Παρασκευή 7 Αυγούστου 2026

One Thing is Needed

 

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (55)

ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΕΙ

ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ, ΣΤΙΣ 6-4-1968

ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ 3 ΨΥΧΙΑΤΡΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΝ  ΤΡΕΛΛΟ, ΑΠΕΤΥΧΕ

Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.99-105

  • (Τα αποσπάσματα των ομιλιών που ακολουθούν απηυθυνε ο θαρραλέως Μητροπολίτης π. Αυγουστίνος στο ποίμνιό του, ενώ ήτο υπο παρακολούθηση. Ο πιστός λαός της Φλώρινας και της Πτολεμαϊδος  ξεσηκώθηκε. Με χειροκροτήματα και επεφωνήματα την ώρα της ομιλίας και με τηλεγραφήματα συμπαραστάσεως στη συνέχεια εδωσε μάχη).

Στο ναό του Αγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης 6-4-1968

Σήμερα προ μίας ώρας, ήρθαν στη μητρόπολη τρεις ψυχίατροι καθηγητές πανεπιστημίου, για να με εξετάσουν αν έχω καλώς τας φρένας. Χριστέ μου σε ευχαριστώ, γιατί με αξίωσες, να ακούσω και εγώ την κατηγορία που άκουσες εσύ στον κόσμο αυτό τον αμαρτωλό. Aλλ’ αφού θέλουν έτσι, θα μου επιτρέψετε, Χριστιανοί μου, να τους απαντήσω, ότι οι φρένες μου είναι σώες, σωότατες… Άς διαβάσουν τα βιβλία μου, για να δούνε που είναι τα σπέρματα της αναρχίας των σκέψεών μου. Και όμως ετόλμησαν να θέσουν υπό αμφισβήτηση και τον νου μου και να με πιάσουν κ’ εμένα να με κλείσουν μέσα στο φρενοκομείο. Ως Έλλην ιεράρχης απήντησα και η χωροφυλακή απ’ έξω έλαβε τα πόστα. Φοβηθήκανε μήπως εγώ κτυπήσω τους καθηγητάς. Μπήκαν μέσα στη μητρόπολη. Έδωσα εντολή να τους κεράσουν, και τους έστειλα μήνυμα: Ο επίσκοπος, που δέχεται και τον τελευταίο κουρελιάρη και κάθεται ώρες ολόκληρες μ’ αυτόν, υπό τοιαύτας συνθήκας δεν θα σας δεχθεί…

Μοναχός Γέροντας Γαβριήλ - Προφήτης των Εσχάτων Καιρών. 4

 Μοναχός Γέροντας Γαβριήλ - Προφήτης των Εσχάτων Καιρών

Μέσα από τα Χρονικά της Νεοεκδοθείσας Μονής του Αγίου Λουκά στη Βοσνία

Ο Πατέρας Γαβριήλ δεν ανεχόταν τους καπνιστές, τους επέκρινε συνεχώς, και ιδιαίτερα τους ιερείς. Τους επέπληττε ότι ήταν αμαρτία, ότι όταν νηστεύουν για τη Θεία Κοινωνία δεν έπρεπε να καπνίζουν τσιγάρα, και ότι ήταν μια κακία που δηλητηρίαζε τους ανθρώπους, και ότι το Άγιο Πνεύμα έπρεπε να κατοικεί στον άνθρωπο, και όχι η μυρωδιά των τσιγάρων να Τον διώχνει. 

Η Θεία Κοινωνία δεν είναι δικαίωμα που πρέπει να προλάβουμε. Είναι δώρο που πρέπει να αξιωθούμε

 

«Ὦ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»

i mat

 

ΚΥΡΙΑΚΗ  Ι’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὦ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»

Ἐκτός ἀπό τήν ἁμαρτία κανένα πράγμα ἀπό τά τοῦ βίου αὐτοῦ, δέν εἶναι πραγματικά κακό, πραγματικά διαστροφή, παρά φύση κατάσταση. Τό ἄριστο εἶναι νά πεθάνει κανείς γιά τόν κόσμο τῆς ἁμαρτίας καί νά ζήσει γιά τόν Χριστό. Γιατί διαφορετικά, δέν μπορεῖ νά ἀναγεννηθεῖ, οὔτε στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νά εἰσέλθει.

Ὁ Μεσσίας Ἰησοῦς δέν δέχεται ὕμνο καί παρακλήσεις ἀπό στόματα βλάσφημα, διεστραμμένα· οὔτε θυσία, ἀπό χέρι πού ἄγγισε κόπρο καί ψυχή ἄπιστη, ἀκάθαρτη. Χρειάζεται πρωτύτερα νά δεχθοῦμε μέσα μας τό σπόρο τοῦ Θεοῦ Λόγου καί νά καθαρίσουμε προηγουμένως τούς ἑαυτούς μας ἀπό τά βδελύγματα τῆς πονηρίας καί εἰδωλολατρείας. Διότι εἶναι βδελυρότερη ἀπό τήν κόπρο ἡ ἁμαρτία, ὁ δόλος, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀπιστίας πού κάνει διεστραμμένο τόν νοῦ καί ἀκάθαρτο τόν ἔσω τῆς καρδίας ἄνθρωπον.

Πάρος: Ανήλικοι πλαστογράφησαν τις ψηφιακές ταυτότητές τους για να πιουν… ποτό σε νυχτερινό κέντρο

ΣΧΟΛΙΟ ΕΡΩ : Να επισημάνουμε ότι οι ανήλικοι κατάφεραν να πλαστογραφήσουν τις νέες και πολύ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ψηφιακές ταυτότητες που εκεί μέσα θέλουν να έχουν όλα τα στοιχεία μας ταυτοπροσωπίας, οικονομικά, ιατρικά, φορολογικά, ασφαλιστικά κλπ. Πλαστογράφησαν την πολύ ασφαλή Κάρτα του Πολίτη. Άραγε τι άλλο μπορεί να αλλοιωθεί ψηφιακά στο Ψηφιακό Δελτίο Ταυτότητας;

 

Τρεις 17χρονοι συνελήφθησαν στην Πάρο, καθώς φέρονται να πλαστογράφησαν τα ψηφιακά δελτία ταυτότητάς τους για να πιούν… ποτό.

Δρ. Ειρήνη Αρτέμη: Η κανονική θεμελίωση του θεσμού του αναδόχου (Μέρος Γ΄ – Προϋποθέσεις και Υποχρεώσεις Πνευματικού Αναδόχου σε Ορθόδοξη Βάπτιση)

της Ειρήνης Αρτέμη

Η εκκλησιαστική παράδοση δεν αντιμετωπίζει την αναδοχή ως απλή λειτουργική πράξη ή ως κοινωνικό έθιμο, αλλά ως θεσμό με βαθιά εκκλησιολογική και κανονική θεμελίωση. Η σημασία του αναδόχου απορρέει από την ίδια τη θεολογία του Βαπτίσματος, καθώς η είσοδος του ανθρώπου στο Σώμα του Χριστού συνεπάγεται την ανάληψη ευθύνης από ολόκληρη την εκκλησιαστική κοινότητα για τη διαρκή πνευματική του καλλιέργεια. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, η κανονική παράδοση προσδιόρισε με σαφήνεια τόσο τις προϋποθέσεις όσο και τις υποχρεώσεις του αναδόχου, προκειμένου να διαφυλαχθεί η ιερότητα του Μυστηρίου και η αυθεντικότητα της πνευματικής πατρότητας.

“Ζεν”: …Το “Δέν” του Χριστιανού!

 

Ὁ Θεάνθρωπος τρέχει παντοῦ...

 
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός καί Θεάνθρωπος τρέχει παντοῦ ἀοράτως ζητῶντας πάντοτε τούς ἀδελφούς Του (Ματθ. 28, 10) μέχρι νά τούς ὁδηγήση ὅλους στήν σωτηρία καί στόν Πατρικό Οἶκο. Αὐτό τό ἔργο θά τό κάνη μέχρι τέλος τοῦ κόσμου.
ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ 

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»

 

Μοναχός Γέροντας Γαβριήλ - Προφήτης των Εσχάτων Καιρών. 2

Ο γέροντας μοναχός Γαβριήλ - ο προφήτης των εσχάτων καιρών - μέσα από το χρονικό της νεοεκδοθείσας μονής του Αγίου Λουκά στη Βοσνία
Συμβούλεψε ότι κάθε εργασία στο σπίτι, όχι μόνο στα μοναστήρια, πρέπει να ξεκινά με προσευχή.

Πνευματικές διδασκαλίες του Πατέρα Ιωήλ Μπουλάτοβιτς! ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΟΣΤΡΟΓΚ!!!! 26

Πνευματικές διδασκαλίες του Πατέρα Ιωήλ

Ο Θεός να με βοηθήσει! Ονομάζομαι Ντραγκάνα, θέλω να σας πω και να καταθέσω μια προσωπική εμπειρία στο Άνω Όστρογκ που συνέβη δίπλα στην κιβωτό και τα λείψανα του Αγίου Βασιλείου και ο Πατέρας Ιωήλ στεκόταν δίπλα της. Ήταν το έτος ενενήντα τρία, ενώ ο πόλεμος στη Βοσνία συνεχίζονταν. 

Ο σύζυγός μου, ο γιος μας και εγώ πλησιάσαμε τα ιερά λείψανα. Και ξαφνικά ο σύζυγός μου ζήτησε από τον Πατέρα Ιωήλ να μας διαβάσει μια προσευχή για την υγεία. Μας κοίταξε όλους ξεχωριστά, συνοφρυώθηκε και είπε: «Δεν χρειάζεστε προσευχή, πρέπει να παντρευτείτε στην Εκκλησία. Αυτό το παιδί σας είναι νόθο ενώπιον του Θεού». 

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (54)

Χριστ. Εσχ.

 ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΜΑΧΗΜΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.95-99

Δεν κάλεσα στην συγκέντρωση μας αυτή όλη την πόλη, κάλεσα εσάς, γιατί μου είπαν οι ιερείς σας, ότι εκκλησιάζεστε, ότι εξομολογήστε, ότι κοινωνείτε και έχετε ενδιαφέρον εκκλησιαστικόν. Λοιπόν, αυτό το ενδιαφέρον να το χρησιμοποιήσουμε και να γίνετε μαχητικοί Χριστιανοί, μιας Εκκλησίας αγωνιζόμενης με όλα «τα όπλα του φωτός».

Πάλι σας ερωτώ Είστε σύμφωνοι;

«Έχει ο Θεός», αλλά κ’ εμείς ν’ αγωνιστούμε

Οι Αγιοι Παιδομάρτυρες του Γιαστρεμπάρσκο και του Σίσακ (1942)

 

Δρ. Ειρήνη Αρτέμη: Η λειτουργική και πνευματική διακονία του αναδόχου (Μέρος Β΄ – Προϋποθέσεις και Υποχρεώσεις Πνευματικού Αναδόχου σε Ορθόδοξη Βάπτιση)

της Ειρήνης Αρτέμη

Η σημασία του αναδόχου αναδεικνύεται με ιδιαίτερη σαφήνεια κατά την τέλεση του Ιερού Μυστηρίου του Βαπτίσματος. Η παρουσία του δεν αποτελεί τυπικό ή διακοσμητικό στοιχείο της ακολουθίας, αλλά ουσιώδες λειτουργικό γεγονός, το οποίο εκφράζει την ευθύνη της εκκλησιαστικής κοινότητας για την ένταξη του νεοφωτίστου στο Σώμα του Χριστού. Η Εκκλησία δεν βαπτίζει απομονωμένα πρόσωπα, αλλά εντάσσει νέα μέλη στη ζώσα κοινωνία της, γι’ αυτό και ο ανάδοχος λειτουργεί ως ορατός εκφραστής της εκκλησιαστικής αυτής μέριμνας.

ΓΙΑΤΙ.....

 «Ἂς ἀκούσουν τό Σολομῶντα πῶς τούς ἐλέγχει καί τούς λέει, να φοβοῦνται τό Θεό, καί νά φυλάττουν τίς ἐντολές Του. Γιατί; Ἐπειδή μ' αὐτό τό σκοπό δημιουργήθηκε κάθε ἄνθρωπος στον κόσμο, διά να φυλάττῃ τίς ἐντολές τοῦ Δημιουργού του· “τέλος λόγου· τό πᾶν ἄκουε, τόν Θεόν φοβοῦ, καί τάς ἐντολάς Αὐτοῦ φύλασσε ὅτι τοῦτο πᾶς ἄνθρωπος"(Εκκλ 12, 13)»

Τζωρτζ Όργουελ: Ένας λαός που εκλέγει διεφθαρμένους, κλέφτες, προδότες και απατεώνες, δεν είναι θύμα. Είναι συνεργός τους.

Άγνωστα Συναξάρια: Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Ηλίας ο εξ Ηλιουπόλεως του Λιβάνου (Μέρος Δ΄ – τελευταίο)

(ΜΕΡΟΣ Δ΄ – τελευταίο)

 πό τήν σειρά ΑΓΝΩΣΤΑ ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ 11,

Κεντρική διάθεση: ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Κείτονταν χάμω σφαγμένος σάν ἀρνί ὁ ἅγιος, ὥσπου κάποιος ἀνώτερος ἀξιωματοῦχος πού δέν εἶχε ποτέ ὡς τότε μάθει κάτι γιά τόν νεομάρτυρα Ἠλία πέρασε ἀπό ἐκεῖ καί πληροφορήθηκε τά σχετικά μέ τήν σφαγή τοῦ ἁγίου. Καί μαθαίνοντας ὅτι ὁ μάρτυρας θυσιάστηκε γιά τήν πίστη του, θαύμασε καί θέλοντας διακαῶς νά δεῖ ὅ,τι τέλος πάντων μποροῦσε νά δεῖ, ἀπομεινάρι ἀπό τό λείψανό του, γονάτισε, ἔσκυψε μέ εὐλάβεια καί πιάνοντας τό κεφάλι ἀπό τά μαλλιά ξεσκέπασε τό πρόσωπο τοῦ ἁγίου καί τό γύρισε πρός τό μέρος του. Καί νά, στήν κίνησή του αὐτή παρουσιάστηκε ὁλοζώντανο μπροστά στά μάτια του τό πρόσωπο τοῦ ἁγίου καί μάλιστα πάρα πολύ λαμπερό. Ἀναστέναξε ὁ μεγιστάνας καί μουρμούρισε: «Μεγάλο πρᾶγμα νά πεθάνει κάποιος γιά τήν πίστη του! Αὐτός ὁ νεαρός δέν πέθανε, ἀλλά ζεῖ!». Ὕστερα διέταξε ξανά ὁ δικαστής νά σύρουν τό σῶμα τοῦ ἁγίου καί νά τό κρεμάσουν στόν  κῆπο ἔξω ἀπό τίς πύλες τῆς πόλης. Ἀκόμη ἔδωσε αὐστηρή ἐντολή νά κλείσουν τήν πύλη τοῦ κήπου, προκειμένου νά προφυλάξουν τό σῶμα τοῦ ἁγίου μήν τυχόν κάποιος ἀπό τούς χριστιανούς πλησιάσει καί ἀφαιρέσει κάτι ἀπό αὐτό γιά εὐλογία. Τότε ξέπλυναν οἱ δήμιοι τόν τόπο στόν ὁποῖο ἀποκεφαλίστηκε ὁ ἅγιος καί, ἀφοῦ μάζεψαν τό χῶμα, τό ἔρριξαν στό μεγάλο ρεῦμα τοῦ Χρυσορρόου ποταμοῦ πού κυλοῦσε ἐκεῖ κοντά τά νερά του. Ἔμεινε μάλιστα ἐκεῖ κρεμασμένο πάνω στό ξύλο τό σῶμα τοῦ ἁγίου νεομάρτυρα Ἠλία ἀπό τήν πρώτη τοῦ μηνός Φεβρουαρίου τοῦ 6287 (795 μ.Χ.) ἔτους μέχρι τίς 14 τοῦ ἴδιου μήνα. 

Κατάκρινε τὸν ἑαυτό σου...

Κατάκρινε τὸν ἑαυτό σου, καὶ θὰ φύγῃ ἀπὸ ἐσένα ἡ τάση νὰ κατακρίνῃς τοὺς ἄλλους.

       Ἅγιος Βαρσανούφιος

Μια μικρή εκκλησία χτίζεται όταν χτίζεται μια οικογένεια.

 

Μια μικρή εκκλησία χτίζεται όταν χτίζεται μια οικογένεια. Και είναι λυπηρό που στην εποχή μας αυτή η μικρή εκκλησία ποδοπατείται, καταστρέφεται από σκάνδαλα και πάλι από αυτή την υπερηφάνεια. Δεν υπάρχει ταπεινότητα. Επιθυμίες, διαστροφές, η επιδίωξη αυτού του ψεύτικου πλούτου...
 
Σχήμα-Αρχιμανδρίτης Ζωσιμάς (Σοκούρ)

ΔΙΑΛΟΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ Τ0Υ ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ –ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ.

 


 ΔΙΑΛΟΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

Τ0Υ ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ –ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ Π.ΠΟΥΡΝΑΡΑ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Φοβάμαι τρία πράγματα...

 
 Ο Αββάς είπε: 
Φοβάμαι τρία πράγματα:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Οι σύγχρονοι «αρχαιολάτρες» πολύ μικρή σχέση έχουν με την αρχαία Ελλάδα.

  Όσο και αν διατείνονται οι «αρχαιολάτρες» ότι θέλουν να «αναστήσουν» τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και μαζί την «πατρώα θρησκεία», οι ηγέτες τους ψεύδονται και οι οπαδοί τους τρέφονται με αυταπάτες. Ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός και ιδιαίτερα η ειδωλολατρία των προγόνων μας, δεν είχε τίποτε το στατικό και μόνιμο. Άλλος ήταν ο αθηναϊκός πολιτισμός, άλλος ο σπαρτιατικός, άλλος ο ιωνικός, άλλος της Μεγάλης Ελλάδος, άλλος της Μακεδονίας και άλλος της Ηπείρου.

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΖΟΦΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΑ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

  

(θεολογικό σχόλιο στην Μεταμόρφωση του Κυρίου)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

         Η Θεία Μεταμόρφωση είναι ένα από τα τελευταία και μεγαλύτερα θαυμαστά γεγονότα της επί γης παρουσία του Χριστού, κατά το οποίο φανερώθηκε στους μαθητές Του μέρος της θείας δόξης       Του, «καθώς ηδύναντο», όπως αναφέρεται στην ευφρόσυνη ασματική ακολουθία της εορτής. Το συμβάν αυτό, όπως αναφέρουν τα Ιερά Ευαγγέλια, επισυνέβη λίγο πριν το πάθος του Κυρίου. Ήταν δε επιβεβλημένο να γίνει διότι έπρεπε η στενή ομάδα των τριών μαθητών Του (Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης), να γίνουν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες της θείας δόξης. Να πεισθούν ότι ο Διδάσκαλός τους, τον οποίο ακολούθησαν και μαθήτευσαν τα τελευταία τρία χρόνια, δεν ήταν ένας από τους συνηθισμένους ραβίνους, που αναδεικνύονταν συχνά στην ιουδαϊκή κοινωνία, αλλά ο αναμενόμενος Μεσσίας. Και όχι μόνον αυτό: Να αποκολληθούν από την λαθεμένη ιουδαϊκή αντίληψη περί του Μεσσία, η οποία ήταν συνυφασμένη με κάποια εθνική αποκατάσταση του ιουδαϊκού λαού.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΤΙΤΟΡΟΣ ΤΗΣ Ι. ΗΜΩΝ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, ΙΩΑΚΕΙΜ ΤΟΥ ΑΚΑΡΝΑΝΟΣ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Εἶναι ἀνάγκη, νομίζω, νά ἀναφερθοῦμε, σχετικά σ᾿ ἐκείνη τήν ἐποχή βάσει τῶν ὀλίγων μαρτυριῶν πού διαθέτουμε, γιά νά μάθουμε σέ ποιό κλίμα, ἦλθε καί προσαρμόσθηκε ὁ Ὅσιος αὐτός Γέροντας, τόν ὁποῖον ἡ Μονή μας εὐγνωμονεῖ γιά τούς ἀμέτρητους ἀγῶνας του πρός βοήθειαν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί τῶν ὀρθοδόξων λαῶν τῶν Βαλκανίων, ὅπως θά διαβάσουμε παρακάτω.

Τήν Ἱερά Μονή μας, πρίν ἀπό τήν πυρκαϊά τοῦ 1761, εἶχε ἐπισκεφθῆ ἕνας ρῶσσος περιηγητής ἀπό τό Κίεβο, ὁ Βασίλειος Μπάρσκυ, ὁ ὁποῖος εἶχε ἔλθη στό Ἅγιον Ὄρος καί ἔγραψε τίς περιηγήσεις του τό 1727. Γιά τήν Μονή μας γράφει τά ἑξῆς: Ὅλο τό μοναστήρι εἶναι σκεπασμένο μέ πλάκες καί δέν μπαίνει φωτισμός ἀπό πουθενά τριγύρω οὔτε καί στήν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Νικολάου, ἡ ὁποία δέν εἶναι στό μέσον ἀλλά ἀνατολικά καί ἡ μικρότερη ἀπό τίς ἐκκλησίες (Καθολικά) τῶν ἄλλων Μονῶν. Ἑκατέρωθεν τῆς ἐκκλησίας τοῦ ἁγίου Νικολάου, ὑπάρχουν τό ἐκκλησάκι τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Ἔχει τροῦλλον, χωρίς τύμπανο, πού στηρίζεται σέ τέσσερεις κτιστές, καί ὄχι μαρμάρινες, κολώνες. Εἶναι σκεπασμένος ἀπό φύλλα μολύβδου. Ἡ ἐκκλησία τότε ἦταν τετράγωνη καί ὄχι σταυροειδής. Ἀριστερά της εἶχε τοποθετηθῆ ἡ Εἰκόνα τῆς Παναγίας Ὀδηγητρίας, ἐνδεδυμένης μέ ἀσημένιο ὑποκάμισο, κάτωθεν τῆς ὁποίας ὑπάρχει μέχρι σήμερα ἡ ἑξῆς ἐπιγραφή στά ἑλληνικά: «Αὕτη ἡ δέησις ἐμή τῆς εὐσεβεστάτης Μαρίας Παλαιολογίνας Δόμνης (Κυρίας) Μολδαβίας». Στήν διπλανή πτέρυγα τοῦ 1500 στόν τρίτον ὄροφο ὑπάρχει μέχρι σήμερα τό παρεκκλήσιο τῶν Ἁγίων Ἀρχαγγέλων. Ἐνῶ τό παρεκκλήσιο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, ὑπῆρχε πλησίον τῆς εἰσόδου τῆς Μονῆς. Τό ἐκκλησάκι τῆς ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας κτίσθηκε ἀργότερα, τό 1737 μέ ἔξοδα τῆς εὐσεβοῦς κυρίας Ραλοῦς καί τοῦ συζύγου της Ἐμμανουήλ, οἱ ὁποῖοι ἦσαν Ἕλληνες, κάτοικοι τῆς κοινότητος τῶν Ἑλλήνων τῆς Ρωσσίας.

Δρ. Ειρήνη Αρτέμη: Το Μυστήριο του Βαπτίσματος και ο θεσμός του αναδόχου (Μέρος Α΄ – Προϋποθέσεις και Υποχρεώσεις Πνευματικού Αναδόχου σε Ορθόδοξη Βάπτιση)

της Δρ. Ειρήνης Αρτέμη,

Το Ιερό Μυστήριο του Βαπτίσματος αποτελεί το θεμέλιο της χριστιανικής ζωής και τη θύρα εισόδου του ανθρώπου στο σώμα της Εκκλησίας. Διά του Βαπτίσματος ο άνθρωπος αναγεννάται «ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος» (Ιω. 3,5), αποβάλλει τον παλαιό άνθρωπο, ενδύεται τον Χριστό και ενσωματώνεται στο εκκλησιαστικό σώμα ως μέλος της νέας εν Χριστῷ δημιουργίας. Πρόκειται για γεγονός βαθύτατα σωτηριολογικό και εκκλησιολογικό, καθώς δεν σηματοδοτεί απλώς την έναρξη της χριστιανικής ζωής, αλλά τη συμμετοχή του ανθρώπου στο μυστήριο του θανάτου και της Αναστάσεως του Χριστού και την είσοδό του στη ζωή της Βασιλείας του Θεού.

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026

«Άφρισαν» οι θεομπαίχτες με το εκκλησάκι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ που γλίτωσε απ’ τη φωτιά! (Οπτικοακουστικό υλικό)

Λύσσαξαν με το εκπληκτικό φαινόμενο - Μηδέν πρόληψη, μηδέν μετάνοια, αλλά τους φταίει το άκαυτο εκκλησάκι που δεν έγινε κάρβουνο! 

Πόσο σατανική διαστροφή μπορεί να έχουν μερικοί άνθρωποι, όταν ενώ καίγεται ολόκληρη η Ελλάδα, σε εκείνους φταίει ένα μικρό ερημικό εκκλησάκι που δεν κάηκε!

Αφρούς βγάζουν στο διαδίκτυο με το εκπληκτικό φαινόμενο των εκκλησιών στην πατρίδα μας, που παραμένουν ανέπαφες από το καταστροφικό πέρασμα πυρκαγιών. Κόντρα σε κάθε λογική φυσικών νόμων, τέτοια θαυμαστά περιστατικά συμβαίνουν κυριολεκτικά κάθε καλοκαίρι. Μια φωτεινή ακτίνα θεϊκής παραμυθίας μέσα στο μαύρο καμίνι της ανθρώπινης ερείπωσης.

Δυο ἀδελφα ῥευματα

Fos-antoli

ἙορτολόγιοΜεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, 1990, στὴν ἱερά Μονῆ Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὄρους 
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄
Φλώρινα, ἀριθμ. φύλλου «ΚΥΡΙΑΚΗΣ» 1094(2)
Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Πέμπτη 6 Αὐγούστου 2026 (2004)

Δυο ἀδελφα ῥευματα
Τὴν ἡμέρα αὐτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου θὰ ἔπρεπε, ἀγαπητοί μου, νὰ εἶνε κοντά μας γιὰ νὰ μᾶς μιλήσῃ ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους πατέρας καὶ διδασκάλους τῆς Ἐκ­κλησίας ποὺ πολὺ ἐμβάθυνε στὸ νόημα τῆς ἑ­ορ­­τῆς. Ποιός; Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἀρ­χιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Ἔζησε στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ ἄφησε ἀνεξίτηλα ἴχνη, διότι ἐκτὸς ἄλλων ἔδωσε καὶ μάχη πάνω σὲ ἕνα σοβαρὸ ζήτημα σχετικὸ μὲ τὴ σημερινὴ ἑορτή. Ποιό ζήτημα· Τὸ φῶς ποὺ εἶδαν οἱ μαθηταὶ κατὰ τὴ Μεταμόρφωσι τί ἦταν, κτιστὸ ἢ ἄκτιστο;

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ ΠΡΟΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

     «Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς» (Ματθ.17,2).

     Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου αποτελεί μία από τις λαμπρότερες Δεσποτικές εορτές της Εκκλησίας μας. Δεν πρόκειται απλώς για την ανάμνηση ενός θαυμαστού γεγονότος από την επίγεια ζωή του Χριστού, αλλά για μια βαθιά αποκάλυψη του μυστηρίου του Θεανθρώπου και συγχρόνως για την προαναγγελία της δόξης που επιφυλάσσει ο Θεός σε όσους ενωθούν μαζί Του.

Άγνωστα Συναξάρια: Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Ηλίας ο εξ Ηλιουπόλεως του Λιβάνου (Μέρος Γ΄)

(ΜΕΡΟΣ Γ΄)

 πό τήν σειρά ΑΓΝΩΣΤΑ ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ 11,

Κεντρική διάθεση: ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Ἀκολούθησε καινούργια διαταγή ἐναντίον τοῦ ἁγίου, νά τόν ὁδηγήσουν ξανά στό δεσμωτήριο σέρνοντάς τον σιδηροδέσμιο. Καθώς σβαρνιζόταν βάναυσα χάμω ὁ μάρτυρας, μαζευόταν πλῆθος ἀνθρώπων πού βρίσκονταν στήν ἀγορά, κι ἄλλοι ἀπό αὐτούς τόν ποδοπατοῦσαν, ἄλλοι τόν ἔφτυναν κι ἄλλοι ἔρριχναν ἐναντίον του ὅσα ἀντικείμενα τύχαινε νά βροῦν πεταμένα στό διάβα τους, ἀπό αὐτά πού συνήθως ἐγκαταλείπονται στίς διάφορες τοπικές λαϊκές ἀγορές. Ἐκείνη τήν βραδιά κλείστηκε στήν φυλακή μέ αὐστηρά μέτρα ἀσφαλείας ὁ ἅγιος κι ἔνοιωθε συνεχῶς ἀφόρητους πόνους στό σῶμα του. Ξαφνικά εἶδε ἕνα οὐράνιο φῶς νά χύνεται καί νά περιλούζει τά πάντα ὁλόγυρά του, ἐνῶ ταυτόχρονα (ὅπως διηγήθηκε σέ κάποιους ὁ δεσμοφύλακας) ἀκούγονταν μές στήν παράξενη φεγγοβολή μελωδικές φωνές ἀπό κάποιους πού ἔψελναν. Βέβαια, ὅπως ξέρουμε, κανένας δέν συζήτησε ποτέ μέ τόν ἅγιο ἀπό τότε πού ὁ τελευταῖος κλείστηκε στήν φυλακή γιά δεύτερη φορά. Μόνο ἴσως στήν περίπτωση πού ὁ κατάδικος ἅγιος στάθηκε στό βῆμα τοῦ δικαστῆ ἤ κι ἄν καμμιά φορά ὁ ἴδιος βγῆκε μέ ἄδεια ἔξω ἀπό τό δεσμωτήριο, μόνο τότε μπορεῖ νά συζήτησε μαζί του κάποιος ἀπό τούς γείτονες πού ἔτυχε νά εἶναι ἐκεῖ. Πάντως στό ἐδώλιο τοῦ κατηγορουμένου ὁ ἅγιος Ἠλίας ὁμολόγησε ὅτι εἶδε μόνο τόν Χριστό νά τοῦ ἀλείφει τίς πληγές καί νά τόν ἐνισχύει στόν ἀγώνα του (καί κανέναν ἀπό τούς ἀνθρώπους).

«Ὀλιγοπιστε! Εις τι ἐδιστασας;» (Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου)

ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ

Ὅσοι ἔχουν μάτια καί αὐτιά τῆς ψυχῆς, βλέπουν τόν Χριστό καί σήμερα νά περπατάῃ πάνω στά κύματα καί τόν ἀκοῦνε νά λέῃ· «Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

Καί σήμερα ἡ πατρίδα μας δοκιμάζεται. Μόνο ἡ πίστι, ἡ ἀκράδαντη πίστι, μπορεῖ νά κάνῃ τό θαῦμα. Ἀρκεῖ ἡ Ἑλλάς νά ἐπαναλάβῃ στόν Κύριο τήν φωνή τοῦ Πέτρου «Κύριε, σῶσον με».

Καί σήμερα ἡ οἰκογένεια ὡς θεσμός πλήττεται ἀπό τά κύματα μοντέρνων ἀντιλήψεων, συνηθειῶν καί νομοθετημάτων. Οἱ σύζυγοι, πού βλέπουν τό σκάφος τους νά κάνῃ νερά, ἄς γονατίσουν καί ἄς φωνάξουν: «Κύριε, σῶσε τό σπίτι μας, ἅπλωσε τό χέρι σου καί κράτησέ μας, νά μή καταποντισθοῦμε!».

Ποῦ ἔγκειται ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ ἀνθρώπου...

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ: 
Ποῦ ἔγκειται ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἄν δέν ἔχη ψυχή ξεχωριστή; 
Ἄν μόνο στο σῶμα, τότε εἶναι καί τά ζῶα ἁμαρτωλά!

Ἡ πραότητα εἶναι ἄξια νὰ τὴ θυμᾶται ὁ Θεός

 Καμία σχεδὸν ἀπὸ τὶς ἀρετὲς δὲν φοβοῦνται οἱ δαίμονες, ὅσο τὴν πραότητα. Αὐτὴ εἶχε ὁ μέγας ἐκεῖνος Μωϋσής, καὶ ὀνομάστηκε πρᾶος περισσότερο ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους (Ἀριθ. 12, 3). Καὶ ὁ ἅγιος Δαβὶδ ἀποφάνθηκε, ὅτι ἡ πραότητα εἶναι ἄξια νὰ τὴ θυμᾶται ὁ Θεός, καθὼς λέει: «θυμήσου κύριε τὸν Δαβὶδ καὶ ὅλη τὴν πραότητά του» (Ψαλ. ρλα΄ 1)