ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ
Θεολόγου – Καθηγητού
Ουδέποτε
υπήρξε στην Εκκλησία απουσία πατερικών μορφών. Όπως σε κάθε εποχή, και στους
σύγχρονους χρόνους αναδείχνονται Πατέρες και διδάσκαλοι. Μια τέτοια σύγχρονη
πατερική μορφή υπήρξε και ο Σέρβος νεοφανής άγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς), επίσκοπος Ζίτσης και Αχρίδος, ο οποίος
έλαβε την προσωνυμία «ο Σέρβος
Χρυσόστομος», λόγω της ρητορικής του δεινότητας και των αγώνων του για την
μόνη σώζουσα ορθόδοξη πίστη.
Γεννήθηκε
στις 23 Δεκεμβρίου 1880 στο χωριό Λέλιτς της Νότιας Σερβίας από φτωχούς,
πολύτεκνους και ευσεβείς γονείς. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στη Ιερά Μονή Τσέλιε. Από μικρό παιδί
έδειξε μια ασυνήθιστη αγάπη για την Εκκλησία και κλίση για την αρετή και την
προσευχή. Απομονώνονταν συχνά και προσεύχονταν με τις ώρες. Μετά την εγκύκλιο
μόρφωσή του εισήχθη στην Ιερατική Σχολή
του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Εκεί έδειξε ιδιαίτερη επιμέλεια στις σπουδές
του, ώστε το Πατριαρχείο της Σερβίας, εκτιμώντας την φιλομάθειά του και το ήθος
του, τον έστειλε με υποτροφία για ανώτερες σπουδές στην Ελβετία, την Γερμανία
και την Αγγλία. Έμαθε επίσης άριστα
επτά γλώσσες.