Ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ
Ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ
Δὲ θὰ ἐπιθυμήσῃς τίποτε τοῦ πλησίον σου, οὔτε κτῆμα, οὔτε χρήματα, οὔτε δόξα, οὔτε τίποτε γενικὰ ἀπὸ ὅσα ἀνήκουν στὸν πλησίον σου. Διότι ἡ ἐπιθυμία, ὅταν συλληφθῇ στὴν ψυχή, γεννᾶ τὴν ἁμαρτία. Κι ἡ ἁμαρτία ὅταν ὁλοκληρωθῇ, γεννᾶ τὸ θάνατο.
Ἅγιος Γρηγόριος ΠαλαμᾶςὍπως ὁ Θεὸς μεταδίδει ἐξίσου σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τὸ φῶς Του, ἔτσι καὶ οἱ μιμητὲς τοῦ Θεοῦ ἄς ἀκτινοβολοῦν πρὸς ὅλους κοινὴ καὶ ἰσότιμη ἀγάπη. Ὅπου λείπει ἡ ἀγάπη, ἐκεῖ ὁπωσδήποτε εἰσχωρεῖ στὴ θέση του τὸ μῖσος. Ἀφοῦ δέ, ὅπως λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, "ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν", τὸ μῖσος ἀναγκαστικὰ εἶναι ὁ διάβολος. Ὅπως λοιπὸν ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὴν ἀγάπη ἔχει τὸ μῖσος συντηρεῖ μέσα του τὸ διάβολο.
Μέγας Βασίλειος
Παπα-Ηλίας Υφαντής
Πρόκειται περί σατανικού σχεδιασμού. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν αναλάβει εργολαβικά το έργο του Αντιχρίστου και έχουν αφήσει τους διαβόλους στην ανεργία.
Το έργο του Αντίχριστου αποβλέπει ακριβώς στο αναποδογύρισμα του έργου του Χριστού. Και αυτό γίνεται ολοφάνερο σε όλη την μέχρι τώρα τακτική τους. Όλη η μεταπολιτευτική πολιτική τους και ιδιαίτερα των τελευταίων δεκαεφτά χρόνων, μας οδηγεί κατευθείαν στην υποδούλωσή μας στον Αντίχριστο.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 12η Οκτωβρίου 2026
ΑΡΩΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ: ΦΥΣΙΚΗ ΕΥΕΡΓΕΣΙΑ Ή ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ;
Σε συνέχεια της σειράς ανακοινώσεων του Γραφείου μας, για τις σύγχρονες ανορθόδοξες πρακτικές «θεραπείας», «υγείας» και «ευεξίας», οι οποίες έχουν στενή σχέση με τον σύγχρονο αποκρυφισμό και προωθούνται από τους ιθύνοντες του «πνεύματος» της «Νέας Εποχής του Υδροχόου», θα ασχοληθούμε στην παρούσα ανακοίνωσή μας με μια ακόμη ανορθόδοξη «θεραπευτική», την «Αρωματοθεραπεία», η οποία, όπως θα αποδείξουμε, δεν αρκείται στις όποιες «θεραπευτικές της ιδιότητες και δυνατότητες», αλλά αποτελεί έναν ακόμη δίαυλο διοχέτευσης αποκρυφιστικών στοιχείων στις σύγχρονες κοινωνίες.
Τὰ τελευταῖα χρόνια, καλοί μου φίλοι, ὑπάρχει μία ἔντονη τάση γιὰ τὴν ὕπαιθρο, τὴν πεζοπορία, τὴν ὀρειβασία καὶ βέβαια γιὰ τὰ μονοπάτια. Εἴτε μόνοι, εἴτε μὲ παρέα καὶ μὲ φίλους, εἶναι ὅ,τι καλύτερο. Βλέπετε γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο, εἶναι μία μεγάλη ἀνάγκη. Μᾶς ἐπανασυνδέουν ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν φύση καὶ μᾶς κάνουν νὰ ξεφεύγουμε ἀπὸ τὰ πιεστικὰ προβλήματα τῆς καθημερινότητας, τὸ ἄγχος, τὴν καθιστικὴ ζωὴ κ.λπ.
Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών
Δεν μπορούσε να απουσιάζει από το μείγμα κάθε νεοταξίτικης πολιτικής η δράση για το κλίμα, που αναδεικνύεται σε στρατηγικής σημασίας ζήτημα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, καθότι είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ριζική μεταβολή του παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης και την ταχεία μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. (Α.Π.Ε.)
Ὁ μοναχισμὸς συχνά στήν ἐποχή μας παύει νὰ νοεῖται ὡς δρόμος ἀπαρνήσεως καὶ μετατρέπεται σὲ προθάλαμο ἐπισκοποιήσεως. Ὁρισμένοι δὲν γίνονται ἀρχιμανδρίτες, γιὰ νὰ ζήσουν ὡς μοναχοί· σχεδὸν δίνεται ἡ ἐντύπωση ὅτι γίνονται μοναχοὶ, γιὰ νὰ μπορέσουν κάποτε νὰ γίνουν ἐπίσκοποι.
Καὶ τότε ἀρχίζει ἡ σταδιοδρομία.
Πρέπει νὰ γίνει γνωστός. Πρέπει νὰ δημιουργήσει γνωριμίες. Πρέπει νὰ βρίσκεται κοντὰ σὲ ἱεράρχες. Πρέπει νὰ φαίνεται. Πρέπει νὰ τοποθετηθεῖ στὸ κατάλληλο γραφεῖο. Πρωτοσύγκελλος, γραμματέας, ἱεροκήρυκας, ἀρχιερατικὸς ἐπίτροπος, ὑπεύθυνος τοῦ ἑνός, ὑπεύθυνος τοῦ ἄλλου. Ἡ φωτογραφία μὲ τὸν τάδε ἱεράρχη, ἡ παρουσία στὴ δεῖνα πανήγυρη, ἡ κατάλληλη γνωριμία, ἡ κατάλληλη δημόσια παρουσία.
Καὶ κάποια στιγμή ἀρχίζει νὰ ψιθυρίζεται ἡ πολυπόθητη λέξη:
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Mνήμην ἐπιτελοῦμεν τῶν Ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων, τῶν ἐν Νικαίᾳ συνελθόντων τὸ δεύτερον, ἐπὶ τῶν εὐσεβῶν καὶ φιλοχρίστων Βασιλέων, Κωνσταντίνου καὶ Εἰρήνης, κατὰ τῶν δυσσεβῶς καὶ ἀμαθῶς καὶ ἀπερισκέπτως τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΝ ΕΙΠΟΝΤΩΝ, καὶ τὰς σεπτὰς καὶ Ἁγίας εἰκόνας καταβαλόντων.
Οι Άγιοι Πατέρες μάς παρέδωσαν ότι διά «τῆς ἀναζωγραφήσεως εἰς ὑπόμνησιν καὶ μνήμην ἀνάγεσθαι δύνασθαι πρὸς τὸ πρωτότυπον, καὶ ἐν μεθέξει γίνεσθαί τινος ἁγιασμοῦ».

Προς απόσυρση φαίνεται ότι οδεύει η διάταξη για την κατάργηση των μετρητών στις αντικαταβολές μέσω courier, μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε από τις πρώτες κιόλας ώρες της δημόσιας διαβούλευσης του νομοσχεδίου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Φαίνεται ὅτι ἡ λεηλασία ἀπό τούς Σταυροφόρους καί ἡ ἄλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως δέν μᾶς δίδαξαν τίποτε…. (σχόλιο Ο.Τ.)
Αλλαγή στην πορεία διεκδίκησης των δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας ζητά ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι οι εξελίξεις στο Κυπριακό δεν φαίνεται να οδηγούν σε αποτέλεσμα. Παράλληλα, υπεραμύνθηκε του διαλόγου με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, απέρριψε τις επικρίσεις περί συλλείτουργου και τοποθετήθηκε για την υπόθεση της Μονής Οσίου Αββακούμ.
τοῡ Πρεσβυτέρου π. Γερασίμου Βουρνᾶ
Ἐντός τῆς περασμένης ἑβδομάδος “διέρρευσε” – ἀπό ὁμάδα δημοσιογράφων, τῶν ὁποίων οἱ προθέσεις τίθενται ἐπ’ ἀμφιβόλῳ – ἔγγραφο πού φέρεται νά συνετάχθη ὑπό μέλους τῆς Πατριαρχικῆς Ἐξαρχίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως στήν Οὐκρανία τόν Δεκέμβριο τοῦ 2018. Ἐκεῖ, ὡς γνωστόν μετέβησαν, γιά νά παράσχουν τόν Τόμο Αὐτοκεφαλίας τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας καί νά συντονίσουν τήν ἐκλογή Προκαθημένου. Τό ἔγγραφο αὐτό –ὑποτίθεται– ἀποτελεῖ «Χρονικόν» τῶν ὅσων συνέβησαν παρασκηνιακά κατά τήν «Ἑνωτική Σύνοδο», διά τῆς ὁποίας τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, παρακάμπτοντας τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, ἕνωσε δύο σχισματικές παρατάξεις μέ κάποιους πού ἀποσπάστηκαν ἐκ τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού
Η ορθόδοξη θεολογία μας δεν είναι θεωρητικό σχήμα και δεν υπάρχει για να ικανοποιεί τη διάνοιά μας, αλλά είναι βίωμα, τρόπος ζωής, μέθεξη της Θεότητας και κατά χάριν θέωση. Αυτή είναι και η ειδοποιός διαφορά της με τη δυτική και γενικά τη θεολογία των αιρετικών, η οποία ικανοποιεί διανοητικά σχήματα, δίνει την ψευδαίσθηση της δήθεν πληρότητας της αλήθειας και γι’ αυτό οδηγεί από κακοδοξία σε κακοδοξία και από αίρεση σε αίρεση. Αντίθετα η προσέγγιση της θεολογίας της Εκκλησίας μας ως εκκλησιαστικό βίωμα, ως κατά φύσιν τρόπο υπάρξεως, δε διδάσκει απλά την αλήθεια, αλλά την μεταποιεί σε μεταμόρφωση των πιστών, μέχρι του σημείου να έχουν θεοπτία, ζωντανή αίσθηση των ακτίστων ενεργειών του Θεού στην καθημερινή τους ζωή. Το γεγονός αυτό το βίωσαν οι άγιοι της Εκκλησίας μας.
Ένας από αυτούς που αξιώθηκε να δει το άκτιστο φως του Θεού με τα σωματικά του μάτια, είναι και ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, ένας από τους μεγαλυτέρους Πατέρες και Θεολόγους της Εκκλησίας μας. Γεννήθηκε το 957 στη μικρασιατική πόλη Γαλάτεια της Παφλαγονίας και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Οι ευγενείς γονείς του φρόντισαν να του δώσουν σοβαρή παιδεία, διότι τον προόριζαν για υψηλά κρατικά αξιώματα. Σε ηλικία έξι χρονών τον έστειλαν στην Κωνσταντινούπολη να σπουδάσει. Αναδεικνύεται σύντομα μια σημαίνουσα προσωπικότητα της Βασιλεύουσας. Με τη βοήθεια ενός θείου του ευγενούς ορίζεται ως σπαθαροκουβιλάριος, με τη δυνατότητα να αναχθεί συγκλητικός. Ασκεί τα καθήκοντά του με επιτυχία, αλλά και ταπείνωση. Δεν τον συνεπαίρνει η λαμπρότητα της κοσμικής εξουσίας και δε σκόπευε να περάσει όλη του τη ζωή ανάμεσα στους μωροφιλόδοξους ευγενείς της εξουσίας.
Η πρώτη επίσκεψη στον Γέροντα Παΐσιο πραγματοποιήθηκε τη Μεγάλη Τρίτη του 1981. Ήταν τότε και η πρώτη μετάβασή μου στον αγιώνυμο Άθωνα με μικρή ομάδα συμφοιτητών μου, για να περάσουμε εκεί την Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση. Θυμάμαι πως μαζί μου ήταν και οι Νεόφυτος Τσάππας (σημ. αρχιμ. Νήφων Βατοπεδινός), Γεώργιος Χριστοδούλου (σημ. αρχιμανδρίτης και αρχιγραμματέας της Συνόδου της Εκκλησίας Κύπρου), Χρήστος Παπαβασιλείου από τον Άγιο Σέργιο Αμμοχώστου (θεολόγος). Οι ίδιοι ήταν παρόντες και στην εφεξής δεύτερη συνάντηση μου με τον Γέροντα (Νοέμβριος 1981).

Ο Χαρίλαος Φλωράκης φοιτητής στην στρατιωτική ακαδημία της Μόσχας, πριν σταλεί κρυφά στην Ελλάδα να δρα ως πέμπτη φάλαγγα. Αυτά μετά τη «δράση» του το 1943-44 στη Στερεά Ελλάδα και την Αθήνα στα Δεκεμβριανά και την άμεση εμπλοκή του το 1946-49 ως Καπετάν Γιώτης σε εκατοντάδες δολοφονίες αμάχων και αιχμαλώτων στρατιωτών του Ελληνικού Στρατού!
«Όταν η Μόσχα φρόντιζε για την Ελλάδα.»
Έτσι θα μπορούσαν να πουν κάποιοι, όχι ως ουδέτερη διαπίστωση, αλλά ως κατηγορία και ερμηνεία μιας εποχής όπου οι μεγάλες δυνάμεις δεν έμεναν απλοί θεατές, αλλά επηρέαζαν βαθιά τις τύχες μικρότερων χωρών. Μέσα σε αυτή τη σκιά, προβάλλει η μορφή του Χαρίλαου Φλωράκη. Για τους αντιπάλους του, ήταν ένας άνθρωπος που υπηρέτησε μια ιδεολογία με διεθνή κέντρα για τους υποστηρικτές του, ένας αντάρτης που έδωσε τη ζωή του σε έναν αγώνα που θεωρούσε δίκαιο. Η αλήθεια της ιστορίας δεν γράφεται με μία φωνή γράφεται μέσα από τη σύγκρουση αυτών των αφηγήσεων.
Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΩΡΟΦΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΟΣΦΥΟΚΑΜΠΤΑΣ ΚΟΛΑΚΑΣ