''Η Ξεχασμένη Εντολή'' Γιατί σε γαϊδουράκι και όχι σε άλογο;

Σύμφωνα με τον Νόμο που ο Θεός έδωσε στον Μωϋσή, απαγορευόταν στους Ισραηλίτες να κατέχουν και να χρησιμοποιούν Ίππους. ''Οὐ πληθυνεῖ ἑαυτῷ ἵππον οὐδὲ μὴ ἀποστρέψῃ τὸν λαὸν εἰς Αἴγυπτον, ὅπως μὴ πληθύνῃ αὐτῷ ἵππον'' Δευτερονόμιο ιζ'16
Μόνο ταπεινά γαϊδουράκια επιτρεπόταν για τις μετακινήσεις τους και βόδια για τις αγροτικές δουλειές.

Η πρώτη αιτία ήταν να μην υπερηφανευτεί το Φρόνημα του λαού του Θεού καλπάζοντας με επίδειξη ένα δυνατό άλογο, αλλά να παραμένουν σε όλες τις πτυχές της ζωής τους Ταπεινοί.

Η δεύτερη ήταν να μην στηρίζονται και ελπίζουν σε περίοδο πολέμου στην Ρωμαλεότητα και στην Ισχύ του Ίππου, αλλά στον Ισχυρό Βραχίονα Κυρίου του Θεού τους ο Οποίος με μια σφεντόνα του Δαβίδ και δυό πέτρες τους χάρισε την νίκη. «Οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα» Ψαλμ. ιθ

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΑΡ ΕΠΕΙΓΕΤΑΙ ΤΟΥ ΠΑΘΕΙΝ ΑΓΑΘΟΤΗΤΙ»

 

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΑΡ ΕΠΕΙΓΕΤΑΙ ΤΟΥ ΠΑΘΕΙΝ ΑΓΑΘΟΤΗΤΙ»

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Δευτέρας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθής. Αλλά  ανάνηψον κράζουσα, Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών. Δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς». Με αυτό το θεσπέσιο τροπάριο ο ιερός υμνογράφος μας εισάγει στο κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδος, παροτρύνοντάς μας να ετοιμάσουμε κατάλληλα τον εαυτό μας, προκειμένου να υποδεχτούμε το Νυμφίο της ψυχής μας Χριστό και να λάβουμε μέρος στην πνευματική γαμήλια πανδαισία. Αυτή είναι άλλωστε και η κύρια επιδίωξη της βιώσεως όλων των μεγάλων γεγονότων της Μεγάλης Εβδομάδος, η συνάντησή μας με τον παθόντα και αναστάντα Σωτήρα μας Χριστό!

Δ. ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ (15/3): Η οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης.

11η Δ. ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ (15/3) Το Σάββατο 15 Μαρτίου 2025, στις 20.15, πραγματοποιήθηκε η 11η Διαδικτυακή Σύναξη του Σεβ. Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ με προσκεκλημένο ομιλητή τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Αντώνιο Φραγκάκη, Ιεροκήρυκα της Ι. Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας (Κρήτης). Δ. ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ (15/3): Η οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης.

Πρόγευση της Αναστάσεως

 Μαρτυρία και διδαχή

05 Απριλίου 2026

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Μεταξύ της Μ. Τεσσαρακοστής που τελείωσε προχθές, την Παρασκευή, και της Μ. Εβδομάδος που αρχίζει από σήμερα το βράδυ, παρεμβάλλονται αυτές οι δυο ημέρες, το Σάββατο του Λαζάρου και η Κυριακή των Βαΐων, σαν μια ανάπαυλα.

Παρεμβάλλονται αυτές οι δυο ημέρες σαν μια ανάπαυλα, αλλά και σαν μια πρόγευση. Πρόγευση όλων αυτών που θα γίνουν την Μ. Εβδομάδα και πρόγευση αυτού που θα ακολουθήσει. Πρόγευση της Αναστάσεως, της καινούριας ζωής.

Να μη σκέπτεστε άσχημα για τους άλλους!

ΔΙΑΒΆΖΟΥΜΕ:

… Ακόμη και μεταξύ αυτών που δεν προσεύχονται υπάρχει μία ψυχολογική ευαισθησία και αισθάνονται τα ψυχικά κύματα, την ψυχική ενέργεια που εκπέμπουν οι άλλοι. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τίποτε, δεν ακούει λόγια, δεν βλέπει χειρονομίες. Ό,τι γίνεται, γίνεται μυστικά, η ζωή όμως καταστρέφεται. Θα σας δώσω τώρα ένα παράδειγμα που δεν είναι τόσο ευχάριστο. Υπάρχει ένα ζώο η μεφίτις (ο ασβός), το οποίο για να εξασφαλίσει την ησυχία του εκπέμπει κάποιες φορές ένα υγρό που έχει μια ανυπόφορη δυσωδία, ακόμη και για τα μεγάλα ζώα. Το ίδιο το ζώο αντέχει την οσμή αυτή με ευχαρίστηση.

Νὰ κρατᾶς τὴ λαμπάδα τῆς ψυχῆς σου...

«Νὰ ὁ Νυμφίος ἔρχεται, βγεῖτε νὰ τὸν προϋπαντήσετε».

(Ματθ. κε΄ 6)

   «Νὰ κρατᾶς τὴ λαμπάδα τῆς ψυχῆς σου πάντοτε ἀναμμένη μὲ τὴν ἐργασία τῶν ἀρετῶν, ὥστε νὰ βρεθῇς ἕτοιμος, ὅταν ἔρθῃ ὁ Νυμφίος. Καὶ νὰ μπῇς μαζί Του στὸν οὐράνιο γαμήλιο θάλαμο μαζὶ μὲ τὶς ἄλλες παρθένες ψυχές, οἱ ὁποῖες μὲ τὴ ζωή τους φάνηκαν ἀντάξιὲς του».

  (Ἅγιος Εὐφραίμ ὁ Σῦρος, Εὐεργετινὸς Α΄ σελ. 63)

Λίαν Εύφρανας του Ορθοδόξους και Κατήσχυνας τους Κακοδόξους. (Οπτικοακουστικό υλικό)

Ομάδα Ορθοδόξων Χριστιανών Θεσσαλονίκης.

Πιστοί Ι.Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

ΛΙΑΝ ΕΥΦΡΑΝΑΣ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΗΣΧΥΝΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ.

Την Παρασκευή 3 Απριλίου ο Άδης επικράνθη. 

Ορθόδοξοι πιστοί που είχαν κατακλύσει τον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων, έψαλαν επί 2 ώρες περίπου και φώναξαν κάποια συνθήματα ματαιώνοντας την προγραμματισμένη βλάσφημη και δαιμονική εκδήλωση "Tenebrae"- φωνή στο σκοτάδι.

Το σκοτάδι διαλύθηκε από το φως των βυζαντινών ύμνων.

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗΣ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗΣ

Πνευματικός τῆς ῾Αγίας ῎Αννης ῾Αγίου ῎Ορους. (+ 1911 - 1986)

Ἕνας-ἕνας φεύγουν οἱ μεγάλοι γιά τήν αἰωνιότητα καί ἀκολουθοῦμε ἐμεῖς οἱ νᾶνοι μπροστά τους. Ταπεινώθηκαν στήν γῆ καί τώρα δοξάζονται στόν Οὐρανό. Ἐκοπίασαν στήν ἄσκησι, ὑπέμειναν τίς ἀσθένειες ὡς δῶρα Θεοῦ, καθαρίσθηκαν σάν τό χρυσάφι στό χωνευτήριο τῆς ὑπομονῆς καί ἕτοιμοι φεύγουν γιά τόν προορισμό τους, τήν Πατρίδα τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

Μιά τέτοια Ψυχή πού ἀγαποῦσε ἀπό τήν παιδική του ἡλικία τήν Ἐκκλησία καί ἀφιερώθηκε σ᾿ αὐτήν ὁλοκληρωτικά, ἦταν ὁ ἀείμνηστος  παπᾶ Παῦλος ὁ Ἀγιαννανίτης.

Σβῆσε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ τὴ φλόγα!

  Διάβασα σὲ κάποια ἐφημερίδα, φίλοι, τούτη τὴ δημόσια ἐξομολόγηση μίας πρώην ἀλκοολικῆς:

   «Ὡς ἔφηβη ἔπινα ὅπως ὅλοι. Θυμᾶμαι ὅμως τὸ πρῶτο μου “ἀλκοολικὸ” ποτήρι. Ἦταν σ’ ἕνα πάρτι. Ἤμουν 19 χρόνων, φοιτήτρια. Θυμᾶμαι ὅτι ἔνιωθα “λίγη”, εἶχα ἄγχος νὰ γίνω ἀποδεκτή. Ἔτσι εἶπα “θὰ πιῶ”! Τελικὰ μέθυσα πολύ, ἀλλὰ τὸ ποτὸ ἔκανε τὴ δουλειά του, ἔνιωσα καλά, χαλάρωσα. Ἔτσι εἶναι ὅμως ὁ ἀλκοολικός. Ζητάει ἀπὸ τὸ ἀλκοὸλ κάτι ποὺ δὲν ἔχει καὶ νομίζει ὅτι τοῦ τὸ δίνει…».

Τί πλανεύτρα ποὺ εἶναι ἡ ἁμαρτία! Τὰ ἴδια θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κι ἕνας καπνιστής, ἕνας ναρκομανὴς κι ὁ καθένας μας γιὰ τὸ ὅποιο πάθος του. Τὸ ὁποῖο γεννιέται:

«Κάνω Ψυχοθεραπεία, Παππούλη»

Χθες γίναμε μάρτυρες ενός διαλόγου που, αν και κράτησε μόλις λίγα δευτερόλεπτα, κατάφερε να περιγράψει ανάγλυφα το πνευματικό status quo των ημερών μας.

Ένας ιερέας, από εκείνους τους παλαιάς κοπής που ακόμα νοιάζονται για το «ποίμνιο» με έναν τρόπο σχεδόν πατρικό, πλησίασε μια γνωστή μου. Με τη γλυκύτητα που φέρνουν οι μέρες του Πάσχα, τη ρώτησε:
«Θα έρθεις, παιδί μου, φέτος για εξομολόγηση; Να ελαφρώσει λίγο η ψυχή σου για την Ανάσταση;»
Η απάντηση ήρθε αφοπλιστική, σχεδόν αντανακλαστική:

ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Η ΜΥΡΟΒΛΥΤΙΣΣΑ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Στα αγιολόγια της Εκκλησίας μας υπάρχουν άγιοι οι οποίοι αγίασαν ομού με μέλη των βιολογικών τους οικογενειών. Μια τέτοια αγία είναι και η οσία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη, η οποία μόνασε και αγίασε με την κόρη της Θεοπίστη. Οι δύο αυτές οσιακές μορφές λαμπρύνουν το πλούσιο αγιολογικό μωσαϊκό της Εκκλησίας των Θεσσαλονικέων.

       Η αγία Θεοδώρα γεννήθηκε στην Αίγινα το 812 από ευσεβείς γονείς. Ο πατέρας της ήταν πρεσβύτερος. Δυστυχώς η μητέρα της πέθανε, λίγο μετά τον τοκετό της, γι’ αυτό αναγκάστηκε ο πατέρας της να τη δώσει για ανατροφή σε μια ευλαβή ανάδοχό του και εκείνος ασπάσθηκε, μετά τη χηρεία του, το μοναχικό βίο. Η Θεοδώρα ανατράφηκε με ευλάβεια, από την ευσεβή ανάδοχο κόρη, απέκτησε φόβο Θεού και στολίστηκε με σπάνιες αρετές. Επίσης ήταν στολισμένη και με σπάνιο σωματικό κάλλος.

     Όταν μεγάλωσε, η ευσεβής θετή μητέρα της την αρραβώνιασε με έναν νέο, περιζήτητο στο νησί. Όμως ένα τρομερό γεγονός της άλλαξε τη ζωή. Βάρβαροι Σαρακηνοί πειρατές εισέβαλλαν στην Αίγινα και λεηλάτησαν τους κατοίκους, σκοτώνοντας πολλούς. Μεταξύ αυτών και τον αδελφό. Έτσι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη Θεσσαλονίκη, με τον μνηστήρα της, όπου θα ήταν πιο ασφαλείς.

ΘΩΚΟΣ ΠΡΩΤΟΥ, ΚΑΡΠΟΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΙΩΠΗΣ

Ὁ Μακαριώτατος εὐλογῶν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον,  μὲ προεδρεύοντα τὸν κ. Γιῶργον Παπανδρέου.

Εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον τὸ μόνον τὸ ὁποῖον τὸν ἀπασχολεῖ εἶναι ἡ παραμονὴ εἰς τὸν θρόνον του, ἡ δουλικὴ σιωπὴ τὸ μέσον!

ΘΩΚΟΣ ΠΡΩΤΟΥ, ΚΑΡΠΟΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΙΩΠΗΣ

Οἱ διάδοχοι πανομοιότυποι μὲ τὸ σαθρὸν ἀρχέτυπον, συγκροτοῦντες τὴν ἰδίαν ζύμην τοῦ Ἀρχ. Ἱερωνύμου. Δεκαοκτὼ ἔτη μηδενικὰ τοῦ Προκαθημένου καὶ ταυτόσημα τῶν Δελφίνων.

Ο Κύριος της ζωής ονομάζει τον θάνατο «κοίμηση». Τι άρρητη ανάπαυση είναι αυτό για εμάς!

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος».

Ο Κύριος της ζωής ονομάζει τον θάνατο «κοίμηση». Τι άρρητη ανάπαυση είναι αυτό για εμάς! Ω τι γλυκιά είδηση για τον κόσμο! Ο φυσικός θάνατος, επομένως, δεν σημαίνει τον αφανισμό του ανθρώπου, αλλά μόνο έναν ύπνο, από τον οποίο μόνο Εκείνος μπορεί να ξυπνήσει τον άνθρωπο. Αυτός που με το λόγο Του εμφύσησε την ζωή στο πρώτο χώμα.

 Όταν ο Κύριος κραύγασε: “Λάζαρε!” (Ιωάννης 11:43), ο νεκρός άνθρωπος ηγέρθη και έζησε. Ο Κύριος γνωρίζει το όνομα του καθενός από εμάς. Εφόσον ο Αδάμ γνώριζε τα ονόματα κάθε πλάσματος του Θεού, πως ο Κύριος δεν θα γνωρίζει καθέναν από εμάς με το όνομα μας; Όχι μόνο γνωρίζει, αλλά μας καλεί επίσης με το όνομα μας. Ω, η γλυκιά και ζωοποιός φωνή του μοναδικού Εραστή της ανθρωπότητας! Αυτή η φωνή μπορεί να δημιουργήσει από τις πέτρες τέκνα του Θεού. Τότε πως δεν μπορεί να μας ξυπνήσει από τον αμαρτωλό ύπνο μας;

Δημογραφικό – Ελλάδα: «Ειδικοί» προτείνουν 700.000 έξτρα μετανάστες – Ξεδιάντροπα μιλούν για αντικατάσταση Ελλήνων και το βαφτίζουν «μονόδρομο»!

Ινστιτούτα για το δημογραφικό εισηγούνται ξεδιάντροπα ανθελληνικά μέτρα - Η μόνη νεοταξική τους «λύση» είναι ο θάνατος των λαών – εθνών

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Όταν η αντικατάσταση του πληθυσμού των Ελλήνων γίνεται αιχμή στρατηγικής που ανακοινώνεται με τον πιο επίσημο τρόπο από φορείς για το δημογραφικό, τότε μπορούμε να πούμε με κάθε βεβαιότητα ότι οι Έλληνες βρίσκονται υπό απροκάλυπτο διωγμό.

Ἡ Ἑλλάδα διάκονος τοῦ Χριστοῦ

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2718

Κυριακὴ τῶν Βαΐων (Ἰω. 12,1-18), 5 Ἀπριλίου 2026 πρωὶ
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἡ Ἑλλάδα διάκονος τοῦ Χριστοῦ

Εἶνε σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἑορτὴ τῶν Βαΐων, προανάκρουσμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ποιό εἶνε τὸ ἱ­στορικὸ γεγονὸς τῆς ἡμέρας αὐτῆς; Σὰν σήμερα, τὴν ἅγια αὐτὴ ἡμέρα, ὁ Χριστός μας καθισμένος σ᾽ ἕνα γαϊδουράκι μπῆ­κε στὰ Ἰεροσόλυμα ὡς νικητής. Τί νίκησε; Τὸν ὑπ᾽ ἀριθμὸν ἕνα ἐχθρὸ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ νικήσουν βασι­λεῖς καὶ αὐτοκράτορες, ἐκεῖνον ποὺ προ­καλεῖ σὲ ὅλους φόβο καὶ τρόμο· τὸ θάνα­­το. Σὰν χθὲς ὁ Χριστὸς πῆγε στοὺς τάφους καὶ μόνο μὲ τὴ φωνή του «Λάζαρε, δεῦρο ἔ­ξω» (Ἰω. 11,43), ὁ νε­κρός, τέσσερις ἤδη μέρες θαμμένος, ἀναστήθηκε καὶ βγῆκε ἀπὸ τὸν τάφο ζωντανός! Καταπληκτικό, ἀπίστευτο μὰ πραγματι­κό.

Αἱ ἑπτὰ φράσεις τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν Σταυρόν

 Πατερικαί Διδαχαί

  «Καὶ ὅτε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κρανίον, ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν καὶ τοὺς κακούργους, ὃν μὲν ἐκ δεξιῶν ὃν δὲ ἐξ ἀριστερῶν» (Λουκ. κγ΄, 33). (: Καὶ ὅταν ἔφθασαν εἰς τὸν τόπον, ποὺ λόγῳ τοῦ ἐξωτερικοῦ σχήματός του ἐλέγετο κρανίον, ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν καὶ τοὺς κακούργους, τὸν ἕνα μὲν δεξιὰ τοῦ Ἰησοῦ, τὸν ἄλλον δὲ ἀριστερά).

• Ἡ μεγαλύτερη νίκη κατὰ τῶν δαιμόνων εἶναι ὁ Σταυρός. Ὁ θεῖος Χρυσόστομος τονίζει:

Ἠθική χωρίς Χριστόν;

Τοῦ κ. Ἀνδρέα Κεφαλληνιάδη,

Δασκάλου Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

  Πρόσφατα τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ἀνακοίνωσε ὅτι οἱ μαθητὲς ποὺ δηλώνουν ἀλλόθρησκοι, ἀλλόδοξοι καὶ ἄθρησκοι, θὰ μποροῦν νὰ παρακολουθοῦν ἀντὶ γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, μαθήματα Ἠθι­κῆς. Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτὴ θὰ θέλαμε νὰ κάνουμε μία σύγκριση ἀνάμεσα στὴν ἠθικὴ μὲ τὴν κοινωνικὴ καὶ φιλοσοφική της  ἔννοια καὶ στὴ χριστιανικὴ ἠθική.

ΜΗΝΥΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒ/ΤΟΥ ΜΗΤΡ. ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ (ἠχητικό μήνυμα)

 05 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ (05-04-2026)

Τό γεγονός πού θυμόμαστε σήμερα, Κυριακή τῶν Βαΐων, χριστιανοί μου, εἶναι ἡ θριαμβευτική εἴσοδος στά Ἱεροσόλυμα, πού ἐπεφύλαξαν οἱ Ἑβραῖοι στόν Ἰησοῦ Χριστό: βγῆκαν στούς δρόμους κρατώντας βάγια φοινίκων καί κλαδιά ἐλιᾶς καί Τόν ὑποδέχθηκαν ζητωκραυγάζοντας καί στρώνοντας τά ἱμάτιά τους στό δρόμο ὅπου περνοῦσε. Ὅλος αὐτός ὁ ἐνθουσιασμός ἦταν ἀποτέλεσμα τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου.

Σκόπιμα καί γιά πρώτη φορά ὁ Κύριος μας θαυματούργησε μέ αὐτόν τόν τρόπο – στό τελευταῖο ἐπί γῆς τέτοιο θαῦμα Του πρός τούς ἀνθρώπους – δηλαδή μπροστά σέ τόσο κόσμο, μήπως καί τήν τελευταία στιγμή κάποιοι μετανοήσουν, ἀναγνωρίζοντάς Τον ὡς Υἱό τοῦ Θεοῦ.

«ΩΣΑΝΝΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ»

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της  Κυριακής των Βαΐων)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Μετά την θαυμαστή ανάσταση του Λαζάρου οι ευσεβείς αδελφές του παρέθεσαν στον Κύριο και τους μαθητές Του μεγάλο και λαμπρό δείπνο για να ευχαριστήσουν τον Μεγάλο Ευεργέτη τους. Η Μάρθα φρόντιζε να μη λείψει τίποτε από το πλούσιο τραπέζι. Μαζί τους καθόταν και ο Λάζαρος. Η Μαρία, κατά τη διάρκεια του δείπνου, πήρε ένα πολύτιμο δοχείο γεμάτο πανάκριβο μύρο και άρχισε να πλένει με αυτό τα πόδια του Χριστού. Κατόπιν ξέπλεξε τα πλούσια μαλλιά της και μ’ αυτά σκούπισε τα πόδια του Λυτρωτή. Η ευώδης οσμή του μύρου γέμισε την οικία. Το γεγονός αυτό δημιούργησε αισθήματα εκπλήξεως στους παραβρισκόμενους. Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ο μελλοντικός προδότης του Κυρίου είπε: «Διατί τούτο το μύρον ουκ επράθη τριακοσίων δηναρίων και εδόθη τοις πτωχοίς;». Και σχολιάζει ο ιερός ευαγγελιστής: «είπε δε τούτο ουχ ότι περί των πτωχών έμελεν αυτώ, αλλ΄ότι κλέπτης ην, και το γλωσσόκομον είχε και τα βαλλόμενα εβάσταζεν» (Ιωάν.12,6).

Οι Συμπροσευχές κατά την Αγία Γραφή, τους Ιερούς Κανόνες και την Πατερική Παράδοση.

 

Κανονική Θεμελίωση της Απαγόρευσης και το Ζήτημα των Δημοσίων Συμπροσευχών του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου.

……………………………………….

Εισαγωγή

Το θέμα των συμπροσευχών με αιρετικούς και ετεροδόξους αποτελεί ζήτημα ύψιστης σημασίας για την Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς αγγίζει τον πυρήνα της εκκλησιολογίας και της ορθής πίστεως. Η Ορθόδοξη Εκκλησία από την αποστολική εποχή μέχρι σήμερα διατήρησε σαφή, αμετάκλητη και αυστηρή στάση έναντι των συμπροσευχών, θεωρώντας ότι η κοινή προσευχή αποτελεί έκφραση εκκλησιαστικής κοινωνίας και ενότητας πίστεως.

Πρέπει νά ἀφήσουμε ἐν λευκῷ τόν ἑαυτό μας...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

Μερικά παιδιά, Γέροντα Παΐσιε, ρωτοῦν:

 «Μερικά παιδιά, Γέροντα Παΐσιε, ρωτοῦν:

“Γιατί ἔπρεπε νά σταυρωθῆ ὁ Χριστός; Δέν μποροῦσε νά σώση ὁ Θεός τόν κόσμο μέ ἄλλο τρόπο;"

—Ἐδῶ τόν ἔσωσε μέ τέτοιο τρόπο καί δέν συγκινοῦνται οἱ ἄνθρωποι, ποῦ νά τόν ἔσωζε μέ ἄλλο τρόπο! Εἶναι καί μερικοί πού λένε: "Ο Θεός δέν ἔπαθε τίποτε. Ὁ Υἱός θυσιάσθηκε". Ένας πατέρας, γιά μένα, θα προτιμούσε να θυσιασθῆ ὁ ἴδιος, παρά να θυσιασθῆ τό παιδί του. Πιο οδυνηρό εἶναι γιά ἕνα πατέρα να θυσιασθῆ τό παιδί του, παρά ὁ ἴδιος. Ἀφοῦ

δεν καταλαβαίνουν τί θά πῆ ἀγάπη, τί νά πῆς;» 

«Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Λαζάρου εἶναι προτύπωσις καὶ ὑπόδειγμα τῆς παγκοσμίου Ἀναστάσεως»

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίον τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς «Ἑρμηνεία στό Κατά Ἰωάννην Ευαγγέλιο», Ἐκδόσεις «Ἀποστολική Διακονία» τοῦ κεφαλαίου «Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λαζάρου».

«εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα… δώσει σοι ὁ Θεός» (11, 21-22)

   Ὅμως τὸ ποιὸς εἶναι ὁ Κύριος ὡς νικητὴς τοῦ θανάτου, αὐτὸ τὸ γνωρίζουν μόνο οἱ πιὸ οἰκεῖοι Του ἄνθρωποι, ποὺ μὲ θεϊκὸ αἴσθημα ἀγάπης συνδέθηκαν μαζί Του. Ἄλλωστε, αὐτοὶ εἰσῆλθαν στὸν κόσμο Του, διείσδυσαν στὰ μυστήριά Του καὶ ἔγιναν φίλοι Του. Ἀπὸ αὐτοὺς ἐδῶ βρίσκονται ἡ Μάρθα καὶ ἡ Μαρία, οἱ ὁποῖες τὸν γνωρίζουν, ἀλλὰ καὶ ὁμολογοῦν δημόσια γι’ Αὐτόν: «Κύριε! Ἄν ἤσουν ἐδῶ, ὁ ἀδελφός μου δὲν θὰ πέθαινε. Ὅμως ἀκόμη καὶ τώρα ξέρω πὼς ὅ,τι καὶ ἄν ζητήσεις ἀπὸ τὸν Θεό, θὰ σοῦ τὸ δώσει ὁ Θεός». Αὐτὸς ὁ λόγος τῆς Μάρθας διευρύνεται σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ὅλων τῶν ἐποχῶν. Ὅμως ἐπακόλουθα ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστὸς πραγματικὰ δὲν βρίσκεται ἐδῶ. Ἀλλὰ αὐτὸ συμβαίνει, ἐπειδὴ τὸν διώξαμε ἀπὸ μέσα μας, ἀπὸ τὴν γῆ μας, ἐξαιτίας τῶν ἁμαρτιῶν μας. Γιατὶ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι μέσα ἀπ’ ὅλες τὶς ἁμαρτίες μας τὸν ἔχουμε ἀντιπαλεύσει ἐπίμονα, ἐπειδὴ εἴμαστε πολέμιοι τοῦ Χριστοῦ. Ἀκόμα ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐπιθυμοῦμε νὰ μᾶς κυβερνᾷ! Γι’ αὐτὸ ἀφήσαμε τὸν θάνατο νὰ βασιλέψει ἐπάνω στοὺς ἀνθρώπους! Οὔτε ὅμως θέλουμε ὁ Κύριος νὰ  ἐπισημαίνει  στὴν  πρα­γματικότητα τὴν ἀνθρώπινη ἁμαρτωλότητά μας. Εἶναι ἐπίσης ἄμεση ἡ ἀγάπη μας ὡς πρὸς τὸν θάνατο, ἡ διάθεσή μας πρὸς τὴν ἀπώλεια, ἀλλὰ καὶ ἡ θέλησή μας νὰ πεθάνουμε. Στὴν πραγματικότητα, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι προβάλλαμε τὴν θέλησή μας γιὰ ἀδυναμία, γιὰ φθορά, γιὰ παροδικότητα, ἐνῶ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ προτάσσει τὴν θέληση τοῦ ἀνθρώπου γιὰ ἀθανασία, γιὰ ὑπέρβαση τῆς παροδικότητας, γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς αἰωνιότητας. Ἀκόμη ὅμως, ὑπάρχει ἡ θέλησή μας γιὰ δύναμη, γιὰ ἀληθινὴ δύναμη, γιατὶ μόνο αὐτὴ ἡ δύναμη εἶναι ἀληθινή, ἐπειδὴ μεταβάλλει τὸν θάνατο τοῦ ἀνθρώπου σὲ ἀδύναμο ὕπνο, σὲ προσωρινὴ διακοπὴ λειτουργίας τῆς ὕπαρξης, σὲ κοίμηση.

Λάζαρος και Λάζαροι

 Μαρτυρία και διδαχή

04 Απριλίου 2026

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης (†)

«Εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωή·
ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται»

Η σημερινή ημέρα, αγαπητοί μου, είναι Σάββατο του Λαζάρου.

Το όνομα Λάζαρος σημαίνει «Ο Θεός είναι η ελπίδα μου». Πριν πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, περπατώντας μια μέρα στο Επταπύργιο, είδα πρωί-πρωί ένα πλανόδιο λαχανοπώλη με το καροτσάκι του φορτωμένο. Μου έκανε εντύπωση μια επιγραφή, που είχε πάνω στο καροτσάκι. Έγραφε· «Έχει ο Θεός». Έπιασα κουβέντα μαζί του. Ήταν καμιά τριανταπενταριά χρονών. Είχε 6-7 παιδιά· νοίκιαζε σπιτάκι στο άκρο της πόλεως. Γύριζε έτσι όλους τους δρόμους· χωρίς κανένα άλλο έσοδο. «Μ’ αυτό το καροτσάκι», λέει, «ζω την οικογένεια. Ας έχει δόξα ο Θεός, που δεν μ’ εγκατέλειψε. Γι’ αυτό έγραψα το “Έχει ο Θεός”». Τι μεγάλο πράγμα να έχει κανείς την ελπίδα του στο Θεό!

Ο άνθρωπος δεν θεραπεύεται με περισσότερη εξωτερική δραστηριότητα αλλά με μια βαθύτερη επιστροφή στο κέντρο της ύπαρξής του.

Η εποχή μας μοιάζει να κατοικεί μέσα σε μια παράδοξη αφθονία. Γνωρίζουμε περισσότερα από ποτέ, αγγίζουμε με τα εργαλεία της σκέψης και της τεχνολογίας τα πιο μακρινά όρια του κόσμου, ερμηνεύουμε τα μυστήρια της ύλης, χαρτογραφούμε το σύμπαν και τις λειτουργίες του σώματος. Και όμως, ακριβώς μέσα σε αυτή την υπερβολή της γνώσης, ο άνθρωπος βιώνει μια βαθιά απώλεια: χάνει την πρόσβαση στο εσωτερικό του κέντρο. Όσο αυξάνεται η πληροφορία, τόσο μειώνεται η εσωτερική βεβαιότητα του νοήματος· όσο διευρύνεται η κυριαρχία πάνω στον κόσμο, τόσο συρρικνώνεται η δυνατότητα κατοίκησης του εαυτού.

«Όποιος δεν δέχτηκε μέσα του τη βασιλεία του Θεού δεν μπορεί να αναγνωρίσει τον αντίχριστο… Θα βρεθεί τελείως απροετοίμαστος»

Πριν εμφανισθεί το κακό δημόσια, εμφανίζεται μέσα στα άτομα όταν αυτά νικηθούν από κάποιο πάθος. 

Τον τρόπο εξηγεί περιληπτικά ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής:
«Από τα υποβόσκοντα στην ψυχή πάθη, παίρνουν οι δαίμονες τις αφορμές να κινήσουν μέσα μας τους εμπαθείς λογισμούς. Κατόπιν δι’ αυτών πολεμούντες τον νου, τον εκβιάζουν να έλθει σε συγκατάθεση της αμαρτίας. Μετά δε την ήττα του, τον οδηγούν στην κατά διάνοιαν αμαρτία.

ΑΓΙΟΣ ΘΕΩΝΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η Θεσσαλονίκη υπήρξε κοιτίδα ανάδειξης αγίων. Εκατοντάδες είναι οι Θεσσαλονικείς άγιοι οι οποίοι κοσμούν τα ιερά συναξάρια. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Θεωνάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Μια όντως σημαντική προσωπικότητα, η οποία σημάδεψε την πόλη τον 16^ο αιώνα.

       Δεν έχουμε επαρκείς πληροφορίες για την νεανική του ηλικία, ούτε γνωρίζουμε επακριβώς τον τόπο γεννήσεώς του. Γεννήθηκε στα τέλη του 15^ου αιώνα, σύμφωνα με παράδοση, στη Λέσβο και γι’ αυτό είχε την ονομασία Λέσβιος. Πιθανόν να πήρε την ονομασία αυτή, επειδή διετέλεσε πνευματικός στη νήσο, στο Πλωμάρι, στην αρχή της ιερατικής του διακονίας. Δεν γνωρίζουμε ούτε τα ονόματα των γονέων του, αλλά εικάζουμε ότι ήταν ευσεβείς άνθρωποι.

Τὸ ξεπέρασε τὸ ΠΑΣΟΚ...

Τοῦ Χαραλάμπους Μηνάογλου 

Ἐν τῷ μεταξὺ πιὸ λανθασμένη ἐκλογικὴ ἀνάγνωση ἀπὸ τὸ ὅτι τὰ ποσοστὰ τῆς ΝΔ θὰ πέσουν κι ἄλλο, ὅσο περισσότερα σκάνδαλα ἀποκαλύπτονται καὶ ὅσο περισσότεροι βουλευτὲς καὶ ὑπουργοί της διωχθοῦν, δὲν ὑπάρχει... Ὅσοι στηρίζουν ἀκόμα τὴν ΝΔ τοῦ Μητσοτάκη εἶναι βολεμένοι. Καὶ βολεμένοι θὰ πεῖ μετέχοντες τῶν ρουσφετίων τοὐλάχιστον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο ὅσο καὶ ἂν δὲν τὸ παραδέχονται -τὸ εἶπε ξεκάθαρα καὶ ὁ Ἄδωνις ἐκφράζοντας ὡς πραγματικὸς ἡγέτης αὐτὸν τὸν κόσμο, ὅτι δὲν εἶναι διαφθορὰ οἱ ἐξυπηρετήσεις τῶν βουλευτῶν- συνιστοῦν μορφὴ διαφθορᾶς. Ὡς ἐκ τούτου, σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, τῶν βολεμένων, τῆς woke "κανονικότητας", τοῦ ἀργοῦ ἀλλὰ σταθεροῦ θανάτου τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τὸ νὰ ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι κανεὶς λαμόγιο δὲν συνιστᾶ μειονέκτημα, ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερο προσόν. Ποιός θὰ μᾶς κάνει τὰ ρουσφέτια, ἂν ὄχι ὁ διεφθαρμένος; Γιὰ νὰ μᾶς βολεύει ἐμᾶς μὲ διάφορες ἐξυπηρετήσεις, δὲν πρέπει καὶ αὐτὸς νὰ ἔχει κάνει μεγαλύτερες λαμογιές;

Τά καθήκοντά μας τή Μεγάλη Ἑβδομάδα

Ἀποσπάσματα ἀπό ὁμιλία τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη, πού ἔγινε στόν ἱ. ναό Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Μοσχάτου - Ἀθηνῶν, τήν 10.4.1960.
Φθάσαμε, ἀγαπητοί μου, στά σωτήρια πάθη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στή Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ἡ ἑβδομάδα αὐτή λέγεται Μεγάλη, διότι μέσα στίς 168 ὧρες της τιμῶνται μεγάλα γεγονότα, μοναδικά καί κοσμοϊστορικά, πού συγκλόνισαν τά ἐπίγεια καί τά οὐράνια καί τά καταχθόνια. Γι’ αὐτό ἡ ἑβδομἀδα αὐτή ὀνομάζεται Μεγάλη· ἀλλά καί γι’ αὐτό δέν θά πρέπει νά περάσει ὅπως οἱ ἄλλες.
Καί θέτω τό ἐρώτημα: ποιά εἶναι τά καθήκοντα ἑνός Χριστιανοῦ τή Μεγάλη Ἑβδομάδα;

Ἀνήγαγον τὴν “ἱεροτελεστίαν” τοῦ “Ἰφτάρ” εἰς ἔθιμον!

  Ο «ΑΝΕΚΤΙΚΟΣ» καὶ «ἀγαπησιάρης» Πατρ. Βαρθολομαῖος τήρησε καὶ ἐφέτος τὸ «ἔθιμο», ποὺ τηρεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια, μὲ τὴν συμμετοχή του στὸ ἰσλαμικὸ δεῖπνο Ἰφτάρ, κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ραμαζανίου. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ χειρότερα. Ὁ «Κριτὴς τῆς Οἰκουμένης» Θεόδωρος Ἀλεξανδρείας παρέθεσε ἐκεῖνος δεῖπνο Ἰφτὰρ στοὺς μουσουλμάνους, μηχανικούς, ἀρχιτέκτονες καὶ ἐργάτες, «ποὺ ἐργάζονται γιὰ τὴν ἀναστήλωση τοῦ ἱστορικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Ἀλεξανδρείας» (Πηγή: romfea.gr)!

Τζέι Ντι Βανς: «Πιστεύω ότι οι εξωγήινοι είναι δαίμονες» – Όταν η απόλυτη αλήθεια λειτουργεί ως το τέλειο καμουφλάζ

Ομολογία ή επικοινωνιακό τέχνασμα; - Ίσως ο καλύτερος τρόπος να προπαγανδίσει κάποιος την ύπαρξη εξωγήινων είναι να κάνει την πραγματική αλήθεια να φαίνεται «εξωγήινη»

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Σε μια χρονική περίοδο που το θέμα της ύπαρξης εξωγήινων έχει φουντώσει για τα καλά στις ΗΠΑ ως βολικός αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς υποστήριξε δημόσια ότι οι «εξωγήινοι» είναι στην πραγματικότητα δαιμονικές οντότητες. Άραγε γιατί ειπώθηκε αυτό και γιατί ειδικά τώρα; Ο Ελβετός συγγραφέας Max Frisch έγραψε ότι: «Το καλύτερο καμουφλάζ από όλα είναι η καθαρή και απλή αλήθεια. Γιατί κανείς δεν την πιστεύει ποτέ».

«ΦΘΑΣΑΝΤΕΣ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΠΑΘΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

(Εισαγωγικό θεολογικό σχόλιο στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Για μια ακόμα φορά, με τη χάρη του Θεού, οδεύουμε στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, στην ιερότερη εορτολογική περίοδο του έτους. Για μια ακόμη φορά θα ακολουθήσουμε τα ίχνη του Νυμφίου της Εκκλησίας μας Χριστού και θα γίνουμε συνοδοιπόροι του Θείου Πάθους Του. Σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο, καλούμαστε όπως «συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν και νεκρωθώμεν δι΄αυτόν ταις του βίου ηδοναίς΄ ίνα και συζήσωμεν αυτώ». Με αυτή την προϋπόθεση θα γίνουμε πραγματικοί κοινωνοί της Αναστάσεώς Του. Μόνο έτσι θα νοιώσουμε πραγματικά τη χαρά της Θείας Εγέρσεως.

Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι λογιστὴς νὰ μετράει θερμίδες καὶ μέρες· εἶναι Πατέρας ποὺ λαχταρᾶ νὰ δεῖ τὰ παιδιά του στὸ τραπέζι Του

Πάτερ μὲ ρωτάει κάποια εἶναι δίκαιο ἐγὼ νὰ νηστεύω 48 ἡμέρες γιὰ νὰ κοινωνήσω τὸ Πάσχα καὶ κάποιος ἄλλος μόνο τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα κ νὰ κοινωνάει ἐξίσου; Μήπως εἶναι ἄδικο; καὶ εἶμαι κορόϊδο; 

Ἀπάντηση 

Παιδί μου, ἡ ἐρώτηση αὐτὴ εἶναι ἀνθρώπινη, ἀλλὰ κρύβει μιὰ παγίδα ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς στερήσει ὅλη τὴν ὠφέλεια τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγῶνα. Ἂς βάλουμε τὰ πράγματα σὲ μιὰ σειρὰ μὲ ἀγάπη καὶ εἰλικρίνεια. 

Ἡ Νηστεία δὲν εἶναι «Εἰσητήριο», ἀλλὰ «Θεραπεία» 

Ἡ Θεία Κοινωνία δὲν εἶναι μιὰ ἀνταμοιβὴ ποὺ τὴν «ἀγοράζουμε» μὲ ἡμέρες ἀφαγίας. Ἂν ἦταν ἔτσι, κανεὶς δὲν θὰ ἦταν ποτὲ ἄξιος. Ἡ νηστεία εἶναι τὸ γυμναστήριο τῆς ψυχῆς. Ἐσὺ ποὺ νηστεύεις 48 ἡμέρες, προπονεῖς τὴ θέλησή σου, καθαρίζεις τὸ νοῦ σου καὶ προετοιμάζεις τὸ «σπίτι» τῆς ψυχῆς σου γιὰ... νὰ ὑποδεχτεῖ τὸν Χριστό. 

“Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα”

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Ὅταν ἦρθε ἀπὸ τὴ Γαλιλαία, δὲν ἀνεβαίνει ἀμέσως στὰ Ἱεροσόλυμα. Ἐθαυματούργησε πρῶτα, ἔκλεισε τὰ στόματα τῶν Ἰουδαίων, συνομίλησε μὲ τοὺς μαθητάς του· ἐπάνω στὸ θέμα τῆς ἀκτημοσύνης. «Ἄν θέλης νὰ εἶσαι τέλειος, λέει, πούλησε τὰ ὑπάρχοντά σου»· καὶ τῆς παρθενίας. «Ὅποιος μπορεῖ νὰ καταναοήση, ἄς κατανοήση»· καὶ τῆς ταπεινοφροσύνης· «Ἄν δὲν ἀναπλεύσετε τὴ ζωή σας καὶ δὲ γίνετε σὰν παιδιά, δὲ θὰ μπῆτε στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Συνωμίλησε ἀκόμα κι ἐπάνω στὸ θέμα τῆς ἐδῶ ἀνταμοιβῆς· «Ὅποιος ἄφησε σπίτια ἤ ἀδελφούς, ἤ ἀδελφές, θὰ λάβη τὰ ἑκατονταπλάσια στὴ ζωὴ αὐτή». Καὶ γιὰ τὶς ἀμοιβὲς ἐκεῖ, «Καὶ θὰ κληρονομήσετε ζωὴν αἰώνια».

Ὅποιος κάνει σχέδια...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

«ΕΓΩ ΕΙΜΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ»

Ι. Ν. Αγίου Λαζάρου

(Θεολογικό σχόλιο στο Σάββατο του Λαζάρου)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Το Σάββατο της ΣΤ΄ Εβδομάδος των Νηστειών η Αγία μας Εκκλησία όρισε να εορτάζουμε την θαυμαστή ανάσταση του Λαζάρου. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Διότι, πρώτον το μεγάλο και θαυμαστό αυτό γεγονός συμπίπτει χρονικά με την είσοδο του Κυρίου μας στην αγία πόλη της Ιερουσαλήμ. Και δεύτερον, ότι το γεγονός της εκ νεκρών αναστάσεως του φίλου του Κυρίου είναι μια τρανή απόδειξη ότι ο Χριστός μας είναι ο κύριος της ζωής και του θανάτου, ότι αυτός που ανάστησε από τους νεκρούς το Λάζαρο θα αναστήσει και τον Εαυτό του, αφού θα σκυλέψει τον Άδη και θα  νικήσει τον θάνατο!

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

 Το μεγαλύτερο δώρο του Θεού στον άνθρωπο, είναι Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, η αγαπημένη και ενωμένη ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη στις ημέρες μας απο Αγαπημένες Οικογένειες, απο σπίτια που θα ευωδιάζουν απο ΧΑΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥ. Είναι μεγάλη ευλογία να λαχταρούμε να τελειώσουμε γρήγορα τις υποχρεώσεις μας και να επιστρέψουμε το συντομότερο στα σπίτια μας, για να αγκαλιάσουμε και να μιλήσουμε με τους αγαπημένους μας ανθρώπους.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΣ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

         Η υμνογραφία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της θείας λατρείας στην Εκκλησία μας, η οποία μας βοηθά να μεταρσιωθούμε και να αναχθούμε σε ανώτερες πνευματικές εμπειρίες. Η αξία του ορθοδόξου υμνογραφικού πλούτου είναι ανυπολόγιστη. Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, έχοντας το ποιητικό χάρισμα, στο διάβα των αιώνων, διακρίθηκαν και ως υμνογράφοι και ποιητές της Εκκλησίας μας, κληροδοτώντας μας μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος.

        Καταγόταν από την Ιταλία. Γεννήθηκε στη Σικελία περί το 810, από ευσεβείς γονείς, τον Πλωτίνο και την Αγάθη, οι οποίοι του ενέπνευσαν από μικρό παιδί την πίστη στο Θεό και τον μύησαν στην αρετή. Είχε συνηθίσει να μελετά τις άγιες Γραφές και να ασκείται.

Ροδόσταυροι και Μασονία — Η Αλήθεια και η Ορθόδοξη Προοπτική στην Κύπρο.

 

Απόκρυφες παραδόσεις, επιρροές και αιρετικές ιδέες — Τι πρέπει να γνωρίζει η Ορθόδοξη κοινότητα σήμερα.

Δρ. Νικόλαος Νικολάου

Οι Ροδόσταυροι αποτελούν ένα μυστικιστικό κίνημα που εμφανίστηκε στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα, με σκοπό την αναζήτηση μυστικής γνώσης, την πνευματική τελειοποίηση του ανθρώπου και την κατανόηση των μυστικών της φύσης. Το κίνημα παρουσιάζεται μέσω μανιφέστων που μιλούν για μια αδελφότητα με υψηλή σοφία και μυήσεις σε αποκρυφιστικά μυστικά, ενώ το όνομα «Ροδόσταυρος» συνδέεται με το σύμβολο του ρόδου πάνω στον σταυρό, που υποδηλώνει πνευματική αναγέννηση και μεταμόρφωση. Παρά τη χρήση χριστιανικής φρασεολογίας, η πρακτική τους βασίζεται σε αποκρυφιστικές τελετουργίες και μυστικά σύμβολα, και όχι στη Χάρη του Θεού και στα Μυστήρια της Εκκλησίας.