Η θέση των Ιερών Κανόνων στη ζωή της Εκκλησίας.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 24η Σεπτεμβρίου 2026

Εισαγωγικά

    Πριν από μερικές ημέρες είχα μιά συνάντηση με κάποιους εν Χριστώ αδελφούς και στη συζήτηση που είχα μαζί τους έγινε λόγος για τους Ιερούς Κανόνες με αφορμή μια πρόσφατη, λίαν πιθανή, παραβίαση Ιερού Κανόνος. Προσπαθούσα να τους εξηγήσω κάποιες βασικές και θεμελιώδεις αλήθειες που αφορούν τους Ιερούς Κανόνες, ωστόσο συνάντησα την πεισματώδη αντίδρασή τους και την φανατική προσήλωσή τους στις ιδεοληψίες τους και στις πλάνες τους σχετικά με το θέμα που συζητούσαμε. Προσπαθούσαν να παρουσιάσουν τις παραβιάσεις των Ιερών Κανόνων ως μιά ιδιωτική υπόθεση αυτών που τους παραβαίνουν και επομένως δεν μας πέφτει λόγος να ανακατευόμαστε σε τέτοιου είδους θέματα, που δεν μας αφορούν. Κατά τους ισχυρισμούς των, όσοι επισημαίνουν παραβιάσεις Ιερών Κανόνων δεν έχουν αγάπη προς τους παραβάτες και πέφτουν στο αμάρτημα της κατακρίσεως. Πράγμα που σημαίνει κατ’ επέκταση ότι όσοι  αγωνίζονται για τη υπεράσπιση των Ιερών Κανόνων και την τήρησή τους βρίσκονται σε λάθος δρόμο και σε πλάνη.

Γιατί στην Εκκλησία υπάρχουν τόσοι πολλοί κανόνες; Γιατί στην Εκκλησία υπάρχουν τόσοι πολλοί κανόνες;

Φωτογραφία: lavra_photo/flickr.com

Μαρίνα Λέμπεντεβα

Πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι η εκκλησιαστική ζωή αποτελείται από πλήθος κανόνων, απαγορεύσεων και περιορισμών. Είναι όμως έτσι;

Κανόνες στην Εκκλησία, αναμφίβολα, υπάρχουν. Και αυτό δεν είναι κάτι το περίεργο. Η ζωή μας, επί της αρχής, δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς κανόνες. Οι κανόνες μας περιβάλλουν παντού. Ως πολίτες, είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε τους νόμους της χώρας στην οποία ζούμε. Ως εργαζόμενοι πρέπει να τηρούμε το καταστατικό του οργανισμού στον οποίο εργαζόμαστε. Η Εκκλησία δεν υπάρχει μόνο ως πνευματική οντότητα, αλλά και ως ανθρώπινη κοινότητα. Και, όπως κάθε κοινότητα, λειτουργεί σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες και πρότυπα.

Για ποιους ακριβώς κανόνες πρόκειται;

Η αυτόγνωμη απόσχιση από την εκκλησιαστική δικαιοδοσία κατά το Κανονικό Δίκαιο

ΦΩΤΟ: ΕΟΔ

Του Πρεσβυτέρου Αναστασίου Γκοτσόπουλου, Εφημερίου Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

Θεμελιώδης αρχή του Κανονικού Δικαίου που απορρέει από την Ορθόδοξη εκκλησιολογία  είναι ότι κάθε κληρικός, κάθε εκκλησιαστική κοινότητα, κάθε τόπος υπάγεται σε μία συγκεκριμένη εκκλησιαστική επαρχία υπό ένα επίσκοπο και μία Σύνοδο και δι’ αυτής της Συνόδου υφίσταται η κοινωνία με την ανά την οικουμένη Εκκλησία του Χριστού. Συνέπεια αυτής της αρχής είναι ότι ο κάθε επίσκοπος ασκεί αποκλειστική ποιμαντική (πνευματική και διοικητική) εξουσία εντός των ορίων της επαρχίας του και αντίστοιχα το ποίμνιό του έχει την πνευματική και διοικητική εξάρτηση από τον συγκεκριμένο επίσκοπο και μόνο. Η υπαγωγή στη συγκεκριμένη δικαιοδοσία καθίσταται φανερή με τη μνημόνευση του οικείου ποιμενάρχου στη Θ. Λειτουργία.

Ὁ Ζ΄ Κανών τῆς Β΄ Οἰκ. Συνόδου καὶ ἡ προχειρότης ἐπικλήσεώς του ἐκ τῶν συγχρόνων ἑνωτικῶν

(Σχ. ΙΧΘΥΣ: Τι ωραία που τακτοποιούσαν οι Άγιοι Πατέρες, εν Αγίω Πνεύματι, όλες τις κακοδοξίες που προέκυπταν!) 

Ὑπὸ τοῦ Βασιλείου Ἰ. Τουλουμτσῆ,

ὑπ. δρ Θεολογικῆς Σχολῆς Ε.Κ.Π.Α.

  Ὁ κατ’ ἐξοχὴν κανόνας ποὺ ἐπικαλοῦνται κατὰ κύριο λόγο οἱ νέοι κανονολόγοι ὡς πρὸς τὴν ἄσκηση τῆς οἰκονομίας, εἶναι ὁ Ζ΄ (7ος) τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς (καὶ ὁ 95ος τῆς Πενθέκτης ποὺ οὐσιαστικὰ τὸν ἐπαναλαμβάνει). Στὴ σύγχρονη πρακτικὴ παρατηρεῖται ὅτι ὁ κανόνας αὐτὸς χρησιμοποιεῖται ἀφειδῶς καὶ ἀπροϋπόθετα γιὰ ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς ὡς εἶδος “κολυμβήθρας τοῦ Σιλωάμ”, ποὺ ἄκομψα οἰκονομεῖ τοὺς πάντες, δίχως νὰ λαμβάνεται ὑπόψιν οὔτε τὸ γράμμα ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ κανόνα. Ἔχει ἐπικρατήσει ἡ λανθασμένη ἄποψη ὅτι ὁ κανόνας αὐτὸς εἶναι ὁ “κανόνας τῆς οἰκονομίας” καὶ μὲ αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ παραπέμπεται ἀλόγιστα ὡς κανονικὸ στήριγμα ἀθεμελίωτων προτροπῶν, ἰδίως δὲ σὲ περιβάλλοντα οἰκουμενικῶν συγκλήσεων. Ἔτσι, ἀναφέρεται ἀδόκιμα, αὐθαίρετα καὶ ἀλόγιστα γιὰ ὅλα τὰ ζητήματα ποὺ ἐπιθυμεῖται νὰ ἀσκηθεῖ (ἀπροϋπόθετη) οἰκονομία, καὶ μάλιστα ἀκόμη καὶ γιὰ περιπτώσεις μὲ τὶς ὁποῖες ὁ κανόνας δὲν ἔχει ἀπολύτως καμία σχέση, ὅπως εἶναι ἐπὶ παραδείγματι τὸ ζήτημα τῆς ἀποδοχῆς ἱερωσύνης ἐξ αἱρέσεως, δεδομένου ὅτι ὁ κανόνας ἀναφέρεται ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον στὸ μυστήριο τοῦ βαπτίσματος [1], ἔχοντας οὐδεμία σχέση μὲ αὐτὸ τῆς ἱερωσύνης. Δεῖγμα καὶ αὐτὸ τοῦ ἀντιεπιστημονικοῦ καὶ ἀντιεκκλησιαστικοῦ τρόπου χρήσης τῶν κανόνων.

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς – Οι ιεροί Κανόνες και η θεανθρώπινη πίστη

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

  ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ:

ΟΙ  ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ Η ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΙΣΤΗ

      Οι ιεροί Κανόνες είναι οι ιεροί φρουροί των αγίων δογμάτων, οι ιεροί φρουροί των θεανθρωπίνων αγιασμάτων της θεανθρώπινης ορθοδόξου πίστεως. Είναι απαραίτητο και υποχρεωτικό να υπάρχουν στη θεανθρώπινη οντότητα και στη ζωή της Εκκλησίας. Τούτο επιμαρτυρούν και διαβεβαιώνουν όλες οι Άγιες Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι, όλοι οι Άγιοι Πατέρες.

     Ο 1^ος Κανόνας της Αγίας Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου είναι ο εξής: «Τοὺς παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων καθ’ ἑκάστην Σύνοδον ἄχρι τοῦ νῦν ἐκτεθέντας Κανόνας κρατεῖν ἐδικαιώσαμεν(: Αποφασίσαμε να τηρούνται οι Κανόνες που θεσπίστηκαν σε κάθε Σύνοδο από τους Αγίους Πατέρες μέχρι σήμερα)»¹. Μόνον έτσι μπορεί να διαφυλαχθεί αλώβητη η αληθινή, θεανθρώπινη και ορθόδοξη πίστη.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (42)

 

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.71-73

Tο Πηδάλιο στερεά τροφή, ασφαλής οδηγός

Τώρα εσείς έχετε προχωρήσει, έχετε ωριμάσει – έχετε τόσο χρόνια στην Εκκλησία. Πρέπει να ζείτε με στερεά τροφή. Στερεότατη τροφή είναι η διδασκαλία που μας προσφέρουν οι πατέρες. Δεν είναι ευχάριστος, είναι δύσπεπτος, αλλά είναι η μόνη σωτήριος. Γι’ αυτό και εγώ συνέστησα, εν γνώσει ότι θα συναντήσουμε δυσκολίες, να σερβίρουμε εδώ «φαγητά» εκλεκτά αλλά στέρεα.

Εσείς δεν είστε νήπια για να τρέφεστε με το γαλατάκι των διαφόρων ανεκδότων. Είστε σε ηλικία που άμα κηρυχθεί πόλεμος εναντίον της Ορθοδοξίας θα μαρτυρήσετε.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (41)

«Κρατειτε τας παραδοσεις»

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.69-71

«Στήκετε και κρατείτε τας παραδόσεις…» Οι προτεστάντες δεν παραδέχονται την Παράδοση της Εκκλησίας. Μόνο το Ευαγγέλιο κρατούν. Εμείς, κοντά στο Ευαγγέλιο, κρατούμε και την Παράδοση της Εκκλησίας.
Όλα όσα έχουμε στην Εκκλησία, δεν είναι μόνο από την Αγία Γραφή, αλλά είναι και εκ του προφορικού λόγου, που μεταδόθηκαν σε εμάς από γενεά σε γενεά.
Ως επί παραδείγματι το Ευαγγέλιο δε γράφει πουθενά ότι πρέπει οι Χριστιανοί να κάνουμε το σταυρό μας. Αλλά το λέει η ιερά Παράδοση, που μας φύλαξε και το Ευαγγέλιο. Από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκε ο χριστιανισμός μέχρι σήμερα οι Χριστιανοί έκαναν το σταυρό τους. Εκ της ιεράς Παραδόσεως έχουμε το ότι πρέπει να κτίζονται οι εκκλησίες μας με το ιερό προς ανατολάς. Εκ της ιεράς Παραδόσεως έχει η Εκκλησία μας και πολλά άλλα πράγματα.

Θλίβει βαθιά η συνεχής σύγχυση των ορίων... (Οπτικοακουστικό υλικό)

Δείτε και: Ιερέας και κόρη παρέλαβαν μαζί πτυχία στην Κρήτη 

 

Γράφει ο Στυλ. Καβάζης 

«Προσέχετε από τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι έρχονται σε σας με ενδύματα προβάτων, από μέσα όμως είναι λύκοι αρπακτικοί.» (Ματθ. 7,15) 

Χθές έγραψα ένα άρθρο εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό μου για την ολοένα αυξανόμενη τάση ορισμένων κληρικών να μετατρέπουν την ποιμαντική διακονία σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, προσαρμόζοντας την εκκλησιαστική ζωή στις απαιτήσεις της εποχής και όχι στην αδιάκοπη Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν πέρασαν λίγες ώρες και τσουπ.. ένας φίλος μού απέστειλε ένα σχετικό βίντεο.

Ένα βίντεο που ήδη είχε κάνει τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είχε αναπαραχθεί από ενημερωτικές ιστοσελίδες και είχε δημοσιευθεί στον προσωπικό λογαριασμό ενός κληρικού πριν λίγες εβδομάδες.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΛΗΔΟΝΑ (Ἱεροδιακόνου Ἱεροθέου Κρητικοῦ)

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Ἐνημέρωση περί τοῦ Κλήδονα

Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ,
Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Κυθήρων & Ἀντικυθήρων

Μέ πολλή θλίψη πληροφορηθήκαμε τήν ἐπικείμενη ἀναβίωση τοῦ ἀρχαίου ἐθίμου τοῦ Κλήδονα ἐντός τῶν ὁρίων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας. Χωρίς διάθεση σύγκρουσης ἤ θέλοντας νά ψέξουμε ἤ νά θίξουμε κανέναν -ἄλλωστε ὅλοι μᾶς εἶναι συμπαθεῖς καί ἐκτιμοῦμε τά πρόσωπά τους καί τήν προσφορά τους- ἐπιθυμοῦμε ἁπλῶς νά ἐνημερώσουμε γι’ αὐτό τό ἔθιμο ἀπό Χριστιανικῆς πλευρᾶς. Προβαίνουμε σ’ αὐτήν τήν ἐνημέρωση μέ πολλή ἀγάπη, ἀνυπόκριτη, καί ἔπειτα ὁ καθένας ἄς πράξει κατά τή χριστιανική του συνείδηση.

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: Περὶ τοῦ μὴ ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

Οι Συμπροσευχές κατά την Αγία Γραφή, τους Ιερούς Κανόνες και την Πατερική Παράδοση.

 

Κανονική Θεμελίωση της Απαγόρευσης και το Ζήτημα των Δημοσίων Συμπροσευχών του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου.

……………………………………….

Εισαγωγή

Το θέμα των συμπροσευχών με αιρετικούς και ετεροδόξους αποτελεί ζήτημα ύψιστης σημασίας για την Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς αγγίζει τον πυρήνα της εκκλησιολογίας και της ορθής πίστεως. Η Ορθόδοξη Εκκλησία από την αποστολική εποχή μέχρι σήμερα διατήρησε σαφή, αμετάκλητη και αυστηρή στάση έναντι των συμπροσευχών, θεωρώντας ότι η κοινή προσευχή αποτελεί έκφραση εκκλησιαστικής κοινωνίας και ενότητας πίστεως.

Ξέρετε, ἄν πρέπει νά χορεύουμε ἤ ὄχι; Τί λέει ἡ Ἐκκλησία μας, οἱ Ἅγιοι Κανόνες;

 

❈ Ξέρετε, ἄν πρέπει νά χορεύουμε ἤ ὄχι; Τί λέει ἡ Ἐκκλησία μας, οἱ Ἅγιοι Κανόνες; Δέν ἐπιτρέπεται νά χορεύει ὁ Χριστιανός. Θά μοῦ πεῖτε:
- Δέν ἔχει καί καλούς χορούς;

Ανοικτή επιστολή στον Οικουμενικό Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο.

1η Ιανουαρίου 2026
Η κατά σάρκα Περιτομή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού
Μνήμη του Αγίου Βασιλείου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας του Μεγάλου

Βασιλική Οικονόμου, Αλεξανδρούπολη

Αφιερώνεται στον Άγιό μου, τον Ουρανοφάντορα Βασίλειο τον Μέγα, και σε όλους τους υπό του ασεβούς Πατριάρχη Βαρθολομαίου εξυβρισθέντες Αγίους και Θεοφόρους Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Ανοικτή Επιστολή
Προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο
Κοινοποίηση:
Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, Ι. Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως

 

❈

«πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.» Β’ Τιμόθ. γ’ 13.

.

«Αὐτοί [οἱ Χριστιανοί] δέν πρέπει νά λησμονοῦν ὅτι ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στόν Θεό. Καί θά πρέπει νά ἀποδεχθοῦν ὅτι αὐτή ἡ θαρραλέα ἰδέα τῆς ἐλευθέρας σκέψεως, τήν ὁποία μποροῦμε πραγματικῶς νά ὀνομάσουμε ἐπανάσταση, ἐκχεόμενη ἀπό τίς μασονικές μας στοές, ἔχει θαυμαστῶς ἁπλωθεῖ πάνω ἀπό τόν τροῦλλο τοῦ Ἁγίου Πέτρου». […] «Mποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ὁ νόμιμος υἱός τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ […] Νά μή λέγεται ὅτι ἡ Μασονία εἶναι ἡ «ἀντι-Ἐκκλησία»· αὐτό εἶναι μόνο μία περιστασιακή θέση. Ἡ Μασονία βασικῶς προτίθεται νά γίνει μία «ὑπερ-Ἐκκλησία»: ἡ Ἐκκλησία πού τούς ἑνώνει ὅλους […] Καθολικοί, Ὀρθόδοξοι, Προτεστάντες, Ἰσραηλῖτες, Μουσουλμᾶνοι, Ἰνδουϊστές, Βουδδιστές, ἐλευθέρως σκεπτόμενοι καί ἐλευθέρως πιστεύοντες, εἶναι γιά μᾶς μόνον τά μικρά μας ὀνόματα· τό οἰκογενειακό μας ὄνομα εἶναι Ἐλευθεροτεκτονισμός» Βαρώνος Yves Marsaudon (υψηλόβαθμος Μασόνος και Emeritus Minister του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Οσπιτάλιου Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας), «Ὁ Οἰκουμενισμός ὅπως τόν βλέπει ἕνας παραδοσιακός Μασόνος» (Yves Marsaudon, L’Œcuménisme vu par un franc-maçon de tradition, ἐκδ. Vitiano, l’ Horizon International, 1964, σελ. 119-121).

Μέγας Βασίλειος: Λυπάμαι βαθιά που οι κανόνες των Πατέρων έχουν παραμεληθεί... (I am deeply grieved that the canons of the fathers...)

Λυπάμαι βαθιά που οι κανόνες των Πατέρων έχουν παραμεληθεί και κάθε ακρίβεια των Εκκλησιών έχει εκδιωχθεί, και φοβάμαι ότι, καθώς αυτή η πορεία της αδιαφορίας προχωρά σιγά σιγά, οι υποθέσεις της Εκκλησίας μπορεί να περιέλθουν σε πλήρη σύγχυση. 

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Τὸ Φανάρι ἐχορήγησεν ἄδειαν τελέσεως δευτέρου γάμου εἰς κληρικόν!

   ΔΕΝ ΜΑΣ ἐκπλήσσει τίποτε πιὰ ἀπὸ ὅσα συμβαίνουν στὸ «σβησμένο» Φανάρι, οὔτε ἡ χορήγηση ἄδειας δεύτερου γάμου σὲ διαζευγμένο κληρικό! Καταπατώντας ἐδῶ καὶ χρόνια τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, παραβαίνει καὶ τὸν Ἀποστολικὸ Κανόνα, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὅτι, «ὁ δυσὶ γάμοις συμπλακεῖς μετὰ τὸ βάπτισμα, ἢ παλλακὴν κτησάμενος, οὐ δύναται εἶναι Ἐπίσκοπος, ἢ Πρεσβύτερος, ἢ Διάκονος, ἢ ὅλος τοῦ καταλόγου τοῦ ἱερατικοῦ»! 

Η λεγομένη Λειτουργία του Ιακώβου: Ο Δούρειος ίππος της «Λειτουργικής Αναγεννήσεως»

Ἄρθρο τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν (2005)

[Ἀναλόγιον: Σέ 5 σημεῖα μέσα στὸ ἄρθρο, ἐντὸς ἀγκυλῶν, παραθέτουμε νεώτερη σχετικὴ ἔρευνα καὶ σχόλια. Οἱ περισσότερες ὑπογραμμίσεις δικές μας]

Τά τελευταῖα χρόνια ὅλο καί συχνότερα, ὅλο καί ἀπό περισσότερους ἱερεῖς τελεῖται ἡ λεγομένη Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου. Ἡ τέλεση τῆς Λειτουργίας αὐτῆς καί ἡ ξαφνική της ἐμφάνιση στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας ἀφ’ ἑνός μέν καταδεικνύει τό ἐκκοσμικευμένο πνεῦμα πού διακατέχει πολλούς κληρικούς καί ἀφ’ ἑτέρου ἐξυπηρετεῖ κατά τόν καλύτερο τρόπο, τά σχέδια τῶν «ἀνανεωτῶν» τῆς Λειτουργικῆς μας ζωῆς, τῶν αὐτοκλήτων σωτήρων τῆς Ἐκκλησίας. Τό σχέδιο εἶναι ἁπλό: ἡ Λειτουργία αὐτή «βαπτίζεται» ἀπό τούς ἀνανεωτές ὡς «ἀρχαιοπρεπής». Ὅταν ὅμως τελεῖται, τελεῖται μέ τόν τρόπο πού ὁραματίζονται οἱ «ἀνανεωτές», ὁπότε ὁ πιστός λαός, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐνθουσιάζεται μέ τήν πρωτοτυπία καί τά ἐφέ, συμπεραίνει, ἐντελῶς ἐσφαλμένα, ὅτι ὁ συγκεκριμένος τρόπος τελέσεως εἶναι ὁ «ἀρχαιοπρεπής» καί ἄρα ὁ παραδοσιακός. Αὐτό ἔχει ὡς συνέπεια νά ζητᾶ ἀπό τούς Ἱερεῖς νά λειτουργοῦν ἔτσι καί ὅταν τελοῦν τίς Λειτουργίες τῶν ἁγίων Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καί Βασιλείου. Εἶναι, ὅμως, ὄντως ἔτσι τά πράγματα; Μπορεῖ ὁ καθένας νά τελεῖ ὅποια Λειτουργία θέλει καί ὅπως θέλει; Ἄς τό δοῦμε ἀναλυτικά.

Μιά μικρή απορία. (2)

Μη κατηγοριοποιημένο

π.Στέφανος Στεφόπουλος

Μιά μικρή απορία. (2)

α) Είναι δυνατόν να τηρεί κάποιος τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας αλλά να απορρίπτει την διαχρονικότητα και θεοπνευστία των διδασκαλιών των Πατέρων της Εκκλησίας;

β) Οι ίδιοι Πατέρες και Διδάσκαλοι δεν συνέταξαν, με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος τους Ιερούς Κανόνες;

γ) Πως, λοιπόν, διαστέλλουν μερικοί μεταξύ Ι. Κανόνων και Πατερικής Διδασκαλίας;

Ότι ο Ιερεύς ανέκαθεν επεύχεται, ποιεί την Ανάγνωση των Ευχών προς Ανατολάς - Ευχές Γονυκλισίας Πεντηκοστής, Μεγάλου Αγιασμού, Θείας Λειτουργίας, Μνημοσύνου, κλπ.

Ὅτι ὁ Ἱερεύς ἀνέκαθεν ἐπεύχεται, ποιεῖ τήν Ἀνάγνωση τῶν Εὐχῶν πρός Ἀνατολάς - Εὐχές Γονυκλισίας Πεντηκοστῆς, Μεγάλου Ἁγιασμοῦ, Θείας Λειτουργίας, Μνημοσύνου, κλπ.

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, αʹ ἔκδοσις, 24/6/2025

Ὀρθόδοξος Τύπος, 4/7/2025 – 11/7/2025, ἀρ. φύλλων 2549-2550.
Τίτλος δημοσίευσης Ὀ.Τ.: «Ὁ Ἱερεύς ἀνέκαθεν ἐποίει τήν Ἀνάγνωσιν τῶν Εὐχῶν πρός Ἀνατολάς».

«Πάντες μὲν ὁρῶμεν κατ’ ἀνατολὰς ἐπὶ τῶν προσευχῶν»,
Ἅγιος Μέγας Βασίλειος, [PG 32, 189C].

«Ἐπὶ τὰς δυσμὰς ἔστηκεν ὁ διάβολος, ὅπου ἡ ἀρχὴ τοῦ σκότους· ἀποτάσσεσθε αὐτῷ καὶ ἐμφυσήσατε· εἶτα στρέφεσθε ἐπὶ ἀνατολὰς καὶ συντάσσεσθε τῷ Χριστῷ», 
Εὐχολόγιον Barb. Gr. 336, 8^ου αἰ., φ. 130β.         

Περὶ Θείας Κοινωνίας, Διευκρινίσεις εἰς ἐσφαλμένας ἀπόψεις

Τοῦ κ. Περικλέους Ἠλ. Νταλιάνη,

Θεολόγου, Ἱεροψάλτου, Ἁγιογράφου

Ἄγνοια ἢ Πλάνη; Κολλυβάδες Πατέρες καὶ Ἀντικολλυβάδες Νεωτερισταί!

  Σχετικὰ μὲ τὴν θεολογία τῆς Θείας ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ὑπάρχει μεγάλη θεολογικὴ ἄγνοια στὶς ἡμέρες μας, μὲ ἀποτέλεσμα πολλοὶ πνευματικοὶ νὰ λέγουν στὰ πνευματικά τους τέκνα νὰ κοινωνοῦν τακτικά, ἀλλὰ χωρὶς τὴν κατάλληλη προετοιμασία. Νομίζουν ὅτι θὰ τοὺς σώσει ἡ συνεχὴς συμμετοχὴ στὴν Θεία Κοινωνία, ἀλλὰ δυστυχῶς κοινωνώντας ἀναξίως τὶς περισσότερες φορές. Ξεχνοῦν ὅτι ὁ μὴ νόμιμος ἀθλητὴς δὲν θὰ στεφανωθεῖ σύμφωνα μὲ τὴν Ἁγία Γραφή.

Πατριάρχης Βαρθολομαῖος: «Οἱ κανόνες, τά τείχη τοῦ αἴσχους, τά ὁποῖα πρέπει νά γκρεμίσουμε»

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης

  Ὁ θεῖος Νικόδημος στά προλεγόμενα τοῦ Πηδαλίου ἀναφέρει σχετικά μέ τούς Ἱερούς Κανόνες ὅτι «Καθώς ἡ παντουργική ἁγία Τριάς τόν πρῶτον καί ὑλικόν κόσμον δημιουργήσασα μέ διαφόρους φυσικούς Κανόνας τῶν στοιχείων αὐτόν συν­ηρμάσατο, ἐξ ὧν ἡ τάξις, καί ἐκ τῆς τάξεως ἡ συνοχή τοῦ παντός διασώζεται, καί γίνεται, καθώς εἶπεν ὁ Ὀρφεύς, ὅλη ἡ κτίσις μία μουσική συμφωνία, ἐκ διαφόρων Κανόνων, ὥσπερ ἔκ τινων πολυειδῶν καί πολυμμιγῶν φθόγγων ἀνακρουομένη. Τοιουτοτρόπως ἡ αὐτή Τριάς, καί τόν δεύτερον τοῦτον καί νοητόν κόσμον τῆς Καθολικῆς ἐκκλησίας κατασκευάσασα, μέ τούς ἱερούς τούτους καί θείους Κανόνας συνέδησεν αὐτόν καί συνέπηξεν. Ἐξ ὧν ἡ τῶν Πατριαρχῶν ἀποτίκτεται εὐταξία, ἡ τῶν Ἀρχιερέων ἁρμονία, ἡ τῶν Ἱερέων κοσμιότης, τῶν διακόνων ἡ σεμνοπρέπεια, τῶν Κληρικῶν ἡ σεβασμιότης, τῶν Μοναχῶν ἡ εὐρυθμία, τῶν Πνευματικῶν πατέρων ἡ πρός διόρθωσιν ἀπαιτουμένη γνῶσις, τῶν βασιλέων ἡ παρά πάντων ὀφειλομένη τιμή, καί πάντων ἁπλῶς τῶν χριστιανῶν,ἡ πρέπουσα χριστιανική διαγωγή καί κατάστασις, καί καθολικῶς εἰπεῖν, ἐκ τῶν ἱερῶν τούτων Κανόνων, ἡ κάτω ἐκκλησιαστική ἱεραρχία γίνεται μίμημα καί ἐσφράγισμα τῆς οὐρανίου ἱεραρχίας. Καί αἱ ὁμοῦ ἱεραρχίαι ἀποκαθιστῶνται μία, ἕν μέλος ἀνακρουομένη ἐναρμόνιόν τε καί πάγχορδον. Ἔκβαλε τούς κανόνας τῶν στοιχείων ἀπό τήν ὑλικήν  κτίσιν, καί παρευθύς λύεται ἡ τάξις, λυμένης τῆς τάξεως, ὅλον τό πᾶν ἀφανίζεται. Ἔκβαλε καί τούς ἱερούς τούτους κανόνας ἀπό τήν ἐκκλησίαν, καί παρευθύς ἐπεισέρχεται ἡ ἀταξία, καί ἐκ τῆς ἀταξίας ἅπασα ἡ ἱερά αὐτῆς διακόσμησις ἀφανίζεται».