Ἅγιον Φῶς, τὸ μέγιστον Θαῦμα πάντων θαυμάτων

Τοῦ Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος

  Ἐπειδὴ τὴν περίοδο τοῦ Πάσχα γίνεται πολὺς λόγος γιὰ τὸ Ἅγιο Φῶς, ἐὰν εἶναι ἀληθινὸ θαῦ­μα ἢ ὄχι, γι’ αὐτὸ προβαίνω στὴν δημοσίευση τῆς παρούσης μαρτυρίας πρὸς ὑπεράσπιση τοῦ μέγιστου Θαύματος ὅλων τῶν θαυμάτων.

  Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Ἅγιο Φῶς  ὀνομάζεται ἡ Φωτιὰ («Φῶς»), ἡ ὁποία συμβολίζει τήν Ἀνάσταση. Στήν Ἑλληνορθόδοξη παράδοση ἐκλαμβάνεται ὡς θαῦμα, ποὺ ἐπαναλαμβὰνεται κάθε χρόνο λίγο πρὶν τὸν ἑορτασμὸ τῆς Ἀνάστασης στὸ Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως στὰ Ἱεροσόλυμα, κατὰ τὸ ὁποῖο ἡ φλόγα ἀνάβει μὲ θαυματουργὸ τρόπο ἐντός τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ μόνον ὑπὸ τὴν παρουσία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριάρχη Ἱεροσολύμων. Τὸ Πατριαρχεῖο ἀναφέρει ὅτι ὁ χῶρος ἐλέγχεται γιὰ προϋπάρχουσες φλόγες ἀπὸ τὶς στρατιωτικὲς καὶ πολιτικὲς Ἀρχές, τοὺς ἑτερόδοξους (Ἀρμενίους, Κόπτες, Ρωμαιοκαθολικούς).

ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΟΥΔΕΙΣ ΕΠΙ ΜΝΗΜΑΤΟΣ!

 

 (Θεολογικό σχόλιο στον «σαρκί υπνώσας» Χριστό μας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Ο Σταυρός και η Ανάσταση του Κυρίου και Λυτρωτή μας Ιησού Χριστού αποτελούν τις δύο συνιστώσες της απολύτρωσής μας από την αιχμαλωσία του Σατανά, την δουλεία της αμαρτίας, την φθορά και το θάνατο. Αυτά τα δύο υπερφυή γεγονότα δεν μπορούν να αυτονομηθούν και να έχουν διαφορετικό νόημα, από αυτό της εκπληρώσεως του σχεδίου της Θείας Οικονομίας, καθότι η Ανάσταση προϋποθέτει το Πάθος και τον φυσίζωο θάνατο του Κυρίου και ο Σταυρός προμηνύει την Ανάσταση. Κάθε απόπειρα διαχωρισμού τους αγγίζει τα όρια της κακοδοξίας.

      Ο θάνατος είναι αναμφίβολα το τραγικότερο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία, το φοβερότερο και πλέον ολέθριο αποτέλεσμα της πτώσεως και γέννημα της αμαρτίας. Ο Θεός είχε προειδοποιήσει τους πρωτοπλάστους: «ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε» (Γεν.2,16-17) και  «οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε» (Γεν.3,3).

Ο ΑΔΗΣ ΚΑΤΩ ΣΤΕΝΩΝ ΒΟΑ: ΚΑΤΕΛΗΘΗ ΜΟΥ Η ΕΞΟΥΣΙΑ!

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ θεολόγου - καθηγητού

      Το Άγιο και Μεγάλο Σάββατο  είναι  μια ξεχωριστή ημέρα για την Εκκλησία μας. Τιμάμε κατ’ αυτή τη θεόσωμη ταφή και την εις Άδου κάθοδο του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού. Την οδύνη μας για τα σωτήρια παθήματα του Λυτρωτή μας διαδέχεται η θλίψη, η σιωπή και η περισυλλογή. Με την καρδιά σφιγμένη από τη βίωση των Αγίων Παθών της Μεγάλης Παρασκευής, βιώνουμε την αγία αυτή ημέρα έναν μεγάλο θρίαμβο, το μυστήριο της μεγαλύτερης πάλης όλων των εποχών, της μάχης του Χριστού με τον Άδη. Της πάλης της ζωής με το θάνατο. Εκεί στο σκοτεινό και ανήλιο τόπο των βασάνων, στο φοβερό και αδυσώπητο δεσμωτήριο των ψυχών, στο θλιβερό μεταθανάτιο προορισμό του ανθρώπου, εκείνο το υπερευλογημένο Σάββατο ο Αρχηγός της Ζωής νίκησε το θάνατο με το δικό Του θάνατο και απάλλαξε την ανθρωπότητα από την τυραννία του Σατανά. Τον σύντριψε και κατέλυσε το σκοτεινό του βασίλειο. Για τους πιστούς του Χριστού η κυριαρχία του διαβόλου, ο θάνατος και ο Άδης αποτελούν πια εφιαλτικό παρελθόν, ένα φρικιαστικό όνειρο, το οποίο δε μπορεί να επαναληφτεί, διότι η βασιλεία του Χριστού μας είναι πια η μόνη πραγματικότητα, η ατέρμονη πορεία προς τη θέωσή μας και καμιά αντίθεη δύναμη δε μπορεί να τηνματαιώσει και να την καταλύσει!

Μία βουδίστρια είδε εμπρός της, μιά Mεγάλη Πέμπτη, τη Σταύρωση του Κυρίου κι έγινε Ορθόδοξη.

Σ’ αυτό το Μοναστήρι (Μονή Αγίας Μαρίνης και Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στη Ξυλοτύμπου της Κύπρου) γνώρισα και την Ελένη πού κατάγεται από την Σρί Λάνκα, δηλαδή την Κεϋλάνη.
Η Ελένη, βουδίστρια στο θρήσκευμα, πήγε στην Κύπρο γιά να γηροκομήσει μία γιαγιά, και ησπάσθη τον Χριστιανισμό διότι βίωσε το εξής υπερφυσικό και θαυμαστό γεγονός:

Ἐδῶ, στό θάνατο τοῦ Θεανθρώπου, συνέβη τό ἀντίθετο...

«Και κλίνας την κεφαλήν, παρέδωκεν το πνεύμα».
Πρᾶγμα παράδοξο, διότι οἱ ἄνθρωποι πρῶτα πεθαίνουν καὶ μετὰ πέφτει τὸ κεφάλι τους.Ἐδῶ, στὸ θάνατο τοῦ Θεανθρώπου, συνέβη τὸ ἀντίθετο.
Γιατί;Διότι ὡς Κύριος καὶ τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου, πλαγιάζει τὸ κεφάλι Του Κάνοντας νεύμα στον θάνατο: «ἔλα πάρε με τώρα ποὺ ἐγὼ σὲ διατάζω».
Ἐκεῖνος ὑπακούοντας, Τὸν παίρνει ἀπὸ τὴ ζωή. Δόξα σοι Κύριε!
Μέγας Αθανάσιος

https://proskynitis

Ἡ Κάθοδος τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν Ἅδην

Ἅγιος Ἐπιφάνιος Κύπρου

1. Ἐκεῖνος πού χθές, μέσα στήν ἄπειρη συγκατάβασί Του, δέν ἐκαλοῦσε νά τόν βοηθήσουν οἱ λεγεῶνες τῶν Ἀγγέλων, λέγοντας στόν Πέτρο, ὅτι εἶναι στό χέρι μου νά παρατάξω τώρα ἀμέσως, περισσότερες ἀπό δώδεκα λεγεῶνες Ἀγγέλων (Ματθ. κστ´ 53), σήμερα κατέρχεται μέ τόν θάνατό Του κατά τοῦ ἅδου καί τοῦ θανάτου, τοῦ τυράννου, ὅπως ταιριάζει σέ Θεό καί Κυρίαρχο, ἐπί κεφαλῆς τῶν ἀθανάτων καί ἀσωμάτων στρατευμάτων καί τῶν ἀοράτων ταγμάτων, ὄχι μέ δώδεκα μόνο λεγεῶνες, ἀλλά μέ μύριες μυριάδες καί χίλιες χιλιάδες Ἀγγέλων, Ἀρχαγγέλων, Ἐξουσιῶν, Θρόνων, Ἐξαπτερύγων, Πολυομμάτων, οὐρανίων ταγμάτων, τά ὁποῖα, ὡς Βασιλέα καί Κύριό τους, προπέμπουν, δορυφοροῦν καί τιμοῦν τόν Χριστό. Ὄχι, ὅτι συμμαχοῦν καί συμπολεμοῦν μαζί Του. Ὄχι, ποτέ! Γιατί ἀπό ποιά συμμαχία ἔχει ἀνάγκη ὁ παντοδύναμος Χριστός; Τόν συνοδεύουν γιατί χρωστοῦν πάντοτε...

Να δείχνουμε Εμπιστοσύνη μόνο στον Θεό και όχι στους ανθρώπους...! π. Γεώργιος Σχοινάς

 youtube.com

正教会 Orthodox Church - Japanese Flowers of Orthodoxy 1

 japaneseflowersoforthodoxy1.blogspot.com

Η ασθένεια του Λαζάρου και οι δικές μας ασθένειες.

Νικόλαος Παναγιωτόπουλος – Καρδιολόγος

Ο Λάζαρος: η ασθένεια και ο θάνατος. Σκέψεις απέναντι στην ανθρώπινη ασθένεια και τον πόνο.

 “Εδάκρυσεν ο Ιησους” (Ιωαν. 12,35)

   Θα ήθελα προκαταβολικά να πω ότι το κείμενο που ακολουθεί είναι παρμένο από σκέψεις που κάνω αρκετές δεκαετίες τώρα απέναντι στην ανθρώπινη ασθένεια και τον πόνο. Είναι αλήθεια ότι εργαζόμενος στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας αλλά και στην εν γένει ιατρική μου δραστηριότητα πολλές φορές βρέθηκα μπροστά σε προσφιλείς  αλλά και άγνωστους ασθενείς μου, οι οποίοι ξαφνικά βρέθηκαν μπροστά στο φάσμα της σοβαρής ασθένειας ή και του επικείμενου θανάτου.

«Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε»

Πατερικαί Διδαχαί

«Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς·» (Ματθ. κστ΄, 30). (: Καὶ ἀφοῦ ἔψαλαν ὕμνον, ἐβγῆκαν εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.Τότε λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς·).

  Τί λέγει μετὰ ὁ Κύριος. Μὴ κλονισθῆτε στὴν πίστη, μὴ σκανδαλισθῆτε γιὰ ὅσα ἐπακολουθήσουν πρὶν καὶ κατὰ τὴν Σταύρωση. Πίστη χρειάζεται, πίστη στὸν Κύριο, χωρὶς φόβο.

ΖΩΗ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ ΕΚ ΘΑΝΑΤΟΥ

Πάσχα ἐν καιρῷ σκότους – Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ,  ἡ μόνη ἐλπὶς εἰς ἕνα κόσμον αὐτοκαταστρεφόμενον

ΖΩΗ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ ΕΚ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ἐρυθρὸν τριαντάφυλλον, κρύψαν τὸν Ἥλιον Χριστόν!

Μεγάλη Πέμπτη… Μεγάλη Παρασκευή… Μεγάλο Σάββατο. Όλα τα μεγάλα και όλα τα τρομερά. Τι συμβαίνει στη γη;

Μεγάλη Πέμπτη… Μεγάλη Παρασκευή… Μεγάλο Σάββατο. Όλα τα μεγάλα και όλα τα τρομερά. Τι συμβαίνει στη γη; Οι άνθρωποι δεν θέλουν τον Θεό, οι άνθρωποι θέλουν να εκδιώξουν από το σώμα τον Υιό του Θεού, τον Κύριο Χριστό!

Ιδού, ήρθε σε αυτόν τον κόσμο, γεννήθηκε ως Άνθρωπος, ήταν μικρό παιδί, μετά αγόρι, μετά ώριμος άνθρωπος. Για τριάντα τρία και μισό χρόνια έζησε ως Άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο. Πήρε πάνω Του όλα τα βάσανα του ανθρώπου, όλα τα βάσανα της ανθρώπινης φυλής. Πήρε πάνω Του το μεγαλύτερο βάσανο, την ανθρώπινη αμαρτία. Το Αρνί του Θεού, ιδού, παίρνει πάνω Του τις αμαρτίες του κόσμου, τις αμαρτίες του κόσμου – αυτό είναι το βαρύτερο βάρος.

Ἄρπαξε ὁ θάνατος τὸ Δεσπότη Χριστό...

   «Ἐγώ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ  Ἄδη θὰ τοὺς ἀπαλλάξω καὶ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ θανάτου θὰ τοὺς λυτρώσω».

(Ὡσ ιγ΄14)

   «Ἄρπαξε ὁ θάνατος τὸ Δεσπότη Χριστό, χωρὶς νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπ΄ Αὐτὸν τὴ ζωή.

   Κατάπιε Αὐτόν, ἀγνοώντας ποιὸς ἦταν.

   Ἀναγκάστηκε ὅμως, νὰ ξεράσῃ πολλὲς ψυχὲς μαζὶ μ΄ Αὐτόν.

   Κατέρχεται τώρα ὁ Χριστὸς μὲ τὴ θέλησή Του στὸν  Ἅδη, μετὰ ὅμως ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἡμέρα θὰ ἀναστηθῇ, ἀφοῦ θὰ νικήσῃ καὶ θὰ συλήσῃ τὸν Ἅδη.

   Χθὲς σκοτείνιασε ὁ ἥλιος ἐξαιτίας τῆς σταύρωσή Του καὶ τὸ μεσημέρι ἔγινε νύχτα.

   Σήμερα ὁ θάνατος νεκρώθηκε διότι δέχτηκε παράξενο νεκρό.

   Χθὲς πένθησε ἡ κτίση, βλέποντας τὴ μανία τῶν Ἰουδαίων, καὶ φόρεσε ὡς πένθιμη στολὴ τὸ σκοτάδι.

   Σήμερα ὁ λαὸς ποὺ βρίσκεται στὸ σκοτάδι, εἶδε φῶς μέγα».    

  (Ἀμφιλοχίου Ἰκονίου Εἰς τὴν ἡμέρα τοῦ ἁγίου Σαββάτου P.G. 39, 89D )

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 202–204

  Τ α φ ή  κ α ί  Ἀ ν ά σ τ α σ η

Δέν γνώρισε διαφθορά τό σῶμα Του

Ο προφητάναξ Δαυΐδ προφητεύει τήν ταφή καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Μεσσία ὡς ἑξῆς: «Διά τοῦτο ἀκριβῶς καί εὐφράνθηκε ἡ καρδία μου, ἡ δέ γλῶσσα μου ἐλάλησε λόγους ἀγαλλιάσεως, ἀκόμη δέ καί τό σῶμα μου, ὅταν ἀποθάνω, θά ἀποτεθῆ στόν τάφο μου μέ τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως. Διότι σύ, ὁ Θεός μου, δέν θά ἐγκαταλείψης τήν ψυχή μου στόν ᾅδη, οὔτε θά ἐπιτρέψης στόν ὅσιό σου (σέ μένα πού εἶμαι ἀφοσιωμένος σέ σένα) νά δοκιμάσω τήν διαφθορά καί ἀποσύνθεση (τοῦ τάφου)». Τό χωρίο εἶναι καθαρά μεσσιανικό καί ἔτσι τό ἑρμήνευσε ὁ Ἀπ. Παῦλος κηρύττοντας στήν Συναγωγή τῆς Ἀντιόχειας: «Αὐτός (ὁ Μεσσίας) πού ὁ Θεός τόν ἀνέστησε δέν γνώρισε τήν φθορά τοῦ θανάτου». Ἀλλά καί ὁ Ἀπ. Πέτρος τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς εἶπε: «Ὁ Δαυΐδ, πού ἦταν Προφήτης, προεῖδε καί μίλησε γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ὅτι ἡ ψυχή Του δέν ἐγκαταλείφθηκε στόν ᾅδη οὔτε ἡ σάρκα Του γνώρισε ἀποσύνθεση». Καί οἱ ἅγιοι Πατέρες, ἑρμηνεύοντας τό χωρίο, λέγουν ὅτι τό σῶμα τοῦ Κυρίου εἶδε μέν φθορά, δηλαδή θάνατο, ἀλλά ὄχι διαφθορά, δηλαδή ἀποσύνθεση, διότι ἀναστήθηκε· γεγονός τό ὁποῖο φυσικά δέν συνέβη στόν Δαυΐδ. Συνεπῶς οἱ λόγοι του αὐτοί δέν ἀναφέρονται στόν ἑαυτό του, ἀλλά εἶναι ἀποκλειστικά μεσσιανικοί.

ΤA ΣΚΑΝΔΑΛΑ

 Μεγάλη Παρασκευὴ βράδυ
Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«Τέξασα Ζωήν, παναμώμητε ἁγνὴ Παρθένε,
παῦσον Ἐκ­κλη­σίας σκάνδαλα καὶ εἰρήνευσον αὐτὴν ὡς ἀγαθή» (στ. Β΄)

ΜΑΣ ἀξίωσε ὁ Θεός, ἀγαπητοί μου, ν᾽ ἀ­κού­σουμε κι ἀπόψε τὰ ἐγκώμια, ποὺ εἶ­νε ἕνας γλυκύτατος ὕμνος πρὸς τὸν ἐσταυ­ρω­μένο Λυτρωτὴ τοῦ κόσμου. Τὰ ἐγκώμια εἶ­νε περίπου τριακόσα, ἀλλὰ ψάλλονται μόνο ἑ­­κατό. Ἔχω συνήθεια τὴν ἡμέρα αὐτὴ νὰ ἑρμη­νεύω ἕνα ἀπὸ αὐτά. Ἐξέλεξα τώρα τὸ τελευταῖο ἐγκώμιο τῆς δευτέρας στάσεως, ποὺ εἶ­νε μία δέησις πρὸς τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο.

Ποιοι σταύρωσαν τον Χριστό;

  Πολλές και ολοένα πιο περίεργες απαντήσεις δίνονται σε αυτό το ερώτημα με την πρόδηλη απάντηση. Κάποιοι γνωστικοί, οικουμενιστές πνευματικοί και θολολόγοι λένε οι Ρωμαίοι. Η άρνηση όμως του Πιλάτου ήταν σαφής. Μόνον όταν του απάντησαν το αίμα αυτού εφ ημάς και επί τα τέκνα ημών, όπως ακούμε στα ευαγγέλια κάθε Μ. Πέμπτη, κάμφθηκε και ένιψε τας χείρας του. Εδώ θέλει προσοχή. Οι Εβραίοι λόγω της ρωμαϊκής κατοχής δεν είχαν δικαίωμα να εκτελέσουν επίσημα κανέναν. Για αυτό προσέφυγαν στους Ρωμαίους, οι οποίοι καμία πρόθεση δεν είχαν να Τον εκτελέσουν. Εκείνοι λοιπόν τον σταύρωσαν εφόσον έπεισαν τους Ρωμαίους να το κάνουν για χάρη τους. Κι εμείς πόσες φορές δεν έχουμε το σθένος η την ικανότητα να βλάψουμε τον άλλον και το κάνουμε μέσω τρίτων και θεωρούμε ότι δεν το κάναμε εμείς…δεν φταίμε….

ΕΠΙ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΝΥΨΩΘΗ ΚΑΙ ΘΡΗΝΕΙ ΠΑΣΑ Η ΚΤΙΣΙΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Δύο είναι τα τραγικότερα γεγονότα στην ανθρώπινη ιστορία. Το ένα είναι η πτώση των πρωτοπλάστων και η εκδίωξή τους από τον Κήπο της Τρυφής και το δεύτερο και φοβερότερο η θεοκτονία από μέρους του ανθρώπου, ως φρικτό αποτέλεσμα και έσχατη κατάντια εξαιτίας της απολύτου πωρώσεώς του από την αμαρτία και τη φθορά. Η καταδίκη και ο σταυρικός θάνατος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του σαρκωμένου Θεού μας, όχι μόνο αποτελεί την εχθίστη κακουργηματική πράξη όλων των εποχών, αλλά δικαιολογεί απόλυτα την αναγκαιότητα της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους δια του απολυτρωτικού έργου του Σωτήρος μας.   

      Ο πρώτος ο οποίος εναντιώθηκε στο Θεό, αμφισβήτησε την απολυτότητά Του και θέλησε να σφετεριστεί το θρόνο της μεγαλοσύνης Του, ήταν ο Εωσφόρος. Ο πτωτικός άνθρωπος, υποχείριο πια του διαβόλου, σκοτισμένος από τον οίστρο της αμαρτίας και απόλυτα φθαρμένος από την αυθεντική του φύση, θεώρησε φυσικό να εναντιωθεί στο Θεό, όπως έκαμε ο δόλιος υποβολέας του, και ακόμη χειρότερα, να επιχειρήσει να Τον σκοτώσει! Η σύγχρονη νιτσεϊκή «θανάτωση του Θεού», πέρα από παρανοϊκό ιδεολόγημα, είναι η έκφραση της προαιώνιας σατανοκίνητης  βούλησης του πτωτικού ανθρώπου να θανατώσει το Θεό!

Η «ΠΕΡΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» ΠΛΑΝΗ

   

Η «ΠΕΡΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» ΠΛΑΝΗ

(Κακοδοξία, η οποία στρεβλώνει πλήρως το μυστήριο της Θείας Οικονομίας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

      Την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, την ιερότερη αυτή εορτολογική περίοδο της Εκκλησίας μας συνοδοιπορούμε, με τη χάρη του δι’ ημάς Παθόντα, Θανόντα, Ταφέντα και Αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό, προς τον Γολγοθά και το κενό Μνημείο, να προσκυνήσουμε τα Σεπτά Παθήματά Του, να βιώσουμε τις αστείρευτες σωτήριες δωρεές, που απορρέουν από αυτά και να πανηγυρίσουμε την εκ των νεκρών λαμπροφόρο Ανάστασή Του. Το κατανυκτικό κλίμα αυτών των αγίων ημερών μας δίνει το έναυσμα να αναλογιστούμε το ανυπολόγιστο μέγεθος της θείας δωρεάς, η οποία απορρέει από το απολυτρωτικό Πάθος, την σταυρική θυσία, του Σωτήρα μας Χριστού, καθότι, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο: «Τω πάθη σου Χριστέ παθών ηλευθερώθημεν και τη αναστάσει σου εκ φθοράς ελυτρώθημεν»[1].

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

(ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΙΣ)

Μεγάλη ἡ σημερινή ἡμέρα καί ὥρα ἀδελφοί μου. Ὁ Χριστός κρέμεται ἐπάνω στόν Σταυρό, τρυπημένος μέ τά καρφιά. Ἐν τούτοις, ὁ Σταυρός εἶναι ἡ αἰώνια δόξα Του.

«…καί νῦν δόξασόν με σύ πάτερ, παρά σεαυτῷ τῇ δόξῃ  ᾗ εἶχον πρό τοῦ τόν κόσμον εἶναι παρά σοί»[1].

Ἔτσι, σεβαστή γερόντισσα, ὁ Σταυρός ὁ Τίμιος εἶναι ἡ βάση γιά τίς ἀμέτρητες θεϊκές δωρεές καί τά πνευματικά ἀγαθά πού λαμβάνουμε πάντοτε ὅπως καί τώρα μέ τήν θεία Ἀποκαθήλωση. Οἱ μαθητές, ὅπως καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος δέν μετρίασαν τό σκάνδαλο τοῦ Σταυροῦ στήν μετέπειτα πορεία τοῦ Χριστιανισμοῦ, γιατί ἕνα κρυφό μυστήριο προσέδιδε στόν Σταυρό κάποιο ὑψηλότατο πνευματικό νόημα, πού ἅπτεται τῆς σωτηρίας, τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Παρότι έχουν περάσει 3.500 χρόνια οι μεθοδείες του Πονηρού μένουν οι ίδιες στον πόλεμο κατά των πιστών...

Χρήστος Κλητσινάρης

 Το παρακάτω το είχα αναρτήσει σαν σήμερα "Το Αλειτούργητο Πάσχα του 2020" τότε που για πρώτη φορά στην Εκκλησιαστική Ιστορία έκλεισαν τους Ιερούς Ναούς και δεν γιορτάσαμε Πάσχα.
Τότε που Πολιτικοί και Ψευτοεπιστήμονες βλασφημούσαν λέγοντας ότι Μολύνει η Θεία Κοινωνία και συλλάμβαναν όποιους Ιερείς κοινωνούσαν το Ποίμνιο τους. Αυτή η Βλασφημία στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού για πρώτη φορά ειπώθηκε επίσημα από την Πολιτεία και δυστυχώς έλαχε στη γενιά μας.

Ἀληθινὰ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ

   «Ἀληθινὰ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ».

(Μάρκ.  ιε΄ 39)

   «Ὦ καινούρια καὶ παράδοξα πράγματα ποὺ συμβαίνουν σήμερα!

   Στὸ Ξύλο καρφώνεται Αὐτός, ποὺ μὲ τὸ λόγο Του ἔκτεινε τὸν οὐρανό.

   Σὲ δεσμὰ περικλείεται Αὐτός, ποὺ στόλισε τὴ θάλασσα μὲ βότσαλα.

   Μὲ χολὴ ποτίζεται Αὐτός, ποὺ μᾶς χάρισε μύριες πηγὲς μὲ γλυκὸ νερό.

   Στεφανώνεται μὲ ἀγκάθια Αὐτός, ποὺ στεφάνωσε τὴ γῆ μὲ ἄνθη.

   Φτύνεται στὸ πρόσωπο Αὐτός, ποὺ δὲν τολμοῦν νὰ ἀντικρύσουν τὸ πρόσωπό Του τὰ Χερουβείμ».    

  (Ἀμφιλοχίου Ἰκονίου Εἰς τὴν ἡμέρα τοῦ ἁγίου Σαββάτου P.G. 39, 89D )

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: Ὅλα μὲ καλούς λογισμούς νὰ τὰ ἀντιμετωπίζη...

 Νὰ ἀποκτήσουμε τὴν ἐσωτερική ἡσυχία
Σκοπός εἶναι ὁ ἄνθρωπος νὰ τὰ ἀξιοποιήση ὅλα γιὰ ἀγώνα. Νὰ προσπαθήση νὰ ἀποκτήση τὴν ἐσωτερική ἡσυχία. Νὰ ἀξιοποιήση τὸν θόρυβο βάζοντας δεξιό λογισμό. Ὅλη ἡ βάση εἶναι ἡ καλή ἀντιμετώπιση. Ὅλα μὲ καλούς λογισμούς νὰ τὰ ἀντιμετωπίζη. Μέσα στὸν θόρυβο, ἄν πετύχη τὴν ἐσωτερική ἡσυχία, ἔχει πολλή ἀξία. Ἄν δὲν πετύχη τὴν ἡσυχία μέσα στὴν ἀνησυχία, οὔτε στὴν ἡσυχία θὰ ἡσυχάση. Ὅταν ἔρθη στὸν ἄνθρωπο ἡ ἐσωτερική ἡσυχία, ἡσυχάζουν ὅλα μέσα του, καὶ τίποτε δὲν τὸν ἐνοχλεῖ. Ἄν θέλη τὴν ἐξωτερική ἡσυχία, γιὰ νὰ ἡσυχάση ἐσωτερικά, ὅταν βρεθῆ στὴν ἡσυχία, τὴν ἡμέρα θὰ πάρη ἕνα καλάμι καὶ θὰ διώχνη τὰ τζιτζίκια καὶ τὸ βράδυ θὰ διώχνη τὰ τσακάλια, γιὰ νὰ μήν τὸν ἐνοχλοῦν. Θὰ διώχνη δηλαδή αὐτὰ ποὺ θὰ μαζεύη ὁ διάβολος. Τί νομίζετε; Ποιά εἶναι ἡ δουλειά του; Ὅλα μας τὰ φέρνει ἀνάποδα ὁ διάβολος, μέχρι ποὺ μᾶς ἀναποδογυρίζει.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη» 

Οι γυναικες πλησιον του πασχοντος Χριστου

 

Μεγάλη Ἑβδομὰς
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄ Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1251(2)
Μεγάλη Παρασκευὴ πρωὶ 10 Ἀπριλίου 2026 (2006)
Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου

«Στραφεὶς δὲ πρὸς αὐτὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπε· Θυγατέρες Ἰερουσαλήμ, μὴ κλαίετε ἐπ᾿ ἐμέ, πλὴν ἐφ᾿ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν» (Λουκ. 23,28)

Ἑορτάζουμε, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὰ σεπτὰ πάθη τοῦ Κυρίου μας. Ποιός μπορεῖ ν᾿ ἀναπαραστήσῃ τὸ θεῖο δρᾶμα; «Λόγος ἅπας ἡττᾶται» (Ἀκάθ. Ὕμν. Λ). Τολμοῦ­με ὅμως σὰν μικρὰ παιδιὰ νὰ ψελλίσουμε λίγα λόγια πρὸς δόξαν τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Το Ευαγγελιο

Μεγάλη Ἑβδομὰς
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2723
Μεγάλη Πέμπτη βράδυ
9 Ἀπριλίου 2026

Βρισκόμαστε, ἀγαπητοί μου, στὸ μέσον τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἑβδομάδος. Ἀ­πόψε στὴν ἐκκλησία μας ὡρίστηκε νὰ γίνεται ἡ ἀ­κολουθία τῶν ἀχράντων παθῶν τοῦ Κυρίου. Καρδιὰ τῆς ἀκολουθίας εἶνε 12 ἐκλεκτὲς βιβλι­κὲς περι­κο­πές. Αὐτές, κα­θὼς οἱ ἄφθαστοι κατανυκτικοὶ ὕ­μνοι συνοδεύουν μελῳδικῶς τὰ σωτήρια γεγονότα τῆς θυσίας τοῦ Σω­τῆ­ρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, παρεμβάλλονται στὰ κατάλληλα σημεῖα καὶ ζων­τανεύουν μὲ τὴ θεό­πνευστη ἐξιστόρησί τους τὶς συγ­κλονιστικὲς στιγμὲς τοῦ θείου δράμα­τος ποὺ ἐκτυλίσσεται ἐνώπιόν μας. Ὁ λαός μας συνήθισε νὰ ὀ­νο­μάζῃ τὴν ἀ­ποψινὴ ἀκολουθία «Τὰ Δώδεκα Εὐαγγέλια». Ἐπειδὴ ὅμως πολλοί, ἀκόμα καὶ μορφωμένοι, ἔχουν παρεξ­ηγήσει αὐτὸ τὸν τί­τλο, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, χωρὶς νὰ θέλω νὰ σᾶς κουράσω, νὰ πῶ ἐπ᾽ αὐτοῦ λίγες λέξεις.

Ἠλίας Μηνιάτης - Εἰς τὸ Σωτήριον Πάθος

Ἠλίας Μηνιάτης (1669-1714): κληρικός, συγγραφεὺς καὶ ἐκκλησιαστικὸς ῥήτωρ ἐκ Κεφαλληνίας. Διετέλεσεν Ἐπίσκοπος Κερνίτσης καὶ Καλαβρύτων.

Τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλῃ Παρασκευῇ

Πῶς ἔκαμεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, καὶ πῶς ἔκαμεν ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεόν! Ὁ Θεὸς μέσα εἰς τὸν παράδεισον τῆς τρυφῆς ἔλαβε χῶμα ἀπὸ τῆς γῆς, τὸ ἔπλασε μὲ τὰς χεῖράς του, τὸ ἐμψύχωσε μὲ τὴν πνόην του, τὸ ἐτίμησε μὲ τὴν εἰκόνα του, καὶ ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον. Ὁ ἄνθρωπος ἐπάνω εἰς τὸ ὄρος τοῦ Γολγοθᾶ ἐκατάστησε τὸν Θεὸν χωρὶς μορφήν, χωρὶς πνοήν, ὅλον αἷμα, ὅλον πληγάς, προσηλωμένον εἰς ἕνα ξύλον. Βλέπω ἐκεῖ ἕνα Ἀδάμ, καθὼς τὸν ἔπλασε ὁ Θεός, ἔμψυχον εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἐστεφανωμένον δόξῃ καὶ τιμῇ, αὐτεξούσιον βασιλέα πάντων τῶν ὑπὸ σελήνην κτισμάτων, εἰς τὴν ἀπόλαυσιν ὅλης τῆς ἐπιγείου μακαριότητος. Βλέπω ἐδῶ ἕνα Ἰησοῦν Χριστόν, καθὼς τὸν ἀκατάστησεν ὁ ἄνθρωπος, χωρὶς κάλλος, χωρὶς εἶδος ἀνθρώπου, ἐστεφανωμένον μὲ ἀκάνθας, κατάδικον, ἄτιμον, ἐν μέσῳ δύο ληστῶν, εἰς τὴν ἀγωνίαν τοῦ πλέον ἐπωδύνου θανάτου. Συγκρίνω τὴν μίαν μὲ τὴν ἄλλην εἰκόνα, τοῦ Ἀδὰμ εἰς τὸν παράδεισον, τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν...

Μεγάλη Παρασκευή

Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης

Τὸν Ἥλιον κρύψαντα

Ἡ κτίση συμπάσχει μὲ τὸ Πάθος τοῦ Κτίστου της. Ὁ ἥλιος κρύβει τὶς ἀκτίνες του. Ἡ γῆ σείεται καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ σχίζεται στὰ δύο «ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω» (Μάτθ. 27,51). Ὁ Σωτήρας θανατώνεται. Καὶ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας Ἰωσήφ, κρυφὸς μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, παρουσιάζεται στὸν Πιλάτο, γιὰ νὰ ζητήσει τὸ νεκρὸ σῶμα τοῦ Διδασκάλου:
«Δὸς μοὶ τοῦτον τὸν ξένον, τὸν ἐκ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα, ἐβόα· δὸς μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅν ὁμόφυλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον».

10 Ἀπριλίου 1826 – Ἡ ἡρωϊκή ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου

Η Τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου (συχνά αναφέρεται και ως δεύτερη πολιορκία) ήταν ένα από τα σημαντικότερα πολεμικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ήταν το γεγονός που έδωσε έμπνευση στο Διονύσιο Σολωμό να γράψει τους “Ελεύθερους Πολιορκημένους”. Έλαβε χώρα στο διάστημα από 25 Απριλίου του 1825 έως 10 Απριλίου του 1826 οπότε και τερματίστηκε με την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου. Η πολιορκία διακρίνεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη από τον Απρίλιο του 1825 μέχρι τον Οκτώβριο του 1825 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Κιουταχή και η δεύτερη από τον Δεκέμβριο του 1825 έως τον Απρίλιο του 1826 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ και του Κιουταχή από κοινού.

Ἡ σταυρική θυσία, ἡ ὁδός δόξης τοῦ ἀνθρώπου

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Λογοθέτης, θεολόγος

  Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολή του ὁ Ἀπόστολος Παῦλος περιγράφει τὸ ἀπολυτρωτικὸ ἔργο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς ἀρχιερατικὴ διακονία. «Καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ πᾶσιν αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου».

  Προαναγγέλλεται ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ ὡς Ἀρχιερεὺς αἰώνιος κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ, τάξις ἡ ὁποία δηλοῖ συμβολικῶς τὴν ἀδιάδοχον καὶ αἰώνιον ἀρχιερωσύνην τοῦ Χριστοῦ. Προκαταγγέλλεται ἀπὸ τὴν διαυγῆ προφητικὴ ἐνόραση τοῦ μεγάλου Προφήτου Ἡσαΐου, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ τοῦ Λυτρωτοῦ ὡς Ἐκείνου ποὺ φέρει ἐπάνω Του τὰς ἰδικάς μας ἁμαρτίας, ποὺ ὀδυνᾶται-πονᾷ δι’ ἡμᾶς καὶ τραυματίζεται διὰ τὰς ἁμαρτίας μας.

Iglesia Ortodoxa - Spanish Flowers of Orthodoxy 1

spanishflowersoforthodoxy1.blogspot.com

Βαπτίζονται χριστιανοί στην Τουρκία

 

Μανώλης Κωστίδης

 Στιγμιότυπο από τη βάπτιση του Σάββα. Ολα ξεκίνησαν πριν από χρόνια, όταν είδε ένα όνειρο που έμελλε να του αλλάξει τη ζωή. Σήμερα οι δύο γιοι του, ο Αρης 4,5 και ο Θεόδωρος 7 ετών, έχουν επίσης βαπτισθεί χριστιανοί. «Χαίρομαι ιδιαίτερα που μεγαλώνω τα παιδιά μου με αυτόν τον πολιτισμό και τη θρησκεία», λέει στην «Κ».

Στους ναούς της Πόλης συναντάει κανείς ολοένα και περισσότερους νεοφώτιστους. Η «Κ» μίλησε με ανθρώπους που ζουν στην Τουρκία και πήραν την απόφαση να βαπτισθούν. Πώς αντιδρά η ομογένεια

Οι ομογενείς τούς λένε «νεοφώτιστους». Δεν είναι ένας ή δύο. Είναι δεκάδες και τα τελευταία χρόνια ολοένα και αυξάνονται. Είναι τα νέα πρόσωπα που εμφανίζονται στους ναούς της Πόλης. Ανθρωποι που ζουν στην Τουρκία, από διαφορετικό θρησκευτικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, αποφάσισαν να αλλάξουν θρησκεία και να βαπτισθούν χριστιανοί.