Δρ. Ειρήνη Αρτέμη
Τα λευκά βαπτισματικά ενδύματα
Η ένδυση του νεοφώτιστου με λευκά ενδύματα αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα σύμβολα της βαπτισματικής αναγέννησης. Το λευκό ένδυμα παραπέμπει στην καθαρότητα, στο φως και στη νέα ύπαρξη του ανθρώπου που έχει αναγεννηθεί διά του βαπτίσματος. Η θεολογική του σημασία εκφράζεται με ιδιαίτερη σαφήνεια στην αποστολική φράση: «ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε» (Γαλ. 3,27).
Δρ. Ειρήνη Αρτέμη
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως έχει ήδη αναφερθει το βάπτισμα δεν αποτελεί απλώς μια τελετουργική πράξη ή μια συμβολική τελετή ένταξης σε μια θρησκευτική κοινότητα, αλλά αποτελεί Μυστήριο, διά του οποίου ο άνθρωπος αναγεννάται «ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος» (Ιω. 3,5) και εισέρχεται στη ζωή της Εκκλησίας. Ως εκ τούτου, τα επιμέρους στοιχεία της βαπτισματικής ακολουθίας δεν λειτουργούν ως απλοί εξωτερικοί συμβολισμοί, αλλά ως εκφράσεις της βαθύτερης θεολογικής σημασίας του Μυστηρίου. Το νερό, το έλαιο, το φως, το λευκό ένδυμα, ο σταυρός και οι επιμέρους τελετουργικές πράξεις παραπέμπουν στη μετάβαση του ανθρώπου από την παλαιά κατάσταση της αμαρτίας στη νέα εν Χριστώ ζωή και στην ένταξή του στο σώμα της Εκκλησίας.
της Ειρήνης Αρτέμη
Η εκκλησιαστική παράδοση δεν αντιμετωπίζει την αναδοχή ως απλή λειτουργική πράξη ή ως κοινωνικό έθιμο, αλλά ως θεσμό με βαθιά εκκλησιολογική και κανονική θεμελίωση. Η σημασία του αναδόχου απορρέει από την ίδια τη θεολογία του Βαπτίσματος, καθώς η είσοδος του ανθρώπου στο Σώμα του Χριστού συνεπάγεται την ανάληψη ευθύνης από ολόκληρη την εκκλησιαστική κοινότητα για τη διαρκή πνευματική του καλλιέργεια. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, η κανονική παράδοση προσδιόρισε με σαφήνεια τόσο τις προϋποθέσεις όσο και τις υποχρεώσεις του αναδόχου, προκειμένου να διαφυλαχθεί η ιερότητα του Μυστηρίου και η αυθεντικότητα της πνευματικής πατρότητας.
της Ειρήνης Αρτέμη
Η σημασία του αναδόχου αναδεικνύεται με ιδιαίτερη σαφήνεια κατά την τέλεση του Ιερού Μυστηρίου του Βαπτίσματος. Η παρουσία του δεν αποτελεί τυπικό ή διακοσμητικό στοιχείο της ακολουθίας, αλλά ουσιώδες λειτουργικό γεγονός, το οποίο εκφράζει την ευθύνη της εκκλησιαστικής κοινότητας για την ένταξη του νεοφωτίστου στο Σώμα του Χριστού. Η Εκκλησία δεν βαπτίζει απομονωμένα πρόσωπα, αλλά εντάσσει νέα μέλη στη ζώσα κοινωνία της, γι’ αυτό και ο ανάδοχος λειτουργεί ως ορατός εκφραστής της εκκλησιαστικής αυτής μέριμνας.
της Δρ. Ειρήνης Αρτέμη,
Το Ιερό Μυστήριο του Βαπτίσματος αποτελεί το θεμέλιο της χριστιανικής ζωής και τη θύρα εισόδου του ανθρώπου στο σώμα της Εκκλησίας. Διά του Βαπτίσματος ο άνθρωπος αναγεννάται «ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος» (Ιω. 3,5), αποβάλλει τον παλαιό άνθρωπο, ενδύεται τον Χριστό και ενσωματώνεται στο εκκλησιαστικό σώμα ως μέλος της νέας εν Χριστῷ δημιουργίας. Πρόκειται για γεγονός βαθύτατα σωτηριολογικό και εκκλησιολογικό, καθώς δεν σηματοδοτεί απλώς την έναρξη της χριστιανικής ζωής, αλλά τη συμμετοχή του ανθρώπου στο μυστήριο του θανάτου και της Αναστάσεως του Χριστού και την είσοδό του στη ζωή της Βασιλείας του Θεού.
❈ Εἶναι ἀνόητο αὐτό πού λένε μερικοί:
- Μέ ρώτησαν πρίν μέ βαπτίσουν;...
Σάν νά τοῦ στέρησαν κάτι, νά τοῦ στέρησαν τήν ἐλευθερία. Τό Βάπτισμα δέν στερεῖ καθόλου τήν ἐλευθερία, ἴσα - ἴσα εἶναι μιά κατάθεση πού κάνει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο καί ἄν θέλει ὁ ἄνθρωπος τήν ἀξιοποιεῖ ἤ ὄχι.
Εἶναι σάν νά λέει ὁ γιός στόν πατέρα:
Ποιὸς εἶναι ὁ σκοπὸς καὶ ἡ δύναμη τοῦ Βαπτίσματος; Ἡ ἀλλοίωση, ἡ μεταμόρφωση αὐτοῦ ποὺ βαπτίστηκε καὶ στὸ νοῦ καὶ στὰ λόγια καὶ στὰ ἔργα καὶ ἡ ὁμοίωσή του, σύμφωνα μὲ τὴ δύναμη ποὺ τοῦ δόθηκε, μὲ τὸ Θεὸ ἀπὸ τὸν Ὁποῖον δημιουργήθηκε.
"Ὅπου ὑπάρχει ἁγιοτριαδικὸ βάπτισμα, ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ βαπτίσει παρὰ μόνο νὰ τελεῖ τὸ χρῖσμα"
Στὴν φράση αὐτὴ συμπυκνώνεται, ἐνδεικτικά, ὁ πυρήνας ἑνὸς σύγχρονου τρόπου ἀντίληψης τῶν μυστηρίων, ὄχι ὡς τρόπων μετοχῆς τοῦ ἑνιαίου σωτηριώδους μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ὡς αὐτόνομων γεγονότων, τὰ ὁποῖα φέρουν αὐτόνομο κῦρος καὶ ὑπόσταση, ἄσχετα ἂν αὐτὰ τελοῦνται ὑπὸ καὶ ἐντὸς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἢ ὑπὸ καὶ ἐντὸς αἱρετικῶν κοινοτήτων. Αὐτὸ ἔχει ὡς συνέπεια, τὸ βάπτισμα νὰ ἀποδεσμεύεται ὡς μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, καὶ νὰ χρησιμοποιεῖται ὡς συστατικὸ στοιχεῖο, καὶ μάλιστα ὡς θεμέλιο, μιᾶς διευρυμένης ἐκκλησιολογίας, μιᾶς Ἐκκλησίας ποὺ πλατύνεται ἀδιευκρίνιστα, καὶ στὴν ὁποία ἀνήκουν ἐν γένει ὅσοι ἁπλῶς δηλώνουν χριστιανοί.
Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ἀπέναντι στἠ βίαιη προπαγανδιστικὴ προσπάθεια ἀμβλύνσεως τῆς συνειδήσεως τῶν ὀρθοδόξων ὀργάνωσε τὴν Κυριακὴ 3 Μαΐου 2026 καὶ ὥρα 16.30 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο ἡμερίδα μὲ θέμα : Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ke i enosi ton eklision Παῦσον τά σχίσματα τῶν ἐκκλησιῶν... Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων Πολεμικοῦ Μουσείου ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026 - 16.30
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ὀνομάζομαι Yav Kasongo.
Πρίν εἰσέλθω στήν ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας, ἤμουν μουσουλμᾶνος. Ἐκεῖ στόν Ἰσλαμισμό μᾶς ἐδίδασκαν ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι Υἱός τοῦ Θεοῦ, οὔτε Σωτήρ τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλά κοντά στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διδάχθηκα ὅτι εἶπε ὁ Χριστός: "Αὐτός πού εἶδε ἐμένα, εἶδε τόν Πατέρα μου". Ἔτσι, ἀπεφάσισα νά μπῶ στήν ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας. Στήν περίοδο πού ἄκουγα τά μαθήματα τῆς κατηχήσεως, αἰσθάνθηκα ψυχική ἐλευθερία, διότι ἄρχισα νά ζῶ τήν ζωή πού γιά πάντα εἶχα χάσει.
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ἡ λέξις, μυστήριο προέρχεται, ἀπό τό ἑλληνικό ρῆμα μύω, πού σημαίνει κλείνω τά μάτια. Μυστήριο λοιπόν εἶναι τό πρᾶγμα ἐκείνο στό ὁποῖο τά μάτια τοῦ ἀνθρώπου εἶναι κλεισμένα. Δέν ἠμποροῦν νά ἰδοῦν καί ἐξηγήσουν λογικά μερικές μυστηριώδεις ἐνέργειες πού ἔχουν θεία προέλευσι καί εἶναι πάνω ἀπό τήν ἀνθρώπινη λογική. Εἰδικώτερα μυστήριο στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας εἶναι ἡ μετάδοσις τῆς ἀοράτου θείας Χάριτος μέ ὁρατά σημεῖα. Λέγεται μυστήριο διότι ἡ σύνδεσις τῆς ἀοράτου Θείας Χάριτος μέ κάποιο ὁρατό στοιχεῖο εἶναι ἀνεξήγητη καί ἀκατάληπτη στόν νοῦ τοῦ ἀνθρωπου. Παραδείγματος χάριν: Στό βάπτισμα κατέρχεται τό ἀόρατο στοιχεῖο, ἡ Θεία Χάρις στό ὁρατό στοιχεῖο, τό νερό, ἀλλά πῶς ἐνεργεῖται ἡ ἀπαλλαγή τοῦ βαπτιζομένου ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν του δέν γίνεται ἀντιληπτό στήν ἀνθρώπινη σκέψι.
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε
Σπουδαστής: Ποιά εἶναι τά θεμέλια τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος στήν ἁγία Γραφή;
Ἱερεύς: Ὁ Σωτήρ εἶπε: «ἀμήν, ἀμήν λέγω σοι, ἐάν μή τίς γεννηθῆ ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ίωάν. 3, 5).
Σπουδαστής: Τί σημαίνει πράγματι αὐτό τό Μυστήριο;
Ἱερεύς: Βάπτισμα εἶναι τό Μυστήριο στό ὁποῖο, μέ τήν τριττή κατάδυσι στό νερό καί τήν τριττή ἀνάδυσι άπ' αὐτό στό Ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ βαπτιζόμενος καθαρίζεται ἀπό τήν προπατορική ἁμαρτία καί ἀπ' ὅλες τίς προσωπικές του ἁμαρτίες πού ἔκανε μέχρι τοῦ βαπτίσματος, ἀναγεννᾶται σέ μία πνευματική καί νέα ζωή καί γίνεται μέλος τοῦ Μυστικοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του.
Στυλιανός Μπούρης
Αδελφότητα Testimonianza Ortodossa
Μετὰ τὴν πτῶσιν τῶν πρωτοπλάστων ἐκ τοῦ Παραδείσου, πᾶς ἄνθρωπος γεννᾶται ἐν φθορᾷ καὶ θανάτῳ πνευματικῷ. Διὰ τοῦτο ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐθέσπισε ἐν τῇ ἁγίᾳ Αὐτοῦ Ἐκκλησίᾳ τὸ μυστήριον τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, δι᾿ οὗ ὁ ἄνθρωπος ἀναγεννᾶται, ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τῆς προγονικῆς ἁμαρτίας καὶ ἐντάσσεται εἰς τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.
 |
| Photo by Artem Maltsev on Unsplash |
Κάποτε είχα μια πολύ πιστή ενορίτισσα, η οποία είχε έναν πολύ άθεο σύζυγο, τον Αλέξανδρο. Αυτός την ζήλευε που πίστευε στον Θεό, που πήγαινε στην Εκκλησία, στις ιερές ακολουθίες και αντιστεκόταν επιθετικά σε κάθε εκδήλωση αγιότητας. Αυτό που την στενοχωρούσε περισσότερο ήταν το γεγονός ότι ο σύζυγός της δεν ήταν βαπτισμένος. Αυτή θρηνούσε με δάκρυα στα μάτια για αυτή την κατάσταση, προσπαθώντας να τον πείσει να βαπτιστεί, αλλά ο σύζυγός της ήταν ανένδοτος. Επιπλέον, μια φορά, για να πικράνει ιδιαίτερα τη σύζυγό του, ο Αλέξανδρος αποφάσισε να κάνει μια «πανηγυρική ορκωμοσία» μπροστά στους συγκεντρωμένους για ποτό άντρες του χωριού, ότι ποτέ και υπό καμία συνθήκη δεν θα βαπτιζόταν. Η δήλωση αυτή προκάλεσε θαυμασμό των υπόλοιπων, κάτι που το γιορτάσουν πίνοντας και όλοι φώναζαν ότι αυτός είναι «αληθινός πυρόλιθος». Η απόφασή του φαινόταν τελεσίδικη και η θλίψη της ενορίτισσάς μου ήταν απύθμενη. Θρηνούσε αδιάκοπα: ήταν αυτονόητο ότι μπροστά στους φίλους του «ποτέ δεν θα ντροπιαζόταν».
