Πώς να μιλήσεις για τον Χριστό όταν στηρίζεσαι σε κάθε είδους κοσμική εξουσία...

Ποιος να οδηγήσει τον κόσμο στον Χριστό, όταν εκείνοι που είναι υποτίθεται ταγμένοι σε αυτόν τον σκοπό προτιμούν τους κοσμικούς άρχοντες από τον Κύριο;

Όταν ξεστομίζουν γλοιώδεις και ανόητες κολακείες σωρηδόν προς κάθε πολιτικάντη -που πιθανότατα θα τους προωθήσει σε κάποια θέση όπως ελπίζουν- και αδειάζουν σειρές ολόκληρες καθισμάτων (όταν δεν ετοιμάζουν και κανέναν θρόνο) για τους "αξιότιμους άρχοντες" ;

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (75)

Aπό το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ» (Βιβλιο Β΄, σελ.3-6)
εκδοση Γ΄ επηυξημένη, 2015

ΜΑΣ ΔΙΔΕΤΑΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ 

Ἡ προφητεία του Κυρίου που πραγματοποιεῖται στις μέρες μας·
«῞Ωσπερ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε….» (Mατθ. 24, 37)

ΘΥΜΑΣΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὴν σχετικὴ διήγηση τῆς ῾Αγίας Γραφῆς; ῾Η γενεὰ ποὺ ζοῦσε τὴν ἐποχὴ τοῦ Νῶε, παρεσύρθηκε ἀπὸ τὴν δύναμι τοῦ κακοῦ, κατεπάτησε τὸν ἠθικὸ Νόμο, ἔπνιξε τὴ φωνὴ τῆς συνειδήσεως καὶ ζοῦσε ὡς ἄθεα στὸν κόσμο. ᾿Αποτέλεσμα τῆς ὑλιστικῆς αὐτῆς ἀντιλήψεως ἦτο ἡ παγκόσμια διαφθορά. ῾Η ἀνθρωπότης ἐπιδόθηκε στὴν λαγνεία, τὴν ἰκανοποίησι τῶν ἁμαρτωλῶν ὀρέξεων καὶ ἐπιθυμιῶν. Ἡ πίστις, ἡ ἀγάπη, ἡ ἐλπίδα, ἡ δικαιοσύνη ἐξέλιπαν. ῾Η εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ἐξαφανίσθηκε. ῾Η ὕλη ἐκυριάρχησε. Κτῆνος δίποδο κατάντησε ὁ ἄνθρωπος, σάρκα χωρὶς πνευματικὴ ἰκμάδα. ῞Οπως γράφει χαρακτηριστικὰ ἡ Γραφή «ἡ γῆ ἐπλήσθη ἀδικίας».

«Φρίκη στην Ολλανδία - Για πρώτη φορά ευθανασία σε δίχρονο βρέφος!»

Ελευθέριος Ανδρώνης · 7 Οκτωβρίου 2026

 Η ιστορία της ανθρώπινης φαυλότητας επαναλαμβάνεται σαν ένα μοτίβο της κόλασης που βιάζεται να αναδυθεί από τα έγκατα, όταν έρχονται καιροί που ο άνθρωπος καταντά χειρότερος και από δαίμονα. Τα προγράμματα ευθανασίας είναι ακριβώς ένα τέτοιο βάραθρο, θαρρείς βγαλμένο από τις πιο φρικαλέες σκηνές της κόλασης του Δάντη. Και δεν υπάρχει απαισιότερη άβυσσος από εκείνη που ζητά να καταβροχθίζει παιδιά: την αθωότητά τους, το δικαίωμά τους στο φως, την ίδια τη ζωή τους.

Πριν μιλήσουμε λοιπόν για το αν «υπάρχει Θεός», ίσως θα έπρεπε πρώτα να αναρωτηθούμε πόσο έχουμε εμείς απομακρυνθεί από Εκείνον

Με αφορμή αφελείς δηλώσεις και απόψεις του τύπου «αν υπάρχει Θεός, γιατί υποφέρουν τα παιδιά στην Αφρική;», ας κοιτάξουμε λίγο πιο πέρα από τον δικό μας βολεμένο κόσμο. Αυτά τα παιδιά της φωτογραφίας είναι στην Αφρική, στο Καμερούν και είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ζουν μέσα στη φτώχεια, στις στερήσεις και στις κακουχίες, κι όμως πιστεύουν, προσεύχονται και δοξάζουν τον Θεό. Δεν του γυρίζουν την πλάτη επειδή η ζωή τους δεν είναι εύκολη. Αποτελεί πραγματικά ντροπή για εμάς εδώ στην Ελλάδα, στην ιστορική κοιτίδα του Ορθόδοξου πολιτισμού και στην καρδιά της βυζαντινής και πατερικής παράδοσης να ακούμε ανθρώπους που ζουν μέσα στην ασφάλεια, την αφθονία και την άνεση να ανακαλύπτουν ξαφνικά «την απουσία του Θεού» επειδή υπάρχει πόνος κάπου αλλού στον κόσμο. Εμείς, που παραλάβαμε μια πίστη για την οποία κάποιοι άλλοι έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους, γίναμε τόσο ευαίσθητοι απέναντι στη δοκιμασία, ώστε με την πρώτη δυσκολία ζητάμε από τον Θεό εξηγήσεις.

Ἀπὸ τὸ Πρόσωπον εἰς τὸν Ἀριθμόν: Ἡ μεθοδικὴ ἀποϊεροποίησις τῆς ζωῆς

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτου, θεολόγου

  Ἡ ἀποξένωση τῆς νέας γενιᾶς ἀπὸ τὴν ζωὴ καὶ τὸ μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας δὲν συνιστᾶ οὔτε τυχαῖο ἱστορικὸ ἀτύχημα οὔτε μιὰ αὐθόρμητη, «φυσικὴ» ἐξέλιξη τῶν κοινωνικῶν ἠθῶν. Ἂν παρατηρήσει κανεὶς τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα τῶν τελευταίων πέντε δεκαετιῶν μὲ νηφάλιο θεολογικὸ βλέμμα καὶ ἱστορικὴ ἀκρίβεια, θὰ διακρίνει ἕνα μεθοδικό, διαρκὲς καὶ βαθειὰ ἐνορχηστρωμένο σχέδιο ἀποϊεροποίησης. Ἕνα σχέδιο ποὺ τέθηκε σὲ ἐφαρμογὴ ἀμέσως μετὰ τὴ Μεταπολίτευση καὶ εἶχε ὡς ἀπώτερο σκοπὸ τὴν προοδευτικὴ ἀποκοπὴ τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐμπειρία καὶ παράδοση.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (72)

Aπόσπασμα από το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ» , Νέα έκδοση Γ΄ επηυξημένη, 2015, σελ 72-75

O EYΣΕΒΗΣ ΛΑΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Οἱ αἰῶνες κυλοῦν, μεγάλα γεγονότα θὰ ἐξελιχθοῦν εἰς τὸν κόσμο καὶ ἡ Ὀρθοδοξία θὰ διωχθῇ. Ὑπάρχουν, δόξα τῷ Θεῷ, κορίτσα μικρά, ὑπάρχουν παιδία καὶ γέροντες ἀσπρομάλληδες, ὑπάρχει λαὸς ὁλόκληρος, οἱ ὁποῖοι ἐὰν παρουσιασθῇ ἀνάγκη θὰ γίνῃ κίνημα ὑπέρ τῆς ἁγίας μας Ὀρθοδοξίας. Μὲ τοὺς ὀλίγους ἀρχιερεῖς, μὲ τοὺς ὀλίγους ἱερεῖς, μὲ τοὺς μοναχοὺς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μὲ τὰς γυναίκας καὶ τὰ παιδία, θὰ ὑψώσωμεν λάβαρον· λάβαρον μέγα στὴν μεγαλωστί καὶ θὰ διδάξωμεν ὅτι δὲν θὰ γίνῃ ποτὲ ἡ Ἑλλάς ἐπαρχία τοῦ Πάπα. Δὲν θὰ γίνῃ ποτὲ ἡ Ἑλλάς παράρτημα τοῦ ἑνός καὶ τοῦ ἄλλου. Ἡ Ἑλλάς θὰ παραμείνῃ χώρα Ὀρθόδοξος, πρὸς τιμὴν τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὅν παῖδες ὑμνεῖτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Ε΄ (Τελευταῖο)

Τὰ προηγούμενα μέρη: Α' ΕΔΩ, Β' ΕΔΩ Γ' ΕΔΩ καὶ Δ' ΕΔΩ

 Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης 

10. Ἡ ἐπιπολαιότητα καὶ ἡ ἀποστασία μας ἀπὸ τὸν Θεό, ὅπως φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος»  

Ὅμως, καὶ ἡ ἴδια ἡ χρήση, στὶς μέρες μας, ὅλο καὶ περισσότερο τοῦ τόσο πολὺ φτωχοῦ καὶ παραπλανητικοῦ ὅρου «σύντροφος» στὸ λεξιλόγιό μας καὶ στὸ πῶς προσδιορίζουμε τὴν σχέση μας μὲ τὸν ἄλλο δείχνει, ὄχι μόνο ὅτι ἀλλάξαμε πονηρὰ τοὺς ὁρισμοὺς γιὰ νὰ μᾶς ἐξυπηρετοῦν ἀνάλογα μὲ τὸ τί θέλουμε καὶ τὸ τί μᾶς βολεύει κάθε φορὰ καὶ ἔτσι νὰ μποροῦμε νὰ ἐννοοῦμε διαφορετικὰ πράγματα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέμε, ἔχοντας δεύτερες καὶ τρίτες σκέψεις στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μας, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἀλλάξαμε, γενικά, τὶς ἀξίες, τὰ ἰδανικὰ, τὶς προτεραιότητές μας καὶ τοὺς κάποτε ἱεροὺς σκοπούς μας, καθιστῶντας ὕψιστο ἀγαθὸ καὶ μέγιστη ἀξία, τὴν σαρκικὴ/σεξουαλικὴ «τροφὴ» καὶ κύριο κριτήριο γιὰ τὸν ἄλλο ἄνθρωπο τὸ «καλὸ κρεβάτι» ἢ/καὶ τὸ περιεχόμενο τῆς τσέπης του ποὺ θὰ μᾶς ἐξασφαλίσῃ μιὰ τρυφηλὴ καὶ ἄνετη ζωή.

*Χιλιάδες στην Βίσση, η Ελλάδα σε δύση

Κωνσταντίνος Βαθιώτης

Μετά τους 100.000 που πήγαν να προσκυνήσουν (και) την Βίσση, η Ελλάδα βρίσκεται στην χειρότερή της δύση.

Ο Νεοέλληνας βρίσκεται διασωληνωμένος στην Εντατική, βαριά άρρωστος λόγω εκφύλισης του εγκεφάλου του.

Ονειρεύεται μόνο άρτον και θεάματα: π.χ. άφθονο χρήμα, διακοπές σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, πανάκριβα αυτοκίνητα, ξεσάλωμα στα μπουζούκια, φαγητό μέχρι σκασμού, παρακολούθηση αθλητικών και ριάλιτι.
Έτσι, κατήντησε ανίκανος να αντιληφθεί ότι, εκτός του ορατού, υπάρχει και ο αόρατος κόσμος.

Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Η διδαχή του Οσίου Παϊσίου για τα Έσχατα Χρόνια

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

---

Η αγιασμένη και εμβληματική μορφή του οσίου Παϊσίου αποτελεί το καύχημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας των Εσχάτων και Αποκαλυπτικών Χρόνων, καθώς η διδασκαλία του, ο παρηγορητικός του λόγος, οι πνευματικές του νουθεσίες φωταγωγούν την πορεία ζωής εκατομμυρίων πιστών σε ολόκληρο τον κόσμο, που αγωνίζονται να διασώσουν την εθνική και θρησκευτική τους ταυτότητα και αξιοπρέπεια μέσα στο νεοταξίτικο καζάνι της δαιμονοκίνητης παγκοσμιοποίησης.

«Ἡ προσκύνησις τοῦ ‘‘πιθήκου τοῦ Χριστοῦ’’»

«Ἡ προσκύνησις τοῦ ‘‘πιθήκου τοῦ Χριστοῦ’’^[1]»

Πορφυρίτης

Εἶναι πράγματι ὀδυνηρή ἡ, κατά τήν ἀνάγνωση τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου, συνειδητοποίηση δύο σημείων: α) ὅτι ἐνῶ ἀναγιγνώσκεις ἕνα προφητικό βιβλίο, μέ γεγονότα πού πρόκειται νά συμβοῦν στό μέλλον, ἀντιλαμβάνεσαι ὅτι αὐτά πλέον εἶναι εἰκόνες καί γεγονότα τῆς καθημερινότητάς σου. Καί β) ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν βρισκόμαστε στήν λανθασμένη πλευρά τῆς Ἱστορίας.

Ἡ ἀνοχὴ τοῦ ἠθικοῦ ξεπεσμοῦ ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐπιβράβευσιν τῆς βλασφημίας

Τοῦ π. Νικολάου, Μοναχοῦ Ἁγιορείτου

  Οἱ ἀντίχριστες δυνάμεις μὲ τὴν μεγάλη προπαγάνδα ποὺ ἔκαναν ὅλα τὰ τσιράκια τους κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια ὑπὲρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας, καὶ μὲ τὴν ἔλλειψη σθεναρῶν ἀντιδράσεων ἐκ μέρους τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας, ἐπέτυχαν τὸν ἄνομο σκοπό τους: τὴν νομιμοποίηση τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων – καὶ μάλιστα ὡς ἰσοτίμου μὲ τὸν εὐλογημένο ἀπὸ τὸν Θεὸν γάμον – καὶ τῆς ὑπ’ αὐτῶν (τῶν ὁμοφυλοφίλων) τεκνοθεσίας!

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (70)

Aπόσπασμα από το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ» (Νο2) , εκδοση Γ΄ επηυξημένη, 2015

Τὰ εἶπε, πρὶν ἀπό 40 χρόνια ὁ μεγάλος ἀγωνιστής τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐθνους π. Αὐγουστῖνος, ἀκοῦστέ τον:

ΠΟΥ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Ψηφίζουμε μὲ τυφλὴ ἐμπιστοσύνη. Βγαίνουν τριακόσοι ἄνθρωποι στὴ βουλή, καὶ μετὰ κάνουν ὅ,τι θέλουν. Σὲ ρώτησαν ἐσένα, ἂν τὸ νόμο ποὺ κάνανε τὸν ἐγκρίνεις; Ψηφίζουν νόμους χωρὶς νὰ σὲ λογαριάζουν. Εὐνοοῦν τὸν ἄλφα, εὐνοοῦν τὸν βῆτα, εὐνοοῦν τὸ ἄτομό τους· μόνο οἱ φωτογραφίες τους λείπουν. Τοὺς ἔκανες πληρεξουσίους γιὰ νὰ νομοθετοῦν μὲ δικαιοσύνη, καὶ κυκλώπειο δίκαιο κατὰ κάποιο τρόπο ἐπικρατεῖ. Ἔτσι εἶνε παντοῦ. Νόμοι, νόμοι, φάμπρικα νόμων, οἱ ὁποῖοι εἶνε ἀνομία. Ἡ πολυνομία εἶνε ἀνομία.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (69)

Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ 127-128

ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΔΕΙΛΟΙΣ 

  Η ανδρεία είνε ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του γνησίου χριστιανού. Χριστιανός και δειλός είνε δύο έννοιες εντελώς ασυμβίβαστες. Ο Ιωάννης εις την Αποκάλυψη του είδε φρικτόν θέαμα· Λίμνην καιομένη εις την οποία εις τα παφλάζοντα κύματα πρώτους είδε τους δειλούς.
Τοις δειλοίς και απίστοις και εβδελυγμένοις και φονεύσι και πόρνοις και φαρμακοίς και ειδωλολάτραις και πάσι τοις ψευδέσι το μέρος αυτών εν λίμνη τη καιομένη εν πυρί και θείω (Απ. 21, 8).

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (68)

Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, 

ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΤΕ, ΜΗ ΔΕΙΛΙΑΣΕΤΕ

  Γέρος πλέον επίσκοπος, που βρίσκομαι στο τέλος της επιγείου ζωής μου ύστερα από πολύπλαγκτον και περιπετειώδη δράσιν σαράντα ετών στην πατρίδα μας, σας συνιστώ, παιδιά μου. Αν έρθει εποχή που θα ακούσουμε και εμείς όχι στο θέατρο αλλά στην πραγματικότητα, «διωγμός!» και θα ακουστεί η λέξη «διωγμός» εναντίον των πιστών Χριστιανών· μη φοβηθείτε, μη δειλιάσετε. Εγώ δεν θα ζω πλέον, θα βρίσκομαι υπό τον τάφο, θα βρίσκομαι στην άλλη ζωή. Εσείς θ’ ακούσετε να φωνάζουν, απ’ άκρου εις άκρου, «διωγμός». Και οι εκκλησίες και οι ιερείς και οι επίσκοποι θα εξαλείψουν το Ευαγγέλιο, για να κηρυχθεί νέον «ευαγγέλιο». Και ότι γίνεται στην Αλβανία και ότι γίνεται σε χώρες μακριά, θα γίνει και στην Ελλάδα – προφητεύω. Αλλά ένα πράγμα να ξέρετε πολύ καλά ότι δε θα νικήσουν οι άθεοι, αλλά οι πιστοί. Προσευχή λοιπόν. Στα όπλα και στα γόνατα. Γιατί θα έρθει η ώρα που θα γίνει ερείπωσις. Τότε εσείς, που θα μαζεύεστε για να ακούτε λόγον χριστιανικόν; Είναι και αυτό ένα χάρισμα.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (67)

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.85-86 

ΑΝΑΡΧΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ

[Βλέπουμε στις μέρες μας να πραγματοποιήται·

Οι σκοτεινές δυνάμεις  πλέον φανερά οδηγούν τους λαούς στην οικονομική και ηθική εξαθλίωση, τους οδηγούν στον αλληλοσπαραγμό και χρηματοδοτούν την αναρχία]

(Τα παρακάτω λόγια που είναι πολύ επίκαιρα, ελέχθηκαν στον Κύκλο της Αγίας Γραφής, που έκανε ο  Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αυγουστίνος στους άνδρες, στην  Β΄ Θεσσαλονικής κεφ. 2, το 1976)

• Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι έρχεται ο αντίχριστος. Και εδώ μας δίνει ο απόστολος Παύλος τα γνωρίσματα του, για να τον καταλάβουμε.
• Λέει, ότι θα έρθει ο αντίχριστος· αλλά το πότε θα έρθει, είναι ένα πράγμα που δεν μπορούμε ακριβώς να το ορίσουμε. Μας δίνει όμως ορισμένα σημάδια και αυτά είναι τα εξής.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (66)

 

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.81,84

(Τα παρακάτω λόγια που είναι πολύ επίκαιρα, ελέχθηκαν στον Κύκλο της Αγίας Γραφής, που έκανε ο  Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αυγουστίνος στους άνδρες, στην  Β΄ Θεσσαλονικής κεφ. 2, το 1976)

ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

Ένα σημείο θα είναι η αποστασία. Ο απόστολος Παύλος λέγει «εάν μη έλθει η αποστασία πρώτον» (Β΄ Θεσ. 2,3).

Τι λέγεται αποστασία; Αποστασία είναι να φύγει ο άνθρωπος από το Θεό, που είναι το κέντρο της ζωής. Αποστασία και επανάσταση κατά του Θεού είναι, όταν δεν θέλει ο άνθρωπος να ακούει για το Θεό και δεν θέλει να συμμορφώνεται με το άγιο θέλημα του.

Ζῇ Κύριος ὁ Θεός

Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Τί κακό, Χριστιανοί μου, εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς βρῆκε σὲ τοῦτον τὸν αἰῶνα! Φύγανε οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἔγινε ὁ αἰώνας μας αὐτός, αἰὼν τῆς ἀποστασίας. Ὁ ταλαίπωρος ἄνθρωπος ἀνεκάλυψε σήμερα, μερικὰ πράγματα ἀπὸ ἐκεῖνα, φυσικά, ποὺ εἶχε βάλει ὁ Θεὸς μέσα στὴ φύσι ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, ὅπως λ.χ. τὴν πυρηνικὴ ἐνέργεια, καὶ πῆρε ὁ νοῦς του ἀέρα. Ἔκαμε μερικὲς προόδους στὶς τεχνικὲς ἐπιστῆμες, ἀνέβηκε καὶ στὴ σελήνη κι ἔπεσε δυστυχῶς στὴν ἔπαρσι καὶ τὴν ἀλαζονεία. Ἀποστάτησε ἀπὸ τὸν Θεό. Ἐφούσκωσε τὸ κεφάλι πολλῶν ἀπὸ ὑπερηφάνεια. Ἔγιναν ἐγωισταὶ καὶ κατήντησαν στὴν ἀπιστία.

Προφητεία Πατροκοσμά – Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και οι ασεβέστεροι των όλων.

Ο μεγάλος ιεροκήρυκας του γένους μας, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός—ο Πατροκοσμάς, ανέλαβε το ιερό έργο προς δόξαν Θεού, να κατηχήσει εν Χριστώ και αφυπνίσει το σκλαβωμένο επί αιώνες Ελληνικό Έθνος μας. Ο λόγος του Αγίου μας προφητικός—εξακολουθεί να είναι σύγχρονος και επίκαιρος και αποτελεί παγκόσμια ακτινοβολία του Αγίου Πνεύματος. [1]

Τότε, ήταν ο Οθωμανικός ζυγός, σήμερα, οι αντίχριστες δυνάμεις που έχουν καταλάβει σχεδόν πλήρως την κοσμική εξουσία και επιδιώκουν την σταδιακή αλλοίωση της Ορθόδοξης παράδοσης μας.

Ήμασταν τελικά εκεί για την Παναγία ή απλώς για το πανηγύρι;

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Τώρα που πέρασε ο Δεκαπενταύγουστος και ξημέρωσε η επόμενη ημέρα, νιώθω πως αξίζει να κάνουμε μια μικρή στάση και να κοιταχτούμε όλοι λίγο στον καθρέφτη.Τελικά, είμαστε για την Παναγία ή είμαστε για τα πανηγύρια;

Δεν το γράφω για να καταδικάσω τη χαρά, ούτε για να πω πως ο χριστιανός πρέπει να ζει σκυθρωπός. Η Ορθοδοξία γνωρίζει τη χαρά, το πανηγύρι, το κοινό τραπέζι, την ανθρώπινη συντροφιά. Γνωρίζει όμως και το μέτρο. 

Το πρόβλημα αρχίζει όταν ξεχνάμε τι ακριβώς γιορτάζουμε.

π. Ἀρσένιος Κωτσόπουλος: «Προμηνύονται δάκρυα ἀπό τά φοβερά δεινά πού ἑτοιμάζει ὁ Οὐρανός»

Στις μέρες μας πληγώνουμε διαρκῶς τήν Παναγιά μέ τά καμώματά μας. Ἡ μεσίτρια τοῦ κόσμου ἀποστρέφει τό πρόσωπό Της ἀπό μᾶς. Ἕως πότε θὰ μᾶς κοιτάζει καί θά μᾶς προσέχει, ἐνῶ ἐμεῖς χαζεύουμε ἄλλα πρόσωπα καί πράγματα; Τά μηνύματα πού προσπαθεῖ νά περάσει, θλιβερά καί δυσάρεστα· πρίν ἀπό μερικά χρόνια στό περιβόλι Της, στό Ἅγιον Ὄρος, μεγάλη πυρκαγιά κατέτρωγε τά πάντα κατά τό Δεκαπενταύγουστο. Οἱ λιτανεῖες, ἀντί να σβήνουν τή φωτιά, δυνάμωναν τούς ἀνέμους.

Πιό πρόσφατα, πρίν ἀπό δυό χρόνια περίπου, ἑλικόπτερο στό ὁποῖο ἐπέβαιναν ἐκκλησιαστικοί ἄνδρες, κατέπεσε λίγο ἔξω ἀπό τόν Ἄθωνα, στό ἀρχιπέλαγος τοῦ Αἰγαίου. Ἕνα χρόνο ἀργότερα, τήν παραμονή τῆς Κοιμήσεώς Της, ἀεροπλάνο συνετρίβη στο νομό Ἀττικῆς μέ 121 ἐπιβάτες νεκρούς· ἀνάμεσά τους, σαράντα παιδιά. Ἡ Παναγία μας ὑποφέρει μέ τά ἄτακτα παιδιά Της. Στίς γιορτές Της, ἀντί να μοιράζει «γλυκά», παρακολουθεῖ μέ πόνο το ξετύλιγμα τῶν συμφορών.