To Κατάρ στήνει τζαμιά σ’ όλο τον κόσμο, εκκλησίες δεν ανέχεται

Παντελής Καρύκας

Το Κατάρ ξοδεύει εκατομμύρια για την κατασκευή τζαμιών που ελέγχονται από τους Ισλαμιστές σε όλη την Ευρώπη, αλλά δεν επιτρέπει στους Χριστιανούς να χτίσουν χώρους λατρείας στο Κατάρ.

Το Ισλαμικό Κέντρο των 10 εκατομμυρίων ευρώ στη Ριέκα της Κροατίας, το οποίο άνοιξε το 2013, χρηματοδοτήθηκε πλήρως από το Κατάρ, γράφει το visegrad24 Όπως τα περισσότερα συγκροτήματα που ελέγχονται από τους Ισλαμιστές και χρηματοδοτούνται από το Κατάρ, αυτό στη Ριέκα δεν είναι απλώς ένας χώρος προσευχής για τους Μουσουλμάνους.

Η αυτόγνωμη απόσχιση από την εκκλησιαστική δικαιοδοσία κατά το Κανονικό Δίκαιο

ΦΩΤΟ: ΕΟΔ

Του Πρεσβυτέρου Αναστασίου Γκοτσόπουλου, Εφημερίου Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

Θεμελιώδης αρχή του Κανονικού Δικαίου που απορρέει από την Ορθόδοξη εκκλησιολογία  είναι ότι κάθε κληρικός, κάθε εκκλησιαστική κοινότητα, κάθε τόπος υπάγεται σε μία συγκεκριμένη εκκλησιαστική επαρχία υπό ένα επίσκοπο και μία Σύνοδο και δι’ αυτής της Συνόδου υφίσταται η κοινωνία με την ανά την οικουμένη Εκκλησία του Χριστού. Συνέπεια αυτής της αρχής είναι ότι ο κάθε επίσκοπος ασκεί αποκλειστική ποιμαντική (πνευματική και διοικητική) εξουσία εντός των ορίων της επαρχίας του και αντίστοιχα το ποίμνιό του έχει την πνευματική και διοικητική εξάρτηση από τον συγκεκριμένο επίσκοπο και μόνο. Η υπαγωγή στη συγκεκριμένη δικαιοδοσία καθίσταται φανερή με τη μνημόνευση του οικείου ποιμενάρχου στη Θ. Λειτουργία.

Οἱ ἄλλοι πού πιστεύουν τά ὄνειρα καί διαβάζουν ὀνειροκρίτες και λένε:

❈ Οἱ ἄλλοι πού πιστεύουν τά ὄνειρα καί διαβάζουν ὀνειροκρίτες και λένε:
- Νά δοῦμε αὐτό τώρα τί σημαίνει;.. Τί θά γίνει τώρα;... Τί εἶναι αὐτό πού εἶδα.. καί ρωτάει ἡ μία τήν ἄλλη, καί τί εἶναι αὐτό πού εἶδες..
Καί τῆς βγαίνει τό ὄνειρο! Καί λέει:

π. Ἀρσένιος Κωτσόπουλος: «Προμηνύονται δάκρυα ἀπό τά φοβερά δεινά πού ἑτοιμάζει ὁ Οὐρανός»

Στις μέρες μας πληγώνουμε διαρκῶς τήν Παναγιά μέ τά καμώματά μας. Ἡ μεσίτρια τοῦ κόσμου ἀποστρέφει τό πρόσωπό Της ἀπό μᾶς. Ἕως πότε θὰ μᾶς κοιτάζει καί θά μᾶς προσέχει, ἐνῶ ἐμεῖς χαζεύουμε ἄλλα πρόσωπα καί πράγματα; Τά μηνύματα πού προσπαθεῖ νά περάσει, θλιβερά καί δυσάρεστα· πρίν ἀπό μερικά χρόνια στό περιβόλι Της, στό Ἅγιον Ὄρος, μεγάλη πυρκαγιά κατέτρωγε τά πάντα κατά τό Δεκαπενταύγουστο. Οἱ λιτανεῖες, ἀντί να σβήνουν τή φωτιά, δυνάμωναν τούς ἀνέμους.

Πιό πρόσφατα, πρίν ἀπό δυό χρόνια περίπου, ἑλικόπτερο στό ὁποῖο ἐπέβαιναν ἐκκλησιαστικοί ἄνδρες, κατέπεσε λίγο ἔξω ἀπό τόν Ἄθωνα, στό ἀρχιπέλαγος τοῦ Αἰγαίου. Ἕνα χρόνο ἀργότερα, τήν παραμονή τῆς Κοιμήσεώς Της, ἀεροπλάνο συνετρίβη στο νομό Ἀττικῆς μέ 121 ἐπιβάτες νεκρούς· ἀνάμεσά τους, σαράντα παιδιά. Ἡ Παναγία μας ὑποφέρει μέ τά ἄτακτα παιδιά Της. Στίς γιορτές Της, ἀντί να μοιράζει «γλυκά», παρακολουθεῖ μέ πόνο το ξετύλιγμα τῶν συμφορών.

Ὁ κοιλιόδουλος ἄνθρωπος γίνεται ἄχρηστος γιὰ τὴν παροῦσα ζωὴ...

   «Ἀλλοίμονο σὲ σᾶς τοὺς χορτάτους, διότι θὰ πεινάσετε».

                  (Λουκ. στ΄25)

   Ὁ κοιλιόδουλος ἄνθρωπος γίνεται ἄχρηστος γιὰ τὴν παροῦσα ζωὴ καὶ ἀνίκανος νὰ ἐκτελέσῃ κάποιο ἔργο ἀγαθό. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ζοῦν διαρκῶς μέσα στὶς ὑλικὲς ἀπολαύσεις καταλαμβάνονται ἀπὸ σοβαρὰ καὶ ἀθεράπευτα νοσήματα. Ἐπειδὴ νομίζουν ὅτι γεννήθηκαν σ΄ αὐτὸ τὸν κόσμο μόνο γιὰ νὰ ζήσουν μέσα στὶς ὑλικὲς ἀπολαύσεις, γι΄ αὐτό, ἀφοῦ διαρρήξουν τὴν κοιλία τους ἀπὸ τὴν πολυφαγία καὶ παχύνουν τὸ σῶμα τους, δὲν κερδίζουν καὶ δὲν κατορθώνουν τίποτε ἄλλο, ἀπὸ τὸ νὰ προετοιμάσουν μὲ τὶς σάρκες τους πλουσιώτερο τραπέζι γιὰ τοὺς σκώληκες τοῦ τάφου.

        Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Ο άγιος Μάξιμος για τη θεραπευτική ενέργεια της κρίσεως του Θεού

 

Πατερικό ανθολόγιο

13 Αυγούστου 2026

Από τη Φιλοκαλία

Εκείνος που γνώρισε την ασθένεια της ανθρώπινης φύσεως, αυτός δοκίμασε τη θεία δύναμη. Και επειδή άλλα έχει κατορθώσει κι άλλα επιδιώκει να κατορθώσει με τη θεία δύναμη, δεν εξευτελίζει ποτέ κανένα άνθρωπο. Γιατί γνωρίζει ότι όπως βοήθησε ο Θεός τον ίδιο και τον ελευθέρωσε από πολλά και φοβερά πάθη, έτσι είναι σε θέση να βοηθήσει και όλους, όταν θέλει και μάλιστα εκείνους που αγωνίζονται γι’ Αυτόν· αν και για λόγους που μόνος Εκείνος γνωρίζει, δεν τους ελευθερώνει όλους μαζί από τα πάθη, αλλά ξεχωριστά, ως αγαθός και φιλάνθρωπος γιατρός, ελευθερώνει τον καθένα που προσπαθεί.

Οἱ παιδεύσεις εἶναι καρπός τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό!

 Σέ περίπτωσι πού ὁ παλαιός ἄνθρωπος πού εἶναι μέσα μας ἀποθρασυνθῆ μέ στήριγμα τά βιολογικά του «δικαιώματα» εἰς βάρος τοῦ πνεύματος τοῦ Θεοῦ πού ζητεῖ νά κατοικήση μέσα μας, τότε ἡ παρουσία αὐτῶν τῶν δύο ἀντιθέτων δυνάμεων συντηρεῖται μέσα μας καί φθάνει σέ ἕνα ἀγεφύρωτο χάσμα. Τελικά, ὅταν ὑπερτερήσουν τά θελήματα τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, ἀναχωρεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀπό τόν ἄνθρωπο καί ἔρχονται οἱ παιδεύσεις, πού εἶναι καρπός τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό. Ἔτσι ἔχουμε τήν αἰτία τοῦ κατακλυσμοῦ: «Οὐ μή καταμείνη τό πνεῦμα μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τόν αἰῶνα διά τό εἶναι αὐτούς σάρκας» (Γεν. 6,3).

ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ 

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (58)

Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 114-115

Να έχετε υπ’ όψιν, ότι θα κάνομε κάτι άλλο. Είστε εδώ περίπου 100-130 άνδρες και γυναίκες θα διοργανώνουμε ομάδα κρούσεως, θα πάμε σε αυτοάμυνα – εκεί οδηγούμεθα.

Καλή είναι η δημοκρατία, αλλά κατήντησε σκιά. Και σήμερα κυριαρχούν οι απατεώνες και ο λωποδύτες. Σε τέτοιες εποχές ζούμε. Και εσείς θα αναγκαστείτε αργότερα να πάτε σε αυτοάμυνα, να υπερασπίσετε την τιμή και την υπόληψη της οικογενείας σας. Καταλάβατε;

Ἡ γενικὴ ἐξομολόγηση...

Ἁγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου 

Πολλὲς φορὲς ἔχω μεταχειρισθεῖ αὐτὴ τὴ γενικὴ ἐξομολόγηση καὶ εἶδα θαύματα πάνω σ’ αὐτό. Τὴν ὥρα ποὺ λὲς στὸν ἐξομολόγο, ἔρχεται ἡ θεία χάρις καὶ σὲ ἀπαλλάσσει ἀπὸ ὅλα τὰ ἄσχημα βιώματα καὶ τὶς πληγὲς καὶ τὰ ψυχικὰ τραύματα καὶ τὶς ἐνοχὲς· διότι, τὴν ὥρα ποὺ τὰ λὲς ὁ ἐξομολόγος εὔχεται θερμὰ γιὰ τὴν ἀπαλλαγή σου. 
Ἂς μὴ γυρίζουμε πίσω στὶς ἁμαρτίες ποὺ ἔχουμε ἐξομολογηθεῖ. Ἡ ἀνάμνηση τῶν ἁμαρτιῶν κάνει κακό. Ζητήσαμε συγγνώμη; Τελείωσε. 
Ὁ Θεὸς ὅλα τὰ συγχωρεῖ μὲ τὴν ἐξομολόγηση. 
Κι ἐγὼ σκέπτομαι ὅτι ἁμαρτάνω. Δὲν βαδίζω καλά. 
Ὅ,τι ὅμως μὲ στενοχωρεῖ, τὸ κάνω προσευχή, δὲν τὸ κλείνω μέσα μου, πάω στὸ πνευματικό, τὸ ἐξομολογοῦμαι, τελείωσε! Νὰ μὴ γυρίζομε πίσω καὶ νὰ λέμε τί δὲν κάναμε. Σημασία ἔχει τί θὰ κάνομε τώρα, ἀπ’ αὐτὴ τὴ στιγμὴ καὶ ἔπειτα. 

Η ΥΠΑΚΟΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΚΑΙ ΘΕΟΝ ΤΗΣ

«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε…». Τὴν 15ην Αὐγούστου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας.

Ἀπό τό «γένοιτό μοι» ἕως τήν Κοίμησιν – πρότυπον τῆς ἰδικῆς μας ὑπακοῆς εἰς τόν Κύριον

Η ΥΠΑΚΟΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΚΑΙ ΘΕΟΝ ΤΗΣ

Ἡ ἡσυχία τῆς Θεοτόκου δέν εἶναι ἀδράνεια.
Εἶναι ἡ πιό βαθειά ἐργασία τῆς ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας, ἡ ὁποία θεραπεύεται εἰς τό πρόσωπον τῆς Παναγίας μας  ἀπό τήν διαίρεσιν καί γίνεται ἑνιαία προσφορά πρός τόν Θεόν.

Ιερομόναχος Ευστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ερωτήσεις από ενορίτες της υπαίθρου για διάφορα πνευματικά ωφέλιμα θέματα, με απαντήσεις. 51

 1168. Τι είναι πιο ωφέλιμο για την ψυχή να διαβάζει κανείς: τα ελαφρά αναγνώσματα ή τα συγγράμματα των Αγίων Πατέρων;

Μια ερώτηση από έναν ενορίτη που ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του σε ένα αγροτικό σχολείο.

Επιθυμώντας να διαβάσω βιβλία, απευθύνθηκα στον υπηρέτη του πρώην γαιοκτήμονά μου με την παράκληση να μου δώσει μερικά βιβλία να διαβάσω. (Ο γαιοκτήμονας είχε δώσει σε αυτόν τον υπηρέτη αρκετά βιβλία ως δώρο.) Ο υπηρέτης μου πρόσφερε μυθιστορήματα, ιστορίες, κωμωδίες και τα συναφή για να διαβάσω. Αλλά εγώ, χωρίς καν να πάρω ούτε ένα, είπα ότι δεν υπήρχε τίποτα καλό σε αυτά και τον ρώτησα αν είχε έργα των Αγίων Πατέρων. Ο υπηρέτης απάντησε: «Δεν έχει έργα των Αγίων Πατέρων, και αυτά τα έργα είναι αρχαία, ξεπερασμένα. Καλύτερα να πάρεις τα βιβλία που προτείνω, περιέχουν κάποιο ξένο υλικό». Αλλά ακόμα δεν πήρα ούτε ένα βιβλίο από αυτόν και ήρθα σε εσένα, Πάτερ, με την παράκληση: δώσε μου μερικά έργα των Αγίων Πατέρων να διαβάσω. Δεν είναι αλήθεια ότι η ανάγνωση πνευματικών έργων είναι πολύ καλύτερη από οποιαδήποτε μυθιστορήματα, ιστορίες ή κωμωδίες;

Κάθε μέρα να τη θεωρείς ως την τελευταία της ζωής σου …

 

Να την περνάς με φόβο Θεού και

με καρδιακή συντριβή.

Λιγόστεψε τα μάταια πράγματα

και απόφυγε την αργολογία.

Να θυμάσαι τον Θεό και να τον

επικαλείσαι με μετάνοια !

 

Άγιος Σεραφείμ Ρομάντσιωφ

της Μονής Γκλινσκ 

Ἐπιστήμονες καὶ Χριστιανισμὸς

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος

   Τί σημαίνει πιστὸς ἐπιστήμονας; Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνδυάζει τὴ δύναμη τοῦ νοῦ μὲ τὸ βίωμα τῆς πίστης. Εἶναι ὁ ἐρευνητὴς ποὺ μέσα ἀπὸ τὴν παρατήρηση καὶ τὸ πείραμα, βλέπει τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴ σοφία τοῦ Δημιουργοῦ. Εἶναι τὸ ἀνήσυχο πνεῦμα ποὺ βρίσκει εἰρήνη καὶ ἀνάπαυση μόνο κοντὰ στὸ Θεό. Ἂς ἀναφέρουμε μερικοὺς ἀπὸ αὐτούς:

Τη 15η του αυτού μηνός η σεβασμία Μετάστασις της Υπερενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας

ΑΒΡΑΑΜ  Ε. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, στο Συναξάρι της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μας αναφέρει σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση, τα εξής:  Όταν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός θέλησε να παραλάβει κοντά του την Μητέρα του, τότε φανέρωσε σ΄ αυτήν πριν από τρεις ημέρες, διά του Αρχαγγέλου Γαβριήλ την από την γη εις τον Ουρανό μετάστασή της, την μετάβασή της εις την αθάνατη ζωή. Ο Αρχάγγελος της έδωσε ως χαροποιό και νικητικό σημείο ένα κλάδο φοίνικα. Μόλις το έμαθε αυτό η Παναγία χάρηκε μεγάλη χαρά και φλεγόμενη από τον πόθο να μεταβεί στον Υιό Της, ανέβηκε με σπουδή και προθυμία στο όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί, γιατί είχε αυτή την συνήθεια. Όταν δε ανέβαινε στο όρος έγινε το εξής θαυμαστό. Τα δένδρα που ήταν φυτεμένα στον δρόμο της έκλιναν τις κορυφές τους, σαν να ήταν έμψυχα και λογικά, και προσκυνούσαν την Κυρία και Δέσποινα του κόσμου, αποδίδοντας κατά το πρέπον σεβασμό και τιμή. Αφού προσευχήθηκε η Υπεραγία Θεοτόκος γύρισε στο σπίτι της, άναψε πολλά φώτα, τακτοποίησε το σπίτι και γνωστοποίησε στους συγγενείς και γείτονες τους λόγους που της φανέρωσε ο Αρχάγγελος. Οι γυναίκες λυπήθηκαν και την παρακάλεσαν να μην τις αφήσει ορφανές. Η δε Θεοτόκος τις βεβαίωσε ότι θα τις διαφυλάττει όχι μόνο αυτές, αλλά όλο τον κόσμο. Έπειτα δώρισε τα δυο φορέματα που είχε, όλο κι όλο, σε δυο πτωχές χήρες.

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΗΛΙΟ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η περιοχή του Πηλίου στη Μαγνησία έδωσε μια σειρά από μεγάλες προσωπικότητες στην Εκκλησία και το Έθνος μας στα δύστηνα χρόνια της τουρκοκρατίας. Ο ευλογημένος και προικισμένος από το Θεό εκείνος τόπος ανάδειξε φωτεινές πνευματικές μορφές και αγίους, οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα στην εθνική μας υπόθεση και στη διατήρηση της ορθοδόξου πίστεώς μας. Ανάδειξε επίσης και πολλούς Νεομάρτυρες, οι οποίοι για την μαρτυρία τους στο Χριστό και την σώζουσα αλήθεια της Εκκλησίας μας, θυσίασαν τη ζωή τους. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Σταμάτιος, ένας ένδοξος στρατιώτης του Χριστού.

     Γεννήθηκε στα μισά του 17^ου αιώνα στο χωριό Άγιος Γεώργιος Νηλείας του μαγευτικού Πηλίου, κτισμένο σε υψόμετρο 620 μέτρων. Ο ακριβής χρόνος της γέννησής του δεν μας είναι γνωστός. Εκείνο όμως που γνωρίζουμε είναι ότι υπήρξε γόνος της μεγάλης και ξακουστής οικογένειας των Σταματοπούλων. Επίσης οι κάτοικοι του χωριού του υποδεικνύουν τα ερείπια του πατρικού του σπιτιού, κι ακόμα υποδεικνύουν και μια βρύση, η οποία φέρει το όνομα «Βρύση του Σταματόπουλου» ή «Βρύση του Αγίου Σταματίου». Αυτό σημαίνει πως η μνήμη του αγίου παραμένει ζωντανή στους ευσεβείς κατοίκους της ιδιαιτέρας πατρίδος του.

ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΥΡΙΠΟΥ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Η αττική γη, αφότου κηρύχτηκε το ευαγγέλιο του Χριστού, ανάδειξε μια πλειάδα αγίων, οι οποίοι λαμπρύνουν το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Τιμόθεος Επίσκοπος Ευρίπου. Ένας ολόφωτος αστέρας, μια μεγάλη πνευματική προσωπικότητα, σε δύσκολους καιρούς για την Εκκλησία και το Έθνος μας.

       Γεννήθηκε το έτος 1510 στον Κάλαμο Αττικής. Το όνομά του ήταν Τάσος Καλαμιώτης. Ο πατέρας του ήταν ιερέας του χωριού, ο οποίος του δίδαξε τα πρώτα γράμματα. Προπαντός του ενέπνευσε την πίστη στο Θεό και την ενάρετη ζωή. Τόσο ο ιερέας πατέρας του, όσο και η ευσεβής πρεσβυτέρα μητέρα του, γέμισαν την παιδική του ψυχή από αγάπη για την Ορθοδοξία, την μόνη αληθινή πίστη. Από μικρό παιδί έδειξε μεγάλη έφεση στα γράμματα, για τούτο οι γονείς του τον έστειλαν στα σχολεία των Αθηνών, όπου έλαβε την καλλίτερη δυνατή μόρφωση της εποχής του. Κύριος δάσκαλός του υπήρξε ο Επίσκοπος Ωρεού της Βόρειας Εύβοιας, ο οποίος και χρηματοδότησε τις σπουδές του. Μετά το πέρας των σποδών του γύρισε για λίγο καιρό στον Κάλαμο.

Μέ μετάνοια καί ἐξομολόγηση, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Μέ μετάνοια καί ἐξομολόγηση, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Σκεψου να πεσης στα χερια του Θεου…

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 26…

Κυριακὴ ἑσπέρας
Δεκαπενταύγουστος 2026

Σκεψου να πεσης στα χερια του Θεου…

«Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος» (Ἑβρ. 10,31)

Δόξα τῷ Θεῷ, ὅλοι ὅσοι βρισκόμαστε ἐδῶ, δὲν εἴμαστε ζῷα, εἴμαστε ἄν­θρωποι. Μεγάλο πρᾶγμα νά ᾽νε κανεὶς ἄνθρωπος. Καὶ παραπάνω ἀπὸ ἄν­θρωποι εἴμαστε Ἕλληνες. Μεγάλο πρᾶγμα νά ᾽νε κανεὶς Ἕλληνας. Μὰ παρα­πά­νω ἀπὸ Ἕλληνες εἶνε κάτι ἄλλο, ἀ­στέ­­ρι φωτεινό. Ποιός θὰ τὸ πῇ; Χριστιανοὶ Ὀρ­θόδοξοι. Ἅμα σβήσῃ αὐτό, σβήνουν τὰ πάντα. Αὐτὸ πρέπει νὰ φωτίζῃ πάν­τοτε τὸ λαό μας.

Ρώτησαν τὸν σοφό: «Ποιό εἶναι τὸ πιὸ ἀκριβό;» ἀπάντησε ὁ χρόνος ὁ σοφός

Η ζωή μας δεν είναι για να παίζουμε με χαριτωμένα παιχνίδια, αλλά για να δίνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο φως και ζεστασιά στους ανθρώπους γύρω μας: Και το φως και η ζεστασιά είναι αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον μας. Πρέπει να περνάς σωστά τη ζωή σου όταν είσαι νέος και δεν μπορείς να πάρεις πίσω τον χρόνο στα γηρατειά. Ρώτησαν τον σοφό: «Ποιο είναι το πιο ακριβό;» απάντησε ο χρόνος ο σοφός .- Επειδή ο χρόνος μπορεί να αγοράσει τα πάντα και ο ίδιος ο χρόνος δεν μπορεί να αγοράσει πολλά πράγματα... Φροντίστε τον πολύτιμο, χρυσό χρόνο, σπεύστε να αποκτήσετε ηρεμία.
Άγιος Γεώργιος του Ντανίλοφσκι, ο Θαυματουργός.

Η Μετάσταση της Θεοτόκου (Μέρος 4ο – τελευταίο)

Ὁ τάφος τῆς Θεοτόκου στήν Γεθσημανῆ

……συνέχεια απο το 3ο Μέρος

Οἱ Ἅγιοι μᾶς βεβαιώνουν ὅτι «δέν ἔπαθε διαφθορά οὔτε καμμία διάλυση τό ζωοδόχο σῶμα τῆς Θεοτόκου, ἀλλά διαφυλάχθηκε ἀπό Αὐτόν πού προῆλθε ἀπό αὐτήν, δηλαδή, τόν παντοδύναμο Σωτήρα Χριστό»[1], γιά δύο λόγους:

“Όταν έχουμε δίκιο σε κάτι, μια φορά μόνο θα μιλήσουμε γι΄αυτό.

“Όταν έχουμε δίκιο σε κάτι, μια φορά μόνο θα μιλήσουμε γι΄αυτό.
Αν εισακουστούμε έχει καλώς. Αν όχι, σωπαίνουμε και προσευχόμαστε να φωτιστούν οι νόες των άλλων, για το θέμα αυτό. Δεν επιμένουμε, γιατί αυτό δεν έχει ταπείνωση.”

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα+

Μωροί και ανόητοι για το όνομα του Χριστού....Μήπως όμως σήμερα μοιάζουμε πιο πολύ με τον κόσμο του αποστολικού αναγνώσματος παρά με τους Αποστόλους;

Σε κάποιο σημείο του αποστολικού αναγνώσματος διαβάζουμε: Εμείς οι Απόστολοι θεωρούμαστε από τους ανθρώπους του κόσμου μωροί και ανόητοι για το όνομα του Χριστού...

 Ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής, το μεγαλύτερο πνευματικό στέφανο το οποίο μπορεί να αξιωθεί κάποιος χριστιανός να φορέσει, εκτός από εκείνο του μαρτυρίου, είναι αυτό. Να σε θεωρήσει ο κόσμος ανόητο και βλάκα επειδή πιστεύεις στον Χριστό.
Και πώς να μη γίνει αυτό;

Η «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣΗΣ ΟΜΩΝΥΜΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

 

Απολογητικά Ετεροδιδασκαλίες

Σημ.entaksis: Στη μνήμη του μακαριστού αδελφού και συνεργάτη της ιστοσελίδας μας Κωνσταντίνου Ναυπλιώτη, επαναδημοσιευουμε το εξαιρετικό  κείμενο του κ. Βασιλειαδη το οποίο το 2018 είχε επιλέξει ο αείμνηστος αδελφός μας να αναρτήσει.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

Η «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

ΚΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣΗΣ ΟΜΩΝΥΜΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

Σε παλαιότερο άρθρο1μας για την «Κοίμησιν της Θεοτό­κου», είχαμε γράψει ότι οι παπικοί την 1η Νοεμβρίου τού 1950 ανεκήρυξαν σε δόγμα την Ανάληψη της Παναγίας μας, δηλαδή τη διδασκαλίαν ότι η Θεο­τόκος, επειδή – όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι – συνελήφθη υπό της μητρός της ασπίλως και επειδή, χωρίς να δεχθούμεν ότι οπωσδήποτε απέθανεν, ηρπάγη κατά κάποιον θαύμα- στον τρόπον εκ της γης, ευρίσκεται εις τον ουρανόν με ενδοξασμένην την ψυχήν και το σώμα της.

Οι καταγγελίες που φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τη Σαϊεντολογία

 

Οι καταγγελίες που φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τη Σαϊεντολογία

Καταγγελίες πρώην μελών για τη Σαϊεντολογία αποκαλύπτουν φόβο, έλεγχο και απομόνωση. Η αληθινή ελευθερία βρίσκεται μόνο κοντά στον Χριστό.

Σοβαρά ερωτήματα προκαλούν οι καταγγελίες μιας πρώην μέλους της Σαϊεντολογίας, η οποία μιλά σήμερα για τις δύσκολες εμπειρίες που όπως υποστηρίζει, έζησε από την παιδική της ηλικία μέσα στην οργάνωση. Η ίδια περιγράφει ένα περιβάλλον αυστηρών κανόνων, απομόνωσης, σκληρής εργασίας και φόβου, υποστηρίζοντας ότι υπέστη κακοποίηση και στερήθηκε βασικές ανάγκες και δικαιώματα.

«Το τάμα που δεν κρεμάστηκε ποτέ»

Μια ηλικιωμένη γυναίκα πήγαινε κάθε Αύγουστο στις Παρακλήσεις.
Πάντα στην ίδια θέση. Πάντα με ένα μικρό κερί στο χέρι.
Κάποια μέρα μια νεότερη γυναίκα που στεκόταν δίπλα της παρατήρησε πως, όταν ο ιερέας έψαλλε το «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς», εκείνη έκλεινε τα μάτια και δάκρυζε.
Μετά την ακολουθία τη ρώτησε:
- Γιαγιά, τόσα χρόνια έρχεσαι στην Παναγία. Έχεις κάποιο τάμα;
Η ηλικιωμένη χαμογέλασε.
- Είχα…
- Και εκπληρώθηκε;
Έμεινε για λίγο σιωπηλή.
- Όχι όπως το ζήτησα.
Η νεότερη γυναίκα την κοίταξε απορημένη.
Κι εκείνη συνέχισε:

Ἔτσι ἑορτάζουν οἱ Χριστιανοί

Ἑορτή δική μας εἶναι ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί ὄχι τά γενέθλια.

Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΕΣ ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ (τῶν ἐτῶν 1981-1991), σελ. 189, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ, καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους. 
Πατέρες καί ἀδελφοί μου, ἔχουμε ὅλοι χαρά. Καί ἔχουμε χαρά, διότι σήμερα εἶναι ἡ πραγματική ἑορτή τῆς μητέρας. Διότι μόνον ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ ὄντως μητέρα μας, ἐπειδή μᾶς μεταδίδει τήν ὄντως Ζωή μας, πού εἶναι ὁ Χριστός μας. Καί σήμερα θά ἔπρεπε ὅλες οἱ μητέρες νά ἑορτάζουν τήν ἑορτή τῆς μητέρας Ὀρθοδόξως.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

 

Φ. Κόντογλου- 5 Μελετήματα για τον πεζογράφο
και τον καλλιτέχνη, εκδ. Ι. Μ. Χατζηφώτη, εκδ. των «Κριτικών Φύλλων»,
Αθήνα 1975, σελ. 54-57.

«Ως εμψύχω Θεού κιβωτώ ψαυέτω μηδαμώς χειρ αμυήτων, χείλη δε πιστών τη Θεοτόκω ασιγήτως φωνήν του αγγέλου αναμέλποντα, εν αγαλλιάσει βοάτω: Όντως ανωτέρω πάντων υπάρχεις, Παρθένε αγνή». «Εσένα που είσαι ζωντανή κιβωτός του Θεού, ας μη σε αγγίζει ολότελα χέρι άπιστο, αλλά χείλια πιστά ας ψάλλουνε δίχως να σωπάσουνε τη φωνή του αγγέλου κι’ ας κράζουνε: «Αληθινά, είσαι ανώτερη απ’ όλα, Παρθένε αγνή».

«ΝΕΝΙΚΗΝΤΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΟΙ ΟΡΟΙ ΕΝ ΣΥ ΠΑΡΘΕΝΕ ΑΧΡΑΝΤΕ»

(Προσέγγιση του μυστηρίου της Θεομήτορος)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι (θα πρέπει να είναι) ευκαιρία για μας τους πιστούς, να αναλογισθούμε την άβυσσο του μυστηρίου, που καλύπτει το πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά και την υπέρτατη ευεργεσία της προς το ανθρώπινο γένος. Να φέρουμε στο νου μας τις υπέρλογες αλήθειες, έστω και αν δεν τις κατανοούμε, για να δοξάσουμε τον Θεό της αγάπης, ο Οποίος μας απολύτρωσε (και) δια της υπέρτατης συμβολής της Θεομήτορος. Να συλλογιστούμε το δικό της ρόλο στο έργο της Θείας Οικονομίας και να την τιμήσουμε δεόντως.   

"ΔΩΡΟ ΓΑΜΟΥ" ἀπό τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἔστειλε σέ μία πνευματική του θυγατέρα, τήν Ὀλυμπιάδα, τήν κατωτέρω ἐπιστολή σάν «δῶρο» γιά τόν γάμο της, πού μόλις τέλεσε. Ἡ κατωτέρω ἐπιστολή ἔχει βάθος Θεολογίας καί ψυχολογίας. Καί πάνω ἀπ’ ὅλα δίνει στή σύζυγο πολύτιμες συμβουλές γιά ἕναν πετυχημένο γάμο. Γράφει λοιπόν ὁ Ἅγιος:
«Κόρη μου, στούς γάμους σου, ἐγώ ὁ Πνευματικός σου πατέρας, ὁ Γρηγόριος, σοῦ κάνω δῶρο τοῦτο τό ποίημα. Καί εἶναι ὅ,τι καλλίτερο ἡ συμβουλή τοῦ πατέρα: Ἄκου λοιπόν Ὀλυμπιάδα μου. Ξέρω ὅτι θέλεις νά εἶσαι πραγματική χριστιανή. Καί μία πραγματική χριστιανή πρέπει ὄχι μόνο νά εἶναι, ἀλλά καί νά φαίνεται. Γι' αὐτό, σέ παρακαλῶ, νά προσέξης τήν ἐξωτερική σου ἐμφάνιση. Νά εἶσαι ἁπλή. Τό χρυσάφι, δεμένο σέ πολύτιμες πέτρες, δέν στολίζει γυναῖκες σάν καί σένα. Πολύ περισσότερο τό βάψιμο. Δέν ταιριάζει στό πρόσωπό σου, τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, νά τήν παραποιῆς καί νά τήν ἀλλάζης, μόνο καί μόνο γιά νά ἀρέσης. Ξέρε το ὅτι αὐτό εἶναι φιλαρέσκεια καί νά μένης ἁπλή στήν ἐμφάνιση. Τά βαρύτιμα καί πολυτελῆ φορέματα, ἄς τά φοροῦν ἐκεῖνες, πού δέν ἐπιθυμοῦν ἀνώτερη ζωή, πού δέν ξέρουν τί θά πῆ πνευματική ἀκτινοβολία. Ἐσύ, ὅμως ἔβαλες μεγάλους στόχους καί ὑψηλούς στόχους στή ζωή σου. Κι αὐτοί οἱ στόχοι σοῦ ζητοῦν ὅλη τή φροντίδα κι ὅλη τήν προσοχή. Μέ τό γάμο, ἡ στοργή καί ἡ ἀγάπη σου νά εἶναι φλογερή καί ἀμείωτη γιά κεῖνον, πού σοῦ δωσε ὁ Θεός. Γιά κεῖνον, πού 'γινε τό μάτι τῆς ζωῆς σου καί σοῦ εὐφραίνει τήν καρδιά. 

Δὲ θὰ ὀνομάσω θάνατο τὴ μετάστασή σου ἀλλὰ κοίμηση...

   

 «Στάθηκε ἡ Βασίλισσα στὰ δεξιά Σου μὲ διάχρυσο ἱματισμὸ καὶ στολισμένη».

                     (Ψαλμ. μδ΄10)

   Ἐσὺ Παναγία μου, ἡ ἀέναη πηγὴ τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς καὶ ὁ ἀδαπάνητος θησαυρὸς τῆς αὐτοζωῆς, ἡ πλούσια ἀνάβλυση τῆς εὐλογίας, ἡ αἰτία ποὺ μᾶς προξενεῖ ὅλα τὰ ἀγαθά, ἄν καὶ γιὰ κάποιο διάστημα σὲ καλύπτει σωματικὰ ὁ θάνατος, ὅμως ἀναβλύζεις γιὰ μᾶς μὲ ἀφθονία ἀστείρευτα καὶ καθαρὰ κι ἀδαπάνητα νάματα τοῦ ἀπείρου φωτὸς καὶ τῆς ἀθάνατης ζωῆς καὶ τῆς πραγματικῆς μακαριότητας, ποταμοὺς χάριτος, πηγὲς ἰαμάτων, εὐλογία ἀδιάκοπη.

ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!

Συγγραφέας: Παπαδημητρακόπουλος Κωνσταντίνος

Ναι, όπως και να το κάνουμε, τα σύμβολά μας είμαστε εμείς! Είτε πρόκειται για τον Σταυρό και τα άλλα θρησκευτικά μας σύμβολα, είτε για τη Σημαία και τα όποια άλλα εθνικά μας σύμβολα, στην ουσία εμείς οι ίδιοι είμαστε! Είναι εκείνα που μας εκφράζουν απολύτως, εκείνα που είναι συνυφασμένα με την Ορθόδοξη Πίστη μας, την Πατρίδα μας, το Έθνος μας και τη Φυλή μας, και για όλα αυτά την ίδια την υπόστασή μας!

Σήμερα, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, γίνονται ήδη μεγάλες προσπάθειες αυτά να καταργηθούν, με διάφορα προσχήματα και αστεία επιχειρήματα, γιατί στην ουσία εμάς τους ίδιους θέλουν καταργήσουν και μάλιστα ως Ορθoδόξους Χριστιανούς και Έλληνες!

Ανοικτή επιστολή προς τους ιερείς της Πάφου

 

Αδελφοί ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου,

Σας απευθύνομαι όχι με μίσος, όχι με διάθεση καταδίκης, αλλά με πόνο. Με αγωνία. Με ένα ερώτημα που δεν μπορώ να βγάλω από την καρδιά μου:

Πώς μπορέσατε να το κάνετε;

Πώς μπορέσατε να γυρίσετε την πλάτη σε έναν ποιμενάρχη που, όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε από πρώτο χέρι, στάθηκε κοντά σας, σας αγάπησε, σας στήριξε, σας υπηρέτησε και προσπάθησε να υπηρετήσει την Εκκλησία και τον λαό της Πάφου;

Πώς μπορέσατε να σιωπήσετε;

Πώς μπορείτε να σιωπάτε ακόμη;

Πρωτοβουλία των κινήσεων στο πολιτικό θέατρο επιχειρήσεων

 (Σχ. ΙΧΘΥΣ: Ποιός αποκλείει ότι το δόγμα «πάνω απ' όλα η ανθρώπινη ζωή» που αποτελεί την ύψιστη προτεραιότητα για τους κυβερνώντες γενικότερα, και την πολιτική προστασία ειδικότερα για τις πυρκαγιές, δεν θα εφαρμοστεί σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο; «Εισβάλουν οι εχθροί, υποχωρούμε, παραδιδόμαστε, αρκεί να σωθεί ο άνθρωπος...»; Εξ άλλου,  ο νυν υπουργός Πολιτικής Προστασίας ήταν πρώην αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας...!!! Νέα «δόγματα», νέα ήθη, αλλόκοτοι καιροί...!)

Νίκος Ταμουρίδης,

Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, στην ελλαδική πολιτική σκηνή, κυριαρχούν οι γνωστές οικογένειες, οι οποίες έχουν φέρει την χώρα μας στο χείλος της απόλυτης καταστροφής! Ένα άνευ προηγουμένου φοβικό σύνδρομο που τους διακατέχει, μας έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση απέναντι στον προαιώνιο αντίπαλο, την Τουρκία, η οποία απειλεί «να μας καταπιεί», διογκώνοντας συνεχώς την ατζέντα των διεκδικήσεών της.

Ο ΆΓΙΟΣ ΔΙΟΝΎΣΙΟΣ ΕΝ ΟΛΎΜΠΩ. ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ

Μαρτυρία Σεβασμιωτάτου κ. κ. Αγαθονίκου.

Μητροπολίτης κεντρικῆς Τανζανίας, Αφρική

Να γίνω μοναχός;

Το καλοκαίρι του 1982 εἶχα τελειώσει τό πρῶτο ἔτος τῆς Παιδαγωγικῆς Ακαδημίας καί μαζί μέ ἕναν φίλο μου πήγαμε στην Ι. Μονή Παρακλήτου για μερικές ημέρες. Ἦταν μία καλή ευκαιρία να ἐπισκεφτοῦμε τόν Ἅγ. Πορφύριο γιά τόν ὁποῖο εἶχα ἀκούσει πολλά θαυμαστά γεγονότα ἀπό τίς θεῖες μου.

Ξεκινήσαμε χαράματα, ἀμέσως μετά τή θεία Λειτουργία, ἀλλά χάσαμε τόν δρόμο καί ἀντί γιά μία ώρα φτάσαμε μετά ἀπό 6-7 ώρες. Ἦταν πιά μεσημέρι καί συναντήσαμε περίπου 50 άτομα νά περιμένουν ἔξω ἀπό τό τροχόσπιτο. Σέ λίγο βγῆκε ὁ Ἅγιος, ἔριξε μία λευκή πετσέτα στο κεφάλι του γιά να προστατευτεῖ ἀπό τόν καυτό ἥλιο καί πῆγε κατευθείαν σέ κάποιον πού εἶχε προσφερθεῖ νά μπολιάσει τά δέντρα του.

Γέροντας Παρθένιος της Ι.Μ.Αγίου Παυλου: ΑΣ ΜΟΥ ΚΟΨΟΥΝ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ.ΕΙΜΑΙ 99 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ.

Γέροντας Παρθένιος της Ι.Μ.Αγίου Παυλου_ΑΣ ΜΟΥ ΚΟΨΟΥΝ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ.ΕΙΜΑΙ 99 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ.

Μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν μιλᾶ γιὰ «ἠθική», προσαρμογὴ δηλαδὴ σὲ νομικούς-ἠθικοὺς κανόνες, ἀλλὰ γιὰ «ἦθος», ὡς καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὸν ἄνθρωπο (Γαλ. 5, 22)

 

"Μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Διαφωτισμοῦ στὴ Δύση, κλονίσθηκαν τὰ θεμέλια τοῦ ἀμετάβλητου στὴ μεταφυσικὴ ὀντολογία. Διότι ἡ ἐπιστήμη βεβαίωσε ὅτι αὐτὸ τὸ ἀμετάβλητο δὲν ὑπάρχει. Μὲ τὴν πτώση δὲ τῆς Μεταφυσικῆς ἔπεσε καὶ ἡ ἠθική, ἀφοῦ διαλύθηκαν τὰ δῆθεν μεταφυσικὰ θεμέλιά της..

Ἡ Ὀρθοδοξία γι᾿ αὐτὸ δὲν μιλᾶ γιὰ «ἠθική», προσαρμογὴ δηλαδὴ σὲ νομικούς-ἠθικοὺς κανόνες, ἀλλὰ γιὰ «ἦθος», ὡς καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὸν ἄνθρωπο (Γαλ. 5, 22 ε.). Ὁ εὐρωπαϊκὸς διαφωτισμὸς συνιστᾶ πάλη ἐμπειρισμοῦ καὶ μεταφυσικῆς (ἀριστοτελικῆς). Οἱ διαφωτιστὲς εἶναι philosophes, ἀλλὰ καὶ rationalistes.

Οἱ Ἕλληνες διαφωτιστές, μὲ πρῶτο τὸν πατριάρχη τους Ἀδ. Κοραῆ, ἦσαν στὴ θεολογία μεταφυσικοὶ καὶ μετέφεραν τὴ σύγκρουση ἐμπειριστῶν-μεταφυσικῶν στὴν Ἑλλάδα. Οἱ ὀρθόδοξοι ὅμως ἡσυχαστὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οἱ Κολλυβάδες, παρέμεναν στὴ θεολογική τους μέθοδο ἐμπειριστές.

«Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τήν ὀφειλήν ἐκείνην ἀφῆκά σοι...»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

 «Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τήν ὀφειλήν ἐκείνην ἀφῆκά σοι...»

Χρεῶστες εἴμεθα ἀναριθμήτου χρέους· ὀφείλουμε στόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἀδελφοί, χρέος τόσον μεγάλο, πού εἶναι ἀδύνατον νά τό ξεπληρώσουμε. Βλέπουμε, τό μέγεθος τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ; Στήν ἀρχή, δέν χρησιμοποιεῖ δίκαια καταδίκη ἐναντίον μας γιά τήν ἀπείθειά μας, ἀλλά  δείχνοντας μακροθυμία παραχωρεῖ τόν καιρό τῆς ἐπιστροφῆς· καί σ’ αὐτόν τόν καιρό τῆς μακροθυμίας μᾶς δίνει ἐξουσίαν, ἄν θελήσωμε, νά υἱοποιηθοῦμε  ἀπό Αὐτόν.

Ἡ ἀποφυγή τοῦ σκανδάλου

Καθότι ἡ παροῦσα ζωή εἶναι δρόμος, πού βαδίζει κάποιος ἀπό τή γέννηση του μέχρι τόν θάνατό του, κάθε ἐμπόδιο πού ἐμποδίζει τούς ἀνθρώπους ἀπό τήν ὀρθή καί ἐνάρετη ζωή σ’ αὐτόν τόν δρόμο ἀποτελεῖ σκάνδαλο. Κι ἄν ἐμεῖς οἱ χριστιανοί εἴμαστε ὑποχρεωμένοι, ἀπ’ αὐτήν τήν ἰδιότητά μας, νά διορθώνουμε τούς πλανεμένους ἀδελφούς μας, πόσο περισσότερο ὀφείλουμε νά μήν σκανδαλίζουμε τούς ἄλλους. Γι’ αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, στή σημερινή Ἀποστολική περικοπή, παρουσιάζεται νά ἀπέχει ἀκόμη καί ἀπ’ ὅσα ἐπετρέποντο προκειμένου νά μήν προκαλέσει σκανδαλισμό, ἄν καί κανείς νόμος δέν τόν ἐξανάγκαζε σ’ αὐτό. Ἔτσι τόν βλέπουμε νά στερεῖται τό φαγητό καί τό ποτό πού τοῦ προσφέρουν οἱ μαθητές του, τή διακονία ἀδελφῆς γυναίκας ὅπως κάνουν οἱ ὑπόλοιποι Ἀπόστολοι καί τόν βιοπορισμό του ἀπό τό Εὐαγγελικό ἔργο. Καί εἶναι θαυμαστό ὅτι ἀπέχει ἀπ’ ὅσα ἐπετρέποντο καί εἶχε δικαίωμα ὡς Ἀπόστολος νά τά λάβει, ὄχι ἁπλῶς γιά νά μήν σκανδαλισθοῦν, ἀλλά διότι ἐπρόκειτο οἱ κατηχούμενοι νά οἰκοδομηθοῦν, πράγμα τό ὁποῖο εἶναι πολύ σπουδαιότερο.

Ἀσταμάτητη προσευχή...

Εἶναι ἀνάγκη νὰ προσεύχεται κανεὶς πάντοτε καὶ ἀσταμάτητα, καὶ ἐκεῖνος ποὺ βρίσκεται σὲ θλίψη καὶ ἐκεῖνος ποὺ ζεῖ μὲ ἄνεση.

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος