Ο πνευματικός πατέρας και οι εν Χριστώ αδελφοί

Μαρτυρία και διδαχή

13 Φεβρουαρίου 2017

Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης, Ομότιμος καθηγητής Θεολογικής σχολής ΑΠΘ

Ο Χριστός που αποκαλύπτει στον άνθρωπο το Θεό Πατέρα φανερώνει ταυτόχρονα τη σωστή σχέση του ανθρώπου με το Θεό Πατέρα. Και φανερώνει τη σχέση αυτή όχι μόνο με τη διδασκαλία του, αλλά και με την ίδια την παρουσία του στον κόσμο ως Υιός του Θεού και λυτρωτής των ανθρώπων. Ως Υιός του Θεού είναι αδιάσπαστα ενωμένος με το Θεό Πατέρα: «Εγώ και ο Πατήρ εν εσμέν» (Ιω. 10:30). Έρχεται στον κόσμο, για να εκπληρώσει το θέλημα του Πατέρα (Ιω. 6:38). Και εκπληρώνει το θέλημα του Πατέρα προσφέροντας τον εαυτό του «υπέρ της του κόσμου ζωής» (Ιω. 6:51).

Ἡ ἐργασία τοῦ ἀνθρώπου

Ἡ ἐργασία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι εὐλογημένη καὶ ἀνταποκρίνεται στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Δὲν εἶναι συνέπεια τῆς πτώσεως, ἀφοῦ πρὶν ἀπὸ τὴν πτῶσι «ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο ὅν ἔπλασε καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν» (Γέν. β΄15).

   Ἔτσι προσεταιρίσθηκε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁλόκληρο τὸ σύμπαν καὶ τὸν ἔκανε συνδημιουργό του. Ἀπὸ τότε ὁ ἄνθρωπος βγαίνει τὸ πρωΐ «ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας» (Ψαλμ. 103, 23), στηρίζοντας ἔτσι τὴν δημιουργία τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος «ἕως ἄρτι ἐργάζεται» (Ἰω. ε΄17).

Αν αγαπάς αληθινά κάποιον...

 

«Αν αγαπάς αληθινά κάποιον, του εύχεσαι το απόλυτο καλό:

 τη σωτηρία.»

Άγιος Δημήτριος Στανιλόαε

Τὸ μανιφέστο τῶν μετανοημένων καρδιῶν

 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 2-11-2014.
Ἄν δέν γνώριζα πώς τό κείμενο, πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο, ἀνῆκε στόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ καί τό ἄκουγα ἔτσι, θά ἔλεγα πού κάποιος ἀντιγράφει ἤ κλέβει τώρα τό κομμουνιστικό μανιφέστο τῆς ἐπαναστάσεως τῶν λαῶν κατά τοῦ χυδαίου καπιταλισμοῦ. Ἀλλά δυστυχῶς ἤ εὐτυχῶς δέν εἶναι τά πράγματα ἔτσι καί σίγουρα ὁ Λουκᾶς δέν ἀντέγραψε τόν Μάρξ, πιθανῶς ὁ Μάρξ τόν Λουκᾶ, δέν τό ξέρω αὐτό. Μοιάζει τό κείμενο, γιατί ἔχει ὁμοιότητες. Κάποιοι πλούσιοι, κάποιοι φτωχοί. Ἐδῶ εἶναι δύο προσωπικότητες, πλούσιος καί φτωχός. Καί γίνεται μιά ἀνατροπή. Κάποιοι περνοῦσαν καλά, μετά δέν περνοῦν καλά. Κάποιοι πού δέν περνοῦσαν καλά, περνοῦν καλά. Αὐτή εἶναι ἡ κοσμική προοπτική αὐτοῦ τοῦ μανιφέστου... Πού καλό στίς προοπτικές του, ἀλλά ἀδύνατο στή δυνατότητα νά γίνει θεραπεία. Γιατί ἐδῶ μιλᾶμε στό μανιφέστο γιά ἕνα σύστημα. Ἀλλά τό κείμενο τό εὐαγγελικό ἀρχίζει διαφοροποίηση, μιλάει γιά τά πρόσωπα. Δέν μιλάει γιά τόν πλοῦτο, γιά τή φτώχεια, μιλάει γιά τόν φτωχό καί τόν πλούσιο. Ἄρα ἡ θεραπευτική κρίνεται στά πρόσωπα καί ὄχι στά συστήματα. Πολύ καλή προοπτική νά ἀλλάξει τό σύστημα, ἀλλά χωρίς τά πρόσωπα δέν ἀλλάζει τίποτα. Καί θά δοῦμε ἀκριβῶς αὐτά πού σᾶς λέω τώρα, θά τά επιβεβαιώσουμε ἀπ᾽ τό κείμενο μέσα, ὅπου ἀναλύεται μέ ἕνα μοναδικό τρόπο ἡ προσωπικότητα τοῦ πλουσίου καί τοῦ φτωχοῦ. Καί εἶναι βαθιές οἱ τομές πού γίνονται, πολύ βαθιές θεολογικές, βαθιές θά τολμῶ νά πῶ δηλαδή ψυχολογικές τομές πού ἀναφέρονται στήν προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου.

Ο τελευταίος αυτοκράτορας του Πόντου

Του Θοδωρή Σπηλιώτη 

 

   Σαν σήμερα 1 Νοεμβρίου 1463, μαρτύρησε ο τελευταίος αυτοκράτορας της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας, Δαβίδ Κομνηνός μαζί με τους τρεις γιους του και τον ανιψιό του Αλέξιο. 

 

  Η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, ήταν ένα από τα τρία βυζαντινά κράτη που ιδρύθηκαν μετά από την πρώτη πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Λατίνους το 1204. 

Οι ήρωες πολεμούσαν με χιόνια. Εμείς φοβόμαστε τη βροχή; (Οπτικοακουστικό υλικό)

 

Συγγραφέας: Γρηγόρης Γαλάνης-Δημοσιογράφος

ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΗ

Η βροχή επηρεάζει τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, ενώ η αποχή μαθητών προκαλεί προβληματισμό για τον σεβασμό στην ιστορική μνήμη και τις θυσίες των ηρώων.

Η κακοκαιρία οδηγεί σε ακυρώσεις μαθητικών παρελάσεων σε αρκετές περιοχές της χώρας. Την ίδια ώρα, η εθνική επέτειος επαναφέρει έναν διαφορετικό προβληματισμό: Πόση σημασία δίνουν σήμερα οι οικογένειες στη συμμετοχή των παιδιών στις εκδηλώσεις τιμής για το Έπος του 1940;

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΟΣ, ΟΙ ΒΡΑΧΩΡΙΤΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Άγιοι αναδείχτηκαν από όλες τις κοινωνικές τάξεις και τα επαγγέλματα. Πολλούς αγίους έδωσε και το επάγγελμα των εμπόρων, παρά το γεγονός ότι είναι συνδεδεμένο με την άδικη συχνά αντίληψη ότι το επάγγελμα του εμπόρου είναι συνώνυμο με την κλοπή. Ανάμεσα στους εμπόρους αγίους συγκαταλέγονται και οι Νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος και Ανώνυμος (δεν μας έχει διασωθεί το όνομά του), οι οποίοι μαρτύρησαν στο Βραχώρι (Αγρίνιο) στα 1786).

     Έζησαν κατά τον 18^ο αιώνα και καταγόταν από την Πελοπόννησο και ασκούσαν το επάγγελμα του εμπόρου. Λόγω των εμπορικών τους δραστηριοτήτων, έκαναν συχνά ταξίδια σε όλη την Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Μάλιστα για να διευκολύνουν τις συναλλαγές τους, είχαν μάθει και την αλβανική διάλεκτο. Εικάζεται ότι οι τρεις αυτοί έμποροι ήταν συνεταίροι και είχαν μια μεγάλη εμπορική εταιρεία στην ιδιοκτησία τους, η οποία είχε δραστηριότητες και εκτός της Πελοποννήσου.

Σχολιασμός σχετικὰ μὲ τὴν πτῶσιν τοῦ Σταυροῦ εἰς παπικὸν «ἱερέα»

Τοῦ κ. Περικλέους Ἠλία Νταλιάνη, θεολόγου

  Ὅλοι αὐτοὶ καταρχὴν οἱ ἐκκοσμικευμένοι κληρικοί, δὲν λένε τὴν ἀλήθεια – σχετικὰ μὲ τὴν πτώση τοῦ Ἐσταυρωμένου καὶ τὸν θάνατο τοῦ Λατίνου “ἱερέως” – ὅτι ὁ ἴδιος ἦταν αἱρετικὸς ἱερέας καὶ λειτουργοῦσε μὲ τὴν πλάτη (πρὸς δυσμάς) ἔναντι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἄλλη μία βλασφημία τῶν παπικῶν. Σαφῶς εἶναι λυπηρὸ νὰ φεύγει κάποιος ἄνθρωπος μέσα στὴν αἵρεση.

Ἐκείνη τὴν ὥρα ὁ θανών ἔκανε ὁμιλία καὶ φαίνεται πώς εἶπε ὅτι “δὲν ξέρουμε πότε θὰ φύγουμε ἀπὸ τὴν ζωὴ” καὶ πρόσθεσε, “καὶ πόσο χρόνο θὰ δώσουμε στὸν Θεὸ” (ἂν εἶναι σωστὴ ἡ μετάφραση). Ἂν πράγματι τὸ εἶπε ἔτσι ἦταν βλασφημία, διότι ὁ Θεὸς μᾶς δίνει χρόνο γιὰ νὰ ζήσουμε καὶ ὄχι ἀντίθετα ἐμεῖς στὸν Θεό… τότε ἔπεσε ὁ Σταυρὸς, ἀφοῦ πρῶτα κτύπησε ἡ καμπάνα….

Μία από τις πιο ύπουλες απάτες του εχθρού είναι να μας πείθει ότι αργότερα θα υπάρξει χρόνος για τον Θεό.

Μία από τις πιο ύπουλες απάτες του εχθρού είναι να μας πείθει ότι αργότερα θα υπάρξει χρόνος για τον Θεό.

Μας κρατάει απασχολημένους, μόνο και μόνο για να αναβάλει την προσευχή, τη μετάνοια και τη μεταστροφή της καρδιάς. Έτσι, μέρα με τη μέρα, η ψυχή συνηθίζει να ζει χωρίς τον Θεό, αν και εξακολουθεί να μιλάει γι' Αυτόν.

Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου;

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἱερόν Κελλίον ἁγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 337.
Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀστερίου Ἐπισκόπου Ἀμασείας, ἀπό τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον εἰς τόν πλούσιον καί εἰς τόν Λάζαρον.

«Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος καί ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καί βύσσον».
«Πτωχός δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος».

Εἶναι διπλῆ ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου· δηλώνει ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν μετριοφροσύνην καί τήν ταπεινότητα τοῦ ἤθους.
Δέν ἐπαινεῖται ὁ κατ’ ἀνάγκην πτωχός, ἀλλά θαυμάζεται ἐκεῖνος πού ἔχει καί ἐσωτερικήν μετριοφροσύνην.
Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ Γραφή ἐδῶ μακαρίζει τόν πτωχόν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τούς μόχθους μέ ψυχήν φιλόσοφον, καρτερεῖ δέ μἐ γενναιότητα στίς διάφορες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί δέν καταφεύγει σέ καμμίαν κακουργία γιά νά χαρίσει στήν σάρκα τήν ἀπόλαυση τῆς τρυφῆς.

Το déjà vu της υποτέλειας στις Σάπες Ν. Ροδόπης

Με μια ματιά

Σε ένα επαναλαμβανόμενο πολιτικό déjà vu χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, ο νυν δήμαρχος Μαρωνείας-Σαπών Απόστολος Ιωάννου και ο προκάτοχός του Ντίνος Χαριτόπουλος παρευρέθηκαν εκ νέου στη δεξίωση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής για την επέτειο της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η εικόνα των δύο ανδρών να συνωστίζονται στις προξενικές εκδηλώσεις επιβεβαιώνει τη δομική αδυναμία του τοπικού πολιτικού προσωπικού να απεγκλωβιστεί από τη σφαίρα επιρροής της οδού Ιώνων.

ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

Κυριακή Ε΄ Λουκά (Λουκα 16, 19-31)

ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

AN EIMAΣTE ΠAIΔIA TOY, ΓIATI ΔEN TOY MOIAZOYME;

«Πάτερ Ἀβραάμ… (Λουκ. 16, 24,27,30)

Κάποιος, ἀγαπητοί μου, κινδυνεύει. Βοήθεια! φωνάζει· δὲν τὸν ἀκοῦτε; Μὰ οὔτε ἐγὼ οὔτε σεῖς ἐὰν τρέξουμε δὲ θὰ μπορέσουμε νὰ τοῦ προσφέρουμε κάτι. Ὄχι ἐμεῖς, ἀλλὰ κι αὐτοὶ οἱ ἅγιοι ἂν τρέξουν, δὲν θὰ μπορέσουν νὰ τὸν βοηθήσουν. Φωνάζει κ᾽ ἡ φωνή του ἔρχεται ἀπὸ πολὺ μακριά, ἀπ᾽ τὸν ᾅδῃ. Τὴν ἀγωνιώδη κραυγή του μεταφέρει ὁ «ἀσύρματος», δηλαδὴ τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε.

HALLOWEEN ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΨΥΧΗ

Με ποια εικόνα του θανάτου μεγαλώνουμε τα παιδιά μας;

Κάθε χρόνο, όταν πλησιάζει το Halloween, η συζήτηση συνήθως περιορίζεται στο αν πρόκειται για μια αθώα γιορτή μεταμφίεσης ή αν πίσω της υπάρχουν σκοτεινές θρησκευτικές καταβολές. Θα ήθελα όμως αυτή τη φορά να αφήσω για λίγο αυτή τη συζήτηση στην άκρη και να προσεγγίσω το θέμα από μια διαφορετική πλευρά: από την πλευρά της ψυχολογίας του παιδιού.

Το ερώτημα που με απασχολεί δεν είναι αν ένα παιδί που θα φορέσει μία στολή μάγισσας ή σκελετού θα πάθει κάποιο ψυχολογικό τραύμα. Μια τέτοια θέση θα ήταν υπερβολική και επιστημονικά αδικαιολόγητη. Ούτε κάθε παιδί που παίζει με κάτι τρομακτικό επηρεάζεται αρνητικά. Τα παιδιά χρησιμοποιούν συχνά το παιχνίδι και τη φαντασία ακόμη και για να επεξεργαστούν πράγματα που τα φοβίζουν.

ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΕΝ ΑΙΤΩΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ

     ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγος – Καθηγητής

        Η Αιτωλία χώρα αγιοτόκος, ανέδειξε μεγάλους αγίους, οι οποίοι λαμπρύνουν το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Στη χορεία των Αιτωλοακαρνάνων αγίων ανήκουν και ο Οσιομάρτυρας Ιάκωβος με τους μαθητές του Ιάκωβο το διάκονο και Διονύσιο το μοναχό, οι οποίοι ασκήθηκαν στην ιστορική Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Δερβέκιστας Αιτωλίας. 

      Ο Όσιος Ιάκωβος καταγόταν από τα μέρη της Καστοριάς. Γεννήθηκε στα τέλη του 15^ου αιώνα το χωριό Βοενβονδάδες και καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Από μικρός διακρίνονταν για την ευσέβειά του και τις αρετές του. Αφού μοιράστηκε με τον αδελφό του την μεγάλη περιουσία, που τους άφησαν οι γονείς του, παντρεύτηκε μια σεμνή κόρη από τη Θεσσαλία. Όμως ένας μεγάλος πειρασμός μπήκε στη ζωή του. Ο αδελφός του, λόγω απληστίας, τον φθονούσε και τον κακολογούσε. Έτσι μη μπορώντας να υποφέρει αυτή την κατάσταση, έφυγε από τον τόπο του και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, για να ασχοληθεί με το εμπόριο προβάτων και κρέατος.

Ὁμοιοπαθητική

  Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Β΄ Κορ. 11,13) τονίζει: «…οἱ γάρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ.» (: Καί θέλω νά τούς ἀποκλείσω τό δικαίωμα νά λένε ὅτι εἶναι σάν κι ἐμᾶς, διότι οἱ κήρυκες αὐτοῦ τοῦ εἴδους εἶναι ψευδαπόστολοι, ἐργάτες δόλιοι, πού ὑποκριτικά παίρνουν τό ἐξωτερικό σχῆμα καί τήν ἐξωτερική ἐμφάνιση τῶν ἀποστόλων τοῦ Χριστοῦ. (Β΄ Κορ. 11, 13)

Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΥΙΔ Ο ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου -Καθηγητού

      Ένας από τους πλέον συμπαθείς και δημοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας είναι και ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία. Μάλιστα έχοντας τη φήμη του θαυματουργού, χιλιάδες πιστοί τον ευλαβούνται και τον επικαλούνται  και εκείνος συχνά ανταποκρίνεται, φανερώνοντας τη δύναμη του Θεού, ο οποίος χαριτώνει όσους θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με το δικό Του θέλημα.

      Γεννήθηκε γύρω στα 1490, στη Γαρδενίτσα Φθιώτιδος, απέναντι από την Εύβοια. Ήταν γιός ενάρετου και ευλαβούς ιερέα, ο οποίος φρόντισε να γεμίσει την ψυχή του παιδιού του με βαθιά πίστη στο Θεό και ευλάβεια. Νήπιο ακόμη τον βοηθούσε στις ιερές ακολουθίες, ώστε ο ναός είχε γίνει το δεύτερο σπίτι του. Ο Θεός τον αξίωσε, όντας τριών ετών, να βιώσει μια εξαιρετική πνευματική εμπειρία, η οποία σφράγισε την κατοπινή του ζωή. Μια νύχτα του φανερώθηκε ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και τον οδήγησε σε παρακείμενο ναό, αφιερωμένο στο όνομά του. Έμεινε εκεί όρθιος και ξυπόλυτος για έξι ολόκληρες ημέρες μπροστά στην εικόνα του αγίου, βυθισμένος σε ώριμες για την ηλικία του θεωρήσεις και προβληματισμούς. Έμαθε να αγαπά την προσευχή και την ησυχία. Γι’ αυτό και όταν έφτασε στην εφηβεία, ζήτησε την άδεια από τους γονείς του, αναχώρησε, αναζητώντας πνευματικό πατέρα και πνευματικές εμπειρίες. Πληροφορήθηκε ότι κάποιος ονομαστός ιερομόναχος, ονόματι Ακάκιος, άνθρωπος αρετής και σοφίας,  είχε τη φήμη του ώριμου πνευματικού καθοδηγητή. Πήγε λοιπόν κοντά του και ζήτησε να γίνει υποτακτικός του.

Ο Ιερέας που αποκεφάλισαν οι Γερμανοί, επειδή δεν τον τρυπούσαν οι σφαίρες!

π. Συμεών Δρετουλάκης. Γεννήθηκε στον Οψιγιά Αμαρίου το 1902.
Μετά την επιστροφή του από το μέτωπο, χειροτονήθηκε διάκονος στην Μονή Ασωμάτων και κατόπιν ιερομόναχος. Λίγα χρόνια αργότερα τοποθετήθηκε από την Επισκοπή Λάμπης και Σφακίων εφημέριος στο χωριό Βρύσες (Αμαρίου), τοποθέτηση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το χριστεπώνυμο πλήρωμα. Στις Βρύσες τον βρήκε η Γερμανική Κατοχή.

Ολοζώντανος μεταφέρεται από στόμα σε στόμα ο θρύλος για τον μαρτυρικό θάνατο του Συμεών.
"Οι Γερμανοί έκαιγαν και σκότωναν. Ανάμεσα στα χωριά, ήταν και οι Βρύσες Αμαρίου, που εφημέριος ήταν ο πατήρ Συμεών. Συνέλαβαν αρκετά παλικάρια, μέχρι που έφτασαν στο σπίτι του παπά. Τον πήραν βίαια και τον έκλεισαν στο σχολείο μαζί με τους άλλους.

Το Θαύμα του Πειραιά: Όταν η Ανθρωπιά Νίκησε τα Στούκας

Μαρία Σαββίδου

Μια αληθινή ιστορία από το αρχείο του Εθνικού Αγροτικού Ορφανοτροφείου Αρρένων Ροδόπης (ΕΑΟΑΡ)

Εκείνη την εφιαλτική νύχτα του Απριλίου του 1941, το κούνημα των χεριών μερικών ορφανών παιδιών από τη Ροδόπη σταμάτησε τα όπλα της ισχυρότερης πολεμικής μηχανής του κόσμου

Γράφει η Μαρία Σαββίδου

Ο Οκτώβριος του 1940 βρήκε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Ροδόπης στην Κομοτηνή βυθισμένο στην αβεβαιότητα. Η σχολή, μια πρότυπη γεωργική κοινότητα, φιλοξενούσε ορφανά παιδιά από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Με την κήρυξη του πολέμου και την επικείμενη κάθοδο των δυνάμεων του Άξονα, η μοίρα των παιδιών αυτών άλλαξε δραματικά. Οι καθηγητές επιστρατεύθηκαν για το αλβανικό μέτωπο και η σχολή έκλεισε βίαια. Τα επίσημα αρχεία της καταστράφηκαν ολοσχερώς από τους επερχόμενους Βουλγάρους κατακτητές, σβήνοντας κάθε γραπτό ίχνος της ύπαρξης των μαθητών. Όμως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος ήταν άλλος. Η βρετανική Intelligence Service προειδοποίησε κρυφά τη διεύθυνση της σχολής: υπήρχε οργανωμένο σχέδιο των Βουλγάρων να απαγάγουν τα ορφανά παιδιά και να τα μεταφέρουν στη Βουλγαρία για αναγκαστικό εκβουλγαρισμό.

ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΑ (ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ), ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΜΩΝ ΟΛΕΘΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΣΙΑΝ!

Πωλεῖται ἀντί τριάκοντα ἀργυρίων τοῦ Ἰούδα τό Σινᾶ! 

Μανιφέστον Σινᾶ: Ἱερὰ ἐξέγερσις καὶ ἐπανάστασις τῶν Πατέρων — Ἕτοιμοι πρὸς ἡρωικὸν ἐγκλεισμὸν καὶ αὐτοθυσίαν!

ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΑ (ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ), ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ  ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΜΩΝ ΟΛΕΘΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΣΙΑΝ!

Ἡ πανίερος παρακαταθήκη καὶ αἱ ἐθνικαὶ μειοδοσίαι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας!!!

Ὁ Θεός, ὁ χρόνος καὶ ἡ θεία οἰκονομία

Τοῦ κ. Γεωργίου Καραλῆ, πυρηνικοῦ ἰατροῦ

1. Ἱστορία καὶ θεία οἰκονομία

Ἡ ἱστορία ὡς ἔρευνα τοῦ γίγνεσθαι

  Ἡ λέξη «ἱστορία» γεννήθηκε στὸν ἑλληνικὸ κόσμο. Ἡ ἱστορία δὲν σήμαινε ἀρχικὰ ἁπλῶς τὴν ἀφήγηση γεγονότων τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ τὴν ἔρευνα, τὴν ἀναζήτηση καὶ τὴν προσπάθεια κατανοήσεως ὅσων συνέβησαν. Ὁ Ἡρόδοτος δὲν ἀρκεῖται νὰ ἀφηγηθεῖ τὴ σύγκρουση Ἑλλήνων καὶ Περσῶν, ἀλλὰ ἀναζητεῖ τὰ αἴτια, ἐξετάζει πῶς ὁδηγήθηκαν τὰ πράγματα στὸν πόλεμο καὶ ποιὲς συνέπειες προέκυψαν ἀπὸ αὐτόν. Στὸν Θουκυδίδη αὐτὴ ἡ διάσταση τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας γίνεται ἀκόμη σαφέστερη. Τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι μόνο τί συνέβη, ἀλλὰ γιατί συνέβη. Γιατί ἡ Ἀθήνα καὶ ἡ Σπάρτη, οἱ δύο μεγάλες δυνάμεις τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου, ὁδηγήθηκαν στὸν πόλεμο; Ποιοὶ ἦταν οἱ λόγοι ποὺ προβάλλονταν δημοσίως καὶ ποιὰ ἡ βαθύτερη αἰτία τῆς συγκρούσεως; Γιατί ἐλήφθησαν συγκεκριμένες ἀποφάσεις; Γιατί ὁρισμένες στρατηγικὲς πέτυχαν, ἐνῶ ἄλλες ὁδήγησαν στὴν καταστροφή; Ποιὸν ρόλο διαδραμάτισαν ὁ φόβος, ἡ φιλοδοξία, τὰ πολιτικὰ συμφέροντα καὶ οἱ συσχετισμοὶ δυνάμεων;

Τό θαῦμα τῆς διατηρήσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ

  Στ’ ἀλήθεια, καλοί μου φίλοι, πῶς μπόρεσε μία δράκα ἀνθρώπων, τῶν Ἑλλήνων, νὰ ἐπιζήσει στὴ μακραίωνη ὅσο κανενὸς ἄλλου λαοῦ ἱστορία του, νὰ διασωθεῖ ἀπὸ μύριους ἐχθροὺς λόγῳ καὶ αὐτῆς τῆς γεωγραφικῆς θέσης τῆς Χώρας του, νὰ τοὺς κατατροπώσει ὅλους ἀνεξαιρέτως καὶ ἐπιπλέον νὰ τοὺς φωτίσει, νὰ τοὺς μορφώσει, νὰ τοὺς διδάξει καὶ νὰ ἐπικρατήσει ἀκόμη σ’ αὐτούς;

Είπαν την αθεΐα παραλογισμό και τρέλλα. Είναι σωστό; - Εκδόσεις ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ

Ο Δαυίδ γράφει στους ψαλμούς του: «Είπε άφρων εν τη καρδία αυτού, ουκ εστιν Θεός»! (Ψαλμ. 13,1). Και να γιατί είναι παραλογισμός και αφροσύνη, το να μπορέσει να πει κανείς ότι Θεός δεν υπάρχει…

Όταν αντικρίζουμε έναν ωραίο πίνακα ζωγραφικής, πού πηγαίνει ο νους και η λογική μας; Στα σίγουρα στο ζωγράφο! Το ίδιο και του «αθέου» η λογική. Ποτέ κανένας δεν είπε, πως ο πίνακας αυτός …έτυχε! Όταν τώρα βλέπουμε την άπειρη δημιουργία με το μέγα πλήθος των δημιουργημάτων και την καταπληκτική τους τελειότητα, αμέσως η λογική μας στο Δημιουργό πηγαίνει. Ο «άθεος» στο σημείο αυτό τι κάνει; Βιάζει τη νοημοσύνη και τη λογική του, να τον οδηγήσει σε σοφιστείες, φιλοσοφίες κι ένα σωρό τέτοια, προκειμένου να μη δεχτεί τούτη την αλήθεια. Και οδεύει έτσι στον παραλογισμό, ο πίνακας να έχει οπωσδήποτε δημιουργό, ενώ το Σύμπαν όχι!!!

ΟΙ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

  «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ

ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ

ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ

(+1910-1989)

ΟΙ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

ΥΠΟ MON. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΟΥ

2003

Για τους κακούς λογισμούς και τις σωματικές αρρώστιες

 

Πατερικό ανθολόγιο

29 Οκτωβρίου 2026

Άγιος Διάδοχος

Πειρασμοί

 Όταν νιώθουμε μεγάλη απέχθεια για τις σωματικές αρρώστιες που μας συμβαίνουν, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ψυχή μας είναι ακόμη υποδουλωμένη στις επιθυμίες του σώματος. Γι’ αυτόν τον λόγο ποθεί την υλική καλοπέραση και δεν θέλει να αποχωριστεί τα καλά της ζωής, αλλά και θεωρεί μεγάλη στενοχώρια το ότι δεν μπορεί, εξαιτίας των ασθενειών, να απολαμβάνει τα ωραία της ζωής. Αντίθετα, αν δέχεται ευχαρίστως τις ταλαιπωρίες της αρρώστιας, είναι φανερό ότι δεν βρίσκεται μακριά από τα όρια της απάθειας. Γι’ αυτό τότε και τον θάνατο τον περιμένει με χαρά, γιατί τον θεωρεί αιτία της αληθινής ζωής.

Πάντοτε πρόγραμμα στην ζωή μας. ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ.

Πάντοτε πρόγραμμα στην ζωή μας

Ο Γέροντας μὲ πειθώ μετέφερε σὲ ὅλους μας τὸν ζῆλο, τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ μᾶς συνιστοῦσε νὰ ἔχουμε καθημερινὸ σταθερό πρόγραμμα. Θὰ ἔλεγα ὅτι μᾶς ἐπέβαλε νὰ ἔχουμε πρόγραμμα. 

Δηλαδή, να μὴν περνᾶ ἡ μέρα χωρὶς νὰ γίνεται τὸ ἀπόδειπνό μας,

χωρὶς νὰ γίνεται ἡ πρωϊνή μας προσευχή, οἱ καθημερινές μας ἀκολουθίες τοῦ ὄρθρου, οἱ ἀναγνώσεις τοῦ συναξαρίου τῆς ἡμέρας καὶ τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὁπωσδήποτε. Καὶ πάντα σε κάθε συνάντηση ποὺ εἴχαμε μαζί του, μᾶς ἔδινε καὶ ἕνα βιβλίο πνευματικὸ νὰ διαβάζουμε.

Ἔδινε ἀξία στην μελέτη πνευματικῶν βιβλίων. Αὐτὸ

τὸ πρόγραμμα ἀκολουθοῦσε καὶ ὁ ἴδιος, διότι ὅσο διακονοῦσα κοντά του, πάντα ή ημέρα του ξεκινοῦσε μὲ προσευχή, μὲ μελέτη, μὲ τηλεφωνήματα, μὲ ἐξομολόγηση. Δηλαδή, πάντοτε ὁ χρόνος του ἦταν γεμάτος μὲ πνευματικὴ ἐνασχόληση. Καὶ μοῦ ἔλεγε:

Credit Score, ο αλγόριθμος του οικονομικού θανάτου – «Καιάδας» για εκατομμύρια Έλληνες, αποκλεισμός από στέγαση και υπηρεσίες

Τα στοιχεία σοκ – 3,76 εκατ. οφειλέτες στην ΑΑΔΕ, 43% του πληθυσμού με καθυστερήσεις σε ενοίκιο, στεγαστικό ή λογαριασμούς – Πώς θα λειτουργεί η νέα πιστοληπτική αξιολόγηση και ποιος είναι κίνδυνος για τους οικονομικά ευάλωτους

Η κυβέρνηση αρχίζει έναν οικονομικό… πόλεμο στα θύματα της δικής της πολιτικής μέσω του credit score – και μετά τα βαφτίζει «μπαταχτήδες» αποκλείοντας τα από την οικονομική ζωή…

Saint Metrophanes Chi Sung | A Witness of Faith and Courage.

Saint Metrophanes Chi Sung | A Witness of Faith and Courage.

ΦΟΒΕΡΗ ΣΥΖΕΥΞΗ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ THΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΥΣ...

ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

ΠΟΥ ΕΠΑΛΗΘΕΥΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ

Παλαια ἀνάρτηση:

https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=99275

«Η εκκλησία, η οποία προς απολαβή εγκόσμιων αγαθών, έκρινε καλόν να συζευχθεί, να ενώσει την τύχη της μετά του θηρίου της Αποκάλυψης, συν τω χρόνω απώλεσε την ελευθερία της, και ηδονικά καθισμένη στη ράχη του θηρίου, κυβερνάται υπ΄ αυτού και περιφέρεται στις οδούς και στις ρύμες του κόσμου ως μισθωτή πόρνη θρησκευτική πόρνη, που εμπορεύεται τον Χριστόν, αναγκασμένη να κερνά τα πλήθη από το χρυσόν ποτήρι όχι τον καθαρό οίνο της Κ. Διαθήκης, αλλά οίνο νοθευμένο, διδάγματα ξένα και αλλότρια προς το γνήσιο πνεύμα του Χριστιανισμού».

Αυγουστίνος Καντιώτης,  «Χριστιανική Σπίθα» του 1952

Οδηγίες επιβίωσης παντού: «Γεμίστε ντουλάπια – Αδειάστε το κράτος από ευθύνες»!

 

Ελευθέριος Ανδρώνης · 30 Οκτωβρίου 2026

Διανύουμε μια εποχή αυτοεκπληρούμενων πολιτικών «προφητειών», όπου παράλληλα με την καθιέρωση πολεμικής οικονομίας, το δεινό μοιάζει να παραμονεύει σε κάθε επόμενη γωνία. Το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερες χώρες εκδίδουν έκτακτες οδηγίες πολιτικής προστασίας, συστήνοντας στους πολίτες να προετοιμάσουν προμήθειες και είδη ανάγκης από τρεις έως και δέκα ημέρες.

Το χώμα δεν έχει VIP

ΑΝΤΙ ΕΥΧΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΖΟΥΜΕ ΠΙΑ

Η ανασκαφή έφερε στο φως έναν απολύτως επιτυχημένο άνθρωπο.
Είχε όλα όσα απαιτούσε η εποχή του: χείλη, σιλικόνη, επώνυμη τσάντα και κινητό.
Οι αρχαιολόγοι αναζητούν ακόμη κάποιο ίχνος προσωπικότητας.
Το σώμα αποσυντέθηκε. Η επένδυση στην εικόνα άντεξε.
Τόσα χρήματα, τόση αγωνία, τόση συντήρηση — για να βγει περιποιημένος ο σκελετός.

Ὑποδούλωσις τῆς ἀνθρωπότητος μέσῳ τῆς τεχνολογίας

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη,

τέως Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ

1ον

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  Ὅποιος πολίτης παρατηρεῖ στοιχειωδῶς πῶς μᾶς μιλοῦν καὶ τί μέτρα λαμβάνουν κάθε τρεῖς καὶ λίγο οἱ πολιτικοὶ βιοεξουσιαστές μας δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ διακατέχεται ἀπὸ τεράστια ἀγωνία γιὰ τὸ ζοφερὸ μέλλον ποὺ περιμένει ἐμᾶς ἀλλὰ ἰδίως τὰ παιδιά μας.

  Ζοῦμε ξεκάθαρα στὴν ἐποχὴ τῆς κρατικῆς τρομοκρατίας καὶ τῆς εὐνουχιστικῆς βρεφοποίησης τῶν πολιτῶν. Μέσα ἀπὸ ἀμέτρητες τεχνητὲς κρίσεις ποὺ πλασάρονται ὡς «μπαμποῦλες», (δηλ. μέσα ἀπὸ πολέμους, ἐπιδημίες, ἀκραῖα καιρικὰ φαινόμενα, πυρκαϊές, σεισμούς, λιμοὺς καὶ καταποντισμούς, ἀλλὰ ἐσχάτως καὶ ἀπὸ τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη!), οἱ κυβερνήσεις πρῶτα κατατρομοκρατοῦν τοὺς λαοὺς καὶ ἐν συνεχείᾳ τοὺς πουλᾶνε προστασία, προσποιούμενοι ὅτι, ταυτοχρόνως, νοιάζονται γιὰ τὴν βελτίωση τῆς καθημερινότητας τῶν πολιτῶν ποὺ πρέπει νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ ἕναν ἀκόμη προαιώνιο καὶ ἀνθεκτικὸ ἐχθρό τους, τὴν γραφειοκρατία.

Γεώργιος Κ. Τζανάκης: Πνιγμένοι στὰ πελάγη τῆς ἀγάπης.

Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ  ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.

Τὴν ἀπάντησι γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ τὴν δίδουν οἱ αἰῶνες καὶ ἡ ἱστορία τῆς Μονῆς. Καθεστῶς τὸ ὁποῖο ἐσεβάστηκαν 1500 χρόνια ὅλοι ὅσοι πέρασαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἀποδεικνύει τὴν διαχρονικὴ ἀντοχή του, ἄρα δὲν χρειάζεται καμμία ἀλλαγὴ καὶ βελτίωσι, οὔτε ἔχει κάποιο κενὸ, ὥστε νὰ ἀγωνιοῦν νὰ τὸ καλύψουν, μὲ τὶς ἐνέργειές τους, οἱ σημερινοί ἄρχοντες. Τὰ ἴδια φρονοῦν καὶ οἱ μοναχοὶ ποὺ διαβιοῦν στὴν Μονὴ Σινᾶ -πλὴν τοῦ νέου ἡγουμένου- ἀλλὰ καὶ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ποὺ εἶναι τὸ δεύτερο ἀπ᾿ αἰώνων μοναστικὸ κέντρο, τὸ ὁποῖο ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ ἀδιαλείπτως. Σὲ ἀνακοίνωσί τῆς  Ἱ. Κοινότητος (20/9/26) τονίζεται ὅ,τι «Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 20/9/26 [1]    

ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ Ο ΦΩΤΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Ένας από τους επιφανείς αποστόλους της ευρύτερης ομάδος, των Εβδομήκοντα, είναι ο άγιος απόστολος Αριστόβουλος.

     Πατρίδα του ήταν η Κύπρος, είχε ιουδαϊκή καταγωγή, αναφέρεται ως αδελφός του αγίου αποστόλου Βαρνάβα και ήταν ένας από τους πάμπολλους Ιουδαίους ελληνιστές, οι οποίοι είχαν ενστερνιστεί τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική παιδεία και τον ελληνικό τρόπο ζωής. Άλλωστε αυτό μαρτυρεί και το ελληνικό όνομά του Αριστόβουλος, που σημαίνει αυτός που συμβουλεύει τα χρήσιμα. Αυτός που συμβουλεύει τα άριστα.

      Γεννήθηκε στις αρχές του 1ου μ. Χ. αιώνα και έλαβε σοβαρή ελληνική παιδεία.    Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε περισσότερα για την πρότερη ζωή του.

Ι.Ιωαννίδης: «Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε βαθιά κρίση και παλεύει να επιβιώσει»

 youtube.com

Ιωάννης Τσιγάντες: το αίμα του πότισε το δένδρο της Λευτεριάς.

 Ένδοξο και ηρωικό το κεφάλαιο της Εθνικής Αντιστάσεως του Ελληνικού Λαού εναντίον των κατακτητικών δυνάμεων του άξονα Γερμανίας του Χίτλερ και της Ιταλίας του Μουσολίνι. Δεν έσκυψε το κεφάλι ο φιλελεύθερος Λαός μας. Αγνόησε και το γεγονός ότι ο γερμανοϊταλικός άξονας είχε συνάψει συμμαχία με τη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν.

Πολλές αντιστασιακές ομάδες δημιουργηθήκανε και αντιστάθηκαν εις τους κατακτητάς. Μικρή ομάδα Ελλήνων ανταρτών υπήρξε και ο Μίδας 614 με αρχηγό τον Τσιγάντες Ιωάννη, ο οποίος με το αίμα του πότισε το δένδρο της Λευτεριάς, πρόσφερε τη ζωή  του για τη Δημοκρατία και την Ελλάδα.

Ο Ιωάννης γεννήθηκε εις την πόλη Τούλτσα της Ρουμανίας το 1897 και πατέρας του ήταν ο Γεράσιμος Σβορώνος - Τσιγάντες και ήταν αδελφός του ήρωα Στρατηγού Χριστόδουλου Τσιγάντε.