Δυο ἀδελφα ῥευματα

Ἑορτολόγιο: Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, 1990, στὴν ἱερά Μονῆ Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὄρους 
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄
Φλώρινα, ἀριθμ. φύλλου «ΚΥΡΙΑΚΗΣ» 1094(2)
Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Πέμπτη 6 Αὐγούστου 2026 (2004)

Δυο ἀδελφα ῥευματα

Τὴν ἡμέρα αὐτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου θὰ ἔπρεπε, ἀγαπητοί μου, νὰ εἶνε κοντά μας γιὰ νὰ μᾶς μιλήσῃ ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους πατέρας καὶ διδασκάλους τῆς Ἐκ­κλησίας ποὺ πολὺ ἐμβάθυνε στὸ νόημα τῆς ἑ­ορ­­τῆς. Ποιός; Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἀρ­χιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Ἔζησε στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ ἄφησε ἀνεξίτηλα ἴχνη, διότι ἐκτὸς ἄλλων ἔδωσε καὶ μάχη πάνω σὲ ἕνα σοβαρὸ ζήτημα σχετικὸ μὲ τὴ σημερινὴ ἑορτή. Ποιό ζήτημα· Τὸ φῶς ποὺ εἶδαν οἱ μαθηταὶ κατὰ τὴ Μεταμόρφωσι τί ἦταν, κτιστὸ ἢ ἄκτιστο;

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΠΡΟΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

     «Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς» (Ματθ.17,2).

     Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου αποτελεί μία από τις λαμπρότερες Δεσποτικές εορτές της Εκκλησίας μας. Δεν πρόκειται απλώς για την ανάμνηση ενός θαυμαστού γεγονότος από την επίγεια ζωή του Χριστού, αλλά για μια βαθιά αποκάλυψη του μυστηρίου του Θεανθρώπου και συγχρόνως για την προαναγγελία της δόξης που επιφυλάσσει ο Θεός σε όσους ενωθούν μαζί Του.

Άγνωστα Συναξάρια: Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Ηλίας ο εξ Ηλιουπόλεως του Λιβάνου (Μέρος Γ΄)

(ΜΕΡΟΣ Γ΄)

 ἀπό τήν σειρά ΑΓΝΩΣΤΑ ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ 11,

Κεντρική διάθεση: ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Ἀκολούθησε καινούργια διαταγή ἐναντίον τοῦ ἁγίου, νά τόν ὁδηγήσουν ξανά στό δεσμωτήριο σέρνοντάς τον σιδηροδέσμιο. Καθώς σβαρνιζόταν βάναυσα χάμω ὁ μάρτυρας, μαζευόταν πλῆθος ἀνθρώπων πού βρίσκονταν στήν ἀγορά, κι ἄλλοι ἀπό αὐτούς τόν ποδοπατοῦσαν, ἄλλοι τόν ἔφτυναν κι ἄλλοι ἔρριχναν ἐναντίον του ὅσα ἀντικείμενα τύχαινε νά βροῦν πεταμένα στό διάβα τους, ἀπό αὐτά πού συνήθως ἐγκαταλείπονται στίς διάφορες τοπικές λαϊκές ἀγορές. Ἐκείνη τήν βραδιά κλείστηκε στήν φυλακή μέ αὐστηρά μέτρα ἀσφαλείας ὁ ἅγιος κι ἔνοιωθε συνεχῶς ἀφόρητους πόνους στό σῶμα του. Ξαφνικά εἶδε ἕνα οὐράνιο φῶς νά χύνεται καί νά περιλούζει τά πάντα ὁλόγυρά του, ἐνῶ ταυτόχρονα (ὅπως διηγήθηκε σέ κάποιους ὁ δεσμοφύλακας) ἀκούγονταν μές στήν παράξενη φεγγοβολή μελωδικές φωνές ἀπό κάποιους πού ἔψελναν. Βέβαια, ὅπως ξέρουμε, κανένας δέν συζήτησε ποτέ μέ τόν ἅγιο ἀπό τότε πού ὁ τελευταῖος κλείστηκε στήν φυλακή γιά δεύτερη φορά. Μόνο ἴσως στήν περίπτωση πού ὁ κατάδικος ἅγιος στάθηκε στό βῆμα τοῦ δικαστῆ ἤ κι ἄν καμμιά φορά ὁ ἴδιος βγῆκε μέ ἄδεια ἔξω ἀπό τό δεσμωτήριο, μόνο τότε μπορεῖ νά συζήτησε μαζί του κάποιος ἀπό τούς γείτονες πού ἔτυχε νά εἶναι ἐκεῖ. Πάντως στό ἐδώλιο τοῦ κατηγορουμένου ὁ ἅγιος Ἠλίας ὁμολόγησε ὅτι εἶδε μόνο τόν Χριστό νά τοῦ ἀλείφει τίς πληγές καί νά τόν ἐνισχύει στόν ἀγώνα του (καί κανέναν ἀπό τούς ἀνθρώπους).

«Ὀλιγοπιστε! Εις τι ἐδιστασας;» (Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου)

Ὅσοι ἔχουν μάτια καί αὐτιά τῆς ψυχῆς, βλέπουν τόν Χριστό καί σήμερα νά περπατάῃ πάνω στά κύματα καί τόν ἀκοῦνε νά λέῃ· «Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

Καί σήμερα ἡ πατρίδα μας δοκιμάζεται. Μόνο ἡ πίστι, ἡ ἀκράδαντη πίστι, μπορεῖ νά κάνῃ τό θαῦμα. Ἀρκεῖ ἡ Ἑλλάς νά ἐπαναλάβῃ στόν Κύριο τήν φωνή τοῦ Πέτρου «Κύριε, σῶσον με».

Καί σήμερα ἡ οἰκογένεια ὡς θεσμός πλήττεται ἀπό τά κύματα μοντέρνων ἀντιλήψεων, συνηθειῶν καί νομοθετημάτων. Οἱ σύζυγοι, πού βλέπουν τό σκάφος τους νά κάνῃ νερά, ἄς γονατίσουν καί ἄς φωνάξουν: «Κύριε, σῶσε τό σπίτι μας, ἅπλωσε τό χέρι σου καί κράτησέ μας, νά μή καταποντισθοῦμε!».

Ποῦ ἔγκειται ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ ἀνθρώπου...

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ: 

Ποῦ ἔγκειται ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἄν δέν ἔχη ψυχή ξεχωριστή; 

Ἄν μόνο στο σῶμα, τότε εἶναι καί τά ζῶα ἁμαρτωλά!

Ἡ πραότητα εἶναι ἄξια νὰ τὴ θυμᾶται ὁ Θεός

 Καμία σχεδὸν ἀπὸ τὶς ἀρετὲς δὲν φοβοῦνται οἱ δαίμονες, ὅσο τὴν πραότητα. Αὐτὴ εἶχε ὁ μέγας ἐκεῖνος Μωϋσής, καὶ ὀνομάστηκε πρᾶος περισσότερο ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους (Ἀριθ. 12, 3). Καὶ ὁ ἅγιος Δαβὶδ ἀποφάνθηκε, ὅτι ἡ πραότητα εἶναι ἄξια νὰ τὴ θυμᾶται ὁ Θεός, καθὼς λέει: «θυμήσου κύριε τὸν Δαβὶδ καὶ ὅλη τὴν πραότητά του» (Ψαλ. ρλα΄ 1)

Η Ελλάδα ξεπουλιέται βάση σχεδίου.....

facebook

Είναι οι «νέου τύπου οικογένειες» το μέλλον της Ελλάδας μας, κυρία Υπουργέ;

Ποιο είναι το μέλλον μιας κοινωνίας που επενδύει σε ελλιπείς, στείρες και πολυδάπανες συγκατοικήσεις;

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσαν οι δηλώσεις της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας κας Δόμνας-Μαρίας Μιχαηλίδου πως «Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος, και γι’ αυτό ακριβώς είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για inclusion και διαφορετικότητα. Δεν μπορείς να πεις ότι η τυπική οικογένεια του μέλλοντος είναι μια οικογένεια με δύο γονείς και τρία παιδιά. Δεν μπορείς να το πεις αυτό. Έχουμε πολυδιάσπαση των νοικοκυριών. Η δική μας πολύ μεγάλη αγωνία είναι να δημιουργήσουμε όλες αυτές τις ελευθερίες, όλον αυτόν τον χώρο, το χρόνο, και το χρήμα, που μπορεί να χρειάζεται μια οικογένεια, έτσι ώστε να μπορεί ελεύθερα να κάνει την δική της επιλογή». ⁽¹⁾

Η αφαίρεση της αγέννητης ζωής υπό το πρίσμα της Ηθικής και του Δικαίου

  

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

              ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Η αφαίρεση της αγέννητης ζωής υπό το πρίσμα της Ηθικής και του Δικαίου

Η στοιχειακή αποδόμηση του «εγώ» και του άλλου,

την οποία καμία ιδεολογική επιλογή, κανένας δικαιωματισμός,

λόμπι, πολιτική ή νομική απόφαση δεν μπορεί να εκλογικεύσει

Πρόλογος

Το ερώτημα που προηγείται όλων των δικαιωμάτων

Υπάρχουν ζητήματα που επιτρέπουν στον άνθρωπο να διαφωνεί χωρίς να κινδυνεύει το θεμέλιο της κοινής ζωής. Υπάρχουν όμως και ζητήματα, στα οποία η διαφωνία δεν αφορά απλώς

Από την «Αγία Ελληνική Οικογένεια»... στο «Δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια». Η πορεία μιας κοινωνίας που κινδυνεύει να ξεχάσει ποια είναι.

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος. Πρέπει να μιλήσουμε για το inclusion και τη διαφορετικότητα.»

Αυτή ήταν η πρόσφατη δήλωση της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Ομολογώ πως, όταν την άκουσα, δεν με ξένισε μόνο το περιεχόμενό της. Με προβλημάτισε ακόμη περισσότερο ο συμβολισμός της. Γιατί δεν ειπώθηκε από έναν πανεπιστημιακό ή έναν σχολιαστή της επικαιρότητας. Ειπώθηκε από την πολιτική προϊσταμένη του ίδιου του Υπουργείου που φέρει στον τίτλο του τη λέξη «Οικογένεια».

Και τότε αναρωτήθηκα:

«Γιατί όλοι οι χριστιανοί δεν έχουν την ίδια Χάρη από το Άγιο Πνεύμα;»

Άγιος Τύχων ο Αγιορείτης

 «Στην Εκκλησία που πας ν’ ανάψεις κερί, αν δώσεις δέκα δραχμές παίρνεις μικρό, αν δώσεις είκοσι, μεγαλύτερο. Κι αν δώσεις εκατό, παίρνεις λαμπάδα.

 Έτσι γίνεται και με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος: όσο πιο πολλά δίνεις στον Θεό από την καρδιά σου – με πίστη, ταπείνωση, μετάνοια, προσευχή και αγάπη – τόσο πιο πολλά λαμβάνεις από τη χάρη Του».

Τη μέγιστη τιμή στην Εκκλησία κάνουν όσοι αγωνίζονται εναντίον του κακού.

Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι κάνουν τιμή στην Εκκλησία επειδή την επισκέπτονται. Κάποιοι απʼ αυτούς έχουν το εξής σκεπτικό: «Κοίτα, εγώ, άνθρωπος του εικοστού αιώνα, ανώτερος υπάλληλος, ντυμένος με κουστούμι και γραβάτα, με γνώσεις φυσικής και βιολογίας, αντί να πάω στο καφενείο ή στο θέατρο, έκανα την τιμή στην Εκκλησία και την επισκέφτηκα». Για τέτοιους ανθρώπους η Εκκλησία έχει μόνο μομφή και οίκτο.

Στην Εκκλησία κανένας δεν κάνει τιμή εκτός απʼεκείνον ο οποίος εξεγείρεται εναντίον του κακού. Τη μέγιστη τιμή στην Εκκλησία κάνουν οι μέγιστοι επαναστάτες εναντίον του κακού, οι οποίοι και τη θεμελίωσαν, και εκείνοι οι οποίοι μέσω των αιώνων κράτησαν τη λάμψη της.

Ἀπέλασις ἰμάμη, διότι ἐνύμφευε ἐννεαετῆ παιδία

   ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ καὶ ἄλλη περίπτωση ὀργανωμένης «ἱερῆς» παιδεραστίας στὸ Ἰσλάμ. «Στὶς ἀρχὲς Ἀπριλίου 2026, οἱ ἀρχὲς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου τῆς Ἰταλίας ἀπέλασαν ἀπὸ τὴ χώρα τὸν 25χρονο Πακιστανὸ ἰμάμη Ἀλὶ Κασίφ, ὁ ὁποῖος δημόσια ἐνέκρινε γάμους μὲ ἀνήλικα παιδιά, ἀναφέρει ἡ European Times. Ὁ κήρυκας συνέδεσε τὴν ἐνηλικίωση ἀποκλειστικὰ μὲ τὴν ἔναρξη τῆς ἐφηβείας. Δήλωσε ὅτι ὁ γάμος μὲ κορίτσια ἡλικίας ἐννέα ἐτῶν εἶναι ἀποδεκτὸς καὶ συμμορφώνεται πλήρως μὲ τὸ ἰσλαμικὸ δίκαιο. Ἡ ἀστυνομία τῆς πόλης Μπρέσια ἀμέσως ἀναγνώρισε τὶς ἐνέργειες τοῦ Πακιστανοῦ ὡς ἀπειλὴ γιὰ τὴ δημόσια τάξη καὶ τὴν κοινωνικὴ σταθερότητα. […]

ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Πολλοί από τους αγίους της Εκκλησίας μας υπήρξαν στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας διδάσκαλοι του Γένους μας. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Ευγένιος ο Αιτωλός, μια μεγάλη πνευματική και χαρισματική προσωπικότητα, ο οποίος έβαλε τη δική του σφραγίδα στην προάσπιση της Ορθοδοξίας και στην υπόθεση της παιδείας του υπόδουλου ορθοδόξου ελληνικού λαού μας.

      Έζησε τον 17^ο αιώνα, στην εποχή της πιο σκληρής δουλείας για τους υπόδουλους λαούς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Γεννήθηκε στο χωριό Μέγα Δένδρο, κοντά στο Θέρμο της Αιτωλίας το 1597. Στο ξακουστό χωριό που γεννήθηκε αργότερα ο έτερος μεγάλος άνδρας της Αιτωλίας Κοσμάς ο Αιτωλός. Καταγόταν από φτωχούς, αλλά ευσεβείς γονείς, τον Νικόλαο και τη Στάμω, με το επώνυμο Γιαννούλης. Έμεινε ορφανός και ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε, αλλά η μητριά του τον κακομεταχειρίζονταν. Από μικρός είχε δύο πόθους, τον μοναχικό βίο και την μάθηση. Έτσι πολύ νέος προσήλθε στο μοναστήρι της Παναγίας Βλοχού, κοντά στο Αγρίνιο.  Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα και εκκλησιαστική μουσική από τον λόγιο Γέροντα Αρσένιο, με τον οποίο συνδέθηκε με φιλία. Μετά ακολούθησε τον Αρσένιο στα Άγραφα. Κατέληξαν στη Μονή Τροβάτου Αγράφων, όπου υπήρχαν δύο ενάρετοι και γραμματισμένοι Γέροντες, ο Αντώνιος και ο Βαρθολομαίος, για να αυξήσει τις γραμματικές του γνώσεις και να μυηθεί στην μοναχική ζωή. Ας σημειωθεί πως η περιοχή των Αγράφων είχαν γίνει εστία πνευματικής αναγεννήσεως της υποδούλου Ελλάδος, λόγω της εκεί χαλαρής τουρκικής δουλείας.

Το δόγμα «πάνω απ' όλα η ανθρώπινη ζωή» που χρησιμοποιείται ως πολιτική ασπίδα έχει μετατραπεί σε ένα κυνικό άλλοθι.

 

Αυτή τη φορά ας μην μείνουμε στα λόγια που θα ξεχαστούν σε άλλο νέο σοκ και τα προσπεράσουμε ,αλλά ας τα κρατήσουμε στη μνήμη για τους νεκρούς πυροσβέστες την καμένη Ελληνική γη τις περιουσίες ανθρώπων μιας ζωής που χάθηκαν ,διαβάστε αυτό το κείμενο πρέπει να αντιδράσουμε σ αυτή την μαυρίλα της δήθεν πράσινης ανάπτυξης ενός 'επιτελικού κράτους' που σκέφτεται μόνο τις μπίζνες ,επενδύσεις με κόστος την Ελληνική γη και τίποτα για τον λαό ..Η φύση αυτές τις μέρες 'μιλάει' ζητά βοήθεια ας μη μένουμε άλλο αδρανείς, το χρωστάμε στη νεα γενιά να διορθώσουμε τα λάθη μας για όλα και τους νεκρούς που πέσαν και πέφτουν στο καθήκον....

«ΚYΡIE, ΣΩΣΟΝ ΜΕ»

 Κυριακὴ Θ΄ Ματθαίου (Ματθ. 14,22-34)

«ΚYΡIE, ΣΩΣΟΝ ΜΕ»

«…ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με» (Ματθ. 14,30)

Ο Χριστός, ἀγαπητοί μου, δὲν ἔζησε πολὺ στὰ Ἰεροσόλυμα, ἐκεῖ ποὺ ἦταν οἱ γραμματεῖς, οἱ φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς. Τὸν περισσότερο χρό­νο τῆς ἐπὶ γῆς ζωῆς του τὸν ἔ­ζησε κοντὰ στὴ λίμνη Γεννησαρὲτ ἢ θάλασσα τῆς Γαλιλαίας, ἐ­­κεῖ ποὺ οἱ ψαρᾶδες ἔῤῥιχναν τὰ δίχτυα τους γιὰ νὰ ζήσουν. Ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ψαρᾶδες διάλεξε καὶ τοὺς ἀποστόλους του, μὲ τοὺς ὁποίους ἀ­νεγέννησε τὸν κόσμο.
Στὴ λίμνη αὐτὴ ὁ Χριστὸς ἔκανε καὶ τὸ θαῦμα ποὺ περιγράφει τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο. Ποιό θαῦμα; Ἐὰν σᾶς ἔλεγαν ὅτι ἄνθρωπος περπάτησε πάνω στὴ θάλασσα, ποιός θὰ τὸ πίστευε; Καὶ ὅμως· «τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀν­θρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν» (Λουκ. 18,27).

Αἱ εὐεργετικαί θλίψεις

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἐναλλαγὲς στὴ ζωή του. Ἄλλοτε χαίρεται, γιατὶ ὅλα βαίνουν καλῶς στὴ ζωή του. Σκέπτεται, εὐχαριστεῖται καὶ ξεχνάει ὅτι ὁ οὐρανὸς δὲν εἶναι πάντα καθαρὸς καὶ διαυγής. Καὶ ἄλλοτε τὴ χαρὰ τὴ διαδέχεται ἡ θλίψη, ὅταν παρουσιάζονται ἐμπόδια στὴ ζωή του, ὅπως εἶναι οἱ ἀσθένειες, οἱ ἀποτυχίες, οἱ ἀδικίες, οἱ διωγμοί, οἱ συκοφαντίες καὶ πλῆθος ἄλλων δυσάρεστων γεγονότων.

Ἐκκλησία καί ἀνανέωση «ἕκαστος δέ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ...»

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, 
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα (Α΄ Κορ. γ΄ 9-17)

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ «ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ», σελ. 170, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».
Ὁ Ἀπ. Παῦλος, μιλῶντας σήμερα γιά «ἐποικοδομή» καί γιά τό «θεμἐλιο» τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς βοηθεῖ νά συλλάβουμε Ὀρθόδοξα - ἐκκλησιαστικά τήν ἔννοια τῆς ἀνανεώσεως.
Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι κοσμικό μέγεθος, ἀλλά θεανθρώπινη πραγματικότητα, ἁγιοτριαδική ζωή, κοινωνία μέσα στόν κόσμο. «Ἐφυτεύθη» στόν κόσμο, ὅπως θά πεῖ ὁ ἅγ. Εἰρηναῖος, γιά νά σώζεται ὁ κόσμος μέσα σ’ αὐτήν. Σωτηρία εἶναι ἡ ἐνσωμάτωσή μας στήν Ἐκκλησία, ἡ ἐκκλησιοποίησή μας, δηλαδή ἡ «ἐν Χρίστωσή» μας. Σώζει δέ ἡ Ἐκκλησία ὄχι μέ κοσμικά μέσα, ἀλλά μέ τήν θεία Χάρη, πού κατέχει.

«Χαῖρε Παρθένε»

 

   «Χαῖρε Παρθένε», φωνάζω δυνατά, ἐσὺ εἶσαι τὸ καταφύγιό μου στὸν καιρὸ τῆς ἀδυναμίας μου καὶ τῶν δυσκολιῶν, γιὰ τὶς ὁποῖες δὲν βρίσκω διέξοδο.

       Μέγας Φώτιος

«ΕΠΟΠΤΑΙ ΓΕΝΗΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΕΙΝΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΟΣ»

«ΕΠΟΠΤΑΙ ΓΕΝΗΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΕΙΝΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΟΣ»

(Α΄Πέτρ.1,16)

(Εόρτιο αφιέρωμα στη μεγάλη δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου. Σύντομη θεολογική προσέγγιση της ορθοδόξου διδασκαλίας περί των ακτίστων ενεργειών του Θεού και της δυνατότητος μετοχής των πιστών σε αυτές).

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου-Καθηγητού

        Αν μελετήσουμε με προσοχή τα Ιερά Ευαγγέλια θα διαπιστώσουμε πως οι  μαθητές του Κυρίου φωτίζονταν σταδιακά και κατανοούσαν  το τι ήταν πραγματικά ο Διδάσκαλός τους. Έπρεπε να απαλλαγούν από τις λαθεμένες περί Μεσσία ιουδαϊκές προσδοκίες και να οδηγηθούν στην επίγνωση του Υιού του Θεού. Σε αυτό συνέβαλλε ουσιαστικά ο Κύριος με τις κατ’ ιδίαν διδασκαλίες Του, τα θαύματά Του, τις συζητήσεις. Σε αυτή την προοπτική εντάσσεται και το γεγονός της Μεταμορφώσεως.

Κυψέλη: Αφγανός δολοφόνησε Βρετανίδα γιατί ήταν Χριστιανή και δεν… τρέχει τίποτα!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Οι ισλαμολάγνοι Ευρωπαίοι ηγέτες κάνουν μάθημα φύλαξης… συνόρων στον πρωθυπουργό της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, λόγω της μαζικής εισβολής λαθρομεταναστών από το Μαρόκο στον Ισπανικό θύλακα, Θέουτα, στη Βόρεια Αφρική. Δηλαδή τι λένε στην ουσία οι Μερτς, Φον ντερ Λάιεν, Μελόνι και Σία;

«Εμείς τους μπάζαμε λίγους-λίγους και αθόρυβα και ο Σάντσεθ μας χάλασε την… πιάτσα». Γιατί μην τρελαθούμε και πιστέψουμε ότι ξαφνικά οι ευρωβαρόνοι θυμήθηκαν την αξία των συνόρων! Αν υπολογίσουμε πόσοι έχουν φτάσει Κρήτη και Γαύδο τα τελευταία 3-4 χρόνια, μιλάμε για Θέουτα επί 10! Και μάλιστα με Frontex, με υποτιθέμενες θαλάσσιες περιπολίες και όλα τα συναφή!

Ο σπουδαιότερος Έλληνας αγωνιστής του 1821 που έχουμε κανονική φωτογραφια του γύρω στα 1877, λίγο πριν εκδημήσει εις Κύριον

 

Γράφει ο  Στυλιανός Καβάζης

 

 Ο γνωστός μπουρλοτιερης Κωνσταντίνος Κανάρης με τα παράσημα της τότε εποχής,αν και κοντά στα 85 έτη στη φωτογραφία δείτε το ύφος του και την κορμοστασιά του. Μονο το βλέμμα του να έβλεπαν οι απέναντι...

 

Γράφει ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης (ο ξάδελφος του Αγίου των γραμμάτων Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και κατόπιν μοναχός Ανδρόνικος), σε άρθρο του στο περιοδικό «Οι Τρεις Ιεράρχαι» (φύλλο 606/1925), για τον αρχιμπουρλοτιέρη του αγώνα (αλλά και του μοναδικού Έλληνα πρωθυπουργού που επί των ημερών του η Βουλή ψηφίζει ή αναθεωρεί το Σύνταγμα της Ελλάδας δυο φορές, το 1844 και το 1864) τον Κωσταντή Κανάρη, επεισόδια πραγματικά αξιοθαύμαστα.

Πενθοῦσαν δηλαδὴ γιὰ κείνους ποὺ ἁμάρταναν...

Οἱ θρῆνοι καὶ τὰ δάκρυα τῶν Ἁγίων εἶχαν ὡς κίνητρο τὴν ἀγάπη πρὸς τὸ Θεό. Φρόντιζαν ὅμως, ταυτόχρονα, καὶ γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν ὁμοίων τους ἀνθρώπων. Πενθοῦσαν δηλαδὴ γιὰ κείνους ποὺ ἁμάρταναν καὶ προσπαθοῦσαν νὰ τοὺς διορθώσουν μὲ δάκρυα.

    Μέγας Βασίλειος

Σχέση σώματος και ψυχής στις “ολιστικές” θεραπείες.

 

Ετεροδιδασκαλίες - Ιατρική της Νέας Εποχής

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στεφάνου Στεφόπουλου

Συχνά, διάφοροι “θεραπευτές” και οι σχετικές διαφημίσεις των διαφόρων σχολών-κέντρων των “εναλλακτικών” θεραπειών χρησιμοποιούν όρους που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να κατανοήσουν.

Ένας απ αυτούς είναι η “ολιστική θεραπεία”.

Η λέξη “ολιστική” είναι ένας όρος που κυρίως χρησιμοποιείται στις “εναλλακτικές” μεθόδους θεραπείας και σημαίνει ότι ο θεραπευτής βλέπει τον άνθρωπο σαν ένα ενιαίο σύνολο. Δεν κοιτάζει μόνο το άρρωστο όργανο ή το σύμπτωμα αλλά αντιμετωπίζει μαζί το σώμα, τον νου (σκέψεις, συναίσθημα) και το πνεύμα.

Ἡ εὐκαιρία τοῦ καλοκαιριοῦ

  Λέμε πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι εὐκαιρία ξεκούρασης, περιπλάνησης κι ἀνέμελης ζωῆς γιὰ ὅλους μας…

Λέμε πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι εὐκαιρία ἐπαφῆς μὲ τὴ φύση (τὴ θάλασσα ἢ τὸ βουνό), γνωριμίας ἀγνώστων τόπων, ἀνθρώπων, νοοτροπιῶν κ.λπ….

Λέμε, πάλι, πὼς τὸ καλοκαίρι εἶναι μία θαυμάσια εὐκαιρία γνωριμίας μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀγαπᾶμε, ἐπαφῆς μὲ τὴν οἰκογένειά μας [ποὺ … πόσο (καλὰ) βλεπόμαστε τὸν ὑπόλοιπο χρόνο ὅλοι ἀπασχολημένοι μὲ τὶς δουλειὲς καὶ τὰ διαβάσματά μας;], ἐπαφῆς καὶ μὲ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας ἀκόμη…

Περὶ τοῦ θεμελιώδους ἀφηγήματος τοῦ ὁμοφυλόφιλου ἀκτιβισμοῦ καὶ τῆς 392/2026 ἀπόφασης τοῦ ΣτΕ.

  

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου

Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd 

1. Ἡ ἱστορία τῶν παρελάσεων ὑπερηφανίας τῶν ὁμοφυλοφίλων. 

Τὰ τελευταία χρόνια κάθε ἔτος τὸν μήνα Ἰούνιο παρακολουθοῦμε νὰ διεξάγονται οἱ λεγόμενες «παρελάσεις ὑπερηφανείας» (Gay Pride Parade) ἀπὸ ἄτομα μὲ «ἰδιαίτερες» σεξουαλικὲς προτιμήσεις, τὰ ὁποία τοποθετοῦν τοὺς ἑαυτούς τους στὴν ὁμάδα τὴν αὐτοαποκαλούμενη ὡς «ΛΟΑΤ». Μέσα ἀπὸ τὶς παρελάσεις αὐτὲς διεκδικοῦν, ὅπως ἐξηγοῦν, νὰ ἔχουν ἴσα ἀνθρώπινα δικαιώματα, νὰ εἶναι κοινωνικὰ ἀποδεκτοί, νὰ μποροῦν νὰ ἐκφράζονται ἐλεύθερα. Μὲ αὐτὲς κυρίως, χωρὶς ὅμως νὰ λείπουν καὶ ἄλλες δράσεις τους, πέτυχαν ὄντως νὰ ὑπερασπίσουν τὸν τρόπο ζωής τους («gay life style») καὶ νὰ παράγουν νομικὰ ἀποτελέσματα ὑπέρ τῶν ἀπαιτήσεών τους, ὅπως (χωρὶς νὰ ἰσχύουν ὅλα στὴ χώρα μας): ἡ ἀποποινικοποίηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ἡ νομικὴ ὑπεράσπιση κατὰ τῶν διακρίσεων καὶ τοῦ ἐκφοβισμοῦ, ἡ νομοθέτηση τοῦ σύμφωνου συμβίωσης ἀνεξαρτήτως φύλου, ἀλλὰ στὴν συνέχεια καὶ τοῦ πολιτικοῦ γάμου μὲ δυνατότητα υἱοθεσίας τέκνων (!), ἡ υἱοθέτηση λέξεων ὅπως «γονέας 1» ἤ «γονέας 2» ἀντὶ «πατέρας» καὶ «μητέρα», ὅπως καὶ ἡ ἀλλαγὴ ταυτότητας φύλου καὶ ὀνόματος βάση τῆς τεχνητῆς διακρίσεως μεταξὺ βιολογικοῦ φύλου καὶ «κοινωνικοῦ φύλου», ἀλλὰ ἐπιπλέον καὶ δικαίωμα αὐτοπροσδιορισμοῦ κάποιου ὡς «το», ἀντὶ «ὁ» ἤ «ἡ» (δηλαδὴ ὡς οὔτε ἄρσεν, οὔτε θήλυ, ἀλλὰ ὡς ἔχων τρίτο φύλο). Τέλος, μὲ τὶς δυνατότητες ποὺ δίνει πλέον ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη, ἦρθε καὶ ἡ νομιμοποίηση ἐπέμβασης ἐπαναπροσδιορισμοῦ φύλου καὶ ὀρμονοθεραπεία (βλ. στὸ Παρ. Α’ πὼς ἀπὸ αὐτὴ βλάφτηκαν πολλοὶ νέοι)!