Αυτά δεν αξίζουν τίποτα μπροστά στο πτυχίο που δίνει ο Θεός!

Ο Γέροντάς μου, ονόματι Παυλίδης ήταν γιατρός, σπουδαγμένος στο Παρίσι και στην Κωνσταντινούπολη, μόναζε στην Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους. Κάποια μέρα με φώναξε και μου ζήτησε να τον βοηθήσω να σχίσει τα πτυχία του, λέγοντας μου... ''Αυτά δεν αξίζουν τίποτα μπροστά στο πτυχίο που δίνει Ο ΘΕΟΣ!''

~ παπα-Φώτης Λαυριώτης, ο δια Χριστόν σαλός

Ο Λαυριώτης Γέροντας Παύλος Παυλίδης ήταν ιατρός χειρουργός. Γεννήθηκε στη Σαφράπολη-Θεοδωρούπολη του Πόντου το 1885. Προσήλθε στην ιερά μονή Μεγίστης Λαύρας το 1925 κι εκάρη μοναχός το επόμενο έτος. Τα πρώτα γράμματα έμαθε στην αγιοτρόφο Καισά­ρεια της Καππαδοκίας. Τις σπουδές του τελείωσε στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Ειδικεύθηκε στο Παρίσι και τη Λειψία με υποτροφία του τουρ­κικού κράτους ως αριστούχος. Εργάσθηκε ως ιατρός στην Κωνσταντι­νούπολη και την Προύσα και μάλιστα και ως αξιωματικός στον τουρκι­κό στρατό, απ’ όπου θαυμαστά δραπέτευσε το 1917. Το 1922 βρίσκεται στις τάξεις του ελληνικού στρατού. Νυμφεύθηκε, αλλά πρόωρα έμεινε χήρος. Ταλαιπωρημένος φθάνει στη Θεσσαλονίκη, κατόπιν στις Καρυές, στη μονή Βατοπεδίου και τέλος στη Μεγίστη Λαύρα. Το 1937 έγινε Γέροντας και το 1945 προϊστάμενος.

Οι συγκλονιστικές εμπειρίες του παπα Φώτη Λαυριώτη στον ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ

Ο Παπα-Φώτης ο δια Χριστόν σαλός ήταν κοντός αλλά γίγαντας στο πνεύμα.Στο παρακάτω απόσπασμα οι συγκλονιστικές εμπειρίες του στον ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ

Με τον παπα-Φώτη είχα την ευλογία να γνωριστώ αρκετά καλά και στο πρόσωπό του είδα μερικά θαυμαστά πράγματα!

Η κ. Α. Δ. θυμάται:

«Με τον παπα-Φώτη είχα την ευλογία να γνωριστώ αρκετά καλά και στο πρόσωπό του είδα μερικά θαυμαστά πράγματα, που στήριξαν την πίστη μου.

Για πρώτη φορά τον συνάντησα πριν δεκαπέντε χρόνια, όταν κάποτε τον μετέφερα στη Μυτιλήνη.

Το αυτοκίνητό μου τότε ήταν παλιό και αγκομαχούσε στις ανηφόρες.

Θυμάμαι τη μεγάλη μου έκπληξη, όταν διαπίστωσα ότι από τη διασταύρωση του Ιππείου, που τον πήρα, μέχρι τη Μυτιλήνη ήρθαμε με ανεβασμένο το χειρόφρενο, χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα!

Παπά – Φώτης Λαυριώτης: Ο «Δια Χριστόν Σαλός» από τη Μυτιλήνη

ΠΑΠΑ – ΦΩΤΗΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ

Ο «ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Εκοιμήθη εν Κυρίω στις 5 Μαρτίου 2010, ημέρα Παρασκευή Γ΄ Εβδομάδας των Νηστειών 

Είχε πει ο γέροντας Παΐσιος σε κάποιους Μυτιληνιούς που τον επισκέφθηκαν. – ”Εσείς εκεί στη Μυτιλήνη έχετε ένα μεγάλο άγιο τον Παπα-Φώτη”.
Κι ο παπα-Φώτης είχε πει για τον Γέροντα Παΐσιο: –¨Αυτός παιδί μου είναι το διαμάντι της Εκκλησίας μας, τον γνώρισα καλά γιατί μαζί βοηθούσαμε τον Παπα-Τύχωνα¨.

Ιστορίες με τον Παπα- Φώτη Λαυριώτη - Το «Τσιγάρο» στην Ωραία Πύλη

​Λέγεται πως μια φορά, ενώ ο ναός ήταν γεμάτος κόσμο και η ατμόσφαιρα ήταν πολύ κατανυκτική, ο Παπα-Φώτης βγήκε στην Ωραία Πύλη κρατώντας κάτι που έμοιαζε με τσιγάρο και έκανε κινήσεις σαν να κάπνιζε επιδεικτικά μπροστά στους πιστούς.
​Οι άνθρωποι πάγωσαν. Κάποιοι άρχισαν να ψιθυρίζουν εξοργισμένοι: «Μα είναι δυνατόν; Μέσα στην εκκλησία; Τι κάνει αυτός ο τρελός;». Η αναταραχή ήταν μεγάλη και η κατάκριση άρχισε να δίνει και να παίρνει στις σειρές των καθισμάτων.
​Όταν ο θόρυβος έφτασε στο αποκορύφωμα, ο Παπα-Φώτης πλησίασε έναν από τους πιο «καθωσπρέπει» πιστούς που τον έβριζε δυνατά και του έδειξε τι κρατούσε: δεν ήταν τσιγάρο, αλλά ένα κομμάτι λευκό χαρτί τυλιγμένο σε σχήμα κυλίνδρου. Τότε του είπε με νόημα:

Ο ασκητής που περπατούσε στεγνός μέσα στη βροχή!

Σαν σήμερα, πριν από 16 χρόνια, εκοιμήθη ο παπά Φώτης, ο ταπεινός μοναχός που υπηρέτησε δίπλα στον Άγιο Παΐσιο και διακόνησε με αγάπη τον παπά Τύχωνα. Ο ασκητής της Λέσβου, που έντυνε τους φτωχούς με τα δικά του ρούχα και με κόπο και πίστη έκτισε τον Άγιο Λουκά στα Πάμφιλα της Λέσβου. Ο ακούραστος οδοιπόρος του Θεού, που περπατούσε στεγνός μέσα στη βροχή, και τώρα ατενίζει τα ουράνια λιβάδια κοντά στον Πανάγαθο.

Ὅταν ὁ Μητροπολίτης Μυτιλήνης ἔκανε πώς δὲν τὸν εἶδε, μέχρι πού βρῆκε τὸν παπα-Φώτη μπροστά του...

Ἡ Μητρόπολη Μυτιλήνης κρατοῦσε σὲ ἀπόσταση τὸν παπα-Φώτη τὸν Λαυριώτη. Ἕνα βράδυ γυρνῶντας ὁ  Μητροπολίτης ἀπὸ κάποιο χωριὸ τὸν εἶδε νὰ περπατάει μόνος του μέσα στὴ βροχή. 
Δὲν σταμάτησε οὔτε νὰ τοῦ μιλήσει, οὔτε νὰ τὸν πάρει. Φτάνοντας ὁ Μητροπολίτης στὴν Μητρόπολη καὶ μὴ ἔχοντας κάνει καμιὰ ἄλλη στάση στὸν δρόμο, βλέπει τον παπα-Φώτη νὰ στέκεται χαμογελαστὸς ἔξω ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῆς Μητροπόλεως καὶ νὰ τὸν χαιρετᾶ. Κανένας δὲν ξέρει μὲ ποιὸν τρόπο βρέθηκε νωρίτερα ἀπὸ τὸν Δεσπότη ἐκεῖ, κάπου 50 χλμ μακριὰ ἀπὸ τὴν πόλη καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος πιὸ σύντομος δρόμος. 
Ὁμολόγησε τότε ὁ μητροπολίτης καὶ εἶπε: Ὁ παπα-Φώτης ἢ μεγάλος τρελὸς εἶναι ἢ μεγάλος Ἅγιος καὶ μᾶς δουλεύει ὅλους. 

5 Μαρτίου ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ. 
Νὰ ἔχουμε τὴν εὐχή του 

orthodoxia-ellhnismos

"Δεν με ένοιαζε τι θα έλεγε ο κόσμος, εγώ για το Χριστό ενεργούσα".

[Ο παπα-Φώτης ο Λαυριώτης, ο διά Χριστόν σαλός, δεν άφησε έξω από το πλαίσιο της ποιμαντικής του τους οίκους ανοχής, στους οποίους έσπευδε με θάρρος, καλωσύνη και γενναιότητα, ντυμένος ακόμη και με τα άμφια του, για να προτρέψει σε μετάνοια, να εξομολογήσει και να κοινωνήσει ετοιμοθάνατες γυναίκες που ζούσαν εκεί. Ας δούμε ένα τέτοιο περιστατικό και τι έλεγε ο ίδιος για την ποιμαντική του αυτή αποστολή].

Κάποια φορά, αργά τη νύχτα επισκέφθηκε [ο Ιερομόναχος παπα-Φώτης] ένα από τα σπίτια της πόλης μας στο οποίο βρήκε κατάλυμα.

Πριν κοιμηθεί, έδωσε την εξής εντολή στον οικοδεσπότη:

Οι Άγ.Ραφαήλ και Νικόλαος και το πάθημα του Ιερομόναχου Φωτίου Λαυριώτου

*Το παρακάτω συμβάν διαδραματίστηκε την περίοδο (1959-1962) της αποκαλύψεως των Νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου, Ειρήνης και των συν αυτώ μαρτυρησάντων στην Θερμή της Λέσβου και περιγράφεται στο βιβλίο «Καρυές ο λόφος των Αγίων» της Βασιλικής Ράλλη (εκδ. Ακρίτας).

«Η φιλοτεχνηθείσα από τον αείμνηστον αγιογράφο Φώτη Κόντογλου εικόνα των αγίων Ραφαήλ και Νικολάου δεν ήταν η πρώτη, καθώς ενόμιζε τότε ο μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος. Είχε προηγηθεί μία άλλη με τους δύο αγίους, την οποία είχε αγιογραφήσει ο ερασιτέχνης αγιογράφος ιερέας της Μαρίας Βασίλειος Μπάμιας. Είχε προβεί στην ενέργεια αυτή, γιατί είχε ονειρευτεί τον άγιο Ραφαήλ, ο όποιος, αφού σταύρωσε την κόρη του, που ήταν σοβαρά άρρωστη από παράτυφο, του είπε:

Θα βγουν οι κάρτες (νέα ταυτότητα) αλλά εσύ μην τρέξεις να την πάρεις. Κάτι θα γίνει και δεν θα προλάβουν, να τις δώσουν…. παπά Φώτης της Μυτιλήνης – π. Παναγιώτης Τσιώλης – Γερόντισσα Λαμπρινή Βέτσιου

Άγιος παπά Φώτης της Μυτιλήνης

Αυτό που δεν ανεχόταν όμως ήταν να βλασφημήσει κανείς τα θεία και ιδιαίτερα την Παναγία που υπεραγαπούσε. …
Ένα άλλο που τον πείραζε πολύ ήταν το ηλεκτρονικό σφράγισμα των προϊόντων. Κάποτε του πρόσφερε κάποιος να φάει ένα προϊόν και όταν διαπίστωσε πάνω του το σφράγισμα το εκσφενδόνισε μίλια μακριά.

Ήξερε ότι αυτό το ηλεκτρονικό σφράγισμα θα το επιβάλουν και στους ανθρώπους και αυτό τον απασχολούσε πολύ . Μάλιστα μετά το θάνατό του εμφανίστηκε σε ενύπνιο σε κάποιον ιερέα και του έδωσε ρητή εντολή να ενημερώσει τους ανθρώπους να μην παραλάβουν τη κάρτα του πολίτη θεωρώντας την επικίνδυνη για κάθε χριστιανό.

Η ΔΙΑΘΗΚΗ του παπα- ΦΩΤΗ του ΛΑΥΡΙΩΤΗ

Αγιασμός είναι αυτή η θάλασσα με τόσους που σφάχτηκαν εδώ στην Σμύρνη

πηγή

proskynitis

«Γιά τόν Χριστό καί τήν Παναγία ἦρθα στό πανηγύρι σας, δέν ἦρθα γιά νά προβάλλω τά παπούτσια μου».

Ο παπα-Φώτης ἐρχόταν τακτικὰ μὲ τὰ πόδια στὸ σπίτι μου. Ἦταν πτωχὸς καὶ ἀφιλάργυρος. Προτιμοῦσε νὰ δίνει τὰ χρήματά του σὲ ὅποιον τοῦ τὰ ζητοῦσε καὶ νὰ ὑποφέρει, παρὰ νὰ τὰ κουβαλάει. Στὴ Μυτιλήνη τὰ γυφτάκια μόλις τὸν ἔβλεπαν ἔκαναν τὴν τρελή χαρά τους. Ήξεραν ὅτι ἄν ὁ παπα-Φώτης ἔχει χρήματα θὰ τοῦ τὰ πάρουν μέχρι τελευταίας δεκάρας, ποὺ λέμε. Κάποτε μπροστά μου συνέβη ὁ παπα-Φώτης νὰ περικυκλωθεῖ ἀπὸ τὰ γυφτάκια. Τοῦ ζητοῦσαν χρήματα. Ἐκεῖνος ἀφοῦ κυριολεκτικὰ ἄδειασε τὶς τσέπες του καὶ τοὺς ἔδωσε ὅ,τι κουβαλοῦσε ἔφυγε ἀτάραχος. Ἀγαποῦσε ὑπερβολικὰ τὰ παιδιά.

Τῆς κόρης μου τὸν γυιὸ τὸν ἐβάπτισε ὁ παπα-Φώτης. Ἤθελε ἡ κόρη μου ὁπωσδήποτε ὁ παπα-Φώτης νὰ βαπτίσει τὸ παιδί της γιατὶ ἔλεγε ὅτι θὰ πάρει χάρη ἀπὸ τὸν ἴδιο καὶ θὰ γίνει ταπεινὸ ὅπως ἦταν καὶ ὁ παπα-Φώτης. Τὸ ἐγγονάκι μου τὸ βάπτισε στὸν Ταξιάρχη τοῦ Μανταμάδος καὶ τὸ ἔβγαλε Ἄγγελο-Παναγιώτη. Ὁ παπα-Φώτης πρίν, κατὰ καὶ μετὰ τὴν βάπτιση ἦταν μέσα στη χαρά του. Πολὺ χάρηκε γιὰ τὴν πρόσκληση τῆς κόρης μου νὰ βαπτίσει ἐκεῖνος τὸ παιδί της. Τὸ θεώρησε μεγάλη τιμή. Κάθε φορὰ ποὺ θὰ μὲ ἔβλεπε μοῦ ἔλεγε: «Τὸ παιδὶ καὶ τὰ μάτια σας!».

«Τί νά φοβηθῶ; Πῆγα στο ἐρειπωμένο μοναστήρι τό βράδυ μπάς καί δῶ τόν Ἄγιο Δημήτριο…» (Παπα-Φώτης Λαυριώτης)

Mᾶς διηγήθηκε ή πολυτάλαντος καὶ πατριώτισσα συγγραφέας τῆς Λέσβου, κ. Βασιλική Ράλλη τὰ ἀκόλουθα:
«Ο παπα-Φώτης ήταν ἕνας Ἅγιος ἄνθρωπος του Θεού. Κάθε χρόνο όργανώνεται ἀπὸ τὴ Μυτιλήνη μία προσκυνηματικὴ ἐκδρομὴ γιὰ τὰ Μοσχονήσια γιὰ τὴν ἑορτὴ τῆς ἀναμνήσεως τοῦ ἐν Χώναις θαύματος, στὶς 6 Σεπτεμβρίου. Πρίν ἀρρωστήσει ὁ παπα-Φώτης ἦλθε μαζί μας. Ἡ ἀγάπη του για τὶς ἀλησμόνητες πατρίδες ἦταν μεγάλη. Ὅλοι μας είχαμε τακτοποιήσει γιὰ τὰ τῆς παραμονῆς μας.
Ὁ παπα-Φώτης ὅμως παρόλο ποὺ ἦταν προγραμματισμένο νὰ παραμείνει κι αὐτὸς στὸ ξενοδοχεῖο, ἐκεῖνος προτίμησε νὰ πάει νὰ κοιμηθεῖ μέσα στὰ ἐρείπια τοῦ ἐγκαταλελειμμένου ἀρχαίου μοναστηριοῦ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὰ Σέληνα (ἡ κανονική ὀνομασία τῆς Μονῆς εἶναι Ἀσέληνα ἐπειδὴ τὸ μοναστήρι βρίσκεται μέσα σὲ μιὰ πυκνὴ βλάστηση ποὺ κρύβει τὸ κτιριακό συγκρότημα ἀπὸ τὸ φῶς τῆς Σελήνης, γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ πῆρε τὴν ὀνομασία Ἀσέληνα καὶ ἀπὸ τὴν παραφθορά τῆς λέξεως λέγεται σήμερα Σέληνα).

Όταν ο παπα-Φώτης συνάντησε στη Νομαρχία Λέσβου τον Πρέσβη των ΗΠΑ

Σχεδόν 24 χρόνια - ένα τέταρτο του αιώνα - πριν, Σεπτέμβριος 1998. Τη Μυτιλήνη επισκέπτεται για δεύτερη φορά στη θητεία του ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην Ελλάδα Νίκολας Μπερνς. Ένας από τους προορισμούς του και η Νομαρχία Λέσβου για συνάντηση με τον τότε Νομάρχη Αλέκο Μαθιέλλη.

Οι δημοσιογράφοι της εποχής σπεύσαμε όπως ήταν φυσικό στη Νομαρχία, αναμένοντες τον Αμερικανό Πρέσβη. Και τι δεν ήταν τότε στο προσκήνιο (και στο παρασκήνιο) της επικαιρότητας αν και οι περισσότεροι ζούσαμε στον έβδομο ουρανό μιας επίπλαστης ευημερίας από τον οποία λίγα χρόνια μετά απαξάπαντες κατακρημνίσαμε.

"Παπα - Φώτης Λαυριώτης, ο δια Χριστόν σαλός" - Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης Κάσσος

Ομιλία με προσωπικές εμπειρίες του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Θεοφάνη Κάσσου, Καθηγουμένου της Ι.Μ. Αγίου Νικολάου Αναπαυσά Μετεώρων με θέμα: "Παπα - Φώτης Λαυριώτης, ο δια Χριστόν σαλός". proskynitis

Ο παπα-Φώτης ήταν κάθετα αρνητικός στις εκτρώσεις

Αρχιμ. Αθανάσιος Μισσός

Ο παπα-Φώτης ήταν κάθετα αρνητικός στις εκτρώσεις. Υποστήριζε πως η κάθε έκτρωση είναι φόνος.

Αυτό δηλαδή που και η Εκκλησία τονίζει. Γι’ αυτό κατά καιρούς έστελνε αυστηρές επιστολές στους μαιευτήρες της πόλης μας, όταν μάθαινε πως είχαν προβεί σε έκτρωση.

Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσε ήταν βαρύ ομολογουμένως. Στη συνέχεια καταγράφε ορισμένα μόνο αποσπάσματα από μερικές επιστολές του, χωρίς καμία αλλοίωση ή ορθογραφική διόρθωση:

Ο παπά-Φώτης ή μεγάλος τρελός είναι ή μεγάλος Άγιος και μας δουλεύει όλους.

Η Μητρόπολη Μυτιλήνης κρατούσε σε απόσταση τον Παπα-Φώτη τον Λαυριώτη
Ένα βράδυ γυρνώντας ο μητροπολίτης από κάποιο χωριό τον είδε να περπατάει μόνος του μέσα στη βροχή.

Ο παπα-Φώτης για τις ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

Ο παπα-Φώτης ήταν κάθετα αρνητικός στις εκτρώσεις. Υποστήριζε πως η κάθε έκτρωση είναι φόνος.
Αυτό δηλαδή που και η Εκκλησία τονίζει. Γι' αυτό κατά καιρούς έστελνε αυστηρές επιστολές στους μαιευτήρες της πόλης μας, όταν μάθαινε πως είχαν προβεί σε έκτρωση.
Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσε ήταν βαρύ ομολογουμένως. Στη συνέχεια καταγράφω ορισμένα μόνο αποσπάσματα από μερικές επιστολές του, χωρίς καμία αλλοίωση ή ορθογραφική διόρθωση:

«Είμαι ο παπά Φώτης, να πας να ανάψεις ένα κεράκι απέναντι και μετά να πας σχολείο».

Παιδάκι μικρό, μόλις είχα πάει στο 1ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης. Το παιχνίδι σε πρώτο πλάνο για μας. Ποδόσφαιρο στο αλσάκι, βόλεϊ, πειράγματα και οτιδήποτε άλλο μας έδινε χαρά και γέλιο.
Μια μέρα, από αυτές τέλη Σεπτεμβρίου με πολύ ήλιο έπαιζα ποδόσφαιρο στο αλσάκι, όπου ξαφνικά όλοι οι συμμετέχοντες έφυγαν από το «τερέν» για να πάνε στα κάγκελα. Φωνές, γέλια, γιουχαΐσματα, αλλά εγώ αδυνατούσα να καταλάβω τι γινόταν. Ένας κακοντυμένος άνθρωπος στα μαύρα ήταν αποδέκτης όλων αυτών, που όμως με ήρεμο τρόπο έδινε την ευχή του σε όσους γελούσαν μαζί του.