Την ανάγκη να διασφαλιστεί η ουσιαστική δυνατότητα επιλογής στην εκπαίδευση των παιδιών στα Πομακοχώρια της Ξάνθης υπογραμμίζει με δημόσια παρέμβασή του ο Ιρφάν Μεχμέτ Αλή. Ο Ξανθιώτης Πομάκος θέτει το ζήτημα της άρσης της υποχρεωτικότητας της τουρκικής γλώσσας, ζητώντας παράλληλα να υπάρξει μέριμνα από την Πολιτεία για τη διατήρηση της μητρικής πομακικής γλώσσας.
Όπως επισημαίνει, η μουσουλμανική θρησκευτική ιδιότητα των κατοίκων της περιοχής δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την ταύτιση της μητρικής τους γλώσσας με την τουρκική, ούτε θα πρέπει το θρήσκευμα να συνδέεται με την τουρκική εθνική ταυτότητα. Για τον λόγο αυτό, καλεί το κράτος να παρέχει στους γονείς της ορεινής ζώνης τη δυνατότητα εγγραφής σε αμιγώς ελληνικά δημόσια σχολεία, ακολουθώντας το παράδειγμα που ήδη ισχύει στον Δήμο Ξάνθης. Κατά τον ίδιο, ο συνδυασμός της εκμάθησης της ελληνικής με τη στήριξη της πομακικής προάγει την πραγματική πολυγλωσσία και τον σεβασμό στην ιδιαιτερότητα της τοπικής κοινωνίας, χωρίς να καλλιεργεί διαχωρισμούς.
«Η πατρίδα μας είναι η Ελλάδα και η μητρική μας γλώσσα τα Πομάκικα και όχι τα τουρκικά»
Στο πλαίσιο της παρέμβασής του, ο Ιρφάν Μεχμέτ Αλή προέβη στην ακόλουθη αναλυτική τοποθέτηση:
«Έχω κουραστεί να λέω το αυτονόητο. Στα Πομακοχώρια τα παιδιά μας χρειάζονται επιλογή. Η μητρική μας γλώσσα είναι τα Πομάκικα. Η πατρίδα μας είναι η Ελλάδα. Είμαστε Έλληνες Πομάκοι και μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Το ότι είμαστε μουσουλμάνοι δεν σημαίνει ότι η μητρική μας γλώσσα είναι τα Τουρκικά ούτε ότι πρέπει να συνδέεται η θρησκεία μας με την τουρκική ταυτότητα. Πολλά παιδιά πηγαίνουν στο Δημοτικό έχοντας μάθει στο σπίτι κυρίως Πομάκικα. Είναι η πραγματικότητα μιας κοινωνίας που για γενιές μεγάλωσε με ανθρώπους που δεν γνώριζαν άλλη γλώσσα και πολλές φορές δεν πήγαν καν σχολείο. Γι αυτό η Πολιτεία πρέπει να δώσει πραγματικές επιλογές στους γονείς. Όποιος θέλει Τουρκικά, να τα επιλέξει.
Όποιος θέλει δημόσιο σχολείο χωρίς Τουρκικά, να μπορεί να το επιλέξει. Και μαζί με τα Ελληνικά, πρέπει να βρούμε τρόπο να μη χαθούν τα Πομάκικα. Εγώ ως Πομάκος ξέρω τι πρέπει να κάνω για να μάθει το παιδί μου και αύριο το εγγόνι μου τη γλώσσα των παππούδων μας. Όμως με τις αποστάσεις και την ιδιαιτερότητα της περιοχής, πόσο μπορεί να αντέξει μια οικογένεια μόνη της να μάθει ελληνικά; Έξι μήνες; Έναν χρόνο; Και μετά;
Δεν ζητάμε να αφαιρεθεί κάτι από κανέναν. Ζητάμε επιλογή, σεβασμό και στήριξη της Πομακικής γλώσσας. Τα παιδιά μας μπορούν να μάθουν Ελληνικά, Πομάκικα και, αν το επιλέξουν, Τουρκικά. Αυτό δεν είναι διχασμός. Είναι πραγματική πολυγλωσσία και σεβασμός στην ταυτότητά μας. Ζητάμε την επιλογή που έχουν και στον δήμο Ξάνθης που σωστά επιλέγουν οι περισσότεροι ομοθρησκοι μου το ελληνικό σχολείο».
