«Ὅστις δολοφόνησε τὸν Καποδίστρια, δολοφόνησε τὴν πατρίδα του»!

Το κυριακάτικο πρωινό της 27ης Σεπτεμβρίου του 1831 δολοφονήθηκε από τους Μαυρομιχαλαίους, Κωνσταντή και Γεώργιο, ο Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας. Ο άνθρωπος που, εκτός από το αξιόλογο έργο που έκανε – μετά πολλών εμποδίων – στα τρία χρόνια και οχτώ μήνες της διακυβέρνησής του για να δημιουργήσει «κράτος από το χάος», προσπάθησε το πρωτοφανές και το ανεπανάληπτο: Να κάνει τον εξαθλιωμένο και δυστυχή ελληνικό λαό της πρώτης μεταεπαναστατικής περιόδου το ίδιο έντιμο, όσο ήταν εκείνος.

Γεώργιος Αποστολάκης: 27 Σεπτεμβρίου 1831 — Ιωάννης Καποδίστριας . Μια δολοφονία που άφησε ανολοκλήρωτο κάτι πολύ περισσότερο από ένα κυβερνητικό έργο

27 Σεπτεμβρίου 1831 — Ιωάννης Καποδίστριας

Μια δολοφονία που άφησε ανολοκλήρωτο

κάτι πολύ περισσότερο από ένα κυβερνητικό έργο

Αύριο, 27 Σεπτεμβρίου, η μνήμη επιστρέφει στο Ναύπλιο. Στην πόρτα του Αγίου Σπυρίδωνος. Εκεί όπου, το πρωινό της 27ης Σεπτεμβρίου 1831, έπεσε νεκρός ο πρώτος Κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας.

Δεν δολοφονήθηκε απλώς ένας πολιτικός άνδρας. Διακόπηκε βίαια μια απόπειρα συγκροτήσεως του νέου ελληνικού κράτους σε μία από τις κρισιμότερες στιγμές της ιστορίας του. Τα Γενικά Αρχεία του Κράτους συνοψίζουν χαρακτηριστικά ότι δολοφονήθηκε «χωρίς να προλάβει να υλοποιήσει το ανορθωτικό πρόγραμμά του».

Ὁ Κολοκοτρώνης ὡς ἥρωας καὶ στρατιωτικὸς καί τά ὅρια τῆς ἐθνικῆς ἀποδομήσεως – 2ον

Γράφει ὁ κ. Ἀλέξιος Π.Παναγόπουλος,

Καθηγητὴς καὶ Ἀκαδημαϊκὸς (DDDr., Dr.Habil.).

2ον -Τελευταῖον

  Τὸ θέλουν δὲν τὸ θέλουν οἱ μυστικὲς ἑταιρεῖες ποὺ δροῦσαν ἐπὶ ἐποχῆς Ἄμισθου Κυβερνήτη Ἰωάννη Καποδίστρια καὶ ὁ ὁποῖ­ος 36 ἡμέρας πρὶν τὴ δολοφονία του ὑπογράφει διάταγμα ποὺ ἀπαγορεύει σὲ ἀνώτατους καὶ κατώτατους κρατικοὺς λειτουργοὺς καὶ στρατιωτικοὺς νὰ ἀνήκουν σὲ μυστικὲς ἑταιρεῖες.

Ὁ Κολοκοτρώνης ὡς ἥρωας καὶ στρατιωτικὸς καί τά ὅρια τῆς ἐθνικῆς ἀποδομήσεως – 1ον

Γράφει ὁ κ. Ἀλέξιος Π.Παναγόπουλος,

Καθηγητὴς καὶ Ἀκαδημαϊκὸς (DDDr., Dr.Habil.).

1ον

   Ὁ στρατηγὸς Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, δὲν χρειάζεται ἁγιοποίηση γιὰ νὰ παραμείνει ἥρωας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης. Χρειάζεται, ὅμως, μία ἐθνογραφική, γεωπολιτικὴ ἱστορικὴ δικαιοσύνη. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο ποὺ πρέπει νὰ ξεκαθαρίσουμε. Τὶς τελευταῖες ἡμέρες ἐπανῆλθε στὴ δημόσια συζήτηση ὁ χαρακτηρισμὸς «Καπετὰν Λαφύρας», ὁ ὁποῖος ἀποδίδεται στὸν Κολοκοτρώνη. Ἡ ἱστορικὸς κυρία Μαρία Εὐθυμίου ἔχει ἀναφέρει σὲ δημόσια διάλεξή της ὅτι «τὸ παρατσούκλι τοῦ Κολοκοτρώνη στὴν περίοδο τῆς Ἐπανάστασης ἦταν ὁ καπετὰν Λαφύρας». Ἡ σχετικὴ ἀναφορὰ ὑπάρχει σὲ βίντεο ποὺ ἔχει δημοσιοποιηθεῖ.

Άλωση Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821)‧ μεγαλειώδης επιτυχία των επαναστατημένων Ελλήνων.

20250516 

Η Τρίπολη λόγω της γεωγραφικής θέσης αποτελούσε στρατηγικό σημείο της Πελοποννήσου και της νότιας Ελλάδας γενικότερα. Σήμερα αλλά και τότε. Αναφερόμαστε στην περίοδο της παλιγγενεσίας του Γένους. Αποτελούσε διοικητικό, στρατιωτικό κέντρο το οποίο ήλεγχε τους δρόμους που ενώνανε τις μεγαλύτερες πόλεις της Πελοποννήσου. Από το 1786 ήταν η έδρα του βιλαετιού του Μοριά. Το έτος 1820 είχε πληθυσμό μεγαλύτερο των είκοσι χιλιάδων. Έλληνες ήταν οι δεκατρείς χιλιάδες, οι υπόλοιποι Τούρκοι επτά χιλιάδες ήταν Τούρκοι. Υπήρχαν και τετρακόσιοι εβραίοι. Η πόλη ήταν ισχυρά οχυρωμένη με τείχος μήκους τριών χιλιάδων και μέτρων, ύψους πέντε έως έξι μέτρα και είχε πύλες επτά με διπλές πολεμίστρες.

Οι Έλληνες εξεγέρθηκαν πάνω από 100 φορές πριν από το ’21 – Όταν απελευθέρωσαν και τη Χειμάρρα

Οι πολλές ελληνικές εξεγέρσεις που οδήγησαν στην Ελληνική Επανάσταση ξεκίνησαν ήδη από το 1481, με τους Έλληνες να παίρνουν τα όπλα εναντίον των Οθωμανών 123 φορές πριν από το 1821.

Η πρώτη εξέγερση έγινε στη χερσόνησο της Μάνης το 1481, όταν ο Κροκόδειλος ή Κροκόνδειλος ή Ακροκόδυλος ή Κορκόντυλος Κλαδάς και οι γενναίοι Μανιάτες αγωνιστές ξεσηκώθηκαν κατά των Οθωμανών.

Ἀπό τόν ἐθνομάρτυρα Πατριάρχην Γρηγόριον Ε΄ ἡ μυσταγωγική ἄρσις τοῦ ἀφορισμοῦ τῆς ἐπαναστάσεως1821

    Σύμφωνα μὲ ἐξιστόρησιν τοῦ Φιλικοῦ Κων/νου Ράμφου.

Μεταφορὰ εἰς τὴν νεοελληνικὴν γλῶσσαν  ἀπὸ τὸν Εὐάγγελον Γριβάκον, Ἀντιστράτηγον ἐ.ἀ – Νομικὸν

  Ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ (κατὰ κόσμο Γεώργιος Ἀγγελόπουλος) γεννήθηκε στὴν Δημητσάνα τὸ ἔτος 1745. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἐκάρη Μοναχὸς στὴν Μονὴ τῆς Μεταμορφώσεως Στροφάδων καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα «Γρηγόριος». Ἀργότερα χειροτονήθηκε ἀρχιδιάκονος καὶ πρεσβύτερος. Περὶ τὰ μέσα τοῦ 1818 μυήθηκε στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Φαρμάκη, στὸ Ἅγ. Ὄρος. Τὸν Αὔγ. 1785 ἐκλέγεται Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ παραμένει στὸν θρόνο μέχρι τὸν Δεκ. 1798, ὁπότε καὶ καθαιρεῖται ὡς ἀνίκανος νὰ διατηρήσει τὴν ὑποταγὴ τῶν χριστιανικῶν λαῶν ὑπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγό. Τὸ 1818 καλεῖται γιὰ τρίτη φορὰ στὸν Οἰκουμενικὸ θρόνο ὅπου καὶ παραμένει μέχρι τὸν θάνατό του.

«Επιστολή του Ιωάννου Μακρυγιάννη προς τους Νέους»

 

20210321

« Άν θέλουμε το λίγο να γένη μεγάλο,

πρέπει να λατρεύωμεν  Θεόν,

να αγαπάμε πατρίδα * νάχωμεν  αρετή*

τα παιδιά μας να τα μαθαίνωμεν γράμματα και ηθική»

«… Η Επανάσταση δεν έγινε μονάχα το ’21…»

Στρατηγός Μακρυγιάννης.

 

Αγαπητά μου Παιδιά,

Μαζί με πολλούς άλλους άξιους και γενναίγους Έλληνες πολεμήσαμε και λευτερώσαμε τούτο τον τόπο που πατάτε εσείς, και να στοχάζεστε πως τον λευτερώσαμε για σας που γεννηθήκατε σε πατρίδα ελεύθερη, γιατί εμείς λίγο την απολάψαμε, ότι, μόλις εδιώξαμε τους Τούρκους, αρχίσαμε να τρώμε ο ένας τον άλλον κι έτσι μας βρήκαν διαιρεμένους οι Μπαυαροί και μας τζαλαπάτησαν.

Ας κάνουμε τον υπέρ πάντων αγώνα ...

«Ας συνεχίσομε το μεγάλο αγώνα μας, υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.

Κι όπως επολέμησαν στα 1821 οι μεγάλοι πρόγονοί μας, για του Χριστού την Πίστη την άγια και της Πατρίδος την ελευθερίαν, έτσι και σήμερα.

Ο Επίσκοπος Ρωγών Ιωσήφ και η θυσία του στο Μεσολόγγι…

  Ο Ιωσήφ, Επίσκοπος Ρωγών και Κοζύλης, γεννήθηκε το 1776 στη Θεσσαλία. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για τη φιλομάθειά του, λαμβάνοντας τα πρώτα του γράμματα από τον ιερέα Πολυζώη, ο οποίος τιμάται ως εθνομάρτυρας, και συνεχίζοντας τις σπουδές του σε αξιόλογα εκπαιδευτικά κέντρα της περιοχής. Η πνευματική του καλλιέργεια και η εθνική του ευαισθησία διαμορφώθηκαν μέσα σε ένα περιβάλλον έντονων πολιτικών και κοινωνικών ανακατατάξεων.

Μαριγώ Ζαραφοπούλα

Μαριγώ Ζαραφοπούλα

10 Ἀπριλίου 1826 – Ἡ ἡρωϊκή ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου

Η Τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου (συχνά αναφέρεται και ως δεύτερη πολιορκία) ήταν ένα από τα σημαντικότερα πολεμικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ήταν το γεγονός που έδωσε έμπνευση στο Διονύσιο Σολωμό να γράψει τους “Ελεύθερους Πολιορκημένους”. Έλαβε χώρα στο διάστημα από 25 Απριλίου του 1825 έως 10 Απριλίου του 1826 οπότε και τερματίστηκε με την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου. Η πολιορκία διακρίνεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη από τον Απρίλιο του 1825 μέχρι τον Οκτώβριο του 1825 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Κιουταχή και η δεύτερη από τον Δεκέμβριο του 1825 έως τον Απρίλιο του 1826 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ και του Κιουταχή από κοινού.

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε΄: Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Το πρωτόθρονο και σεβάσμιο Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει να επιδείξει μια πλειάδα Πατριαρχών, οι οποίοι κοσμούν το αγιολόγιο της Εκκλησίας μας. Ανάμεσά τους ο ηρωικός ιερομάρτυρας και εθνομάρτυρας άγιος Γρηγόριος Ε΄. Πρόκειται για μια από τις ηρωικότερες μορφές του Γένους μας, ο οποίος διέπρεψε και ως λαμπρός εκκλησιαστικός άνδρας και ως συνεπής εθνικός ηγέτης.

     Γεννήθηκε στη Δημητσάνα το 1745 από τον Ιωάννη και την Ασημίνα Αγγελόπουλου. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Το 1767 πήγε στη Σμύρνη κοντά στο θείο του Μελέτιο, όπου φοίτησε στην εκεί περίφημη Ευαγγελική Σχολή. Μετά παρακολούθησε ανώτερα μαθήματα στην Πάτμο από τον Δανιήλ Κεραμέα. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του γύρισε στη Μονή των Στροφάδων, όπου εκάρη μοναχός, λαμβάνοντας το μοναχικό όνομα Γρηγόριος. Αργότερα τον κάλεσε ο Μητροπολίτης Σμύρνης Προκόπιος, ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο και στη συνέχεια πρεσβύτερο, επιδεικνύοντας μεγάλο ιεραποστολικό ζήλο και ασκώντας τεράστιο φιλανθρωπικό έργο. Η φήμη του ως ανερχόμενη σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα δεν άργησε να φανεί. Στις 19 Αυγούστου του 1785 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης και παρέμεινε στον πατριαρχικό θρόνο ως το Δεκέμβριο του 1798, οπότε η Υψηλή Πύλη τον καθαίρεσε και τον εξόρισε στο Άγιο Όρος, ως ανίκανον να διατηρήσει την υποταγή των χριστιανικών λαών στην τουρκική εξουσία. Κατά την παραμονή του εκεί ως ασκητής, μυήθηκε με ενθουσιασμό στην Φιλική Εταιρεία από τον φιλικό Ιωάννη Φαρμάκη στα 1818, και υποσχέθηκε να δώσει ακόμα και τη ζωή του στην υπόθεση της ελευθερίας του υποδούλου Γένους. Την ίδια χρονιά κλήθηκε και πάλι στον Οικουμενικό θρόνο, για να παραμείνει ως το μαρτυρικό του θάνατο.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Έ – ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΩΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΩΝ

«Ω τον ηλίθιον Σουλτάνον! Τους φίλους του σφάζει, αντί να τους φορέση καυτάνι!»
Επιστολή Αδαμάντιου Κοραή προς τον Ιάκωβο Ρώτα, 26 Δεκεμβρίου 1821
Με αυτή τη ειρωνική φράση, ο Κοραής εκφράζει την προσωπική του εμπάθεια, την έλλειψη ανθρωπιάς αλλά και την αδυναμία του να κατανοήσει τη βαθύτερη στρατηγική του Πατριάρχη.

Από εκείνη την εποχή γίνεται σαφές ότι ο Πατριάρχης είχε ήδη εχθρούς εκ των έσω, έτοιμους να αμφισβητήσουν και να δυσφημήσουν τη δράση του. Έτσι μόνο περίεργο δεν φαντάζει ότι 200 και πλέον χρόνια μετά κάθε χρόνο τέτοια εποχή, εθνομηδενιστικοί και αντιχριστιανικοί κύκλοι επιχειρούν να διαστρεβλώσουν την ιστορική μνήμη του Γρηγορίου Ε’. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο ήταν μυστικός υποστηρικτής της Φιλικής Εταιρείας, σύμβουλος των οπλαρχηγών και προστάτης των πιστών.

Ο παπάς στις ντάπιες.

Όταν πήγε ο Όθων το 1837 στο Μεσολόγγι, γνώρισε και τον παπα-Παναγιώτη Μπουγάτσα [εφημέριο του Αγίου Παντελεήμονος εκ Μποχωρίου].
Ο παριστάμενος καπετάνιος Δ. Μακρής, όταν ο βασιλιάς ζήτησε πληροφορίες για τον ιερέα, του είπε:

200 χρόνια ἀπὸ τὴν ἡρωϊκή ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου καὶ ἡ δική μας «ἔξοδος»…

200 χρόνια ἀπὸ τὴν ἡρωϊκή ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου καὶ ἡ δική μας «ἔξοδος»…

(1826-2026) 

Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

01/04/2026

Τὸ Μεσολόγγι ἐπαναστάτησε στὶς 20 Μαΐου 1821 μὲ ὁπλαρχηγὸ τὸν Δημήτριο Μακρή, ὁ ὁποῖος διαδραμάτισε σημαντικὸ ρόλο στὴν ὀργάνωση καὶ ὑπεράσπιση τῆς πόλης. Τὸ 1822, μετὰ τὴν ἥττα τῶν Ἑλλήνων στὴ μάχη τοῦ Πέτα, τὰ τουρκικὰ στρατεύματα κατευθύνθηκαν πρὸς τὸ Μεσολόγγι καὶ πολιόρκησαν τὴν πόλη. Στὴν ὑπεράσπισή της συνέβαλε καὶ ὁ Μάρκος Μπότσαρης, ὁ ὁποῖος διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀνδρεία του. Ἡ πρώτη πολιορκία τοῦ Μεσολογγίου διήρκησε δύο μῆνες καὶ ἔληξε μὲ ἀποτυχία τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη καὶ τοῦ Κιουταχῆ νὰ καταλάβουν τὸ Μεσολόγγι τὸ 1822. Λίγο ἀργότερα, τὸ 1823, ὁ Μάρκος Μπότσαρης ἔπεσε ἡρωικὰ στὸ Κεφαλόβρυσο Καρπενησίου, γεγονὸς ποὺ συγκίνησε βαθιὰ ὅλο τὸ Ἔθνος, ἐνῶ τὸ σῶμα του μεταφέρθηκε καὶ τάφηκε στὸ Μεσολόγγι.

Νίκησαν! Πῶς;

Ὅσο καὶ νὰ προσπαθήσουμε, καλοί μου φίλοι, νὰ δοῦμε μὲ τὴ λογική, τὸ πῶς νίκησαν οἱ ἀγωνιστὲς ἐκεῖνοι τοῦ ’21, τίποτα δὲν θὰ κατορθώσουμε. Γιατί ὁ ἀγώνας τους εἶναι σαφῶς πάνω ἀπ’ τὴ λογική, εἶναι πέραν ἀπ’ τὰ δεδομένα της. Ἔχει ἀλλοῦ τὶς ρίζες της. Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, πρόκειται γιὰ μία ἐπανάσταση μοναδική, ναὶ μοναδική, στὰ πανανθρώπινα χρονικά!

Τὴ ριζωμένη γιὰ τὰ καλὰ Ὀθωμανικὴ τυραννία, ποὺ τόσο πολὺ τὴν ὑποστήριζε καὶ ἡ διεθνὴς σκηνή, τίποτα δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ τὴν ἀνατρέψει. Ὅπως καὶ δὲν ξεριζώνεται ἕνα τεράστιο δένδρο, τετρακοσίων χρόνων καὶ βάλε, ποὺ ἔχει κατορθώσει νὰ σκιάζει τὰ πάντα!

Ἱστορικοὶ ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἀντεθνικὴν στάσιν τῶν ἐν Ἑλλάδι παπικῶν

   Ο ΕΘΝΙΚΟΣ μας ἱστορικὸς Σπυρίδων Τρικούπης ἔγραψε: «Ἡ ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας φωνὴ ἀντήχησε καθ’ ὅλας τὰς Κυκλάδας καὶ πολλὰς τῶν Σποράδων. Μόναι αἱ καρδίαι τῶν τοῦ δυτικοῦ δόγματος Ἑλλήνων ἐκώφευσαν. Ἐφάνη κατὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ δόγματος τούτου ὅλη ἡ ἀσχημοσύνη τοῦ φανατισμοῦ προτιμήσαντος τὴν ἡμισέληνον τοῦ σταυροῦ καὶ τὴν δουλείαν τῆς ἐλευθερίας… 

Ἡ ἄρση τοῦ ἀφορισμοῦ τῆς Ἐπανάστασης ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο

Ἡ ἄρση τοῦ ἀφορισμοῦ τῆς Ἐπανάστασης ἀπὸ τὸν Πατριάρχη ὅπως τὴν περιγράφει ὁ Φιλικός, Κωνσταντῖνος Ράμφος: 
«Τὴν Μεγάλην Δευτέραν τοῦ 1821, τρεῖς ὥρας μετὰ τὸ μεσονύκτιον, ὅτε ἅπαντες οἱ ἐν τῷ πατριαρχείῳ ἐκοιμῶντο ὕπνον βαθύν, ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης Γρηγόριος κατέβαινε τὴν κλίμακα, φέρων εἰς χεῖρας κλεῖδα καὶ ὑπὸ τῶν σεβασμιωτάτων συνοδικῶν, τῶν μητροπολιτῶν Καισαρείας, Δέρκων, Ἐφέσου, Χαλκηδόνος, Νικομήδειας καὶ Νίκαιας, παρακολουθούμενος. Κατελθὼν δὲ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ μεγάρου ἐπορεύθη πρὸς τὴν θύραν τοῦ πατριαρχικοῦ ναοῦ καὶ ἠνέωξεν αὐτήν, ἐξαγαγὼν δὲ τὴν κλεῖδα τὴν ἔθεσεν εἰς τὴν ζώνην του, καὶ εἰσελθὼν μετὰ τῶν ἁγίων συνοδικῶν ἐν αὐτῷ, ἔκλεισεν αὐτὴν ἔνδοθεν. Οὐδὲν ἄλλο φῶς ἐφώτιζε τὸν ναόν, εἰμὴ τὸ ἀμυδρὸν φῶς τῆς κανδήλας τοῦ ἐσταυρωμένου καὶ τὸ τῆς ὄπισθεν τοῦ ἀρτοφορείου τῆς Ἁγίας τραπέζης. Ἡ σιγή, τὸ τρέμον φῶς τῶν δύο κανδηλῶν, ἡ μαρμαρυγὴ τῶν ἁγίων εἰκόνων, ἂς αἱ ἀσθενεῖς τοῦ φωτὸς ἀκτῖνες ἐδείκνυον κινουμένας, τὸ σοβαρὸν καὶ ἱεροπρεπὲς τῆς ἐκκλησίας, ἡ παρουσία ἑπτὰ ρασοφόρων, τῶν ἐπισημοτέρων ποιμένων τῆς ἀνατολικῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν ποίμνης, παρίστανον θαυμάσιον ἀπερίγραπτον θέαμα, συγκινητικόν τε καὶ ἐμβριθές. 

Πάνω από 1000 τεκμήρια της Ελληνικής Επανάστασης άμεσα συνδεδεμένα με τον Κολοκοτρώνη γίνονται προσιτά στο κοινό

Ο Αρχειακός Τόπος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, το μοναδικό ψηφιακό αποθετήριο γνώσης και ιστορίας

Σχεδόν 1.150 τεκμήρια, χρονολογημένα από τον Οκτώβριο του 1819 έως τον Σεπτέμβριο του 1833, που συνδέονται με τη ζωή και τη δράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, αλλά και την ιστορική κληρονομιά της Ελληνικής Επανάστασης, είναι πλέον προσιτά στους ερευνητές και στο ευρύ κοινό μέσα από την ιστοσελίδα kolokotronis-archive.org.