Μεγάλη Παρασκευή. Η ημέρα του θανάτου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Η πιο θλιβερή ημέρα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Θλιβερή και σωτήρια, ταυτόχρονα.
Γιατί;
Ας θυμηθούμε το προκείμενον της ακολουθίας της Στ΄ ώρας, που διαβάζεται κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή: «Ὁ ἐν ἕκτῃ ἡμέρᾳ τε καὶ ὤρᾳ, τῷ Σταυρῷ προσηλώσας, τὴν ἐν τῷ Παραδείσῳ τολμηθεῖσαν τῷ Ἀδὰμ ἁμαρτίαν, καὶ τῶν πταισμάτων ἡμῶν τὸ χειρόγραφον, διάρρηξον Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ σῶσον ἡμῶν». Αυτό το τροπάριο βασίζεται σε ένα στίχο από την Αγία Γραφή της Καινής Διαθήκης: «…καὶ ὑμᾶς, νεκροὺς ὄντας ἐν τοῖς παραπτώμασι καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα, ἐξαλείψας τὸ καθ' ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν, καὶ αὐτὸ ἦρεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλώσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ· ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ, θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ» (Κολ. 2:13–15).
