Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
Ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος στήν ἔκδοση τοῦ 1ου φύλλου, ἀπευθυνόμενος πρός τό ἀναγνωστικό κοινό, ἀναφέρει ὅτι “τά περισκόπια, τά ραντάρ καί τά καλειδοσκόπια τῶν συνεργατῶν τῆς ἐφημερίδος θά εἶναι ἄγρυπνα ἡμέρας τε καί νυκτός καί ἐν λειτουργίᾳ”, στήν προσπάθειά του νά ἀσκήση τό λειτούργημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς δημοσιογραφίας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Σέ αὐτήν τήν ἐγρήγορση, μέ τήν βοήθεια πάντα τοῦ Θεοῦ, βρίσκεται ἡ ἐφημερίδα καί οἱ πολλοί συνεργάτες της μέχρι σήμερα. Ἀφορμή γιά αὐτήν τήν ὑπενθύμιση ἀποτελεῖ καί ἡ ἀποστολή πρός τήν ἐφημερίδα μίας πρόσφατης ἐπίκαιρης ὁμιλίας τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ἡ ὁποία ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἡ προσπάθεια τοῦ Φαναρίου γιά τήν ἕνωση μέ τούς παπικούς βασίζεται ὄχι ἐπί θεολογικῆς βάσεως, ἀλλά καθαρά συναισθηματικῆς, στόν γνωστό διάλογο τῆς ἀγάπης, ἀλλά καί πόσο βαθειά ἔχει ἀλλοιωθῆ τό ὀρθόδοξο φρόνημα στήν Ἐκκλησία αὐτή.
Z’ ΛΟΥΚΑ (ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΙΑΕΙΡΟΥ)
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«...ἥψατό μού τις· ἐγώ γάρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ’ ἐμοῦ»
Ὁ Ἰησοῦς εἶπε· κάποιος μέ ἤγγισε. Διότι ἐγώ ἐκατάλαβα, ὅτι ἐβγῆκεν ἀπό ἐπάνω μου δύναμις θαυματουργική.
Γράφτηκε, σεβαστή γερόντισσα, γιά ὅσους θέλουν νά σωθοῦν: φυλᾶξτε τόν νοῦ, φυλᾶξτε τήν καρδιά· πλησιᾶστε τόν Χριστό μέ Πνεῦμα σοφίας καί συνέσεως, Πνεῦμα βουλῆς καί ἰσχύος, Πνεῦμα γνώσεως καί εὐσεβείας, Πνεῦμα φόβου Θεοῦ. «Τό στόμα μου ἤνοιξα καί εἵλκυσα πνεῦμα».
Οἱ δικαιολογίες γιὰ νὰ μὴν κάνουμε ἐλεημοσύνη εἶναι μιὰ εὔκολη ἀφορμὴ γιὰ τὴν πλεονεξία.
Ὁ Θεὸς θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του συνεχῶς ὑποχρεωμένο, γιὰ ὅσες ἐλεημοσύνες κάνεις στοὺς συνανθρώπους σου.
Εἶναι μεγάλο εὐεργέτημα νὰ δίνης ἐδῶ πέτρες καὶ χῶμα καὶ νὰ κτίζης ἀλλοῦ οὐράνια παλάτια.
Ψηφοδέλτιο διαμαρτυρίας για την αποδόμηση της Εκπαίδευσης στις αυριανές εκλογές Καθηγητών (για το ΚΥΣΔΕ): «Για μια Εκπαίδευση με παραδοσιακές αξίες, απαλλαγμένη από την Woke ατζέντα»
Ζητούμε:
Η ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς για την «Οικουμενική Κίνηση» περιέχει ορθές επισημάνσεις για τον δογματικό σχετικισμό, τις ασάφειες των διαλόγων και τον κίνδυνο να εμφανίζεται η ενότητα ως ήδη επιτευγμένη. Αλλά η κριτική μένει μετέωρη όσο μιλά για μια απρόσωπη «Κίνηση» και δεν λέει καθαρά τι είναι ο οικουμενισμός, ποιοι τον προωθούν και ποιες συγκεκριμένες πράξεις τους τον εκφράζουν.
Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς
«Κύριε...!»
«ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΣΩ...!»
Πρίν γίνω μοναχή, ἤμουν παιδίατρος καί μία γνωστή μου οικογένεια μου μίλησε για τόν π. Πορφύριο. Μία ημέρα τούς ἀκολούθησα στο Μήλεσι, γιά νά γνωρίσω κι ἐγώ τόν Ἅγιο. Μόλις τόν πλησίασα, πῆρα τήν εὐχή του, μέ σταύρωσε καί, χωρίς νά μέ ἔχουν συστήσει, μέ ἀποκάλεσε μέ τό (τότε κοσμικό) ὄνομά μου.
Δέν μιλήσαμε ἰδιαιτέρως, διότι ἦταν κουρασμένος καί σύντομα ξαναπῆγα.
Τη δεύτερη φορά περίμενα ἔξω ἀπό τό Καλυβάκι ἀνάμεσα σέ πολύ κόσμο καί, μόλις βγῆκε, μέ φώναξε.
-Έλα τάδε, ἔλα πᾶμε!
-Γέροντα, εἶναι καί αὐτοί οἱ ἄνθρωποι ἐδῶ πού περιμένουνε νά σᾶς δοῦνε καί ἤρθανε πρίν ἀπό μένα.
-Ἄσ' τους αὐτούς. Ξέρω τί μέ θέλουνε. Πᾶμε ἐμεῖς...
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ἄκουσε παναρμόνια μουσική χορωδία....
‘Ο ἴδιος Κατηχητής συνεχίζοντας ἐκείνη τήν ἡμέρα καί ὥρα τίς διηγήσεις του γιά τούς Ἁγίους Θεοδώρους, μοῦ εἶπε τό ἑξῆς θαυμαστό γεγονός.
Μία νύκτα, ἦταν περίπου 9 ἡ ὥρα, πέρασε ἔξω ἀπό τό Ἱερό τῆς ’Εκκλησίας μας μία εὐσεβής γυναίκα τῆς ἐνορίας μας. Ξαφνικά ἄκουσε νά βγαίνη μέσα ἀπό τό Ἱερό μία γλυκύτατη ψαλμωδία. Κύτταξε γύρω της. Δέν εἶδε κανέναν. ’Αρκετά ταραγμένη ἔτρεξε στό σπίτι τοῦ Κατηχητοῦ ’Ισαάκ, ὁ ὁποῖος τώρα εἶναι ὁ ἱερεύς τῆς ἐνορίας μας. Τό ἀνεκοίνωσε αὐτό πού ἄκουσε καί τόν πῆρε μαζί της ν’ ἀκούση κι αὐτός. ’Επῆγαν κοντά στό παράθυρο τοῦ Ἱεροῦ ἀπ’ ὅπου ἄκουγε ἐκείνη ἡ γυναίκα τήν ψαλμωδία, ἀλλά ὁ τότε Κατηχητής ’Ισαάκ δέν ἄκουσε τίποτε. ’Επέτρεψαν ὅμως οἱ Ἅγιοι μόνο σ’ ἐκείνη τήν γυναίκα νά ἀξιωθῆ ν’ ἀκούση τήν ψαλμωδία τῶν ’Αγγέλων.
Ελευθέριος Ανδρώνης
Όταν εδώ και χρόνια προειδοποιούσαμε ότι με την ψηφιοποίηση των πάντων παραδίδουμε το «πασπαρτού» του κράτους σε κάθε λογής εγκληματία, η αντιμετώπιση του συστήματος ήταν να μας εμφανίζει ως «τεχνοφοβικούς».
Και να που ένα κύμα κυβερνοεπιθέσεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (και στην Ελλάδα), ξεγύμνωσε εντελώς τον «βασιλιά» του ψηφιακού κράτους και έδειξε πόσο ανυπεράσπιστος είναι. Ο περισσότερος κόσμος δεν είχε συνειδητοποιήσει τι σημαίνει το να «φορτώνεις» ολόκληρο το σύστημα διακίνησης αγαθών σε ένα κοινό λογισμικό στον κυβερνοχώρο. Και πόσο μάλλον αυτό είναι τυχοδιωκτικό, όταν αυτά τα συστήματα λειτουργίας αφορούν την επισιτιστική αλυσίδα, δηλαδή την ίδια τη ζωή των πολιτών.
Τοῦ κ. Βασιλείου Κερμενιώτη
Πέρασε κιόλας ἕνας χρόνος ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Κύριος κάλεσε κοντὰ Του ἕνα μεγάλο ἀγωνιστὴ καὶ ὁμολογητὴ ἱερομόναχο τῆς ἐποχῆς μας, τὸν Γέροντα Μάξιμο Καραβά. Ἔτσι ἦλθαν στὴ μνήμη μου τὰ γεγονότα ποὺ ἐκτυλίχθηκαν πρὶν ἀπὸ ἕνα χρόνο στὴ Μονή. Δὲν εἶχαν γίνει ἀκόμη τὰ ἐννιάμερα καὶ μὲ ἕνα ἀδελφὸ συνεννοηθήκαμε νὰ πᾶμε στὸ μοναστήρι, γιὰ νὰ ἀνάψουμε ἕνα κερὶ στὸ σημεῖο ὅπου ἐτάφη ὁ Γέροντας. Ἦταν περίπου 9:00 τὸ πρωί. Στὴ Μονὴ ἦταν μόνο ἕνας λαϊκὸς καὶ ἕνας μοναχός. Ὁ λαϊκὸς ἦταν τὸ «δεξὶ χέρι» καὶ τὸ ἀγαπημένο παιδὶ τοῦ Γέροντος Μαξίμου, ὁ Δημήτρης Ε. καί ὁ μοναχὸς ὁ π. Ἰγνάτιος ποὺ διέμενε στὴ Μονή, ἀλλὰ δὲν ἦταν γραμμένος στὸ μοναχολόγιό της.
Στην εποχή μας, αποτελεί κοινό τόπο, η διαπίστωση ότι ο θεσμός της οικογενείας διέρχεται κρίση. Οι χωρισμοί και τα διαζύγια είναι στην ημερήσια διάταξη. Οι λόγοι και οι αιτίες μπορεί να είναι πολλές. Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι απουσιάζει η πραγματική, η αληθινή αγάπη η εν Θεώ αγάπη μεταξύ των συζύγων. Αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι ο όρος σύζυγος αντικαθιστάθηκε από το σύντροφος;; Η εν Χριστώ αγάπη σέβεται την ελευθερία του άλλου και δέχεται με ταπεινό φρόνημα το ρόλο του μέσα στην οικογένεια όπως τον όρισε ο Θεός.
Τα παραπάνω θα γίνουν κατανοητά αν μελετήσουμε τον βίο των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης οι οποίοι ήταν σύζυγοι.
.jfif)
Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών
Ο όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης θεωρείται ένας από τους περισσότερο προβεβλημένους Αγίους της σύγχρονης Ορθοδοξίας, και όχι άδικα, αφού ο ασκητικός του βίος, η βαθιά του πίστη, η άκρα ταπείνωσή του και η ανυπόκριτη, θυσιαστική του αγάπη για τον πάσχοντα άνθρωπο συντονίστηκαν με την γρηγορούσα συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας, που τον κατέταξε στην χορεία των λαοφιλέστερων και επιδραστικότερων αγίων, ακόμα και πριν από την επίσημη αγιοκατάταξή του.
 |
| Φωτο αρχείου |
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ὁ θάνατος τοῦ κατηχητοῦ Μωϋσέως ἀπό τήν ἐνορία Kamwila τοῦ Κογκό.
Ἡ ἑνοποίησις τῆς θελήσεως μέ ὅλες τίς ψυχικές κινήσεις κατορθώνουν νά ὁδηγήσουν τήν ψυχή στήν προσευχή.
Μέ τήν προσευχή ὁ ἄνθρωπος δέν κρίνει, ἀλλά ταπεινώνεται, βυθίζοντας τόν νοῦ του στά δικά του σφάλματα καί ὄχι στά τοῦ κόσμου. Ἡ ἀληθινή προσευχή ζητεῖ συγχώρησι γιά τόν κόσμο καί ὄχι τήν τιμωρία του. Ὅταν ἡ ψυχή ζῆ μέ τήν ταπείνωσι, ὁ νοητός ἐχθρός δέν ἠμπορεῖ νά τήν βλάψη σέ τίποτε.
