«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΠΙΘΑΣ», φυλ. 240, Αύγούστου 1961
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
«Οὐχ ἑαυτῶ τις λαμβάνει τὴν τιμήν,
ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ»
(Ἑβρ. 5, 4)
Ἐκκλησιαστικὰ θέματα
«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΠΙΘΑΣ», φυλ. 240, Αύγούστου 1961
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
«Οὐχ ἑαυτῶ τις λαμβάνει τὴν τιμήν,
ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ»
(Ἑβρ. 5, 4)
Ἐκκλησιαστικὰ θέματα
῾Η ῾Αγία Ερμιόνη ἦταν μία ἀπό τίς τέσσερις κόρες τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου, πού εἶχε κι αὐτή τό προφητικό χάρισμα (Πράξ. κα’ 8) καί ἀφοσιώθηκε στό ἀποστολικό ἔργο.
῞Όταν πῆγε μαζί μέ τήν ἀδελφή της Εὐτυχίδα στήν ῎Εφεσο γιά νά συναντήσει τόν ἅγιο ̉Ιωάννη τόν Θεολόγο, βρῆκε ἀντ' αὐτοῦ, πού εἶχε κοιμηθεῖ, τόν μαθητή του Πετρώνιο, ἀπό τόν ὁποῖο διδάχτηκε καί στηρίχτηκε περισσότερο στό εὐαγγελικό ἔργο. Λέγεται μάλιστα, ὅτι κάποτε πέρασε ἀπό τήν ῎Εφεσο ὁ Τραϊανός γιά νά πάει νά πολεμήσει τούς Πέρσες, ὅταν ἄκουσε πολλά γιά τό προφητικό χάρισμα τῆς ῾Ερμιόνης τήν κάλεσε γιά νά τοῦ πεῖ, ἄν θά νικήσει τούς Πέρσες. ῾Η ῾Ερμιόνη τοῦ εἶπε ὅτι θά νικήσει τούς Πέρσες, ἀλλά τή βασιλεία τῶν Ρωμαίων θά καταλάβει ὁ γαμπρός του ̉Αδριανός, ὅπως κι ἔγινε. ̉Επειδή ἡ προφητεία ἐπαληθεύτηκε, ὁ Τραϊανός διέταξε νά βασάνισαν σκληρά τήν ῾Ερμιόνη. Κατόπιν τήν παρέδωσε στούς δήμιους γιά νά τή θανατώσουν, ἀλλά αὐτοί πίστεψαν στόν Χριστό καί τήν ἄφησαν ἐλεύθερη. ῎Ετσι ἡ ῾Ερμιόνη πέθανε εἰρηνικά καί τάφηκε στήν ῎Εφεσο.
Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο που αφορά τη νέα φρικαλεότητα της Κυψέλης είναι ότι δεν επρόκειτο για κάποια δυσεπίλυτη υπόθεση. Το αντίθετο. Ήταν μια υπόθεση που «φώναζε» τη φρίκη της μέσα από κάθε σημάδι. Όμως κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τις κραυγαλέες ενδείξεις ή τις είδε μεν με καχυποψία αλλά τελικά τις προσπέρασε. Κράτος και κοινωνία έγιναν διακοσμητικά στοιχεία μιας κόλασης της διπλανής πόρτας.
Ένας άνθρωπος 60άρης, επιστήμων ήρθε στο Όρος και λέει: «Πάτερ, ξέρεις, βλαστημάω. Πήγα και πέρυσι και στον πάτερ τάδε, και συνέχισα και πάλι, ξέρω ότι είναι κακό».
Δεν ξέρεις πόσο κακό είναι, του λέω. Και αρχίζω και του κάνω μια ανάλυση της βλασφημίας, τι τρομερό έγκλημα είναι. Η καρδιά σου δουλεύει σαν το ρολόι, του λέω, τικ-τακ, τικ-τακ, αν θα στη σταματήσει ο Θεός την καρδιά; Εάν αποφασίσει εν τη δικαιοσύνη Του; Σε ανέχεται τώρα και σε φυλάει. Αν αύριο στη σταματήσει την καρδιά σου και φύγεις από τη ζωή; Θα Τον δεις Κριτή! Θα στραφείς στην Παναγία να ζητήσεις βοήθεια· μα και την Παναγία δεν την άφησες ήσυχη. Και αυτή την βλαστήμησες!
Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 249-260, српски језик)
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.249-260, στὰ Σέρβικα
Љубљени, молим се да у свему добро напредујеш, и здрав да будеш, као што ти добро напредује душа»
(Г Јован. 1,2)
Ένα panel επιζώντων από άμβλωση. Από αριστερά Melissa Ohden (ΗΠΑ), Josiah Presley (Κορέα) χωρίς χέρι, ο Nik Hoot (Σιβηρία) χωρίς κάτω άκρα, η Gianna Jessen (ΗΠΑ) με εγκεφαλική παράλυση και η Claire Culwell (ΗΠΑ) με εξαρθρήματα ισχίων.
Από την Melissa Ohden, επιζήσασα από έκτρωση, για την ιστοσελίδα του LifeNews
Η δημόσια συζήτηση για την έκτρωση συχνά επικεντρώνεται σε μια μόνο στιγμή, εκείνη της έκτρωσης, ενώ τα γεγονότα πριν και μετά από αυτή, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες απασχολούν ελάχιστα έως καθόλου. Για να καλύψουμε αυτό το κενό, το Abortion Survivors Network’s, (Δικτύου Επιζώντων Έκτρωσης), παρουσίασε στο 55ο Ετήσιο Εθνικό Συνέδριο για το Δικαίωμα στη Ζωή, την έρευνά του σχετικά με τις ανάγκες των επιζώντων από την άμβλωση.
14. ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
«Ω μεν έδωκε πέντε τάλαντα, ω δε δύο, ω δε εν, εκάστω κατά την ιδίαν δύναμιν» (Ματθ. 25, 15)
Ο αντικείμενος δεν σταματά ποτέ το σφυροκόπημα της ψυχής με τα βέλη του. Με τους λογισμούς. Είπαμε. Νύχτα και μέρα. Χωρίς καμιά ανάπαυλα. Χωρίς, σχεδόν, καμιά ανακωχή. Και στις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μας, θα μας προσβάλει με κάποιο λογισμό. Κι αυτό, για να μειώσει την ειρήνη και τη χαρά ή οποιοδήποτε άλλο ωραίο αίσθημα νιώθουμε εκείνη τη στιγμή.
Ένας λογισμός, τον οποίο χρησιμοποιεί για να πετύχει αυτόν τον στόχο του, είναι ο λογισμός της μειονεκτικότητας. Είναι δεινός ο λογισμός αυτός. Κι αυτό, γιατί αν η ψυχή τον δεχθεί, μπορεί να περιπέσει σε ηθικό μαρασμό. Να αχρηστευθεί.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Στην αρχαία εκκλησία είχε καθιερωθεί ενωρίς ο θεσμός των διακονισσών. Πρόκειται για την πρώτη στην ιστορία κοινωνική καταξίωση της γυναίκας. Για πρώτη φορά στον Χριστιανισμό η γυναίκα καταξιώνεται ως ανθρώπινο πρόσωπο και αναδεικνύεται ισότιμη με τον άνδρα, έχοντας το δικαίωμα να αναλαμβάνει δημόσια λειτουργήματα. Μία από τις διάσημες διακόνισσες της αρχαίας Εκκλησίας είναι και η αγία Φοίβη από την Κόρινθο. Μια από τις πλέον συμπαθείς γυναικείες μορφές της Καινής Διαθήκης.
Σύμφωνα με την διήγηση του βιβλίου Πράξεων των Αποστόλων ο απόστολος Παύλος με τους συνεργάτες του το 51 μ. Χ. πραγματοποίησε την δεύτερη ιεραποστολική του περιοδεία. Από την Μακεδονία κατέβηκε στην Αθήνα και κατόπιν έφτασε στην Κόρινθο, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο στην μεγαλούπολη, η οποία ήταν η πρωτεύουσα της αχαϊκής ρωμαϊκής επαρχίας, από το 146 π. Χ.

Μπορούν να ξαναζωντανέψουν τα ελληνικά χωριά;
Η ερήμωση της υπαίθρου δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών και μπορεί να αντιστραφεί
Τους δύο τελευταίους μήνες βρίσκομαι στο ορεινό σπίτι μας, στην Κεντρική Πίνδο, και βλέπω καθημερινά μια πραγματικότητα που δύσκολα αποτυπώνεται στους αριθμούς: τα χωριά μας έχουν αδειάσει από ζωή. Η παραγωγική γενιά σχεδόν απουσιάζει και πολλά χωριά έχουν καταντήσει τόποι ολιγοήμερων θερινών διακοπών, εξοχικά που ζωντανεύουν για είκοσι ημέρες και ύστερα ξανασιωπούν. Στις πολλές συζητήσεις μου με ανθρώπους της περιοχής επανέρχεται με αγωνία το ίδιο ερώτημα: πώς μπορούν αυτά τα χωριά να ξαναζωντανέψουν και να γίνουν πάλι πραγματικές κοινότητες ανθρώπων; Ώσπου άκουσα τη συνέντευξη του Σπύρου Καχριμάνη και την πρότασή του για τα «Ζωντανά Χωριά». Ήταν το έναυσμα για να βάλω σε μια σειρά όσα βλέπω, όσα ακούω εδώ γύρω μου και όσα σκέφτομαι — και να καταθέσω κι εγώ τον λόγο μου
Από την Lydia Kinne, συγγραφέα και δασκάλα, για την ιστοσελίδα του «Them Before Us»
Πολλές ανύπαντρες γυναίκες σε όλο τον κόσμο, χριστιανές ή όχι, μεγαλώνουν μέσα στον συνεχή φόβο ότι δεν θα καταφέρουν να βρουν εγκαίρως σύζυγο ώστε να αποκτήσουν τα δικά τους παιδιά. Γι αυτό τον λόγο, στρέφονται σε εναλλακτικούς τρόπους για να το πετύχουν, δηλαδή σε δωρητές σπέρματος, στην εξωσωματική γονιμοποίηση ή την υιοθεσία. Αυτούς τους φόβους τους έχω και εγώ.

«Η Λεπτή Κόκκινη Γραμμή» αποτελεί έναν από τους θρύλους της ιστορίας των πολέμων. Αν και προϋπήρχε του γεγονότος που γέννησε τον θρύλο, εντούτοις ήταν σε μια συγκεκριμένη περίπτωση που ο αληθής θρύλος άνθισε.
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄ Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2749
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2749
Κυριακὴ ΙΓ΄ Ματθαίου (Ματθ. 21,33-42)
30 Αὐγούστου 2026

Ένα σχολείο που κατεβάζει ρολά δεν χάνει μόνο μαθητές. Χάνει το χωριό ένα κομμάτι από το μέλλον του. Και όταν αυτό επαναλαμβάνεται από την Ευρυτανία μέχρι τη Μακεδονία και το Βόρειο Αιγαίο, το δημογραφικό παύει να είναι πίνακας της ΕΛΣΤΑΤ και γίνεται γεωγραφία εγκατάλειψης.
Η Σοφία Ζαχαράκη αποκάλυψε ότι από το 2016 έως το 2026 η Α’ Δημοτικού έχασε περίπου 30.000 παιδιά. Η άλλη εικόνα είναι ακόμη σκληρότερη: το 2000 γεννήθηκαν στην Ελλάδα 103.274 παιδιά. Το 2024 μόλις 68.467, ενώ οι θάνατοι έφτασαν τους 126.916. Μέσα σε μία χρονιά, δηλαδή, το φυσικό ισοζύγιο βρέθηκε στο -58.449.
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου
Είναι αλήθεια πως στις μέρες μας ο Διάβολος, όπως διαβάζουμε στην επιστολή Α’ Πετρου (5,8) “ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη”.
Μεταξύ αυτών που “καταπίνη” φαίνεται πως είναι και οι ανυποψίαστοι χριστιανοί που μάλιστα δεν κατέχουν σε βάθος την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία.
Μετά από μια τυχαία αναζήτηση στο διαδίκτυο, βρήκα μιά πολύ προβληματική ανάρτηση στο κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρον ιστολόγιο ekklisiaonline.gr (3/4/2024, 10:52 “Η προσευχή στον Αρχάγγελο Ραφαήλ γιά να φύγει κάθε πόνος”) σχετικά με τον Αρχάγγελο Ραφαήλ.

Σήμερα που εορτάζουμε την αποτομή της τιμίας κεφαλής του αγίου Προδρόμου, θεωρώ καλό να διαβάσουμε από το τρίτο ανάγνωσμα του Εσπερινού της εορτής. Είναι από την Παλαιά Διαθήκη. Τρία είναι τα αναγνώσματα που διαβάστηκαν σήμερα στον Εσπερινό, όπως συμβαίνει σε κάθε Εσπερινό μεγάλης εορτής. Να διαβάσουμε λοιπόν ένα μέρος από το τρίτο ανάγνωσμα, που είναι από τη Σοφία Σολομώντος (Σοφ. Σολ. 4, εκλογή· 5:1-7).
388. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι γιά τήν παρουσία τῆς ὑπομονῆς στήν ζωή μας, διότι κατ᾿ἀρχήν, πρίν νά ἔλθουμε στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ καί στούς κόπους τῆς σωτηρίας μας, ἐκάναμε καί ἐμεῖς τά ἔργα τοῦ κόσμου, βαδίζοντας στήν παρανομία καί βασανίζοντας τούς ἄλλους καί, ἔτσι, ἔχουμε τώρα ὑποχρέωσι νά ὑπομένουμε. Τώρα πρέπει νά πληρώσουμε κάνοντας ὑπομονή γιά τά ὅσα ἐκάναμε στό παρελθόν, γιά ν᾿ ἀποκτήσουμε ἔτσι τήν ἐν Χριστῷ σωτηρία μας. Ἔτσι, τώρα θά πληρώσουμε μέ πόνο, ὅσα κάποτε στήν κοσμική μας ζωή ἀπολαύσαμε μέ ἡδονή.
13. ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΖΗΛΟΦΘΟΝΙΑΣ
«Μη γινώμεθα κενόδοξοι, αλλήλους φθονούντες»
(Γαλ. 5, 26)
Υπάρχουν πολλές ψυχές, που ο αντικείμενος τις ταλαιπωρεί με τους λογισμούς της ζηλοφθονίας. Είναι εκείνες που δεν έχουν αγάπη. Εκείνη την αγάπη, που δίδαξε ο Ιησούς. Είναι οι ψυχές που μέσα τους φωλιάζει ο εγωισμός, ο φθόνος, η καχυποψία. Οι μικρές ψυχές. Οι στενόκαρδες. Οι ψυχές με περιορισμένη αντίληψη. Αυτές που απομονώνονται από τους ανθρώπους του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν και κλείνονται στον εαυτό τους.
Αυτές τις ψυχές σφυροκοπεί ο αντικείμενος με τους λογισμούς της ζηλοφθονίας. Και το κάνει αυτό σε κάθε περίσταση. Σε κάθε ευκαιρία.
Τί λέει ὁ ὑπουργός Ὑγείας; Συμφωνεῖ; Οἱ «δύο μαμάδες καί δύο μπαμπᾶδες» στά βιβλία τῶν δημοτικῶν σχολείων πού ἀνοίγουν προσεχῶς!
Από καταβολῆς νεοελληνικοῦ κράτους, τά κόμματα τῆς Δεξιᾶς, τῆς λαϊκῆς Δεξιᾶς, τῆς Κεντροδεξιᾶς, ἦσαν θεματοφύλακες, ὄχι μόνον τῶν ἐθνικῶν παρακαταθηκῶν, ἀλλά καί τῶν βασικῶν ἀξιῶν πού ἀποτελοῦν θεμέλια τῆς κοινωνίας καί τῆς οἰκογενείας. Πῶς γίνεται, σήμερα, ἕνα κόμμα πού προβάλλεται σάν «κεντροδεξιό» καί «φιλελεύθερο» νά καταπατᾶ τίς ἀρχές αὐτές, εἶναι ἕνα ἀπό τά πολλά παράδοξα τῆς πολιτικῆς σκηνῆς τῆς συγχρόνου Ἑλλάδος.
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Το κράτος δεν καταγράφει απλώς τον πολίτη, αλλά τον αξιολογεί. Η νέα πιστοληπτική βαθμολόγηση, τα πραγματικά σημερινά της όρια και η δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης που προβλέπει ο ίδιος ο νόμος
Μέχρι σήμερα είχαμε συνηθίσει το κράτος να γνωρίζει πολλά για την οικονομική μας κατάσταση. Γνωρίζει τι εισόδημα δηλώνουμε, ποια ακίνητα διαθέτουμε, πόσο φόρο οφείλουμε, αν πληρώσαμε εμπρόθεσμα ή αν δημιουργήσαμε ληξιπρόθεσμες οφειλές. Όλα αυτά είναι καταγραφή πραγματικών γεγονότων.
Τώρα όμως γίνεται ένα βήμα παραπέρα.
Πρέπει να γίνουν τα πάντα για να κληρονομήσουμε τον παραδεισένιο γάμο - καθαρό, άγιο, καλό, κατ' εικόνα της Αγίας Θείας Τριάδας - πατέρας, μητέρα, παιδί, παιδιά.
Aπο το βιβλίο του
Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄,
2008, σελ. 126
Παιδιά μου, να είστε ζωντανά ψάρια
Όταν ήμουν ιεροκήρυκας
στα ψηλά βουνά των Γρεβενών, εκεί που είναι οι πηγές του Αλιάκμονα, είδα ένα
θαυμαστό πράγμα. Είδα στα νερά του Αλιάκμονα, ότι όσα ψάρια ήταν ψόφια, τα
έπαιρνε το ποτάμι και τα πήγαινε κάτω στη Θεσσαλονίκη, όσα ψάρια ήταν ζωντανά,
πηγαίνανε κόντρα με το ρεύμα.
Παιδιά μου, ζωντανά ψάρια να είστε, του Μεγάλου Ψαρά, του Ιησού Χριστού!
12. ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ
«Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε»
(Ματθ. 7, 1)
Ο αντικείμενος, στον πόλεμό του εναντίον μας, επανέρχεται κάθε φορά με μεγαλύτερη σφοδρότητα. Με μεγαλύτερο μένος. Με πιο καυτά βέλη. Επιδιώκει να μας καταβάλει στη χριστιανική μας πορεία. Να μας νικήσει. Να μας καθυποτάξει. Να μας αποκλείσει από τη σωτηρία. Από τη βασιλεία του Χριστού μας. Να μας στερήσει τη χαρά και την ευφροσύνη του παραδείσου.
Έτσι, στον πεισματώδη αυτόν πόλεμο εναντίον μας, χρησιμοποιεί και τους λογισμούς της κατακρίσεως. Σφυροκοπεί και μ’ αυτά τα βέλη. Είναι κι αυτά μέσα στις μεθοδείες του, μέσα στη σατανική του τέχνη. Με όλη την πονηρία που τον διακρίνει, καιροφυλακτεί και, μόλις βρει κατάλληλη ευκαιρία, αδειάζει πάνω στην ψυχή τη φαρέτρα του. Και βρίσκει ευκαιρία.