Κατάργησις τοῦ χριστιανικοῦ ὀνόματος μέ τόν προσωπικόν ψηφιακόν ἀριθμόν!

Τοῦ κ. Χρήστου Σιναίου, οἰκονομολόγου

  Αὐτός, ὁ ζῆλος καὶ ἡ μανία τῶν Νεοταξικῶν Κέντρων ἀποφάσεων -τὸ διευθυντήριο τῶν Βρυξελλῶν εἶναι ἕνα ἀπὸ αὐτὰ- νὰ ὑποχρεώσουν τὶς “ἐθνικὲς’’ Κυβερνήσεις – παραρτήματα νὰ προχωρήσουν στὴν ἀριθμοποίηση – ψηφιοποίηση τῶν πολιτῶν τους, μοῦ κίνησε τὴν περιέργεια καὶ θέλησα νὰ ψάξω βαθύτερα τὸ θέμα.  Γιὰ νὰ ἀκριβολογήσω θέλησα νὰ ψάξω τὸ θέμα ἀπὸ πνευματικῆς σκοπιᾶς, ἀφοῦ εἶναι πιὰ ὁλοφάνερο, ὅτι ἡ ἐπίθεση ποὺ δεχόμαστε σήμερα σὰν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴ Νέα Τάξη Πραγμάτων μὲ τὸ ἔναυσμα τῆς “Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης’’ εἶναι ἐπίθεση πρῶτα πνευματικὴ καὶ μετὰ πολιτικὸ-οἰκονομικὸ-κοινωνική.

Εἶπε γέρων...

«Ὁ Ἀντίχριστος παιδί μου, θέλει νά δώσει σέ ὅλους μας ἀριθμό ἀντί γιά ὄνομα, διότι καί τό δικό του ὄνομα, ἀριθμός εἶναι: "καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.  Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξς" (Ἀποκ. ιγ΄17-18)»

Από τα απομνημονεύματα της Maya Ebralidze.

Όταν πρωτοήρθα στον Γέροντα Γαβριήλ, με ρώτησε το όνομά μου. Απάντησα:

- Μάγια-Μαρία. Στο βάπτισμα είμαι η Μάγια, αλλά κοινωνώ ως Μαρία.

Ο Γέροντας Γαβριήλ θύμωσε εξαιρετικά.

— Ποιος έχει το δικαίωμα να αλλάξει το όνομα που έδωσε το Άγιο Πνεύμα;

Ήταν απαραίτητο να αποκαλείται κανείς πάντα με το όνομα που του δόθηκε στο Βάπτισμα.

Από τα απομνημονεύματα της Maya Ebralidze.

apantaortodoxias

Ο Σαραντισμός και οι Ευχές στα νεογνά

Σε κάθε σημαντική στιγμή της ζωής μας, όλα ευλογούνται μέσα από τα Άγια μυστήρια και τις ευχές της Εκκλησίας μας. Η Εκκλησία μας, έχει φροντίσει σε κάθε στιγμή να μας θωρακίζει και να μας ενισχύει μέσα από τα Άγια Μυστήρια, τις Ακολουθίες και τις Ευχές της. Από τη σύλληψη μας μέχρι και την είσοδο μας στην όντως ζωή, όλα ευλογούνται μέσω από τα άγια μυστήρια.

Η ΠΟΛΥΩΝΥΜΟΣ ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΒΡΕΦΩΝ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ἄλλο και τοῦτο τό νέο χριστιανικό ἔθιμο!  Ἐπεμβαίνουν φορτικῶς πρός τόν ἱερέα μητέρες, πεθερές καί παπποῦδες νά δώσουν ὅλοι τά ὀνοματά τους στό νέο βρέφος τῆς οἰκογενείας τους, πού χάριτι Χριστοῦ γεννήθηκε. Καί παρότι ξέρουν οἱ ἱερεῖς ὅτι ἡ ὀνοματοδοσία πολλῶν ὀνομάτων εἶναι καί ἀντιπαραδοσιακή καί πρακτικῶς (Δημοτολόγια, ληξιαρχικές καί ἄλλες πράξεις τοῦ Δημοσίου) ἀπαράδεκτη, ἐπιμένει τό σόϊ τοῦ βρέφους νά μποῦν καί ἄλλα ὀνόματα δῆθεν γιά νά τιμηθῆ τό ὄνομά τους ἀπό ἕνα βρέφος!! Ἀλλά ποιά εἶναι ἡ Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας μας;

Ο άγιος Χρυσόστομος για την απόκτηση των παιδιών, την ονοματοδοσία και την ανατροφή, αλλά και την συνεχή έκφραση ευγνωμοσύνης των γονιών προς τον Θεό

   (Ομιλία ΚΑ΄ εις την Γένεσιν)

    … Δεν σας έλεγα από την αρχή, ότι δεν είναι δυνατόν να βρει κάποιος τίποτε στην Αγία Γραφή που να έχει γραφεί απλώς και κατά τύχη; Να λοιπόν και τώρα βλέπουμε πόση ακρίβεια χρησιμοποίησε ο μακάριος αυτός προφήτης (ο Μωυσής). «Γέννησε δε, λέει, ο Αδάμ τον γιο του καθ΄ ομοίωσιν αυτού και κατ΄ εικόνα αυτού και τον ονόμασε Σηθ». Για εκείνον όμως που γεννήθηκε προηγουμένως, εννοώ τον Κάιν, δεν επεσήμανε κάτι παρόμοιο, αλλά προαναγγέλλει από την αρχή την ροπή του προς την κακία. Και ήταν φυσικό αυτό, διότι δεν έφερε τα χαρακτηριστικά του πατέρα του, αλλά αμέσως μεταπήδησε στην κακία. Εδώ όμως λέει, «καθ΄ ομοίωσιν αυτού και κατ΄ εικόνα αυτού», δηλαδή, ίδιο με τον πατέρα του που τον γέννησε και ο οποίος διατηρεί τα ίδια χαρακτηριστικά της αρετής. Φανερώνει με τα έργα του την ακριβή εικόνα του πατέρα του και μπορεί με την δική του αρετή να επανορθώσει το αμάρτημα του προηγούμενου αδελφού του. Διότι, δεν μιλάει εδώ η Γραφή για τα σωματικά χαρακτηριστικά, όταν λέει «καθ΄ ομοίωσιν αυτού και κατ΄ εικόνα αυτού», αλλά για την κατάσταση της ψυχής, για να μάθουμε πως αυτός δεν θα είναι όπως ο αδελφός του. Γι΄ αυτό και η μητέρα, όταν δίνει το όνομα στο παιδί της, το δίνει με ευγνωμοσύνη και δεν αποδίδει την γέννησή του ούτε στη φύση ούτε στον τοκετό αλλά στην δύναμη του Θεού. Βέβαια και εκείνη προκάλεσε την φύση, για να γεννηθεί.

Η Εκκλησία μας μόνο τρία γενέθλια εορτάζει. Γιατί;

 

Ο εν Χριστώ αδελφός μας Σπυρίδων, στο κείμενο του ιστολογίου μας «Να γιορτάζω τα γενέθλιά μου;», έγραψε το εξής σχόλιο - ερώτημα: «Αφού γιορτάζουμε τα γενέθλια του Χριστού γιατί να μην εορτάζουμε και εμείς την γέννηση μας ...». Την απάντηση στο ερώτημα αυτό παίρνουμε από το βιβλίο του Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλου «Τι εορτάζουμε Ονομαστική εορτή ή γενέθλια;», η οποία έχει ως εξής:

Να μην αλλοιώνουμε τα βαφτιστικά μας ονόματα… ας εκφωνούμε και ας απαγγέλλουμε τα ονόματα ακριβώς: Ελληνικά και Ορθόδοξα!

Το κακό πραγματικά παράγινε. Σπάνια σήμερα, στην εποχή της ματαιοδοξίας και επίδειξης, παραμένει απείραχτο το βαπτιστικό μας όνομα. Δηλαδή το όνομα που εκφωνήθηκε από τον ανάδοχό μας και τον ιερέα την ώρα του μεγάλου Μυστηρίου του Αγίου Βαπτίσματος και το είχε δώσει ο σαρκικός μας πατέρας την όγδοη από τη γέννησή μας ημέρα αλλοιώνεται.

Δύο λάθος ευχές που δίνουμε στις Βαπτίσεις…

π. Σπυρίδων Σκουτής

Καλορίζικο το Όνομα… Καταρχήν καλορίζικο λέμε για αντικείμενα και όχι για ανθρώπους.

Το όνομα δεν είναι κάτι που το αγοράσαμε και θα το πουλήσουμε αύριο επειδή δεν μας αρέσει. Το όνομα δεν είναι ούτε κινητό, ούτε αυτοκίνητο, ούτε αθλητικά παπούτσια. Εξάλλου το Ιερό Μυστήριο της Βαπτίσεως δεν το κάνουμε για να δώσουμε κάποιο όνομα στο παιδί αλλά για να γίνει Χριστιανός και να «μπολιαστεί» με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Το όνομα στην Ορθόδοξη Εκκλησία δίνεται με την ευχή της 8^ης ημέρας από την γέννηση του παιδιού, η λεγόμενη ευχή της ονοματοδοσίας. Πολλοί δεν το κάνουν διότι δεν το γνωρίζουν οπότε τοποθετεί η Εκκλησία στην τελευταία ευχή των αφορισμών το όνομα που θα δοθεί στο παιδί για να προχωρήσουμε στο Μυστήριο.