Ὁ Γέροντας σταματάει καὶ δείχνοντας ἕνα ὡραῖο ἄνθος τοῦ λέει:
-«Ὅ,τι ὁ Ἥλιος στὸ ἄνθος αὐτό!».
Μπορεῖ νὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος χωρὶς ὀξυγόνο; Τὸ ψάρι χωρὶς νερό; Τὸ φυτὸ χωρίς ἥλιο; Ἄλλο τόσο καὶ ἡ ψυχὴ χωρὶς Χριστό. «Αὐτὸ εἶναι καὶ ὁ Χριστὸς γιὰ μένα».
Ερώτηση ενός ενορίτη: Πνευματικέ Πατέρα! Έχω μια καλή σύζυγο και καλά παιδιά, και έχω μια αξιοσέβαστη περιουσία, όλα αυτά που μερικές φορές με κάνουν να νιώθω περήφανος. Γνωρίζοντας ότι η υπερηφάνεια είναι ένα ελάττωμα, γι' αυτό επιθυμώ να μάθω τι λέει η Αγία Γραφή για την υπερηφάνεια.
Η απάντηση του ιερέα: Ό,τι κι αν έχετε, μην καυχιέστε γι' αυτό· ακούστε τι λέει η Αγία Γραφή για την υπερηφάνεια. Λέει: όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί (Λουκάς 14:11). Ο Κύριος αντιστέκεται στους υπερηφάνειες, στους ταπεινούς όμως δίνει χάρη (Ιάκωβος 4:6). Γιατί η γη είναι υπερήφανη και καυχησιάρικη; (Σειράχ 10:9). Τι έχετε που δεν το λάβατε; Και αν το λάβατε, γιατί καυχιέστε σαν να μην το λάβατε; (Α' Κορινθίους 4:7).
Τὴν ὥρα ποὺ τὰ ΜΜΕ μᾶς λένε ὅτι διεξάγονται δύο μεγάλοι πόλεμοι, ἕνας στὴν Οὐκρανία καὶ ἕνας στὸ Ἰράν, θυμίζοντας ἀμφότεροι φωτιὲς ποὺ μὲ ὑφέσεις καὶ ἐξάρσεις σιγοκαίουν ἐπὶ μακρόν, χωρίς, ὡστόσο, νὰ ἀποκλείεται κάποιος ἀπὸ τοὺς δύο νὰ ἐξελιχθεῖ σὲ πυρκαϊὰ Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οἱ μαζάνθρωποι ὁλόκληρου τοῦ πλανήτη ἐκλήθησαν νὰ παρακολουθήσουν ζωντανά, εἴτε ἀπὸ τὶς κερκίδες εἴτε ἀπὸ τὶς ὀθόνες τους, τὴν διεξαγωγὴ τοῦ 23ου Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.

ἀπό τήν σειρά ΑΓΝΩΣΤΑ ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ 11,
Κεντρική διάθεση: ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
Αὐτός ὁ Ἅγιος νεομάρτυρας καί ἀθλητής τοῦ Χριστοῦ πού ἀκούει στό ὄνομα Ἠλίας καταγόταν ἀπό προγόνους – μιά περιοχή κοντά στό Λίβανο, πού ζοῦσαν στήν Δεύτερη Φοινίκη τήν πόλη τῶν εὐσεβεστάτων Ἡλιουπολιτῶν. Εἶχε λάβει ἀπό τό σπίτι του χριστιανική ἀνατροφή καί ζοῦσε ἁπλοϊκή ζωή. Ἀσκοῦσε ὡς ἐπάγγελμα τήν τέχνη τοῦ ξυλουργοῦ, χρησιμοποιώντας στήν χειρωνακτική αὐτή δουλειά του μέτρια ξύλα. Αὐτός λοιπόν ὁ ἅγιος μέ τήν φτωχή μητέρα του καί τά δύο του ἀδέρφια ἄφησε τήν Ἡλιούπολη, τήν πατρίδα του, καί μετανάστευσε στήν Δαμασκό, πού ἦταν μητρόπολη καί μεγάλη πόλη, ὅπου ἔλπιζε ὅτι θά ζήσει ἀνετώτερα. Κι ὄντως! Μέ τό πού ἔφτασε ἐκεῖ, τόν προσέλαβε στήν δούλεψή του κάποιος ἐργοδότης, Σύρος κι αὐτός στήν καταγωγή, πού ζοῦσε ὅμως ὡς ὑπηρέτης καί οἰκότροφος κοντά σέ ἕναν Ἄραβα. Στό ἑξῆς κάθισε ὁ Ἅγιος σ᾽ αὐτόν τόν Σύρο δύο χρόνια, ἀσκώντας τήν τέχνη πού ἤξερε, τήν ξυλουργική. Γιά κακή ὅμως τύχη τοῦ μάρτυρα, ἀπό τήν ἐπήρεια τοῦ διαβόλου καί μέ τήν πρόθυμη συγκατάθεση τοῦ Ἄραβα ἀφεντικοῦ του ὁ οἰκότροφος Σύρος ἀποστάτησε ἀπό τήν χριστιανική πίστη, συνέχισε ὅμως νά ἐργάζεται ἐκεῖ ὅπως πρίν στήν ἐργασία του. Ὅσο γιά τόν Ἠλία τόν μεγαλομάρτυρα, ἀθῶο παιδί καθώς ἦταν ἀκόμη καί δέν γνώριζε τά τεχνάσματα τοῦ πονηροῦ πνεύματος, παρέμεινε ἀνυποψίαστος κοντά στόν ἀποστάτη καί πληρωνόταν ἀπό αὐτόν γιά τήν δουλειά πού τοῦ προσέφερε.
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«...ἀνέβη εἰς τό ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι».
Προσευχή· ἡ ὁμορφότερη καί γλυκύτερη ἐργασία τῆς καιομένης καρδίας. Κατ’ ἰδίαν εὐφραίνονται μόνον, μέ τόν Θεό χορτασμένοι ἀπό τήν θεία ἀπόλαυση, καθ’ ἡμέραν οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Βρίσκονται σέ ἔκπληξη μέχρι τόν κατάλληλο καιρό, ἔχοντας φθάσει ἐν μέρει, διά τῆς Χάριτος, τό τελειότατο ἀπ’ ὅ,τι μπορεῖ νά ἐπιθυμήσει κανείς σάν προκαταβολή τῆς αἰωνίου μακαριότητος. Ὅταν, ἁγία γερόντισσα, στό κελάκι σου (ταμιεῖον σου), δεῖς ὅτι ἐνεργεῖ μέσα σου ἡ προσευχή καί δέν παύει νά κινεῖται μέσα στήν καρδιά, μήν τήν ἀφήσεις καί σηκωθεῖς γιά ὁ,τιδήποτε γήινο, ὡς τήν στιγμή πού θά σέ ἐγκαταλείψει αὐτή, κατ’ οἰκονομίαν Θεοῦ.

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD
αʹ ἔκδοσις, 31/7/2026
(γιά καλύτερη ἐμπειρία ἀνάγνωσης, γιά τίς παραπομπές, τίς ἀναφορές, κτλ., δεῖτε παρακάτω τό PDF)
«Τό γάρ, Δεηθῶμεν, οὐ τοῖς Ἱερεῦσι λέγεται μόνον, ἀλλά καί τοῖς εἰς τόν Λαόν συντελοῦσιν», Ἅγ. Ἰωάννης Χρυσόστομος (+407)
Ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ ἀπολογητὴς καὶ μάρτυρας ἔζησε τό 100-165 μ.Χ.. Στὰ συγγράμματά του μᾶς ἔχει ἀφήσει μερικὲς μαρτυρίες τῆς πρωτοχριστιανικῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, τὶς ὁποίες σύγχρονοι Ὀρθόδοξοι τῆς δυτικῆς λειτουργιολογικῆς γραμμῆς 1 ἔχουν παρερμηνεύσει ὡς τάχα μαρτυρίες εἰς ἐπήκοον τῶν Ἱερατικῶν Εὐχῶν ἐν γένει.
Ἀπό τά ἑπόμενα σημεῖα ἠμποροῦμε νά διακρίνουμε τούς ψευδοπροφῆτες:
1. Παρουσιάζουν τόν ἑαυτό τους σάν κάτι μεγάλες μορφές, ὅπως ἄλλωστε ἀνέκαθεν ἐφαίνοντο ἔτσι, ὅλοι οἱ αἱρετικοί, τούς ὁποίους κατεδίκασε ἡ Ἐκκλησία διά τῶν ἁγίων Συνόδων.
2. Ἀρέσκονται στήν δόξα τοῦ κόσμου ἔχοντας ψεύτικη ταπείνωσι.
3. Θέτουν τόν ἑαυτό του ὑψηλότερα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή (ἕνας μάλιστα τήν ἔσχισε μπροστά μου), ἀπό τήν Ἐκκλησία καί ἀπό τούς ἁγίους.
Σε μια κίνηση που προκαλεί, έντονους προβληματισμούς και κύμα αντιδράσεων, το υπουργικό συμβούλιο έδωσε το «πράσινο φως» στο νομοσχέδιο του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, για τη λεγόμενη «δευτερογενή χρήση ηλεκτρονικών δεδομένων υγείας». Πίσω από τις ωραίες λέξεις περί «καινοτομίας», «έρευνας» και «ευρωπαϊκού πλαισίου», κρύβεται μια απαράδεκτη πραγματικότητα: τα πιο ευαίσθητα, προσωπικά ιατρικά δεδομένα κάθε πολίτη ετοιμάζονται να βγουν… στη φόρα.
1107. Ποιος αγαπάει αληθινά τον Θεό;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιος αγαπάει αληθινά τον Θεό;
Η απάντηση του ιερέα : Αυτός που κανείς και τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να χωρίσει από την αγάπη του Θεού. Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού , λέει ο άγιος Απόστολος, θλίψη ή στενοχώρια ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότητα ή κίνδυνος ή μάχαιρα; Ας γνωρίζουμε ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχές ούτε δυνάμεις ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα ούτε ύψος ούτε βάθος ούτε κανένα άλλο δημιούργημα δεν θα μπορέσει να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού που είναι εν Χριστώ Ιησού, τον Κύριό μας. Αυτή είναι η αληθινή, τέλεια αγάπη για τον Θεό.

Ἀνάμεσα εἰς συντρίμματα καὶ ἐρείπια, λείψανα παλαιᾶς κατοικίας ἀνθρώπων ἐν μέσῳ ἀγριοσυκῶν, μορεῶν μὲ ἐρυθροὺς καρπούς, εἰς ἔρημον τόπον, ἀπόκρημνον ἀκτὴν πρὸς μίαν παραλίαν βορειοδυτικὴν τῆς νήσου, ὅπου τὴν νύκτα ἑπόμενον ἦτο νὰ βγαίνουν καὶ πολλὰ φαντάσματα, εἴδωλα ψυχῶν κουρασμένων, σκιαὶ ἐπιστρέφουσαι, καθὼς λέγουν, ἀπὸ τὸν ἀσφοδελὸν λειμῶνα, ἀφήνουσαι κενὰς οἰμωγὰς εἰς τὴν ἐρημίαν, θρηνοῦσαι τὸ πάλαι ποτὲ πρόσκαιρον σκήνωμά των εἰς τὸν ἐπάνω κόσμον ― ἐκεῖ ανάμεσα ἐσώζετο ἀκόμη ὁ ναΐσκος τῆς Παναγίας τῆς Πρέκλας.
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
Αυτή η φράση, ειπωμένη δημόσια από ομιλήτρια σε εκδήλωση της LGBTQ+ κοινότητας σε μνημόσυνο για τα θύματα της επίθεσης στο Berlin Pride, ίσως άθελά της να αποκάλυψε κάτι πολύ βαθύτερο,τον κίνδυνο μιας ιδεολογικής λογικής όπου η αλήθεια δεν αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο για όλους, αλλά περνά μέσα από φίλτρα ταυτότητας και πολιτικής σκοπιμότητας για να εξυπηρετήσουν ένα συγκεκριμένο αφήγημα.
Γιατί η πρώτη υποχρέωση απέναντι σε μια τραγωδία δεν είναι να αναζητήσεις τον «βολικό» δράστη. Δεν είναι να ελπίζεις ότι ο ένοχος θα ανήκει σε μια κατηγορία που επιβεβαιώνει τις πεποιθήσεις σου. Είναι να σταθείς δίπλα στα θύματα, να απαιτήσεις δικαιοσύνη και να καταδικάσεις τη βία χωρίς αστερίσκους.
Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π.
Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄,
2008, σελ. 96-98
Θα σας αναφέρω μερικά παραδείγματα, για να δείτε τι μπορεί να πετύχει ο Χριστιανός που αγωνίζεται.
Η Βουλή των Ελλήνων, πλην ενός και των κομμουνιστών, ψήφισε υπέρ του γυμνισμού. Είπαν, ότι ο γυμνισμός είναι πρόοδος είναι εξέλιξις, είναι είδος ανωτέρου πολιτισμού, κι ότι μπορούν πλέον ελεύθεροι να κινούνται οι γυμνισταί. Ως δικαιολογία έφεραν, ότι θα πέσει συνάλλαγμα στην πατρίδα μας.

Πολλές φορές ακούμε να γίνεται λόγος, τόσο για θανάσιμα, όσο και για συγγνωστά αμαρτήματα, και είναι αλήθεια ότι λίγοι από εμάς γνωρίζουμε να κάνουμε την διάκριση αυτή.
Επειδή, λοιπόν, η διάκριση της αμαρτίας είναι απαραίτητη για κάθε άνθρωπο, θα αναφέρουμε λίγα πράγματα για τα δύο αυτά αμαρτήματα, θανάσιμα και συγγνωστά, για να γνωρίζουμε πού βαδίζουμε. Διότι πολλοί από εμάς υποπίπτουμε σε θανάσιμα αμαρτήματα και λέμε, α, δεν είναι τίποτε αυτό! Και το αντίθετο, υποπίπτουμε σε συγγνωστά και νομίζουμε ότι έχουμε αμαρτήσει θανάσιμα και απελπιζόμαστε.
Στα χρόνια της πανδημίας χαρακτηρίστηκε ως ο «πλανητάρχης» της Επιδημιολογίας. Προβλήθηκε σαν παγκόσμιος υπερήρωας, μια μικρογραφία του οποίου ήταν ο Σωτήρης Τσιόδρας. Ήταν ο κύριος εμπνευστής όλων των αυταρχικών πρωτοκόλλων που έπεσαν σαν πρέσα στην ανθρωπότητα. Για τις big – pharma ήταν κάτι σαν νεοταξικός «άγιος».
Οι ΗΠΑ και σχεδόν ολόκληρος ο πλανήτης κινούνταν στους ρυθμούς των αποφάσεών του. Στην Ελλάδα οι «ειδικοί» έπιναν νερό στο όνομά του. Επικαλούνταν τα λόγια του, αντέγραφαν μέχρι κεραίας τα παρανοϊκά μέτρα του, προωθούσαν τις μελέτες που προωθούσε και ο ίδιος.
Μια από τις πιο τραγικές σελίδες στη δραματική ιστορία του Θρακικού Ελληνισμού είναι το Ολοκαύτωμα της Αγχιάλου, από τους Βουλγάρους, μιας ακμάζουσας Ελληνικής πόλης στη Βόρεια Θράκη. Δυστυχώς και αυτό το δραματικό γεγονός, όπως και πολλά άλλα από την νεώτερη ιστορία της Θράκης παραμένει, εν πολλοίς, άγνωστο.