Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗΣ (+1915-2002)

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»  

Ὑπό Μον. Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

            Ὁ Γέροντας Ἀντώνιος, κατά κόσμον Κωνσταντῖνος Νικολάου, καταγόταν ἀπό τόν Πύργο τῆς Ἠλείας. Γεννήθηκε τό 1915 ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἐπειδή, εἶχα συνάψει μαζί του στενές ἀδελφικές σχέσεις, συχνά τόν ρωτοῦσα γιά τήν ζωή του καί τήν οἰκογένειά του. Ὁ ἴδιος λοιπόν μοῦ ἔλεγε τά  ἑξῆς: "Οἱ γονεῖς μου, ὀνόματι Νικόλαος καί Ἀθηνᾶ, ἦταν εὐσεβεῖς ἀπό τήν παιδική τους ἡλικία. Ὁ πατέρας μου ἐγνώριζε λίγα γράμματα, ἐνῶ ἡ μητέρα μου καθόλου, ἀφοῦ μετά δυσκολίας κατάφερε νά μάθη στά γεράματά της τό "Πάτερ ἡμῶν...". Μόνο ἕνα πρᾶγμα ἐγνώριζαν: Νά θρησκεύουν, ὅπως τούς ἐφώτιζε ὁ Πανάγαθος Θεός.

Πάσχα στην Τραπεζούντα το 1913: Από την ακμή του Ποντιακού Ελληνισμού στον Γολγοθά του ξεριζωμού το 1923

Μια συγκλονιστική καταγραφή του Γεώργιου Θ. Κανδηλάπτη στο βιβλίο «Ποντιακά ιστορικά ανάλεκτα» που εκδόθηκε το 1925, στην Αλεξανδρούπολη

Ήταν 14 Απριλίου 1913. Η Τραπεζούντα έσφυζε από ζωή και οι Έλληνες στην πόλη γιόρταζαν με κάθε μεγαλοπρέπεια το Πάσχα. Παντού ακουγόταν η ελληνική λαλιά, παντού πρόβαλλαν ελληνικά σύμβολα, παντού ηχούσαν ελληνικά τραγούδια και μελωδίες.

Δέκα χρόνια μετά, στις 26 Μαρτίου 1923, το Πάσχα δεν ήταν το ίδιο. Τίποτα δεν ήταν το ίδιο. Η εικονα είχε ανατραπεί βίαια.

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Αγία Μαρίνα Μαρίτσης Σαντομέρι Αχαΐας

Απαγόρευση σοσιαλ για παιδιά κάτω των 15 ετών;

 trelogiannis

ΠΑΣΧΑΛΙΟ ΜΗΝΥΜΑ - της Συντονιστικής Επιτροπής της Πανελλήνιας Κίνησης κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού «ΕΞΟΔΟΣ»

Αγαπητοί φίλοι και συνοδοιπόροι της ΕΞΟΔΟΣ, αγαπητοί αναγνώστες και ακόλουθοι του Eksodos.gr,

Το Άγιο Πάσχα δεν είναι απλώς μια εορτή. Είναι το μεγάλο πέρασμα: από τον θάνατο στη ζωή, από το σκοτάδι στο φως, από τη φθορά στην αφθαρσία. Είναι η νίκη του Αναστάντος Κυρίου, του Ιησού Χριστού, επί του θανάτου, που ανοίγει τον δρόμο της προσωπικής σωτηρίας και της αναστάσεως κάθε ανθρώπου που πιστεύει στον Τριαδικό Θεό.

Οι θεολογικές βάσεις του θεολογικού διαλόγου

Ιερόθεος, Μητροπολίτης Ναυπάκτου

ὁ θεολογικός διάλογος πού πρέπει νά γίνεται, πρέπει νά στηρίζεται στήν ὀρθόδοξη πατερική παράδοση καί στίς Συνοδικές ἀποφάσεις.

Τό θέμα στό ὁποῖο καλοῦμαι νά ἀπαντήσω εἶναι θέμα διδακτο­ρικῆς διατριβῆς καί διερωτῶμαι πῶς θά μπορέσω νά ἀπαντήσω μέ σεβασμό στούς ἐκκλησιαστικούς θε­σμούς, εἰλικρίνεια καί ἀκρίβεια σέ ἕνα περιορισμένο κείμενο. Θά προσπαθήσω νά τονίσω τά πιό οὐ­σιαστικά, ἔστω καί μέ τηλεγραφικό τρόπο, χωρίς νά ὀλοκληρώνεται τό θέμα.

1. Κάθε διάλογος, πού εἶναι κατ’ ἀρχήν εὐπρόσδεκτος, γίνεται μέ τίς ἀρχές τῆς «θεμελιολογίας» καί τῆς «τελο­λο­γίας», δηλαδή νά στηρίζεται σέ προσδιορισμένες βάσεις καί νά ἀποβλέπει σέ ἕνα συγκεκριμένο σκοπό.

Γιατί σχηματίζουμε Σταυρό στο ανώφλι της πόρτας με τη λαμπάδα της Ανάστασης;

Είναι ένα πατροπαράδοτο έθιμο γεμάτο πίστη και συμβολισμό!Μια πράξη ευλάβειας και προστασίας!
Κάθε Μεγάλο Σάββατο βράδυ,
οι πιστοί γεμίζουν τους Ναούς για να ακούσουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού.
Το «Δεύτε λάβετε φως» αντηχεί στον ναό και το Άγιο Φως περνά από κερί σε κερί, η φλόγα της λαμπάδας γίνεται σύμβολο της νίκης της ζωής απέναντι στον θάνατο.
Όταν οι πιστοί επιστρέφουν στο σπίτι μετά την αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, δεν ξεχνούν να Σταυρώσουν με τη λαμπάδα το ανώφλι της εξώπορτας.
Γιατί όμως το κάνουν αυτό;

Φαινόμενο που έχει λάβει δυστυχώς μεγάλη έκταση, ως νόσος λοιμική.

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός-12.4.2026

Ἐρώτημα γιά νά προβληματισθοῦμε:

Καλοί μου ἀδελφοί, γιατί σέ πολλούς ἱερούς ναούς κατά τήν Πασχαλιάτικη Παννυχίδα γίνεται ἕνας ἀγῶνας δρόμου ταχυτήτων (ψαλίδισμα ἀκολουθίας, γρήγορες κινήσεις, ἀσθμαίνοντες ἱερεῖς καί ἱεροψάλτες);

Θά συμμετεῖχαν ἄραγε σέ μία τέτοια κουτσουρεμένη Πασχαλιάτικη Παννυχίδα ἕνας παπα-Πλανᾶς, ἕνας Ἰάκωβος Τσαλίκης, ἕνας παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, ἕνας Ἐπίσκοπος Σιατίστης Ἀντώνιος, ἕνας παπα-Γιάννης Καλαΐδης;

“Ὅταν ἔχης κάποια μεγάλη δυσκολία στή ζωή, γονάτισε καί ζήτησε μέ πίστι τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ”

Διηγεῖται ὁ Μητροπολίτης πρώην Πειραιῶς Καλλίνικος: «“Ὅταν ἤμουν παιδί”, μοῦ εἶπε ἕνας ἄνθρωπος, “στό χωριό μου, πάνω στήν Ἤπειρο, πέρασε μιά μέρα ἕνας ἱεροκήρυκας. Ἀνέβηκε σ᾽ ἕνα πεζούλι σάν βράδιασε, στήν πλατεία τοῦ χωριοῦ. Μαζεύτηκαν γύρω του οἱ χωριάτες καί αὐτός κήρυξε. Ἐγώ πήγαινα τότε στό γυμνάσιο καί μαζί μέ ἄλλους φίλους μου, συνομηλίκους μου, σταθήκαμε ἀπό περιέργεια στήν ἄκρη τῆς πλατείας καί μέσα μας, σιωπηλά, μᾶλλον τόν περιπαίζαμε. Ὅμως, δύο λόγια τοῦ ἱεροκήρυκα ἄθελά μου, ἐνῶ γελούσαμε ἐμεῖς τά παιδιά, καρφώθηκαν μέσα μου:

동방 정교회 Eastern Orthodox Church - Korean Flowers of Orthodoxy 1

koreanflowersoforthodoxy1.blogspot.com

Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

(Ο λόγος του Θεού πάντα επίκαιρος)

• Εκφωνήθηκε από το Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αυγουστίνο Καντιώτη (στρατιωτικός ιερεύς τότε), στο Ραδιοφωνικό σταθμό Λαρίσης (Ρ.Σ.Λ.) το Πάσχα του 1949. Απομαγνητοφωνήθη και εδημοσιεύθη στο βιβλίου «ΕΚ ΤΟΥ ΑΝΕΣΠΕΡΟΥ ΦΩΤΟΣ», έκδοση 1950, σελ. 200-202

«Ἀναστήτω ὁ Θεός καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ
ἐχθροὶ αὐτου, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσῶπου αυ-
τοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν». (Ψαλ. 67,2)

Ὅ,τι, ἀγαπητοί μας ἀναγνῶσται, ὅ,τι εἶχον νὰ κάμουν ἐναντίον τοῦ Ἰησοῦ οἱ ἐχθροί του, τὸ ἔπραξαν. Τὸ ἐπιτελικὸν σχέδιον τῆς ἐξοντώσεως ἐξετελέσθη μέχρι τελευταίας λεπτομερείας. Ὁ Ἰησοῦς, τοῦ ὁποίου ἡ φωνὴ κάποτε ὑψώθη ὡς φραγγέλιον καὶ ἔσεισε τὰς καρδιας τῶν μεγάλων ἐνόχων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Ἔθνους, τώρα ἐν μέσῳ ληστῶν, ἀδύνατος, «ὡς μὴ ἔχων εἶδος οὐδὲ δόξαν» περιφρονημένος, ἐγκαταλελειμμένος ὑπὸ πάντων, παρουσιάζων θέαμα ἱκανὸν νὰ ραγίσῃ καὶ τοὺς βράχους τοῦ Γολγοθᾶ, ἐκπνέει καὶ παραδίδει τὸ πνεῦμα εἰς τὸν Οὐράνιον Πατέρα ὁ Μέγας Μάρτυς. «Τετέλεσται». 

Καρποί της Αναστάσεως

 Μαρτυρία και διδαχή

12 Απριλίου 2026

Πάσχα

Εξαιρετικά και σωτήρια είναι τα έπαθλα της Αναστάσεως. Ο Χριστός νίκησε τον θάνατο, ώστε αυτός πλέον να μην ονομάζεται θάνατος αλλά κοίμηση και ύπνος. Κατάργησε την εξουσία του διαβόλου, που κρατούσε δεμένες στον άδη τις ψυχές των απ’ αιώνος νεκρών. Συνέτριψε τις χάλκινες πύλες του άδου και απελευθέρωσε τους νεκρούς. Ο Χριστός, λοιπόν, απέθανε πραγματικά και κατήλθε «στα κατώτερα μέρη της γης» (Εφ. 4:9, Α’ Πέτρ. 3:19, Ιω. 1:5), όχι ως αιχμάλωτος, αλλά ως νικητής του θανάτου με τον δικό Του θάνατο. Χωρίσθηκε η ψυχή από το Σώμα Του, αλλά με την Θεότητά Του παρέμεινε ενωμένος και με την ψυχή και με το Σώμα Του. Έτρεμαν τα καταχθόνια του άδου, όταν αισθάνθηκαν την θεϊκή Του παρουσία. Ανέσυρε από τα δεσμά του θανάτου το πλάσμα Του, τον πρωτόπλαστο Αδάμ και τους απογόνους Του.

ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝ ΝΕΚΡΩΣΙΝ, ΑΔΟΥ ΤΗΝ ΚΑΘΑΙΡΕΣΙΝ!

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Το άγιο Πάσχα αποτελεί την κορωνίδα του ορθοδόξου εορτολογίου. Είναι, κατά τον ιερό υμνογράφο της αναστάσεως, η «εορτή των εορτών και η πανήγυρις των πανηγύρεων». Η σημασία της μεγάλης εορτής οφείλεται στο ότι εκφράζει το πέρας και τον τελικό θρίαμβο της επιτυχίας του επί γης απολυτρωτικού έργου του Χριστού. Εορτάζεται πανηγυρικότατα η νίκη του Αγαθού κατά του Κακού, η επικράτηση του φωτός στο νοητό σκοτάδι της αμαρτίας και της φθοράς, η κατάργηση του Άδη και πάνω απ’ όλα η αναίρεση του θανάτου, του χειρότερου εχθρού μας!

ΕΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΥΚ ΕΓΕΙΓΕΡΤΑΙ….

 

                      

                ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Η βεβαία πίστη της Εκκλησίας στην λαμπροφόρο ανάσταση του Χριστού αποτελεί αυτή την ίδια την ύπαρξή Της. Το μέγα και ανεπανάληπτο αυτό γεγονός είναι το ακράδαντο θεμέλιο πάνω στο οποίο είναι θεμελιωμένη και εδραιωμένη. Το Θείο πρόσωπο του Αναστάντα Ιδρυτή Της είναι η ακατανίκητη δύναμη, που τη συγκροτεί, τη συντηρεί και την οδηγεί με ασφάλεια στο σωτήριο προορισμό Της. Οι άγιοι Πατέρες αποφάνθηκαν «εν ενί στόματι» πως η ζωή της Εκκλησίας είναι η ακατάπαυτη βίωση του υπερτάτου γεγονότος της Αναστάσεως του Κυρίου. Είναι μια διαρκής συμμετοχή και πρόγευση της Βασιλείας του Θεού, η οποία απορρέει από το ζωοδόχο Τάφο του Χριστού.   

Στην Γραμμή των Αγίων Πατέρων ή των Φιλοενωτικών;

 

Η στάση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού απέναντι στον Παπισμό και η ιστορική συνέχεια της Ορθόδοξης αντιπαπικής παράδοσης

Δρ.Θεολογίας Σέργιος Ντόριτς

Εισαγωγή

Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι γεμάτη από αγώνες για τη διατήρηση της αλήθειας της πίστεως. Σε κάθε εποχή, Άγιοι και Πατέρες αντιστάθηκαν σε διδασκαλίες που θεώρησαν ως αποκλίσεις από την Ορθόδοξη Παράδοση. Ιδιαίτερα μετά το Σχίσμα του 1054, πολλοί Άγιοι στάθηκαν απέναντι στον Παπισμό, θεωρώντας ότι οι δογματικές του θέσεις αποτελούν απόκλιση από την Ορθόδοξη πίστη.

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΣ ΡΩΜΗΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

       Το παλαίφατο και σεβάσμιο Πατριαρχείο της Ρώμης, πριν καταληφτεί από τους αιρετικούς Φράγκους (1009) και αποσχιστεί από την Μία και αδιαίρετη Εκκλησία (1054), έχει να επιδείξει μια πλειάδα αγίων παπών, ομολογητών της Ορθοδόξου Πίστεως. Υπήρξε για αιώνες ο θεματοφύλακας της σώζουσας αλήθειας. Ένας από αυτούς τους αγίους πάπες υπήρξε και ο άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Ρώμης ο θαυματουργός, ο οποίος έδωσε τη ζωή του για την σώζουσα ορθόδοξη πίστη.

      Γεννήθηκε στις αρχές του 7^ου αιώνα, στην πόλη Τόδι Ομβρικής, της κεντρικής Ιταλίας και έζησε στην εποχή που βασίλευε ο αυτοκράτορας Ηράκλειος (610-641), ο οποίος, όπως είναι γνωστό υποστήριζε την αίρεση του Μονοθελητισμού. Έζησε επίσης στα χρόνια του Κώνστα Β΄ (641-668), ο οποίος ακολούθησε την εκκλησιαστική πολιτική των προκατόχων του και μάλιστα έγειρε διωγμό κατά των Ορθοδόξων. Ο Κώνστας μάλιστα, μετά το θάνατο του αιρετικού Πατριάρχη Σεργίου, ευνοούμενο του Ηράκλειου, ανέβασε στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως τον αιρετικό Πατριάρχη Παύλο Β΄ (641-653), θερμό υπέρμαχο του Μονοθελητισμού.

«ΘΑΝΑΤΟΝ ΘΑΝΑΤΩ ΣΥ ΘΑΝΑΤΟΙΣ ΘΕΕ ΜΟΥ» !

(Θεολογικό σχόλιο στην Ανάσταση του Κυρίου)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Η λαμπροφόρος Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποτελεί την κορυφαία εορτολογική εκδήλωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Μόνη Αυτή, σε αντίθεση με την αιρετική ετεροδοξία, βιώνει αδιάκοπα το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού, ως την πιο χαροποιό και ελπιδοφόρα εμπειρία της ανθρώπινης ιστορίας. Ο κάθε ορθόδοξος πιστός δεν εορτάζει απλά την Έγερση του Κυρίου, αλλά ζει το συγκλονιστικό αυτό γεγονός, ως μια προσωπική μεταμόρφωση και ανάσταση!

     Την αγία αυτή ημέρα, την «εορτή των εορτών και την πανήγυρη των πανηγύρεων» κατά τον ιερό υμνογράφο του Πάσχα εορτάζεται η νίκη του Αγαθού κατά του Κακού, η επικράτηση του φωτός στο νοητό σκοτάδι της αμαρτίας και της φθοράς, η κατάργηση του Άδη και πάνω απ’ όλα η αναίρεση του θανάτου, του χειρότερου εχθρού του ανθρωπίνου γένους. «Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος» (Α΄Κορ.15,26) αναφωνεί ενθουσιωδώς ο απόστολος Παύλος!

Πάσχα: «Ἐὰν μὴ ἴδω…» – Ψηλαφώντας την Αναστάσιμη αλήθεια από τον Θωμά ως τις μέρες μας

«Εάν δεν ψηλαφήσω, δεν θα πιστέψω». Ο Χριστός μας προίκισε με πολλά τεκμήρια για την Ανάστασή Του, ακόμα και για τους δύσπιστους

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

«Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω». Εάν δεν δω στα χέρια Του το σημάδι από τα καρφιά, και δεν ακουμπήσω το δάχτυλό μου στο σημάδι από τα καρφιά, και δεν ψηλαφήσω με το χέρι μου το πλευρό Του, δεν θα πιστέψω.

H Aναστασις ριζα και θεμελιο της πιστεως

 ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

H Aναστασις ριζα και θεμελιο της πιστεως

«Ω θείας! ω φίλης! ω γλυκυτάτης σου φωνής!
μεθ’  ημών αψευδώς γαρ επηγγείλω έσεσθαι…»
(κανών του Πάσχα)

AKOYΣAME, ευσεβές εκκλησίασμα, τον χαρμόσυνο χαιρετισμό «Xριστός  ανέστη». Oι δύο αυτές λέξεις είναι το θεμέλιο της αγίας μας Eκκλησίας.
Όλα σήμερα, και η θ. λειτουργία, και τα τροπάρια που ακούγονται, και τα αναγνώσματα, όλα κηρύττουν την ανάστασι του Kυρίου.
Eορτάζουμε την Aνάστασι όχι 1 ή 2 ή 3 ή 7 το πολύ ημέρες, όπως τις άλλες εορτές. Eορτάζουμε την Aνάστασι 40 μέρες, μέχρι της Aναλήψεως. Kαι όχι μόνο 40 μέρες, αλλά και άλλες 52 Kυριακές. H κάθε Kυριακc του έτους είναι αφιερωμένη στην Aνάστασι. Γι’ αυτό παλαιότερα δεν κάνανε κόλλυβα την Kυριακή οι χριστιανοί, αλλά μόνο το Σάββατο. Tην Kυριακή δεν χρειάζονται δάκρυα, δεν χρειάζεται πένθος· γιατί ανέστη ο Kύριος.

ΠΑΣΧΑ ΤΟ ΤΕΡΠΝΟΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

         Δεν υπάρχει πιο χαρμόσυνο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία από την λαμπροφόρο ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ελπιδοφόρο μήνυμα από το μήνυμα της Αναστάσεως, ότι «Χριστός ανέστη και Άδης εσκυλεύθη». Γι’ αυτό και το Άγιο Πάσχα είναι η εορτή των εορτών και η πανήγυρη των πανηγύρεων! Σύμπας ο λαός του Θεού, με άκρατο ενθουσιασμό και χαρά συμμετέχουμε στο υπέροχο πασχαλινό συμπόσιο της πίστεως και υμνούμε ακατάπαυτα τον κραταιό και τροπαιούχο Λυτρωτή μας!

        Για να γιορτάσει όμως κάποιος αυτό το ανεπανάληπτο και μοναδικό ιστορικό γεγονός, θα πρέπει να γνωρίζει τις θείες δωρεές που απορρέουν από αυτό. Θα πρέπει να βιώσει οντολογικά το μυστήριο της θείας οικονομίας. Θα πρέπει να παραμερίσει την θαμπωτική αχλή από τα πνευματικού του όμματα, και να ανοίξει ορθάνοιχτα τα μάτια της πίστεως, για να νοιώσει στα κατάβαθα της ψυχής του το θείο μεγαλείο, αλλά και την άμετρη αγάπη του Θεού για τα πλάσματά Του και ιδιαίτερα τον τραγικό άνθρωπο. Οι πιστοί του Χριστού έχουμε αποβάλλει την ερεβώδη αχλή της απιστίας και γι’ αυτό σκιρτούμε από άφατη αγαλλίαση την αγία ημέρα της εγέρσεώς Του, διότι κατά τον άγιο Θεοφύλακτο: «ο Κύριος με την ανάστασή Του έγινε πρόξενος της χαράς» (P.G.123,480). 

«ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΛΑΜΠΡΥΝΘΩΜΕΝ ΤΗ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙ»

 

                                        ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού

      «Πάσχα το τερπνόν΄ Πάσχα Κυρίου Πάσχα΄ Πάσχα πανσεβάσμιον ημίν ανέτειλε». Με αυτούς τους υπέροχους και πανηγυρικούς στίχους ο θεσπέσιος υμνογράφος της Αναστάσεως αναγγέλλει στους πιστούς την έλευση της πλέον λαμπρής και ευφρόσυνης εορτής της Εκκλησίας μας. Σύμπας ο άγιος λαός του Θεού, ο «ευσεβής και φιλόθεος», όπως τον αποκαλεί ο ιερός Χρυσόστομος, «εν ενί στόματι και μια καρδία», με δάκρυα χαράς στα μάτια, υμνεί τον Αναστάντα εκ νεκρών και νικητή του θανάτου, Κύριο Ιησού Χριστό. Με αισθήματα βαθύτατης συγκίνησης και απέραντης αγαλλίασης κατακλύζει τους λαμπροστόλιστους και ολόφωτους ναούς για να εορτάσει τη Θεία Έγερση και να απολαύσει τον ανείπωτο πλούτο της χρηστότητας του Κυρίου. Σπεύδει για να εορτάσει τον πιο σπουδαίο θρίαμβο, την πιο μεγάλη και απερίγραπτη νίκη της ανθρώπινης ιστορίας: Τον θάνατο του θανάτου μας!

Χριστός Ανέστη!!! – Η Ανάσταση του Κυρίου είναι το άσβηστο χαμόγελο της ψυχής μας

Από τους ταπεινούς ψαράδες της Γαλιλαίας μέχρι σήμερα, το «Χριστός Ανέστη» στέκεται ασάλευτο τρόπαιο της αληθινής πίστης μας

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Χριστός Ανέστη! Τον Σταυρό Σου Χριστέ προσκυνούμεν και την Αγία Σου Ανάσταση υμνούμεν καί δοξάζουμε! Η σκιά του θανάτου παραμερίστηκε, ο νόμος της φθοράς καταλύθηκε, ο Άδης κατατροπώθηκε!

Ἀναστάσεως ἡμέρα

 Ἀναστάσεως ἡμέρα καί λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν, ἀδελφοί, καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει καί οὕτω βοήσωμεν Χριστός Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος. https://ixthis3.blogspot.com

Ἄς γιορτάσουμε τὴ γιορτή αὐτή, κατὰ τὴν ὁποία ἀναστήθηκε ὁ Κύριος...

«Καθὼς ἐν τῷ Ἀδὰμ ὅλοι πεθαίνουν, ἔτσι καὶ ἐν τῷ Χριστῷ ὅλοι θὰ ζωοποιηθοῦν»

 (Α΄ Κορ. ιε΄ 22)

   «Ἄς γιορτάσουμε τὴ γιορτή αὐτή, κατὰ τὴν ὁποία ἀναστήθηκε ὁ Κύριος. Διότι ἀναστήθηκε καὶ ἀνέστησε μαζί του τὴν οἰκουμένη. Καὶ Αὐτός, βέβαια, ἀναστήθηκε, ἀφοῦ ἔσπασε τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου. Ἐμᾶς ὅμως μᾶς ἀνέστησε, ἀφοῦ διέλυσε τοῦ σωροὺς τῶν ἁμαρτιῶν μας. Εἶδες τὰ κατορθώματα τῆς ἀνάστασης; Εἶδες τὴ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου; Εἶδες τὸ μέγεθος τῆς φροντίδας Του;».

  (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Εἰς τὸ Ἅγιον Πάσχα ΕΠΕ 36, 83)

正教會 Orthodox Church - Chinese Flowers of Orthodoxy 1

chineseflowersoforthodoxy1.blogspot.com

 

Πολλαπλά ραπίσματα στους αρνητές της θαυματουργικής καθόδου του Αγίου Φωτός

Παρουσιάζει και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Κάθε Μεγάλο Σάββατο κάποιοι ολιγόπιστοι μπαίνουν στον πειρασμό να αμφισβητήσουν την γνησιότητα της θαυματουργικής αφής του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο, παρασυρόμενοι από σκληροπυρηνικά άθεες «κακές γλώσσες», που πολλάκις έχουν αρνηθεί, μετ’ επιτάσεως και βλασφήμου ειρωνείας, το συγκεκριμένο μέγιστο θαύμα.

Ἔμαθες τὴ νίκη;

«Κατανικήθηκε ὁ θάνατος καὶ ἐξαφανίσθηκε. Ποῦ εἶναι θάνατε ἡ νίκη σου; Ποῦ εἶναι ἅδη τὸ κεντρί σου;»

 (Α΄Κορ. ιε΄ 54-55)

   «Ἔμαθες τὴ νίκη; Ἔμαθες τὸν τρόπο τῆς νίκης; Μάθε καὶ πῶς ἔγινε τὸ κατόρθωμα χωρίς κόπο. Δὲν βάψαμε ἐμεῖς τὰ ὅπλα μὲ αἷμα, δὲν παραταχθήκαμε σὲ μάχη, δὲν δεχθήκαμε τραύματα, δὲν εἴδαμε τὸν πόλεμο καὶ κερδίσαμε τὴ νίκη. Ὁ ἀγῶνας ἦταν τοῦ Κυρίου καὶ τὸ στεφάνι δικό μας».

  (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ κοιμητηρίου P.G. 49, 396)

ΝΥΝ ΠΑΝΤΑ ΠΕΠΛΗΡΩΤΑΙ ΦΩΤΟΣ!

(Θεολογική μονογραφία στο ανέσπερο αναστάσιμο φως)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Την Αγία και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα, «αυτήν την ζωηφόρον Ανάστασιν εορτάζομεν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού», σύμφωνα με το ιερό συναξάρι της πανηγυρικής ακολουθίας της Αναστάσεως, σκιρτώντας από ουράνια αγαλλίαση, για το πλέον χαρμόσυνο, το πλέον ελπιδοφόρο, το πλέον  κοσμοσωτήριο γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας: το «Πάσχα Χριστού το σωτήριον»!  

     Ο πιστός και ευλογημένος λαός του Θεού, βιώνοντας αισθητά – ανεπαίσθητα το αναστάσιμο φως, ονομάζει την εορτή του Πάσχα «Λαμπρή», χρησιμοποιώντας αυτό το επίθετο για να της προσδώσει τον χαρακτήρα της περίλαμπρης ημέρας, ως «όντως ιερά καί πανέορτος, αύτη η σωτήριος, νύξ καί φωταυγής, τής λαμπροφόρου ημέρας, της Εγέρσεως». Μιας ημέρας, κατά την οποία ακτινοβολεί το ουράνιο και ανέσπερο φως της Αναστάσεως και αντανακλάται σε κάθε αγαθή και δεκτική του φωτός καρδιά, εξαφανίζοντας κάθε ίχνος σκοτεινότητας και σκιάς! Μια ημέρα η οποία πλημμυρίζει από μυστικό, αλλά υπαρκτό εκτυφλωτικό φως, ολόκληρη τη δημιουργία, από τα απειροελάχιστα υλικά στοιχεία, ως τους επέκεινα γιγάντιους ουράνιους αστρικούς σχηματισμούς! Μια ημέρα, η οποία δεν είναι σαν τις άλλες, αλλά είναι η «Ογδόη Ημέρα», νοούμενη πέρα από τον αισθητό χρόνο, ως απαρχή της αιωνιότητας, ως «αιωνίου απαρχή», ως προάγγελος και πρόγευση της «ανεσπέρου ημέρας της βασιλείας» του Θεού, «ούσα προάγγελος, εν ή το άχρονον φώς, εκ τάφου σωματικώς πάσιν επέλαμψεν»!

Ο Θεός είναι αγάπη

 Μαρτυρία και διδαχή

10 Απριλίου 2026

Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Δημόπουλος (†)

 Γνωρίζεις πόσο σε αγαπάει ο Θεός; Γνωρίζεις πόση είναι η αγάπη του Θεού για σένα; Αυτή η αγάπη τον έφερε από τον ουρανό στη γη. Περιτυλίχθηκε τα ράκη του ανθρωπίνου σώματος. Αντήλλαξε την δόξα του ουρανού με την ατιμία της γης. Αυτή η αγάπη τον ανέβασε στο ξύλο του Σταυρού. Φορτώθηκε στους αγίους του ώμους το βάρος των αμαρτιών όλων των αιώνων, το βάρος των δικών μου και δικών σου αμαρτιών. Χλευαζόμενος και εμπαιζόμενος σύρθηκε στα άχαρα μονοπάτια του Γολγοθά. Και από εκεί επάνω στο ικρίωμα του Σταυρού έδωσε και την τελευταία σταγόνα του αγίου του αίματος, δια του οποίου έπλυνε, καθάρισε, αγίασε τη λερωμένη συνείδηση όλων των αιώνων. Στον σταυρό δεν τον κρατούν τα καρφιά αλλά η αγάπη. Και επάνω στον σταυρό ήταν ο μέγας, ο παντοδύναμος Θεός.

«Εάν την κάνουν, τι θα γίνει;»

Η «ΚΡΙΣΗ» ΤΟΥ Ν. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ «ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ» ΕΠΟΧΗ

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ

«Του ἑωσφόρου τῆς Ῥώμης, φυσιωθέντος δεινῶς, καὶ θρόνον αὐτοῦ θέντος ὑπεράνω τῶν ἄστρων, σὺ μόνος ζηλώσας ὡς Μιχαήλ, ἀνεβόησας, ἔνδοξε· στώμεν καλῶς, στώμεν πάντες ἐν ταῖς σεπταῖς τῶν Πατέρων παραδόσεσι». (Ύμνος υπέρ Αγίου Μάρκου του Ευγενικού)

Ὁ Κύριος ἀναστήθηκε...

   «Ἄς χαροῦμε καὶ ἄς εὐρανθοῦμε αὐτὴ τὴν ἡμέρα».

(Ψαλμ.  ριζ΄24)

   «Χαρεῖτε ἐν Κυρίῳ πάντοτε, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, καὶ πάλι θὰ πῶ χαίρετε. Ὁ Κύριος εἶναι κοντά μας καὶ καμμιὰ μέριμνα πλέον νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολῇ. Ὁ Κύριος ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ μαζὶ μὲ Αὐτὸν μέγα πλῆθος Ἁγίων. Ἄς ἑορτάσουμε, λοιπόν, τὸ μεγάλο γεγονὸς μὲ εὐχαρίστηση, ἀλλὰ καὶ μὲ σωφροσύνη. Ἄς χαροῦμε ψυχικὰ καὶ ἄς εὐφρανθοῦμε πνευματικὰ κατὰ τὴν ἡμέρα αὐτή. Καὶ ἄς διακηρύξουμε ὡς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὴν Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρα μας καὶ τὴν δική μας σωτηρία. Ἄς ἀναγγείλουμε σὲ ὅλο τὸν κόσμο τὴν θανάτωση τοῦ διαβόλου, τὴν αἰχμαλωσία τῶν ἀκάθαρτων δαιμόνων, τὴ σωτηρία τῶν Χριστιανῶν, τὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν».    

  (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ὁμιλία εἰς τὴν Τριήμερον  Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ P.G. 50, 821)