Νηπιαγωγείο - Άνω Λιόσια: Οι εκπαιδευτικοί στο κρεβάτι του Προκρούστη!

 

Ελευθέριος Ανδρώνης · 30 September 2026

Την επόμενη φορά που κάποιος εκπαιδευτικός θα πάθει εγκεφαλικό από τη στεναχώρια (Σοφία Χρηστίδου τον Μάιο του 2026) ή θα αυτοκτονήσει πέφτοντας από κάποια ταράτσα (Διευθύντρια σχολείου, στον Κολωνό τον Απρίλιο του 2026), όλα τα ξεδιάντροπα ΜΜΕ θα αναρωτηθούν «περίλυπα» για ακόμη μια φορά: «μα τι συμβαίνει επιτέλους στην εκπαιδευτική κοινότητα»;

Μόνο που με το νέο περιστατικό βίας στο 1ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων, δεν θα μπορούσε να γίνει πιο προφανές το τι ακριβώς συμβαίνει. Ο σημερινός εκπαιδευτικός είναι μονίμως καθηλωμένος σε ένα εργασιακό κρεβάτι του Προκρούστη. Και δύο ομοειδείς δυνάμεις τεντώνουν βίαια όποιον υπολείπεται σε υπακοή ή ακρωτηριάζουν όποιο ανεπιθύμητο φρόνημα του περισσεύει. Από τη μία η ορθοπολιτική μάχαιρα του κράτους και από την άλλη η αυτονόμηση γονιών και μαθητών από τις ευθύνες τους.

«Πατέρες τοῦ Ἔθνους» ἡ ἑλλάδα μας κατάντησε σπίτι δίχως πόρτες καί παράθυρα

«Το της πόλεως όλης ήθος οµοιούται τοις άρχουσι» (Ισοκράτης)

Ο Ελληνικός λαός που σας ψηφίζει και κάθεστε στα έδρανα του ναού της Δηµοκρατίας, στη Βουλή, αισθάνεται απογοητευµένος και προδοµένος παρακολουθώντας τα έδρανα της Βουλής να είναι πάντα άδεια.

Παίζεται µέσα στη Βουλή µεταξύ σας ένα µατς εντυπώσεων, καυγαδίζοντας και φωνασκώντας. Αντί να ενωθείτε και να αντιτάξετε το εθνικό µας συµφέρον µπροστά στη λαίλαπα που έρχεται, εσείς φωνάζετε, δηµιουργείτε εντάσεις, ρίχνετε ευθύνες ο ένας στον άλλο, χλευάζεστε, ειρωνεύεστε, για να αποσπάσετε τα χειροκροτήµατα των δικών σας ζώντας την αυταπάτη ότι κερδίσατε τις εντυπώσεις… Τόσο πολύ έχει χαθεί πλέον το ήθος και ο γνήσιος ρητορικός και χαρισµατικός πολιτικός λόγος;

Σκέψεις διά τήν οἰκονομικο- πολιτικο- τεχνολογικήν Δουλείαν τῆς Ἀνθρωπότητος

Τοῦ κ. Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου,

Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Scranton

«Σῶσόν με Κύριε, ὅτι ἐκλέλοιπεν ὅσιος, ὅτι ὠλιγώθησαν αἱ ἀλήθειαι ἀπό τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων». Ψαλμός ΙΑ΄ 1

  Εἴμεθα ἤδη ὑποδουλωμένοι ἀπό τήν ἀνεξέλεγκτον τεχνολογίαν καί τήν δαιμονειώδη Τεχνητήν Νοημοσύνην (ΑΙ), καί συντόμως θά εἴμεθα αἰχμάλωτοι τῶν κεντρικῶν τραπεζῶν διά τοῦ ἐλέγχου μας μέ τό ψηφιακόν των νόμισμα, τήν ψηφιακήν ταυτότητα (προθάλαμον τοῦ σφραγίσματος) καί μέ τούς τραπεζικούς  λογαριασμούς μας. Ἡ συσχέτισις μεταξύ τῶν ἰδιωτικῶν κεντρικῶν τραπεζῶν καί τῆς κοινωνικῆς προνοίας τῆς χώρας εἶναι συντριπτική, εἰδικῶς εἰς περιόδους, κατά τάς ὁποίας αἱ ἀνήκουσαι εἰς τούς Illuminati κεντρικαί τράπεζαι ἐπεκτείνουν τά χαρτοφυλάκια τοῦ ἰσολογισμοῦ των καί χειραγωγοῦν τιμάς (πληθωρισμόν), ἀγοράς (χρηματιστήριον), ἐπιτόκια καί τούς κανονισμούς (ἀπορρύθμισιν, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀπό τό 1980) καί ἅπαντα ταῦτα λαμβάνουν μέρος πρός ἐνίσχυσιν τῶν διεφθαρμένων «τραπεζιτῶν». Εἰς τήν πραγματικότητα, οὗτοι οἱ «ἐγκληματίαι» εἰς τήν κορυφήν αὐτῆς τῆς πυραμίδος, καθίστανται «πολύ μεγάλοι διά νά χρεοκοπήσουν» (too big to fail). Τό πλέον ἀκραῖον εἶναι ὅτι αὐτά τά «δικαιώματα» τῶν «προδρόμων» Illuminati μεταφέρονται ἀπό τήν μίαν γενεάν εἰς τήν ἄλλην.

Πορεία προς τον Θεό μέσα από το θάνατο των γονιών και το ορφανοτροφείο

 

Αλεξάνδρα Γκριπάς

Σε μια από τις συναντήσεις των αποφοίτων του σχολείου μας, έπιασα κουβέντα με τη Βαρβάρα. Στην παιδική της ηλικία είχε βιώσει μια βαριά τραγωδία, είχε περάσει από ορφανοτροφείο, αλλά μόνη της ασπάστηκε την πίστη, και ο Κύριος εισάκουσε τις προσευχές της.    

– Οι γονείς μου ήταν υπέροχοι, στοργικοί και αγαπητικοί. Η μαμά η Λαρίσα και ο μπαμπάς ο Μάξιμος. Δεν τους είχα ακούσει ποτέ να υψώνουν τη φωνή τους, ούτε σε μένα ούτε ο ένας στον άλλον. Στο σπίτι δεν υπήρχαν προσβλητικές ή υποτιμητικές εκφράσεις. Όλα τα προβλήματα και οι διαφωνίες επιλύονταν ήρεμα. Καθόμασταν στο «τραπέζι των διαπραγματεύσεων» – έτσι αποκαλούσαμε το όμορφο, μακρύ τραπέζι στο σαλόνι, – συζητούσαμε και καταλήγαμε σε κοινή απόφαση. Η μαμά ήταν μαθηματικός σε σχολείο, ο μπαμπάς εργαζόταν ως μηχανικός σε εργοστάσιο. Μόλις τελείωνα το δημοτικό σχολείο, όταν μας βρήκε η δεκαετία του 1990. Δεν χρειάζεται να εξηγήσω σε κανέναν τι σήμαινε αυτό: το επάγγελμα του εκπαιδευτικού δεν ενέπνεε σεβασμό, όπως και κάθε άλλη τίμια εργασία. Ο μπαμπάς δεν έπαιρνε μισθό για μήνες. Υπήρχαν μέρες που δεν υπήρχε τίποτα να βάλουμε στο τραπέζι.

Λαϊκός, πολιτικός: Μάσκες που κρύβουν την αλήθεια

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Προ ημερών ετελέσθη «πολιτική» κηδεία για την υπεραιωνόβια δευτέρα επίσημη  σύζυγο του Ανδρέα Παπανδρέου, Μαργαρίτα. Τί σημαίνει «πολιτική» κηδεία; Πρόκειται για νεολογισμό, που είναι μια μάσκα που κρύβει την αλήθεια. Πολιτικός – πολιτική, σύμφωνα με όλα τα λεξικά, είναι όρος για ό, τι έχει σχέση με την πολιτική, τους πολιτικούς ή/και τους πολίτες. Δηλαδή πρόκειται για το σύνολο των πολιτών, ανεξαρτήτως του τί πιστεύουν, προσωπικά. Επομένως κάθε κηδεία πολίτη είναι πολιτική. Σύμφωνα όμως με τον νεολογισμό και τον αυθαίρετο ορισμό που δίδεται, «πολιτική κηδεία» είναι του αθέου, που αρνείται την θρησκευτική την εξόδιο ακολουθία της Εκκλησίας. Κανονικά θα έπρεπε δηλαδή να λέγεται αθεϊστική κηδεία, αλλά επικρατεί ο προπαγανδιστικός ευφημισμός, δηλαδή μια μάσκα που κρύβει και ωραιοποιεί την αλήθεια.

Γιατί το να λες ψέματα είναι θανάσιμο αμάρτημα; Γιατί το να λες ψέματα είναι θανάσιμο αμάρτημα;

Φωτογραφία MARIOLA GROBELSKA on Unsplash

Στην ερώτηση ενός αναγνώστη μας «Γιατί το να λες ψέματα είναι θανάσιμο αμάρτημα;» απαντάει ο ιερέας Ευγένιος Τσεμπίκιν:

Ο Θεός να σας ευλογεί!

Σχετικά με το ψέμα και τις καταστροφικές συνέπειές του για τον άνθρωπο, ο Κύριος Ιησούς Χριστός λέει τα εξής στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο:

Ἄν πᾶς θὰ λέγεσαι Ἀντώνιος

Κάποτε  ἅγιος Ἀντώνιος ἔλαβε γράμμα ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Μέγα Κωνσταντῖνο, ποὺ τὸν καλοῦσε νὰ ἀφήσῃ τὴν ἔρημο καὶ νὰ τὸν ἐπισκεφθῇ στὰ Ἀνάκτορα νὰ τὸν φιλοξενήσῃ καὶ νὰ τὸν τιμήσῃ.

   Ρώτησε, λοιπόν, τὸν μαθητή του, τὸν περίφημο Παῦλο τὸν Ἁπλό:

   -Τὶ λὲς ἐσύ; Νὰ πάω ἤ νὰ μὴν πάω;

   -Κι ὁ Παῦλος τοῦ ἀποκρίθηκε:

   -Ἄν πᾶς θὰ λέγεσαι Ἀντώνιος. Ἄν ὅμως δὲν πᾶς, θὰ λέγεσαι ἀββᾶς Ἀντώνιος.

   Κι ὁ Ἀντώνιος τὸν ἄκουσε καὶ δὲν πῆγε.

Προτίμησε τὸ κελλί του.

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Μαδρίτη

Ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τοὺς ἁγίους...

Ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τοὺς ἁγίους ὄχι σὰν θεοὺς, ἀλλὰ σὰν πιστοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐκθειάζει τοὺς ἀγῶνες καὶ τὰ ἔργα τους πρὸς δόξαν Θεοῦ, μὲ τὴν χάρι τοῦ ὁποίου τὰ ἐνήργησαν.

   Ἡ τιμὴ πρὸς τοὺς Ἁγίους εἶναι ἔκφρασις τῆς ἀγάπης τῶν πιστῶν πρὸς αὐτούς, γιὰ τὶς ὑψηλὲς ἀρετὲς καὶ τοὺς μεγάλους ἀγῶνες τους.

Τὸ περιβάλλον θὰ τὸ σώση ὁ Θεὸς καὶ ὄχι οἱ οἰκολόγοι!

   ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ προηγουμένου σχολίου μας ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, ἀποδομεῖ μὲ θεολογικὰ ἐπιχειρήματα τὸ πατριαρχικὸ «κόψιμο» γιὰ τὴν δῆθεν «διάσωση τοῦ περιβάλλοντος». Ἄλλοι εἶναι οἱ κρυφοὶ στόχοι. Τόνισε ἐμφαντικά: «Συμπροσευχὴ γίνεται μπροστὰ στὴν σφαῖρα τῆς γῆς. Στὴν θεὰ γῆ προσεύχονται ὅλοι τους καὶ αὐτὸ ὑποδηλώνει ἡ σημερινὴ ἑορτή, ἡ ἡμέρα τοῦ Περιβάλλοντος. Οἱ Οἰκολόγοι ζητοῦν οἱ ἴδιοι νὰ σώσουν τὸ περιβάλλον. Αὐτοὶ θὰ σώσουν τὸ περιβάλλον; Αὐτοὶ θὰ σώσουν τὸν κόσμο; Ἂν ὁ Θεὸς δὲν σώσει τὸν κόσμο, κανένας δὲν μπορεῖ νὰ σώσει τὸν κόσμο.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (71)

Aπόσπασμα από το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ» (Νο2) , εκδοση Γ΄ επηυξημένη, 2015 

ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΒΑΡΑΒΒΑΔΕΣ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ, ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ!

Τὸ πιὸ σπουδαῖο προσὸν τοῦ ἀνθρώπου εἶνε ἡ ἐλευθερία. Ἀφοῦ δὲν θέλει ὁ ἄνθρωπος νὰ τὸν κυβερνᾷ ὁ Χριστός, θὰ τὸν κυβερνήσῃ ὁ ἀντίχριστος. Εἶνε μυστήριο πρᾶγμα· δὲν θέλει ἡ ἀνθρωπότης τὸν Σωτῆρα της, τὸ Χριστό, θέλει τὸ Βαραββᾶ.

Ἐκείνη ἡ Μεγάλη Παρασκευὴ εἶνε ἕνα δρᾶμα συγκλονιστικό. Ὁ καημένος ὁ Πιλᾶτος, ποὺ κρατοῦσε τὸ ῥωμαϊκὸ δίκαιο, «Ἔ», σοῦ λέει, «ποῦ πᾶνε αὐτοί; Τοὺς ἔθρεψε, τοὺς πότισε, τοὺς θεράπευσε, τοὺς ἀνέστησε καὶ νεκρούς. Τέλος πάντων, τόσο σκληροὶ θὰ μείνουν ἀπέναντί του· θὰ τὸν λυπηθοῦν». Γι᾿ αὐτὸ τοὺς παρουσίασε ἕναν κακοῦργο, τὸ Βαραββᾶ, ποὺ τὰ χέρια του ἦταν βουτηγμένα μέσα στὸ αἷμα, καὶ τοὺς εἶπε· ―Ἔχω τὸ Χριστό, ἔχω καὶ τὸ Βαραββᾶ. Ποιόν ἀπὸ τοὺς δύο προτιμᾶτε; ποιόν νὰ ἐλευθερώσω; Φώναξαν ὅλοι· ―Τὸ Βαραββᾶ… Κ᾿ ἐμεῖς τὸ ἴδιο ζητᾶμε. Θέλουμε οἱ Βαραββᾶδες νὰ μᾶς κυβερνήσουν. Κι ἀφοῦ τοὺς Βαραββᾶδες διαλέγουμε, αὐτοί θὰ μᾶς κυβερνοῦν.

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ: ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ (68)

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

395. Ὅταν δέν ἀπαντοῦν πλέον οἱ ἄνθρωποι στήν πρόσκλησι τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, πίπτουν στήν σκληρότητα τῆς δικαιοσύνης Του, διότι γιά τήν παίδευσι τῆς κακίας, ἐπιτρέπονται οἱ πόλεμοι. Τότε ἡ ζωή τοῦ καθενός εὑρίσκεται σέ κίνδυνο θανάτου καί αὐτῶν πού εἶναι στά σπίτια τους καί αὐτῶν πού εἶναι στό μέτωπο.

Ἡ πλάνη τῆς μετεμψυχώσεως

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

   Πολλοὶ συνάνθρωποί μας, νέοι κυρίως, ταλαιπωροῦνται ἀπὸ τὴ δαιμονικὴ πλάνη τῆς μετεμψύχωσης. Σὲ χῶρες τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης τὸ πρόβλημα εἶναι ἰδιαίτερα ἔντονο, λόγῳ τῆς μεγάλης πνευματικῆς κρίσης στὶς χῶρες αὐτές. Δυστυχῶς δὲν εἶναι λίγοι καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νέοι ποὺ ἀκολουθοῦν τὴ δαιμονικὴ αὐτὴ πλάνη. Πολλοὶ ἀνυποψίαστοι Χριστιανοὶ δυστυχῶς ταλαιπωροῦνται ἀπὸ τὴ νεοεποχίτικη αὐτή πλάνη.

   Ἄνθρωποι ‘’μὴ ἔχοντες νοῦν Χριστοῦ’’, οἱ ὁποῖοι συνήθως κινοῦνται καὶ στὸ χῶρο τῆς καλούμενης ‘’διανόησης’’, ὁμιλοῦν περὶ μετεμψύχωσης, φανερὰ ἢ κεκαλυμμένα, ἀντιστρατευόμενοι τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας.

«Η πονηρία των Μαρτύρων του Ιεχωβά και το θαύμα της Παναγίας»

(Σχ. ΙΧΘΥΣ: Φοβερή, διδακτική, συγκλονιστική, ανατριχιαστική πραγματική ιστορία!)

 Μπαλδιμτσής Νικόλαος, Ιατρός

Περί το 1985 μου διηγήθηκε μια κυρία, η οποία καταγόταν από την Άρτα και κατοικούσε με την μητέρα της στις βόρειες συνοικίες του Βόλου, τα εξής:
«Κοντά στο σπίτι όπου έμενε μια οικογένεια Μαρτύρων του Ιεχωβά. Επειδή εργαζόμουν και απουσίαζα πολλές ώρες από το σπίτι, η μητέρα μου πήγαινε συχνά σ’ αυτή την οικογένεια όπου την κερνούσαν καφέ και περνούσε την ώρα της κουβεντιάζοντας. Εγώ ανησυχούσα γι’ αυτή τη συναναστροφή της. Και μάλιστα της έλεγα:

Τα φαινόμενα απατούν… και τα «φαινόμενα» δεσποτάδες μόνο απαιτούν…

Προσπαθώ εδώ και πολλά χρόνια (πάνω από 25) να κατανοήσω τη λογική, την ψυχοσύνθεση αλλά και τον απώτερο στόχο και την ουσία των αρχιερέων.

Αναφέρομαι σε αυτούς όχι με εμπάθεια ούτε, βεβαίως, με κάποιο ίδιον όφελος. Δεν θέλω να κατακρίνω· μόνο θα κρίνω καταστάσεις και γεγονότα που αφορούν, κυρίως, τη στάση των αρχιερέων απέναντι στους ιερείς που διαφεντεύουν. Δεν χρησιμοποιώ τυχαίως τη λέξη.

Ο αετός στην εικόνα του Ευαγγελιστή Ιωάννη, σε σχέση με το Ευαγγέλιο.

Τι συμβολίζει ;

Ο αετός συνδέεται με το όραμα του Ιεζεκιήλ και της Αποκάλυψης.

Στο όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, εμφανίζονται τέσσερα ζώα γύρω από τον θρόνο του Θεού:

Άνθρωπος (Ματθαίος)

Λέων (Μάρκος)

Βόδι (Λουκάς)

Αετός (Ιωάννης)

Οι Πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο Άγιος Ιερώνυμος, τα ταύτισαν με τους τέσσερις Ευαγγελιστές.

Ο αετός είναι το παραδοσιακό σύμβολο του Ευαγγελιστή Ιωάννη και έχει ιδιαίτερα υψηλή θεολογική και εικονογραφική σημασία.

Ένας εύκολα κατανοητός παραλληλισμός

 

29/09/26 - 15:00

Αν δεν υπάρξει η κατάλληλη φροντίδα για το δέντρο αυτό στο ελληνικό έδαφος, που λέγεται Θράκη, σύντομα όχι μόνον δεν θα καρποφορήσει/ανθίσει, αντιθέτως θα ξεραθεί και κάτι άλλο θα μπει στην θέση του. Αυτονόητο, όμως, είναι ότι πρέπει να έχει το σύνολο της φροντίδας συγχρόνως, γιατί αποσπασματικά σημαίνει καχεξία και μαρασμό.

Γράφει ο Ευάγγελος Γαλούσης, τέως πρύτανης ΔΠΘ 

Ένα φυτό, ως γνωστόν, έχει ρίζες, κορμό, κλαδιά, φύλλα και παράγει καρπούς ή άνθη. Ότι και να είναι χρειάζεται φροντίδα, που την παρέχει ο γεωπόνος, όπως λίπασμα, πότισμα, κλάδεμα, ράντισμα και προστασία από ρύπους περιβάλλοντος για να ευδοκιμήσει.

Η ασέβεια προς τους νεκρούς στα σκοτεινά χρόνια του κορωνοϊού.

 

«Η ασέβεια προς τους νεκρούς δείχνει μια ψυχή που δεν έχει βρει ακόμα τη δική της ανθρωπιά.» ~Βίκτωρ Ουγκώ~

Ξεθάβουν τους νεκρούς, οι οποίοι μέσα στις ειδικές πλαστικές σακούλες μπορεί ακόμη και χρόνια μετά να μην έχουν αποσυντεθεί, και αναγκάζουν τους συγγενείς τους να βιώνουν μια κατάσταση άκρως ψυχοφθόρα, αντικρίζοντας μια εικόνα που κανένας άνθρωπος δεν θα έπρεπε να αναγκάζεται να αντικρίσει για τον αγαπημένο του νεκρό. Σεβασμός μηδέν. Ούτε στους νεκρούς ούτε στις οικογένειές τους και τότε αναπόφευκτα γυρίζω πίσω στα σκοτεινά χρόνια του κορωνοϊού.

Στα χρόνια που, στο όνομα της προστασίας της ζωής, μπήκε σε εφαρμογή μια πρωτοφανής λογική φόβου, περιορισμών και πρωτοκόλλων. Άνθρωποι πέθαναν μόνοι, οικογένειες στερήθηκαν την τελευταία αγκαλιά, το τελευταίο φιλί, την προσευχή δίπλα στον άνθρωπό τους, ακόμη και τον αποχαιρετισμό όπως τον γνώριζαν και τον είχαν ζήσει γενιές ολόκληρες.

Διαρροή εγγράφου σχετικά με τις συνομιλίες του 2018 για την ουκρανική αυτοκεφαλία

Σημείωση συντάξεως του Ο.Τ.:  Συγκλονιστικές αποκαλύψεις των συντελεσθέντων βιαίως και αντικανονικώς στην ψευδοσύνοδο του Κιέβου (15 Δεκεμβρίου 2018) για την δημιουργία ψευδοεκκλησίας στην Ουκρανία από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Αίτιο του σοβούντος σχίσματος εν δυνάμει. Θα επανέλθουμε συν Θεώ.

Διέρρευσε έγγραφο από την Κωνσταντινούπολη, το οποίο επιβεβαιώνει ότι το «Συμβούλιο Ενοποίησης» του 2018 στην Ουκρανία πραγματοποιήθηκε υπό κρατική πίεση

Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων συνεχίζει τήν μεταρρύθμισιν τῶν ὑποθέσεων τῆς Ἱ. Μ. Ἁγίου Γερασίμου

Ἱεροσόλυμα, 29 Σεπτεμβρίου 2026

Τὸ Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐπεβεβαίωσεν ἐκ νέου τὴν συνεχιζομένην δέσμευσίν του διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐκκλησιαστικῶν περιουσιῶν αὐτοῦ καθ’ ὅλην τὴν Ἁγίαν Γῆν, συμπεριλαμβανομένης τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Γερασίμου (Ντεΐρ Χάζλε) ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ Ἰορδάνου. Τὸ Πατριαρχεῖον ἐτόνισεν ὅτι αἱ περιουσίαι καὶ τὰ κληροδοτήματα αὐτοῦ εὑρίσκονται διαρκῶς εἰς τὸ στόχαστρον προσπαθειῶν ἀμφισβητήσεων καὶ παρεμβάσεων.

Towards Perfection

Eternity!!!!

If we fill ourselves with good thoughts and noble aspirations, we shall find them in eternity. Those thoughts that embody goodness here grant us peace in eternity. But if we occupy ourselves with other thoughts—hellish ones, filled with envy and malice—then, upon passing into eternity, we shall see that we squandered the time during which we could have mended our lives, yet failed to do so. Then, the pangs of conscience over lost time will begin. Who, then, shall deliver us from this in eternity?

БОРБА ЗА ВЕРУ

(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 261-271, српски језик, ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», βιβλίο Γ´, σελ.261-271, στὰ Σέρβικα

 Саборна посланица апостола Јуде

ΑΓΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ – БОРБА ЗА ВЕРУ

«…молећи да се борите за веру једанпут предану светима»
(Јуда 1,3)

Двадесет шеста књига Новога завета, драги моји, јесте Саборна посланица апостола Јуде. Писац ове саборне посланице је Јуда. Али ко је тај Јуда? У Новоме завету постоје три лица која носе име Јуда. Први је Јуда Искариотски, један од дванаест апостола, онај који је за 30 сребреника издао Христа, а затим, рекао „Сагреших што издадох крв невину» (Матеј 27,4). Други је један други апостол од дванаесторице који се звао Јуда Јаковљев (Лука. 6,16) Левеј или Тадеј (Мат. 10,3 и Марк. 3,18). А трећи Јуда, јесте тај који се назива брат Господњи. Назива се тако, јер по старом предању, тај и брат Јаковов су били деца праведнога Јосифа, од друге жене, пре него што је заручио Пресвету Богородицу, која по вери Православне Цркве и пре рођења и после рођења Христа је увек била Дјева, зато се и назива Приснодјева.

Θεολογικόν καρκίνωμα οἱ λόγοι καί αἱ πράξεις τοῦ Μητρ. Περιστερίου

  Ἀπό τίς ἀνεκδιήγητες καί παράλογες καταγγελτικές ἀναφορές τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου, Γρηγορίου, κατά τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Πιστῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου, τίς ὁποῖ­ες δημοσίευσε ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος στό φύλλο τῆς 11ης Σεπτεμβρίου, γίνεται καταφανής ἡ ἐμπάθεια, μέ τήν ὁποία διακατέχεται ὁ Μητροπολίτης κατά  τῶν πιστῶν τῆς Συντονιστικῆς, οἱ ὁποῖοι μάλιστα τυχαίνει νά εἶναι καί μέρος τοῦ ποιμνίου του.

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΦΩΤΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

        Η Αρμενία υπήρξε σημαντική κοιτίδα του Χριστιανισμού κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Σύμφωνα με την παράδοση, οι πρώτοι που έφεραν το χριστιανικό μήνυμα στις χώρες του Καυκάσου, ήταν οι απόστολοι Θαδδαίος και Βαρθολομαίος. Αλλά οι διωγμοί εκ μέρους των ειδωλολατρών ηγεμόνων της περιοχής δεν επέτρεψαν να αναπτυχθούν ιδιαίτερα οι εκεί χριστιανικές κοινότητες. Αυτά μέχρι την εμφάνιση του αγίου Γρηγορίου, ο οποίος έλαβε την προσωνυμία του Φωτιστή της Αρμενίας.

        Έζησε στα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός (284-305), ο πλέον φανατικός και θρησκομανής ρωμαίος αυτοκράτορας, ο μεγαλύτερος διώκτης των Χριστιανών. Ήταν Πάρθος στην καταγωγή και γόνος επιφανούς οικογένειας. Ο πατέρας του ονομάζονταν Ανάκ και ήταν συγγενής του βασιλιά της Αρμενίας Κουσαρώ, ενός φανατικού ειδωλολάτρη και σφοδρού διώκτη των Χριστιανών. Χιλιάδες Χριστιανοί συνελήφθησαν, βασανίστηκαν και βρήκαν τραγικό θάνατο από τους δημίους του.