Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (11 - τελευταῖον)

 ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

ΠΟΙΑ Η ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

 Παρουσιάσαμε τὰ τέσσαρα γνωρίσματα τῆς ᾿Εκκλησίας: Μία, ἁγία, καθολικὴ καὶ ἀποστολική. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ γίνεται λόγος γιὰ πολλὲς ᾿Εκκλησίες, τίθεται τὸ ἐρώτημα: ᾿Απὸ τὶς πολλὲς ᾿Εκκλησίες, ποία εἶνε ἡ ἀληθινή, ποία ἔχει τὰ τέσσαρα γνωρίσματα;

 Δὲν εἶνε ἐγωισμὸς ἡμῶν τῶν ᾿Ορθοδόξων, δὲν εἶνε ὑπεροψία, δὲν εἶνε ναρκισσισμός, ὅπως ἰσχυρίσθηκαν κακοὶ ἐκπρόσωποι τῆς ᾿Εκκλησίας, ἀλλ᾽ εἶνε ὁμολογία πίστεως ἡ διακήρυξις, ὅτι ἡ ἀληθινὴ ᾿Εκκλησία εἶνε ἡ Ὀρθοδοξία. Αὐτὴ ἔχει τὰ τέσσαρα γνωρίσματα, ποὺ ἀναφέρονται στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (10)

 ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

 

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ

 Καθολικὴ ὀνομάζεται ἡ ᾿Εκκλησία, διότι ἔχει ἱδρυθῆ «ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ᾿Αποστόλων ..., ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ» (Ἐφ. 2:20). Ὁ Πάπας ἐπικαλεῖται τὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Πέτρο, «Σὺ εἰ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ᾿Εκκλησίαν» (Ματθ. 16:18), καὶ ἰσχυρίζεται, ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία ἔχει οἰκοδομηθῆ ἐπάνω στὸν Πέτρο, τοῦ ὁποίου δῆθεν εἶνε ὁ μόνος διάδοχος. ᾿Αλλ᾽ ὁ Πάπας παρερμηνεύει τὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστὸς δὲν εἶπε, ὅτι θὰ οἰκοδομήσῃ τὴν ᾿Εκκλησία ἐπάνω στὸν Πέτρο, ἀλλ᾽ ἐπάνω στὴν πέτρα. Ἄλλο Πέτρος καὶ ἄλλο πέτρα. Ὁ Πέτρος εἶνε πρόσωπο, ἡ πέτρα εἶνε πρᾶγμα, εἶνε ἡ ὁμολογία πίστεως στὸν ᾿Ιησοῦ ὡς Χριστὸ (Μεσσία) καὶ Υἱὸ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. Στὸ χωρίο Ἐφ. 2:20, ποὺ παραθέσαμε, ὁ Παῦλος λέγει, «ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ᾿Αποστόλων». Ὄχι ἕνας ᾿Απόστολος, ὁ Πέτρος, ἀλλ᾽ ὅλοι οἱ ᾿Απόστολοι ἀποτελοῦν «τὸν θεμέλιον» τῆς ᾿Εκκλησίας (Βλέπε καὶ ᾿Αποκ. 21:14). Στὸ αὐτὸ χωρίο ὁ Παῦλος λέγει ἐπίσης, ὅτι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς ᾿Εκκλησίας εἶνε ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός (Βλέπε καὶ Α΄ Κορ. 3:11). Μεγάλος θεμέλιος ὁ Χριστὸς ὡς Θεός, δευτερεύοντες θεμέλιοι οἱ ᾿Απόστολοι, διὰ τῶν ὁποίων ὁ Χριστὸς ἵδρυσε τὴν ᾿Εκκλησία του.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (9)

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

 ΚΑΘΟΛΙΚΗ

 Καθολικὴ ὀνομάζεται ἡ ᾿Εκκλησία μὲ τοπικὴ ἔννοια, καὶ κυρίως μὲ τροπικὴ ἔννοια.

 Μὲ τοπικὴ ἔννοια ἡ Ἐκκλησία ὀνομάζεται καθολική, διότι δὲν περιορίζεται σὲ ἕνα ἔθνος, ὅπως ἡ ᾿Ιουδαϊκὴ Συναγωγή, ἀλλ᾽ ἐπεκτείνεται σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Σκοπὸς τῆς ᾿Εκκλησίας εἶνε νὰ περιλάβῃ στοὺς κόλπους της, εἰ δυνατόν, ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. ᾿Εξαπλώθηκε δὲ καὶ περιέλαβε στοὺς κόλπους της ἀνθρώπους ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο, ἀπὸ περάτων ἕως περάτων τῆς γῆς. Ἤδη κατὰ τὴν ἐποχὴ τῶν ᾿Αποστόλων τὸ Εὐαγγέλιο εἶχε διαδοθῆ καὶ ἡ ᾿Εκκλησία εἶχε ἱδρυθῆ σὲ ὅλη τὴν τότε γνωστὴ οἰκουμένη. Τώρα δὲ τὸ Εὐαγγέλιο εἶνε διαδεδομένο καὶ ἡ ᾿Εκκλησία εἶνε ἱδρυμένη καὶ στοὺς νέους τόπους τοῦ πλανήτου, ποὺ ἀνακαλύφθηκαν κατὰ τοὺς νεωτέρους χρόνους. 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (8)

 ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

 ΑΓΙΑ

 Ἡ Ἐκκλησία εἶνε ἁγία γιὰ πολλοὺς λόγους. Ὁ Θεός, στὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ ᾿Εκκλησία καὶ γι᾽ αὐτὸ ὀνομάζεται «᾿Εκκλησία τοῦ Θεοῦ», εἶνε ἅγιος.

 Ὁ Χριστός, ὁ ἐνανθρωπήσας Θεός, ὁ ἱδρυτὴς τῆς ᾿Εκκλησίας, εἶνε ἅγιος καὶ κατέστησε τὴν ᾿Εκκλησία ἁγία. «Ἠγάπησε τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς, ἵνα αὐτὴν ἁ γ ι ά σ ῃ, καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι, ἵνα παραστήσῃ αὐτὴν ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ᾿Εκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ᾽ ἵνα ἦ ἁ γ ί α καὶ ἄμωμος» (Εφ. 5:25-27).

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (7)

 ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

 Ἕνας οἶκος,
μία οἰκοδομή, ἕνας ναός

•  «Ταῦτά σοι γράφω... ἵνα εἰδῇς πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι, ἥτις ἐστὶν Ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος, στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α΄ Τιμ. 3:14-15).

Κατὰ τὸ σπουδαιότατο τοῦτο χωρίο ὑπάρχει ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ, ἡ οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ, ἡ ᾿Εκκλησία τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀληθινοῦ, ἡ ὁποία εἶνε ὁ στῦλος καὶ ἡ στερεὰ θάσι τῆς ἀληθείας. Ἕνας οἶκος ἢ μία οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ, μία Ἐκκλησία, ἡ ὁποία κατέχει, ἐγγυᾶται καὶ στηρίζει τὴν ἀλήθεια.

•  «Χριστὸς δὲ ὡς Υἱὸς ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, οὗ οἶκός ἐσμεν ἡμεῖς» (Ἐβρ. 3:6. Βλέπε καὶ 10:21).

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (6)

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

  Ἕνα σῶμα

•  «Οἱ πολλοὶ ἕ ν  σ ῶ μ ά  ἐσμεν ἐν Χριστῷ» (Ρωμ. 12:5).

Οἱ πολλοί, τὸ σύνολο τῶν πιστῶν, ἀποτελοῦμε ἕνα σῶμα, ἠθικὸ καὶ μυστικό, μία Ἐκκλησία.

•  «Εἷς ἄρτος, ἕ ν  σ ῶ μ α  οἱ πολλοί ἐσμεν· οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν» (Α΄Κορ. 10:17).

Οἱ πολλοί, οἱ πάντες, ὅλοι οἱ πιστοί, εἴμεθα ἕνα σῶμα, ἠθικὸ καὶ μυστικό, μία ᾿Εκκλησία, διότι ὑπάρχει ἕνας ἄρτος, ὁ Χριστός, ἀπὸ τὸν ὁποῖο μεταλαμβάνουμε.

•  «Ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους. Καὶ οὗς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους κλπ.» (Α΄ Κορ. 12:27-28).

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (5)

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

 Νύμφη

•  «Ὁ ἔχων τ ὴ ν  ν ύ μ φ η ν νυμφίος ἐστίν» (Ἰωάν. 3:29).

Αὐτὸ τὸ λόγο ὁ ᾿Ιωάννης ὁ Πρόδρομος λέγει γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ ὅσους πιστεύουν στὸ Χριστό. Δὲν λέγει, «ὁ ἔχων τὰς νύμφας», ἀλλὰ λέγει, «ὁ ἔχων τὴν νύμφην». Ἕνας εἶνε ὁ νυμφίος, ὁ Χριστὸς ὡς Θεός, καὶ μία εἶνε ἡ νύμφη τοῦ Χριστοῦ, τὸ σύνολο τῶν πιστευόντων στὸ Χριστό, ἡ ᾿Εκκλησία.

•  «Ἡρμοσάμην ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ ἁ γ ν ὴ ν παρθένον παραστῆσαι τῷ Χριστῷ» (Β΄ Κορ. 11:2).

Ὑπὸ «ἕνα ἄνδρα» ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ ἐδῶ, ἐννοεῖ τὸ Χριστὸ ὡς μοναδικὸ νυμφίο, ἐπειδὴ εἶνε ὁ μοναδικὸς Θεός. Καὶ ὑπὸ «ἁγνὴν παρθένον» ἐννοεῖ τοὺς πιστούς, τὴν ᾿Εκκλησία, ποὺ συνέδεσε μὲ τὸ Χριστὸ ὡς νύμφη τοῦ Χριστοῦ (᾿Ιδὲ καὶ Ἐφ. 5:25-27).

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (4)

 ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

 Μία ποίμνη

•  «Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι, καὶ γενήσεται μ ί α  π ο ί μ ν η, εἷς ποιμήν» (Ἰωάν. 10:16).

Αὐτὸς ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, τὸν ὁποῖο πολλοὶ παρερμηνεύουν, νομίζοντας, ὅτι δὲν ἐκπληρώθηκε ἀκόμη καὶ ἀναμένεται ἡ ἐκπλήρωσί του, σημαίνει: Ἔχω καὶ ἄλλα πρόβατα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶνε ἀπ᾽ αὐτὴ τὴ μάνδρα, τὴν ᾿Ιουδαϊκή. Τὰ ἄλλα πρόβατα εἶνε ἐθνικοί. Καὶ ἐκεῖνα πρόκειται νὰ ὁδηγήσω, καὶ θὰ ὑπακούσουν στὴ φωνή μου, καὶ θὰ ἑνωθοῦν μαζί σας στὴν πίστι καὶ θὰ γίνῃ μία ποίμνη, ἕνας ποιμήν. Ὃ ἕνας ποιμὴν εἶνε ὁ Χριστός, καὶ ἡ μία ποίμνη εἶνε ἡ Ἐκκλησία, ἀποτελουμένη ἀπὸ πιστοὺς τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ τοῦ ἐθνικοῦ κόσμου. Βλέπε καὶ ᾿Ιωάν. 11:52.
Ὅπως στὸ σχολιασθὲν χωρίο γίνεται λόγος γιὰ μία ποίμνη, ἔτσι σὲ ἄλλα χωρία γίνεται λόγος γιὰ «ποίμνιον», ὄχι ποίμνια (Πράξ. 20:29, Α΄ Πέτρ. 5:2, 3).

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου, Ἔκδοσις Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολικῆς Ἀδελφότητος «Ὁ ΣΤΑΥΡΟΣ», ΑΘΗΝΑΙ 2008

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (3)

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

᾿Εκκλησία (ὄχι ᾿Εκκλησίαι)

•  «Σ ὺ  ε ἰ  Π έ τ ρ ο ς καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν Ἐ κ κ λ η σ ί α ν, καὶ πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Ματθ. 16:18).

Ὁ Χριστὸς δὲν εἶπεν, «οἰκοδομήσω μου τὰς ᾿Εκκλησίας», ἀλλ᾽ εἶπεν, «οἰκοδομήσω μου τὴν Ἐ κ κ λ η σ ί α ν». Μία λοιπὸν ᾿Εκκλησία ἵδρυσε ὁ Χριστός, ὄχι πολλές. Καὶ ἵδρυσε τὴν Ἐκκλησία «ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ», ἐπάνω δηλαδὴ σ᾽ αὐτὴ τὴν πίστι, ποὺ ὡμολόγησε ὁ Πέτρος, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶνε «ὁ Χ ρ ι σ τ ὸ ς  ὁ  Υ ἱ ὸ ς  τ ο ῦ  Θ ε ο ῦ τοῦ ζῶντος» (Ματθ. 16:16).

•  «Σαῦλος ἐλυμαίνετο τὴν Ἐ κ κ λ η σ ί α ν» (Πράξ. 8:3).

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (2)

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου

  ΜΙΑ
Δέν ὑπάρχουν πολλὲς ᾿Εκκλησίες, ὅπως νομίζουν καὶ ἰσχυρίζονται πεπλανημένοι, αἱρετικοὶ καὶ αἱρετίζοντες. Ὑπάρχει μία μόνον ᾿Εκκλησία. Τοῦτο διδάσκει τὸ θεόπνευστο κείμενο τῆς Πίστεώς μας, ἡ ᾿Αγία Γραφή, Καινὴ καὶ Παλαιὰ Διαθήκη.

Ἱερουσαλήμ, ὄρος,
οἶκος, βασιλεία

Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ Ἐκκλησία προφητεύεται καὶ προεικονίζεται διὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, στὴν ὁποία ἔρχεται τὸ φῶς καὶ ἀνατέλλει ἡ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ πορεύονται τὰ ἔθνη, γιὰ ν᾿ ἀπολαύσουν τὸ φῶς καὶ τὴ δόξα (Ἡσ. 60:1-4. Πρβλ. ᾿Αποκ. 21:24). Ὅπως δὲ ἡ Ἱερουσαλὴμ νοεῖται ὡς πόλις μία, ἔτσι καὶ ἡ νέα Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ τὰ ἔθνη, νοεῖται ὡς ᾿Εκκλησία μία, μοναδική. ᾿Επίσης στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ ᾿Εκκλησία προφητεύεται καὶ προεικονίζεται ὡς ὄρος μέγα, καὶ ὡς οἶκος τοῦ Θεοῦ, ὅπου συνάζονται ὅλα τὰ ἔθνη (Ἡσ. 2:2-3, Μιχ. 4:1-2. Πρβλ. Δαν. 2:35). Ἕνα ὄρος, ἕνας οἶκος, μία ᾿Εκκλησία.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (1)

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ι. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Θεολόγου - Φιλολόγου  

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, τὴν ὁποίαν ὁ ἐνανθρωπήσας Κύριος καὶ Θεὸς ἀπέκτησε μὲ τὸ ἴδιο του τὸ αἷμα (Πράξ. 20:28), καὶ διὰ τῆς ὁποίας φανερώνεται ἡ πολυποίκιλη σοφία τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων συμφώνως πρὸς τὸ μυστικὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀπόφασί του πρὸ αἰώνων (ἘΦ. 3:9-11), εἶνε ὅλων τῶν ἱδρυμάτων τὸ ἀσυγκρίτως μεγαλύτερο, σπουδαιότερο καὶ θαυμαστότερο γιὰ ὅσους ἔχουν «νοῦν Χριστοῦ» (Α΄ Κορ. 2:16). ᾿Αλλ᾽ ὡς πρὸς τὴν ᾿Εκκλησία ὑπάρχει ἐσφαλμένη ἀντίληψι καὶ σύγχυσι σὲ πολλούς, ἀκόμη καὶ μορφωμένους καὶ ἐπιστήμονες. Πολλοὶ γνωρίζουν πολλά, ἀλλὰ δὲν γνωρίζουν τὸ πρῶτο καὶ μεγαλύτερο μετὰ τὸ Θεό, τὴν ᾿Εκκλησία τοῦ Θεοῦ. Πολλοὶ νομίζουν, ὅτι ᾿Εκκλησία εἶνε τὸ ἱερατεῖο, καὶ μάλιστα οἱ ᾿Επίσκοποι. Ὁ λαός, τὸ κύριο σῶμα τῆς ᾿Εκκλησίας, θεωρεῖται ὡς ἀμελητέα ποσότης! Πολλοὶ νομίζουν, ὅτι ὑπάρχουν πολλὲς ᾿Εκκλησίες, ὄχι μόνο μία. Ὅλες τὶς Χριστιανικὲς Ὁμολογίες, ἀσχέτως δογματικῶν διαφορῶν, ἐκλαμβάνουν ὡς Ἐκκλησίες. Καὶ ὁ Μονοφυσιτισμὸς ᾿Εκκλησία, καὶ ὁ Παπισμὸς ᾿Εκκλησία, καὶ ὅλες οἱ παραφυάδες τοῦ Προτεσταντισμοῦ ᾿Εκκλησίες! Ἐπίσκοπος τῆς ᾽Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μανιώδης οἰκουμενιστής, δήλωσε: «Δὲν μποροῦμε νὰ εἰποῦμε, ὅτι ὁ Προτεσταντισμὸς δὲν εἶνε ᾿Ἐκκλησία»! Τὸν 20ὸ αἰῶνα δημιουργήθηκε Ὀργανισμὸς αἱρέσεων μὲ αἱρετικὸ καὶ τὸ ὄνομα: