Ἡ θεωρία τῆς Μεγάλης Ἐκρήξεως

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης,

Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ σχολείου Ἑκάλης

  Ἡ θεωρία τῆς Μεγάλης Ἐκρήξεως (Βig Βang) εἶναι σήμερα ἡ ἐπικρατέστερη θεωρία ποὺ ἐξηγεῖ πειστικὰ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου. Σύμφωνα μὲ τὴ θεωρία αὐτὴ ὁλόκληρη ἡ μᾶζα τοῦ Σύμπαντος ἦταν κάποτε συγκεντρωμένη σὲ ἕνα ἀπειροελάχιστο σημεῖο ἄπειρης πυκνότητας καὶ τεράστιας θερμοκρασίας. Κάποια στιγμή, πρὶν ἀπὸ 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, αὐτὸ τὸ σημεῖο ἐξερράγη καὶ σταδιακὰ ἄρχισε νὰ διαμορφώνεται τὸ σύμπαν (στοιχειώδη σωματίδια, ἄτομα, χημικὰ στοιχεῖα, ἄστρα, γαλαξίες κ.λπ.). Μαζὶ μὲ τὴν ὕλη καὶ τὴν ἐνέργεια δημιουργήθηκαν ὁ χρόνος καὶ ὁ χῶρος. Ἔκτοτε τὸ σύμπαν διαρκῶς διαστέλλεται καὶ συνεχῶς ψύχεται. Ἡ θεωρία αὐτὴ ἦλθε νὰ σαρώσει τὴν προηγούμενη θεωρία ἑνὸς σύμπαντος ποὺ ὑπῆρχε πάντα σὲ ἕνα ἄπειρο χρόνο. Δηλαδὴ μίας θεωρίας ποὺ ὑποστήριζε τὴν αἰωνιότητα τῆς ὕλης.

Ο Παπα-Τύχων είχε βάλει ''κανόνα'' στις μύγες, με το "Ευλογητός" να εξαφανίζονται...

Η μικρή εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στο ομώνυμο Σταυρονικητιανό Κελλί, όπου εγκαταβίωνε ο άγιος Ιερομόναχος Τύχων ο Ρώσος και ο άγιος Παΐσιος.
Στο εκκλησάκι αυτό λειτουργούσε ο Παπα-Τύχων.
Το καλοκαίρι που η ζέστη θέρμαινε τα πάντα, άνοιγαν τα μικρά παράθυρα της εκκλησίας. Αλλά εμπαιναν μέσα μύγες κι ενα σωρό άλλα εντομα.
Ο Παπα-Τύχων είχε βάλει ''κανόνα'' στις μύγες, με το "Ευλογητός" να εξαφανίζονται από φοβο μήπως μαγαρίσουν τα Τίμια Δώρα. Οι μύγες και τα άλλα έντομα εκαναν υπακοή στον αγιο Γεροντα.

ΕΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΒΡΑΙΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

 

Ψυχοφελή

ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙ

ΕΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ

ΕΒΡΑΙΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

(Ἀπὸ τὴν ἱστορία τοῦ θρησκευτικοῦ ἀγῶνα κατὰ τοῦ μπολσεβικισμοῦ)

Τὸ 1929, στὸ φοβερὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως τοῦ Σολοβκί, ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ χειμώνα αὐξήθηκαν κατακόρυφα τὰ κρούσματα σκορβούτου. Μέχρι τὴν ἄνοιξη, ἀπὸ τοὺς 18.000 φυλακισμένους τοῦ IV τμήματος τοῦ ΣΛΟΝ (τὸ 4ο τμῆμα τοῦ Στρατοπέδου Εἰδικῆς Χρήσης Σολοβκὶ βρισκόταν πάνω στὸ ἴδιο τὸ νησί), ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀσθενῶν ἔφτασε τοὺς 5.000. Σὲ μένα, ὡς φυλακισμένο γιατρό, μοῦ προτάθηκε, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κανονική μου δουλειά, νὰ ἀναλάβω τὴ διεύθυνση ἑνὸς ἀπὸ τὰ νέα παραπήγματα σκορβουτικῶν, χωρητικότητας 300 ἀτόμων.

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Δευτερονόμιον - Ἡ 9η Ἐντολή: «Οὐ ψευδομαρτυρήσεις». (19) (Οπτικοακουστικό υλικό)

ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΝΕΟΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΙΟΣ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΛΑΘΟΣ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ

Γάλλοι επιστήμονες απομόνωσαν ένα νέο γιγάντιο ιό που κρύβεται μέσα στην αμοιβάδα και του οποίου ο γενετικός κώδικας περιλαμβάνει πολλά γονίδια από άλλα είδη.

Πρόκειται για “μια τελείως νέα μορφή ιού”, όπως δήλωσε ο Ντιντιέ Ραούλ, επικεφαλής του τμήματος ερευνών μολυσματικών και τροπικών ασθενειών στο πανεπιστήμιο της Μασσαλίας.

Το γονιδίωμα του ιού, που ονομάστηκε “Μασσαλιο-ιός” λόγω του τόπου όπου ανακαλύφθηκε, περιλαμβάνει μια ευρεία και πολύπλοκη γκάμα γονιδίων, που είναι πολύ διαφορετικά από το DNA των άλλων ιών. 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ;

 

Απολογητικά

Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙ

ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ;

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

    Το τελευταίο διάστημα διατυπώνεται ολοένα και συχνότερα η άποψη* ότι η Εκκλησία οφείλει να αναθεωρήσει τη στάση της απέναντι στην ομοφυλοφιλία, διότι –όπως υποστηρίζεται– η βιβλική και πατερική καταδίκη αφορά άλλες μορφές συμπεριφοράς και όχι τη «σύγχρονη», σταθερή και μονογαμική ομόφυλη σχέση. Οι μεταΠατερικοί θεολόγοι προβάλλουν κυρίως τρία επιχειρήματα. Πρώτον, ότι ο Χριστιανισμός ασχολείται με ανθρωπολογικά ζητήματα και η ανθρωπολογία ως επιστήμη εξελίσσεται, άρα και οι ηθικές θέσεις της Εκκλησίας πρέπει να επανεξετάζονται. Δεύτερον, ότι η Βίβλος και οι Πατέρες είναι θεόπνευστοι μόνο ως προς το δόγμα και όχι ως προς τις επιστημονικές ή ηθικές αντιλήψεις της εποχής τους. Τρίτον, ότι η αρχαία καταδίκη αφορούσε κυρίως πορνεία, εκμετάλλευση ή ειδωλολατρικά όργια και όχι σχέσεις αγάπης όπως τις αντιλαμβανόμαστε σήμερα.

ΜΑΘΗΜΑ ΗΘΙΚΗΣ ΑΠΟ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥΣ

Ἡ κ. Ζαχαράκη εἶχε συμμετάσχει εἰς παρέλασιν ὁμοφυλοφίλων ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς ΝΔ καὶ εἶχε ταχθῆ σφόδρα ὑπὲρ τοῦ «γάμου» αὐτῶν. Αὐτὴν τὴν ἠθικὴν θὰ διδάξη; 

Ἡ κ. Σ. Ζαχαράκη θὰ μείνη εἰς τὴν ἱστορίαν ὡς ἡ Ὑπουργὸς ἡ ὑποβαθμίσασα τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν!

ΜΑΘΗΜΑ ΗΘΙΚΗΣ ΑΠΟ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥΣ

Ἂν ἡ ἀγάπη εἶναι ὅ,τι σημαντικώτερον καὶ ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ «θρησκεία τῆς ἀγάπης», ὅπως δηλώνουν καὶ οἱ πολιτικοί, τότε ἕνα μόνον μάθημα Ἠθικῆς ὑπάρχει: τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.

Ο Φαρισαίος (Εισαγωγή & Μέρος Α΄)

 

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Ο Φαρισαίος (Εισαγωγή & Μέρος Α΄)

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Ας παρατηρήσουμε, αδελφοί, στο Ευαγγέλιο τη ζωή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού. Θα δούμε εκεί ότι ο Κύριος ποτέ δεν σκανδαλίζεται με τους αμαρτωλούς, όσο βαριές κι αν είναι οι αμαρτίες τους. Επίσης, σ’ ολόκληρο το Ευαγγέλιο δεν βρίσκουμε ούτε μια περίπτωση σκανδαλισμού των αγίων αποστόλων.

Απεναντίας, οι Φαρισαίοι σκανδαλίζονται συνέχεια με τον καθένα, σκανδαλίζονται ακόμα και με τον υπερτέλειο σαρκωμένο Θεό. Και σκανδαλίζονται τόσο, που Τον καταδικάζουν σαν εγκληματία, Τον παραδίνουν σε ατιμωτικό θάνατο και τον σταυρώνουν – Ποιον; τον Σωτήρα! – ανάμεσα σε δυο ληστές.

Πότε να γίνεται η ευχή;

 Λατρεία και προσευχή

11 Φεβρουαρίου 2026

Ιερομόναχος Ιουστίνος

Ας ανοίγουμε και ας κλείνουμε την ημέρα με την ευχή. Συνιστούν οι Πατέρες να προσφέρουμε την «πρωτόνοια» στον Θεό (Κλίμαξ 26 Α’ 76). Δηλαδή η πρώτη σκέψη που θα κάνουμε μόλις ξυπνήσουμε, να μελετάει τον Θεό. Και αντίστοιχα ν’ αποκοιμόμαστε με την ευχή. Έτσι με την πρωινή ευχή θα ξεκινά και θα αγιάζεται η μέρα, με τη βραδινή η νύχτα.

HEAVEN’S GATE, Η ΣΕΚΤΑ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

 

Λατρείες - Σέκτες

David Suarez

MA Christian Apologetics, BA Human Biology

 

HEAVEN’S GATE,

Η ΣΕΚΤΑ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η Heaven’s Gate, μία αἵρεση ποὺ ἱδρύθηκε ἀπό τὸν Marshall Applewhite καί τὴν Bonnie Nettles, δίδασκε στά μέλη της νά δραπετεύσουν ἀπό τή Γῆ μέσω τοῦ θανάτου γιά νά εἰσέλθουν σέ ἕνα ἐξωγήινο διαστημόπλοιο.

ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Στην χορεία των Εβδομήκοντα Αποστόλων συγκαταλέγεται και ο συμπαθής άγιος της Καινής Διαθήκης, ο δούλος Ονήσιμος.

     Καταγόταν από την περιοχή της Φρυγίας της Μ. Ασίας και ήταν δούλος του πλούσιου Ρωμαίου άρχοντα Φιλήμονα, στην μικρασιάτικη πόλη Κολοσσαίς. Να σημειώσουμε πως η δουλεία στον αρχαίο κόσμο ήταν διαδεδομένη και εδραιωμένη ως κοινωνικός θεσμός. Οι δούλοι ήταν πολυάριθμοι, υπερβαίνοντας κατά πολύ τον αριθμό των ελευθέρων, καθότι μπορούσε ο κάθε ελεύθερος, ευκατάστατος πολίτες να διαθέτει πολλούς δούλους, οι οποίοι δούλευαν γι’ αυτόν αμισθί και ζούσαν ζωή μαρτυρική. Προέρχονταν κυρίως από αιχμαλώτους πολέμων, τους οποίους πωλούσε το κράτος σε δημόσια δημοπρασία. Δούλοι γινόταν επίσης και όσοι δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Κι ακόμα δούλοι γινόταν τα τέκνα των δούλων. Δεν είχαν κανένα δικαίωμα, δεν αμείβονταν για την εργασία τους και η μόνη απολαβή τους ήταν το πενιχρό φαγητό και η άθλια στέγη που τους παρείχαν οι κύριοί τους. Δεν μπορούσαν να εγκαταλείψουν τον κύριό τους, διότι αποτελούσαν περιουσία του και κάθε απόπειρα δραπέτευσης επέσειε βαριές ποινές, ακόμα και το θάνατο από τους νόμους των πόλεων και των κρατών. Μάλιστα στην αρχαία Ελλάδα η δουλεία είχε και θρησκευτικό χαρακτήρα, αφού οι αγοραπωλησίες των δούλων γινόταν στα «ιερά» της αρχαίας θρησκείας και κύρια στο «ιερό» νησί της Δήλου, στο ναό του Απόλλωνα! Φιλόσοφοι, όπως ο Αριστοτέλης θεωρούσαν «φυσική» την δουλεία και «χρήσιμη», αφού έδινε τη δυνατότητα στους ελευθέρους να μην εργάζονται και να φιλοσοφούν!

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 04.02.2025: «Μεταπατερικη θεολογία: Οἱ Ἅγιοι στὸ περιθώριο»

youtube

Οι ψυχολόγοι ερευνούν τον άνθρωπο με τον άνθρωπο...

Οι ψυχολόγοι ερευνούν τον άνθρωπο με τον άνθρωπο, δηλαδή με ανθρώπινες δυνατότητες. Αλλά έτσι οι άνθρωποι βλέποντας την εσωτερική τους ακαθαρσία απελπίζονται.

Αντίθετα, όταν βλέπουμε την εσωτερική μας ακαθαρσία (βρωμιά) μέσα στο πνεύμα της κατανύξεως είναι διαφορετικά, γιατί δημιουργείται προσευχή με ελπίδα στον Χριστό.
Άγιος Γέροντας Σωφρόνιος 

trelogiannis

Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὶς μέρες μας μοιάζει ὡς παθητικὸς παρατηρητὴς τῶν κοινωνικῶν ἐξελίξεων, καὶ ὄχι ὡς πρωτοπόρος ὁδηγὸς ποὺ φωτίζει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν σωτηρία. Κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν τὴν καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν προβάλλονται καὶ δὲν μελετῶνται, καὶ οἱ βασικοὶ ὑπαίτιοί τους παραμένουν στὸ ἀπυρόβλητο. Ἐκεῖ, λοιπόν, ποὺ ἕνας χρυσοστομικὸς λόγος θὰ συνεκλόνιζε συνειδήσεις καὶ θὰ ἐπανέφερε σὲ τάξη τὰ κατασταθέντα ἀπὸ Θεοῦ θέσμια γιὰ τὴν λειτουργία τῆς δημιουργίας, παρατηρεῖται μία ὑποτελὴς στάση τῆς Ἱεραρχίας ἀπέναντι στοὺς δυνάστες τοῦ κόσμου αὐτοῦ.

Περι καρναβαλου (α΄)

Τριῴδιο
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2712

Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω (Ματθ. 25,31-46)
15 Φεβρουαρίου 2026 πρωὶ
Συντάκτης Ἀρχιμ. Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Περι καρναβαλου (α΄)

«Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ,
καὶ φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν» (Ἰάκ. 4,7)

Ὑπάρχουν, ἀγαπητοί μου, στιγμὲς στὴ ζωὴ ποὺ ἡ γλῶσσα δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφράσῃ αὐ­τὸ ποὺ λέει ἡ καρδιά. Εὐ­χα­ριστῶ τὸν Κύρι­ον ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ποὺ μὲ ἀ­ξιώνει νὰ στα­θῶ ἐνώπιόν σας καὶ νὰ μιλήσω. Ἄκουσα ὅτι γίνεται κάποια μάχη, καὶ αὐτὸ μὲ ἠλέκτρισε.

Εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτη στην εκδήλωση της ΕΞΟΔΟΥ στη Λάρισα

Ἡ ἐλευθερία τοῦ προσώπου ὡς πνευματικὸ διακύβευμα

 Ἐν πρώτοις πρέπει νὰ εὐχαριστήσω ὅλους ὅσους ἐκοπίασαν καὶ φρόντισαν γιὰ τὴν εὐκαιρία τῆς σημερινῆς αὐτῆς συνάξεως.

Ἀπὸ δὲ τὸ περιβόλι τῆς Παναγίας μας, τὸν τόπο τῶν ὁσίων Πατέρων, ὅπου ὁ καθεὶς ἀγωνίσθηκε στὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς του, μεταφέρω εὐχὲς καὶ τὴν ἀγωνία γιὰ τὰ σημερινὰ παλαίσματα, γιὰ τὰ ὁποῖα συγκεντρωθήκαμε σὲ αὐτὸν τὸν τόπο.

Ἤμουν νέος μοναχὸς περὶ τὸ 1985, καὶ καθόμασταν μαζὶ μὲ ἄλλους μοναχοὺς στὰ κούτσουρα τῆς αὐλῆς στὴν Παναγούδα. Ὁ Γέρντας Παϊσιος ἦταν ἔντονα προβληματισμένος. Ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες, ἕνας γνωστός του στὰ ὑπουργεῖα, τοῦ εἶχε στείλει ἕνα δεῖγμα τῆς τότε νέας ταυτότητας, ποὺ σχεδίαζε ἡ κυβέρνηση. Μᾶς τὸ ἔδειξε - εἶναι αὐτὸ ποὺ σᾶς δείχνω - καὶ μάλιστα στὸ φάκελο τὸ εἶχε βάλλει, εἶχε γράψει ἀπ' ἔξω: «ΔΕΙΓΜΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ – ΑΛΟΙΜΟΝΟΝ» μὲ τρία θαυμαστικά. Δηλαδή, ὅπως λέει ὁ λαὸς = Ἀλοίμονον καὶ τρίς - ἀλοίμονον. Μία λέξη, ποὺ λέει πολλά.

Εισήγηση του κ. Νικολάου Σταυριανίδη στην εκδήλωση της ΕΞΟΔΟΥ στη Λάρισα

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΤΑΥΡΙΑΝΙΔΗ

ΣΤΗΝ  ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΣ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΙΘΜΌ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

 Λάρισα 8-2-2026,

ΘΕΜΑ (ἑνότητα 3η).

Κοινωνικοπολιτική άποψη– Ψηφιακός Ολοκληρωτισμός

«Ψηφιακή επιτήρηση και κοινωνική συμμόρφωση»

Όταν η τεχνολογία γίνεται όρος υπακοής

«ΠΙΣΤΙΣ ΔΙ’ ΑΓΑΠΗΣ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΗ» (Γαλ.5,6)

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Απόκρεω- ερμηνευτική προσέγγιση των κριτηρίων της Μεγάλης Κρίσεως)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η Αγία μας Εκκλησία όρισε η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου να είναι αφιερωμένη στην ένδοξη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και στην Μεγάλη Κρίση. Σκοπός της να κατανοήσουμε ότι, μετά την διδαχή μας για το πάθος της υπερηφάνειας (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου) και την ανάγκη της μετάνοιας (Κυριακή του Ασώτου), θα υπάρξει κρίση για τις όποιες επιλογές μας. Να συνειδητοποιήσουμε πως η επί γης ζωή μας δε θα μείνει άκριτη, αλλά θα δώσουμε λόγο για ό, τι κάναμε και για ό, τι δεν κάναμε, «εν ημέρα κρίσεως» (Ματθ.12,36).

      Στους ναούς διαβάζεται η σχετική περικοπή (Ματθ.25,31-46), μέσω της οποίας ο Κύριος μας περιγράφει, κατά τρόπο σαφή και δραματικό, την δεύτερη και μεγαλειώδη έλευσή Του στη γη και την επακολουθήσασα αδέκαστη και δικαία κρίση Του. Η Δευτέρα Παρουσία Του, θα είναι παρουσία άφατης δόξας, σε αντίθεση με την πρώτη παρουσία Του, που ήταν «κένωση» της θεότητάς Του. Στην πρώτη παρουσία Του ήρθε ως σωτήρας και λυτρωτής μας (Ιωάν.12,47), ως ταπεινός, πράος, συμπονετικός δάσκαλος, διδάσκοντάς μας τη σωτηρία δίνοντάς μας την δυνατότητα ελεύθερης αποδοχής της. Στην δεύτερη παρουσία Του θα έρθει ως ένδοξος και κραταιός κριτής, για να κρίνει την αποδοχή, ή όχι της σωτηρίας μας.

ΤΟ ΥΨΙΣΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

(θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Απόκρεω)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση, ως απαραίτητος προβληματισμός των πιστών αυτή την αγωνιστική περίοδο. Με την ανάμνηση της Μεγάλης Κρίσεως, με την ανάγνωση της σχετικής ευαγγελικής περικοπής, και με τη σχετική υμνολογία της ημέρας, μπορούμε να συναισθανθούμε τη μεγάλη ευθύνη μας απέναντι στον ευαγγελικό νόμο, του οποίου η τήρηση είναι προϋπόθεση για την προσωπική μας κρίση. Να συνειδητοποιήσουμε πως η επί γης ζωή μας δε θα μείνει άκριτη, αλλά θα δώσουμε λόγο για ό,τι κάναμε και για ό,τι δεν κάναμε με τη βιωτή μας, αφού θα αποδώσουμε «περί αυτού λόγον εν ημέρα κρίσεως» (Ματθ.12,36) μας διαβεβαίωσε ο Κύριος. Τότε «εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως» (Ιωάν.5,29).    

Στην ουράνια Βασιλεία θα μπουν όσοι μετέχουν στην καθολικότητα της αγάπης (ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΡΕΩ)

Η αναβάθμιση του σύμπαντος κτιστού κόσμου, που θα λάβει χώρα κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση των ανθρώπων, θα συγκλονίσει τους πάντες. Στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός θα πρωταγωνιστήσει όχι μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος (Κυριακή της Απόκρεω).

Πώς θα γίνει όμως αυτό;
 Ο άνθρωπος όχι μόνο θα συμβάλει στη νέα μορφή της άψυχης κτίσης, αλλά κυρίως θα καθορίσει τη δική του θέση στο γίγνεσθαι του νέου κόσμου. Καταλύτης στις διεργασίες αυτές θα είναι η άσκηση της αγάπης. Ο άνθρωπος έχει μέσα του ένα στοιχείο εκρηκτικής σημασίας, που ίσως ούτε καν το υποπτεύεται. Μπορεί να είναι άνθρωπος καθολικός. Να έχει καθολικότητα. Δηλαδή;
 Οι Εβραίοι, πορευόμενοι προς Χαναάν, αμάρτησαν καθ’ οδόν βαριά πολλές φορές. Ο Θεός αποφάσισε να τους εξαφανίσει από προσώπου της γης. «Θα κάνω εσένα μεγάλο έθνος», είπε στον Μωυσή. Εκείνος όμως ζητούσε πάντα από τον Θεό να αλλάζει απόφαση. «Αν δεν τους συγχωρήσεις, έλεγε, εξάλειψε μαζί με αυτούς και εμένα από το βιβλίο σου, όπου με έχεις γραμμένο» (Εξ. 32, 9-11. 32).

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Δευτερονόμιον - Ἡ 8η ἐντολή: «Οὐ κλέψεις» - Τί σημαίνει ἡ ἐντολή – Ἡ ἔννοια τῆς ἰδιοκτησίας – Μορφές κλοπῆς – Ἐλατήρια τῆς κλοπῆς – Ἀποτελέσματα – Αἰωνία καταδίκη. (18) (Οπτικοακουστικό υλικό)

ΑΝΝΑ: ΑΠΟ ΤΑ ΞΟΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΜΜΕΝΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ «ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗΣ» ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ

 

Νέα Εποχή - Αποκρυφισμός

Ἡ συγκλονιστικὴ μαρτυρία μίας ψυχῆς ποὺ δραπέτευσε

ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ καὶ τῆς ψευδο-αὐτογνωσίας.

ΑΝΝΑ: ΑΠΟ ΤΑ ΞΟΡΚΙΑ

ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΜΜΕΝΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ «ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗΣ»

ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ

εἰσαγωγικό ἀπό entaksis:     Ἡ συγκλονιστικὴ μαρτυρία τῆς Ἄννας ἀποτελεῖ μία ὠμὴ καὶ εἰλικρινὴ καταγραφὴ τῆς πορείας ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ πίστεψε ὅτι ἡ εὐτυχία καὶ ἡ αὐτοβελτίωση βρίσκονται στὸν ἔλεγχο τῶν ἀόρατων δυνάμεων. Ξεκινώντας ἀπὸ τὴν «ἀθώα» ἐφηβικὴ περιέργεια γιὰ τὰ ξόρκια, βυθίστηκε σταδιακὰ στὸν σκοτεινὸ κόσμο τοῦ ἀποκρυφισμοῦ, τοῦ Κάρλος Καστανέντα καὶ τῶν ἀλλοιωμένων καταστάσεων συνείδησης. Τὸ κείμενο αὐτὸ δὲν εἶναι ἁπλῶς μία διήγηση· εἶναι μία προειδοποίηση γιὰ τὸ πῶς ἡ ἀναζήτηση τῆς «διευρυμένης ἀντίληψης» μέσῳ τῆς γιόγκα, τῶν σεμιναρίων αὐτοβελτίωσης καὶ τῶν ἐναλλακτικῶν θεραπειῶν μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει στὴν πλήρη ἀποσύνθεση τῆς ψυχικῆς καὶ σωματικῆς ὑγείας. Μέσα ἀπὸ τὴν προσωπική της τραγωδία, τὴν ἀπομόνωση καὶ τὴν ἐξάντληση, ἡ Ἄννα περιγράφει τὴ μάχη της μὲ «ἐνεργειακὲς ὀντότητες» ποὺ κατέτρωγαν τὴ ζωτικότητά της, μέχρι τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ ἀπελπισία τὴν ὁδήγησε στὴν πηγή τῆς ἀληθινῆς ἴασης.

 

Τὸ ψάρι τοῦ καπετάνιου

Σ' ἕνα αἰγαιοπελαγίτικο νησὶ ζοῦσε πρὸ ἐτῶν ἕνας ἱερέας εὐλαβέστατος. Ἡ ψυχούλα του ἦταν γεμάτη στοργὴ γιὰ τὸ ποίμνιό του καὶ εἰδικὰ γιὰ τοὺς πονεμένους. Ἔφτασε ὅμως ἡ μέρα ποὺ δοκιμάστηκε κι ἐκεῖνος καὶ πόνεσε πολύ.
Ἡ κόρη του, μιὰ ἐξαιρετικὴ κοπέλλα, εἶχε παντρευτεῖ πρόσφατα μ' ἕνα νοικοκυρεμένο παλληκάρι. Ἔφτασε, λοιπόν, ὁ καιρὸς νὰ φέρει στὸν κόσμο τὸ πρῶτο παιδάκι της. Κατὰ τὸν τοκετὸ ὅμως, πέθανε! Πῆγε Μάρτυρας νὰ συναντήσει τὸν Πλάστη της, ἀφήνοντας πολὺ πόνο πίσω της.
Ὁ ἱερέας πατέρας της πόνεσε κι αὐτὸς πολὺ στὸν χωρισμό, ἀλλὰ μὲ ἀκλόνητη Πίστη στὸν Θεὸ πρόσφερε δοξολογία στὸ ἅγιο ὄνομά Του. Τὴν ἀγάπη του δέ, γιὰ τὴν θυγατέρα του ἐξέφραζε μὲ θερμὲς προσευχὲς γιὰ τὴν ψυχή της καὶ μὲ κρυφὲς ἐλεημοσύνες.
Ὁ ἱερέας εἶχε ἕναν ἀδελφὸ καπετάνιο πού, ἀπόμαχος πιὰ τῆς θάλασσας, εἶχε γίνει στεριανὸς γιὰ τὰ ὑπόλοιπα χρόνια τῆς ζωῆς του. Εἶχε δημιουργήσει περιουσία κι ἀπολάμβανε πλέον τοὺς κόπους του. Δυστυχῶς ὅμως ἦταν σχεδὸν ἄπιστος, παρ' ὅλο ποὺ εἶχε καλὴ καρδιά. Τὰ βραδάκια, ὅταν μαζεύονταν στὸ φιλόξενο σπίτι τοῦ παπᾶ μαζὶ μὲ μερικοὺς φίλους, κάποιους ἀγαθοὺς νησιῶτες ποὺ πρόσφεραν τὶς ὑπηρεσίες τους στὴν ἐκκλησία, ἔπιναν τὸ ζεστό τους φασκόμηλο καὶ κουβέντιαζαν. Ὁ καπετάνιος ἕνα βράδυ εἰρωνεύτηκε τὸν ἱερέα καὶ τοῦ εἶπε:

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Παράδεισος και Κόλαση

Παράδεισος και Κόλαση

στην Ορθόδοξη Παράδοση

Πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Την Κυριακή της Απόκρεω «μνείαν ποιούμεθα της δευτέρας και αδεκάστου παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Η φράση «μνείαν ποιούμεθα» του Συναξαρίου βεβαιώνει, ότι η Εκκλησία, ως σώμα Χριστού, βιώνει στη λατρεία της τη Β’ Παρουσία του Χριστού μας ως «γεγονός» και όχι ως κάτι το ιστορικά αναμενόμενο. Και αυτό, διότι με τη Θεία Ευχαριστία μεθιστάμεθα στην ουράνια βασιλεία, στη μεταϊστορία. Σ’ αυτή την προοπτική προσεγγίζεται ορθόδοξα και το θέμα: παράδεισος-κόλαση.

Πολλές φορές, από καλή πρόθεση, αφήνουν κάποιοι πάνω στο μνήμα του ανθρώπους τους ένα ηλεκτρικό κεράκι.

 

Πολλές φορές, από καλή πρόθεση, αφήνουν κάποιοι πάνω στο μνήμα του ανθρώπου τους ένα ηλεκτρικό κεράκι. Δεν είναι κακό με την έννοια της αμαρτίας αλλά η Εκκλησία μας έμαθε κάτι πιο βαθύ. Δεν ανάβουμε το καντήλι ή το φυσικό κερί επειδή φοβούνται οι κεκοιμημένοι μας το σκοτάδι.

Δεν το χρειάζονται για να “βλέπουν”.

ХРИСТОС ГЛАВА ЦРКВЕ

(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 117-126, српски језик
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.117-126, στὰ Σέρβικα)

12. Колошанима посланица апостола Павла

ХРИСТОС ГЛАВА ЦРКВЕ

(Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Η ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ)

„Јер Њиме(Христом)би саздано све,…
и Он је Глава тела, Цркве»(Кол.1,16-18)

Драги моји град где су живели Колашани, је био један чувени град Мале Азије у области Фригије. Фригија се спомиње у Делима апостола (Дела.2,10), где се каже да, међу онима који су се у време Педесетнице налазили у Јерусалиму је било очевидаца сведока онога чуда, били су и неки људи из Фригије. Није искључено да су неки од њих поверовали тада чувши проповед апостола Петра, и када су се вратили у Фригију, да су проповедали Христа. Јер у апостолска времена ни један верник није скривао своју веру, већ су се сви борили да предају своју веру другима. Да, сваки хришћанин у оно време је био један мали мисионар. Мисионаре из Фригије спомиње и апостол у посланици Колашанима, Епафраса и Онисима.

Paradise and Hell according to Orthodox tradition

God as “fire” and “light”

Paradise and Hell according to Orthodox tradition

By Protopresbyter George Metallinos ( +2019 )

former Dean of the Athens University School of Theology

On the Last Sunday of Lent “we commemorate the Second and Incorruptible Coming of our Lord Jesus Christ”.  The expression “we commemorate” in the Book of Saints confirms that our Church, as the Body of Christ, re-enacts in its worship the Second Coming of Christ as an “event” and not just something that is historically expected. The reason is that through the Divine Eucharist, we are transported to the celestial Realm - to meta-history. It is in this orthodox perspective, that the subject of paradise and hell is approached.

ΦΙΛΟΣ Η ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο ΤΟΛΣΤΟΪ;

 

Απολογητικά

Ἀλεξάνδρου Ἀλεξάνδροβιτς Μπρόνζωφ

ΦΙΛΟΣ Η ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο ΤΟΛΣΤΟΪ;

 

Εἰσαγωγικὸ ἀπό entaksis:     Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ μία δριμεῖα θεολογικὴ κριτικὴ τοῦ Ἀλεξάντρ Μπρόνζοφ (Александр Александрович Бронзов  1858-1937), διαπρεποῦς καθηγητοῦ τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Πετρούπολης, γραμμένη ὡς ἀπολογία γιὰ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ρωσίας νὰ ἀφορίσει τὸν Λέοντα Τολστόϊ τὸ 1901. Κεντρικὸ σημεῖο ἀναφορᾶς εἶναι ἡ Γιάσναγια Πολιάνα, τὸ πατρικὸ κτῆμα τοῦ συγγραφέα, τὸ ὁποῖο μετέτρεψε σὲ κέντρο ἑνὸς «ἀκαθάρτου» χριστιανικοῦ ἀναρχισμοῦ. Ὁ Μπρόνζοφ ἐξηγεῖ ὅτι ὁ ἀφορισμὸς δὲν ἦταν μία ἐκδικητικὴ πράξη, ἀλλὰ ἡ ἐπίσημη διαπίστωση ὅτι ὁ Τολστόϊ εἶχε ἤδη ἀποκόψει τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀρνούμενος τὴ Θεότητα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ Μυστήρια. Στὴν Ἑλλάδα, ἡ προσωπικότητα τοῦ Τολστόϊ καὶ ἡ σύγκρουσή του μὲ τὸ θρησκευτικὸ κατεστημένο ἐπηρέασε λογίους ὅπως ὁ Νίκος Καζαντζάκης καὶ ὁ Κωνσταντῖνος Θεοτόκης, οἱ ὁποῖοι εἶδαν στὸ πρόσωπό του ἕναν πρωτοπόρο τῆς κοινωνικῆς ἀφύπνισης. Ἡ μελέτη αὐτὴ φωτίζει τὸ χάσμα μεταξὺ τῆς δογματικῆς πίστης καὶ τοῦ τολστοϊκοῦ πανθεϊσμοῦ, καταδεικνύοντας γιατί γιὰ τὴν ἐποχή του ὁ «κόμης» θεωρήθηκε ὁ μέγιστος ἐσωτερικὸς ἐχθρὸς τῆς Ὀρθοδοξίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ Η΄ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ (15-02-2026)

Τήν τρίτη Κυριακή τοῦ Τριωδίου θέσπισαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες νά ἐνθυμούμαστε τό γεγονός τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου καί τῆς Μελλούσης Κρίσεως. Ἐπειδή, μέ τά θέματα τῶν δύο προηγουμένων Κυριακῶν, πού ἀκούσαμε τίς παραβολές τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου καί τοῦ Ἀσώτου Υἱοῦ, μπορεῖ οἱ ἀμελεῖς ἄνθρωποι νά ἐπαναπαυθοῦν στή φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ καί νά μή συνεργήσουν γιά τή σωτηρία τους, ἡ Ἐκκλησία θυμίζει μέ τό σημερινό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα ὅτι ὁ Θεός δέν εἶναι μόνον ἀγαθός καί φιλάνθρωπος, ἀλλά εἶναι καί δίκαιος.

Κατά τήν πρώτη παρουσία Του ὁ Χριστός ἦλθε στή γῆ ἄσημος καί κήρυξε τό Εὐαγγέλιό του. Μᾶς ἔδωσε νόμους καί ἐντολές, ὑποσχέσεις καί προειδοποιήσεις καί ἔδειξε ἀπεριόριστη ἀγάπη καί εὐσπλαγχνία πρός ὅλους. Προειδοποίησε τούς ἀνθρώπους γιά τή Μέλλουσα Κρίση καί προσπάθησε νά σώσει τούς ἀνθρώπους μέ τήν φρίκη τῆς Κολάσεως καί τήν ὑπόσχεση τῆς Βασιλείας του.

Ψυχοσάββατο: Μια γέφυρα ελέους και αγάπης μεταξύ ζώντων και κεκοιμημένων

Εκατομμύρια τιμητικά στεφάνια και κοσμικές εκδηλώσεις μνήμης δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε ένα ψίχουλο από αυτό που προσφέρει ένα και μόνο Ψυχοσάββατο

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Εάν ο κόσμος συνειδητοποιούσε την άπειρη ευσπλαγνία του Θεού που περιγράφεται στο Ψυχοσάββατο, θα έτρεχαν όλοι με λαχτάρα να ράνουν τις ψυχές των νεκρών τους με τις ευχές της Εκκλησίας. Το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω, το λεγόμενο και «Σάββατο των Ψυχών» ή «Ψυχοσάββατο», είναι το ένα από τα δύο Σάββατα του έτους που είναι αφιερωμένα στις ψυχές των κεκοιμημένων.

Ἀποκαλυπτικές οἱ δηλώσεις τοῦ Σεβ. Κυθήρων κ. Σεραφείμ γιά τή λειτουργία τοῦ Συνοδικοῦ συστήματος μέ ἀφορμή τό Οὐκρανικό

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, 

Θεολόγου – συγγραφέως – Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

  Εν Κυθήροις τη 13η  Φεβρουαρίου 2026

    Είναι σε όλους μας γνωστός ο άγριος και ανελέητος διωγμός, τον οποίο εξαπέλυσε εδώ και μερικά χρόνια το καθεστώς Ζελένσκι κατά της κανονικής, (υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο), Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας. Γύρω από το θέμα αυτό πάμπολλα άρθρα και μελέτες έχουν γραφεί και δημοσιευθεί από πολλούς, όπως και από την Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων. Πρόκειται για έναν διωγμό παρόμοιο, ίσως και χειρότερο, με εκείνον που εφάρμοσαν κατά της Εκκλησίας επί 70 ολόκληρα χρόνια, (1917-1987), τα αθεϊστικά και μαρξιστικά καθεστώτα της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ενώσεως. Είναι γνωστόν επίσης ότι ο διωγμός αυτός έχει αιτιώδη σχέση με το παράνομο και άκυρο Ουκρανικό Αυτοκέφαλο, διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένος μ’ αυτό.

Ἐπὶ τῇ «ἑορτῇ» τοῦ παπικοῦ «Ἁγίου» Βαλεντίνου…

ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ καὶ οἱ ἑορτὲς τῶν μεγάλων ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας προσπερνιοῦνται, ἀπὸ τὴ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν κατ’ ὄνομα ὀρθοδόξων χριστιανῶν, συνήθως μὲ ἀδιαφορία. Ὄχι ὅμως καὶ ἡ «ἑορτὴ» τοῦ παπικοῦ ψευδοαγίου Βαλεντίνου, τοῦ «προστάτη» τῶν ἐρωτευμένων (νόμιμων καὶ παράνομων) ζευγαριῶν! Ἡ 14η Φεβρουαρίου ἔχει καθιερωθεῖ πλέον ὡς «Λαμπρὴ» γιὰ τοὺς ἀλειτούργητους καὶ ἀλιβάνιστους, οἱ ὁποῖοι «ἑορτάζουν» τὸν ἔρωτα (μᾶλλον τὴν σεξουαλικότητα), μὲ τὴ γνωστὴ καταναλωτικὴ μανία καὶ τὶς διασκεδάσεις. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος εἶναι ὁ κατ’ οὐσίαν λάτρης τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ ὑπηρέτης τῆς ἱκανοποίησης τῶν παθῶν του. Ἡ αὐστηρότητα καὶ ἡ σοβαρότητα τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας δὲν τὸν ἱκανοποιοῦν καὶ γι’ αὐτὸ τοὺς παραβλέπει, ἴσως καὶ τοὺς ἀποστρέφεται. 

«Διαθρησκειακή δέηση σε Ορθόδοξο ναό» – Ανοιχτή επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο

Μιχαήλ Τσακιρίδης

Θεσσαλονίκη 13/2/2026

Αρχιεπίσκοπε Αμερικής κύριε Ελπιδοφόρε

Με τη χάρη του θεού είμαι ένας ορθόδοξος υπερπολύτεκνος πατέρας 10 παιδιών και έχοντας την καλή ανησυχία που έλεγε ο Αγιος Παΐσιος και ακούγοντας τον άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς που έλεγε ότι στα έσχατα χρόνια κάθε χριστιανός θα είναι υπεύθυνος για όλη την εκκλησία και παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στο χώρο της ορθοδοξίας μας και βλέποντας το ανοσιούργημα της συμπροσευχής σας που έγινε πριν λίγες ημέρες  στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Νέας Υόρκης του Οικουμενικού Πατριαρχείου σκέφτηκα να σας θέσω κάποια ερωτήματα:

Αποσπάσματα από Ομιλίες για τις Ηλεκτρονικές Ταυτότητες: Η μεθόδευση, το φακέλωμα και το μέσο - η κατεύθυνση πρός το σφράγισμα στους έσχατους χρόνους

Αποσπάσματα από Ομιλίες για τις Ηλεκτρονικές Ταυτότητες: Η μεθόδευση, το φακέλωμα και το μέσο - η κατεύθυνση πρός το σφράγισμα στους έσχατους χρόνους...

"...Πριν από την κυριαρχία του αντίχριστου, θα πρέπει ο καθένας να φροντίσει να σωθούν όσο το δυνατό περισσότεροι άνθρωποι και θα είναι μεγαλύτερη η ανταμοιβή του από τον Κύριο.

Γεωργιος Αποστολακης

ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Πολλές φορές γνωστοί και άγνωστοι μου λένε, αλλά και ο λογισμός μου το "χτυπάει": 

Τι θέλεις και γράφεις; Ποιος σε ακούει και ποιος τα θέλει αυτά που γράφεις;

 Ο χρόνος της Ιστορίας (και ο προσωπικός χρόνος, λέω εγώ) εξαντλείται και τα προφητευόμενα μπορεί να είναι κοντά. Ασχολήσου με την ψυχή σου, ταλαίπωρε...

Από την άλλη έρχονται ως αντίλογος τα παρακάτω λόγια του -κατά Χριστόν- σαλού και ήδη μακαριστου Γέροντος Στεφάνου του Σέρβου από τα Καρούλια του Αγίου Όρους (1921-2001) που είναι σαν μου απαντάει στο λογισμό.

Τον είχα γνωρίσει τον παπα-Στέφανο, ερχόταν μερικές φορές και στα Τρίκαλα για κάποιο πνευματικοπαίδι του, γείτονά μου, και σπεύδαμε να πάρουμε την ευχή του και να μας μυρώσει με το μύρο που είχε πάντα μαζί του.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«... ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοί ἐποιήσατε».

Ἀληθινά σᾶς λέγω, ὅτι κάθε τί  πού ἐκάματε εἰς ἕνα ἀπό τούς πτωχούς ἔχοντας ἀνάγκη ἀδελφούς μου, τό ἐκάματε εἰς ἐμένα.

 Ὁ Κύριος ὁρίζει στόν καθένα τό μέρος πού τοῦ ἁρμόζει σύμφωνα μέ τά χριστιανικά του γνωρίσματα καί κυρίως σύμφωνα μέ τήν ἁγία εὐαγγελική του ἀγάπη καί τήν ἐλεήμονα καρδία τήν ὁποία ἑκουσίως καλλιεργεῖ καί ἐδραιώνει στόν ἑαυτό του. Σ’ αὐτήν τήν ἑνότητα ὁ καθένας οἰκοδομεῖ τόν ἑαυτό του μέ τήν βοήθεια ὅλων καί αὐτό ἐν ἀγάπῃ ἐνῶ οἱ πάντες βοηθοῦν ὁ ἕνας τόν ἄλλον· γι’ αὐτό καί οἱ προσευχές τῶν ἐλαχίστων μελῶν τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀπαραίτητες ἀκόμη καί σ’ ἕνα Ἀπόστολο.

Ἡ καλωσύνη εἶναι δύναμη!

Α΄ ΜΕΡΟΣ

   Ὅλες οἱ ἀρετές, καλοί μου φίλοι, καὶ γενικὰ ὅλες οἱ ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὁπωσδήποτε εὐεργετικὲς γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Χωρὶς αὐτὲς οὔτε κἄν νὰ ζήσει δὲν μπορεῖ! Δὲν κάνουν καλὸ μόνο στὴν ψυχή μας, ὁπότε ἔχουν καὶ ἀντίκτυπο αἰώνιο, ἀλλὰ καὶ στὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους, στὴν καθημερινότητά μας, ἀκόμη δὲ καὶ στὴν σωματικὴ καὶ τὴν ψυχική μας ὑγεία. Σὲ αὐτὲς συμπεριλαμβάνεται βέβαια καὶ ἡ καλωσύνη. Ἡ ὁποία δὲν εἶναι μία… ἀφηρημένη ἔννοια, ἀλλὰ μία ἀρετὴ μὲ ἐξαιρετικὴ δύναμη. Ἀκόμη καὶ μία μικρὴ πράξη καλωσύνης μπορεῖ νὰ κάνει τὴ διαφορὰ γιὰ ἐκείνους ποὺ τὴν παρέχουν, πέραν ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τὴν δέχονται. Αὐτὰ πλέον δὲν τὰ λένε μόνον οἱ πιστοί, ἀλλὰ καὶ αὐτὲς ἀκόμη οἱ ἐπιστημονικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες. Ἀξίζει νὰ τὸ δοῦμε, παίρνοντας τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

Ἔχεις γράψει καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα;

Κάποιος «ἐξομολογήθηκε στον πατέρα Γερβάσιο καί φεύγοντας του πρότεινε τό χαρτάκι με τὰ ὀνόματα γιά νά τά "μνημονεύη".
—Ἔχεις γράψει καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα;, τόν ρώτησε χαμογελαστός ὁ Γέροντας.
Ἐκεῖνος τὰ ἔχασε.
—Νά, πάρτο καί γράψε καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα.
Ἀμήχανος ἐκεῖνος ἔγραψε ἕνα-δύο ὀνόματα καί τό ξανάδωσε.
—Τώρα "θά πιάση", τόν διαβεβαίωσε ὁ Γέροντας καί τόν ξεπροβόδισε»

πηγή

https://proskynitis

Η θεωρία της εξελίξεως και η … “εξέλιξη” πολλών θεολόγων!

 

 Λέων Μπράνγκ, Θεολόγος

    Όταν απευθύνεται κανείς στον σύγχρονο άνθρωπο σχετικά με το θέμα της προέλευσης της ζωής κάνοντας  λόγο για τη Δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου από το Θεό συναντάει κυριολεκτικά έναν τοίχο. Χαρακτηριστικό στις μέρες μας είναι η σχεδόν απόλυτη ισχύ και αποδοχή της θεωρίας της εξέλιξης. Όποιος τολμάει να την αμφισβητήσει, ιδίως μέσα από την προβολή της Αγίας Γραφής και της Δημιουργίας, θεωρείται φονταμενταλιστής, προσκολλημένος στο παρελθόν και στη μυθολογία, ξένος απόλυτα προς το χώρο της επιστήμης και προς την επιστημονική μεθοδολογία.

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Δευτερονόμιον - Ἡ 7η Ἐντολή: «Οὐ μοιχεύσεις» - (Γ΄) Ἡ ἐντολή ἀναλυομένη κατ᾿ εἶδος. (17) (Οπτικοακουστικό υλικό)

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 

Ψυχοφελή

π. Θεόκλητος Διονυσιάτης

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«Καλὸν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ καὶ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἀρτυθήσεται;…» – Ο ΚΥΡΙΟΣ.

   Ἀναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν ἀπὸ τὰς κρισιμωτέρας, ἴσως, περιόδους τῆς θρησκευτικῆς, ἐκκλησιαστικῆς καὶ ἐθνικῆς ζωῆς τῆς ἑλληνικῆς ἡμῶν Πατρίδος. Σπανίως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐκλήθη ν’ ἀντιμετωπίσῃ τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα προβλήματα, οἷα ἀνέκυψαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας.

«Κραυγή αγωνίας από τον Συνοδικό μητροπολίτη Κυθήρων: “Κανονικό έγκλημα” το Ουκρανικό – Πώς κοιμούνται αυτοί που πρωτοστάτησαν;» Τι είπε για τον Ονούφριο (Οπτικοακουστικό υλικό)

Σε μια συνέντευξη-ποταμό που θα συζητηθεί, ο Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ σπάει τη σιωπή του στο vimaorthodoxias.gr και εξαπολύει έναν πύρινο λόγο ενάντια στις φρικαλεότητες που εκτυλίσσονται στην Ουκρανία.

Συνέντευξη στον Γιώργο Θεοχάρη

Με γλώσσα αιχμηρή και «ιερή αγανάκτηση», ο Σεβασμιώτατος εν διστάζει να χαρακτηρίσει την απόδοση της αυτοκεφαλίας ως ένα «κανονικό έγκλημα», οι καρποί του οποίου είναι οι σημερινοί διωγμοί, οι λεηλασίες ναών και οι κακοποιήσεις πιστών που θυμίζουν το ολοκαύτωμα των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Ιερός Ναός Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Λάρισας και ουράνιο τόξο! Ευχαριστούμε τον Παρασκευά!

Have you ever noticed how noisy the world has become?

 

Have you ever noticed how noisy the world has become?

Noise outside us.

Noise inside us.

Constant motion of thoughts, fears, and distractions.

The Orthodox tradition offers a different way. A quiet way.

Εν όψει Ψυχοσάββατου..

Κάποιοι άνθρωποι μόλις ακούσουν περί θανάτου  χτυπούν ξύλο, άλλοι φτύνουν στον κόρφο τους, τι δείχνουν όλα αυτά; 

Ένα πράγμα... ανασφάλεια, φόβο! 

Ο φόβος όμως αυτός δεν φεύγει όταν κλείσουμε τα μάτια στον θάνατο (όταν δηλαδή κάνουμε σαν μην υπάρχει),  αλλά όταν ανοίξουμε τη σχέση μας με τον Χριστό.  

Όταν υπάρχει ζωντανή σχέση με τον Χριστό, ακόμη κι όταν η ζωή μας διασταυρωθεί με τον θάνατο, 

εκείνος δεν αφήνει πάνω μας τη σκιά του. 

Πονάμε, κλαίμε, λυγίζουμε αλλά συνεχίζουμε να ζούμε. 

Στην αντίθετη περίπτωση, βλέπεις ανθρώπους που παύουν να ζουν, θα ’λεγε κανείς πως ο θάνατος του ανθρώπου τους  σταμάτησε και τη δική τους ζωή. 

Και τότε ο θάνατος δεν επισκιάζει απλώς την ζωή τους, δεν γκριζάρει μόνο την καθημερινότητα τους, αλλά (σαν βδέλλα) απομυζά κάθε ικμάδα ζωντάνιας που έχει απομείνει. 

Ὁ δρόμος τοῦ ἀφανισμοῦ

  Τί ἀπορεῖτε ὑποκριτικὰ καὶ διαμαρτύρεστε ὄψιμα, γιὰ τὴν ἀνήλικη βία; Ἀνίκανοι μητραλοῖες τῆς πατρίδας καὶ τῆς νεολαίας; Κολλαριστοὶ νεκροθάφτες τῆς σώφρονος Παιδείας; Ποιοί ἔδιωξαν ἀπὸ τὰ Σχολεῖα τὸν παπά, τὴν ἱστορία, τὶς ἐθνικὲς ἑορτές, τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχες καὶ τόσα ἄλλα τῆς Παιδείας τοῦ γένους; Ποιοί διεστραμμένοι πολιτικοὶ ἐγκέφαλοι κήρυξαν τὸν πόλεμο ἐναντίον τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν; Ποιῶν οἱ ζωώδεις μοῦρες τῶν ἀριστερόστροφων γκαρίζουν μετὰ μανίας, ἔξω τὸ κατηχητικὸ ἀπ’ τὸ Σχολεῖο καί… μέσα ἡ βία, οἱ ξυλοδαρμοί, τὰ μαχαιρώματα, τὰ ναρκωτικὰ μὲ τὰ βαποράκια; Οἱ ληστεῖ­ες 12 χρονων παιδιῶν;

ИЗВОР РАДОСТИ

(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 107-116, српски језик)
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.107-116, στὰ Σέρβικα)

11. Филипљанима посланица апостола Павла

ИЗВОР РАДОСТИ – Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ

„Зато, браћо моја љубљена и најжељенија,
радости моја и венче мој, радујте се свагда
у Господу» (Филип.4,1-4 )

Драги моји, Филипљани којима се обраћа ова посланица апостола Павла, су били становници једног историјског и чувеног града у Македонији. Тај град је био саграђен од краља Македонаца, Филипа, оца Великог Александра, и по томе познатом краљу су се назвали Филипи. Били су познати због својих златних рудника и по другим рудама, јер се у низини 42 године пре Христа одиграла, као што је познато, битка у којој су биле побеђене Римске војсковође Касије и Брут, присталице демократије у Риму а победио их је Антоније, на крају Октавијан, који је и био проглашен првим царем Рима. Он у част града где је добио битку и трон, побринуо се да постави на томе месту јако римско утврђење са повластицама једног слободног римског града. Град Филипи се налазио на главном путу Егнатиа, уједињујући Исток и Запад, близу данашње Кавале.

Εθνικό Μητρώο Επιτήρησης (E.M.Eπ.) και εφαρμογή συναίνεσης «PA» υπό τον μανδύα του Εθνικού Μητρώου Επικοινωνίας και της ειδικής εφαρμογής «myInfo»,τους γονείς του Προσωπικού Αριθμού

Εθνικό Μητρώο Επιτήρησης (E.M.Eπ.) και εφαρμογή συναίνεσης «PA» υπό τον μανδύα του Εθνικού Μητρώου Επικοινωνίας και της ειδικής εφαρμογής «myInfo»,τους γονείς του Προσωπικού Αριθμού 

Αντωνία Σφακιανάκη, Πληροφορικός

Τα Ψυχοσάββατα: Ποια είναι, πότε και γιατί τελούνται

Μέσα στὴν ἰδιαίτερη μέριμνά της γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ἡ ἁγία Ὀρθόδoξη Ἐκκλησία μας ἔχει καθορίσει ξεχωριστὴ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος γι᾿ αὐτούς. Κάθε Σάββατο δηλαδή.

Ὅπως ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἔτσι καὶ τὸ Σάββατο εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν κεκοιμημένων, γιὰ νὰ τοὺς μνημονεύουμε καὶ νὰ ἔχουμε (ἐπι)κοινωνία μαζί τους. Σὲ κάθε προσευχὴ καὶ ἰδιαίτερα στὶς προσευχὲς τοῦ Σαββάτου ὁ πιστὸς μνημονεύει τοὺς οἰκείους, συγγενεῖς καὶ προσφιλεῖς, ἀλλὰ ζητᾶ καὶ τὶς προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας γι᾿ αὐτούς.

Οἱ πρόγονοι τοῦ Ἐ. Ράμα

Τοῦ κ. Βασιλείου Βακάλη

  Τὸ τί συνέβαινε πέρα ἀπ’ τὰ συρματοπλέγματα τῆς ἀπομόνωσης στὴν ἀλβανικὴ ἐπικράτεια γιὰ σαράντα περίπου χρόνια ἦταν γνωστό. Το ἐκεῖ Κόμμα Ἐργασίας Ἀλβανίας (ΚΕΑ) δρώντας ὡς ἐγκληματικὴ ὀργάνωση βίας, ρατσισμοῦ καὶ αἵματος σκόρπιζε παντοῦ τὴ δυστυχία καὶ τὸν θάνατο. Μετὰ τὴν πτώση τοῦ καθεστῶτος ἕνα σύνολο Ἀλβανῶν συγγραφέων, καλλιτεχνῶν, ποιητῶν κλπ  ὡς ἄμεσα θύματα αὐτοῦ τοῦ καθεστῶτος περιγράφουν στὰ ἔργα τους τὰ προσωπικὰ τους βιώματα καὶ τὴν ἐγκληματικὴ δραστηριότητα τοῦ ΚΕΑ. Τὸ σύνολο αὐτῆς τῆς λογοτεχνικῆς κλπ παραγωγῆς ἔγινε γνωστὸ ὡς ‘Λογοτεχνία τῶν Διωχθέντων’. Τή λογοτεχνία αὐτὴ ἐξετάζει στὴ Διατριβὴ του ὁ Ἄχ. Σύρμος. Εἶναι δυσεξαρίθμητες οἱ δολοφονίες, οἱ ἐξορίες, οἱ ἐξαφανίσεις ‘θιγμένων’ – στοχοποιημένων, ἡ ἀκραία κοινωνικὴ ἀπομόνωση, ἡ ἐξουθένωση, ὁ κοινωνικὸς στιγματισμὸς καὶ διασυρμός, ἡ ἐξαθλίωση τῆς ἐργατικῆς τάξης καὶ οἱ ποικίλες ταλαιπωρίες – ἀκόμα καὶ ἀνηλίκων παιδιῶν – τὶς ὁποῖες ὑπέστησαν φτωχαδάκια – κατὰ τὸ πλεῖστον – καὶ μὴ ἀπὸ τὸ ἀσυναγώνιστο ἐγκληματικὸ δίδυμο τῶν Ε. Χότζα καὶ Ρ. Ἀλία. Δειγματοληπτικὰ ἀναφέρουμε τὰ παρακάτω, μὲ τὰ ὁποῖα σχηματίζει κανεὶς εἰκόνα γιὰ τὸ ὄργιο βίας καὶ αἱματοχυσίας καὶ τὴν ἔκταση καταπιεστικοῦ κομματικοῦ ἐλέγχου ἀκόμα καὶ στὴν προσωπικὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων.

ΤΟ ΙΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΑΚΥΛΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ: ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

         Στις 13 Φεβρουαρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την ιερή μνήμη δύο σημαντικών αγίων της αποστολικής εποχής, του Ακύλα και της Πρίσκιλλας. Οι δύο αυτοί ιεροί σύζυγοι αποτελούν για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας την αληθινή εκδοχή του ανύπαρκτου και εμπορικού «αγίου Βαλεντίνου». Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε προτείνει να αντικατασταθεί με αυτή η φερμένη από την κακόδοξη «χριστιανική» Δύση «εορτή των ερωτευμένων».

      Το ιερό αυτό ζευγάρι αναφέρεται πολλές φορές στις επιστολές του αποστόλου Παύλου, το οποίο συνέβαλλε τα μέγιστα στο ιεραποστολικό έργο του αποστόλου των Εθνών. Ήταν εβραϊκής καταγωγής και ζούσαν αρχικά στη Ρώμη. Ασκούσαν το επάγγελμα του σκηνοποιού, κατασκευάζοντας ειδικά υφάσματα για σκηνές. Όμως το 49 μ. Χ. ο αυτοκράτορας Κλαύδιος (41-54 μ. Χ.) εξεδίωξε τους Εβραίους από τη Ρώμη με την αιτιολογία ότι φιλονικούσαν για κάποιον «Χριστό». Από αυτή τη μαρτυρία, η οποία είναι σημαντική για την πρώτη Εκκλησία, φαίνεται καθαρά ο διωγμός που είχε κηρύξει οι Ιουδαίοι στους Χριστιανούς. Επίσης φαίνεται πως ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα είχαν ακούσει για τη νέα πίστη, την οποία συμπαθούσαν. Από τη Ρώμη βρέθηκαν στην Κόρινθο, τη μεγάλη πολυεθνική πόλη της Αχαΐας, η οποία συναγωνίζονταν τη Ρώμη στην ηθική διαφθορά, εξασκώντας το επικερδές επάγγελμα του σκηνοποιού.