Απολογητικά

Γ. Ν. ΦΙΛΙΑ

Διδάκτορος Θεολογίας τῶν Πανεπιστημίων Σορβόννης καὶ Ἀθηνῶν.

 

Η «ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΠΑΝΤΟΣ ΜΟΛΥΣΜΟΥ ΣΑΡΚΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»:

ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΣΧΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

            Εἰς τὴν πρώτην, ἤδη, εὐχολογιακήν της μαρτυρίαν (Βαρβερινὸν Ἑλληνικὸν Εὐχολόγιον 336, τέλος η’ μ.Χ. αἰ.), ἡ εὐχὴ τοῦ Μυστηρίου τοῦ Εὐχελαίου «Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει καὶ τοῖς οἰκτιρμοῖς σου…» περιέχει τὸ ἀκόλουθον αἴτημα: Αὐτὸς Δέσποτα ἁγίασον καὶ τὸ ἔλαιον τοῦτο, ὥστε γενέσθαι τοῖς χριομένοις ἐξ αὐτοῦ εἰς θεραπείαν, εἰς ἀπαλλαγὴν παντὸς … μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος¹. Τὸ μνημονευόμενον ἀποτέλεσμα τῆς χρίσεως τοῦ ἀσθενοῦς διὰ τοῦ ἡγιασμένου ἐλαίου εἶναι διττόν: πρόκειται περὶ τῆς σωματικῆς καί, ταὐτοχρόνως, τῆς πνευματικῆς ἰάσεως. Ἀλλὰ καὶ ἡ εὐχὴ «Ὁ πολὺς ἐν ἐλέει καὶ πλούσιος ἐν ἀγαθότητι…»² ἐπαναλαμβάνει τὸ θέμα τῆς διπλῆς ἰάσεως, ὅταν τονίζει ὅτι τὸ ἡγιασμένον ἔλαιον δὲν ἐπιφέρει μόνον τὴν σωματικὴν ἀνάκαμψιν, ἀλλὰ ὁδηγεῖ εἰς ἀπόλαυσιν τῶν ἀπεκδεχομένων τὴν παρὰ σοῦ (τοῦ Θεοῦ) σωτηρίαν (ρξστ’, 17-20).