

19 Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Ιούδα του Αποστόλου

 

Μη κατηγοριοποιημένο

Καὶ συγγενείᾳ καὶ χορῷ αὐχεῖν ἔχεις.
Χριστοῦ μαθητῶν ὦ Ἰούδα, καὶ πάθει.
Ἐννεακαιδεκάτῃ βελέεσσιν Ἰούδας θνῄσκει.

Kλήσις τριπλή σοι και τριπλούν μάκαρ πάθος,
Άρσις δέσις τε και τρίτον τόξου τάσις.
Eννεα και δεκάτη βελέεσσιν Iούδας θνήσκει.

Τα βιογραφικά στοιχεία του Αγίου Ιούδα, είναι κάπως συγκεχυμένα, διότι συγχέονται μ’ αυτά του Αποστόλου Θαδδαίου που η μνήμη του γιορτάζεται την 21η Αυγούστου.

Ο άνθρωπος δεν κρίνεται από όσα συγκέντρωσε, αλλά από όσα μοίρασε.

  Πριν από κάθε φιλοσοφία, πριν από κάθε θεολογία, πριν από κάθε ανθρώπινη σοφία, υπάρχει μια αλήθεια που συνοδεύει σιωπηλά τον άνθρωπο από τη στιγμή της γέννησής του μέχρι την τελευταία του αναπνοή: η ζωή είναι ένα ταξίδι με προορισμό την αιωνιότητα. Όσο κι αν ο σύγχρονος άνθρωπος προσπαθεί να απομακρύνει από τη σκέψη του το μυστήριο του θανάτου, εκείνος παραμένει η μοναδική βεβαιότητα της επίγειας ύπαρξης. Δεν έρχεται ως τιμωρία, ούτε ως τραγικό ατύχημα της φύσης, αλλά ως το κατώφλι μιας άλλης πραγματικότητας, ως η στιγμή κατά την οποία καταρρέουν όλες οι ψευδαισθήσεις και αποκαλύπτεται η αληθινή αξία όσων αγαπήσαμε και υπηρετήσαμε.

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»

https://orthodoxostypos.gr

Η Επανάσταση του Πατέρα Ιουστίνου Πίρβου.

Η Επανάσταση του Πατέρα Ιουστίνου

(13 χρόνια από την αναχώρησή του για τους Ουρανούς)

Ο Πατέρας Ιουστίνος Πάρβου από τη Μονή Πέτρου Βόδα πήγε στον Κύριο (2013 π.χ.). Ίσως ο τελευταίος της γενιάς των μεγάλων πνευματικών πατέρων που αγιάστηκαν με αίμα μαρτυρίου μέσα από κομμουνιστικά μπουντρούμια και μέσω προσευχής για πολλές δεκαετίες για τη δόξα του Θεού.

Μπορεί ο Ναός του Κυρίου να γίνεται και αίθουσα μουσικής;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Ένα ακόμα θέμα θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αδελφοί μου.

Ασφαλώς επειδή δεν διεκδικώ το αλάθητο θα το κάνουμε μέσω της Αγίας Γραφής.

Καλό είναι να γνωρίζετε όμως πως το σύστημα κάθε φορά που θίγουμε ένα θέμα που δεν τους βολεύει, δίνει εντολή στα παπαγαλάκια του να γράψουν και να κάνουν το μαύρο άσπρο.

Ας είναι και έτσι όμως.

Εμείς βασιζόμαστε στην παράδοση της εκκλησίας, στις αποφάσεις οικουμενικών συνόδων και στο Ευαγγέλιο σε ότι γράφουμε οπότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν.

"Μή με μαλώνεις, γιατί σήμερα το πρωί είδα τον Προφήτη Ελισσαίο και μου είπε να λειτουργήσω, και να μη φοβηθώ τίποτα, γιατί αυτός θα με προσέχη"

Από τον βίο του αγίου Νικολάου Πλανά του απλοϊκού

[....]Κατά την εποχή εκείνη ήτανε Μητροπολίτης ο Μελέτιος Μεταξάκης και απηγόρευσε τις αγρυπνίες. Δεν μπορούσαμε να εννοήσουμε την αιτία...
Πέρασε λίγος καιρός, έφυγε ο Μητροπολίτης Μεταξάκης, κατηργήθη η δέσμευσις των αγρυπνιών. Κατόπιν ήλθε η αλλαγή του Ημερολογίου. Νέα βάσανα, νέοι αγώνες για τον Παππού. Ιδίως όταν ξημέρωναν μεγάλες γιορτές. Τι να κάμη; Στο βάθος του Αγίου Ελισσαίου (σ.σ.: παλαιός ναΐσκος στην Πλάκα πλησίον της στάσεως του μετρό "Μοναστηράκι") ήτανε αρκετά δωμάτια(τρώγλες πες καλύτερα). 

ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ....

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Στό συναξάριο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Μεγάλου πού ἑορτάζει στίς 19 Ἰουνίου εὑρίσκουμε τόν διάλογο πού εἶχε ὁ Ὅσιος μέ τόν Μέγα Κωνσταντῖνο, ὁ ὁποῖος κατέβηκε στήν γῆ καί συνωμίλησε μέ τόν Ὅσιο. Ἡ με­ταξύ των συνομιλία ἔχει ὡς ἐξῆς στήν ἁπλοϊκή ἔκφρασι:

Μακάριοι εἶσθε ἐσεῖς πού ἀξιωθήκατε νά ἀκολουθήσετε τήν μοναχική πολιτεία, διότι ἀληθινά δικός σας εἶναι ὁ θεῖος μακαρισμός τοῦ Σωτῆρος.

Καί ποιός εἶσαι ἐσύ, τοῦ εἶπε ὁ Ὅσιος, πού λέγεις αὐτά καί μακαρίζεις τόσο πολύ ἐμᾶς τούς Μοναχούς;

Οι ταπεινοί μοιάζουν με τα αηδόνια...

"Οι ταπεινοί μοιάζουν με τα αηδόνια, που κρύβονται στις λαγκαδιές και σκορπάνε αγαλλίαση στις ψυχές των ανθρώπων με τα γλυκοκελαηδήματα τους."
Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι;

Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι; Επειδή η αμαρτία στην οποία έχουν συνηθίσει και έχουν ριζώσει τους έχει στερήσει ό,τι πιο πολύτιμο και αναντικατάστατο - την αγνότητα και την αγνότητα της καρδιάς. Στην αγνότητα βρίσκεται η μεγάλη χαρά και το φως, ενώ στην αμαρτία βρίσκεται το σκοτάδι και η θλίψη. Η εποχή μας μπορεί να χαρακτηριστεί άχαρη όχι με την έννοια ότι η Εκκλησία έχει στερηθεί από χάρη, αλλά επειδή η ανθρώπινη καρδιά, δηλητηριασμένη από την αμαρτία, χάνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται και να διατηρεί τη χάρη. Οι αρχαίοι Χριστιανοί διέφεραν από τους σύγχρονους κυρίως στο ότι κατοικούσαν στη χάρη, ζούσαν και ανέπνεαν τη χάρη, ένιωθαν καθαρά τα αποτελέσματά της, τη βίωναν, σαν να την άγγιζαν με την καρδιά τους, και άκουγαν τα άφατα, σιωπηλά λόγια της.