Έντονη διαμαρτυρία εθελοντή του Ερυθρού Σταυρού για όσα καταγγέλλει ότι συνέβησαν στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αγίου Νικολάου, με αφορμή μια παραλλαγή του Συμβόλου της Πίστεως.
Χαίρετε, ονομάζομαι Αλέξανδρος Ορφανίδης, βρέθηκα στο ονομαζόμενο «Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ» Αγίου Νικολάου Κρήτης με την ιδιότητα του Σαμαρείτη Εθελοντή του Ερυθρού Σταυρού και δυστυχώς προσβλήθηκε η Πίστη μου και οι αξίες που πρεσβεύω ως άνθρωπος με αποτέλεσμα να αποχωρήσω άμεσα από αυτό!
σ.σ. Πόση δύναμη έχει το κακό σε αυτόν τον κόσμο; Ακόμη και εκεί που δεν το περιμένεις. Πάνε να φάνε ένα άκακο πρόβατο του Θεού και δεν βγαίνει να το σταματήσει κανένας. Ας μας επιτραπεί να πούμε και το εξής. Θεωρούμε ότι τα περί διακοπής μνημόνευσης είναι υπερπροβλημένα σκοπίμως για να επισκιάσουν τον κύριο λόγο δίωξης του Πανιερωτάτου που είναι τα οικονομικά συμφέροντα τρίτων. Σαφώς και το Ορθόδοξο φρόνημα του Μητροπολίτη Τυχικού ενόχλησε πολύ σε μία Μητρόπολη που εξέθρεψε δύο παπόλφιλους Αρχιεπισκόπους, αλλά οι ανόητες εμμονές του Αρχιεπισκόοπυ Γεωργίου δείχνουν ότι κάτι άλλο κρύβεται από πίσω.
Με κοινή ανακοίνωση τους οι Σύλλογοι Ποντίων Ρόδου και Κω αναφέρουν τα εξής:
Με αφορμή την ανακοίνωση του «Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσου» που εδρεύει στη Σμύρνη, και τις αναφορές του στην ταυτότητα των μουσουλμάνων συμπολιτών μας, αισθανόμαστε την ανάγκη να τοποθετηθούμε δημόσια.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Μία από τις πιο σεβαστές τάξεις των αγίων της Εκκλησίας μας είναι οι ομολογητές. Σε αυτήν την τάξη ανήκουν οι άγιοι της Εκκλησίας μας, οι οποίοι έδωσαν τη μαρτυρία της πίστεώς τους χωρίς να υπολογίσουν τις συνέπειες της ομολογίας αυτής. Δε θα ήταν υπερβολή να υποστηρίξουμε πως η Εκκλησία μας είναι απόλυτα στηριγμένη στους αγώνες των αγίων ομολογητών Της κατά τη δισχιλιόχρονη πορεία Της στην ιστορία.
Ένας από τους μεγάλους ομολογητές της Ορθοδοξίας είναι και ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο οποίος έδρασε σε μια ιδιαίτερα ταραγμένη για την Εκκλησία ιστορική περίοδο. Πρόκειται για τη φοβερή εικονομαχική έριδα, η οποία συντάραξε τη βυζαντινή κοινωνία για περισσότερο από έναν αιώνα, με αφόρητες διώξεις των ορθοδόξων από τους εικονομάχους αυτοκράτορες (726–843).
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 759 από ευγενείς και ευσεβείς γονείς, οι οποίοι φρόντισαν να του δώσουν, εκτός από την ευσέβεια, και κατά κόσμον παιδεία — την οποία ο ίδιος αργότερα χρησιμοποίησε προς όφελος της Εκκλησίας. Σπούδασε με επιμέλεια την ελληνική φιλοσοφία και τους Πατέρες της Εκκλησίας.
Από μικρός αγαπούσε τον Χριστό και λαχταρούσε να Του προσφέρει τη ζωή του. Έφηβος ακόμη, εγκατέλειψε την καριέρα του ανώτερου κρατικού υπαλλήλου και αποσύρθηκε το 781 σε μοναστήρι στην Προύσα της Μικράς Ασίας, όπου ηγούμενος ήταν ο θείος του, Πλάτων. Αυτός τον μύησε στην ορθόδοξη πνευματικότητα και τον ενέπνευσε να αφιερώσει τη ζωή του στην προάσπιση της αλήθειας και της αυθεντικότητας της Εκκλησίας. Το 789 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον πατριάρχη Ταράσιο και το 794 ανέλαβε τη θέση του ηγουμένου της Μονής.
Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης
Περιπτώσεις εξισλαμισμένων και κρυπτοχριστιανών Ελλήνων στη μαρτυρική Μικράν Ασία.
Μέρος Θ΄
Στο βιβλίο «Αλησμόνητες Πατρίδες του Ελληνισμού» καταγράφονται πλείστες περιπτώσεις εξισλαμισμένων και κρυπτοχριστιανών Ελλήνων στη μαρτυρική Μικράν Ασία. Για τις περιπτώσεις του Πόντου αναφέρονται και τα εξής: «Οι εξισλαμισμοί μεθοδεύονταν με την ίδρυση ειδικών ορφανοτροφείων, όπου συγκεντρώνονταν ορφανά Eλληνόπουλα, των οποίων οι γονείς είχαν σφαχθεί ή απελαθεί, ή παιδιά που απάγονταν διά της βίας από τα χέρια των γονέων τους. Στους μικρούς τρόφιμους αυτών των ορφανοτροφείων παρεχόταν καθαρή μουσουλμανική και τουρκική παιδεία, η οποία οδηγούσε μοιραία στον εξισλαμισμό τους…
῾Ο ῞Αγιος μεγαλομάρτυς Μηνᾶς γεννήθηκε τὸ 245 μ.Χ. στὸ Νίκιο τῆς Κάτω Αἰγύπτου ἀπὸ ειδωλολάτρες γονεῖς. ῾Ο Μηνᾶς ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ γνώρισε τὸ Χριστὸ ἀγωνιζόταν νὰ τηρεῖ τὶς ἐντολὲς Του. ῞Οταν μεγάλωσε κατατάχθηκε στὸ τάγμα τοῦ ἱππικοῦ τῶν Ρουτιλιανῶν τὸ ὁποῖο εἶχε γιὰ ἕδρα τὴν σημερινὴ Κιουτάχεια τῆς Μικρᾶς ̉Ασίας. ῾Ο Μηνᾶς ὑπῆρξε ὑπόδειγμα στρατιώτου. Στὸ στρατὸ γνώρισε καὶ συνδέθηκε πνευματικά καὶ μὲ ἄλλους στρατιῶτες, ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔγιναν χριστιανοί.
῾Ο Μηνᾶς μετὰ τὴ στρατιωτικὴ του θητεία ἀφιερώθηκε στὸν Κύριο καὶ ζοῦσε σὰν πραγματικὸς ἀσκητής. Μάλιστα μαζὶ μὲ συστρατιῶτες του δημιούργησε μία κοινοβιακὴ σκήτη ὅπου ἔπιδόθηκαν στὴν ἄσκηση καὶ τὴν προσευχή. ῾H ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ἔκανε τὸν ἅγιο νὰ κατεβεῖ στὸν κόσμο, ὅπου γινόταν τρομερὸς διωγμὸς ἐναντίον τῶν Xριστιανῶν. Mὲ θάρρος ὠμολόγησε στὸν ἡγεμόνα τὴν πίστι του στὸ Xριστό. Αὐτὸ θεωρήθηκε ὑβριστικὸ καὶ γι̉ αὐτὸ ὁδηγήθηκε σὲ δίκη καὶ τὸν κατάδίκασαν σὲ φρικιαστικὰ μαρτύρια τὰ ὁποία ὑπέμεινε καρτερικὰ καὶ δοξολογῶντας τὸν Θεό. Τέλος τὸν ἀποκεφάλησαν. Χριστιανοὶ περιμάζεψαν τὸ ἱερὸ του λείψανο καὶ τὸ ἔθαψαν σὲ ἀσφαλὴ τόπο. ῞Υστερα ἀργότερα κάποιος ἔπαρχος τοῦ Κοτυαίου ὀνομαζόμενος ̉Αθανάσιος, ἀφοῦ τοποθέτησε τὸ λείψανο τοῦ ῾Αγίου σὲ πολυτελὴ λάρνακα τὸ μετέφερε στὴν πατρίδα του, τὴν Αἴγυπτο.
Σε επισφράγιση των όσων είπαμε για την αειπαρθενία της Παναγίας Μητέρας του Κυρίου, παραθέτουμε και τα θαυμάσια λόγια του Μεγάλου Φωτίου (*):
Ο χαιρετισμός ήρθε από ψηλά· η σύλληψη έγινε χωρίς ανδρική συμμετοχή, η κυοφορία ήταν ανέκφραστη, οι ωδίνες ανύπαρκτες· σφραγίδα της παρθενίας ήταν η παύση των ωδίνων, γιατί η γέννηση ήταν άφθορη και εκείνη που γέννησε παρέμεινε παρθένος και μετά τη γέννηση· αυτό που γεννιόταν ήταν ο Θεός με σάρκα· χορός αγγέλων υμνούσε το θαύμα. Όταν συμβαίνουν ταυτόχρονα τόσα και τόσο μεγάλα πράγματα, πώς θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει, ακόμη κι αν είχε βάλει σκοπό να ασεβήσει με κάθε τρόπο, ότι η παρθένος παρέμεινε πράγματι παρθένος μέχρι το τέλος;
Φοβούνται να μιλήσουν στους δικούς τους για την δουλειά τους. Κάποιοι μιλούν για ηθικά διλήμματα, άλλοι για εφιάλτες. Τι καταγράφουν εδώ και δεκαετίες οι μαρτυρίες των εργαζόμενων στον «κλάδο» των αμβλώσεων.
Από την Carole Novielli, για το Live Action News
Εδώ και δεκαετίες, οι γιατροί που διενεργούν αμβλώσεις και το λοιπό προσωπικό του κλάδου ομολογούν τα αρνητικά τους συναισθήματα και τις σκέψεις που συνδέονται με το επάγγελμα που επέλεξαν. Παρά τις έντονες προσπάθειες των υποστηρικτών των αμβλώσεων να «αποστιγματίσουν» την άμβλωση – η οποία τερματίζει σκόπιμα την ζωή ενός ανθρώπου στη μήτρα -, το στίγμα και τα αρνητικά συναισθήματα που σχετίζονται με μια τέτοια πράξη δικαίως παραμένουν.
KYPIΑKH Ζ ΛOYKΑ
Λουκ. 8,41-56
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«Kαι γυνή ούσα εν ρύσει αίματος από ετών δώδεκα, ήτις ιατροίς προσαναλώσασα όλον τον βίον ουκ ίσχυσεν υπ” ουδενός θεραπευθήναι, προσελθούσα όπισθεν ήψατο του κρασπέδου του ιματίου αυτού, και παραχρήμα έστη η ρύσις του αίματος αυτής» (Λουκ. 8,43)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η χορεία των Εβδομήκοντα Αποστόλων υπήρξε σημαντική για την αρχαία Εκκλησία, διότι οι ένθεοι και ένθερμοι αυτοί άνδρες εργάστηκαν ιεραποστολικά ισάξια με τους Δώδεκα Αποστόλους για την διάδοση του Ευαγγελίου στα Έθνη. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Ηρωδίων, ο οποίος υπήρξε ιδιαίτερα ζηλωτής της ιεραποστολής της Εκκλησίας. Μάλιστα επειδή εργάστηκε ιεραποστολικά στην Ελλάδα, αποτελώντας καύχημα για την Ελληνική Εκκλησία και ειδικά για την Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος.
Ήταν εβραϊκής καταγωγής και αναφέρεται από τον απόστολο Παύλο ως συγγενής του καθώς γράφει στην προς Ρωμαίους επιστολή του: «Ἀσπάσασθε Ἡρωδίωνα τόν συγγενῆ μου» (Ρωμ.16,11). Πιθανότατα πατρίδα του ήταν η Ταρσός της Κιλικίας, μια πόλη που ήταν κέντρο της ελληνιστικής παιδείας και του πολιτισμού στη Συρία και προφανώς έλαβε σημαντική ελληνική παιδεία.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Κάθε περιοχή επιδεικνύει τους φωτιστές της στην χριστιανική πίστη και τιμά τους χριστιανούς ιεραποστόλους οι οποίοι τους κήρυξαν το Ευαγγέλιο και τους μετέτρεψαν στην αληθινή και μόνη σώζουσα πίστη στο Χριστό. Έτσι και η Κέρκυρα σεμνύνεται για τους φωτιστές της, Αγίους Αποστόλους Ιάσονα και Σωσίπατρο, οι οποίοι θεωρούνται οι ιδρυτές της Εκκλησίας στο νησί και ανήκουν στην χωρία των Ο΄ Αποστόλων. Μαζί με αυτούς τιμάται και η πρώτη χριστιανή γυναίκα του νησιού, μάρτυρα Κερκύρα.
Ο Ιάσων καταγόταν από την Ταρσό και έζησε στην Θεσσαλονίκη και ο Σωσίπατρος από την Αχαΐα. Τα ονόματά τους αναφέρονται στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου και στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων. Μάλιστα ο Παύλος τους ονομάζει ως συγγενείς του, προφανώς όχι εξ αίματος αλλά εννοούσε την πνευματική συγγένεια τους ένωνε διότι υπήρξαν υπάκουη και συνεργάσιμη συνεργάτες του.
ΣHMEPA, αγαπητοί μου, είναι εορτή και πανήγυρις. Eορτάζουν οι άγγελοι, οι ασώματες δυνάμεις, των οποίων κορυφαίοι και αρχιστράτηγοι είναι οι ταξιάρχαι Mιχαήλ και Γαβριήλ. Περί αγγέλων, λοιπόν, θα είναι ο λόγος.
Όσοι πιστεύουν ότι το αιώνιο της Κολάσεως αντίκειται στην ευσπλαχνία του Θεού, δεν γνωρίζουν ότι ο Θεός είναι και δίκαιος και θα κρίνει με δικαιοσύνη.
Πως, λένε μερικοί, θα τιμωρείται ένας αιώνια, αφού εδώ αμάρτησε πρόσκαιρα; Δεν είναι άδικο αυτό;
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 9η Νοεμβρίου 2026
ΙΣΛΑΜ: ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Ή ΣΥΣΤΗΜΑ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΥΣ;
(Αναφορά σε κορανικά χωρία και ισλαμικά κείμενα περί εχθρότητας, βίας και πολέμου κατά μη μουσουλμάνων)
Η πρόσφατη ένοπλη επίθεση στον ελληνορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην περιοχή Καράκ της Ιορδανίας, κατά τη διάρκεια κηδείας, συγκλονίζει κάθε άνθρωπο που διατηρεί στοιχειώδη σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή και την ιερότητα της θρησκευτικής λατρείας. Σύμφωνα με τις έως τώρα δημοσιευμένες πληροφορίες, η επίθεση της 23ης Οκτωβρίου 2026 προκάλεσε εννέα νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, ενώ οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για την ταυτοποίηση των δραστών και τη διαλεύκανση των κινήτρων τους.
«Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης ἀποτελεῖ διαχρονικῶς τὸν ὁρατὸν καὶ ὑποστατὸν σύνδεσμον τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος καὶ ἐν ταυτῷ τὸν ἐγγυητὴν αὐτῆς, κατὰ τὰς προνοίας τῶν Συνοδικῶς ἀποφθεγξαμένων θείων Πατέρων». ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. 17/10/2026 ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ [1]
Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, διὰ τὸν ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, ἄρα καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό του.
Δηλαδή: «Ὁ ὁρατὸς καὶ ὑποστατός=ὑπαρκτὸς-ὑφιστάμενος-πραγματικὸς σύνδεσμος τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως».!!!
Ἕνας ἄνθρωπος, ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, εἶναι ὁ σύνδεσμος τῆς ἑνότητος ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας!!!
Ο βραβευμένος με Νόμπελ επιστήμονας προειδοποιεί ότι η τεχνολογία αυτή ενδέχεται να προκαλέσει σύντομα ένα σοβαρό περιστατικό, όπως την κατάρρευση του ηλεκτρικού δικτύου ή του τραπεζικού συστήματος.
Ένας από τους «νονούς της Τεχνητής Νοημοσύνης» (ΑΙ), ο Geoffrey Hinton, δήλωσε ότι ίσως τελικά να ήταν προτιμότερο για την ανθρωπότητα να μην είχε αναπτύξει ποτέ αυτή την τεχνολογία. Προειδοποίησε, μάλιστα, ότι εντός του τρέχοντος ή του επόμενου έτους θα μπορούσε να συμβεί ένα περιστατικό μεγάλης κλίμακας, όπως μια προσωρινή κατάρρευση των χρηματοπιστωτικών συστημάτων ή του δικτύου ηλεκτροδότησης.
«Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον». (: «Σᾶς τὰ εἶπα αὐτὰ γιὰ νὰ ἔχετε εἰρήνη ἔχοντας κοινωνία καὶ ἕνωση μαζί μου. Ἐφόσον εἶστε μέσα στὸν κόσμο, θὰ ἔχετε θλίψη. Ἀλλά ἔχετε θάρρος. Ἐγὼ ἔχω νικήσει τὸν κόσμο. Καὶ μὲ τὴ νίκη μου αὐτὴ ἐξασφάλισα καὶ γιὰ σᾶς τὸ θρίαμβο καὶ τὴ δόξα».
Λέγουν οἱ Πατέρες χωρίς θλίψεις αἰώνια Βασιλεία δέν βλέπουμε.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Το μεγάλο και διαρκές θαύμα στην Εκκλησία μας είναι η αδιάκοπη εμφάνιση αγίων. Ουδέποτε υπήρξε εποχή, στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας της, που να μην υπήρχαν άγιοι. Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική Της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού, κατά χάριν θεουμένους. Ουδέποτε θα υπάρξει εποχή, που να μην υπάρχουν άγιοι στην Εκκλησία. Κάποιος μεγάλος ασκητής έγραψε πως η απουσία αγίων στον κόσμο, θα σημάνει και το τέλος του.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική Της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού, κατά χάριν θεουμένους.
Μια τέτοια καθαρή εικόνα του Θεού και αγιασμένος άνθρωπος υπήρξε και ο νεοφανής άγιος Νεκτάριος ο θαυματουργός. Γεννήθηκε το 1846 στη Σηλυβρία της Θράκης από πολυμελή και ευσεβή οικογένεια. Ονομάζονταν Αναστάσιος Κεφαλάς. Εξ αιτίας της φτώχειας, σε ηλικία 13 ετών βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη για εργασία. Εργαζόταν σε συσκευαστήριο καπνού, όπου ο εργοδότης του τον εκμεταλλεύονταν και τον ξυλοκοπούσε. Αυτός υπόμεινε τις προσβολές χωρίς διαμαρτυρίες. Μάλιστα στις συσκευασίες του καπνού φρόντιζε να βάζει χαρτάκια με ρητά από το Ευαγγέλιο. Κάποια μέρα που τον ξυλοκοπούσε ο εργοδότης του τον είδε ένας έμπορος, το λυπήθηκε και τον πήρε στο επιπλοποιείο του. Του άφησε χρόνο ελεύθερο να πηγαίνει στο σχολείο και στην Εκκλησία. Εργάστηκε στον καλό εκείνο εργοδότη επτά χρόνια και τέλειωσε το σχολείο.
Αν κάθε αρετή μάς βοηθάει να δούμε το Θεό, μία από αυτές μας βοηθάει κατά τρόπο εξαιρετικό, και αυτή είναι η προσευχή. Όπως μεταξύ δύο προσώπων ο διάλογος δημιουργεί το πιο μεγάλο πλησίασμα, έτσι και η προσευχή, η συνομιλία του ανθρώπου με τον Θεό, μας τοποθετεί σε άμεσο και μεγαλύτερο πλησίασμα του Θεού. Γι’ αυτό η Εκκλησία πλημμύρισε με προσευχές ένα τόσο μεγάλο μέρος της χριστιανικής ζωής, γι’ αυτό μας προτρέπει να προσευχόμαστε ακατάπαυστα, ώστε κάθε άνθρωπος να γίνει ένας άνθρωπος προσευχής, δηλαδή ένας άνθρωπος που δεν προσεύχεται μόνον όταν προσεύχεται, κατά την έκφραση του αγίου Ιωάννη της Κλίμακος, αλλά ολόκληρη η ζωή του είναι προσευχή.
Μια δαιμονισμένη ομολογούσε: «Όταν ήμουν 13 χρονών, έβοσκα τα γελάδια σε μια ρεματιά και εκεί βλαστήμησα τον Χριστό και τον αντίχριστο και δαιμονίστηκα, μπήκε μέσα μου δαίμονας. Από τότε δεν είμαι καλά. Παντρεύτηκα και με πήγε ο άντρας μου στην Αγγλία, στην Γερμανία, σε όλους τους γιατρούς. Οι γιατροί δεν βρήκαν τίποτα. Δεν ξέρουν ότι έχω δαίμονα. Τώρα, με έφερε και σε σένα».
Τους είπα, «εξομολόγηση και θεία Κοινωνία» και φώναξε το δαιμόνιο: «Εσύ δεν τα λες καλά! Εκείνος ο άλλος ο παπάς (ένας άλλος Ιερέας εξ εγγάμων που είχαν πάει πρωτύτερα) τα λέει καλύτερα. Μόνο μεταλαβιά (θεία Κοινωνία), δεν χρειάζονται διαβάσματα (εξομολόγηση)».
Μὲ τὶς ὅλο καὶ αὐξανόμενες διαστάσεις ποὺ λαμβάνει ἡ Τ.Ν. στὴ ζωή μας, καλοί μου φίλοι, εἶναι ἑπόμενο νὰ συμπεριλάβει αὐτή, ἀκόμη καὶ τὴν Πίστη μας! Δὲν εἶναι μόνο οἱ πληροφορίες, ἡ σύνταξη ὁμιλιῶν καὶ προσευχῶν, ἡ ἀπάντηση σὲ ἀπορίες κ.λπ., ἀλλὰ φθάνει καὶ σ’ αὐτὴν ἀκόμη τὴν πνευματικὴ καθοδήγηση! Δὲν χρησιμοποιεῖται μόνο γιὰ τὴν ἐνημέρωση ἢ καὶ τὴν προσέλκυση πιστῶν, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν μύηση σὲ διάφορες θρησκεῖες καὶ δοξασίες! Δηλαδή; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους …
Το μαργαριτάρι, όπως λένε, δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρά ένας κόκκος άμμου στο κορμί κάποιου όστρακου.
Το αίμα, τα δάκρυα, ο ιδρώτας και οι τοξίνες του όστρακου που περιτυλίγουν την άμμο, την κάνουν στο τέλος μαργαριτάρι. Που δεν είναι, παρά δημιούργημα του πόνου, κάποιου όστρακου.
Ε λοιπόν, ναι, τις δοκιμασίες, τις θλίψεις και τους πειρασμούς ο Θεός γι’ αυτό μας τα δίνει. Για να μας μεταβάλλει σε πολύτιμα μαργαριτάρια!
Κ. Γ. Π.
[Από το περιοδικό «ΤΑ ΚΡΙΝΑ»]
Παραθέτουμε σε μετάφραση ερμηνευτικά σχόλια πάνω στο χωρίο αυτό τα οποία ευρίσκονται στην «Σειρά ενός και πεντήκοντα υπομνηματιστών εις την Οκτάτευχον και τα των Βασιλειών» Λειψία της Σαξονίας 1872, με επιμέλεια ιερομονάχου Νικηφόρου Θεοτόκη, ανατύπωση δε από την Ιερά Μονή Οσίας Φιλοθέης της Αθηναίας Εκάλης.
«ΜΗΔΕΝΑ ΔΙΚΑΖΕΙΝ ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΟΝ»
