Νά προσέχετε καί σέ ποιούς πνευματικούς πᾶτε.

Πολλοί σήμερα δέν εἶναι πνευματικοί μέ Ἅγιο Πνεῦμα. 

Εἶναι πνευματικοί μέ τό μεταπατερικό πνεῦμα, ὅλα ἐπιτρέπονται.. ἀνάσταση χωρίς σταυρό, χωρίς ἄσκηση... ὅλα ἐπιτρέπονται!... 

- Παιδιά ἐλᾶτε νά σᾶς δώσω εὐλογία νά Κοινωνήσετε. 

Φᾶτε, πιεῖτε, κοιμηθεῖτε, κάντε ὅ,τι θέλετε, ἐγώ θά σᾶς τά συγχωρήσω ὅλα. 

Δέν εἶναι αὐτός πνευματικός. 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ Πάτερ… είμαι γκέι. Μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές που έχω ζήσει ως ιερέας.

Πριν λίγες μερες είχα μια εντελώς απροσδόκητη επίσκεψη.

Ένα νέο παιδί, το οποίο με είχε γνωρίσει μέσα από τα κείμενά μου στο Facebook, ενώ γνώριζε πού βρίσκομαι, αποφάσισε να έρθει να με συναντήσει χωρίς να μου πει τίποτε και ξαφνικά βρέθηκε μπροστά μου.

Καθίσαμε και μιλήσαμε για αρκετή ώρα. Θέλω εξαρχής να διευκρινίσω, προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξηγήσεως, ότι ο διάλογος που μεταφέρω σε αυτό το κείμενο δεν αποτελεί περιεχόμενο του Μυστηρίου της Εξομολογήσεως. Ήταν μια προσωπική, ανθρώπινη και πνευματική συζήτηση ανάμεσα σε έναν νέο άνθρωπο και έναν ιερέα. Μόνο μετά το τέλος αυτής της συζήτησης ακολούθησε, με δική του επιθυμία, το Μυστήριο της Εξομολογήσεως. Από εκείνη όμως την ιερή ώρα δεν μεταφέρω —και δεν θα μπορούσα ποτέ να μεταφέρω— ούτε μία λέξη.

Γιατί η εξομολόγηση πρέπει να γίνεται στον ιερέα;

 

Μαρίνα Λέμπεντεβα

Γιατί πηγαίνουμε για εξομολόγηση στον ιερέα; Δεν μπορούμε να ομολογούμε τις αμαρτίες μας απευθείας στον Θεό; Άλλωστε, ο Θεός είναι πανταχού παρών· σίγουρα τις γνωρίζει ήδη.

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας ρίξουμε πρώτα μια ματιά στο Ευαγγέλιο, αφού αυτό αποτελεί την κύρια κατευθυντήρια γραμμή για τους χριστιανούς. Ο ίδιος ο Χριστός, καθιερώνοντας το μυστήριο της Εξομολόγησης, δεν είπε: απλώς ομολογήστε τις αμαρτίες σας αφηρημένα στο κενό, και θα σας συγχωρεθούν. Αντίθετα, δίνει την εξουσία να συγχωρούν τις αμαρτίες σε συγκεκριμένους ανθρώπους, τους αποστόλους: «Ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ιω. 20:23). Αυτό είναι ένα σημείο-κλειδί.

Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ...

«Ἔδωσε στοὺς Ἀποστόλους ἐξουσία ἐπάνω στὰ ἀκάθαρτα πνεύματα, νὰ τὰ βγάζουν καὶ νὰ θεραπεύουν κάθε ἀσθένεια καὶ κάθε ἀδυναμία».

         (Ματθ. ι΄ 1)

   Κάθε ψυχὴ ποὺ ἔχει μέσα της τὸ ἀθεράπευτο τραῦμα τῆς ἁμαρτίας, τὴν πηγὴ τῶν ἀκαθάρτων καὶ πονηρῶν σκέψεων, ἄν προσέλθῃ στὸ Χριστὸ καὶ τὸν παρακαλέσει μὲ πίστη ἀληθινή, γιατρεύεται ἀπὸ τὴν ἀσθένειά της. Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ ξεραίνεται καὶ ἐξαφανίζεται ἡ πηγὴ ἐκείνη, ποὺ βγάζει τοὺς ἀκάθαρτους λογισμούς.

          Ἁγίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου

Περί Ἄγχους

❈ Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σήμερα εἶναι γεμάτοι ἄγχος, γιατί ἀκριβῶς ἔχουν υἱοθετήσει τίς τρεῖς αὐτές ἄρρωστες ἀγάπες:
α) Πῶς νά κάνω χρήματα (φιλαργυρία)
β) πῶς νά ἔχω τήν ἀνάπαυση τοῦ σώματος, νά φάω, νά πιῶ, νά κοιμηθῶ (φιληδονία) καί
γ) πῶς θά ἔχω τήν καλή γνώμη, τήν καλή ἰδέα τῶν ἄλλων στό πρόσωπό μου, τήν ἐκτίμηση τῶν ἄλλων (φιλοδοξία).
Ὅλα αὐτά λοιπόν, ὅταν τά υἱοθετήσεις, τά ἐπιδιώξεις, σέ γεμίζουν ἄγχος.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ: 2.- Να γίνουμε λίγο πιο «στρογγυλοί»

Να γίνουμε λίγο πιο «στρογγυλοί»

«Ἕνας ἀδελφὸς ρώτησε τὸν Ἀββᾶ Ματώη, λέγοντας· «“Τί νὰ κάνω, ποὺ ἡ γλῶσσα μου μὲ στενοχωρεῖ; Ὅταν βρίσκομαι ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους, δὲν μπορῶ νὰ τὴν συγκρατήσω, παρὰ τοὺς κατακρίνω σὲ κάθε ἔργο ἀγαθὸ καὶ τοὺς ἐλέγχω. Λοιπὸν τί νὰ κάνω;”. Καὶ ὁ Γέροντας τοῦ ἀποκρίθηκε: “Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ συγκρατεῖς τὸν ἑαυτό σου, πήγαινε καὶ ζῆσε στὴν ἐρημιά. Ὑπάρχει ἐδῶ μιὰ ἀδυναμία. Ἐκεῖνος ποὺ ζεῖ μὲ τοὺς ἀδελφούς του, δὲν πρέπει νὰ εἶναι τετράγωνος, παρὰ στρογγυλός, γιὰ νὰ μπορεῖ σ ̓ ὅλους νὰ προσαρμόζεται». Καὶ συμπλήρωσε ὁ Γέροντας· «Δὲν μένω μονάχος ἀπὸ ἀρετή, παρὰ ἀπὸ ἀδυναμία. Δυνατοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ζοῦν ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους”».

Το επικίνδυνο μονοπάτι της “ευεξίας” που υπόσχονται οι εναλλακτικοί “θεραπευτές”.

 

Του πρωτοπρεσβύτερου και  εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου  Στεφόπουλου

Tο επικίνδυνο μονοπάτι της “ευεξίας” που υπόσχονται οι εναλλακτικοί “θεραπευτές”.
​Η έννοια της “ευεξίας” έχει γίνει της μόδας τελευταία. Αποτελεί κεντρικό σημείο αναφοράς για τους εναλλακτικούς θεραπευτές της Νέας Εποχής.

​Για τον χώρο των εναλλακτικών και ολιστικών θεραπειών, η ευεξία δεν είναι απλώς η απουσία ασθένειας, αλλά μια κατάσταση απόλυτης ισορροπίας ανάμεσα στο σώμα, τον νου και το πνεύμα.

Η αυτογνωσία είναι η αρχή της μετανοίας. Η μετάνοια είναι η αρχή της θεραπείας.

Διερεύνησε τον εαυτό σου. Όχι για να θαυμάσεις τα προτερήματά σου, ούτε για να δικαιολογήσεις τα λάθη σου. Αλλά για να ανακαλύψεις με ειλικρίνεια ποιος πραγματικά είσαι.

Μη φοβηθείς να κοιτάξεις βαθιά μέσα στην καρδιά σου. Εκεί υπάρχουν πληγές που ποτέ δεν θεράπευσες, φόβοι που έκρυψες, επιθυμίες που δεν τόλμησες να ομολογήσεις, αλλά και χαρίσματα που άφησες ανεκμετάλλευτα.
Πολλές φορές εξετάζουμε με μεγάλη προσοχή τους άλλους. Παρατηρούμε τα λάθη τους, κρίνουμε τις πράξεις τους, σχολιάζουμε τις αδυναμίες τους. Γινόμαστε αυστηροί δικαστές για τη ζωή του πλησίον, αλλά επιεικείς με τον ίδιο μας τον εαυτό.

ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΘΛΙΨΗ;;

« ...Η θλίψη είναι το αποτέλεσμα μιας συμπιέσεως, μιας συγκρούσεως.

Θλίβω σημαίνει πιέζω.

Τί πιέζεται;

Το ΕΓΩ με κάτι άλλο.

Συγκρούονται δύο πράγματα και το αποτέλεσμα αυτής της συγκρούσεως είναι η θλίψη μου, το ώχ! που θα πεί η ψυχή μου...

Είναι ο κατώτερος άνθρωπος μέσα μου, τα ορμέμφυτά μου, το είναι μου, που θέλει να επιβιώσει, και το οποίο κάποιος ή κάτι άλλο το βασανίζει.

Επιβάλλεται, λόγου χάρη, να κοιμηθώ, αλλά εγώ θέλω να συζητήσω.

Αμέσως νοιώθω θλίψη μέσα μου.

Τα δύο αντίθετα με τρικυμίζουν.

...Άν έχεις μία θλίψη, πρέπει να την πεις στον Γέροντά σου.

Γιατί;

The Psychological Problems and their therapy, A' PART, Fr. Savvas Athonite

 

The Psychological Problems and their therapy, A' PART, Fr. Savvas Athonite, 31-5-2026

«ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΑΒΙΑ» Μια απρόσμενα σοφή φράση έξω από τις Πανελλήνιες

Χθες ένας μαθητής βγαίνοντας από τις Πανελλήνιες εξετάσεις ρωτήθηκε για τα σχέδιά του. Η απάντησή του ήταν απλή και σχεδόν προκλητική: «Στόχους δεν έχω. Οι στόχοι είναι δουλεία.»

Πολλοί χαμογέλασαν. Άλλοι το εξέλαβαν ως αδιαφορία, ανωριμότητα ή έλλειψη φιλοδοξίας. Άλλοι το λοιδώρησαν ως τεμπελιά και ανεπάρκεια. Βλέπεις σε μια παρηκμασμένη κοινωνία που έχει μάθει να ρωτά τα παιδιά από το δημοτικό «τι στόχους έχεις;», η απάντηση αυτή ακούγεται προκλητικά αιρετική. Και ο κάθε απογοητευμένος από τη ζωη του κυνικός εύλογα αναρωτιέται «κι' εμείς, δηλαδή, μαλάκες είμαστε που γίναμε δούλοι;»

Ἡ ψυχική κατάσταση πού ἡ Ἐπιστήμη ὀνομάζει στρές, ἀπό ποιά πάθη προέρχεται καί πώς θεραπεύεται;

Περί θυμού και αοργησίας Γ΄, 19-3-2021 

Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτη 

Ακούστε όλη την ομιλία εδώ: 

https://www.youtube.com/watch?v=KgIkRyhGQoc&t=118s

Ερώτηση: Γέροντα, η ψυχική κατάσταση που η Επιστήμη ονομάζει στρες, από ποια πάθη προέρχεται και πώς θεραπεύεται; 

Απάντηση: Η ψυχική κατάσταση που ονομάζεται στρες από την Επιστήμη, από τους Αγίους Πατέρες θα μπορούσαμε να πούμε ότι αντιστοιχεί σε αυτό που λέμε λύπη και ακηδία. Είναι και θυμός, είναι και λύπη, είναι και ακηδία, είναι όλα αυτά μαζί. Είναι μια κατάσταση που πηγάζει οπωσδήποτε από την ολιγοπιστία. 

Χαρακτηριστικά τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο. Ἀρχ. Σάββας ὁ Ἁγιορείτης

 Χαρακτηριστικά τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο, π. Σάββας 2-7-2011

Είχαμε αρχίσει να εξετάζουμε τον ασθενή άνθρωπο, τον ασθενή πνευματικά άνθρωπο, με βάση τον γέροντα Πορφύριο, και στην συνέχεια αν θέλει ο Θεός θα πούμε και για τα θεραπευτικά μέσα, πως θεραπεύεται, ο ασθενής πνευματικά άνθρωπος.

Ένα πρώτο που είχαμε πει, ο άνθρωπος που είναι ασθενής πνευματικά, είναι φυσικά, μπερδεμένος, όπως έλεγε ο Γέροντας Πορφύριος, δηλαδή εγωιστής. Αυτή η λέξη είναι τεχνικός όρος, θα λέγαμε, για τον Γέροντα και αυτός ο εγωισμός είναι η ρίζα όλων των παθών, η υπερηφάνεια- και ένα επίσης, που είχαμε αναφέρει είναι ότι, ο άνθρωπος πρέπει να μην απωθεί αυτό το γεγονός της αμαρτίας, στα βάθη της ψυχής του όπως συμβαίνει αλλά να το βγάζει και θα πούμε στην συνέχεια πως γίνεται αυτό, με την διαδικασία της μετάνοιας και της εξομολόγησης. Ο Γέροντας ξεκάθαρα λέει ότι αν κανείς δεν αγωνίζεται να γεμίσει με τον Θεό, γεμίζει με το κακό, δεν μπορείς να είσαι άδειος ή θα είσαι με το ένα ή θα είσαι με το άλλο ή θα είσαι με το φως ή θα είσαι με το σκοτάδι. Όποιος δεν γεμίζει με το φως, γεμίζει με το κακό, γεμίζει με την κατάθλιψη, γεμίζει με την μελαγχολία- είναι λόγια του Γέροντα αυτά. Όταν ο άνθρωπος δεν προσπαθεί να αγαπήσει τον Θεό, αρρωσταίνει και είχαμε μιλήσει για την λεγόμενη ανασφάλεια, η οποία ο Γέροντας έλεγε ότι είναι δαιμονική επήρεια και όχι μόνο αυτό και όλα τα λεγόμενα ψυχολογικά. Έλεγε χαρακτηριστικά, ότι πίσω από όλα αυτά τα οποία τα λένε ψυχικές νόσους, κρύβονται δαιμόνια.

Ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ θεραπεύει τήν κατάθλιψη, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 94. Ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ θεραπεύει τήν κατάθλιψη, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, 27-3-2019

«Θυσία τῷ Θεῷ, πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει»[1]. Ἀληθινή καί εὐάρεστη θυσία-προσφορά- λατρεία στόν Θεό εἶναι ἡ συντετριμμένη καρδία, ἡ ταπεινή καρδία, ἡ ὑπάκουη καρδία, ἡ καθαρή καρδία, ἡ ὁποία μιλάει στόn Θεό, προσφέρεται στόν Θεό, θυσιάζεται γιά τόν Θεό καί γιά τούς ἄλλους.

Ὁ ἄνθρωπος ὁ ταπεινός εἶναι ὁ ἐλεύθερος ἀπό κάθε νόσο ψυχική, ἀπό κάθε κατάθλιψη, ἀπό κάθε μελαγχολία, ἀπό καθετί τό ἀρνητικό, ἀπό κάθε κακό λογισμό. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει μέσα του τόν καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος[2], τήν χαρά, τήν εἰρήνη. «Συμβαίνει πολλές φορές σήμερα», λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «ὁ ἄνθρωπος νά αἰσθάνεται θλίψη, ἀπελπισία, νωθρότητα, τεμπελιά, ἀκηδία κι ὅλα τά σατανικά. Νά εἶναι θλιμμένος, νά κλαίει, νά μελαγχολεῖ, νά μή δίνει σημασία στήν οἰκογένειά του, νά ξοδεύει ἕνα σωρό χρήματα στούς ψυχαναλυτές γιά νά πάρει φάρμακα. Αὐτά οἱ ἄνθρωποι τά λένε «ἀνασφάλεια». Ἡ θρησκεία μας πιστεύει ὅτι αὐτά εἶναι πειρασμικά πράγματα, δηλαδή ἀποτελέσματα δράσεως τῶν πονηρῶν δαιμόνων.

Γιὰ τὴ Λύπη - Ἀντιοχος Μοναχὸς

 

Τὸ νὰ λυπᾶται κανεὶς μὲ τὸ παραμικρὸ εἶναι κατάσταση ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν φθονερὸ δαίμονα. Γιατί μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο θέλει νὰ βρεῖ ὁ ἐχθρὸς ἀφορμή, ὥστε νὰ ἀποσπάσει τὸ νοῦ ἀπὸ τὴ διάθεση ποὺ ἔχει γιὰ προσευχὴ καὶ ἔτσι νὰ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἄκαρπο. Γι’ αὐτὸ ὁ δαίμονας προκαλεῖ στὸν ἄνθρωπο τὴν ἄκαιρη λύπη. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ ἀποδεχόμαστε αὐτὸ τὸν πειρασμὸ καὶ νὰ γεμίζουμε μὲ χαρὰ τὸν ἐχθρό, κάνοντάς του τὸ θέλημα. Να φεύγουμε μακριὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐπιβουλὴ τοῦ αἱμοβόρου ἐχθροῦ, δηλαδὴ τοῦ δαίμονα τῆς λύπης. Γιατί, ὅταν τὸ πονηρὸ αὐτὸ πνεῦμα περιτυλίξει τὴν ψυχὴ καὶ τὴ σκοτίσει ὁλόκληρη, δὲν τὴν ἀφήνει πιὰ νὰ προσευχηθεῖ μὲ προθυμία, οὔτε νὰ παρακολουθήσει μὲ ὑπομονὴ τὰ ἱερὰ ἀναγνώσματα ποὺ ὠφελοῦν τόσο τὴν ψυχή.

Ἡ Ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη μεταβάλλει- θεραπεύει τὸν ἄνθρωπο, Ἁγ. Πορφυρίου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ Ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη μεταβάλλει- θεραπεύει τὸν ἄνθρωπο, Ἁγ. Πορφυρίου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

O άνθρωπος δεν θεραπεύεται όταν απλώς περιγράφει το τραύμα του αλλά όταν το εναποθέσει στους πόδας Του Θεού που έγινε άνθρωπος!

  Υπάρχουν στην ανθρώπινη ψυχή περιοχές που δεν θέλουμε ν' αγγίζει κανείς. Που παραμένουν ερμητικά κλειστές ακόμη και για μας τους ίδιους. Είναι οι μνήμες που δεν τολμάμε ν' ανασύρουμε, οι ενοχές που δεν εξομολογούνται παρά μόνον όταν η εσωτερική πίεση φθάσει σε οριακό σημείο, οι ρωγμές της συνειδήσεως που καλύπτονται μ' ένα πέπλο σιωπής, οι τραυματικές αποτυπώσεις του βίου, οι λανθασμένες εκλογές, οι νοθείες της επιθυμίας, οι ήττες που δεν επιθυμούμε να καταγράφονται. 

 Εκεί, στο βαθύτερο στρώμα της αυτοσυνειδησίας, ο άνθρωπος δεν φοβάται τόσο την κρίση των άλλων όσο τη στιγμή κατά την οποία θα υποχρεωθεί να δει τον ίδιο του τον εαυτό χωρίς τα συνήθη προστατευτικά περιβλήματα.

«Κάνω Ψυχοθεραπεία, Παππούλη»

Χθες γίναμε μάρτυρες ενός διαλόγου που, αν και κράτησε μόλις λίγα δευτερόλεπτα, κατάφερε να περιγράψει ανάγλυφα το πνευματικό status quo των ημερών μας.

Ένας ιερέας, από εκείνους τους παλαιάς κοπής που ακόμα νοιάζονται για το «ποίμνιο» με έναν τρόπο σχεδόν πατρικό, πλησίασε μια γνωστή μου. Με τη γλυκύτητα που φέρνουν οι μέρες του Πάσχα, τη ρώτησε:
«Θα έρθεις, παιδί μου, φέτος για εξομολόγηση; Να ελαφρώσει λίγο η ψυχή σου για την Ανάσταση;»
Η απάντηση ήρθε αφοπλιστική, σχεδόν αντανακλαστική:

Οἱ θεραπευτικὲς προεκτάσεις τοῦ Εὐαγγελισμοῦ στὴ ζωή μας

Ἀπομαγνητοφωνημένο κήρυγμα τοῦ μακαριστοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, πού ἔγινε, στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, Δικηγορικῶν Γλυφάδας, τήν Κυριακή 25 Μαρτίου 2001.

Πατήστε εδώ για να ακούσετε το κήρυγμα

Ἡ γιορτή, ἡ κάθε γιορτή, μέσα σέ αὐτόν τόν χῶρο πού λέγεται Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἔχει πάντοτε ἕναν διττό χαρακτήρα. Ὁπωσδήποτε ὅμως, ὄχι μόνο μνημειακό κι οὔτε κἄν μουσειακό. Διττό χαρακτήρα ἐκφραζόμενο κατά τήν οὐράνια καί [κατά] τήν ἀνθρωπολογική της διάσταση. Οὐράνια, καταπῶς ἀνοίγει ὁ οὐρανός καί ἐκφράζεται καί ἐκφράζει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτό τό ἀκοῦμε καί τό δεχόμαστε καί ἐκεῖνο τό ὁποῖο μᾶς ἀφορᾶ ἄμεσα, εἶναι τί προεκτάσεις ἀνθρωπολογικές ἔχει πάνω μας αὐτή ἡ γιορτή, δηλαδή πόσο βαθιά θεραπευτικές προεκτάσεις μπορεῖ νά ἔχει αὐτή ἡ γιορτή. Καί ἀξίζει τόν κόπο αὐτή τή γιορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, καί ὅπως καί ὅλες τίς γιορτές, ἄν θέλουμε νά τίς συλλάβουμε πρακτικά γιά τή ζωή μας χωρίς νά τίς χάσουμε σέ μιά μνημειακή μόνο ἀναμέτρηση μαζί τους, νά τή δοῦμε καί ἔτσι. Τό οὐράνιο εἶναι δεδομένο. Ὁ Θεός ἐκφράζεται καί συγκαταβαίνει. Νά δοῦμε τό ἀνθρώπινο καί τί προεκτάσεις ἔχει πάνω μας. Τό πρῶτο μέρος εἶναι κατά τά ἀνθρώπινα κατανοητό, γίνεται ὁ Θεός ἄνθρωπος καί ἀλλάζει ἡ ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου ὁλόκληρου καί αὐτό ἔχει ἀπροσμέτρητες συνέπειες πάνω στή ζωή μας. Προσέξτε τώρα... τό βαθύ ἀνθρωπολογικό πού λειτουργιέται στό κάθε μέρα τῆς ζωῆς μας καί λειτουργεῖ μιά βαθιά θεραπεία καί μιά ἰσορροπία ὅλου τοῦ ψυχοσωματικοῦ μας ὀργανισμοῦ.

ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΕΥΕΞΙΑΣ, ΓΚΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ

 

Ψυχολογία

Μιὰ ὑπόθεση ἀπὸ τὴ Γαλλία καὶ τὸ ἐρώτημα ποὺ μᾶς ἀφορᾶ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΕΥΕΞΙΑΣ, ΓΚΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ:

Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΝΟΗΜΑ

Χρόνος ἀνάγνωσης: 7 λεπτά

Η ΕΙΔΗΣΗ

Στὶς 23 καὶ 24 Μαρτίου 2026, στὸ Διορθωτικὸ Δικαστήριο τῆς Ρεν, στὴ Βρετάνη τῆς Γαλλίας, θὰ δικαστεῖ μία γυναίκα ποὺ παρουσιαζόταν ὡς «κόουτς» καὶ «διεθνὴς εἰσηγήτρια ἀνθρωπίνων πόρων». Ἡ κατηγορία: κατάχρηση εὐαισθησίας δεκάδων ἀνθρώπων.