Σύμφωνα μὲ μαρτυρίες φοιτητῶν ποὺ σπουδάζουν σὲ ποντιφικὰ πανεπιστήμια, στὰ διάφορα διαθρησκειακὰ συνέδρια δίνουν τὸ παρὸν Ἑβραῖοι καὶ Μουσουλμάνοι θεολόγοι, προκειμένου νὰ παρουσιάσουν τὶς θρησκευτικές τους παραδόσεις καὶ νὰ «διαλε-χθοῦν» μὲ τοὺς Χριστιανούς. Μέχρι ἐδῶ ὅλα φαίνονται ὡραῖα. Ἡ λέξη «διάλογος» ἄλλωστε ἀκούγεται πάντοτε εὐχάριστα. Τὸ ζήτημα ὅμως εἶναι τί εἴδους διάλογος διεξάγεται καὶ κυρίως ποιός βρίσκεται μονίμως στὸ ἑδώλιο.
Όταν, στα μέσα του περασμένου Νοεμβρίου, το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε ότι γιά 1.424 θέσεις αναπληρωτών καθηγητών και δασκάλων σε σχολεία όλης της χώρας στα οποία διαπιστώθηκαν κενά δεν έκανε κανείς αίτηση γιά την κάλυψή τους, πάλι δεν φάνηκε να προβλημάτισε τους αρμόδιους η κατάσταση αυτή.
Την επόμενη φορά που κάποιος εκπαιδευτικός θα πάθει εγκεφαλικό από τη στεναχώρια (Σοφία Χρηστίδου τον Μάιο του 2026) ή θα αυτοκτονήσει πέφτοντας από κάποια ταράτσα (Διευθύντρια σχολείου, στον Κολωνό τον Απρίλιο του 2026), όλα τα ξεδιάντροπα ΜΜΕ θα αναρωτηθούν «περίλυπα» για ακόμη μια φορά: «μα τι συμβαίνει επιτέλους στην εκπαιδευτική κοινότητα»;
Μόνο που με το νέο περιστατικό βίας στο 1ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων, δεν θα μπορούσε να γίνει πιο προφανές το τι ακριβώς συμβαίνει. Ο σημερινός εκπαιδευτικός είναι μονίμως καθηλωμένος σε ένα εργασιακό κρεβάτι του Προκρούστη. Και δύο ομοειδείς δυνάμεις τεντώνουν βίαια όποιον υπολείπεται σε υπακοή ή ακρωτηριάζουν όποιο ανεπιθύμητο φρόνημα του περισσεύει. Από τη μία η ορθοπολιτική μάχαιρα του κράτους και από την άλλη η αυτονόμηση γονιών και μαθητών από τις ευθύνες τους.
Όσο η βύθιση στον αξιακό βούρκο επιταχύνεται σε σημείο που ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, ρωτά με άνεση τους δημοσιογράφους τηλεοπτικής εκπομπής «μήπως έχουν πάρει κάνα… μπάφο», όλη αυτή η πολιτική ξετσιπωσιά καθρεφτίζεται άμεσα στην κοινωνία ως πρότυπο ολοκληρωτικής αποσύνθεσης.
Είχαμε επισημάνει εδώ και χρόνια ότι τα ναρκωτικά απαγκιστρώνονται σταδιακά από τα κακόφημα «στέκια» και τις συνθήκες υποκόσμου (που λειτουργούν αποτρεπτικά για τον μέσο «καταναλωτή») και γίνονται εμπορεύματα εύκολης και άμεσης πρόσβασης, απενεχοποιημένα μέσω του καπιταλιστικού marketing. Λέξεις της «πιάτσας» που εθεωρείτο αδιανόητο να ακουστούν από στόμα πολιτικού στην τηλεόραση (και δη από υπουργό, και δη από υπουργό… Υγείας!) γίνονται «χιουμοριστικές» ατάκες ενός εκφυλισμένου λόγου.
Σεπ 25, 2026Τί κάνει ἕνας 15χρονος μαθητής πάνω ἀπό ἕνα ἀνοικτό βιβλίο Γεωμετρίας
Τί κάνει ἕνας 15χρονος μαθητής πάνω ἀπό ἕνα ἀνοικτό βιβλίο Γεωμετρίας;
Ἀποστηθίζει πιστά τόν τύπο καί ἀναπαράγει μέ ἀκρίβεια τίς ὁρισμένες ἔννοιες. Ἄν ὅμως τοῦ ζητηθεῖ νά ὑπολογίσει τά πλακάκια πού χρειάζονται γιά τό δωμάτιό του, κοιτάζει τό κενό. Τά ἀποτελέσματα τῆς ἀξιολογήσεως PISA δέν ἀποτυπώνουν ἁπλῶς ἀριθμούς.
Ἀποκαλύπτουν μία βαθειά, συστημική ἀμηχανία τῆς ἑλληνικῆς ἐκπαιδεύσεως ἔναντι τῆς ἰδίας τῆς ζωῆς.
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη,
Θεολόγου – Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου
Κρίνω ὅτι δὲν εἶναι ὑπερβολὴ καὶ ἐξωπραγματικότης νὰ γράψω ὅτι τὸ πάλαι ποτὲ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων ἔγινε τώρα Ὑπουργεῖον Διαφθορᾶς. Ἀφήνω ἄλλους λόγους καὶ ἐπικεντρώνομαι εἰς τὴν προπαγανδιστικήν προσπάθειαν τοῦ καταστάντος ἁμαρτωλοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου νά παρουσιάση τήν ὁμοφυλοφιλίαν ὡς κατά πάντα φυσιολογικήν καί καθ’ ὅλα παραδεκτήν ἀπὸ τὴν κοινωνίαν μὲ ἐπίκλησιν τοῦ λεγομένου δικαιωματισμοῦ.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 21η Σεπτεμβρίου 2026
Η ΝΕΑΝΙΚΗ ΒΙΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ
(Ποιμαντική προσέγγιση – μηνύματα αγάπης και ελπίδας προς τη σύγχρονη νεολαία)
Η νεανική βία αποτελεί μία από τις πιο ανησυχητικές εκφάνσεις της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. Εμφανίζεται στο σχολείο, στις παρέες, στις οικογένειες, στα γήπεδα, αλλά και στον ψηφιακό κόσμο, όπου η λεκτική κακοποίηση, ο διαδικτυακός εκφοβισμός και η δημόσια διαπόμπευση τραυματίζουν βαθιά την ανθρώπινη προσωπικότητα και συχνά δημιουργούν ανθρώπινα δράματα.
Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου
Ὅταν τὸ 1837 θεμελιωνόταν τὸ «Ὀθώνειον Πανεπιστήμιον», ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ δὲν συγκροτήθηκε ὡς ἕνα περιθωριακὸ τμῆμα θρησκευτικῶν σπουδῶν, ἀλλὰ ὡς ἡ πρώτη καὶ κορυφαία ἐκ τῶν τεσσάρων ἱδρυτικῶν σχολῶν τοῦ νεοσύστατου ἑλληνικοῦ κράτους. Ἡ ἐπιλογὴ αὐτὴ δὲν ὑπῆρξε συγκυριακὴ οὔτε διακοσμητική. Ὑπῆρξε ἡ θεσμικὴ ἀναγνώριση ὅτι τὸ ἀναγεννημένο ἑλληνικὸ ἔθνος ἀντλοῦσε τὴν ὑπαρξιακή, πολιτισμικὴ καὶ πνευματική του συνοχὴ ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστικὴ παράδοση.
20210608
Τη στιγμή που ο μαθηματικός της τάξεως
ετοιμάζεται να υποβάλλει την καθιερωμένη ερώτηση: «ποιό μάθημα έχουμε σήμερα;».
Ακούγεται η φωνή της Φωτεινής «Κύριε, κύριε...». Ο σεβάσμιος, λόγω ηλικίας,
καθηγητής, απευθύνεται προς την Φωτεινή «Ορίστε Φωτεινή, τι έχεις να μας
πεις…». Πολλά θυμήθηκε ο καθηγητής εκείνη τη στιγμή... μα πάνω από όλα τη
γλυκιά του εγγονή, τη Φωτεινούλα, όπως
με περισσή αγάπη την ονομάζει. Άκουσε και είδε τη Φωτεινούλα να του φωνάζει: «Παππού,
να πω εγώ την προσευχή…»
Στὶς 15 Φεβρουαρίου 2024 ἡ σημερινὴ Κυβέρνηση, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ ἄλλων κομμάτων, ἦλθε σὲ εὐθεία ἀντίθεση μὲ τὸν ἀκατάλυτο Νόμο τοῦ Θεοῦ ψηφίζοντας τὸν νόμο 5089/2024, μὲ τὸν ὁποῖο ἀναγνώρισε τὸν γάμο μεταξὺ ὁμοφύλων καὶ τὴν κατὰ συνέπεια δυνατότητα ἀπόκτησης τέκνων ἀπὸ ὁμόφυλα ζεύγη.
Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ (Ζήσης)
«… Πρόσφατα ανέδειξα με ένα άρθρο [1] που υπάρχει στο διαδίκτυο. Και το άρθρο αυτό τιτλοφορείται αν θυμάμαι καλά «Μάθημα Ηθικής, μασονική στόχευση από το 1866!». Διότι βρήκα σε ένα παλαίτυπο αντιμασονικό βιβλίο, μεταφρασμένο στα Ελληνικά, μία απόφαση από την μασονική στοά της Γαλλίας, η οποία λέγεται «Το Ρόδον της Εντελούς Σιωπής». Και τα αποκαλύπτει Γάλλος αντιμασόνος συγγραφεύς, ένας επίσκοπος της Γαλλίας σε δικό του αντιμασονικό βιβλίο το 1877. Λέει λοιπόν αυτή η μασονική στοά τα εξής:
σ.σ. ΑΗΔΙΑ προκαλούν οι εικόνες εντός του άρθρου, οι οποίες όμως προβάλλονται στα παιδιά μας στο σχολείο. Οι εικόνες αυτές είναι εμετικές και ακατάλληλες, όχι μόνο για τα παιδιά αλλά για οποιονδήποτε ενήλικα που θεωρεί τον εαυτό του άνθρωπο.
Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»
Ο Σεπτέμβριος του 2027 φέρνει στην τάξη τα νέα σχολικά βιβλία Δημοτικού, που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται στα παιδιά η έννοια της οικογένειας.
Πρόκειται για τα βιβλία Γλώσσας της Β Δημοτικού «Η γλώσσα μου» και το βιβλίο «Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή» της ΣΤ Δημοτικού, που θα διατίθενται με επιλογές ύλης, («Πολλαπλά βιβλία»), και θα παρουσιάζουν διαφορετικές συνθέσεις «ελληνικών» οικογενειών, μεταξύ άλλων και οικογένειες στις οποίες υπάρχουν δύο πατέρες ή δύο μητέρες. Οι μαθητές καλούνται να παρατηρήσουν τις εικόνες, να τις σχολιάσουν, να αναγνωρίσουν και να δηλώσουν με ποια ομοιάζει η δική τους οικογένεια.
Τα αποτελέσματα του προγράμματος αξιολόγησης μαθητών του ΟΟΣΑ (γνωστό ως διεθνής διαγωνισμός PISA) αποτυπώνουν την παταγώδη αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα της εκπαίδευσης. Τα στοιχεία αποδεικνύουν την πρωτοφανή κατρακύλα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Στην Κατανόηση Κειμένου η Ελλάδα κατρακύλησε στις 423 μονάδες (έναντι 461 του μέσου όρου του ΟΟΣΑ), στα Μαθηματικά στις 424 μονάδες (έναντι 463), ενώ στις Φυσικές Επιστήμες στις 434 μονάδες (έναντι 482). Αυτές οι επιδόσεις μάς κατατάσσουν… στον πάτο των ανεπτυγμένων χωρών σε ό,τι αφορά το μαθησιακό επίπεδο και καταγράφουν απώλεια έως και 16 μονάδων σε σύγκριση με τις προηγούμενες μετρήσεις.
Ελευθέριος Ανδρώνης
Να λοιπόν που το γένος το οποίο φωταγώγησε την οικουμένη με το φέγγος των γραμμάτων και των επιστημών, έφτασε σήμερα να βουλιάζει στο σκότος του λειτουργικού αναλφαβητισμού. Δηλαδή της ανικανότητας για βασικές δεξιότητες ανάγνωσης, γραφής και κατανόησης κειμένου. Νοητική αφασία. Με μία λέξη; Αποβλάκωση!
Σύμφωνα με τα συνταρακτικά στοιχεία του ΟΟΣΑ (που προκύπτουν από τον διαγωνισμό PISA 2025), οι μισοί Έλληνες μαθητές αδυνατούν να αναπτύξουν έστω τη βασική ικανότητα λειτουργικού εγγραμματισμού. Το 49,5% στα Μαθηματικά, το 43,8% στην Κατανόηση Κειμένου και το 40,9% στις Φυσικές Επιστήμες βρίσκονται κάτω από το όριο ασφαλείας.
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ με ολοένα μεγαλύτερο προβληματισμό κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι απλώς μια αλλαγή στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων αλλά κάτι πολύ βαθύτερο. Νομίζω ότι είναι φανερό στους περισσότερους η σταδιακή απαξίωση της ίδιας της ιδέας ότι το παιδί χρειάζεται πνευματική παιδεία.
Την ανάγκη να διασφαλιστεί η ουσιαστική δυνατότητα επιλογής στην εκπαίδευση των παιδιών στα Πομακοχώρια της Ξάνθης υπογραμμίζει με δημόσια παρέμβασή του ο Ιρφάν Μεχμέτ Αλή. Ο Ξανθιώτης Πομάκος θέτει το ζήτημα της άρσης της υποχρεωτικότητας της τουρκικής γλώσσας, ζητώντας παράλληλα να υπάρξει μέριμνα από την Πολιτεία για τη διατήρηση της μητρικής πομακικής γλώσσας.
Όπως επισημαίνει, η μουσουλμανική θρησκευτική ιδιότητα των κατοίκων της περιοχής δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την ταύτιση της μητρικής τους γλώσσας με την τουρκική, ούτε θα πρέπει το θρήσκευμα να συνδέεται με την τουρκική εθνική ταυτότητα. Για τον λόγο αυτό, καλεί το κράτος να παρέχει στους γονείς της ορεινής ζώνης τη δυνατότητα εγγραφής σε αμιγώς ελληνικά δημόσια σχολεία, ακολουθώντας το παράδειγμα που ήδη ισχύει στον Δήμο Ξάνθης. Κατά τον ίδιο, ο συνδυασμός της εκμάθησης της ελληνικής με τη στήριξη της πομακικής προάγει την πραγματική πολυγλωσσία και τον σεβασμό στην ιδιαιτερότητα της τοπικής κοινωνίας, χωρίς να καλλιεργεί διαχωρισμούς.
Άναυδοι μείναμε: Τεχνητή Νοημοσύνη, επιτυχίες και αποτυχίες — αλλά ο Χριστός πού είναι;
Διαβάσαμε την εγκύκλιο του Αρχιεπισκόπου Κύπρου για τη νέα σχολική χρονιά και πραγματικά μείναμε άναυδοι.
Τεχνητή Νοημοσύνη. Τεχνολογία. Επιτυχίες. Αποτυχίες. Κριτική σκέψη. Προσπάθεια. Ιστορία. Πατρίδα.
Όλα αυτά τα παιδιά θα τα ακούσουν από άλλους.
Από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου όμως περιμένουν κάτι διαφορετικό.
Περιμένουν να τους μιλήσει στην ψυχή.
Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο κενό.
Ψάχνεις στην εγκύκλιο τον Χριστό και αναρωτιέσαι: πού είναι;
Ἐν Κυθήροις τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου 2026
Ἀριθ. Πρωτ.: 492
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΝΕΟΥ ΕΚΚΛΗΣ. ΕΤΟΥΣ
(ὑπ’ ἀριθ. 259/2026)
Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί
τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων
«Ὁ τῶν αἰώνων Ποιητής καί Δεσπότης, Θεέ τῶν ὅλων ὑπερούσιε ὄντως, τήν ἐνιαύσιον εὐλόγησον περίοδον, σῴζων τῷ ἐλέει Σου τῷ ἀπείρῳ, Οἰκτίρμον, πάντας τούς λατρεύοντας Σοί τῷ μόνῳ Δεσπότῃ, καί ἐκβοῶντας φόβῳ, Λυτρωτά· εὔφορον πᾶσι τό ἔτος χορήγησον» (Κοντάκιον τῆς 1ης ἡμέρας τοῦ Ἐκκλησ. ἔτους)
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί
καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·
