ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΟΛΟΙ…

Δεν ξέρω αν το πραγματικό γεγονός των ημερών είναι ο θάνατος του Μαζωνάκη ή το πλήθος που συγκεντρώθηκε γύρω από τον θάνατό του.
Ένας άνθρωπος που, πίσω από τα φώτα, την επιτυχία, την εκκεντρικότητα και τη δημόσια εικόνα του, έδινε συχνά την εντύπωση μιας βαθιάς μοναξιάς. Σαν να βρισκόταν ανάμεσα στους ανθρώπους και ταυτόχρονα πολύ μακριά τους.

Και ύστερα ήρθε ο θάνατος. Και μαζί του ήρθαν όλοι.
Κινητά υψωμένα, φωτογραφίες, βίντεο, αναρτήσεις, συγκίνηση, δάκρυα, τηλεοπτικές ώρες, ατέλειωτες συζητήσεις. Μια παράξενη λαϊκή αποθέωση ενός ανθρώπου που δεν μπορεί πια ούτε να τη δει ούτε να τη χρειαστεί.

Ἡ προετοιμασία γιά τόν θάνατο- Ὁσιακά τέλη, 2-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ προετοιμασία γιά τόν θάνατο- Ὁσιακά τέλη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Το θέλημα του Θεού είναι για τα πάντα!

Το θέλημα του Θεού είναι για τα πάντα! Αν τυφλωθούμε, τυφλωνόμαστε. Είθε ο Θεός να μας δώσει την υπομονή να υπομείνουμε αυτή την τύφλωση. Καρκίνος, καρκίνος, τι θα υποφέρουμε λοιπόν για τις αμαρτίες μας; Αμαρτήσαμε, μοιχεύσαμε, και έτσι πληρώνουμε για τις αμαρτίες μας, και έτσι σαπίζουμε, καθαριζόμαστε. Για όλα τα πράγματα, δόξα τω Θεώ! Λοιπόν, δεν θα ζήσουμε για δύο αιώνες. Είναι καιρός να ετοιμαστούμε να πάμε σπίτι. Μην σκέφτεστε, μην φοβάστε τον θάνατο. Μόνο οι αμαρτωλοί φοβούνται τον θάνατο.

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς: Δεν υπάρχει μεγαλύτερη φρίκη από την αιωνιό­τητα δίχως Χριστό...

*Δίχως τον γλυκύτατο Κύριο και Χριστό είναι δί­χως νόημα, φοβερός και σύντομος ό επίγειος βίος, πο­λύ δε περισσότερο η αιωνιότητα πού είναι ατελείωτη και απεριόριστη. Όπου υπάρχει ό θάνατος εκεί αλη­θινή χαρά δεν υπάρχει. Μέσα στην βοή και τον χαλα­σμό της αμαρτίας, μέσα στην μέθη από την γλυκύτη­τα της αμαρτίας, οι άνθρωποι αναγορεύουν σε χαρές της ζωής πλείστες ανοησίες και ασήμαντα πράγματα. Γιατί είναι ανόητα και ασήμαντα όλα εκείνα που απο­μακρύνουν τον άνθρωπο από τον Κύριο και Χριστό, όσα δεν του εξασφαλίζουν την αθανασία και την αγιό­τητα του Χριστού.

Μετά τό θάνατό μας.

Μετά τον θάνατό μας, όταν η ψυχή μας ανοίξει τα μάτια της, το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι να δοξάσουμε με χαρά τον Θεό για όλα τα βάσανα που μας είχαν προορίσει να υπομείνουμε στη γη.
Γιατί τότε θα συνειδητοποιήσουμε τελικά ότι ακριβώς αυτές οι δυσκολίες μας βοήθησαν να φτάσουμε στον Θεό και ότι οι αληθινοί ευεργέτες μας δεν ήταν εκείνοι από τους οποίους ακούγαμε μόνο ωραία πράγματα, αλλά εκείνοι που μας είπαν ακριβώς τα πιο δυσάρεστα πράγματα.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Νὰ πετάξουμε ἀπὸ πάνω μας τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μὲ τὴ μετάνοια...

Τὸ ψάρι, ποὺ ζεῖ μέσα στὸ νερὸ ἄν πιαστῇ στὸ δίχτυ, ἀλλὰ τὰ σχίσει καὶ φύγει γρήγορα στὸ βυθό σώζεται. Ὅταν, ὅμως, τὸ ἀνεβάσουν στὴ στεριά, δὲν μπορεῖ νὰ βοηθήσῃ τὸν ἑαυτό του. Ἔτσι καὶ ἐμεῖς. Ὅσο εἴμαστε σὲ αὐτὴ τὴ ζωή, ἔχουμε πάρει τὴν ἐξουσία καὶ τὴ δύναμη ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ σπάσουμε μόνοι μας τὰ δεσμὰ τῶν θελημάτων τοῦ ἐχθροῦ. Νὰ πετάξουμε ἀπὸ πάνω μας τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μὲ τὴ μετάνοια. Καὶ νὰ φτάσουμε σῶοι στὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἄν, ὅμως, μᾶς προλάβει τὸ φοβερὸ πρόσταγμα τοῦ θανάτου καὶ βγεῖ ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὸ σῶμα, καὶ τὸ σῶμα κλειστεῖ στὸ τάφο, δὲν μποροῦμε πιὰ νὰ βοηθήσουμε τὸν ἑαυτό μας.

   Ἅγιος Εὐφραὶμ ὁ Σύρος

«ἀκόμη σήμερα καὶ φεύγω ἀπὸ τὸν κόσμο»

Ἐκεῖνος ποὺ καθημερινὰ συλλογίζεται καὶ λέει στὸν ἑαυτό του, «ἀκόμη σήμερα καὶ φεύγω ἀπὸ τὸν κόσμο», ποτὲ δὲν θὰ ἁμαρτήσῃ στὸν Θεό. Ἐνῶ ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐλπίζῃ νὰ ζήσῃ πολλὰ χρόνια, θὰ μπλεχτῇ σὲ πολλὲς ἁμαρτίες. Ὅταν κάποιος ἑτοιμάζεται νὰ δώσῃ λόγο στὸ Θεὸ γιὰ ὅλα τὰ ἔργα του, ὁ Θεὸς φροντίζει νὰ καθαρίσῃ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία κάθε βῆμα του. Ὅποιος, ὅμως, ἀδιαφορεῖ καὶ λέει, "ἄς ἔρθει πρῶτα ἐκείνη ἡ ὥρα", αὐτὸς ζεῖ μέσα στὰ κακά.

   Ἅγιος Ἡσαΐας ὁ Ἀναχωρητής

Τίποτε δὲν εἶναι ὠφελιμότερο ἀπὸ τὸ νὰ ἔχουμε στὸ νοῦ μας τὸ θάνατο...

 

      Τίποτε δὲν εἶναι ὠφελιμότερο ἀπὸ τὸ νὰ ἔχουμε στὸ νοῦ μας τὸ θάνατο. Καὶ τίποτε δὲν εἶναι πιὸ θαυμάσιο ἀπὸ τὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Ἡ πρώτη προξενεῖ σωτήρια λύπη, καὶ ἡ δεύτερη χαρίζει εὐφροσύνη. Διότι λέει ὁ προφήτης: "θυμήθηκα τὸ Θεὸ καὶ εὐφράνθηκα". Καὶ ὁ σοφὸς λέει: "νὰ θυμᾶσαι τὰ τελευταῖα σου καὶ δὲ θὰ ἁμαρτήσῃς". Εἶναι ἀδύνατο κάποιος νὰ ἀποκτήσῃ τὸ δεύτερο, ἑὰν δὲ σκέπτεται καὶ τὸ πρῶτο.

Ὅσιος Ἰωάννης Σιναΐτης

Μετά το θάνατο μας.

Μετά τον θάνατό μας, όταν η ψυχή μας ανοίξει τα μάτια της, το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι να δοξάσουμε με χαρά τον Θεό για όλα τα βάσανα που μας είχαν προορίσει να υπομείνουμε στη γη.

Γιατί τότε θα συνειδητοποιήσουμε τελικά ότι ακριβώς αυτές οι δυσκολίες μας βοήθησαν να φτάσουμε στον Θεό και ότι οι αληθινοί ευεργέτες μας δεν ήταν εκείνοι από τους οποίους ακούγαμε μόνο ωραία πράγματα, αλλά εκείνοι που μας είπαν ακριβώς τα πιο δυσάρεστα πράγματα.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης 

Ἐπιστολή 6: Πρός τήν σύζυγον τοῦ Νεκταρίου γιά νά τήν παρηγορήσει γιά τό θάνατο τοῦ παιδιοῦ της.

Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου

1. Ἐσκόπευα νά σιωπήσω ἀπέναντι τῆς κοσμιότητός σου μέ τήν σκέψη ὅτι, μέ τήν ψυχή συμβαίνει ὅτι καί μέ ἕνα μάτι πού πάσχει ἀπό φλεγμονή. Αὐτό, δηλαδή τό μάτι καί τό πιό ἁπαλό πράγμα νά τό ἐγγίσει ἐρεθίζεται. Ἔτσι αἰσθάνεται καί ἡ ψυχή πού ἔχει τραυματιστεῖ ἀπό βαριά θλίψη, ὅταν πάει κανείς νά τῆς μιλήσει. Γιατί τά λόγια ὅσο καί ἄν εἶναι παρηγορητικά ὅταν λέγονται τήν ὥρα πού ἡ ψυχή πάσχει καί ἀγωνιᾶ, τίς φαίνονται πολύ ἐνοχλητικά. Ἐπειδή ὅμως σκέφθηκα ὅτι τώρα ἔχω νά κάνω μέ Χριστιανή ἐκπαιδευμένη στά θεῖα ἀπό πολύ καιρό καί πεπειραμένη στά ἀνθρώπινα, ἐνόμισα ὅτι δέν θά ἦταν σωστό νά παραλείψω τό καθῆκον μου.

Ἐπιστολή 269 Πρός τήν σύζυγον τοῦ Ἀρινθαίου γιά νά τήν παρηγορήσει γιά τό θάνατό του.

Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου

1 Ἐκεῖνο πού θά ἔπρεπε νά εἶχα κάνει γιά τήν κατάστασή σου αὐτή, θά ἦταν νά ᾽χα ᾽ρθεῖ καί νά παραβρισκόμουνα στήν περίσταση πού σέ βρῆκε, ἔτσι καί ἐγώ θά εἶχα παρηγορηθεῖ καί τό καθῆκον μου ἀπέναντι στή εὐγενιά σου θά εἶχα ξεπληρώσει. Ἐπειδή ὅμως τό σῶμα μου δέν μπορεῖ πλέον νά μετακινηθεῖ μακριά, κατέφυγα στή γραπτή ἐπικοινωνία, γιά νά μή φανῶ ὅτι εἶμαι τελείως ἀδιάφορος πρός τά συμβάντα.

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΟΖΕΒΙΤΟΥ: Ταπεινοί λογισμοί Β'

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ὅπως τρεμοσβήνει σιγά - σιγά τό φῶς ἀπό τό καντήλι,

 ἔτσι λιγοστεύει καί ἡ ζωή κι ἔρχεται ὁ αἰώνιος ὕπνος.

Νά σκεπτώμεθα συχνά τό μυστήριο «τῆς ἐξόδου» 

γιά νά βγοῦμε ἀπό τόν φόβο τήν ὥρα τοῦ «ἀποχωρισμοῦ».

Ἡ συμφιλίωσις μὲ τὸν θάνατο: μάθημα πίστεως ἀπὸ τὸν Ἅγιο Παΐσιο

«Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης», (2015) Βασιλικά Θεσσαλονίκης: Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος».

— Γέροντα, ἔγινε ἡ τελικὴ διάγνωσις. Ὁ ὄγκος ποὺ ἔχετε εἶναι καρκίνος, καὶ μάλιστα ἄγριος.

— Φέρε ἕνα μαντήλι νὰ χορέψω τὸ «Ἔχε γειὰ, καημένε κόσμε»! Ἐγὼ ποτὲ δὲν χόρεψα στὴν ζωή μου, ἀλλὰ τώρα, ἀπὸ τὴ χαρά μου ποὺ πλησιάζει ὁ θάνατος, θὰ χορέψω.

— Γέροντα, ὁ γιατρὸς εἶπε ὅτι πρέπει νὰ γίνουν πρῶτα ἀκτινοβολίες, γιὰ νὰ συρρικνωθεῖ ὁ ὄγκος, καὶ μετὰ νὰ γίνῃ ἐπέμβασις.

— Κατάλαβα! Πρῶτα θὰ βομβαρδίσῃ ἡ ἀεροπορία καὶ μετὰ θὰ γίνῃ ἡ ἐπίθεσις! Λοιπόν, θὰ πάω ἐπάνω καὶ θὰ σᾶς φέρω νέα!...

Κάθε μέρα νὰ περιμένης τὸ θάνατό σου...

 

 

 

Κάθε μέρα νὰ περιμένης τὸ θάνατό σου καὶ νὰ ἑτοιμάζεσαι γιὰ ἐκείνη τὴν πορεία. Διότι το φοβερὸ πρόσταγμα θὰ ἔρθῃ τὴν ὥρα, ποὺ δὲν τὸ περιμένεις. Καὶ ἀλίμονο σὲ ὅποιον βρεθεῖ ἀπροετοίμαστος.

      Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος

Αναθεώρηση της καθιερωμένης πρακτικής που ορίζει ότι οι άνθρωποι πρέπει να κηρύσσονται νεκροί μετά από 3-5΄ στέρησης οξυγόνου στον εγκέφαλο

Τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε; Γιατρός εξηγεί τα σημάδια που μαρτυρούν ότι ο θάνατος πλησιάζει

Μια γιατρός ανακουφιστικής φροντίδας εξηγεί τι συμβαίνει στο σώμα και τον εγκέφαλο όταν έρχεται το τέλος της ζωής

ΜΑΡΙΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ

Τι συμβαίνει στο σώμα μας όταν πεθαίνουμε; Ένας γιατρός σε κέντρο ανακουφιστικής φροντίδας που επιβλέπει τη φροντίδα ασθενών σε τελικό στάδιο και στις τελευταίες τους στιγμές περιγράφει με λεπτομέρεια όλα τα στάδια που περνά ο οργανισμός.