Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026

Η αγία Παρασκευή θεραπεύει το μάτι του Γιώργου

–Κυρία, τρέξτε, ο Γιώργος τυφλώθηκε!
–Τον τρύπησε με σύρμα ο Χριστόφορος!
–Δεν έφταιγε ο Χριστόφορος, κυρία, κατά λάθος έγινε!
Συνέβη στη Δράμα, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Πέμπτη Δημοτικού πήγαινε ο Γιώργος, όταν σε σχολική εκδρομή, πάνω στο παιχνίδι σχίστηκε το μάτι του από σύρμα. Για λίγο επικράτησε πανικός. Μα οι δάσκαλοι ενήργησαν ψύχραιμα. Κάλεσαν τον πατέρα του Χριστόφορου, που ήταν γιατρός, έφτασε αμέσως και μετέφερε τον Γιώργο σε Νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη.

Να λοιπόν ένα από τα αίτια που προωθείται με τέτοιο ζήλο, από τις ηγετικές ελίτ του ''ανεπτυγμένου'' κόσμου, η αθεϊα

 Χθες είδα, στα σχόλια που υπήρχαν κάτω από κάποια ανάρτηση, κάποια κυρία να λέει ''οι αστυνόμοι δεν είναι μόνο όργανα του νόμου είναι και πρόσωπα και θα λογοδοτήσουν στον Θεό''.

 Ευστοχότατη διευκρίνιση! Το ότι είσαι όργανο του νόμου δεν σου στερεί την αίσθηση ευθύνης στην επιλογή του δικαίου και αδίκου. Μάλιστα, η ευθύνη απέναντι στον Θεό πάντα προηγείται της όποιας άλλης ευθύνης. Έτσι είναι δημιουργημένος ο άνθρωπος. Με τρόπο που να φέρει την ευθύνη αυτή ως προτεραιότητα. Το να αρνείται να το πράττει σημαίνει ανταρσία εναντίον του δημιουργού του. Και ανταρσία εναντίον της ιδίας του φύσης ως ανθρώπου βέβαια. Πράγμα που δεν μπορεί παρά να έχει οδυνηρές, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, συνέπειες για τον ίδιο.

– Παππού, δέν ὑπάρχει ἁμαρτία ἐξομολογουμένη πού νά μή συγχωρεῖται...

 

 Διηγεῖτο ὁ Γέροντας, ὅτι στό ἐξομολογητήριο κάποτε, ἕνας  ἐννενηντάχρονος παππούς ἐξομολογήθηκε για πρώτη φορά
ὅτι πρίν ἀπό πολλά χρόνια είχε πνίξει το νεογέννητο παιδί του, διότι δέν τό ἤθελε.
- Πάτερ, θά μέ συγχωρήσει ὁ Θεός γι' αὐτήν τή θηριωδία μου;
– Παππού, δέν ὑπάρχει ἁμαρτία ἐξομολογουμένη πού νά μή συγχωρεῖται. Πόσων χρόνων εἶσαι;
– Ἐννενήντα και βάλε...
– Πότε ἔγινε αὐτό πού μοῦ λές;
– Πρίν ἀπό πενήντα χρόνια.
– Σκέψου λοιπόν. Πόσο φιλάνθρωπος εἶναι ὁ Θεός πού σέ περίμενε πενήντα ὁλόκληρο χρόνια γιά τούτη τη στιγμή.

Μητροπολιτης Φλωρινης Αυγουστινος 1965: «Μαθετε, ω Αγιοι Ἀρχιερεις, ὅτι ἡ τυχον καθαιρεση μου για τον ἔλεγχο που ἐξασκω για τις σκανδαλωδεις ἐνεργειες σας...»

π. Αυγουστ. Μ.

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΟΛΕΜΟΥΝ & ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΟΛΕΜΟΥΝΤΑΙ. ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΟ ΚΑΚΟ & ΠΟΛΕΜΟΥΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ (Συνδεσμος φοιτητων Ἀσπις τῆς Ορθοδοξίας)

ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΟΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ: Εἴκοση ἄδικες μεταθέσεις, ἀπό τους ἀρχιερεῖς ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, κλήσεις σε πολιτικὰ καὶ ἐκκλησιαστικὰ δικαστήρια, φοβερές συκοφαντίας, ποὺ ἔφθασαν μέχρι τυμβωρυχίας, μόνο σε μια 25ετια (1940-1965).

Ἡ παρακάτω ἀπάντηση εἶναι για τὴν ἄδικη ἀπόφαση τῆς Ι. Συνόδου ποὺ τοῦ ἀπαγόρευε το κήρυγμα ἀπό κάθε γωνία τῆς Ἑλλάδος, για τους ἀγῶνες του ἐναντιον τοῦ μεταθετοῦ των ἐπισκόπων. Ὁλόκληρος ὁ Τύπος ἀντιπολιτεύσεως καὶ συμπολιτεύσεως ξεσηκώθηκε ἐναντιον τῆς Ι. Συνόδου. Ἐπί σειρά ἡμερῶν ἔγραφαν καυστικώτατα ἄρθρα για την ἐμπάθεια τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Πάνω ἀπό 20 βουλευτές ὅλων τῶν κομμάτων καταθέτουν ἐρωτήσεις στὴν Βουλή, γιὰ τὴν δίωξη τοῦ ἱεροκήρυκος καὶ ἄλλοι στέλνουν ζωηρά τηλεγραφήματα προς τὴν Ἱ. Σύνοδο καὶ τὴν Βουλή.

Θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια, αλλά ο Θεός δεν σου στέλνει σύζυγο; Γιατί συμβαίνει αυτό;

Θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια, αλλά ο Θεός δεν σου στέλνει σύζυγο; Γιατί συμβαίνει αυτό;

Απαντήστε στον εαυτό σας: γιατί θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια; Αν πρόκειται για τη δική σου ευτυχία, τότε θα απαιτείς από τον/την σύζυγό σου και τα παιδιά σου να χτίσουν τη ζωή τους σύμφωνα με τις επιθυμίες σου και αντί για την αναμενόμενη ευτυχία, θα αντιμετωπίζεις συγκρούσεις. Ωστόσο, αν σκοπεύεις να φέρεις χαρά στους αγαπημένους σου μέσω της προσφοράς, της θυσίας και της υπομονής, τότε είσαι πιο προετοιμασμένος/η για την οικογενειακή ζωή και ο Θεός θα σου στείλει σύζυγο. Όταν ένας Χριστιανός δεν σκέφτεται τον εαυτό του, αλλά υπηρετεί τους άλλους, ταπεινώνοντας τον εαυτό του, τότε η ευτυχία αναζητά τον εαυτό της.

«Γιατί η ζωοφιλία έγινε μόδα και το κυνήγι εχθρός;»

ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΠΑΤΣΙΔΗΣ

Στις μέρες μας πολλοί ακούνε για κυνήγι και αφηνιάζουν, λες και πρόκειται για κάτι ξένο ή βίαιο. Ξεχνούν όμως ότι η ίδια η ύπαρξή τους, η επιβίωση των προγόνων τους και ο πολιτισμός που κληρονόμησαν στηρίχτηκε πάνω σε αυτό. Ο άνθρωπος που κάποτε ζούσε χάρη στο κυνήγι, τώρα το πολεμά επειδή έχει ξεχάσει τι σημαίνει φύση και τι σημαίνει πραγματικότητα.

Ο μέσος άνθρωπος σήμερα ζει σε πόλη, δουλεύει σε γραφείο, δεν καλλιεργεί, δεν εκτρέφει, δεν κυνηγά, δεν σφάζει, δεν βλέπει θάνατο ούτε και βλέπει γέννα. Η επαφή του με τη φύση είναι… τα βίντεο στα σόσιαλ. Άρα έπαψε να καταλαβαίνει κύκλο ζωής, έπαψε να βλέπει θηρευτές-θήραμα, έπαψε να γνωρίζει τι σημαίνει άγρια φύση, έπαψε να έχει εικόνα από ισορροπίες, τροφικά πλέγματα και φέρουσα ικανότητα. Ως εκ τούτου, σε έναν τέτοιο κόσμο το κυνήγι παρεξηγείται αυτόματα ως «βία», γιατί ο μέσος άνθρωπος δεν έχει καμμία πραγματική εμπειρία φυσικών διαδικασιών. Ενώ για παράδειγμα ένα βίντεο με αρκουδάκι να παίζει στο χιόνι γίνεται «απόδειξη» ότι όλα τα ζώα είναι… χνουδωτά καρτούν.

Ἡ ἀλλαγὴ τῶν πολιτικῶν γιὰ τοὺς ΛΟΑΤΚΙ

Τὸ κίνημα τῶν ΛΟΑΤΚΙ γνώρισε φέτος μία ὀ­δυνηρὴ ἔκπληξη: οἱ βασικοὶ ἐκφραστὲς τοῦ πολιτικοῦ συστήματος τοὺς γύρισαν τὴν πλάτη.
Ἡ ἑταιρεία ΣΤΑΣΥ ἀρνήθηκε νὰ ἀναρτήσει μέσα στὸ Μετρὸ τῆς Ἀθήνας ἀφίσες ποὺ διαφήμιζαν τὸ «gay pride» τῆς πλατείας Συντά­γματος. Ἔτσι τὸ Σάββατο 13 Ἰουνίου 2026, μὲ ἐξαίρεση τοὺς κυρίους Χάρη Δούκα, Στέφανο Κασσελάκη καὶ τὴν κυρία Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ὅλοι οἱ ἄλλοι πολιτικοὶ ἀρχηγοὶ καὶ βουλευτὲς ἐξαφανίσθηκαν. Δὲν φάνηκαν αὐτὴ τὴ φορά, ὅπως στὸ παρελθόν, ὑπουργοὶ καὶ βουλευτὲς ποὺ εἶχαν δώσει τὸ «παρὼν» σὲ προηγούμενες παρελάσεις. Δὲν φάνηκε οὔτε ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, οὔτε ὁ Νίκος Ἀνδρουλάκης…

Ο καλύτερος λόγος για να ζούμε όμορφα, όσο είμαστε ακόμα εδώ...

Κάθομαι και μας παρακολουθώ και γελάω. Πολεμάμε για κληρονομιά, που δεν προλάβαμε καν να αφήσουμε. Ανησυχούμε για φράχτες, για χώρους στάθμευσης, για το ποιος είπε, ποιος δεν είπε, ποιος χαιρέτησε πρώτος και ποιος έδειχνε άσχημος.
Είναι σαν να υπογράψαμε συμβόλαιο με τον Θεό, ότι είμαστε οι τελευταίοι που θα φύγουμεαπό τον πλανήτη.
Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και ταυτόχρονα, πολύ πιο δύσκολη να την καταπιείς.
Σε εκατό χρόνια, σχεδόν κανείς μας δεν θα είναι εδώ.
Το σπίτι, για το οποίο δουλεύεις δύο βάρδιες και πληρώνεις για 30 χρόνια, θα έχει άλλον ιδιοκτήτη. Ίσως κιόλας, κάποιος που θα το ανακαινίσει πλήρως, θα πει γελώντας:

Οἱ Ρῶσσοι ἐξευτέλισαν στό φῶς τῆς ἡμέρας τόν Σύμβουλο Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας

Φαρσέρ ἀπό τήν Μόσχα ἀπέσπασαν ἀπό τόν Θάνο Ντόκο τήν ὁμολογία ὅτι «σέ λίγους μῆνες θά ἔχουμε ἐκλογές» καί ὅτι «νέο οὐκρανικό drone θά μᾶς δημιουργήσει πρόβλημα», τήν στιγμή πού ὁ Πρωθυπουργός παρέπεμψε τίς κάλπες στό… 2027 καί χαμήλωσε τούς τόνους γιά τά bots τῶν Τεμπῶν.
Τό ζήτημα ἔχει δύο πτυχές. Ἡ μία εἶναι ἡ ὀφθαλμοφανής.
Ὁ Σύμβουλος Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας τῆς χώρας ἐξευτελίσθηκε ἀπό κάποιους Ρώσσους φαρσέρ (!) καί κατεγράφη νά ὁμιλεῖ γιά λίαν εὐαίσθητα θέματα κυβερνητικῆς πολιτικῆς νομίζοντας ὅτι ὁμιλεῖ μέ Οὐκρανούς. Ἡ δεύτερη, ἐξ ἴσου σημαντική, εἶναι τί ἄλλο ἀνάλογο μπορεῖ νά ἔχει συμβεῖ χωρίς νά τό γνωρίζουμε καί χωρίς νά τό ἔχουν ἀντιληφθεῖ οἱ ἴδιοι οἱ ἐμπλεκόμενοι. Δηλαδή, ἄν εἶναι τόσο εὔκολο νά ἐξαπατηθεῖ ὁ Σύμβουλος Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας, δημιουργοῦνται ὑποψίες ὅτι αὐτό μπορεῖ νά ἔχει συμβεῖ καί ἄλλες φορές.

Ἡ περιπέτεια τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας σὲ παγκόσμια ψηφιακὴ ἐφαρμογὴ

Πρόσφατη ἀπόφαση τῆς κολοσσιαίας ἑταιρείας ψηφιακῶν ἐφαρμογῶν «Amazon» νὰ ἀποκλείσει τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα ἀπὸ παγκόσμια εἰδικὴ ψηφιακὴ βάση προκάλεσε ἔντονες ἀντιδράσεις καὶ ἕνα διεθνὴ ἐγκωμιασμὸ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ἀπὸ ἀνθρώπους τοῦ πνεύματος. Ἡ σχετικὴ δημοσίευση στάθηκε ἐξόχως ἐνδιαφέρουσα:

Από τον βίο του αββά Σισώη

 

Πατερικό ανθολόγιο

 Ένας αδελφός που είχε αδικηθεί από άλλον αδελφό πήγε στον αββά Σισώη και του είπε: «Κάποιος αδελφός με αδίκησε και θέλω να βρω το δίκιο μου». Ο γέροντας τον παρακαλούσε: «Μη, παιδί μου· καλύτερα άφησε την υπεράσπισή σου στον Θεό». Εκείνος επέμενε: «Δεν θα σταματήσω μέχρι να βρω το δίκιο μου». Είπε τότε ο γέροντας: «Ας προσευχηθούμε, αδελφέ», και αφού σηκώθηκε είπε: «Θεέ, δεν έχουμε πια την ανάγκη της φροντίδας σου, γιατί εμείς μόνοι μας βρίσκουμε το δίκιο μας». Όταν το άκουσε αυτό ο αδελφός, έπεσε στα πόδια του γέροντα και είπε: «Δεν αντιδικώ άλλο με τον αδελφό· συγχώρησέ με, αββά».

Οι Γεργεσηνοί και εμείς

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
….Οι Γεργεσηνοί κι οι Γαδαρηνοί …είδαν και τους δυο θεραπευμένους, που ενώ λίγο νωρίτερα έμοιαζαν νεκροί, τώρα κάθονταν ιματισμένοι και σωφρονούντες, σα 
ν’ αναστήθηκαν εκ νεκρών. 
 Κοίταξαν μετά το πρόσωπο του πράου και ταπεινού Κυρίου…
 Αντί να κάνουν μετάνοια και να τον ευχαριστήσουν που έσωσε τους δυο δαιμονισμένους, εκείνοι παραπονιούνταν επειδή έχασαν τα γουρούνια! 
Αντί να προσκαλέσουν τον Κύριο για να τον φιλοξενήσουν, του ζήτησαν να φύγει από τα όριά τους όσο γίνεται πιο γρήγορα. Αντί να υμνήσουν και να δοξολογήσουν το Θεό, εκείνοι άρχισαν να θρηνούν για το χαμό των γουρουνιών.

Ἡ ὑποδούλευσις τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὰς πολιτικὰς σκοπιμότητας ὡς κίνητρον τοῦ οἰκουμενισμοῦ

Τοῦ κ. Nicolò Ghigi, ὑποψ. διδάκτορος,

Scienze dell’ Antichitá, Πανεπιστήμιον Ca Foscari, Venezia

  Σεβαστοὶ πατέρες, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,

 Τὸ παρὸν συνέδριο, στὸ ὁποῖο ἔχω τὴν τιμὴ νὰ συμμετέχω, τονίζει τὶς σκοτεινὲς συσχετίσεις ἀνάμεσα στὶς προσπάθειες ὑπονομεύσεως τῆς Ὀρθοδοξίας ἐκ τῶν ἔσω, μέσῳ τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ, καὶ στὰ στρατηγικὰ συμφέροντα ὁρισμένων παγκόσμιων δυνάμεων γιὰ τὸν ἀφανισμὸ αὐτοῦ ποὺ οἱ ἴδιες θεωροῦν ὡς ἕνα ἁπλό γεωπολιτικὸ χῶρο, δηλαδὴ τὸν ὀρθόδοξο χῶρο.

Τρίτη 7 Ιουλίου 2026

Τώρα πού έχετε δυνάμεις, κάντε ό,τι μπορείτε- όλα τα γράφει ό Θεός, και τήν τριχίτσα, τίποτε δεν πηγαίνει χαμένο

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ

  Μιά φορά, θυμάμαι, άνέβαινα ένα άνήφορο καί είχα τριάντα κιλά στήν πλάτη μου. Ήμασταν στίς Σταγιάτες τότε. Λοιπόν, είχα βάρος στόν ώμο, είχα καί στά χέρια. Ήταν καταμεσήμερο, ζέστη, καί νά άνεβαίνης τον άνήφορο. Αλλά έλεγα με τό νου μου ότι τώρα ό Χριστός άνεβαίνει με τον Σταυρό. Γερόντισσα Μακρίνα.
Πώς ἀνέβηκε ό Χριστός τον Γολγοθά; ’Έτσι καί ’γώ θά άνέβω. 

  Καί ’κείνη τήν ώρα πού ανέβαινα μέ κόπο καί μόχθο καί δέν μπορούσα καί είχε γίνει τό πρόσωπό μου σάν τό μαύρο πανί, αισθάνθηκα δυο χέρια νά μου σηκώνουν τό βάρος άπό τό πίσω μέρος. Πώς μέ σπρώχνετε καμμιά φορά στόν άνήφορο γιά νά άνέβω; Έτσι ἀνέβηκα, τόσο εύκολα, ούτε νά ιδρώσω ούτε τίποτε, καί μετά αισθάνθηκα τόσο έλαφρωμένη! Μετά άφησα τό βάρος αύτό καί πήγα κι έκανα τετρακόσιες μετάνοιες. Πλημμύρισα άπό χαρά. Τί ήταν αὐτό;

Μάθημα 25ον: Ἡ προπαγανδιστική ρετσινιά τοῦ «συνωμοσιολόγου»

ΜΕΡΟΣ Α΄

  Οἱ προθῆκες καὶ τὰ ράφια τῶν σημερινῶν βιβλιοπωλείων κατακλύζονται ἀπὸ βιβλία ποὺ πραγματεύονται (κατὰ κανόνα ἐπικριτικὰ) τὶς λεγόμενες «θεωρίες συνωμοσίας», ἐνῶ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν τέτοιου εἴδους ἐνσωματώνονται ὡς προσφορὲς κάποιων κυριακάτικων ἐφημερίδων. Τὸ φαινόμενο αὐτὸ εἶναι εὐεξήγητο, ἀφοῦ ὅποιος ὁρίζει τί εἶναι «συνωμοσία» καὶ τί «θεωρία συνωμοσίας» ὁρίζει, ἀντιστοίχως, τί εἶναι ἀλήθεια καὶ τί ψέμα. Καί, φυσικά, μπορεῖ νὰ προπαγανδίσει τὴν ἀλήθεια ὡς ψέμα καί, ἀντιστρόφως, τὸ ψέμα ὡς ἀλήθεια.

Ἕνα βράδυ τόν ἐπισκέφθηκαν ἕνα ζευγάρι πνευματικῶν του παιδιῶν, ἰατροί καί οἱ δύο. Η σύζυγος κατάκοπη ἀπό τήν ἐργασία τῆς ἡμέρας λέγει:

Ἕνα βράδυ τόν ἐπισκέφθηκαν ἕνα ζευγάρι πνευματικῶν του παιδιῶν, ἰατροί καί οἱ δύο. Η σύζυγος κατάκοπη ἀπό τήν ἐργασία τῆς ἡμέρας λέγει:
- Γέροντα, ζωή εἶναι αὐτή; Από τις 6 το πρωί στο πόδι και μόλις τώρα φύγαμε ἀπό τό Νοσοκομεῖο. Καί τό φαγητό καί αὐτό ὄρθιοι. Καί αὔριο πάλι τά ἴδια. Πόσο ν' αντέξει κανείς;
- Το καλύτερο παιδί μου αὐτήν τήν ὥρα θά ἦταν να σκέπτεσαι αὐτό πού ἔχεις. Δηλαδή, πρῶτα-πρῶτα, ὅτι ἔχεις ὑγεία. Δεύτερον, ὅτι μέ τό πού εἶσαι γιατρός, ἔχεις πραγματοποιήσει μιά ἐπιδίωξή σου. Πολλές κοπέλες θά ἤθελαν να εὑρίσκονται στη θέση σου. Προσπάθησαν, ἀλλά δέν τό κατάφεραν. Τρίτον, ὅτι ἔχεις κάνει ἕναν ἐπιτυχημένο γάμο. Χιλιάδες γυναῖκες στήν ἡλικία σου θρηνοῦν πάνω σε ἐρείπια. Δυστυχῶς, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, σκεπτόμεθα ὅ,τι μᾶς λείπει καί ποτέ αὐτό πού ἔχουμε. Νά, σκεφτήκαμε ποτέ να ποῦμε: Δόξα τῷ Θεῷ, γιατί μποροῦμε νά πίνουμε νεράκι;
Υπάρχουν πολλοί πού δέν μποροῦν νά καταπιούν.

AHEPA: Μία τεκτονικὴ ὀργάνωσις εἰς σύγκρουσιν μετὰ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

  Γιὰ περισσότερο ἀπὸ ἕνα αἰώνα, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχει μιλήσει μὲ σαφήνεια καὶ συνέπεια γιὰ τὸν Τεκτονισμό. Τὸν Ἰούνιο τοῦ 1930, μία Πανορθόδοξη Σύνοδος ποὺ συγκλήθηκε ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Φώτιο Β΄ στὸ Ἅγιο Ὄρος (Μονὴ Βατοπαιδίου) – μὲ ἐκπροσώπους ἀπὸ ὅλες τὶς αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες – ὁμόφωνα κήρυξε τὸν Τεκτονισμὸ ὡς ἕνα «ψευδὲς καὶ ἀντιχριστιανικὸ σύστημα» ἀσυμβίβαστο μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη. Αὐτὴ ἡ διδασκαλία δὲν ἔχει ποτὲ ἀναθεωρηθεῖ, ἀμβλυνθεῖ ἢ ἀντικρουστεῖ ἀπὸ καμία μεταγενέστερη σύνοδο.

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: Ἀπὸ τὴν ταραχὴ στὴν Κάθαρση. Ἡ πρόταση τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν κοινωνία

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Ε' Κυριακς Ματθαίου, 20 Ιουλίου το 2003, σέ μορφή mp3 - εδώ
Τὸ κείμενο τὸ ὁποῖο ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο ὡς εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, δὲν ξέρω ἂν τὸ παρατηρήσατε, διακατέχεται πέρα ὡς πέρα, ἀπ’ ἀρχῆς μέρι τέλους, ἀπὸ μιὰ καίρια καὶ καθοριστικὰ ταραγμένη ἀτμόσφαιρα. Καὶ μάλιστα, τόσο πολυποίκιλα εἶναι τὰ ταραγμένα δεδομένα ποὺ περιγράφει, ποὺ ἀκόμη καὶ στὸ τέλος δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχει μιὰ ὁριστικὴ καὶ γενικὴ κάθαρση. Γιατί ἂν ἡ ταραχὴ ἔχει ἀντιμετώπιση θεραπευτικὴ καὶ ἔρθει μιὰ γενικὴ κάθαρση, τότε πραγματικὰ στὸ τέλος μποροῦμε νὰ ἀναπαυθοῦμε, ὅπως γινόταν στὴν ἀρχαία τραγωδία.

Οι δαίμονες εισέρχονται στον άνθρωπο με τρεις τρόπους...

 



Οι δαίμονες εισέρχονται στον άνθρωπο με τρεις τρόπους: μέσω ανοιχτών πληγών που προκαλούνται από σοβαρές αμαρτίες, μέσω του αποκρυφισμού, που είναι δαιμονική υπηρεσία, και μέσω του φόνου σε όλες τις μορφές του.

Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.

40 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ… – Ὁ φρικτὸς νόμος θερίζει!

Μέχρι πρὶν ἀπὸ 40 χρόνια ἡ ἔκτρωση θεωρεῖτο ποινικὸ ἀδίκημα. Ὁ νόμος 1609/1986 (ἄρθρο 304 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα) ἀποποινικοποίησε τὶς ἐκτρώσεις. Ἡ ἔκτρωση, δηλαδὴ ἡ τεχνητὴ διακοπὴ τῆς ἐγκυμοσύνης, δὲν θεωρεῖται πλέον ἄδικη πράξη.
Ὁ συνήθης ἐξευγενισμένος ὅρος ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ τὴν πράξη αὐτή, εἶναι «διακοπὴ κυήσεως». Ἀλλὰ «διακοπὴ κυήσεως» εἶναι γιὰ τὴν κυοφορούσα μητέρα. Γιὰ τὸ κυοφορούμενο ἔμβρυο εἶναι «διακοπὴ ζωῆς»· δηλαδὴ θάνατος. Καὶ ὄχι ἀνεπιθύμητος θάνατος, ποὺ προῆλθε ἀπὸ κάποιο δυσάρεστο, ἀναπάντεχο γεγονὸς ἢ ἔστω ἀπὸ ἀμέλεια ἢ ἀπροσεξία, ἀλλὰ θάνατος ποὺ προκλήθηκε μὲ προμελέτη καὶ ἐπιβλήθηκε μὲ βιαιότητα καὶ ἀναλγησία· δηλαδὴ φόνος. Μάλιστα φόνος ἀθώας καὶ ἀνυπεράσπιστης ὑπάρξεως, ποὺ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζήσει σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο, τουλάχιστον ὅσο τὸ ἔχουν καὶ αὐτοὶ ποὺ τὸν ἀποφάσισαν. Φόνος ἑνὸς ἀθώου παιδιοῦ, ποὺ τὸν ἀποφάσισαν οἱ γονεῖς του καὶ τὸν προκάλεσαν γιατροὶ ποὺ ὁρκίσθηκαν νὰ ὑπηρετοῦν τὴ ζωὴ καὶ ὄχι τὸν θάνατο.

Αυτοί που έκαναν ρώσικη… σαλάτα τα απόρρητα της χώρας, λένε ότι θα προστατέψουν τα προσωπικά μας δεδομένα

Θάνος Ντόκος: Αυτοί που έκαναν ρώσικη… σαλάτα τα απόρρητα της χώρας, λένε ότι θα προστατέψουν τα προσωπικά μας δεδομένα

Ελευθέριος Ανδρώνης·

Φαντάσου ότι είσαι ένας φαρσέρ και σου καρφώνεται η ιδέα να ξεγελάσεις τον Σύμβουλο Ασφαλείας ενός κυρίαρχου (υποτίθεται) κράτους, δηλαδή το δεξί χέρι του πρωθυπουργού για εθνικά ζητήματα υψίστης σημασίας. Στέλνεις 7-8 μηνύματα στο mail του συμβούλου αιτούμενος επικοινωνία μέσω βιντεοκλήσης. Κανείς δεν ιχνηλατεί την προέλευση τους και το αίτημα σου γίνεται δεκτό.

Η Ελλάδα μπροστά στην τέλεια καταιγίδα – Λιγότερες από 60.000 γεννήσεις

Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τη σοβαρότερη δημογραφική πρόκληση της σύγχρονης ιστορίας της. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη μείωση των γεννήσεων, ούτε εξαντλείται στη γήρανση του πληθυσμού. Πρόκειται για τη σύγκλιση τριών εξελίξεων που λειτουργούν ταυτόχρονα και ενισχύουν η μία την άλλη: η κατάρρευση της γεννητικότητας, η φυσική μείωση του πληθυσμού λόγω των περισσότερων θανάτων από γεννήσεις και η συνεχιζόμενη εκροή νέων ανθρώπων στο εξωτερικό.

  Οι διαθέσιμες τάσεις οδηγούν στην εκτίμηση ότι το 2026 οι γεννήσεις στην Ελλάδα ενδέχεται να υποχωρήσουν κάτω από το όριο των 60.000. Εάν η εκτίμηση αυτή επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για ένα ακόμη ιστορικό χαμηλό, που θα αποτυπώνει τη διαχρονική επιδείνωση της δημογραφικής δυναμικής της χώρας.

Ἡ ἐνδυμασία ὡς ἔκφραση τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου

Τοῦ Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου

Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν

Δρος Θεολογίας

  Ἡ ἄποψη ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐνδυμασίας, μέσα στὰ πλαίσια τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ἀγῶνος καὶ τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς, δὲν εἶναι καὶ τόσο σημαντικὸ εἶναι λανθασμένη.

  Ἂς δοῦμε, κατ’ ἀρχήν, γιατί ὁ ἄνθρωπος χρησιμοποιεῖ τὴν ἐνδυμασία. Γιὰ νὰ δωθῇ ἡ θεολογικὴ ἀπάντηση στὸ παρὸν θέμα, πρέπει νὰ γυρίσουμε πολὺ πίσω καὶ συγκεκριμένα στὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὸν κῆπο τῆς Ἐδέμ. Ὅταν παρήκουσε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἀπογυμνώθηκε ἀπὸ τὴν χάρη Του. Τότε διεπίστωσε ὅτι ἦταν γυμνὸς καὶ αἰσθάνθηκε τὴν ἀνάγκη νὰ καλυφθῇ μὲ φύλλα συκῆς (Γεν. 3, 7). Κατόπιν, ὁ ἴδιος ὁ Δημιουργός μας Θεὸς φρόντισε νὰ ἐνδύσῃ τὰ γυμνὰ σώματα τῶν πρωτοπλάστων: «Καὶ ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς τῷ Ἀδὰμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς» (Γεν. 3, 21). Ἡ ἐνδυμασία, λοιπόν, δόθηκε στὸν ἄνθρωπο μετὰ τὴν πτώση του, γιὰ νὰ καλύπτῃ τὸ σῶμα του καὶ γιὰ νὰ ἐνθυμῆται τὴν παρακοή του καὶ τὴν ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ –κατὰ τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο­– τὸ ἔκανε ὁ Θεὸς «πρὸς τὸ μὴ γυμνοὺς εἶναι καὶ ἐνασχημονεῖν» (PG 53,149).

Ἡ ζωή τῆς… ἀνοστιᾶς!

   Ἡ ἀνοστιά, καλοί μου φίλοι, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν ἔλλειψη τῆς νοστιμάδας, τὴν ἀπώλεια τοῦ αἰσθήματος τῆς γεύσης, ὅπως καὶ κατ’ ἐπέκταση τὴν ἔλλειψη τῆς χάριτος σὲ κάτι. Δηλαδὴ πρόκειται γιὰ τὶς ἀνόητες σκέψεις, τὰ λόγια ποὺ δὲν ἔχουν καμμιὰ γοητεία, τὶς ἀνούσιες πράξεις. Ὅταν αὐτὸ συμβαίνει σὲ ἔκταση, τότε μιλᾶμε γιὰ ζωὴ χωρὶς κανένα ἐνδιαφέρον καὶ χωρὶς νόημα. Βλέπετε τὸ ἄνοστο δὲν ἔχει νὰ κάνει μόνο μὲ τὸ φαγητὸ ποὺ δὲν ἔχει καθόλου ἁλάτι καὶ γεύση, ἀλλὰ καὶ μὲ κάθε ἀνούσιο, μονότονο καὶ ἀνιαρό!

Σταμάτης Σπανουδάκης: Αξίζει να το ακούσουμε!!!

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026

Όταν το θαύμα συναντά την αμφιβολία

Όταν το θαύμα συναντά την αμφιβολία


Η Τοποθέτηση μας απέναντι στην όποια αμφισβήτηση περί της Θαυμαστής Εμπειρίας του Μέγα σημείου - προειδοποίηση της Παναγίας σε μοναχή περί της αφαιρέσεως Του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα των ναών.

Η εκκλησιαστική ιστορία αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα ότι η Υπεραγία Θεοτόκος, ως στοργική Μήτηρ του Κυρίου και Μήτηρ όλων των πιστών, ουδέποτε εγκατέλειψε την Εκκλησία στους καιρούς των δοκιμασιών. 

Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

   Οι Μάρτυρες κατέχουν τη σημαντικότερη θέση στην Εκκλησία μας, διότι Αυτή είναι θεμελιωμένη στη μαρτυρία, στα βασανιστήρια, στο αίμα και στην ίδια τη ζωή εκείνων. Τα λεγόμενα «Μαρτυρολόγια» είναι οι βιογραφίες των Μαρτύρων της Εκκλησίας μας, τα οποία διηγούνται τις ηρωικές τους ομολογίες στο Χριστό και τα αφάνταστα δεινοπαθήματά τους από τους διαχρονικούς χριστιανομάχους.

    Οι Μάρτυρες γυναίκες υπήρξαν το ίδιο ηρωικές με τους άνδρες, και σε πολλές περιπτώσεις τους ξεπερνούσαν σε θάρρος, ηρωισμό και παρρησία, μπροστά στους δημίους βασανιστές τους! Μια από αυτές είναι και η μεγαλομάρτυς Κυριακή, ένα εύοσμο άνθος πίστεως, ευσέβειας, αγνότητας, ηρωισμού και καρτερίας της αρχαίας Εκκλησίας.

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΒΛΑΣΙΟΣ Ο ΑΚΑΡΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού        

        Η δισχιλιόχρονη ζωή της Εκκλησίας είναι συνυφασμένη με το μαρτύριο. Κι’ αυτό διότι ο αντίδικος διάβολος προσπαθεί να την καταστρέψει, στρέφοντας εναντίον της τα επί γης όργανά του. Ουδέποτε υπήρξε εποχή που να μην χύνεται αίμα χριστιανικό. Γι’ αυτό είναι καταγραμμένα στα συναξάρια μυριάδες μαρτύρια. Ένα από αυτά είναι και το μαρτύριο του αγίου ενδόξου ιερομάρτυρα Βλασίου του Ακαρνάνα και των συν αυτώ μαρτυρησάντων πατέρων και πολλών ανδρών, γυναικών και παιδιών.

       Έζησε στα τέλη του  10ου και αρχές του 11ου αιώνα. Κατάγονταν πολύ πιθανόν από το χωριό Σκλάβαινα Ξηρομέρου Ακαρνανίας, όπου βρέθηκε το 1923 ο τάφος του και τα τίμια λείψανά του και όπου αναφέρεται η χρονολογία 1006, έτος του μαρτυρίου του. Δυστυχώς δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε για την ζωή του, παρά μόνο για το ένδοξο μαρτύριό του.

Όταν το πανηγύρι έχασε τον Άγιο και κράτησε μόνο το τραπέζι…

Τώρα το καλοκαίρι, τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε να πληθαίνουν γύρω μας γιορτές και πανηγύρια που πολλές φορές δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία, την πίστη, την παράδοση, τη μνήμη, την ευλογία.
Γιορτές φυτών, καρπών, ζώων, ψαριών, ποτών, φαγητών, ακόμη και παλιών ειδώλων ή ξεχασμένων συμβόλων.
Και γύρω από όλα αυτά στήνονται μεγάλες πανηγύρεις. Με σκηνές, με μικρόφωνα, με χορούς, με κλαρίνα, με ονόματα τραγουδιστών, με πολιτιστικές εκδηλώσεις, με λόγους, με φωτογραφίες, με χειροκροτήματα, με μεγαλεία.
Και στο κέντρο της πλατείας καμαρώνει πλέον το νέο «σύμβολο» της εποχής.

Ἡ Ἑλλάδα ἀδειάζει – Ὁ γάμος καὶ ἡ οἰκογένεια σὲ κατάσταση ἐκτάκτου ἀνάγκης

Ἡ οἰκογένεια σὲ κρίσιμο σταυροδρόμι – Ὁ χρόνος τῶν διαπιστώσεων τελείωσε, ἦλθε ἡ ὥρα τῶν πράξεων
Τὰ τελευταία στατιστικὰ στοιχεῖα γιὰ τοὺς γάμους καὶ τὰ διαζύγια στὴν Ἑλλάδα δὲν ἀποτελοῦν ἁπλῶς ἀριθμοὺς μιᾶς δημογραφικῆς ἔρευνας. Ἀποτελοῦν ἕνα δυνατό καμπανάκι κινδύνου, ποὺ ἀπαιτεῖ νὰ ἀφυπνίσει τὴν Πολιτεία, τὴν Ἐκκλησία, τὴν κοινωνία καὶ κάθε ὑπεύθυνο πολίτη. Διότι πίσω ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς κρύβονται ἄνθρωποι, οἰκογένειες, παιδιά, ἀλλὰ κυρίως τὸ μέλλον τοῦ τόπου μας.

Τά παιδιά μας εἶναι ἡ χαρά μας

  «Ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ, λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον» (Ἰωάν. ιστ΄, 21). (: Κάθε γυναίκα, ὅταν γεννᾷ, αἰσθάνεται πόνους καὶ ἔχει λύπην, διότι ἦλθεν ἡ ὥρα της, ποὺ θὰ γεννήσῃ. Ὅταν ὅμως γεννήσῃ τὸ παιδίον, δὲν ἐνθυμεῖται πλέον τὴν θλῖψιν καὶ τοὺς πόνους τοῦ τοκετοῦ λόγῳ τῆς χαρᾶς ποὺ δοκιμάζει, διότι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον).

  Πολὺ μεγάλη χαρὰ αἰσθανόμασθε ὅταν γεννιέται ἕνα παιδί. Τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ χαρά μας, τὸ γέλιο μας, ἡ εὐτυχία μας, τὸ μέλλον μας.

Νουθεσίες γιά τά παιδιά μας.

 Νουθεσίες γιά τά παιδιά

Ὁ π. Ἐπιφάνιος μᾶς συμβούλευε γιά τά παιδιά, λέγοντας:
«Πιό πολλά λόγια στον Θεό γιά τά παιδιά, παρά στα παιδιά γιά τόν Θεό». Τόνιζε δηλαδή να προσευχόμεθα πολύ γιά τά παιδιά μας. Ακόμα, μᾶς ἔλεγε: «Τό παράδειγμα διδάσκει, παιδιά μου. Ἐσεῖς οἱ γονεῖς πρέπει νά δίνετε το καλό παράδειγμα. Δέν μπορεῖ νά κτυπάει τό τηλέφωνο καί ἐσεῖς να λέτε στο παιδί: “Σήκωσέ το καί πές ὅτι δέν εἶμαι ἐδῶ”.
Μετά, πῶς τό παιδί θά μάθει νά μή λέει ψέματα; Πρέπει να εἴμαστε πολύ προσεκτικοί μέ τά παιδιά. Το σκοινί πότε νά τό τεντώνουμε, πότε νά τό χαλαρώνουμε. Ἄν τό τεντώνουμε συνέχεια, κάποια στιγμή θα σπάσει».

Η αιχμαλωσία στον Προσωπικό Αριθμό είναι προ των πυλών, εκτός και αν…

Η αιχμαλωσία στον Προσωπικό Αριθμό είναι προ των πυλών, εκτός και αν…

Αντωνία Σφακιανάκη ΜSc, Καθηγήτρια Πληροφορικής - Δημήτριος Αράπογλου MD, MSc, Ορθοπεδικός Χειρουργός - Χρυσόστομος Αραβανής MSc, PhD, Βιολόγος -  Βιομοριακός Κυτταρολόγος 

Κρίσιμη Επισήμανση: Για την πληρέστερη κατανόηση, κρίνεται αναγκαία η ενδελεχής επισκόπηση των πηγών, με ιδιαίτερη έμφαση στις παραπομπές 6, 7, 8, 9 και 32. Αυτές αποτελούν τη βάση της τεκμηρίωσης του παρόντος κειμένου, στα σημεία που ο αναγνώστης πιθανόν να έχει απορία πέραν των παραπομπών που ήδη υπάρχουν, προκειμένου να καταστεί σαφές το πραγματικό διακύβευμα πίσω από το Σύστημα του ΠΑ. Η ουσιαστική αποτίμηση των γεγονότων επιβεβαιώνει, πέραν πάσης αμφιβολίας, τη διολίσθηση της χώρας σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς!

Με τη μία στο… μηδέν

Μόλις είχαν ανακοινωθεί τα αποτελέσματα του μεγάλου διαγωνισμού που είχε διοργανώσει το σχολείο. Κάθε τμήμα είχε λάβει μέρος σε τρεις διαφορετικές δράσεις.

Χειροκροτήματα και επευφημίες γέμισαν το αμφιθέατρο για τους νικητές.

Το Α1 όμως… τελευταίο στις δύο από τις τρεις δράσεις και λίγο πριν από το τέλος στην τρίτη.

Ἡ μοιραία φωτιὰ ξεκίνησε… ἀπὸ ἕνα τσιγάρο

 

Ἕνα τσιγάρο ποὺ πέταξε ὁδηγὸς ἀπὸ τὸ ὄχημά του, ἀποτέλεσε προφανῶς τὴν αἰτία τῆς φωτιᾶς στὸ Ὡραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία κατέληξε στὴν οἰκογενειακὴ τραγωδία μὲ τὸν θάνατο δύο ἀνθρώπων, ποὺ συγκλόνισε τὴ χώρα. «Ἡ φονικὴ αὐτὴ φωτιὰ στὸ Δερβένι τοῦ Δήμου Ὡραιοκάστρου ξεκίνησε τὸ μεσημέρι τῆς Τρίτης, 30 Ἰουνίου 2026, γύρω στὶς 14.30΄. Βίντεο – ντοκουμέντο καταγράφει τὴν ἔναρξη τῆς πυρκαγιᾶς στὸ πρανὲς τοῦ δρόμου στὸ Δερβένι, μὲ τὶς φλόγες νὰ ἐπεκτείνονται ταχύτατα. Ἡ ἔρευνα τῆς Πυροσβεστικῆς κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ πιθανότερο εἶναι ἡ φωτιὰ νὰ προκλήθηκε ἀπὸ ἀπορριφθὲν ἀναμμένο τσιγάρο. Οἱ ἔρευνες τῶν ἀρχῶν ἐπικεντρώνονται σὲ τρία ὀχήματα ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὸ σημεῖο τῆς ἔναρξης τῆς πυρκαγιᾶς λίγο πρὶν αὐτὴ ἐκδηλωθεῖ. Λίγα λεπτὰ μετὰ τὴ διέλευση τῶν ὀχημάτων ἐμφανίστηκαν οἱ πρῶτοι καπνοὶ καὶ ἀκολούθησαν οἱ φλόγες. Οἱ συνέπειες τῆς φονικῆς πυρκαγιᾶς στὸ Ὡραιόκαστρο εἶναι συγκλονιστικές, καθὼς οἱ Ἀρχὲς ἐντόπισαν δύο σοροὺς στὸ καμένο σπίτι: τοῦ 12χρονου γιοῦ καὶ τοῦ 66χρονου πατέρα τῆς οἰκογένειας» («iefimerida.gr» 2-7-2026).

«Πλατφόρμα δεδομένων»: Τὰ ἠλεκτρονικὰ δεσμά μας!

  ΟΙ ΘΙΑΣΩΤΕΣ καὶ προωθητὲς τῆς σατανικῆς παγκοσμιοποίησης ἐργάζονται πυρετωδῶς, «σφυρηλατώντας» τὰ «ἠλεκτρονικὰ δεσμά» μας, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ μᾶς ἐλέγχουν στὴν «Νέα Τάξη» ποὺ σκαρώνουν! Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐπιφανέστερους παγκοσμιοποιητές, «Μιλώντας ἐνώπιον ἑνὸς ἀκροατηρίου ἀπὸ παγκόσμιους ἡγέτες καὶ ὀλιγάρχες τῆς τεχνολογίας, ὁ αὐτοανακηρυγμένος τσάρος τῆς παγκόσμιας ὑγείας Μπὶλ Γκέιτς, ζήτησε ἀνοικτὰ τὴν πλήρη συγχώνευση βιομετρικῶν ψηφιακῶν ταυτοτήτων, προσωπικῶν τραπεζικῶν λογαριασμῶν, συστημάτων πληρωμῶν, γεωργικῆς ἐπιτήρησης καὶ κεντρικῶν ἀρχείων ὑγείας — παρουσιάζοντάς την ὡς οὐσιαστικὴ πρόοδο γιὰ τὴν «ἀσφάλεια καὶ τὴν ὑγεία» τῆς ἀνθρωπότητας»! Καὶ πρόσθεσε:

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 6η Ιουλίου 2026

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ

(Σχόλιο στα αυξανόμενα φαινόμενα χριστιανοφοβίας στον σύγχρονο κόσμο) 

      Είναι ιδιαιτέρως αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι στη σύγχρονη εποχή, η οποία προβάλλεται ως εποχή απεριόριστης ελευθερίας και καθολικής κατοχύρωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Χριστιανισμός εξακολουθεί να καταγράφεται, σύμφωνα με διεθνείς εκθέσεις και επίσημα στοιχεία οργανισμών, ως η πλέον διωκόμενη θρησκεία παγκοσμίως. Ακόμη περισσότερο προκαλεί προβληματισμό το γεγονός ότι οι διώξεις αυτές δεν εκδηλώνονται μόνον σε χώρες με αλλόθρησκα ή αυταρχικά καθεστώτα, αλλά εμφανίζονται πλέον και σε κράτη του λεγομένου δυτικού κόσμου, τα οποία επί μακρόν θεμελίωσαν την πολιτισμική και ιστορική τους ταυτότητα επάνω στις χριστιανικές αρχές και αξίες.

Τι σημαίνει ότι η Εκκλησία είναι «Αποστολική»;

π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

Η αποστολικότητα της Εκκλησίας: θεολογική θεμελίωση και εκκλησιολογική σημασία

  Η αποστολικότητα αποτελεί ένα από τα τέσσερα θεμελιώδη γνωρίσματα της Εκκλησίας, όπως αυτά διατυπώνονται στο Σύμβολο της Πίστεως: «Εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν». Ο όρος «Αποστολική» δεν αναφέρεται αποκλειστικά στην ιστορική προέλευση της Εκκλησίας από τους Αποστόλους, αλλά εκφράζει τη διαχρονική και οργανική συνέχειά της με τον αποστολικό Σύλλογο, τόσο ως προς τη θεσμική της συγκρότηση όσο και ως προς την πιστή διαφύλαξη της αποστολικής πίστεως. Η αποστολικότητα αποτελεί, συνεπώς, ουσιώδες εκκλησιολογικό γνώρισμα, το οποίο διασφαλίζει την ταυτότητα, τη γνησιότητα και τη συνέχεια της Εκκλησίας μέσα στην ιστορία.

Αποκάλυψη για Π.Αριθμό & νέα ταυτότητα – Υποχρεωτικότητα στους νεοεισελθόντες στις Στρατιωτικές Σχολές

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΔΟΜΕΤΙΟΥ ΜΑΝΩΛΑΚΕ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΔΟΜΕΤΙΟΥ ΜΑΝΩΛΑΚΕ

ΚΤΙΤΟΡΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΡΙΜΕΤΣ

 (1924-1975)

ὑπό Ἡγουμένης Ἱεροσολύμας

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἀξίωσέ με καί δός μου δύναμι γιά νά ὁμολογήσω μέ τά ἁπλᾶ μου λόγια γιά τόν πνευματικό μας πατέρα Δομέτιο.

Στό γυναικεῖο μοναστήρι Ριμέτς, στά βουνά Ἀπουσένι καί προπαντός σ᾿ ὁλόκληρη τήν Τρανσυλβανία, ἡ μνήμη του εἶναι ζωντανή. Μέσῳ αὐτοῦ ἐργάσθηκε ὁ Θεός καί ἦλθε εἰρήνη ψυχική καί συγχώρησι τῶν ἁμαρτιῶν τῶν ἀνθρώπων. Μέσῳ αὐτοῦ, ὅλοι αὐτοί πού τόν ἀναζητοῦσαν, ἤθελαν τήν προσευχή καί τίς συμβουλές του, καί τίς ἐδέχοντο, σάν νά ἐδέχοντο τήν φωνή τοῦ Θεοῦ. Καί σ᾿ ἐμᾶς στήν Ρουμανία ἡ δίψα γιά τόν Θεό εἶναι μεγάλη. Ὁ Πατήρ ἐχάρισε στόν οὐράνιο Πατέρα μας τήν ζωή, τήν καρδιά καί τό μυαλό του. Ἐμπιστεύθηκε τήν ζωή του στά χέρια Του καί ἔζησε τήν χαρά πού προήρχετο ἀπ᾿ Αὐτόν καί τήν διένειμε στούς ἄλλους μέ τήν δική του τήν ἀγάπη.

Μέγα Σημείο: Η Παναγία Εμφανίστηκε σε Μοναχή και της Έδωσε Οδηγίες για την Αφαίρεση του Εσταυρωμένου

ΕΠΕΙΓΟΝ – ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΟΝΑΧΗΣ 
ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ

Προειδοποίηση της Παναγίας για την αφαίρεση Του Εσταυρωμένου από την Αγία Τράπεζα σε μοναχή.

Μία συγκλονιστική μαρτυρία, η οποία της προκαλεί έντονο προβληματισμό και βαθιά συγκίνηση  έρχεται να φωτίσει με δραματικό τρόπο το ζήτημα της αφαίρεσης του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα ναών.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία μοναχής από την Αττική, (τα στοιχεία της οποίας γνωρίζουμε) πνευματικού τέκνου του Αγίου Πορφυρίου, η ίδια βίωσε μία ιδιαίτερη πνευματική εμπειρία, κατά την οποία είδε την Υπεραγία Θεοτόκο ενύπνιο, ντυμένη στα μαύρα με μορφή μοναχής. Όπως περιγράφει, η Παναγία εμφανίστηκε με πρόσωπο γεμάτο θλίψη, δάκρυα και βαθιά οδύνη. Ταυτόχρονα, η στάση της ήταν αυστηρή και γεμάτη αγανάκτηση και θυμό για όσα συμβαίνουν σχετικά με την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου.

ΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ & ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ

 youtube

«Μα δεν είμαστε άγιοι!»: ποιο λάθος μπορεί να κάνει κάποιος που διαβάζει τους βίους των αγίων

 

Ο αγώνας των αγίων, όπως τον φανταζόμαστε από τους βίους τους, μπορεί να είναι διαφορετικός, όταν εξετάζουμε τις ιστορικές πραγματικότητες ή τα ντοκουμέντα. Λιγότερος μυστικισμός· πιο «προσγειωμένες» περιστάσεις· πιο ξεκάθαρη η ανθρώπινη ατέλεια. Άλλωστε, όλοι οι άνθρωποι είναι αμαρτωλοί, εκτός από τον Ίδιο τον Χριστό. Εξάλλου, η αγιότητα συνίσταται συχνά στην υπέρβαση της αμαρτίας, εκφράζεται με καρπούς της αληθινής μετάνοιας. Δεν σημαίνει δηλαδή ότι, αν κάποιος είναι άγιος, είναι και αλάνθαστος, πάντα δίκαιος και ότι έχει καλό χαρακτήρα.

Κυριακή 5 Ιουλίου 2026

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Σητεία

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΤΙΤΩΡ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΡΙΜΕΤΣ ΑΡΧΙΜ. π. ΔΟΜΕΤΙΟΣ

Τό ἀρχαιότερο πνευματικό καθίδρυμα στά βουνά τῆς Δυτικῆς Ρουμανίας, πού λέγεται Τρανσυλβανία, εἶναι τό μοναστήρι Ριμέτς, ὄνομα πού προέρχεται ἀπό παραφθορά τῆς ἑλληνικῆς λέξεως ἐρημίτης, πού σημαίνει ὅτι παλαιά ἐκεῖ ἀσκήτευαν πολλοί ἐρημίτες.

Ἡ πέτρινη μικρή ἐκκλησία τῆς μονῆς εἶναι κτισμένη ἐπάνω στήν θαυματουργική πηγή, μία πηγή πού τρέχει νερό μέχρι σήμερα κάτω ἀπό τό Ἱερό Βῆμα καί μπροστά ἀπό τήν Ἁγία τράπεζα. Ἐκεῖ πλήθη Πιστῶν ἔρχονται γιά νά πάρουν ἁγίασμα πρός θεραπείαν τους.

Εν τέλει, οι αρχές φαίνονται να ενδιαφέρονται βέβαια περισσότερο για τα ζώα παρά για τους ανθρώπους…

 Οι «φίλοι» μας… τα ζώα… 50.000 ευρώ πρόστιμο για τον σκύλο και οι δολοφόνοι ανθρώπων παραμένουν ατιμώρητοι

Ο Ο.Η.Ε. ζητά την αποποινικοποίηση της ηρωίνης και της πορνείας, νομίζοντας πως έτσι θα ελεγχθεί ο HIV/AIDS

Υποστηρίζει ότι η σεξουαλική εγκράτεια και υπευθυνότητα είναι μη ρεαλιστικοί στόχοι υπονομεύοντας περαιτέρω τα θεμέλια της οικογένειας και της υγείας

Από το «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»

Σύμφωνα με ανταπόκριση του «Center for Family & Human Rights» από τα Ηνωμένα Έθνη (26/06/2026),(1) η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε μια διακήρυξη που προωθεί την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών, την πορνεία, την μή αποκάλυψη της κατάστασης HIV/AIDS από τους σεξουαλικούς συντρόφους, την σεξουαλική αυτονομία των παιδιών και την κοινωνική αποδοχή της ομοφυλοφιλικής και τρανς συμπεριφοράς.

Μάθημα 24ον – Ἡ βρεφοποίησις τοῦ πολίτου ὡς τεχνική χειραγωγήσεως

ΜΕΡΟΣ Ε΄

   Τὸ φαινόμενο τῆς βρεφοποίησης, τὸ ὁποῖο ἔρχεται σὲ κραυγαλέα ἀντίθεση μὲ τὸ περιεχόμενο τοῦ ἄρθρου 16 παρ. 2 Συντ., δηλ. ὅτι «Ἡ παιδεία ἀποτελεῖ βασικὴ ἀποστολὴ τοῦ Κράτους καὶ ἔχει σκοπὸ τὴν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματικὴ καὶ φυσικὴ ἀγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς συνείδησης καὶ τὴ διάπλασή τους σὲ ἐλεύθερους καὶ ὑπεύθυνους πολίτες», περιέγραφε ἤδη ἀπὸ τὸ 1954 ἡ Ἑλένη Βλάχου σὲ ἕνα χρονογράφημα ποὺ εἶχε δημοσιεύσει ὑπὸ τὸν τίτλο «Οὐτοπίες» στὸ περιοδικὸ «Ἐπίκαιρα» (28.11.1954) καὶ ἀργότερα ἀναδημοσίευσε στὸν Β΄ Τόμο τοῦ βιβλίου της «Δημοσιογραφικὰ χρόνια. Πενῆντα καὶ κάτι…», Γεννιέται ἕνα συγκρότημα (1951-1967, σελ. 165).

Κάποτε, ἕνας νομικός ὁ ὁποῖος συναντοῦσε τόν Γέροντα γιά πρώτη φορά, τόν ρωτοῦσε σχετικῶς μέ τή μετεμψύχωση.

   Κάποτε, ἕνας νομικός ὁ ὁποῖος συναντοῦσε τόν Γέροντα γιά πρώτη φορά, τόν ρωτοῦσε σχετικῶς μέ τή μετεμψύχωση. Ὁ Γέροντας τοῦ ἀπαντοῦσε. Μετά από αρκετή ὥρα καί ἐνῶ ὁ νομικός ἐπέμενε νά τόν ρωτᾶ γύρω ἀπό τό ἴδιο θέμα, ὁ Γέροντας τοῦ λέει:
- Καλά, δέν λυπᾶσαι τόν χρόνο σου, πού ἀσχολεῖσαι με αὐτά;
– Κακό είναι πάτερ;
- Βρέ παιδάκι μου, κακό δέν εἶναι μέ τήν ἔννοια ὅτι ἁμαρτάνεις, ἀλλά χάνεις τόν καιρό σου ἀδίκως.

– Μοῦ ἀρέσει να ψάχνω.
– Πόσων χρονῶν εἶσαι;
- Περίπου σαράντα.

- Παιδάκι μου, εἶσαι σαράντα ἐτῶν καί ἀκόμη ψάχνεις; Και πότε θα κατασταλάξεις; Καί ἀφοῦ κατασταλάξεις -ὅταν γίνει αὐτό θά ἔχεις τόν χρόνο να ζήσεις διά να ρυθμίσεις τη ζωή σου σύμφωνα με τις κατασταλαγμένες ἰδέες σου;