Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2023

"...να τους βάλουμε φυλακή..."!

το είδαμε ΕΔΩ

ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ


 

Τα παιδιά υποφέρουν γιατί τους λείπει ο πατέρας τους

Το 90% των παιδιών που εγκατέλειψαν το σπίτι, το 63% των εφήβων που αυτοκτονούν και το 85% των παιδιών και εφήβων με διαταραγμένη συμπεριφορά προέρχονται από σπίτια χωρίς πατέρα.

Πεντάχρονο  αγόρι που φιλοξενούνταν για Σαββατοκύριακο  από τον αγαπημένο του πατέρα τον παρακάλεσε: "Μπαμπά, θέλω να αγαπάς μόνο εμένα και να μή κάνεις όπως η μαμά..." Το αγόρι, παιδί διαζευγμένων γονέων, έμενε με την μητέρα του, η οποία τώρα έφερε στο σπίτι και το νέο της σύντροφο. Τί να απαντήσει κανείς στον μικρό που κλαίει για το χωρισμό από τους δύο αγαπημένους του, από την νέα σχέση της μητέρας, για τον  άγνωστο στο σπίτι,  την ανασφάλεια, για τη  στέρηση της αποκλειστικής αγάπης της μάνας… πολλά τα αναπάντητα "γιατί" του παιδικού μυαλού.

ΤΟ ΣΕΙΣΜΟ ΤΟΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΘΕΟΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΤΑΚΤΟΥΣ

 

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Στην περίπτωση της Αντιό­χειας που σείσθηκε από σεισμό, ο Θεός έδειξε αισθήματα φιλόστορ­γης μητέρας, η οποία πολλές φορές, όταν κλαίει αδικαιολόγητα το μωρό της που θηλάζει, θέλουσα να του κό­ψει αυτή τη συνήθεια, κουνάει δυ­νατά το κρεββατάκι του, όχι για να το βλάψει, αλλά για να φοβερίσει το νήπιο. Έτσι και ο Κύριος του σύμπαντος τραντάζει την οικουμένη που κρατεί στα χέρια Του, όχι για να καταστρέψει, αλλά για να επαναφέρει στο δρόμο της σωτηρίας τα ά­τακτα παιδιά Του. (Εις τον άγιον Βάσσον 1 MG 50, 121)

Γιατί συνεχίζουμε να γράφουμε για την πανδημία (τα εμβόλια θα μας ακολουθούν…)

Γράφει ο Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, Καρδιολόγος

Εμβόλια mRNA και μυοκαρδίτιδα. Μήπως αποτελεί εμμονή η ενασχόληση με την πανδημία;

Υπάρχει σίγουρα κάποιος αριθμός αναγνωστών των άρθρων μας που την περίοδο της έξαρσης της πανδημίας παρακολουθούσαν με πολύ ενδιαφέρον τα γραφόμενα, που αναρωτιέται γιατί συνεχίζουμε την αρθρογραφία. Με δεδομένο, από ότι φαίνεται, ότι η επικινδυνότητα των νέων στελεχών κορωνοϊού μειώνεται συνεχώς, η πανδημία μπήκε στο τελευταίο στάδιό της. Επομένως μήπως αποτελεί εμμονή η ενασχόληση μαζί της; Μήπως θα πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε γι’ αυτή; Μήπως πρέπει να προσχωρήσουμε σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι ότι έγινε έγινε και πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά;

«Έχουμε ένα πολιτισμό που θεωρεί το παιδί ως ενόχληση»

"Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε να αντικρίσετε τον ήλιο, χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε να αντικρίσετε τον άνθρωπο"
Γιώργος Σεφέρης

 

 Το παλιό βιβλίο «Nεοελληνικής Γλώσσας» της πρώτης Γυμνασίου περιείχε ένα θαυμάσιο ποίημα του Κωστή Παλαμά με τίτλο «τα σχολειά χτίστε». Το θυμήθηκα, ξαναδιαβάζοντας, παλιό άρθρο ενός Άγγλου δημοσιογράφου, με τίτλο «γεννημένα στην αιχμαλωσία». Με απασχολεί, βασανιστικά θα έλεγα, το γιατί «αγρίεψαν τα παιδιά μας».

 Στο κείμενο αυτό ο ερευνητής στηλιτεύει με θλίψη την συνεχή μείωση των ελεύθερων και ακίνδυνων χώρων για παιδικό παιχνίδι. Ο «ζωτικός παιδικός χώρος», ο παιδικός «βιότοπος», όπως χαρακτηριστικά τον ονομάζει, ελαττώνεται, γεγονός που επηρεάζει δυσμενώς την ψυχική, αλλά και την σωματική υγεία των παιδιών. Η παχυσαρκία, για παράδειγμα, συνδέεται άμεσα με την μείωση του παιχνιδιού έξω από το σπίτι. Τραγική όμως έλλειψη «παιδικού βιότοπου» παρατηρείται σήμερα και στα σχολεία των ελληνικών πόλεων. Τα περισσότερα σχολεία είναι χτισμένα πάνω στα λίγα τετραγωνικά, που δεν μπόρεσαν να καταπιούν οι αντιπαροχές. Σχολεία περικυκλωμένα από κακόμορφους, τσιμεντένιους όγκους, κοντά σε πολύβοους δρόμους, σχολεία, κακέκτυπες απομιμήσεις της πνευματικά άνυδρης εποχής μας.

Η ευθύνη των Μέσων Ενημέρωσης στην πανδημία

Κορονοϊός και Μέσα Ενημέρωσης. Ο ρόλος τους στην τρομοκρατία των ανθρώπων.

Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση.
Ουμπέρτο Έκο

  Επί τρία σχεδόν χρόνια ζήσαμε μια περίοδο τρομοκρατίας. Μία περίοδο που την πληρώσαμε και θα την πληρώνουμε για πολλά πολλά χρόνια ακόμη. Από την αρχή της πανδημίας είχαμε τονίσει τη σημασία της ψυχολογικής επιβάρυνσης και ένα από τα πρώτα άρθρα που γράψαμε το Μάρτιο του 2020 αναφερόταν σε αυτή την παράμετρο. Όχι γιατί έχουμε κάποιο διορατικό χάρισμα αλλά διότι ασκούμε μάχιμη ιατρική ανάμεσα στους ανθρώπους και όχι πίσω από αποστειρωμένα γραφεία.

Μπορεί ορθόδοξος να συμμετέχει στα τελούμενα σε ναό των Καθολικών; ; Δημήτριος Λυκούδης

ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

1. Ερμής Τρισμέγιστος και ερμητικά κείμενα.

Με την  άνοδο του νεοπαγανισμού στην χώρα μας, παρατηρείται προσπάθεια συμβιβασμού Χριστιανισμού και ειδωλολατρίας από της μετριοπαθέστερες πτέρυγες των δευτέρων. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, προβάλλεται ο ισχυρισμός, ότι η ύπαρξη Υιού και Λόγου του Θεού ήταν γνωστή στους αρχαίους και συγκεκριμένα από τον Ερμή τον επιλεγόμενο Τρισμέγιστο και ότι ο ερχομός του Χριστού προφητεύθηκε από αυτόν. Στο παρόν θ’ ασχοληθούμε με τον ισχυρισμό αυτό για να δούμε αν πράγματι ο Υιός και Λόγος του Θεού ήταν γνωστός στους αρχαίους Έλληνες, πριν ο ίδιος σαρκωθεί και αποκαλύψει τον εαυτό Του. 

Γιατί δεν προσέρχεσαι όπως σε θέλει ο Βασιλέας;

 Εάν κάποιος δεχθεί επίσημη πρόσκληση σε δεξίωση, ενδιαφέρεται να μάθει για το είδος της ενδυμασίας που καθορίζει ο επίσημος οικοδεσπότης ή το πρωτόκολλο, εάν πρόκειται για επίγειο βασιλέα ή κυβερνήτη.
Εάν κάποιος θέλει να ζητήσει κάποια χάρη από κάποιο πρόσωπο εξουσίας, ενδιαφέρεται να μάθει τις προτιμήσεις του για να του πάρει κάποιο δώρο, αλλά και τι τον ενοχλεί, για να μην τον εξοργίσει.

«Ἀλλοῦ παπάς, ἀλλοῦ τὰ ράσα του»

(σχ. ΙΧΘΥΣ: Ας μας συγχωρεθεί ο συνειρμός: 
εδώ παπάς, εκεί παπάς, που είναι ο παπάς;)

Ὁ Μητροπολίτης Χαλκηδόνος κ. Ἐμμανουὴλ μὲ ἀντιπροσωπία τῶν Ἀρχόντων τοῦ Φαναρίου ἐπεσκέφθησαν τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν, τὸν Πρωθυπουργόν, τὸν Ὑπ. Ἐξωτερικῶν κ.ἄ. Ἡ ἐλευθέρα Ἑλλὰς δὲν εἶναι οὔτε Τουρκία οὔτε Ἀμερική, διὰ τοῦτο ὁ Σεβασμιώτατος καὶ ὁ π. Ἀλ. Καρλοῦτσος θὰ ἔπρεπε νὰ θεωροῦν μεγάλην εὐλογίαν νὰ φοροῦν τὸ τιμημένον ράσον, ὅπως ὅλοι οἱ κληρικοί. Συμφώνως πρὸς τὴν ἱστοσελίδα «fosfanariou.gr» τῆς 17ης Ἰανουαρίου 2023:

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2023

Η «ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ»

 τοῦ Πρωτοπρ. Κυριακοῦ Τσουροῦ 
Γραμματέως τῆς Σ.Ε. ἐπί τῶν αἱρέσεων 
Πρίν ἀναλύσουμε συνοπτικά αὐτόν τόν ὅρο, θεωροῦμε ἀναγκαῖο νά ἐπιστήσουμε τήν προσοχή τῶν ἀναγνωστῶν μας πάνω στό περιεχόμενο καί τήν ἔννοια τῶν ὅρων καί τῶν ἐκφράσεων πού χρησιμοποιοῦνται σήμερα ἀπό τίς διάφορες ὁμάδες τῆς «Νέας Ἐποχῆς». Τοῦτο διότι στίς «νεοεποχίτικες» ὁμάδες οἱ ὅροι καί οἱ ἐκφράσεις πού χρησιμοποιοῦνται δέν ἔχουν πάντοτε τό ἴδιο περιεχόμενο πού ἐμεῖς ἔχουμε μάθει νά τούς δίνουμε μέχρι σήμερα. Ἔτσι, ἡ χρήση, φερ᾽ εἰπεῖν, τοῦ ὅρου «Νέα Ἐποχή» δέν σημαίνει ἁπλά κάτι τό καινούργιο, μιά ἀλλαγή πρός τό καλύτερο τῶν συνθηκῶν ζωῆς τῶν ἀνθρώπων, «μιά ἐποχή ὅπου τά πάντα ἀλλάζουν γύρω μας μέ ταχύτατους ρυθμούς», ὅπως ἐπεσήμανε ὁ Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος Χριστόδουλος1. Δέν σημαίνει κἄν μιά νέα προοπτική πού βλέπει αἰσιόδοξα νά γεννιέται μέσα ἀπό τό παλιό κάτι τό νέο, τό πιό δυναμικό. Σημαίνει ἕνα ρεῦμα πού δέν εἶναι καθόλου νέο, ἀλλά βασισμένο στόν Ἀποκρυφισμό καί στήν Ἀστρολογία καί γαλουχημένο μέσα στή Θεοσοφία, πού καλλιεργεῖ τήν ὑπόθεση τῆς πανθρησκείας καί ὑπηρετεῖ τήν «Νέα Τάξη Πραγμάτων». Ἕνα ρεῦμα πού ἀντιστρατεύεται τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί ἀνατρέπει τήν περί Θεοῦ καί κόσμου ἀντίληψη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας. Ἤ, τό νά μιλάει κανείς σήμερα γιά «Χριστό», δέν εἶναι πάντοτε βέβαιο ὅτι ἐννοεῖ τό Μοναδικό καί ἀνεπανάληπτο ἱστορικό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐνδεχομένως ἐννοεῖ μιά «χριστική κατάσταση», στήν ὁποία ἔχουν ἐξελιχθεῖ, μετά ἀπό ἀναρίθμητες μετενσαρκώσεις, σύγχρονοι ζῶντες «ἀβατάρς» τῆς «Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ὑδροχόου», μεταξύ τῶν ὁποίων ἐντάσσεται μέν καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀλλά ὡς ἀβατάρ -μεσσίας τῆς «παλαιᾶς Ἐποχῆς τῶν Ἰχθύων». 

ΗΘΙΚΗ Ή ΘΕΡΑΠΕΙΑ; Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ

 

Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (+)

Καθηγητού Πανεπιστημίου

Έχει καταντήσει να είναι η Ορθοδοξία μία  θρησκεία, που ο Θεός αλλάζει διαθέσεις!

Όταν  ο άνθρωπος είναι καλός, ο Θεός τον αγαπάει. Και όταν είναι κακός, ο Θεός δεν τον αγαπάει.

Ο Θεός δηλαδή τιμωρεί και βραβεύει! Οπότε η ουσία της Ορθοδοξίας σήμερα είναι μία ηθικολογία στην Ελλάδα

     Σ’ αυτά όμως τα θέματα οι σημερινοί Ορθόδοξοι δυσκολεύονται να απαντήσουν, διότι έχουν σήμερα απομακρυνθή τόσο πολύ από αυτήν την παράδοσι, που δεν σκέπτονται πλέον την Ορθόδοξη Χριστιανική αγωγή μέσα στα πλαίσια της νόσου και της θεραπείας. Δεν την θεωρούν την Ορθοδοξία σαν θεραπευτική αγωγή, αν και όλες οι ευχές της Εκκλησίας είναι ξεκάθαρες πάνω στο θέμα αυτό. Διότι ο Χριστός ποιος είναι για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς; Δεν αποκαλείται επανειλημμένως μέσα στις ευχές και στα τροπάρια της Εκκλησίας ως ο «ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών»;

Ελευθέριος Ανδρώνης: Κακοκαιρία «Μπάρμπαρα»: Το επιτελικό κράτος «πάγωσε» με 10 πόντους χιόνι – Το φιάσκο έγινε παράδοση

Για άλλη μια φορά παρέλυσε η Αττική με μια φυσιολογική κακοκαιρία - Μηνύματα από το 112 και «πάγωμα» του Νομού, ήταν η «λύση» της κυβέρνησης
 

Κακοκαιρία Μπάρμπαρα: Ακόμα και η γνωστή φράση: «στο ίδιο έργο θεατές», έχει καταντήσει ένα αφόρητο κλισέ για τους πολίτες, οι οποίοι κάθε φορά που επισκέπτεται την χώρα μας ένα ελαφρώς έντονο φαινόμενο, νοιώθουν ότι ζουν ξανά στην μέρα της μαρμότας.

Οι ”Τεσσαράκοντα” Μάρτυρες της Ρωσίας

Οι ”Τεσσαράκοντα” Μάρτυρες της Ρωσίας που ετελειώθησαν σε παγωμένη λίμνη στα γκούλαγκ κι ο μοναδικός επιζών ο Γέροντας Νικολάι Γκουριάνοφ που είδε τις ψυχές των συναθλητών του να τις παραλαμβάνουν Άγγελοι και ο ίδιος αξιώθηκε κατά το μαρτύριο εμφάνιση της Θεοτόκου που τον διατήρησε στη ζωή προς ολοκλήρωση αποστολής του!

 «Είδα τους αγγέλους να κατεβαίνουν και να τους παίρνουν τις ψυχές». Αυτή είναι η Αγία Ρωσία…..Ο Νικολάι Γκουριάνοφ για τη ζωή στο στρατόπεδο γκούλαγκ και τη δοκιμασία της πίστης. Για το μαρτύριο συναθλητών του…. Το μαρτύριο των Ρώσων Ομολογητών θυμίζει τη θυσία των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων που μαρτύρησαν με πανομοιότυπο τρόπο στην παγωμένη λίμνη της Σεβαστείας, το έτος 320 μ.Χ.

Η Μετάνοια είναι η Δικαιοσύνη του Θεού!

Δικαιοσύνη του Θεού

Χρόνια ολόκληρα, αναρωτιόμουν καρδιακά:
Τί σημαίνει «Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης»; (Ησαΐας 26,9)
Λόγος, που ο Νυμφίος Χριστός μας λέει πορευόμενος προς την Σταύρωση;

Τι είναι η Δικαιοσύνη του Θεού;

Σήμερα, μα μόλις τώρα, εμπνέομαι:

ΜΕΛΕΤΗ: Σύγχρονα δεδομένα μηχανισμών ανεπάρκειας – παρενεργειών COVID-19 mRNA εμβολιασμού σε ηλικιωμένους

Γράφει ο Ιωάννης Κουντουράς, Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ.

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε σχετική μας μελέτη, μετά από αυστηρό επιστημονικό έλεγχο, στο έγκριτο διεθνές περιοδικό MEDICINAαναμένεται δε και η ανάρτησή  της στην επίσης επίσημη αναγνωρισμένη σε παγκόσμια επιστημονική βιβλιογραφική βάση PubMed. Η βάση αυτή περιλαμβάνει βιβλιογραφικές αναφορές της MEDLINE που σχετίζονται με τους τομείς των βιοϊατρικών επιστημών και των επιστημών υγείας. Όλοι οι ερευνητές είναι υποχρεωμένοι να αναρτούν στην PubMed Central το πλήρες κείμενο των μελετών τους εντός 12 μηνών από την επίσημη ημερομηνία δημοσίευσή τους (National Institutes of Health, 2008), για να έχει, εκτός άλλων παραμέτρων, εγκυρότητα – γενική αποδοχή.

Συνοπτικά, τα επιστημονικά δεδομένα της μελέτης μας αυτής καταδεικνύουν τα ακόλουθα:

Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ

 

π. Ιωάννη Ρωμανίδη

Οι αιρετικοί πιστεύουν σε έναν θεό, τον οποίο δημιούργησαν με την λογική και την φαντασία τους. Ο Θεός τον οποίον πιστεύουν δεν είναι Θεός της αποκαλύψεως, αλλά της ανακαλύψεως της λογικής και της επεξεργασίας του στοχασμού. Ένας τέτοιος θεός είναι ανύπαρκτος… Οι Πατέρες αθέους ονομάζουν και τους αιρετικούς… Εννοούν ότι αυτός ο θεός στον οποίον πιστεύουν αυτοί δεν υπάρχει. Είναι ανύπαρκτος.

Μέχρι πότε θά ἔχουμε «ἀσυλία»;

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

      Πραγματικά συγκινητικά (σέ βαθμό ἀνατριχίλας) ὅσα εἶπε ὁ ἐκ Κολομβίας Ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος Τιμόθεος, πού βρέθηκε πρόσφατα στήν Ἀθήνα. Ἐμβαθύνοντας ὅμως ἔστω καί λίγο στήν οὐσία τῶν λεγομένων καί ἄν ἀναλογιστεῖς ὅτι αὐτά εἰπώθηκαν πρός ἕνα ἐκκλησίασμα καί ἕνα λαό μή ἐχόντων πλέον ὦτα ἀκούειν (λόγοις μέν «Ἑλλήνων», ἔργοις δέ - στή συντριπτική τους πλειονότητα - ἀφελληνισμένων πιά, ἐκμαυλισμένων καί ἀκατήχητων μαζῶν), δέν γίνεται νά μή σέ καταλαμβάνει θλίψη καί ὀδύνη.

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2023

Απάντηση σε μομφές σχετικώς με τον Χριστιανισμό και τη σχέση του με τον Ελληνισμό, την Παλαιά Διαθήκη και τον Σιωνισμό

 

 

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

«Ἑλλήνων χριστωνυμούμενον κλέος οὐ σβέννυται» 

 (Αὐτοκράτωρ Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρις)

Ολοκληρωμένη απάντηση υπάρχει στο βιβλίο ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΩΝΥΜΗ ΔΟΞΑ

    Ἐλάβαμε e-mail πού μᾶς ἔστειλε φίλος ἀναγνώστης σχετικά μέ τήν ἐσφαλμένη (κατ’ αὐτόν) ἀποδοχή σύνολης τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀπό τήν Ἐκκλησία μας καί τήν ὑποτιθέμενη εὔνοια τῆς Ἐκκλησίας μας πρός τόν Σιωνισμό, μαζί μέ ἄλλα ἥσσονα θέματα. Τήν ἀπάντησή μας τή δημοσιεύουμε, μέ ὅλες τίς ἐλλείψεις της, ὡς μία συνοπτική ἀπόκριση καί ἀντίσταση στίς μομφές πού ἐκτοξεύει ἡ – σκοτεινῆς προέλευσης – προπαγάνδα μιᾶς ὑποκινούμενης «ἑλληνολατρίας» ποικίλων διαβαθμίσεων, οἱ ὁποῖες κυμαίνονται ἀπό τήν τμηματική ἀπόρριψη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί μιά περισσότερο «ἑλληνο-κεντρική» ἑρμηνεία τοῦ Χριστιανισμοῦ (π.χ. «ὁ Χριστός ἦταν Ἕλληνας ἀπό τή Γαλιλαία») μέχρι τήν παντελῆ ἀπόρριψη ὅλης τῆς Ἐκκλησίας, ὡς «ἑβραϊκῆς θρησκείας», ὑπεύθυνης γιά τήν καταστροφή τοῦ Ἑλληνισμοῦ …   

Ὑπερηφανευεσαι; θα πεσης!

τελωνου Φαρισ Κυρ. Τελώνου & Φαρισαίου (Λουκ. 18,10-14) 

«Πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται» (Λουκ. 18,14)

Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μου, εἶνε γεμᾶτος κακίες καὶ ἐλαττώματα. Ἂν ἔχετε ἀν­τίρ­­ρησι, ἀ­κοῦστε τὸν Σωκράτη, ποὺ ἔζησε τετρα­­κό­σα χρόνια πρὸ Χριστοῦ καὶ διδάσκει τὰ ὑ­περή­φανα πνεύματα τὸ «γνῶ­θι σαυτόν». Ὅ­ποιος νομίζει ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶνε ἰ­δανι­κός, ἄ­­ψογος, αὐτὸς πλανᾶται· ἀγνοεῖ τὸν ἑ­αυτό του, ἀγνοεῖ τί διδάσκει ἡ πίστι μας, ποιό εἶνε τὸ θέ­­­λημα τοῦ Θεοῦ, σὲ ποιό ὕψος μᾶς καλεῖ Ἐ­κεῖνος.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΡΟΤΟΝΤΑ)


 

Μύηση στο διαλογισμό από την κρατική τηλεόραση

 

(σχ. ΙΧΘΥΣ: Γονείς! Προστατέψτε τα παιδιά σας! Πετάξτε τις τηλεοράσεις!)

Στο κρατικό κανάλι ΕΡΤ2 και στην παιδική εκπομπή Λάχανα και Χάχανα γύρω στις 9:40  σήμερα το πρωί, ο «Πίπης» μάθαινε στα παιδιά πώς να κάνουν διαλογισμό. Η εκπομπή απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Το «αυγό του φιδιού», οι «Ανεξάρτητες αρχές», η νεοταξίτικη αριστεροδεξιά και τα Θρησκευτικά

 

Παναγιώτη Τσαγκάρη

Υπ. Δρ. Θεολογίας

Ο υπουργός Επικρατείας της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Άκης Σκέρτσος, μιλώντας επί της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή στις 25/1/2023, τόνισε εμφαντικά, ως προς τον ρόλο των Ανεξάρτητων Αρχών, ότι  «ανεξάρτητη αρχή δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη αρχή».  Τόνισε επίσης ότι «στις δημοκρατίες οφείλουν όλοι να σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους» και ότι «κανείς δεν ίσταται πάνω από τους νόμους, ούτε δικαιούται να τους ερμηνεύει κατά το δοκούν. Από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον πιο απλό πολίτη και από τους εκπροσώπους των τριών εξουσιών μέχρι και τις ανεξάρτητες αρχές». Υπογράμμισε ακόμη, ότι «την αποκλειστική αρμοδιότητα να κρίνουν τη συνταγματικότητα των νόμων την έχουν τα δικαστήρια και όχι οι ανεξάρτητες αρχές. Αυτό θα έπρεπε να το ξέρουν, πρώτα απ' όλους, οι συνταγματολόγοι μας».

Η ευχή είναι πνευματική αναπνοή

Λατρεία και προσευχή

Η ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» είναι σύντομη και μπορεί να λέγεται παντού. Δεν λέμε την ευχή μία φορά, δύο φορές, τρεις, δέκα, πενήντα, εκατό, χίλιες φορές, δώδεκα χιλιάδες φορές, σαν να μην ακούει ο Θεός, σαν να μη γνωρίζει ο Θεός· όχι. Αλλά εμείς λέγοντας την ευχή, τρόπον τινά, περπατούμε. Ας πούμε, κτίζει κανείς μια γέφυρα από τη μια άκρη, και στην άλλη άκρη είναι άλλος που κτίζει. Ο πρώτος έχει τον τρόπο να προχωράει πολύ γρήγορα, αλλά είπε στον άλλο απέναντι κάτι να κάνει και αυτός από τη δική του πλευρά, για να ενωθούν οι δύο εργασίες και έτσι να αποτελειωθεί η γέφυρα.

ΕΚΤΡΩΣΗ: Η ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΟΜΙΑ

 

FRANK SCHAEFFER

    Η έννοια της ιδιωτικοποιημένης θρησκευτικότητας, από το ένα μέρος, και η απώλεια της αίσθησης της προσωπικής υπευθυνότητας για τις πράξεις μας, από το άλλο, έχουν δραματικές και μακροπρόθεσμες συνέπειες. Αυτά το δύο οδήγησαν στην αντίληψη ότι η συμπεριφορά κάποιου, η αμαρτία του πιο συγκε­κριμένα, αποτελεί καθαρά «προσωπική» υπόθεση. Αυτή η τάση προς την υποκειμενικότητα αποτελεί τον πυρήνα της ασύδοτης ελευθερίας στις σεξουαλικές σχέσεις, στην εγκληματικότητα και στον τρόπο συμπεριφοράς, που σήμερα επικρατούν στην καταρρέουσα, διαιρεμένη και φυλετική μας κοινωνία.

Ο άγιος Νικόλαος, ο Απόστολος της Ιαπωνίας

Αγιολόγιο - Εορτολόγιο

Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος, ο Απόστολος της Ιαπωνίας, γεννήθηκε το 1836 στο χωριό Μπεργιοζόφσκι (επαρχία Σμολένσκ). Ο πατέρας του, Ιωάννης Καζάτκιν που ήταν διάκονος, καθώς και η μητέρα του που είχε πεθάνει, όταν αυτός ήταν πέντε χρονών, ήσαν αμφότεροι άνθρωποι μεγάλης ευλάβειας. Ο νεαρός γιος τους προσέβλεπε στην στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά κατά τις γυμνασιακές σπουδές του προσανατολίσθηκε οριστικά προς τις μακρινές ιεραποστολές που η Ρωσσική Εκκλησία αναλάμβανε την εποχή εκείνη. Σκέφτηκε κατ’ αρχήν την Κίνα, αλλά τελικά αποφάσισε να επιλέξει την Ιαπωνία, μετά την ανάγνωση ενός έργου για την κλειστή και μυστηριώδη εκείνη χώρα.

Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2023

Παραλογισμὸς

Γράφει ὁ κ. Θεόφιλος Πουταχίδης

Λόγο λέμε ἕνα ἀνεκτίμητο δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο, δηλαδὴ τὴ λογικὴ ποὺ ὡς ἐγκεφαλικὴ διεργασία μᾶς ξεχωρίζει ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα πλάσματα καὶ μᾶς τοποθετεῖ στὴν κορωνίδα τῆς δημιουργίας. Φυσικά, δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ἡ ἄλλη ἔννοια τῆς λέξης «λόγος» εἶναι αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε γλώσσα, δηλαδὴ ὁ κυριότερος καὶ ἀποτελεσματικότερος τρόπος τῆς ἐπικοινωνίας μας. Γιατί, βέβαια, ἡ γλώσσα εἶναι ταυτόχρονα καὶ τὸ σημαντικότερο ἐργαλεῖο τῆς ἴδιας μας τῆς σκέψης καὶ τῆς κάθε εἴδους λογικῆς ἐπεξεργασίας ποὺ κάνουμε μέσα στὸ κεφάλι μας, ὅταν συνδιαλεγόμαστε μὲ τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό.

Τί κάνει τὶς αἱρέσεις γοητευτικές;

 

π. Βαρνάβας Λαμπρόπουλος

ΚA΄Πανορθόδοξος Συνδιάσκεψις Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών

και Ιερών Μητροπόλεων δια θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας (4/11/2009).

    Πρὶν ἀπὸ δύο μῆνες μία εἴδηση στήν ἐφημερίδα Times (1) τῆς Ν. Ὑόρκης εἶχε τόν τίτλο: «Οἱ νέοι ἐπικοινωνοῦν μέ τόν Θεό μέσῳ ρόκ καί πάλης». Καί ὁ ὑπότιτλος ἦταν: «Ὁ Καθολικισμός δέν γοητεύει πιά τούς νέους στή Βραζιλία». Σίγουρα πρόκειται γιά εἴδηση πού δὲν συναντᾶμε συνήθως σέ κοσμικές ἐφημερίδες.

Πόσο άφοβα και χαρούμενα και ειρηνικά αντιμετωπίζουν οι άγιοι το θάνατο...

ΝΥΝ ΑΠΟΛΥΕΙΣ

Ζακχαίος: «Εζήτει ιδείν τον Ιησούν τις έστι». Είχε πλούτη, κοινωνική θέση, υλικά αγαθά, αλλά δεν αναπαυόταν σε αυτά, ούτε ησύχαζε με αυτά. Δεν είχε άχρηστα πάθη, αλλά κατά Θεόν πάθος. Το πάθος της συναντήσεως και της γνωριμίας με τον Χριστό.

Χαναναία: Αφήνει τον λαό της, την πατρίδα της, την θρησκεία της, τους μάγους και όλα αυτά που υπήρχαν στην ειδωλολατρία και θέλει να συναντήσει τον Χριστό. Θέλει να πάρει από τη χάρη και τη δύναμή του και να θεραπεύσει την κόρη της. Γνωρίζει ότι δεν δικαιούται αυτή τη συνάντηση, ούτε και την δωρεά, διότι δεν ανήκει στο Ισραήλ. Δεν είναι μέλος της Εκκλησίας της Παλαιάς Διαθήκης. Αλλά παρά ταύτα επιθυμεί σαν σκυλάκι να έρθει κοντά στον Χριστό και να πάρει ψίχουλα από την χάρη του και την διδασκαλία του.

π. Ιουστίνος Πίρβου: Το σημαντικό είναι να εναντιωθείς σε όλους τους αντίχριστους και να πεθάνεις με αξιοπρέπεια. Ας μην έχουμε στάση δειλίας...

… Αυτοί είναι αρπακτικοί λύκοι, δεν είναι πλέον εκλεγμένη εξουσία, είναι αντίχριστη εξουσία, αντίθετη με τον Χριστό.

… Με το μαρτύριο των παιδιών άρχισε η Εκκλησία του Χριστού, με το μαρτύριο των βρεφών, εδώ αρχίζει ο διωγμός αυτής της έσχατης εποχής. Σκέφτομαι όμως ότι η αθώα θυσία αυτών των παιδιών δεν θα πάει χαμένη, αλλά θα δώσει δύναμη στους εκλεκτούς της Εκκλησίας του Χριστού. Και νομίζω ότι ο Χριστιανισμός θα στεφανωθεί με την θυσία αθώων παιδιών.

Γιατί φεύγεις;

Πηγή:
"Φῶς ταῖς τρίβοις μου"
 

Ο ΙΝΔΙΑΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Με αφορμή την παρουσία στην Αθήνα, την Κυριακή του Ζακχαίου, του ορθοδόξου επισκόπου Κολομβίας π. Τιμοθέου και της ενδιαφέρουσας ομιλίας που έκανε (22-1-2023), παρουσιάζουμε παλαιοτέρα ανάρτησή μας που έγινε το 2004 με αφορμή τα εγκαίνια του αγίου Νικολάου στην Κούβα υπό του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Εκεί παρουσιάζουμε και τον π. Τιμόθεο ως ιερομόναχο τότε και μιλούμε γενικά για την ορθόδοξη ιεραποστολή στην κεντρική και νότια Αμερική και για τους κληρικούς που την διακονούν.

ΚΑΤΑ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΥ (Δεν είνε η πίστις μας ωσάν την ειδωλολατρίαν)

 

Νεοπαγανισμός-Πατερικά

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

   Δι’ εμέ κάθε τελετή και μυστήριον (των ειδωλολατρών) είνε ανόητος φλυαρία, σκοτεινή εφεύρεσις των δαιμόνων και φανταστικόν κατασκεύασμα κακού νοός, που βοηθείται από τον χρόνον και καλύπτεται από τον μύθον. Διότι αυτά, που τα προσκυνούν ως αληθή, τα συγκαλύπτουν ως μυθικά· ενώ πρέπει, εάν μεν είνε αληθή, να μη ονομάζωνται μύθοι, αλλά να επιδεικνύωνται ως μη αισχρά· εάν δε είνε ψευδή, να μη θαυμάζωνται, μήτε με τόσην ιταμότητα να έχουν δια το αυτό πράγμα τελείως αντιθέτους απόψεις· αυτό ομοιάζει με παιγνίδι ομίλου παιδιών ή κακών πράγματι ανδρών, δεν αρμόζει όμως εις άνδρας που απευθύνονται προς λογικούς ανθρώπους και εις προσκυνητάς του Λόγου (= χριστια­νούς), έστω και αν αποκρούουν αυτήν την πανούργον και ακάθαρτον δοξασίαν.

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2023

«Ὡς εἶδεν Ἡσαΐας συμβολικῶς…»

 Ο αχειροτόνητος Οζίας και το μυστήριο της ιερωσύνης 
Η εκ Θεού αναστολή και επαναφορά του χαρίσματος της προφητείας 
 
Υπ. Διδάκτωρ Θεολογικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α.
 
 Στον ειρμό της ε΄ ωδής του κανόνα της Υπαπαντής περιγράφεται η θεοφάνεια του προφήτη Ησαΐα, κατά την οποία αξιώθηκε να δει τον άσαρκο Θεό Λόγο «ἐν θρόνῳ ἐπηρμένῳ, ὑπ᾿ Ἀγγέλων δόξης δορυφορούμενον». Πηγή έμπνευσης του ασματογράφου αγίου Κοσμά επισκόπου Μαϊουμά, ως προς την σύνταξη του ειρμού, υπήρξε το στ΄ κεφάλαιο του Ησαΐα, το οποίο και αποτελεί το β΄ εσπέριο ανάγνωσμα. Στην διήγηση της Παλαιάς Διαθήκης, ήδη στην αρχή του κεφαλαίου, τοποθετείται ο χρονικός προσδιορισμός τέλεσης του αναφερόμενου γεγονότος ως εξής: «Καί ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ, οὗ ἀπέθανεν ᾿Οζίας ὁ βασιλεύς, εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπῃρμένου, καὶ πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ»1. Υπομνηματίζοντας ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος τον προφήτη Ησαΐα, διερωτάται αναφορικά με τον τρόπο του χρονικού προσδιορισμού: «Τί δήποτε τοὺς μὲν ἄλλους χρόνους ἀπὸ τῆς ζωῆς τῶν βασιλέων, τοῦτον δὲ ἀπὸ τῆς τελευτῆς χαρακτηρίζει νῦν ὁ προφήτης; Οὐ γὰρ εἶπεν· Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ὀζίου, οὐδέ, ἐν τῇ βασιλείᾳ Ὀζίου, ἀλλ’ ἐγένετο ἡνίκα ἀπέθανε»2. Προφανέστατα και τούτο δεν συμβαίνει τυχαία και άνευ λόγου, «οὐχ ἁπλῶς, οὐδὲ ὡς ἔτυχεν, ἀλλά τι ἀπόρρητον ἡμῖν αἰνίττεται»3. Μέσω του συγκεκριμένου χρονικού προσδιορισμού επιχειρείται η προβολή και ο τονισμός της ύπαρξης αιτιώδους σύνδεσης μεταξύ του θανάτου του βασιλέως Οζία και της θεοφάνειας του προφήτη Ησαΐα. Εκ προοιμίου σημειώνεται αδρομερώς, ότι το συγκεκριμένο όραμα σηματοδοτεί την εκ νέου ενεργοποίηση της προφητείας, η οποία επί Οζία και λόγω του Οζία είχε τεθεί σε αναστολή.

Θέλεις να δεις το Χριστό;

Μαρτυρία και διδαχή

 Ο Χριστός, αγαπητοί μου, δεν ήταν μόνο άνθρωπος, ήταν και Θεός. Και ως Θεός δεν υπάρχει στιγμή του χρόνου που να μην υπάρχει. Υπάρχει πάντοτε. Είναι αυτό που λέμε «νυν και αεί». Εμείς είμεθα στο «νυν», τώρα, ενώ ο Χριστός είναι και στο «αεί», πάντοτε· «…νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων». Ως Θεός λοιπόν είναι αιώνιος, ως άνθρωπος όμως, που εφόρεσε σάρκα, μπήκε στην ιστορία, στο χρόνο. Γεννήθηκε σε ορισμένο χρόνο και τόπο, σε ένα μικρό χωριό. Γεννήθηκε σαν ένα φτωχό νήπιο. Η Mάνα του δεν είχε πού να τον βάλει, και τον έβαλε στο παχνί των ζώων. Γεννήθηκε σε μια σπηλιά, σ’ ένα στάβλο. Ποιος θα φανταζόταν, ότι το νήπιο εκείνο είναι ο βασιλεύς του κόσμου;

Ἐπανεκκίνηση τώρα!

Ὅταν «κολλάει» ὁ ὑπολογιστής μας, καλοί μου φίλοι, τί κάνουμε; Μὰ τὸ «restart», δηλαδὴ «ἐπανεκκίνηση» στὸν ὑπολογιστή μας. Ἔτσι τὸν θέτουμε σὲ ἐκ νέου κίνηση, ἐνῷ ἤδη βρίσκεται σὲ λειτουργία. Καὶ ἀμέσως μὲ τὴν ἐπανεκκίνηση αὐτὴ πηγαίνουν ὅλα καλὰ καὶ ἀκόμη καλύτερα. Τὸ ἴδιο κάνουμε καὶ σὲ ἄλλες ἠλεκτρονικὲς συσκευές, ὅπως στὸ κινητό μας γιὰ παράδειγμα. Εἶναι μία ἔξυπνη καὶ ταυτόχρονα μία σωτήρια κίνηση, γιὰ νὰ συνεχίσουμε νὰ κάνουμε τὴ δουλειά μας.

Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν συμβαίνει μόνο στὸν ὑπολογιστὴ καὶ στὶς ἄλλες ἠλεκτρονικές μας συσκευές. Συμβαίνει καὶ στὴν ἴδια μας τὴ ζωή, ξέρετε. Καὶ πόσο δὲν εἶναι σωτήρια γι’ αὐτήν, μία κίνηση «restart»! Δηλαδή; Δέστε

Όχι! Δεν πέθαναν...!

 Όχι.
Δεν πέθαναν.
Κρέμασαν τη κάσκα και τη στολή και πέρασαν στο διπλανό δωμάτιο.
Αυτοί το χρέος τους το κάμανε. Και αυτοί και οι δικοί τους.
Το Γένος μας την Λευτεριά, την έχει αγορασμένη με αίμα.

Ὁ πραγματικά σοφός ἄνθρωπος (Ἄγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς)

Σοφία εἶναι τὸ νὰ ζεῖ κανεὶς μὲ εὐαγγελικὴ «εὐ­ταξία», μὲ εὐαγγελικὴ «ἀκρίβεια».

Ἀφροσύνη πάλι εἶναι, τὸ νὰ ζεῖ κάποιος διασκεδάζοντας ἀτάκτως, ἀνα­λώνοντας τὴν ψυχή του σὲ ἁμαρτίες καὶ πάθη. Σοφὸς ἐκεῖνος, ποὺ χτίζει τὸ οἰκοδόμημα τῆς ψυχῆς του στὴν τήρηση τῶν ἱερῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἄφρων εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ πράττει τὸ ἀντίθετο. Γιατί ὅλα ὅσα οἰκοδομοῦνται ἐπάνω στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ἀντέχουν σὲ ὅλες τὶς καταιγίδες καὶ φουρτοῦνες καὶ στὰ δεινὰ τῶν πειρασμῶν, τῆς ἁμαρτίας, τοῦ θανάτου καὶ τοῦ διαβόλου.

Ο ΚΩΝ/ΛΕΩΣ ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥΣ

Συμπροσευχὴ τοῦ Ἐξάρχου τοῦ Φαναρίου ἐν Κιέβῳ μὲ οὐνίτας! (βλ. 8η σελ.).
Ἐπιδοκιμάζει ὁ Πατριάρχης Κων/λεως;

Νέας Ἰωνίας: «Εἴμαστε ἕτοιμοι
νὰ διακονήσουμε τίς πρωτοβουλίες» τοῦ Φαναρίου

Ο ΚΩΝ/ΛΕΩΣ ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ
ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥΣ

Ἀπαιτεῖ νά ἀναγνωρίσουν τούς συλλειτουργοῦντας
μέ παπικούς αὐτοχειροτονήτους Οὐκρανούς.
Τήν ἑνότητα ἤ τήν διάσπασιν τῆς Ὀρθοδοξίας
ὑπηρετεῖ ἡ συνεχής ἐπίθεσις κατά τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας;

Σεμνότερο καί καλύτερο...

Πηγή:
"Φῶς ταῖς τρίβοις μου"
 

Τό ἄφημα στόν Θεό κατά τήν ἀσθένεια, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτη


«Ἐγώ ἀναστήσω αὐτό ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ»[1]. Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ἡ πηγή τῆς ζωῆς, εἶναι ἡ αὐτοζωή, εἶναι ἡ ἀνάστασις, εἶναι ἡ θεραπεία ἡ ψυχοσωματική, εἶναι ἡ ἀποκατάστασις ὅλων τῶν ἀνθρώπων εἰς τήν ἀρχαία μακαριότητα καί ἀκόμη σέ ἀνώτερη κατάσταση εἰς τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐφόσον κι αὐτοί θελήσουν νά συνεργαστοῦν μέ τήν Θεία Χάρη, νά καθαριστοῦν, νά φωτιστοῦν καί ἔτσι καί νά θεωθοῦν, δηλαδή νά σωθοῦν. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀφήνεται μέ ἐμπιστοσύνη στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, μέ πίστη στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, καί συμμορφώνει τήν ζωή του σύμφωνα μέ αὐτά, τότε μπαίνει στήν περιοχή τῆς ζωῆς, τῆς ἀνάστασης καί τῆς ἀθανασίας. Τότε καί ἡ πρόσκαιρη αὐτή ζωή, ἡ ὁποία εἶναι γεμάτη μέ θλίψεις καί στενοχωρίες καί δυσκολίες καί μοιάζει ἡ γῆ μας μέ μία κοιλάδα κλαυθμῶνος καί αὐτή ἡ ζωή ὅμως τότε, ἀποκτᾶ ἄλλη διάσταση, ἄλλο νόημα, ἄλλη χαρά, ἄλλη μακαριότητα, πού δέν εἶναι παρά ἡ πρόγευση τῆς αἰωνίου μακαριότητος.

Σχέδια ζωγραφικής για μικρά παιδιά – ”Παιδάκι Διαβάζει“

 

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2023

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ.


 Όταν τα δάχτυλα διπλωθούν σωστά, βγαίνει φωτιά από μέσα τους!  Και όταν βάζουμε το σημείο του σταυρού πάνω μας, η ευλογημένη φωτιά κατακαίει, αγιάζει και καθαρίζει το σώμα μας.  Το αίμα που παρέχει η καρδιά περνά μέσα από τον πύρινο σταυρό και επομένως καθαρίζεται από κάθε τι κακό και τρομερό - όλα καίγονται!

«Τὸ πρόσφορο πού ἔστειλε ὁ Χριστὸς»

 

«ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ». (:Καὶ μ’ αὐτὸ ποὺ θέλησε ὁ Θεός, δηλαδὴ μὲ τὴν προσφορὰ καὶ θυσία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἔγινε μία γιὰ πάντα, ἔχουμε ἁγιασθῆ) (Ἑβρ. 10,10).

Ὁ Κύριος θυσιάσθηκε καὶ ἔδωσε τὸ ἴδιο του τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα, γιὰ νὰ μᾶς σώση καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήση στὴν βασίλεια τῶν οὐρανῶν. Γιὰ νὰ γίνη ἡ Θεία Λειτουργία χρειάζεται ἄρτος καὶ οἶνος, δηλαδὴ πρόσφορο καὶ κρασί.

Νεκτάριος Δαπέργολας: ΚΑΙΝΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ (ΚΑΙ) ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!

 Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας, Διδάκτωρ ιστορίας

Ἀναρίθμητα τά καινά δαιμόνια (μέ ὅλη τή σημασία τοῦ ὅρου) πού ἐπινοεῖ καθημερινά ἡ βλάσφημη παρέα τῶν μεταπατερικῶν νεωτεριστῶν πού ἔχει ἁλώσει δυστυχῶς τό μεῖζον μέρος τῆς διοικούσας Ἐκκλησίας, παίζουσα ἐν οὐ παικτοῖς καί ἐμπαίζουσα τά πάντα. Μεταξύ δέ αὐτῶν, διάβασα πρόσφατα καί μία νέα μεγάλη ἐξυπνάδα, πού τήν ξεστόμισε ὁ γνωστός «θεολόγος τῶν μαύρων σκοταδιῶν» Θανάσης Παπαθανασίου, ἀρχισυντάκτης τῆς οἰκουμενιστικῆς «Σύναξης» και ἐκ τῶν μπροστάρηδων τοῦ (ἐξωραϊσμένου μέ ἀπερίγραπτες ἀμπελοθεολογίζουσες κουλτουροσοφιστεῖες) νεοεποχίτικου ζόφου.

Η αγανάκτηση είναι αδικαιολόγητη, καθώς γεννιέται από τον εγωισμό...

Όταν κάποιος σας ενοχλεί, η αγανάκτηση είναι αδικαιολόγητη, καθώς γεννιέται από τον εγωισμό. Τότε ο ο εχθρός είναι κοντά σας. Και κερδίζει… Η αγανάκτηση και ο θυμός επιτρέπονται μόνο, όταν στρέφονται εναντίον των κακών λογισμών και επιθυμιών. 

Μή χλευάζεις...

Πηγή:
"Φῶς ταῖς τρίβοις μου"
 

Ὀνομαστική ἑορτή ἤ γενέθλια;

 
Τήν Δευτέρα 24.1.2023 πραγματοποιήθηκε ὁμιλία ἀπό τόν κ. Κωνσταντίνο Παπαδημητρακόπουλο, συγγραφέα, μέ θέμα: “Ὀνομαστική ἑορτή ἤ γενέθλια;”

Διατὶ ἀνέχονται οἱ ἡγέται τῆς Ὀρθοδοξίας τὰς βλασφημίας Βαρθολομαίου;

Τό ἱστορικό καὶ ἀγωνιστικὸ φύλλο «Χριστιανικὴ ΣΠΙΘΑ» ἀρ. φύλ. 777 Σεπτέμβριος – Ὀκτώβριος 2022 σχολίασε ὡς ἑξῆς τὶς φρικώδεις ἀνωτέρω δηλώσεις τοῦ Βαρθολομαίου:

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2023

Το Μακροχρόνιο Δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος οξύτατο και άκρως ανησυχητικό. Αγωνίες γιά την επιστροφή εις τις ρίζες μας

                                                                                 30.1.2023

Συμφώνως μὲ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς πληθυσμοῦ- κατοικιῶν τοῦ ἔτους 2021 τῆς ΕΛ.ΣΤΑΤ. ὁ νόμιμος πληθυσμὸς τῆς χώρας μας ἀνέρχεται εἰς 9.716.889 ἄτομα. Συμφώνως ἐπίσης μὲ τὴν ΕΛ.ΣΤΑΤ. ὁ νόμιμος πληθυσμὸς τῆς χώρας μας εἰς τὴν προηγουμένην ἀπογραφὴν τοῦ ἔτους 2011 ἀνήρχετο εἰς 9.904.286 κατοίκους. Κατὰ συνέπεια, ὁ νόμιμος πληθυσμὸς κατὰ τὴν τελευταία ἀπογραφὴ τοῦ ἔτους 2021 ἐπαρουσίασε μείωσιν κατὰ 187.397 κατοίκους.

Ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ ἐπικείμενου θανάτου - Βίος καί Λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου


«Ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων αὐτός εἶναι ὁ διδούς καί ὁ δίδων ζωή τῷ κόσμῳ»[1]. Ὁ Κύριος εἶναι ἡ ζωή, ἡ ὄντως Ζωή καί ἡ αὐτοζωή. Καί ἑπομένως, διά τοῦ Κυρίου, διά τοῦ Χριστοῦ, καταργεῖται ὁ θάνατος. «Κάποτε», λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «εἶχα φτάσει στόν θάνατο. Εἶχα πάθει σοβαρή γαστρορραγία, ὅταν ἔκανα ἐγχείρηση στό μάτι, τό ὅποιο τελικά ἔχασα ἀπό τήν κορτιζόνη πού μοῦ βάλανε στό νοσοκομεῖο. Τότε», διηγεῖται ὁ Ἅγιος, «ἔμενα σ' ἕνα καλυβάκι». Δέν εἶχε ἀκόμη χτιστεῖ τό μοναστήρι. «Ἀπ' τήν ἐξάντληση δέν καταλάβαινα ἄν εἶναι μέρα ἤ νύχτα. Ἔφτασα στόν θάνατο κι ὅμως ἔζησα. Ἀδυνάτισα πολύ. Μοῦ κόπηκε ἤ ὄρεξη. Ἐπί τρεῖς μῆνες ζοῦσα μέ τρεῖς κουταλιές γάλα τήν ἡμέρα. Σώθηκα ἀπό μία κατσίκα! Ζοῦσα μέ τήν σκέψη τῆς ἀναχωρήσεως. Ἔνιωθα μεγάλη χαρά μέ τήν σκέψη ὅτι θά συναντοῦσα τόν Κύριο. Εἶχα βαθιά μέσα μου τό αἴσθημα τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Κι ό Θεός θέλησε τότε νά μ' ἐνισχύσει καί νά μέ παρηγορήσει μέ κάτι πολύ εὐλογημένο. Κάθε τόσο πού αἰσθανόμουνα ὅτι θά βγεῖ ἤ ψυχή μου, ἔβλεπα στόν οὐρανό ἕνα ἄστρο πού ἔκανε λαμπυρισμούς. Ἔριχνε γύρω-γύρω γλυκύτατες ἀκτίνες. Ἦταν λαμπρό καί πολύ γλυκό. Ἦταν πολύ ὡραῖο! Τό φῶς του εἶχε πολύ γλυκύτητα. Εἶχε χρῶμα μαρινέ, ἀνοιχτό σιέλ, σάν διαμάντι, σάν πολύτιμος λίθος. Ὅσες φορές τό ἔβλεπα, μέ γέμιζε παρηγοριά καί χαρά, γιατί μέσα σ' αὐτό τό ἄστρο ἔνιωθα ὅτι ἦταν ὅλη ἡ Ἐκκλησία, ό Τριαδικός Θεός, ἡ Παναγία, οἱ ἄγγελοι, οἱ ἅγιοι. Εἶχα τό συναίσθημα ὅτι ἐκεῖ ἦταν ὅλοι οἱ δικοί μου, οἱ ψυχές ὅλων τῶν ἀγαπητῶν μου, τῶν γεροντάδων μου. Πίστευα ὅτι, ὅταν θά ἔφευγα ἀπ' αὐτή τή ζωή, ἐκεῖ, στό ἄστρο αὐτό, θά πήγαινα κι ἐγώ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὄχι ἀπό τίς ἀρετές μου. Ἤθελα νά πιστεύω ὅτι ὁ Θεός, πού μ' ἀγαπάει, μοῦ τό ἐμφανίζει, γιά νά μοῦ πεῖ: «Σέ περιμένω!».

…γλυκύτερη εἶναι ἡ μάνα

(Το παρόν κείμενο αφιερώνεται στα λαμπρά παλληκάρια, τους δύο πιλότους της πολεμικής μας αεροπορίας, που τους πήρε στα φτερά της η Δόξα και στις μάνες τους, με την ευχή η Θεομάνα μας να τις παρηγορεί).

 

Ἀπ’ οὖλα τὰ λαλούμενα καλοχτυπᾶ ἡ καμπάνα
Κι ἀπ’ οὖλα τὰ γλυκύτερα, γλυκύτερ’ εἶν’ ἡ μάνα
(δημοτικὸ)

            

Γιά τήν γιορτή τς μάνας...

Στὴν ἀρχὴ τῶν ἀπομνημονευμάτων του, ὁ στρατηγὸς Μακρυγιάννης, διηγεῖται τὸ πῶς σώθηκε ὁ ἴδιος καὶ ἡ φαμελιά του ἀπὸ τοὺς Τούρκους τοῦ Ἀλήπασα. «Γκιζεροῦσαν δεκαοχτὼ ἡμέρες εἰς τὰ δάση κι ἔτρωγαν ἀγριοβέλανα καὶ ἐγὼ βύζαινα», γράφει. Θέλησαν νὰ περάσουν ἕνα γεφύρι ποὺ τὸ «φύλαγαν οἱ Τοῦρκοι» καὶ γιὰ νὰ μὴν κλάψει ὁ νεογέννητος Μακρυγιάννης καὶ «χαθοῦνε ὅλοι», τὸν ἄφησαν στὸ δάσος. «Τότε μετανογάει ἡ μητέρα μου καὶ τοὺς λέει: «Ἡ ἁμαρτία τοῦ βρέφους θὰ μᾶς χάση», τοὺς εἶπε «περνᾶτε ἐσεῖς καὶ σύρτε εἰς τὸ τάδε μέρος καὶ σταθῆτε… τὸ παίρνω κι ἂν ἔχω τύχη καὶ δὲν κλάψη, διαβαίνουμε». Νίκησε τὸ ἀνίκητο μητρικὸ ἔνστικτο. Καί, γράφει ὁ πολύπαθος ἀγωνιστής, «ἡ μητέρα μου καὶ ὁ Θεὸς μᾶς ἔσωσε» (ἔκδ. «Ζαχαρόπουλος», σελ. 178).