
(Θεολογικό σχόλιο στην Κοίμηση και Μετάσταση της
Θεοτόκου)
ΛΑΜΠΡΟΥ
Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η
μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό σταθμό ψυχικής ευωχίας και
πλούσιου πνευματικού εφοδιασμού για μας τους πιστούς, χαρακτηρίζοντάς την και
αποκαλώντας την ως το «Πάσχα του
Καλοκαιριού» και την οποία εορτάζουμε ανάλογα με την οφειλόμενη τιμή προς το ιερότατο πρόσωπο
της Θεομήτορος. Και δικαίως, διότι, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο της εορτής, «η δόξα (της είναι) ευπρεπής θεοφεγγέσιν
εκλάμπουσα χάρις». Και δεν εορτάζουμε μόνον εμείς, αλλά μαζί μας εορτάζουν,
«εξουσίαι, θρόνοι, αρχαί, κυριότητες,
δυνάμεις και τα Χερουβίμ και τα φικτά Σεραφείμ. Αγάλλονται γηγενείς, επί γης
θεία σου δόξη κοσμούμενοι. Προσπίπτουσι βασιλείς συν αρχαγγέλοις, αγγέλοις …»,
ολόκληρη η δημιουργία, διότι δι’ Αυτής δεν απολυτρώθηκε μόνο ο άνθρωπος, αλλά
ολόκληρη η δημιουργία, η οποία «συστενάζει
και συνωδίνει άχρι του νυν» (Ρωμ.8,22), με εμάς, λόγω της αμαρτίας!
Εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε το θάνατό
Της, την έξοδό Της από αυτόν τον κόσμο, τον οποίο αποκαλούμε κοίμηση. Με
θεσπέσιους ύμνους, ύψιστης θεολογικής και ποιητικής αξίας, με υπέροχες
μελωδίες και εγκώμια, με χαρές και
αγαλλίαση υμνούμε την έξοδό Της και την εις ουρανούς ανάβασή Της.