ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.
Σχολιασμός εσφαλμένων ερμηνειών των Ιερών Κανόνων που αφορούν τις συμπροσευχές με αιρετικούς.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 5η Φεβρουαρίου 2026
Οι συμπροσευχές Ορθοδόξων με αιρετικούς δυστυχώς έχουν καταστεί πλέον θεσμός, ένα σύνηθες φαινόμενο μέσα στο χώρο και της Ορθοδοξίας παρά την σαφή απαγόρευση πλήθους Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας.
Η υπόθεση της εκπτώσεως του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού δεν μπορεί πλέον να εξετάζεται ως ένα απλό εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα ή ως προϊόν «ποιμαντικής ανεπάρκειας», όπως επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί. Υπό το φως των σημερινών εξελίξεων της 4ης Φεβρουαρίου 2026, και ιδίως μετά τη θέση σε αργία του Δημάρχου Πάφου για σοβαρά ποινικά αδικήματα, η όλη διαδικασία αποκαλύπτεται ως θεσμικά διάτρητη, κανονικά άκυρη και ηθικά προβληματική.
ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Στις 6 Φεβρουαρίου εορτάζει η Εκκλησία μας τη μνήμη του Μεγάλου Φωτίου. Πρόκειται για μια σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα, ο οποίος έχει λάβει δικαίως τον σπάνιο τίτλο του μεγάλου. Επίσης δεν θεωρείται μεγάλος μόνο από την Εκκλησία, αλλά και από την ιστορία, διότι συγκαταλέγεται στους ξεχωριστούς πνευματικούς φάρους της ανθρωπότητας.
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 810 μ. Χ. από πλούσιους και ευσεβείς γονείς, τον Σέργιο και την Ειρήνη, οι οποίοι ανήκαν στις τάξεις των ορθοδόξων υπερασπιστών των Αγίων Εικόνων. Έλαβε σπουδαία κλασική και θεολογική μόρφωση στα ονομαστά πανεπιστήμια της Βασιλεύουσας. Μάλιστα μετά τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας, την αναστήλωση των Ιερών Εικόνων από την αγία Θεοδώρα την Αυγούστα και τον υιό της Μιχαήλ Γ΄ (842-867), το 842 ο Φώτιος ανήλθε με την αξία του σε υψηλά πολιτικά αξιώματα. Το 858 μετά την απομάκρυνση του πατριάρχη Ιγνατίου από τον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ο αυτοκράτορας πρότεινε να ανέβει ο Φώτιος, ο οποίος είχε αναδειχθεί ως ενάρετος και συνετός άνδρας. Παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του δέχτηκε να εισέρθει στον ιερό κλήρο. Σε μια εβδομάδα έλαβε και τους τρεις βαθμούς της ιεροσύνης. Η χειροτονία του ως επίσκοπος και η ενθρόνισή του στον πατριαρχικό θρόνο έγινε τα Χριστούγεννα του 858.
Τοῦ Πρεσβυτέρου π. Γερασίμου Βουρνᾶ
Ὅσοι προσπαθοῦμε νά ἔχουμε μιά πιό συνειδητή Χριστιανική ζωή, συχνά ἀποφεύγουμε τήν ἐνασχόληση μέ τά πολιτικά καί γενικότερα τά κοσμικά γεγονότα τῆς ἐπικαιρότητας, διότι – ὄχι ἄδικα – μᾶς προκαλοῦν ἀποστροφή. Ὡστόσο, κοντά στούς Πατέρες μας μάθαμε νά μή ἀφήνουμε καμία πτυχή τῆς ζωῆς ἔξω ἀπό τήν ὅραση τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Πατέρες μας γνώριζαν καί κατανοοῦσαν ὅ,τι συνέβαινε στήν καθημερινή ζωή τῶν ἀνθρώπων, ἐξηγοῦσαν τά πάντα καί στό τέλος, πάντοτε, μᾶς ἔδειχναν τήν πνευματική διάσταση τῶν πραγμάτων.
 |
| Φωτογραφία αρχείου |
Εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου σήμερα, που είναι η αληθινή γιορτή της μητέρας καθώς σε αυτό το γεγονός λάμπουν σαν χρυσάφι όλες οι αξίες της μητρότητας. Στη Δεσποτική εορτή της Υπαπαντής ανακαλούμε τη σκηνή της Παρθένου Μαρίας που όταν σαράντισε, πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ για να αφιερώσει τον Χριστό ως πρωτότοκο (και μοναδικό) τέκνο της, προσφέροντας στον Θεό μια θυσία 2 τρυγονιών ή 2 περιστεριών, όπως προέβλεπε ο μωσαϊκός νόμος.
20220117
20220123
Ο Άγιος Φώτιος είναι προσωπικότητα ξεχωριστή και με μεγάλη προσφορά στην Ορθοδοξία, στα γράμματα και στην κοινωνία. Ο τίτλος «Μέγας» που του έχει δοθεί δεν δόθηκε τυχαία. Δεν είναι πολλοί οι ονομασθέντες «Μέγας». Ο τίτλος είναι βαρύς για να δοθεί σε πολλούς. Ελάχιστοι ξεχωρίζουν και αυτοί διακρίνονται. Θα προσπαθήσουμε με το παρόν άρθρο να παρουσιάσουμε με αδρές γραμμές την προσωπικότητα του Αγίου Φωτίου και να αναδείξουμε τους λόγους που οδήγησαν στην απονομή του τίτλου Μέγας.
Το φρεάτιο της κόλασης άνοιξε διάπλατα και η μυρωδιά βορβόρου κατέκλυσε ολόκληρη την υφήλιο με τη δημοσιοποίηση των εγγράφων του Τζέφρι Επστάιν από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.
Ο Βελόπουλος είναι ίσως ο μοναδικός έλληνας πολιτικός που αναφέρεται δημόσια στα συστημικά ΜΜΕ για τα δημοσιευμένα αρχεία του παιδόφιλου #Epstein, για τις θανατηφόρες ενέσεις, για το πρόγραμμα ευγονικής, για την μείωση του πληθυσμού και την εμπλοκή και διακεκριμένων ελλήνων στην… pic.twitter.com/3atpb2GrsA
— Chris Freeman (@PanagiotisMylo6) February 4, 2026
Η Πανελλήνια Κίνηση κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού «ΕΞΟΔΟΣ» ανακοινώνει τη διοργάνωση ακόμα μίας εκδήλωσης ενημέρωσης και διαλόγου, κατόπιν του αυξημένου ενδιαφέροντος και αιτήματος του κοινού.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026, από 17.00 έως 20.00, στην Αίθουσα ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ του Ξενοδοχείου Divani Palace, Παπαναστασίου 9 στην Λάρισα με θέμα:
Πῶς μπορῶ νά γνωρίσω τά θεῖα;
Μαθαίνω τά θεῖα σημαίνει τά βιώνω. Οὐ μόνον μαθών ἀλλά καί παθών τά θεῖα, λέει ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης. Ἐμεῖς τώρα μαθαίνουμε τά θεῖα. Καλό καί ἐπιβάλλεται. Ἀλλά τό ἀνώτερο εἶναι νά πάθω τά θεῖα. Ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁδηγήθηκε σέ μία μυστική καί ἀδίδακτη ἕνωση μέ τά θεῖα. Τά θεῖα δέν εἶναι ἀντικείμενο ἀκαδημαϊκῆς ἔκφρασης καί μελέτης.
Ο Θεόδωρος
Κολοκοτρώνης δεν πέθανε από εχθρικό βόλι σε κάποια απ’ τις τόσες μάχες
που έδωσε. Ούτε στην λαιμητόμο όπου τον είχαν καταδικάσει οι δικαστές
της κυβερνήσεως του Κωλέττη, ούτε στο υγρό και σκοτεινό κελί του
φρουρίου του Ναυπλίου, όπου πέρασε 6 μήνες φυλακισμένος.
Πέθανε στο σπίτι του στην Αθήνα, ανώδυνα, ειρηνικά και ανεπαίσχυντα, όπως εύχεται ή Εκκλησία μας, από εγκεφαλική συμφόρηση.
Τοῦ κ. Χρήστου Σιναίου, οἰκονομολόγου
Αὐτός, ὁ ζῆλος καὶ ἡ μανία τῶν Νεοταξικῶν Κέντρων ἀποφάσεων -τὸ διευθυντήριο τῶν Βρυξελλῶν εἶναι ἕνα ἀπὸ αὐτὰ- νὰ ὑποχρεώσουν τὶς “ἐθνικὲς’’ Κυβερνήσεις – παραρτήματα νὰ προχωρήσουν στὴν ἀριθμοποίηση – ψηφιοποίηση τῶν πολιτῶν τους, μοῦ κίνησε τὴν περιέργεια καὶ θέλησα νὰ ψάξω βαθύτερα τὸ θέμα. Γιὰ νὰ ἀκριβολογήσω θέλησα νὰ ψάξω τὸ θέμα ἀπὸ πνευματικῆς σκοπιᾶς, ἀφοῦ εἶναι πιὰ ὁλοφάνερο, ὅτι ἡ ἐπίθεση ποὺ δεχόμαστε σήμερα σὰν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴ Νέα Τάξη Πραγμάτων μὲ τὸ ἔναυσμα τῆς “Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης’’ εἶναι ἐπίθεση πρῶτα πνευματικὴ καὶ μετὰ πολιτικὸ-οἰκονομικὸ-κοινωνική.
Πρώην Γρηγοριάτης (+ 1902 - 1987)
Γιά νά γνωρίσῃ κάποιος ἕνα Μοναχό καί μάλιστα τόν ῾Αγιορείτη, πρέπει νά γίνῃ Μοναχός, καί νά ζῇ σάν Μοναχός, διαφορετικά κινδυνεύει νά τόν παρεξηγήσῃ, ἄν τόν ἰδῇ μόνο ἐξωτερικά. Γιά τούς ἀμυήτους, εἶναι ἴσως πρόκλησις ὅταν βλέπουν ἕνα ῾Αγιορείτη, νά εἶναι βαρκάρης, κηπουρός, μικροπωλητής, μηχανικός, τσαγκάρης, ράφτης κλπ.
Γραμμένο από ΕΙΔΙΚΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ
Στις 29 Ιανουαρίου 2026 (με δημοσιεύσεις της 30ής Ιανουαρίου), στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος στο Μανχάτταν τελέστηκε δημόσια «οικουμενική ακολουθία προσευχής» στο πλαίσιο της 58ης «Εβδομάδας Προσευχής για τη Χριστιανική Ενότητα», με οικοδεσπότη τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο και συμμετοχή κληρικών/εκπροσώπων άλλων χριστιανικών παραδόσεων, μεταξύ των οποίων και ο Καρδινάλιος Timothy Dolan.
Το ζήτημα εδώ δεν είναι «μια ακόμη εκδήλωση δημοσίων σχέσεων». Είναι εκκλησιολογικό, κανονικό και ποιμαντικό, διότι μετατρέπει τον ιερό χώρο της Ορθόδοξης λατρείας σε σκηνή συμβολισμών που θολώνουν τα όρια πίστεως και Εκκλησίας. Όταν, μάλιστα, παρουσιάζεται ως αυτονόητο ότι η κοινή προσευχή και η κοινή απαγγελία λειτουργικών κειμένων με ετεροδόξους είναι δήθεν «έκφραση ενότητας», τότε δεν έχουμε απλώς μία κίνηση «ευγενείας». Έχουμε δημόσια κατήχηση: όχι με βιβλίο, αλλά με εικόνα, με τελετουργικό, με χειρονομία. Και η εικόνα εκπαιδεύει το πλήρωμα ισχυρότερα από εκατό εγκυκλίους.
Η Οικουμενιστική μετάλλαξη που δηλητηριάζει την Ορθοδοξία και η σιωπή των Θρόνων: Όταν η Εκκλησία παύει να μαρτυρεί και αρχίζει να διαπραγματεύεται…
Η στιγμή της αποκάλυψης — όχι του Θεού, αλλά της εκκλησιαστικής παρακμής
Του Σωτήρη Μ. Τζούμα
Τα γεγονότα της 30ής Ιανουαρίου 2026, στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος στη Νέα Υόρκη δεν αποτελούν απλώς ένα ακόμη «οικουμενιστικό επεισόδιο». Συνιστούν δημόσια θεατρικοποίηση της εκκλησιολογικής σύγχυσης, μια εμβληματική στιγμή όπου η ποιμαντική διπλωματία νίκησε τη μαρτυρία της Αλήθειας.
Του Σωτήρη Μ. Τζούμα
Σήμερα, κάτω από τους θόλους της Αγίας Σοφίας Θεσσαλονίκης, εκεί όπου αιώνες τώρα αντηχεί η προσευχή του λαού και η μνήμη των Πατέρων, ακούστηκε λόγος περί ταπεινώσεως.
Λόγος υψηλός.
Λόγος θεολογικός.
Λόγος που — αν ήταν αληθινός — θα έπρεπε να τρέμει πριν εκφωνηθεί.
Και όμως, γεννήθηκε ένα ερώτημα που πολλοί το σκέφτηκαν, αλλά κανείς δεν τόλμησε να διατυπώσει φωναχτά:
Στις 4 Φεβρουαρίου 1843 ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες (ίσως ο
πιο σημαντικός), που περπάτησε ποτέ σε αυτήν τη χώρα, έφυγε από το
μάταιο τούτο κόσμο... Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η προσφορά του ακόμα και στο να γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν μπορούν να συγκριθούν με τίποτα...
Η διεθνής οργάνωση Open Doors κρούει για ακόμη μία φορά τον κώδωνα του κινδύνου, κατατάσσοντας το Πακιστάν στην 8η θέση της Παγκόσμιας Λίστας Επικινδυνότητας (World Watch List 2026). Η ετήσια έκθεση, που παρουσιάστηκε στις 27 Ιανουαρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποτυπώνει μια ζοφερή και διαρκώς επιδεινούμενη πραγματικότητα για τη χριστιανική μειονότητα της χώρας, η οποία βρίσκεται εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο συστημικών διακρίσεων, απαγωγών, βίας και θεσμικής αδιαφορίας.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η ένδοξη πόλη των Αθηνών δεν φημίζεται μόνον για το προχριστιανικό της παρελθόν, αλλά και για το μετέπειτα χριστιανικό της. Από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια ανάδειξε μεγάλους αγίους. Στα μαύρα χρόνια της τουρκικής δουλείας ανάδειξε επίσης και πολλούς Νεομάρτυρες. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Αντώνιος ο Αθηναίος.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στα μισά του 18ου αιώνα. Οι γονείς του Μήτρος και Καλομοίρα, ήταν πάμφτωχοι και άσημοι άνθρωποι, αλλά ευσεβείς χριστιανοί. Μεγάλωσαν τον γιό τους Αντώνιο με στοργή και του ενέπνευσαν την πίστη στον αληθινό Τριαδικό Θεό. Μέσα στη φτώχεια τους κατόρθωσαν να του μάθουν στοιχειώδη γράμματα, όσα μπορούσαν να μάθουν οι υπόδουλοι Ρωμηοί. Όταν έγινε δώδεκα χρονών, θέλοντας να βοηθήσει οικονομικά την πτωχή οικογένειά του, παραδόθηκε στη δούλεψη ενός πλούσιου τουρκαλαβανού, από τους πολλούς οι οποίοι κατοικούσαν στην Αθήνα και λυμαίνονταν τις πλούσιες γαίες της Αττικής γης. Ο Αντώνιος υπέδειξε ασυνήθιστη εργατικότητα και τιμιότητα, ώστε απέκτησε την εμπιστοσύνη των αφεντικών του.
Μια συνηθισμένη μέρα, ένας σοφός γέρος κάλεσε τους τρεις μαθητές του και τους είπε μόνο αυτό:
Αυτό που εκτυλίσσεται στη Μητρόπολη Πάφου δεν είναι απλώς μια εσωτερική εκκλησιαστική διαμάχη. Είναι μια ωμή επίδειξη εξουσίας, ένα θεσμικό εκκλησιαστικό πραξικόπημα που προσβάλλει τη νοημοσύνη των πιστών και τραυματίζει ανεπανόρθωτα το κύρος της Εκκλησίας της Κύπρου. Ο τρόπος με τον οποίο ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος επιχειρεί να εξοβελίσει τον Μητροπολίτη Τυχικό από την Πάφο συνιστά πράξη βίας – όχι σωματικής, αλλά θεσμικής, ηθικής και πνευματικής.
 |
| Φωτό |
Ο αρχηγός της Ελληνικής Αρχιεπισκοπής στις ΗΠΑ τέλεσε δέηση με λουθηρανή επισκόπισσα, την πρώτη ανοιχτή λεσβία με αυτό το αξίωμα στη Νέα Υόρκη.
Στις 30 Ιανουαρίου 2026 στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας της Νέας Υόρκης της Αρχιεπισκοπής του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε οικουμενική δέηση με τη συμμετοχή εκπροσώπων διαφόρων χριστιανικών ομολογιών, συμπεριλαμβανομένης μιας ανοιχτής λεσβίας επισκόπισσας και μιας ιέρειας που προωθεί τη θεωρία του φύλου.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγος – Καθηγητής
Η Αίγυπτος υπήρξε η κοιτίδα του μοναχισμού στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Μεγάλες ασκητικές μορφές λάμπρυναν τον αιγυπτιακό μοναχισμό. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης. Μια όντως μεγάλη προσωπικότητα του ορθοδόξου μοναχισμού, ο οποίος συνδύασε άριστα στο πρόσωπό του την ασκητικότητα και την Θεολογία.
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
Το ότι δεν βρίσκεις στην Αγία Γραφή απάντηση σε κάποιο σου ερώτημα, σημαίνει ή ότι έθεσες ασήμαντο ερώτημα ή ότι δεν μπόρεσες να διαβάσεις την Αγία Γραφή και να πάρεις την τελική απάντηση.
Οι γυναίκες παρουσιάζουν σε υψηλά ποσοστά συναισθηματική δυσφορία. Η επιστήμη εξακολουθεί να αναρωτιέται για αυτό…
Από τον Dr. Michael New, Witherspoon Institute, Princeton, New Jersey,
για την ιστοσελίδα του LifeNews
Το φθινόπωρο του 2025, το International Journal of Women’s Health Care δημοσίευσε μια μελέτη του Paul Sullins από το Ruth Institute και το Catholic University of America. Σε αντίθεση με παλαιότερες έρευνες, αυτή η νέα μελέτη αφορούσε γυναίκες αποκλειστικά μεταξύ 41 και 45 ετών. Σε αυτή την μελέτη, φάνηκε ότι πολλές γυναίκες που έκαναν έκτρωση εκδηλώνουν συναισθηματική δυσφορία ακόμη και πολλά χρόνια μετά την πραγματοποίησή της. O μέσος χρόνος μεταξύ της έκτρωσης και της έρευνας ήταν περίπου 20 χρόνια.
