Ἅγιος Ἰσαὰκ Σῦρος: Ἡ ἀμοιβὴ δὲν δίνεται γιὰ τὴν ἐργασία, ἀλλὰ γιὰ τὴν ταπείνωση. Ὅποιος καταφρονεῖ τὴν δεύτερη, χάνει τὴν πρώτη.

Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου 

Ἂν ἐπιτελέσεις ἀξιόλογη ἀρετή, χωρὶς νὰ αἰσθανθεῖς τὴν γεύση τῆς ὠφελείας της, νὰ μὴν θαυμάσεις. Διότι ὥσπου νὰ ταπεινωθεῖ ὁ ἄνθρωπος δὲν παίρνει τὸν μισθὸ ἀπ' τὴν ἐργασία του. Ἡ ἀμοιβὴ δὲν δίνεται γιὰ τὴν ἐργασία, ἀλλὰ γιὰ τὴν ταπείνωση. Ὅποιος καταφρονεῖ τὴν δεύτερη, χάνει τὴν πρώτη. Ὅποιος προλάβει νὰ πάρει τὴν ἀμοιβὴ γιὰ τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἔκανε, ὑπερέχει ἐκείνου ποὺ ἔχει τὸ ἔργο τῆς ἀρετῆς. 
Ἡ ἀρετὴ εἶναι μητέρα τῆς λύπης. Ἀπὸ τὴν λύπη γεννιέται ἡ ταπείνωση καὶ στὴν ταπείνωση δίδεται ἡ χάρις. Ἑπομένως ἡ ἀνταπόδοσις δὲν ἀνήκει στὴν ἀρετή, οὔτε στὸν κόπο γι' αὐτήν, ἀλλὰ στὴν ταπείνωση ποὺ γεννᾶται ἀπὸ αὐτήν. 
Ἂν αὐτὴ λείψει τα προηγούμενα γίνονται ματαίως. 

ΑΒΒΑ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ 

Ἕνα σῶμα, τό ὁποῖο εἶναι λίγο ἀσθενικό γιά χάρη τοῦ Κυρίου, γίνεται κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

❈ Ἕνα σῶμα καλοθρεμμένο, καλοταϊσμένο,
μέ καλόν ὕπνο κ.λπ. εἶναι ὑπερήφανο σῶμα καί σκιρτάει καί ζητάει τά σωματικά, τά δικά του καί αὐτό ἐμποδίζει τήν ψυχή νά ταπεινωθεῖ.
Ἕνα σῶμα ὅμως λίγο ἀδυνατισμένο μέ τήν ἄσκηση (νηστεία, ἀγρυπνία κ.λπ.) - βέβαια μέ μέτρο πάντα καί διάκριση γιατί δέν εἴμαστε σωματοκτόνοι, ἀλλά παθοκτόνοι - ἕνα σῶμα, τό ὁποῖο εἶναι λίγο ἀσθενικό γιά χάρη τοῦ Κυρίου, γίνεται κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἐπειδή εἶναι ταπεινωμένο, ὁδηγεῖ καί τήν ψυχή στήν ταπείνωση.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περίοδος νηστείας του Δεκαπενταυγούστου

  Η νηστεία είναι μία άσκηση για την κατάκτηση περισσοτέρων αρετών.

Μερικοί συνάνθρωποι μας, που θέλουν να παρουσιάζονται ως «προοδευτικοί», ισχυρίζονται ότι η νηστεία είναι «επινόηση» των παπάδων. Φυσικά, αυτοί έχουν παντελή άγνοια της βιβλικής και θεολογικής βάσεως της νηστείας.

Η νηστεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας έχει την πρωταρχική βάση της σ’ αυτήν την Αγία Γραφή. Είναι η πρώτη εντολή του Αγίου Θεού που έδωσε στους Πρωτοπλάστους, Αδάμ και Εύα, από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας τους μέσα στον επίγειο Παράδεισο, τον κήπο της Εδέμ :

Ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος, ὅ,τι κι ἄν τοῦ συμβαίνει, κατηγορεῖ τόν Θεό.

❈ Ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος, ὅ,τι κι ἄν τοῦ συμβαίνει, κατηγορεῖ τόν Θεό. Ὁ ταπεινός ἄνθρωπος, ὅ,τι καί ἄν τοῦ συμβαίνει, κατηγορεῖ τόν ἑαυτόν του καί λέει:
- Ἐγώ φταίω... οὔτε οἱ ἄλλοι φταῖνε, οὔτε ὁ Θεός.
Ἐνῶ ὁ ὑπερήφανος, "φταίει ὁ Θεός καί φταῖνε καί οἱ ἄλλοι". Ποτέ ὁ ἴδιος δέν φταίει!

Βοήθησέ μας, Κύριε, αυτή τη στιγμή να συγχωρήσουμε σε όλους τα πάντα!

Πριν αρχίσουμε να μετανοούμε, πρέπει να συγχωρούμε σε όλους τα πάντα!

Συγχωρήστε χωρίς καθυστέρηση, τώρα!

Συγχωρήστε αληθινά, όχι έτσι:

"Σε έχω συγχωρέσει, αλλά δεν μπορώ να σε δω και δεν θέλω να σου μιλήσω!"

Πρέπει να συγχωρούμε αμέσως σε όλους τα πάντα, σαν να μην υπήρχε προσβολή, θλίψη ή κακία! Μόνο τότε μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα λάβουμε συγχώρεση από τον Κύριο.

Βοήθησέ μας, Κύριε, αυτή τη στιγμή να συγχωρήσουμε σε όλους τα πάντα!

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κρεστιάνκιν

Δύσκολο πράγμα η διάκριση

Μαρτυρία και διδαχή

09 Ιανουαρίου 2018

Ιωάννης Στόγιας

Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα που διαθέτει ο άνθρωπος και τον κάνει να ξεχωρίζει από τα άλογα ζώα είναι η διάκριση.

Βέβαια συχνά ακούμε αυτή τη λέξη, αλλά τι ακριβώς σημαίνει είναι πολύ δύσκολο να το προσδιορίσει κανείς.

Ρώτησα και γω κάποτε ένα γέροντα καλόγερο να μου πει, πώς αισθάνεται τη διάκριση. Χαμογέλασε και μου είπε:

Ο άνθρωπος δεν κρίνεται από όσα συγκέντρωσε, αλλά από όσα μοίρασε.

  Πριν από κάθε φιλοσοφία, πριν από κάθε θεολογία, πριν από κάθε ανθρώπινη σοφία, υπάρχει μια αλήθεια που συνοδεύει σιωπηλά τον άνθρωπο από τη στιγμή της γέννησής του μέχρι την τελευταία του αναπνοή: η ζωή είναι ένα ταξίδι με προορισμό την αιωνιότητα. Όσο κι αν ο σύγχρονος άνθρωπος προσπαθεί να απομακρύνει από τη σκέψη του το μυστήριο του θανάτου, εκείνος παραμένει η μοναδική βεβαιότητα της επίγειας ύπαρξης. Δεν έρχεται ως τιμωρία, ούτε ως τραγικό ατύχημα της φύσης, αλλά ως το κατώφλι μιας άλλης πραγματικότητας, ως η στιγμή κατά την οποία καταρρέουν όλες οι ψευδαισθήσεις και αποκαλύπτεται η αληθινή αξία όσων αγαπήσαμε και υπηρετήσαμε.

Οι ταπεινοί μοιάζουν με τα αηδόνια...

"Οι ταπεινοί μοιάζουν με τα αηδόνια, που κρύβονται στις λαγκαδιές και σκορπάνε αγαλλίαση στις ψυχές των ανθρώπων με τα γλυκοκελαηδήματα τους."
Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι;

Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι; Επειδή η αμαρτία στην οποία έχουν συνηθίσει και έχουν ριζώσει τους έχει στερήσει ό,τι πιο πολύτιμο και αναντικατάστατο - την αγνότητα και την αγνότητα της καρδιάς. Στην αγνότητα βρίσκεται η μεγάλη χαρά και το φως, ενώ στην αμαρτία βρίσκεται το σκοτάδι και η θλίψη. Η εποχή μας μπορεί να χαρακτηριστεί άχαρη όχι με την έννοια ότι η Εκκλησία έχει στερηθεί από χάρη, αλλά επειδή η ανθρώπινη καρδιά, δηλητηριασμένη από την αμαρτία, χάνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται και να διατηρεί τη χάρη. Οι αρχαίοι Χριστιανοί διέφεραν από τους σύγχρονους κυρίως στο ότι κατοικούσαν στη χάρη, ζούσαν και ανέπνεαν τη χάρη, ένιωθαν καθαρά τα αποτελέσματά της, τη βίωναν, σαν να την άγγιζαν με την καρδιά τους, και άκουγαν τα άφατα, σιωπηλά λόγια της. 

Δεν δύναται κανείς να πέση στη λάσπη της αμαρτίας, εάν δεν πέση πρώτον στον κρημνό της υπερηφάνειας.

Η υπερηφάνεια προσκολλάται στους δυνατούς, ευδοκίμους και δήθεν εναρετους και, αφού τους απομυζηση κάθε καλό, τους ξηραίνει. Και στους σκληρόκαρδους προσκολλάται. Γι' αυτό ας έχουμε σπλάχνα οικτιρμών. Γι' αυτό ας μη σκεφθούμε ότι έχουμε ποτέ κάτι καλό επάνω μας. Κι αν έχουμε και καμία αρετή να πιστεύουμε ότι δεν είναι ανόθευτες και δεν είναι αρεστές στο Θεό και να κατηγορουμε τον εαυτό μας και να μην υπερηφανευωμεθα. Και να πιστεύουμε ότι έχουμε όλα τα κακά και να αγωνισθούμε να τα ξεριζώσουμε, διότι από τα πολλά χρόνια είναι βαθειά ριζωμένα μέσα μας και μας έχουν κυριεύσει.

Ἡ ταπεινότητα κατὰ τοὺς ἐπιστήμονες – Β΄

Β΄ ΜΕΡΟΣ

  Καὶ τώρα ἂς δοῦμε τὶς ἐντυπωσιακὲς ἀνακαλύψεις τῶν ἐπιστημόνων γιὰ τὴν ταπεινότητα. Δέστε…

  1. Ἔχουμε μείωση τοῦ ἄγχους καὶ τοῦ στρές! Οἱ ἔρευνες [1] δείχνουν ὅτι ἡ ταπεινότητα μετριάζει τὸ ἀρνητικὸ ἀντίκτυπο ποὺ ἔχουν τὰ στρεσογόνα γεγονότα τῆς ζωῆς μας καὶ μᾶς βοηθᾶ νὰ τὰ ἀντιπαρέλθουμε καλύτερα καὶ γρηγορότερα. Μὲ αὐτὴν ἀποδεχόμαστε τὰ ὅριά μας καὶ μποροῦμε νὰ διαχειριστοῦμε καλύτερα τὶς ἀποτυχίες καὶ νὰ ἀνακάμψουμε ἀπὸ τὶς δυσκολίες. Καὶ τοῦτο ἐπειδὴ μᾶς βοηθᾶ νὰ ἔχουμε μία ἰσορροπημένη εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ μας, νὰ ἀποδεχόμαστε τὶς ἀδυναμίες μας, νὰ προβαίνουμε σὲ αὐτοέλεγχο καὶ νὰ ἀναγνωρίζουμε τὴν ἀξία τῶν ἄλλων.

Ἡ ἐλεύθερη βούληση ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προσωπική μας ἐκλογή

   Στὸ Θεὸ δὲν εἶναι ἀρεστὸ ἐκεῖνο ποὺ γίνεται ἀπὸ ἀνάγκη, ἀλλ΄ ἐκεῖνο ποὺ κατορθώνει κανεὶς μὲ τὴν ἀρετή. Ἡ δὲ ἀρετὴ κατορθώνεται μὲ τὴν ἐλεύθερη βούληση καὶ ὄχι μὲ τὸν καταναγκασμό. Ἡ δὲ ἐλεύθερη βούληση ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προσωπική μας ἐκλογή. Αὐτὴ ἡ προσωπικὴ ἐκλογή εἶναι τὸ αὐτεξούσιο.

            Μεγάλου βασιλείου, Ὅτι οὐκ ἔστι αἴτιος τῶν κακῶν ὁ Θεός, ΕΠΕ 7,110

Ὁ Χριστιανός πρέπει νά εἶνε...

  

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

Μακάριοι είστε αν...

 

Είπε γέρων:

«Μακάριοι είστε αν ακούτε τη φωνή των λουλουδιών όταν ζητούν νερό

και τη φωνή των φτωχών όταν ζητούν ψωμί!»

apantaortodoxias

Ὅταν ταπεινώνεσαι...

«Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ εἶναι μεταξύ σας πρῶτος, θὰ εἶναι δοῦλος ὅλων. Διότι καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἦλθε νὰ ὑπηρετηθῇ ἀλλὰ νὰ ὑπηρετήσῃ καὶ νὰ δώσῃ τὴ ζωή του λύτρο γιὰ πολλούς».

   (Μαρκ. ι΄44-45)

  «Ὅταν ταπεινώνεσαι, μὴ φοβηθεῖς ὅτι χάνεται ἡ ἀξιοπρέπειά σου. Διότι ὅσο καὶ ἄν ταπεινωθεῖς, δὲν μπορεῖς νὰ κατέλθῃς σὲ τόσο χαμηλό σημεῖο, στὸ ὁποῖο καὶ κατῆλθε ὁ Κύριος σου. Ἀλλ΄, ὅμως, ἡ ταπείνωσή Του αὐτὴ ἔγινε αἰτία ἀνυψώσεως ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ συνετέλεσε ὥστε νὰ λάμψῃ ἡ δόξα τοῦ Χριστοῦ. Μὴ λοιπόν, φοβηθεῖς, μὲ τὴ σκέψη ὅτι δῆθεν χάνεις τὴν ἀξιοπρέπειά σου, ἐὰν ταπεινωθεῖς. Διότι μὲ τὴν ταπείνωση σου αὐτὴ αὐξάνεται ἡ δόξα σου, μὲ αὐτὴ γίνεται ἀκόμη μεγαλύτερη. Αὐτὴ εἶναι ἡ πόρτα τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν».

  (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον, ὁμιλία ΞΕ, ΕΠΕ 11, 569-571)

''Η Ξεχασμένη Εντολή'' Γιατί σε γαϊδουράκι και όχι σε άλογο;

Σύμφωνα με τον Νόμο που ο Θεός έδωσε στον Μωϋσή, απαγορευόταν στους Ισραηλίτες να κατέχουν και να χρησιμοποιούν Ίππους. ''Οὐ πληθυνεῖ ἑαυτῷ ἵππον οὐδὲ μὴ ἀποστρέψῃ τὸν λαὸν εἰς Αἴγυπτον, ὅπως μὴ πληθύνῃ αὐτῷ ἵππον'' Δευτερονόμιο ιζ'16
Μόνο ταπεινά γαϊδουράκια επιτρεπόταν για τις μετακινήσεις τους και βόδια για τις αγροτικές δουλειές.

Η πρώτη αιτία ήταν να μην υπερηφανευτεί το Φρόνημα του λαού του Θεού καλπάζοντας με επίδειξη ένα δυνατό άλογο, αλλά να παραμένουν σε όλες τις πτυχές της ζωής τους Ταπεινοί.

Η δεύτερη ήταν να μην στηρίζονται και ελπίζουν σε περίοδο πολέμου στην Ρωμαλεότητα και στην Ισχύ του Ίππου, αλλά στον Ισχυρό Βραχίονα Κυρίου του Θεού τους ο Οποίος με μια σφεντόνα του Δαβίδ και δυό πέτρες τους χάρισε την νίκη. «Οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα» Ψαλμ. ιθ

Ἄν συγχωρήσετε στοὺς ἀνθρώπους...

«Ἄν συγχωρήσετε στοὺς ἀνθρώπους τὶς ἀδικίες ποὺ σᾶς ἔκαναν, θὰ συγχωρήσῃ καὶ ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος τὰ δικά σας ἁμαρτήματα».

        (Ματθ. στ΄ 14)

   «Μποροῦσε ὁ Θεός, καὶ χωρίς νὰ συγχωρήσῃς ἐσύ νὰ σοῦ χαρίσῃ ὅλα τὰ σφάλματά σου. Θέλει ὅμως μὲ τὴν ἐντολὴ ποὺ σοῦ ἔδωσε (Ματθ. στ΄14), νὰ εὐεργετηθῇς, δίνοντάς σου ἀμέτρητες ἀφορμὲς ἡμερότητας καὶ φιλανθρωπίας. Θέλει νὰ ξεριζώσῃ τὸ θηριῶδες ποὺ ἔχεις μέσα σου, νὰ σβύσῃ τὸ θυμό σου καὶ νὰ σὲ συνδέσῃ μὲ τὸν ἀδελφό σου. Γι΄ αὐτὸ θέτει ὡς ὅρο τῆς δικῆς σου συγχωρήσεως τὸ νὰ συγχωρέσῃς τὸν ἀδελφό σου».

Γέροντα, όλο υπομονή και υπομονή μου λέτε...

- Γέροντα, όλο υπομονή και υπομονή... δεν μπορώ άλλο, όλο υπομονή μου λέτε να κάνω. Μού 'ρχεται να τα βροντήσω όλα κάτω και να βγάλω μια κραυγή.. μια κραυγή.. να ακουστώ παντού.
Και ακούς τον γλυκύτατο Άγιο Γέροντα Κύριλλο, όλο αγάπη, με συμπάσχουσα καρδιά και το χαρακτηριστικό του μειδίαμα, χαμηλόφωνα να σου λέει :

Έτσι αποκτιέται η ταπείνωση ...

«Εκείνος που ζητάει ταπείνωση από τον Θεό,

αλλά δεν δέχεται τον άνθρωπο

που του στέλνει ο Θεός για να τον ταπεινώσει,

δεν ξέρει τι ζητάει,

διότι οι αρετές δεν αγοράζονται με τα ψώνια στον μπακάλη (όσα κιλά θέλουμε),

αλλά μας στέλνει ο Θεός ανθρώπους να δοκιμαστούμε,

να εργαστούμε, να την αποκτήσουμε και να στεφανωθούμε»

(Άγιος Παϊσιος)

fotodotes.gr

Μή φοβηθεῖς ὅτι θά πτωχεύσεις ποτέ ἀπό τήν ἐλεημοσύνη, ἀντίθετα....

Μὴ φοβηθεῖς ὅτι θὰ πτωχεύσεις ποτέ ἀπὸ τὴν ἐλεημοσύνη, ἀντίθετα μάλιστα ὅσο δίνεις τόσο σοῦ τὰ πολλαπλασιάζει ὁ Κύριος, ὅπως φαίνεται σὲ διάφορα βιβλία τῆς Ἐκκλησίας μας, καὶ κυρίως στὸ βίο τοῦ σπλαχνικότατου Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος, ποὺ δὲν ἔδινε δέκα ἢ εἴκοσι φλουριὰ ἀλλὰ λίτρες χρυσοῦ, καὶ ὅσο αὐτὸς ἔδινε τόσο τοῦ ἔστελνε ὁ Θεὸς περισσότερα· καὶ μιὰ φορά ποὺ προσευχόταν, τὸν ἄκουσε κάποιος νὰ λέει:
«Τώρα θὰ φανεῖ, πολυέλεε Δέσποτα, ποιός θὰ βαρεθεῖ πρῶτος, ἡ χάρη σου νὰ μοῦ στέλνεις τοὺς θησαυροὺς ἢ ἐγὼ νὰ τοὺς μοιράζω στοὺς φτωχούς».