Ιερέας Χρήστος Γκότσης υπό κομμουνιστών σφαγιασθείς (+2 Οκτωβρίου 1944)

Ο π. Χρήστος Γκότσης του Νικολάου καταγόταν από τα Χαλκιά Τριφυλίας της Μεσσηνίας, από φτωχή οικογένεια. Είχε τελειώσει το Σχολαρχείο. Το 1925 χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος του Ιερού Ναού της Αγίας Τριάδος στο Μουζάκι της Μεσσηνίας. Έγινε καλός κληρικός και καλός οικογενειάρχης. Τον διέκρινε αγάπη για μελέτη και πόθος καταρτισμού. Συχνά έκανε κηρύγματα. Συνετέλεσε πολύ στην πνευματική πρόοδο του χωριού του. Το φιλοπρόοδό του πνεύμα τον παρακίνησε να αναλάβει λογιστής στο Συνεταιρισμό του χωριού του, όπου εργάστηκε σαν πρωτοπόρος.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης ως πέμπτη φάλαγγα των Σοβιετικών και η συγκρουσιακή πολιτική του ΚΚΕ που οδήγησε στον εμφύλιο.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης φοιτητής στην στρατιωτική ακαδημία της Μόσχας, πριν σταλεί κρυφά στην Ελλάδα να δρα ως πέμπτη φάλαγγα. Αυτά μετά τη «δράση» του το 1943-44 στη Στερεά Ελλάδα και την Αθήνα στα Δεκεμβριανά και την άμεση εμπλοκή του το 1946-49 ως Καπετάν Γιώτης σε εκατοντάδες δολοφονίες αμάχων και αιχμαλώτων στρατιωτών του Ελληνικού Στρατού!

«Όταν η Μόσχα φρόντιζε για την Ελλάδα.»

Έτσι θα μπορούσαν να πουν κάποιοι, όχι ως ουδέτερη διαπίστωση, αλλά ως κατηγορία και ερμηνεία μιας εποχής όπου οι μεγάλες δυνάμεις δεν έμεναν απλοί θεατές, αλλά επηρέαζαν βαθιά τις τύχες μικρότερων χωρών. Μέσα σε αυτή τη σκιά, προβάλλει η μορφή του Χαρίλαου Φλωράκη. Για τους αντιπάλους του, ήταν ένας άνθρωπος που υπηρέτησε μια ιδεολογία με διεθνή κέντρα για τους υποστηρικτές του, ένας αντάρτης που έδωσε τη ζωή του σε έναν αγώνα που θεωρούσε δίκαιο. Η αλήθεια της ιστορίας δεν γράφεται με μία φωνή γράφεται μέσα από τη σύγκρουση αυτών των αφηγήσεων.

Λαϊκός, πολιτικός: Μάσκες που κρύβουν την αλήθεια

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Προ ημερών ετελέσθη «πολιτική» κηδεία για την υπεραιωνόβια δευτέρα επίσημη  σύζυγο του Ανδρέα Παπανδρέου, Μαργαρίτα. Τί σημαίνει «πολιτική» κηδεία; Πρόκειται για νεολογισμό, που είναι μια μάσκα που κρύβει την αλήθεια. Πολιτικός – πολιτική, σύμφωνα με όλα τα λεξικά, είναι όρος για ό, τι έχει σχέση με την πολιτική, τους πολιτικούς ή/και τους πολίτες. Δηλαδή πρόκειται για το σύνολο των πολιτών, ανεξαρτήτως του τί πιστεύουν, προσωπικά. Επομένως κάθε κηδεία πολίτη είναι πολιτική. Σύμφωνα όμως με τον νεολογισμό και τον αυθαίρετο ορισμό που δίδεται, «πολιτική κηδεία» είναι του αθέου, που αρνείται την θρησκευτική την εξόδιο ακολουθία της Εκκλησίας. Κανονικά θα έπρεπε δηλαδή να λέγεται αθεϊστική κηδεία, αλλά επικρατεί ο προπαγανδιστικός ευφημισμός, δηλαδή μια μάσκα που κρύβει και ωραιοποιεί την αλήθεια.

Για τα 27.000.000 θύματα της Σοβιετικής Ένωσης

Τις τελευταίες ημέρες λόγω της επετείου της Τελικής Νίκης του Ελληνικού Στρατού στον Γράμμο, οι κομμουνιστές της Ελλάδος πρόβαλαν πάλι το παραμύθι ότι η Ευρώπη (και η Ελλάδα) ελευθερώθηκε από τους μπολσεβίκους της Σοβιετικής Ένωσης (ΣΕ) που είχε στον αγώνα με τον Ναζισμό 27.000.000 θύματα.

Αυτός ο αριθμός προέκυψε στατιστικά γιατί υπολογίστηκε ότι ο πληθυσμός της ΣΕ μεταξύ 1941 (196.716.000) και 1946 (170.548.000) ελαττώθηκε κατά 26.6 εκατομμύρια.

Ποιά όμως είναι η αλήθεια; Γιατί ελαττώθηκε ο πληθυσμός;

Η θυσία της Ελένης Γκατζογιάννη αποτελεί φάρο μνήμης και υπενθύμιση της βαρβαρότητας που έζησε ο λαός μας.

Στις 28 Αυγούστου 1948, η Ελένη Γκατζογιάννη, μια Ελληνίδα μάνα πρότυπο από το χωριό Λια της Θεσπρωτίας, εκτελείται από τις δυνάμεις του λεγόμενου «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος»... Κομμουνιστές.

Εν τη απουσία του συζύγου της, που εργαζόταν στην Αμερική, η Ελένη σήκωσε μόνη της το βάρος της οικογένειας και την ανατροφή των τριών παιδιών της.

π. Πέτρος Μινώπετρος: Όταν Συνάντησα τον Διάβολο

του πατέρα Πέτρου Μινώπετρου

 Αλεξάντρ Σολζενίτσιν: Γκουλάγκ ο Παράδεισος του Κομμουνισμού

Ο πατήρ Πέτρος Μινώπετρος στην ομιλία που ακολουθεί, αποτίνει φόρος τιμής και μνημόσυνο στον κορυφαίο συγγραφέα του 20ου αιώνα, Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (1918-1908). Όλη η πεζογραφία του Ρώσου μυθιστοριογράφου αποκαλύπτει τον τρόμο, τη φρίκη και το ζόφο της πιο ολοκληρωτικής εγκληματικής ιδεολογίας στην ιστορία της ανθρωπότητας με εκατοντάδες εκατομμύρια νεκρούς στον κόσμο. Ο ίδιος ο Σολζενίτσιν υπήρξε κρατούμενος και μάρτυρας των γκουλάγκ.

Ψηφιακός προσωπικός αριθμός και τραπεζικοί λογαριασμοί… ένα ρίσκο που δεν αξίζει να πάρεις

Η παρελθούσα και διεθνής εμπειρία μας δείχνει ότι όλα γίνονται για το καλό μας και τελικά θέλουν το κακό μας

Έχουν γραφεί και λεχθεί πολλά για τον Προσωπικό Αριθμό – Citizen Identification Number -, τις ψηφιακές ταυτότητες και ενώ το περιτύλιγμα φαίνεται ωραίο… όλα να βρίσκονται στο κινητό του καθενός και να συμπεριλαμβάνονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία… εντούτοις θα εστιάσουμε σε τρία ζητήματα που δεν αφορούν σενάρια συνωμοσίας ή δεν έχουν θρησκευτικό υπόβαθρο.

1) Χρειάζεται να περιλαμβάνονται τα οικονομικά στοιχεία του Πολίτη;
2) Χρειάζεται να περιλαμβάνονται υγειονομικά στοιχεία;
3) Χρειάζεται να συνδέονται όλα αυτά με τους τραπεζικούς λογαριασμούς του καθενός;

Τι ισχύει στο εξωτερικό και γιατί ο προβληματισμός είναι μεγάλος…

Στρατής Μυριβήλης: «Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει νά ’ναι Έλληνας».

Από ανθρώπους των γραμμάτων, σίγουρα όλοι έχετε ακούσει τον Ρίτσο, τον Βάρναλη, άντε και τον Λειβαδίτη. Τον Μυριβήλη, τον Παλαμά, τον Βαλαωρίτη, τον Καραγάτση και άλλες μορφές των ελληνικών γραμμάτων, λίγοι τους έχουν ακουστά. Βλέπετε, δεν ήταν αριστεροί, κι όποιος δεν είναι αριστερός στην σύγχρονη Ελλάδα, τον τρώει το μαύρο σκοτάδι της λησμονιάς.
Σαν σήμερα, το 1890, στην Συκαμιά της Λέσβου, γεννήθηκε ο Στρατής Μυριβήλης. Συμμετείχε εθελοντικά στους αγώνες της εθνικής ολοκλήρωσης το 1912-1913, στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και στην Μικρασιατική εκστρατεία. Μετά την καταστροφή, εγκαταστάθηκε στο νησί του, κι άρχισε να γράφει στις τοπικές εφημερίδες, πεζογραφήματα, ποιήματα, άρθρα και χρονογραφήματα.

Το Σύγχρονο «Κόκκινο Ημερολόγιο» και ο Θάνατος του Μήνα Υπερηφάνειας.

Μπράντον Σμιθ

Μετά την Μπολσεβίκικη Επανάσταση και την κατάληψη της Ρωσίας το 1917 (χρηματοδοτούμενη σε μεγάλο βαθμό από τις διεθνείς ελίτ), το νέο κομμουνιστικό καθεστώς επιδίωξε να εφαρμόσει αυτό που θα ονόμαζα «κορεσμό προπαγάνδας» - Μια χιονοστιβάδα πολιτικών που αποσκοπούσαν στην εξασφάλιση της πολιτικής εξουσίας του κόκκινου στρατού μέσω της κατασκευής ψευδούς συναίνεσης.

Βρέθηκαν τα οστά 23 πολιτικών κρατουμένων σε κομμουνιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης

Το κομμουνιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης της Salcia ,κοντά στην Μπραΐλα της Ρουμανίας λειτούργησε για δώδεκα χρόνια. Εκεί βρήκαν τον θάνατο τουλάχιστον 1500 άτομα μετά από φριχτά βασανιστήρια.

Έρχεται μια καταιγίδα, πιο τρομερή από τον κομμουνισμό. .

Έρχεται μια καταιγίδα, πιο τρομερή από τον κομμουνισμό. Ο κομμουνισμός, για παράδειγμα, παρήγαγε πολλούς αγίους. Οι Ρώσοι κομμουνιστές σκότωσαν τον ίδιο τους τον λαό, όπως οι Γερμανοί. Αυτό, για παράδειγμα, συνέβη στον Επίσκοπο Λούκα Βόινο-Γιασινέτσκι. Διαβάσαμε ένα βιβλίο για το μαρτύριό του, το οποίο του επέφεραν οι κομμουνιστές, και πώς τον ταπείνωσαν. Αυτό που πλησιάζει τώρα είναι χειρότερο. Είθε ο Κύριος να μας φυλάει όλους!

—  Παρθένιου Αγιοπαυλίτου, ηγούμενος της μονής του Αγίου Παύλου

«Πριν από τον θάνατο ο πωρωμένος άθεος άρχισε να ψιθυρίζει κάτι»

 

Αληθινή ιστορία

Μιχαήλ Κλιμόβσκι

Συνάντησα πρόσφατα έναν παλιό μου φίλο. Είχαμε να ειδωθούμε πολλά χρόνια. Ήταν έκπληξη για αυτόν, όταν άκουσε για τις πνευματικές μου αναζητήσεις, καθώς στο παρελθόν ήμουν μακριά από την πίστη. Ο ίδιος μεγάλωσε σε μια αρκετά θρησκευόμενη οικογένεια: η μητέρα του τον πήγαινε στην εκκλησία και του διάβαζε την Αγία Γραφή από πολύ μικρή ηλικία.

Αυτός μου διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία:

Υπήρξαν πολλοί που αψήφησαν το ''φίμωμα'' του Θεού στη Σοβιετική Ένωση.

 Ο Λένιν, απηυδισμένος από την πεισματική άρνηση του ρωσικού λαού να υιοθετήσει τον αθεϊσμό με τη θέληση του κατά φυσικό τρόπο μετά τη Ρωσική Επανάσταση, τον επέβαλε, υποστηρίζοντας -σε μία επιστολή του Μάρτη του 1922- ότι η «παρατεταμένη χρήση της βαναυσότητας» ήταν το αναγκαίο μέσο για την επίτευξη του επιθυμητού στόχου.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ, ΡΟΥΜΑΝΟΥ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

1. Σας παρακαλῶ νά μας ειπήτε κάτι ἀπό τήν ζωήν σας Γέροντα. ποῦ γεννηθήκατε, ποῦ μεγαλώσατε;

Γεννήθηκα στις 15 Αυγούστου τοῦ έτους 1914 στό χω­ριό Μισλεάνου τής κοινότητος Περιέτσι, τού νομού Ταλομίτσα καί ήμουν τό έβδομο παιδί τῆς οικογενείας μας. Στόν μοναχισμό εισήλθα στις 13 Ιανουαρίου τοῦ 1947, στό Μο­ναστήρι Κόζια, τοῦ νομοῦ Ρίμνικου. Έκάρην μοναχός στις 26 Σεπτεμβρίου στό Μοναστήρι τοῦ άγιου Άνθιμου τοῦ Βουκουρεστίου. Ό π. Πετρώνιος, ήγούμενος τῆς Σκήτης τοῦ αγίου Ιωάννου τοῦ Προδρόμου στό Άγιον Ὄρος, ἦτο, ανάδοχος τῆς κουρᾶς μου. Αυτός μοῦ εδωσε τό ὄνομα Αρσέ­νιος. Κατόπιν ἐστάλην στό Μοναστήρι Συχαστρία μέ εντο­λή τοῦ πατριάρχου Ιουστινιανοῦ. Μέ ἐξέλεξαν ἡγούμενο τῆς Μονῆς καί Γέροντας-Πνευματικός μας ήτο ό π. Κλεό­πας. Εκείνη τήν έποχή ήμασταν στή Συχαστρία περί τά 120 άτομα.

Πατήρ Ἐπιφάνιος μέ κομμουνιστή (μέρος πρώτο)

Διάλογος δεύτερος (μέρος πρώτο)

Ἕνα πρωϊνό συζητᾶ ὁ Γέροντας μέ δυό-τρεῖς ἐπισκέπτες στό σπίτι του. Ὁ ἕνας εἶναι ἰδεολόγος κομμουνιστής. Σέ μιά στιγμή ἔρχεται κάποιος ἀπ’ ἔξω καί τούς πληροφορεῖ ὅτι ἡ Ἀθήνα ἔχει γεμίσει ἀπό φωτογραφίες τοῦ Μάο Τσέ Τούγκ μέ τήν ἐπιγραφή: «Δόξα στόν μεγάλο Μάο». Ἦταν ἡ ἡμέρα κατά τήν ὁποία εἶχε πεθάνει ὁ Κινέζος δικτάτορας.

Γέροντας: Ἔτσι εἶναι, παιδάκι μου. Δέν ὑπάρχουν ἄθεοι. Εἰδωλολάτρες ὑπάρχουν, οἱ ὁποῖοι βγάζουν τόν Χριστό ἀπό τόν θρόνο Του καί στή θέσι Του τοποθετοῦν τά εἴδωλά τους. Ἐμεῖς λέμε: «Δόξα τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι». Αὐτοί λένε: «Δόξα στόν μεγάλο Μάο». Διαλέγεις καί παίρνεις.

Το χαμένο μυθιστόρημα για την Οκτωβριανή Επανάσταση με πρόλογο του Κωστή Παλαμά

Με αφηγηματικό τρόπο μέσα από τις περιπέτειες και τελικά τον θάνατο του ήρωά του Βασίλι Ντοροσέγκο δίνεται παραστατικά η πλάνη στην οποία έπεσαν όσοι πίστεψαν στην χίμαιρα του Μπολσεβικισμού.

Το βιβλίο προλογίζει ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς και έτσι καταρρίπτεται ο μύθος που θέλει οι στίχοι του ποιητή «Βοσκοί, στη μάντρα της Πολιτείας, οι λύκοι! Οι λύκοι! Στα όπλα, Ακρίτες! Μακριά και οι φαύλοι και οι περιττοί. Καλαμαράδες και δημοκόποι και μπολσεβίκοι» να γράφτηκαν ποιητική αδεία.
Παραθέτουμε για του λόγου το αληθές ένα μικρό, χαρακτηριστικό απόσπασμα από τον πρόλογο του μεγάλου μας ποιητή:

Τους δίδαξε ο Διάβολος.

 

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«Ο Διάβολος τους διδάσκει· ο Διάβολος τους δίδαξε πώς να σταθούν εναντίον του Υιού του Θεού, Ιησού Χριστού. […] Όλες οι σύγχρονες ιδέες, συμπεριλαμβανομένης της δημοκρατίας, των απεργιών, του σοσιαλισμού, του αθεϊσμού, της θρησκευτικής ανοχής, του πασιφισμού, της παγκόσμιας επανάστασης, του καπιταλισμού και του κομμουνισμού, είναι εφευρέσεις των Εβpαίων, ή μάλλον του πατέρα τους, του Διαβόλου.»

Πως οι κομμουνιστές παρουσίασαν τον θάνατο του Στάλιν στα παιδιά του Παιδομαζώματος

5/3/1953. Πως οι κομμουνιστές παρουσίασαν τον θάνατο του Στάλιν στα παιδιά του Παιδομαζώματος και τους ομήρους γονείς τους. 

Η μαρτυρία της Ειρήνης Δαμοπούλου που εκρατείτο με τον μικρον αδελφό της και τη μητέρα της στην Κοινότητα του Κώστα Λουλέ, στη Φλωρίκα της Ρουμανίας!

«...Όταν πέθανε ο Στάλιν –νομίζω ότι ήταν στα 1953- όλα σταμάτησαν στο σχολείο και την Κοινότητα του ΚΚΕ στην Φλωρίκα. Οι υπεύθυνοι συμπεριφέρονταν σαν να μας είχε βρεί η μεγαλύτερη συμφορά. Οι δάσκαλοι του σχολείου μόλις έμαθαν γιά τον θάνατο του Στάλιν μας σχόλασαν αμέσως. Πρίν όμως μας επιτρέψουν να φύγουμε απο το σχολείο φόρεσαν σε όλους μας από ένα μαύρο περιβραχιόνιο.

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΒΕΤΣΚΙ

 

Ψυχοφελή

ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΦΣΚΙ

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ

ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΒΕΤΣΚΙ

Τὸ 1929 στὸ νησὶ Σολοβκί, στὸ φρικτὸ στρατόπεδο συγκέντρωσης, καθὼς πλησίαζε τὸ Πάσχα, ἄρχισε ἡ ἔνταση τῶν διώξεων γιὰ τὶς θρησκευτικὲς πεποιθήσεις καὶ ἡ ἀντιθρησκευτικὴ προπαγάνδα. Στὸ Ἀντιθρησκευτικὸ Μουσεῖο, ποὺ στεγαζόταν στὴν πρώην πτέρυγα τοῦ ἡγουμένου, ἄρχισαν νὰ διοργανώνονται καθημερινὰ «ἐκδρομές». Ἔφερναν τοὺς κρατούμενους ὀργανωμένα, σὲ ὁμάδες, σὲ αὐτὸ τὸ «μουσεῖο» καὶ τοὺς ἔδειχναν τὰ «ἀνοιγμένα» λείψανα τῶν ὁσίων Ζωσιμᾶ καὶ Σαββατίου. Κάτω ἀπὸ τὸ γυαλὶ βρίσκονταν τὰ τίμια λείψανα τῶν ἁγίων, τὰ ἄφθαρτα ὀστά τους, ἐνῶ σὲ εἰδικές, τεράστιες ἀφίσες ἦταν γραμμένο ὅτι κατὰ τὸ «ἄνοιγμα τῶν λειψάνων» βρέθηκαν σαπίλες καὶ κούτσουρα. Οἱ τσεκιστές ἔδιναν «ἐξηγήσεις», φορώντας τὰ καπέλα τους, μὲ τὰ τσιγάρα στὸ στόμα, τονίζοντας μὲ κάθε τρόπο τὴ βλασφημία τους…

Ξέρετε ἡ ἐποχή μας θυμίζει τήν ἐποχή τῶν ψυχιατρείων τῆς κομμουνιστικῆς Ρωσίας....

 Ξέρετε ἡ ἐποχή μας θυμίζει τήν ἐποχή τῶν ψυχιατρείων τῆς κομμουνιστικῆς Ρωσίας, πού πήγαιναν τούς ἀνθρώπους τάχα γιά θεραπεία καί γιά ἀναμόρφωση καί τούς ἔδιναν ψυχοφάρμακα, τούς ἀρρώσταιναν δηλαδή, τούς σκότωναν οὐσιαστικά τήν ψυχή μέ τά χημικά πού τούς ἔβαζαν!

Καί ἐκεῖ θυμᾶμαι ἕνα περιστατικό μέ μία εὐλαβέστατη γυναίκα, ἡ ὁποία ἔλεγε συνεχῶς τήν νοερά προσευχή. Ἐνῶ τῆς ἔδιναν κάθε μέρα τήν "ἀγωγή" της, δέν εἶχε καμιά ἐπίδραση ἐπάνω της. Τά χάπια πού τῆς ἔδιναν, τά ψυχοφάρμακα, γιά νά τῆς ἀλλοιώσουν τήν προσωπικότητα, ἦταν σάν νεράκι, δέν ἐπιδροῦσαν καθόλου ἐπάνω της. Καί αὐτό ἤτανε τό ἀποτέλεσμα τῆς σχέσης της μέ τόν Χριστό, τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς πού ἔκανε στήν καρδιά της.