Τὸ Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους στὸ Ἅγιο Ὅρος (1908)

Τὸ 1908, μιὰ θανατηφόρα ἐπιδημία (πιθανῶς χολέρας ἢ τύφου) ξέσπασε στὸ Ἅγιον Ὅρος, ἀπειλῶντας τοὺς Μοναχούς.
Οἱ Μοναχοὶ ζήτησαν νὰ μεταφερθεῖ ἡ Τιμία Κάρα τοῦ Ἁγίου ἀπὸ τὴν Μονὴ Ἁγίου Στεφάνου τῶν Μετεώρων. Μόλις τὸ ἱερὸ λείψανο ἔφτασε στὸ Πρωτάτο (τὸν κεντρικὸ ναό τῶν Καρεῶν), τελέστηκε ὁλόκληρη ἀγρυπνία. Ἡ ἀσθένεια ἐξαφανίστηκε ἀμέσως.
Ἀπὸ τότε, ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος εἶναι ὁ μόνος Ἅγιος (μαζὶ μὲ τὴν Παναγία) γιὰ τὸν ὁποῖο γίνεται κοινὴ ἀγρυπνία ἀπὸ ὅλες τὶς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους κάθε χρόνο.

Όταν ζούμε ως χριστιανοί στον κόσμο αυτό, πειθόμαστε ότι η σκέψη του κόσμου δεν συμπίπτει πουθενά με τον Χριστό

Θα σας πω κάτι φοβερό. Όταν ζούμε ως χριστιανοί στον κόσμο αυτό, πειθόμαστε ότι η σκέψη του κόσμου δεν συμπίπτει πουθενά με τον Χριστό. Και η πορεία της δικής μας σκέψεως δεν συμπίπτει καθόλου με τη σκέψη του κόσμου.

 Πρόσφατα διαβάσαμε στον Βίο του Μεγάλου Παχωμίου ότι, όταν η μία ή η άλλη επιδημία αφαιρούσε πολλές ζωές μοναχών, αυτοί το θεωρούσαν ως συγκομιδή αγίων. Ενώ για άλλους αυτό αποτελεί συμφορά…

Στην αρχή του πολέμου, όταν ήδη υπήρχε απειλή της εισβολής των Γερμανών και των Βουλγάρων στην Ελλάδα, ήρθε στη μνήμη μας κάποια προφητεία, ότι θα έρθουν εχθροί και θα εξολοθρεύσουν όλους τους αγιορείτες μοναχούς. Και τι αντιδράσεις προκλήθηκαν! Ήμουν ακόμη στο μοναστήρι. Όλοι φοβούνταν τον καιρό εκείνο.
Ο πνευματικός μου όμως αρχιμανδρίτης Κήρυκος είπε:

Ο Οσιος Νικάνωρ σώζει την Κοζάνη από την ισπανική γρίππη (1918)

Η Ιερά Μητρόπολις Σερβίων και Κοζάνης και ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικάνορος Κοζάνης αναμιμνήσκεται του θαύματος του αγίου Νικάνορος στην πόλη της Κοζάνης και στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Ο άγιος έσωσε τότε τον λαό από την πανδημία της ισπανικής γρίπης, όπως έσωσε, άλλωστε, και τα Σέρβια από πανούκλα το 1730.

Για να μην επηρεαστεί το ηθικό των πολιτών, λόγω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν καταγράφηκε η θανατηφόρος πορεία του ιού της γρίπης από τον ευρωπαϊκό τύπο, αφήνοντας έτσι το τοπίο θολό για την εξάπλωση και τα θύματά της. Εξαίρεση αποτέλεσε η λεπτομερής καταγραφή της νόσου στην ουδέτερη Ισπανία, γι’ αυτό και ονομάστηκε «ισπανική».

Ανάμνηση Θαύματος της Αγίας Βαρβάρας στη Λευκάδα

Στη δεκαετία του 1920 η ευλογιά ήταν μια θανατηφόρα πανδημία στην Ελλάδα, που είχε τις ρίζες της στην αρχαιότητα, και προκαλούσε καθημερινά θανάτους.
Το ελληνικό κράτος φαινόταν ανίκανο να αναπτύξει έναν ανθευλογιακό αγώνα, λόγω πολιτικών και οικονοµικών δυσκολιών.
Και οι άνθρωποι είχαν στραφεί στην πίστη, προκειμένου να βρουν τη χαρά της θεραπείας.
Στο νησί της Λευκάδας, το 1922, ο επιπολασμός της ευλογιάς αφάνιζε τον έναν μετά τον άλλον τους κατοίκους.

Ὅταν ὁ ἄθεος δικτάτορας τῆς Ἀλβανίας Ἐνβέρ Χότζα διέταξε νὰ κοινωνήσουν τὰ παιδιά!

 

Μαρ 20 2020

Ψυχοφελή

Γράφει ὁ Λεωνίδας Παππάς, Πρώην πρόεδρος «Ὁμόνοιας»

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀπόφαση τῆς Δ.Ι.Σ. γιὰ τὴν μὴ τέλεση τῶν ἀκολουθιῶν, θυμήθηκα ἕνα περιστατικὸ πού μου εἶπε ἡ 86χρονη σήμερα Ἑλένη Κυριαζάτη (κόρη τοῦ Χρήστου Πυλιου). Μὲ τὴν ἐπικράτηση τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Ἀλβανίας ἐξορίστηκαν πολλὲς οἰκογένειες ἀντιφρονούντων στὴν Κρούγια (λίγα χλμ βόρεια τῶν Τιράνων). Τὸ 1946 στὸ στρατόπεδο έπιασε ἐπιδημία καὶ πέθαναν πάνω ἀπὸ 100 παιδιά, στὴν πλειοψηφία τοὺς ἑλληνόπουλα, μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ πρῶτος ξάδερφος τοῦ πατέρα μου Λευτέρης Παππάς μόλις 2 χρονῶν. 

ΟΙ ΕΠΙΔΗΜΙΕΣ ΕΥΛΟΓΙΑΣ, ΠΑΝΟΥΚΛΑΣ, ΧΟΛΕΡΑΣ ΚΑΙ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΤΟΝ 18ο ΚΑΙ 19ο ΑΙ. ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΣΜΥΡΝΙΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥΣ

 

Ιστορικά

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΙΝΤΖΟΓΛΟΥ-ΑΜΑΣΛΙΔΟΥ

Ἰατρός-συγγραφέας

ΟΙ ΕΠΙΔΗΜΙΕΣ ΕΥΛΟΓΙΑΣ, ΠΑΝΟΥΚΛΑΣ, ΧΟΛΕΡΑΣ

ΚΑΙ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΤΟΝ 18^ο ΚΑΙ 19^ο ΑΙ.

ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΣΜΥΡΝΙΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥΣ

    Ἡ εὐλογιὰ πρωτοεμφανίσθηκε τὸ 1350 π.Χ. στὴν Αἴγυπτο καὶ τὴν Ἀσία, ἔφθασε στὴν Εὐρώπη τὸν 5ο μὲ 7ο μ.Χ. αἰῶνα καὶ στὴν Ἀμερικὴ τὸν 16ο αἰῶνα, ὅπου ἀφάνισε 2 ἑκατομμύρια Ἀζτέκων. Τὸν 18ο αἰῶνα στὴν Εὐρώπη θανάτωσε 60 ἑκατομμύρια, ἐνῷ τὸ 1/3 ἀπὸ τοὺς ἐπιζήσαντες ἔμειναν τυφλοί. Τὸν 11ο αἰῶνα μιὰ Βουδίστρια καλόγρια ἐπιχείρησε πρώτη στὴν Κίνα νὰ κάνει ἕνα εἶδος ἐμβολιασμοῦ, ἐμφυσώντας στὴ μύτη σκόνη ποὺ κατασκεύαζε ἀπὸ δερματικὲς βλάβες εὐλογιᾶς. Ἡ πρακτικὴ αὐτὴ συνεχίσθηκε μέχρι τὸ 1800 σὲ πολλὲς χῶρες τῆς Ἀσίας, ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη, καί, παρ’ ὅλον ὅτι μὲ τὴ μέθοδο αὐτὴ τὰ 2-3% τῶν ἐμβολιαζομένων πέθαιναν, ἡ συχνότητα νόσησης καὶ τὰ θύματα τῆς εὐλογιᾶς μειώθηκαν πολύ.

1871-Για την απαλλαγή από κάθε λοιμική ασθένεια, καλούσαν την Τιμία Ζώνη της Παναγίας

 

Ψυχοφελή

Έτος 1871

Για την απαλλαγή από κάθε λοιμική ασθένεια,

καλούσαν την Τιμία Ζώνη της Παναγίας

ντοκουμέντα από επίσημα εκκλησιαστικά έγγραφα του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Έτος 1871

Τα σοκάκια της Κωνσταντινουπόλεως χειμάζονται από τη χολέρα. Η Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου εκ της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Αγίου Όρους καλείται εκτάκτως στη Βασιλεύουσα εκ μέρους του Πατριάρχου, όπου το ευσεβές χριστιανικό πλήρωμα εξέρχεται σωρηδόν, κατά χιλιάδες στους δρόμους και σύσσωμο, ώστε, «δεν εστάθη δυνατόν να διατηρηθή η δέουσα τάξις, αφ’ ενός μεν, δια την άπειρον συσσώρευσιν του Χριστιανικού λαού, αφ’ ετέρου δε, δια την έλλειψιν ικανών χωροφυλάκων και στρατιωτών».

O Άγιος Χαράλαμπος και η σωτηρία των Φιλιατρινών

+ Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη

   Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι κάποιο θαύμα τού Αγίου Χαραλάμπου που συνέβη το 1944.

Στην νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στην επαρχία Τριφυλίας, υπάρχει μία γραφική πόλις με 9.000 κατοίκους, τα Φιλιατρά. Πολιούχος της πόλεως είναι ο Αγιος Χα­ράλαμπος, και κάθε χρόνο στις 10 Φεβρουαρίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν του, και κατεβαίνουν σ’ αυ­τό και οι Φιλιατρινοί που μένουν στην Αθήνα.

Το θαύμα του Αγ.Χαραλάμπους και ο «Πανουκλογιάννης»

ΘΕΟΣ ΥΨΙΣΤΟΣ ΑΓΙΩ ΧΑΡΑΛΑΜΠΩ ΕΠΑΤΑΞΕΝ ΕΝΘΑΔΕ ΕΤΕΙ 1753 ΠΑΝΩΛΗΝ ΧΩΡΟΥΣΑΝ ΤΡΥΠΗ ΜΟΡΦΗ ΓΡΑΙΑΣ ΕΠΙΤΑΓΗ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΗΝ ΔΕ ΑΝΑΤΙΘΕΜΕΝ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΝΤΕΣ
Τα λόγια αυτά είναι χαραγμένα πάνω στη βάση του μαρμάρινου Σταυρού που συντροφεύει το εικονοστάσι του Αγίου Χαραλάμπους, πλάι στην εκκλησία της Αγίας Τριάδος, στην είσοδο του καταπράσινου χωριού της Τρύπης Λακωνίας, εκεί που αρχίζει η περίφημη Λαγκάδα του Ταϋγέτου.

Γιατί οι Όρθόδοξοι δέν πεθαίνουν;

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

ΜΟΝΑΧΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΟΥ

ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ  ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

Ὁ Κατηχητής τῆς Λουένας, ὑποδιάκονος τώρα Ἰωακείμ, μᾶς ἀνέφερε ἀκόμη γιά μιά ἐπιδημία πού ἐνέσκηψε στό χωριό τους πρίν ἀπό δέκα περίπου χρόνια. Οἱ ἄνθρωποι ἐβασανίζοντο σκληρά ἀπό διάρροια καί ἐμετούς. Τήν περίοδο τῆς ἐπιδημίας ἦταν μαζί τους καί ὁ ἰθαγενής ἱερεύς π.Ἰάκωβος, ὁ ὁποῖος τούς συμβούλεψε νά μποῦν ὅλοι στήν ἐκκλησία καί νά προσεύχονται πίνοντας μόνο Ἁγιασμό. Τραβοῦσαν κομποσχοίνι ὅλοι τους μέ τήν σειρά.

Γιατί τά παιδιά τῶν Ὀρθοδόξων δέν πεθαίνουν;

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

ΜΟΝΑΧΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΟΥ

ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ  ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

 «Τό ἔτος 1980 ἔπεσε μία ἐπιδημία ἱλαράς στό χωριό μας, μᾶς διηγεῖται ἡ μάμα Σταυρούλα. Ὅλα τά μικρά παιδιά προσβλήθηκαν ἀπό τήν ἀρρώστεια. Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί μαζευτήκα­με στήν ἐκκλησία μας, τῆς Ἁγίας Αναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας καί τήν παρακαλούσαμε νά σώσει τά παιδιά μας. Καί ἡ Αγία ἔκανε τό θαῦμα της. Ἐνῶ τά παιδιά τῶν ἄλλων οἰκογενειῶν πέθαιναν κάθε μέρα 25, ἀπό τά δικά μας τά παιδιά δέν πέθανε κανένα. Οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι τοῦ χωριοῦ τό ἀντελήφθησαν αὐτὸ καί μεταξύ τους ἀναρωτιοῦντο: "Γιατί τά παιδιά τῶν Ὀρθοδόξων δέν πεθαίνουν;" Ἀπό τότε μᾶς θεωροῦσαν μάγους καί ματαίως προσπαθήσαμε νά τούς ἐξηγήσουμε ότι ἡ δική μας Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Όταν τρομοκρατία και επιδημία ανταλλάσσουν ιδιότητες, ακολουθεί εμβολιασμός!

Τι διδασκόμαστε από τις επιθέσεις με άνθρακα μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

Είναι σήμερα ευρέως γνωστή η στενή συγγένεια της Αλ Κάιντα με τον κορωνοϊό. Όχι μόνο γιατί τόσο η πρώτη όσο και ο δεύτερος βαπτίσθηκαν σε κοινή νεοταξίτικη κολυμβήθρα λαμβάνοντας το ίδιο ακριβώς εκφοβιστικό παρατσούκλι, δηλαδή  του «αόρατου εχθρού», αλλά γιατί, μετά το τέλος της βάπτισής τους, ξεκίνησε ένας υβριδικός πόλεμος της Νέας Τάξης Πραγμάτων εναντίον της ανθρωπότητας, ο οποίος διεξήχθη καμουφλαρισμένα:

Ἡ Βλασφημία τοῦ Χρήστου Γιανναρὰ κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ο άνθρωπος αυτός θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους σημαντικότερους ορθόδοξους θεολόγους της εποχής μας!

Διαβάστε τι έγραψε στις 8-11-2020 στην Επιφυλλίδα της Καθημερινής:

«Πολλοί, πάρα πολλοί από τους εκκλησιαζόμενους, έχουν αρράγιστη την (ψυχολογική) βεβαιότητα ότι ο άρτος και ο οίνος της Ευχαριστίας δεν είναι δυνατό να μεταδίδουν τον θανατηφόρο ιό COVID-19, τον «κορωνοϊό». Εχουν ακούσει αναρίθμητα κηρύγματα «χριστιανικής» συμπεριφοράς, αλλά μάλλον δεν άκουσαν ποτέ τίποτα για τον τρόπο ύπαρξης που συνιστά την Εκκλησία.

Ἡ λιτανεία καὶ οἱ κάμπιες

Στο χωριό Ατσιπόπουλο Ρεθύμνης υπάρχει εξωκλήσι της Αγ. Ζώνης, σε ανάμνηση της θαυματουργικής λιτανείας, με την οποία χάθηκαν οι κάμπιες που κατέτρωγαν κάθε φυτό στην περιοχή το 19ο αιώνα. Η «επιδημία» αυτή από κάμπιες μάλλον είχε επεκταθεί σε όλο το νομό Ρεθύμνου ή έστω σε μεγάλο μέρος του, γιατί και στην επαρχία Αμαρίου (χωριό Άνω Μέρος) έχει καταγραφεί ανάμνηση της λιτανείας αυτής λίγο πριν το 1900 («όπου περνούσε η Αγία Ζώνη, οι κάμπιες πέφτανε από τα δέντρα πάνω στους ανθρώπους και μετά χάνονταν και δεν τις έβρισκαν ούτε στο έδαφος», μαρτυρία Γαρεφαλλίτσας Φωτάκη, 1902-1996, από τη μητέρα της)]

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΟΧΙ στη Νέα Συνθήκη Πανδημίας του Π.Ο.Υ.!

 https://enromiosini.gr/arthrografia/epikair/prosochi-ochi-sti-nea/

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Βυζάντιος σώζει τη Μυτιλήνη από την πανώλη (πανούκλα)

Τό θαῦμα τῆς διασώσεως τῆς πόλεως Μυτιλήνης ἀπό τήν πανώλη, μέ τήν θαυματουργική ἐπέμβαση τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου Νεομάρτυρος τοῦ Βυζαντίου, τοῦ Πολιούχου μας κατά τό ἔτος 1832.

Το ιστορικό του θαύματος:

Κυριακή τῶν Βαΐων: Ὅταν ὁ Ἅγιος Σπυρίδωνας ἔσωσε τό νησί τῆς Κέρκυρας ἀπό τή χολέρα.

Φωτό Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ
Λιτανεία σκηνώματος
 Ἁγίου Σπυρίδωνα
Κυριακή Βαΐων 17/4/2022

 Κέρκυρα, τό νησί τῶν Φαιάκων, ἡ νύμφη τοῦ Ἰονίου, τό νησί τῆς μουσικῆς, μά κυρίως τό νησί τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνα. Ἡ Κέρκυρα τήν Κυριακή τῶν Βαΐων πανηγυρίζει, γιορτάζει τό Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος τοῦ 1630, πού ἀπάλλαξε τή νῆσο ἀπό τήν πανώλη.

Ἀπό τό 1456 πού ἦρθε τό Ἅγιο Λείψανο τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνα στήν Κέρκυρα μέχρι καί σήμερα ἀποτελεῖ τόν πολυτιμότερο καί ἀδαπάνητο θησαυρό ὅλων τῶν Κερκυραίων. Εἶναι τά πάντα γιά τούς Κερκυραίους. Ὁ Ἅγιος εἶναι αὐτός πού καθημερινά, πάνω στήν λάρνακα τοῦ, ἀκούει εὐχαριστίες, θλίψεις, προβλήματα, αἰτήσεις, ἱκεσίες. Συλλέγει χαμόγελα καί τά κάνει προσευχές στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Συλλέγει δάκρυα καί μέ αὐτά καθαρίζει ψυχές πονεμένων. Γιά ὅλους ἔχει νά πεῖ κάτι στόν Θεό. Ὁλημερίς καί ὀλονυχτίς ἐργάζεται στό ἀμπελῶνα τοῦ κυρίου, μεταφέρει ὅλα τά αἰτήματα τῶν ἀνθρώπων πού μέ πίστη προσῆλθαν σ' αὐτόν, ἀπόδειξη τά λόγια ἑνός ἁπλοῦ, ἀλλά σοφοῦ πιστοῦ ἀνθρώπου, «Τ' Ἅγιο Κορμί, περπατάει καί τήν νύχτα, ἀλήθεια στό λέω, περπατάει, γιά δές τά πασούμια του, εἶναι λιωμένα στόν πάτο».

Η θανατηφόρα επιδημία της πανώλης και ο άγιος Σπυρίδωνας

Γύρω στα 1629-30 μ.Χ. καινούργια δοκιμασία έπληξε το ευλογημένο νησί της Κέρκυρας. Αρρώστια μεταδοτική και θανατηφόρα, το κτύπησε αυτή τη φορά χωρίς διάκριση και έλεος. Ήταν πανώλης (πανούκλα). Άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, πλούσιοι και πτωχοί προσβάλλονται καθημερινά από την επάρατη νόσο και πεθαίνουν τόσο στην πόλη, όσο και στην ύπαιθρο, τα χωριά. Η διοίκηση του νησιού με τα πρώτα κρούσματα σπεύδει να ψηφίσει και να διαθέσει ένα τεράστιο ποσό, για να περιορίσει την εξάπλωση της αρρώστιας. Άδικα όμως αγωνίζεται. Σε λίγο καιρό η ωραία Κέρκυρα πάει να ερημώσει.

Το θαύμα της Αγίας Παρασκευής στην Μάνδρα Θερμού το 1918.Η απαλλαγή από την θανατηφόρο γρίπη!

Το έτος, 1918 ξέσπασε επιδημία γρίπης, σε όλη την Ευρώπη, και σε όλη την Ελλάδα, η λεγόμενη “Ισπανική γρίπη”. Στην περιοχή δε του Θέρμου, η επιδημία γρίπης βρισκόταν σε μεγάλη έξαρση.

Καθημερινά και για τρεις μήνες περίπου, οι θάνατοι από τη γρίπη, όπως βεβαιώνονται από τα βιβλία της Εκκλησίας, ανέρχονταν σε δυο – τρεις – τέσσερις – πέντε – έξι ακόμα και δώδεκα την ημέρα. Η κατάσταση ήταν τραγική.

Οι ομολογίες των ανθρώπων που έζησαν, συγκλονιστικές εμπειρίες.

O εγκλεισμός ήταν το μεγαλύτερο λάθος της γενιάς μας

Γράφει ο Karol Sikora, Καθηγητής Ογκολογίας

Αυτοί που κράτησαν τα παιδιά εκτός σχολείου πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για τη ζημιά που συνεχίζουν να προκαλούν. Μια γενιά παιδιών απέτυχε εξαιτίας μιας φιλοσοφίας που επέτρεψε, ακόμη και ενθάρρυνε ένα βιομηχανικό επίπεδο  ταλαιπωρίας. Για ποιο λόγο; Για έναν ιό που δεν αποτελούσε σχεδόν καμία απειλή, σίγουρα δεν αποτελούσε μεγαλύτερο κίνδυνο από αυτόν που αντιμετώπιζαν καθημερινά στην κανονική ζωή πριν από τον Covid.