Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη,
τέως Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ.
Στὸ τεῦχος ὑπ’ ἀριθμ. 336 τοῦ Δεκεμβρίου 1999 τοῦ περιοδικοῦ «Εὐθύνη», τὸ ὁποῖο ἦταν ἀφιερωμένο στὴν θεματικὴ «Ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ ἡ μοῖρα τῶν Ἑλλήνων», εἶχε δημοσιευθεῖ ἕνα μικρὸ ἄρθρο τοῦ ἀειμνήστου Σαράντου Καργάκου μὲ τίτλο «Παγκοσμιοποίηση ἢ Ἀμερικανοποίηση;» (σελ. 603-604).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΛΟΥΚΑ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«...ὅς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καί ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο»
Οἱ ἁμαρτίες ἔχουν τόν δικό τους θεό, τόν διάβολο. Αὐτός εἶναι ὁ κύριος δημιουργός τους, καί οἱ ἄνθρωποι, διαπράττοντας τίς ἁμαρτίες, γίνονται ὑποχείριον καί δοῦλοι τοῦ διαβόλου. Οἱ ἁμαρτίες ἐπίσης ἔχουν τό βασίλειό τους, τόν κόσμο τους· ὁ διάβολος εἰσῆλθε καί στόν κόσμο μας μέ τήν ἁμαρτία τοῦ ἀνθρώπου[1]. Ἄρχισε δέ νά κατακτᾶ αὐτόν τόν κόσμον, νά βασανίζει τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὥσπου κατάφερε νά τήν κατακτήσει ὁλοκληρωτικά ὅπως ἀκριβῶς ἀκούσαμε σήμερα, στήν Εὐαγγελική Περικοπή. Γι’ αὐτό καί ὁ Χριστός ἀποκαλεῖ τόν διάβολο ἄρχοντα αὐτοῦ τοῦ κόσμου[2] καί ἐνηνθρώπησε γιά νά καταγγείλει καί νά ξεσκεπάσει τήν κακία του ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων· τόν ἀποκάλεσε «ψεύστην καί ἀνθρωποκτόνον».
Τοῦ κ. Βασιλείου Κονδύλη, θεολόγου
Ἰδιαίτερα σοβαρὸ θεολογικὸ πρόβλημα δημιουργεῖ ἡ ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου στὴ Νομικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ὀξφόρδης, στὶς 17 Σεπτεμβρίου 2026, ὑπὸ τὸν τίτλο «Orthodoxy and Human Rights». Ἡ ὁμιλία δημοσιεύθηκε τὴν ἑπομένη στὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ παρουσιάζει, κατὰ τὴν ἴδια τὴ διατύπωσή της, τὴν «ἐπίσημη θέση τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως» γιὰ τὴ σχέση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων μὲ τὴν Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Με αφορμή το συλλαλητήριο κατά της ηλεκτρονικής δικτατορίας που πραγματοποιήθηκε στα Προπύλαια την Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2026, συνοψίζονται εδώ κάποιες ζοφερές αλήθειες, τις οποίες πρέπει να έχει ο αναγνώστης στο μυαλό του για να μπορέσει να αμυνθεί στην κολοσσιαία τεχνολογική επίθεση που ετοιμάζει η ελίτ εναντίον του λαού.
H Catherine Austin Fitts επανέρχεται με προειδοποιήσεις για τα stablecoins, την ψηφιακή ταυτότητα και το προγραμματιζόμενο χρήμα.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο LightHouseTV υποστηρίζει ότι η επέκταση των ψηφιακών πληρωμών μπορεί να συγκεντρώσει μεγαλύτερο έλεγχο στις συναλλαγές και να διοχετεύσει κεφάλαια από τις τοπικές οικονομίες προς την αγορά αμερικανικού χρέους.
«Τρεῖς στοὺς τέσσερις νέους ἡλικίας 17 ἕως 24 ἐτῶν στὴ χώρα μας βιώνουν τὸ φαινόμενο τοῦ “doomscrolling”, ὅπως ὀνομάζεται ἡ ἐπαναλαμβανόμενη παρακολούθηση ἀρνητικῶν καὶ δυσάρεστων εἰδήσεων στὰ “social media” (=κοινωνικὰ δίκτυα). Τὸ 40% τῶν νέων βιώνει τὸ φαινόμενο “πολὺ συχνὰ” καὶ “συχνὰ” καὶ τὸ 37,25% “μερικὲς φορές”. Τὸ 42% συνεχίζει νὰ “σκρολάρει”, ἀκόμη καὶ ὅταν τὸ περιεχόμενό του προκαλεῖ ἄγχος.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Μια από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της αρχαίας Εκκλησίας υπήρξε ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, πρώτος επίσκοπος της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων και συγγραφέας της ομωνύμου Καθολικής Επιστολής της Καινής Διαθήκης.
Ήταν Ιουδαίος την καταγωγή και σύμφωνα με την παράδοση, γιος του μνήστορος Ιωσήφ, ο οποίος ήταν παντρεμένος πριν μνηστευθεί την Παρθένο Μαρία και είχε χηρέψει. Είχε δε επτά παιδιά, τον Ιάκωβο, τον Ιωσή, τον Ιούδα, τον Σίμωνα ή Συμεών, την Εσθήρ, την Μάρθα και τη Σαλώμη, η οποία αργότερα έγινε η μητέρα των αποστόλων Ιακώβου και Ιωάννη. Ο Ιωσήφ μετά τη χηρεία του μνηστεύτηκε, κατά θεία οικονομία, την Παρθένο Μαρία, για να μεγαλώσει τα παιδιά του, αλλά κυρίως να γίνει ο θετός πατέρας και ο προστάτης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό και ο Ιάκωβος αναφέρεται ως Αδελφόθεος, αφού έζησαν μαζί κάτω από την ίδια στέγη σαν αδέλφια.
«Πέπαυται φωνὴ κιθάρας».
Οἱ δοκιμασίες καί ἀνησυχίες τῶν καιρῶν μας ἔχουν κι αὐτό τό καλό σκοπό: Μᾶς προκαλοῦν στήν ἀνεύρεσι τῆς ἐννοίας σχέσεως πού ἔχουμε μέ τόν Θεό, σάν ἕνα τελευταῖο στήριγμα γιά τήν αἰώνια ἀνάπαυσι μας, κι ἀπό τό ἄλλο μέρος μᾶς κατευθύνουν στήν γνωριμία μέ τόν ἴδιο τόν ἑαυτό μας, σάν ὑπάρξεως πού ἀναγεννήθηκε κατά Θεό καί ὁδηγεῖται στήν ἐλευθερία τοῦ πνεύματος.
Ἡ ἴδια ἡ ὑπομονή στόν ἀόρατο πόλεμο ἔχει τελευταῖο στήριγμά της τήν προσευχή.
ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
Αν και όλοι καταλαβαίνουμε τη λέξη, ωστόσο αξίζει να δούμε τι λέει το λεξικό. «Πρόοδος σημαίνει εξέλιξη προς τα μπροστά, προκοπή». Είναι, λοιπόν, σαφώς η εξέλιξη προς το καλύτερο. Προέρχεται απ’ το ρήμα «προοδεύω» που σημαίνει επίσης: «Προχωρώ μπροστά, βελτιώνομαι αδιάκοπα, γίνομαι καλύτερος, προάγομαι».
Κι αν θελήσουμε να εμβαθύνουμε στο νόημα τούτων των λέξεων που προσδιορίζουν την πρόοδο, θα καταλήξουμε σ’ αυτό το συμπέρασμα: Πως η «προοδευτική κίνηση» δεν είναι τόσο οριζόντια, όσο κάθετη. Είναι κίνηση κατακόρυφη προς το ανώτερο, το υψηλότερο, το πραγματικά καλύτερο. Είναι άνοδος, ανάταση, ανύψωση. Είναι πορεία προς την αγιότητα. Προς Εκείνον που ίσταται υπεράνω όλων, τον Θεό.
Ελευθέριος Ανδρώνης
Και να λοιπόν που ήρθε ο καιρός που οι εχθροί μας διαμοιράζουν μόνοι τους τα κυριαρχικά ιμάτια της Ελλάδας, σαν να χωρίζουν τη λεία ενός εγκαταλελειμμένου κράτους που από χώρα αποφάσισε να γίνει διεκδικήσιμος χώρος. Το κοινοβούλιο της Λιβύης επικύρωσε το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο γίνεται πλέον αμφίπλευρο γεγονός, ένα υψωμένο υδάτινο «τείχος» πειρατικών κρατών που γεφυρώνει τη διαρπαγή του Αιγαίου και προορίζεται να απομονώσει Ελλάδα και Κύπρο στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μετά την λεηλασία ενός σούπερ μάρκετ Franprix στο Παρίσι, οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης παρατήρησαν ότι προϊόντα χοιρινού κρέατος παρέμεναν σε ψυγμένες προθήκες και τα ράφια γεμάτα με αλκοόλ εμφανίζονταν ανέγγιχτα.
Στις 17 Οκτωβρίου 2026, κυκλοφόρησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ένα βίντεο που φέρεται να έδειχνε τις συνέπειες της λεηλασίας σε ένα σούπερ μάρκετ Franprix στην οδό Rue du Faubourg du Temple στο Παρίσι . Οι θεατές επεσήμαναν ότι τα προϊόντα χοιρινού κρέατος παρέμειναν στα ψυγεία, ενώ τα ράφια που περιείχαν αλκοολούχα ποτά φαίνονταν ανέγγιχτα, αναφέρει το GoodTimes.
 |
| ΦΩΤΟ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ |
Η συζήτηση αναμένεται να επικεντρωθεί στις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν τη Μονή, καθώς και στις ενέργειες που ενδέχεται να απαιτούνται για την προστασία του ιστορικού μοναστηριού και τη διασφάλιση του ιδιαίτερου καθεστώτος του.
Οι διάφοροι σταυροί της ζωής μας, όπως είναι της ασθενείας και δυσκολιών μας συνετίζουν και ταπεινώνουν. Ξέρετε ότι, όταν είμαστε με άδεια χέρια, τρέχουμε, πηδάμε και κάνουμε όπως θέλουμε, άμα όμως είμαστε φορτωμένοι, περπατάμε σοβαρά, προσέχουμε. Έτσι είναι και όταν συμβαίνει κάτι στο σπίτι, σε ένα αγαπητό μας πρόσωπο ή κάτι άλλο μας συμβεί, μας κάνει πιο μυαλωμένους και κάπως προσεκτικούς. Αυτό λοιπόν είναι από τον Θεό ευλογημένο, αρκεί εμείς να εξετάσουμε σωστά τις διάφορες παιδαγωγικές επισκέψεις. Ο Απόστολος Παύλος γράφει προς τους Κορινθίους, ότι ο Θεός δίνει «συν τω πειρασμώ και την έκβασιν». Πολλές φορές δίνει τον πειρασμό, για να μας ταπεινώνει, για να μας καθηλώνει, αλλά από το άλλο μέρος μας βοηθάει κατά ένα τρόπο.
Δεν ακούει ο Θεός εκείνες τις προσευχές που δεν Του είναι ευάρεστες. Δεν δέχεται τις παρακλήσεις που στρέφονται κατά των ανθρώπων. Όταν, παραδείγματος χάριν, του ζητούμε να τιμωρήσει τους δικούς μας εχθρούς. Πολλές φορές ασυνείδητα ζητούμε στις προσευχές μας κάτι βλαβερό για τον πλησίον· τέτοιες ευχές ο Θεός δεν εισακούει. Και όταν ο θείος απόστολος Παύλος προσευχόταν να απαλλαχθεί από τις διώξεις και προσβολές του χαλκευτή Αλέξανδρου, δεν τον άκουσε ο Θεός. Αρνήθηκε την παράκλησή του αυτή. «Αρκεί σοι η χάρις μου· η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται», του είπε ο Κύριος (Β’ Κορ. 12:9)
Ἔρχομαι τώρα σὲ τρίτη προφητεία, σχετικὴ μὲ τὰ πυρηνικὰ ὅπλα. Περιέχεται στὸ φοβερὸ 24ο κεφάλαιο τοῦ Ἠσαΐα. Αὐτὸ τὸ κεφάλαιο ἑρμήνευσα ἄλλοτε ἀπὸ αὐτὴ τὴ θέσι. Σήμερα θὰ διαβάσω ὄχι ὁλόκληρο τὸ κεφάλαιο, τὸ μεγαλύτερο ὅμως μέρος, καὶ θὰ σχολιάσω χαρακτηριστικὰ σημεῖα.
Μια ομάδα ανθρώπων από διάφορες περιοχές της Κύπρου επισκέφθηκε τη Μητρόπολη Πάφου, θέλοντας να διαπιστώσει από κοντά τι πραγματικά συμβαίνει στην τοπική Εκκλησία. Μιλήσαμε ξεχωριστά με περίπου πάνω από 40 ιερείς, προσπαθώντας να σχηματίσουμε μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το κλίμα που επικρατεί σήμερα.
Οι εικόνες που αντικρίσαμε και όσα ακούσαμε ήταν συγκλονιστικά. Στα πρόσωπα αρκετών ιερέων διακρίναμε προβληματισμό, αμηχανία, θλίψη και φόβο. Κάποιοι δυσκολεύονταν να μιλήσουν, άλλοι κοιτούσαν γύρω τους με επιφύλαξη, ενώ ορισμένοι δεν θέλησαν καθόλου να ανοίξουν την καρδιά τους. Η ανησυχία για πιθανές συνέπειες και αντίποινα ήταν διάχυτη.
Ἡ θεολογικὴ κατρακύλα τοῦ Βατικανοῦ φαίνεται ὅτι δὲν ἔχει τέλος! Σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τοῦ LifeSiteNews τῆς 9ης Ὀκτωβρίου 2026, ὁ Ἰνδὸς καρδινάλιος, μιλώντας κατὰ τὴ σύνοδο γιὰ τὰ δέκα χρόνια ἀπὸ τὴν παπικὴ παραίνεση Amoris Laetitia, ἀναφέρθηκε στὶς νέες μορφὲς συντροφικότητας καὶ συμβιώσεως, στοὺς διαθρησκειακοὺς γάμους καὶ στὶς μεταβολὲς τῶν ἀντιλήψεων γιὰ τὸ φῦλο.
Η Shauna Prewitt έμεινε έγκυος μετά τον βιασμό της και επέλεξε να κρατήσει το παιδί — η ίδια αφηγείται πώς η κόρη της την βοήθησε να αγαπήσει ξανά την ζωή.
Από την Sarah Terzo, για την ιστοσελίδα Lifenews.com
Πολλοί καλοπροαίρετοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η άμβλωση πρέπει να είναι νόμιμη σε περιπτώσεις βιασμού. Θεωρούν ότι μια γυναίκα που έμεινε έγκυος μετά από βιασμό πρέπει να νιώθει τόσο τραυματισμένη από τον βιασμό και την εγκυμοσύνη, ώστε να επιθυμεί απελπισμένα και να χρειάζεται οπωσδήποτε μια άμβλωση. Υποστηρίζουν ότι η απόκτηση ενός παιδιού υπό αυτές τις συνθήκες αποτελεί μορφή βασανιστηρίου.
«εἶπεν δὲ Μαριάμ· Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος (: Εἶπε δὲ ἡ Μαριάμ· Ἰδοὺ εἶμαι ἡ δούλη τοῦ Κυρίου, ἡ πρόθυμος νὰ ὑπηρετήσω τὰς βουλάς του. Εἴθε νὰ γίνῃ εἰς ἐμὲ σύμφωνα μὲ αὐτὸ ποὺ εἶπες. Καὶ μετὰ τὸν λόγον της τοῦτον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐν πάσῃ ταπεινώσει ἐξεδήλωσε τὴν ὑποταγήν της εἰς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεπιστεύθη ἑαυτὴν εἰς τὴν πρόνοιάν του, ἔφυγεν ἀπὸ αὐτὴν ὁ ἄγγελος). {Λουκ. α’ 38}.
Ἑορτολόγιο
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2757
Μνήμη εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ
Κυριακὴ 18 Ὀκτωβρίου 2026
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
Στη Χανιώτη Χαλκιδικής, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα, μητέρα κατήγγειλε θρησκευτικό κήρυγμα ορθόδοξου ιερομονάχου κατά του Halloween σε δημοτικό σχολείο, υποστηρίζοντας ότι το παιδί της φοβήθηκε και ξυπνούσε τη νύχτα με εφιάλτες.
Και κάπου εδώ γεννάται ένα ερώτημα που συμπυκνώνει ολόκληρη την αντίφαση της εποχής μας. Το Halloween, με τις νεκροκεφαλές, τα δαιμονικά προσωπεία, τις σκοτεινές φιγούρες και την εμπορευματοποιημένη κουλτούρα του τρόμου, δεν φόβισε το παιδί; Οι νουθεσίες, όμως, ενός ορθόδοξου μοναχού, ο οποίος το προειδοποίησε για όσα θεωρεί πνευματικά επιζήμια, φέρεται να το φόβισαν;
 |
| © AP Photo / Sergei Grits |
Μεγαλούπολη! Φωτεινές επιγραφές, πολύχρωμες διαφημίσεις, φώτα προβολέων και όλων των ειδών θόρυβοι. Στο πεζοδρόμιο, σε μια διασταύρωση, ανάμεσα στο πλήθος των πεζών, περπατά ένας άνθρωπος με πινακίδα που γράφει «Μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Μτ. 4: 17). Αυτός ο απρόσκλητος κήρυκας χάνεται στη μεγάλη πόλη, περνάει απαρατήρητος ανάμεσα στις βιτρίνες της. Τι είναι αυτό που μπορεί να προσφέρει σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που δεν το γνωρίζουν; Τη Βασιλεία των Ουρανών; Μπορεί αυτή η αφηρημένη έννοια να είναι πιο ελκυστική από τα υλικά αγαθά; Ο άνθρωπος με την πινακίδα που πέρασε απαρατήρητος αρχίζει να θυμώνει, απειλεί με τιμωρία τους ανθρώπους για την αδιαφορία τους, για την αμαρτία τους. Αυτό τους τρομάζει ακόμη περισσότερο: καλύτερα μια άνετη ζωή χωρίς τις απαιτήσεις της θρησκείας, παρά να έχουν να κάνουν με αυτήν και με τις απειλές της...
Ένα άρθρο από την Marie-Armelle Beaulieu
Τίτλος πρωτότυπου: ‘Abouna Justinos, une vie à veiller sur le puits de Jacob’
Δημοσιεύθηκε στήν ἱστοσελίδα TERRE SAINTE στις 2-10-2026 (Μετάφραση ἀπό τά Γαλλικά).
Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος, σημαντικὴ μορφὴ τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ἐκκλησίας, ἔφυγε ἀπὸ τὴ ζωὴ τὴν 1η Ὀκτωβρίου τοῦ 2026, ὕστερα ἀπὸ μακρὰ ἀσθένεια. Ἀφιέρωσε περισσότερα ἀπὸ 40 χρόνια στὸ προσκύνημα τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακώβ, τῆς Σαμαρείτιδος στὴν Σαμάρεια (Nablus). Ἱερέας, κτίτωρ καὶ ἁγιογράφος, ἀφήνει στοὺς Ἁγίους Τόπους ἕνα ἔργο θεμελιωμένο στὴν πέτρα, (στὰ πέτρινα οἰκοδομήματα) καὶ στὴν πίστη.
ΜΕΡΟΣ Δ΄
Οἱ Ντὰντ καὶ Λίνσκι, στὸ βιβλίο τους «Θεωρίες συνωμοσίας» (μτφ.: Κ. Πανσέληνος, ἔκδ. Μεταίχμιο, 2024), τὸ ὁποῖο ξεκινήσαμε νὰ παρουσιάζουμε στὸ Α΄ καὶ Β΄ Μέρος τῶν μαθημάτων ποὺ ἀφοροῦν τὴν προπαγανδιστικὴ ρετσινιὰ τοῦ «συνωμοσιολόγου», ὀρθῶς ἀναφέρουν ὅτι «οἱ μονοσυμβαντικὲς θεωρίες συνωμοσίας τείνουν νὰ ὁδηγοῦν ἀναπόδραστα σὲ συστημικὲς θεωρίες», ἀρνοῦνται ὅμως πεισματικὰ νὰ παραδεχθοῦν ὅτι πράγματι τὰ μεγαλύτερα δεινά τῆς ἀνθρωπότητας ἔχουν ὡς κεντρικὴ πηγὴ τους τὸν ἀρχιδιώκτη της, ἐκεῖνον ποὺ ἀπὸ καταβολῆς κόσμου πολέμησε τὸν ἄνθρωπο, δηλ. τὸν Σατανᾶ.
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, καλοί μου φίλοι, συνήθιζε νὰ λέει στοὺς Χριστιανοὺς ἐκεῖνο τὸ πρωτότυπο καὶ ὑπέροχο: «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε». Στ’ ἀλήθεια τί σημαίνει αὐτό; Μήπως πρόκειται γιὰ μία ἄλλου εἴδους χαρά; Δὲν εἶναι ἡ χαρὰ πού ξέρουμε; Ἂς τὸ δοῦμε …
* * *
Πράγματι, διαβάζουμε στὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολή του, τοῦτο: «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε» (3,1). Καὶ πιὸ κάτω τὸ ἐπαναλαμβάνει ὡς ἑξῆς: «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε» (4,4). Δηλαδὴ δὲν τοὺς εἶπε (ὅπως καὶ σὲ ὅλους ἐμᾶς ἔκτοτε), ἁπλὰ νὰ χαίρονται, ἀλλὰ νὰ χαίρονται ἐν Κυρίῳ.
Την έντονη αντίδραση της Κεντρικής Ένωσης Βορειοηπειρωτών προκάλεσε ταξιδιωτικό δημοσίευμα του Newsbeast, το οποίο παρουσιάζει το Αργυρόκαστρο ως «άγνωστη πέτρινη πόλη της Αλβανίας», χρησιμοποιώντας αποκλειστικά την αλβανική ονομασία Gjirokastër.
Μὲ τὸν τίτλο αὐτὸ κυκλοφόρησε πρόσφατα βιβλίο τοῦ ψυχίατρου, ψυχαναλυτῆ καὶ συγγραφέα κ. Νικολάου Σιδέρη. Ὁ κ. Σιδέρης θέτει σαφὴ ὅρια στὴν ἀνάγκη γιὰ εἰδικοὺς τῆς ψυχικῆς ὑγείας στὴ ζωὴ τῶν παιδιῶν, ἀπέναντι στὴ διαρκῶς ἐπεκτεινόμενη πρακτικὴ τῶν γονέων νὰ ὁδηγοῦν τὰ παιδιά τους στὸν ψυχολόγο ἢ ψυχίατρο, γιὰ δυσκολίες ποὺ ἐμφανίζουν στὴ συμπεριφορά τους ἢ τὸ συναίσθημα. Ὁ συγγραφέας ὁμιλεῖ γιὰ τὸν καθοριστικὸ ρόλο τῶν γονέων στὴν ψυχικὴ ἀνάπτυξη τῶν παιδιῶν καὶ ἀπαντᾶ στὸ πότε ἕνα παιδὶ χρειάζεται πραγματικὰ τὴ βοήθεια ἑνὸς εἰδικοῦ (ψυχολόγου ἢ ψυχιάτρου).
Στην ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε (Λουκ. 10:16-21), ο Κύριος λέει στους μαθητάς του: «Ο ακούων υμών εμού ακούει, και ο αθετών υμάς εμέ αθετεί· ο δε εμέ αθετών αθετεί τον αποστείλαντά με». Αυτός που ακούει εσάς, ακούει εμένα, και αυτός που απορρίπτει εσάς, απορρίπτει εμένα. Και αυτός που απορρίπτει εμένα, απορρίπτει αυτόν που με έστειλε.
Ο κόσμος σήμερα αποφεύγει να σκέφτεται την Κρίση, τη Δευτέρα Παρουσία, την κόλαση και τον Παράδεισο. Υπάρχει μεγάλη κακοδοξία στις μέρες μας, πολύ μεγάλη σύγχυση. Όποιος κρύβει αυτές τις αλήθειες δεν αγαπά. Είναι καλό να τα σκεφτόμαστε για να προετοιμαστούμε κατάλληλα.
Είμαστε αμαρτωλοί αλλά οι αμαρτίες μας είναι σαν μία σταγόνα μπροστά στον ωκεανό ελέους του Θεού, στην άβυσσο της φιλανθρωπίας Του. Ο Θεός δεν είπε ότι θα σωθούν αυτοί που δεν αμάρτησαν, αλλά μας λέει «Μετανοήστε και ποιήσατε καρπούς άξιους της μετανοίας». Όταν, δηλαδή, μετανιώνεις ταπεινώνεσαι. Όταν ταπεινώνεσαι φωτίζεσαι, χαίρεσαι την παρουσία του Θεού ως φως. Κι όταν χαίρεσαι την παρουσία του Θεού μπορείς να χαρείς και την παρουσία των ανθρώπων δίπλα σου. Τους αγαπάς. Είναι απλό.
Ὅποιος ἔχει τό χάρισμα τῆς ἀγάπης, τῆς ὑπομονῆς καί τῶν ταπεινῶν στοχασμῶν στόν καιρό τῆς μάχης -ἐάν ἡ μάχη γίνεται κατά τόν νόμον (Β΄Τιμ.2,5), ἐνῶ ὁ νόμος εἶναι ἡ ἀγάπη - ἠμπορεῖ νά ἰδῆ θαυμαστά πράγματα, ἐπιστροφές ἀπροσδόκητες στόν Θεό.
Ἀκόμη καί οἱ προικισμένοι μέ τίς δωρεές τοῦ Βαπτίσματος, δέν εἶναι ἀπηλλαγμένοι ἀπό τόν πόλεμο τῶν δελεασμάτων. Τό δόλωμα, χωρίς ἀκόμη νά εἶναι ἁμαρτία, παραχωρεῖται ἀπό τόν Θεό γιά νά ζυγισθῆ ἡ ἐλευθερία μας.
Ελευθέριος Ανδρώνης
«Σταματήστε, δεν είναι αυτός ο σκοπός μας!». Αυτά τα λόγια φώναζε μια – αριστερών πεποιθήσεων – Γαλλίδα, κοιτάζοντας εμβρόντητη τις ορδές μεταναστών να κάνουν πλιάτσικο στο κατάστημά της.
Νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να αποτυπωθεί πιο αντιπροσωπευτικά η «ρομαντική» αφέλεια πολλών διεθνιστών, που αντιμετωπίζουν τα κύματα μετανάστευσης σαν σοσιαλιστική ουτοπία και σαν χαρμόσυνη «προφητεία» του Μπακούνιν. Πράγματι υπάρχουν πολλοί «ασύνοροι» ευρωπαίοι που όντως πιστεύουν ότι αν αραδιάσεις ένα φορτηγό με «πολυπολιτισμικές» ψηφίδες, θα σου προκύψει αρμονία ψηφιδωτού, αρκεί να μην υπάρχουν ταξικές ανισότητες. Μια φαντασιοπληξία που αφήνει έξω τις διαφορές κουλτούρας, θρησκείας, νομικού πολιτισμού και πάνω απ’ όλα των στόχων ζωής.
 |
| Φωτογραφία αρχείου |
Μετά από πρόσκληση της Ιεράς Συνόδου της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στη φημισμένη Μονή της Ρίλας για την εορτή του Αγίου Ιωάννη της Ρίλας, του πιο αγαπημένου αγίου της Βουλγαρίας.
Συλλείτουργησε ο Πατριάρχης Δανιήλ και πλήθος Βούλγαρων ιεραρχών.
Κατά τη Μεγάλη Είσοδο, όταν οι προκαθήμενοι των Τοπικών Εκκλησιών μνημονεύουν τους άλλους προκαθήμενους με τους οποίους βρίσκονται σε κοινωνία, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μνημόνευσε τον επικεφαλής της σχισματικής «Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας», Επιφάνιο Ντουμένκο, όπως φαίνεται στο 1:11:25 στην ζωντανή μετάδοση που δημοσίευσε η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία:
Ὁ Κρήτης ἀσπάζεται τήν χεῖρα τῆς γυναικός ὑπουργοῦ, (Μενδώνη) ἐνῶ αὐτή ὄχι;
Μακαριώτατος Εὐγένιος: Ἐτέλεσεν τρισάγιον εἰς τόν ἀντθέλληνα Ν. Καζαντζάκην
Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης
Α. ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥ
Εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, διὰ μέσου τῶν αἰώνων, διεκρίθη διὰ τὸ ἀσυμβίβαστον πνευματικὸν αὐτῆς ἦθος καὶ τὴν ἀκατάβλητον ἐσωτερικὴν ἐλευθερίαν ἔναντι τῶν κοσμικῶν ἐξουσιῶν. Ἡ ποιμαντικὴ διακονία τῶν Ἱεραρχῶν δὲν ἐρείδεται ἐπὶ τῆς ἀνθρωπίνης κολακείας οὐδὲ ἐπὶ τῆς δουλοπρεποῦς ὑποκλίσεως πρὸ τῶν ἰσχυρῶν τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου.
Δυστυχῶς, ὅμως, ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, παρατηροῦνται φαινόμενα ἐκτροπῆς ἀπὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς δεοντολογίας, ἅτινα προκαλοῦσιν ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν καὶ βαθύτατον προβληματισμὸν εἰς τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα.
