Άραγε ο Ουρανὀς αντιλαμβάνεται ότι τώρα εγώ προσεύχομαι γι’ αυτούς που έφυγαν από την παρούσα γη;

Μιά μέρα ένας Ιερομόναχος διαβάζοντας πολλά ονόματα κουράστηκε και αναρωτήθηκε:

Άραγε σώζονται αυτοί τους οποίους μνημονεύω;

Νοιώθουν τίποτε;

Άραγε ο Ουρανὀς αντιλαμβάνεται ότι τώρα εγώ προσεύχομαι γι’ αυτούς που έφυγαν από την παρούσα γη;

Βοηθούνται άραγε οι νεκροί;

Και την ώρα εκείνη, όπως ήταν κουρασμένος, στηρίχθηκε στο στασίδι του, έκλεισε λίγο τα μάτια του, και ανάμεσα σε ύπνο και ξύπνιο, σε μιά εγρήγορση του νου του, αλλά και κόπωση της σάρκας, σηκώνει τα μάτια επάνω και βλέπει, βλέπει…

Πω, πω,! Τι γίνεται εκεί;

Κόποι τοῦ σώματος δὲν εἶναι ἡ ἀργία...

 

Ἐὰν εἴχαμε ὑπάρξει χωρὶς τὸ σῶμα, θὰ ἦταν ἀναγκαῖο νὰ φροντίζουμε μόνο γιὰ τὴν ψυχή. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἄνθρωπος εἶναι διπλός, πρέπει καὶ ἡ φροντίδα καὶ ἡ ἀρετὴ νὰ εἶναι διπλή. Νὰ ἐπιδιώκεται καὶ μὲ τοὺς κόπους τοῦ σώματος καὶ μὲ τὶς ἀσκήσεις τῆς ψυχῆς. Κόποι δὲ τοῦ σώματος δὲν εἶναι ἡ ἀργία, ἀλλὰ ἡ ἐργασία.

      Μέγας Βασίλειος

Ἡ ἄσκηση τῆς εὐσέβειας καὶ τῆς ἀρετῆς

 

Θὰ ἔλεγα ὅτι ἡ ἄσκηση τῆς εὐσέβειας καὶ τῆς ἀρετῆς μοιάζει μὲ σκάλα. Μὲ ἐκείνη τὴ σκάλα ποὺ εἶδε κάποτε ὁ μακάριος Ἰακώβ, τῆς ὁποίας ἡ μία ἄκρη βρισκόταν κοντὰ στὴ γῆ καὶ χαμηλά, ἡ δὲ ἄλλη ἄκρη ὑψωνόταν πάνω κι ἀπ΄ αὐτὸ τὸν οὐρανό. Ὥστε, λοιπόν, ἐκεῖνοι ποὺ ἀρχίζουν τὴν ἐνάρετη ζωή, πρέπει νὰ βάζουν τὸ πόδι τους  στὰ πρῶτα σκαλοπάτια, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ συνεχῶς νὰ ἀνεβαίνουν στὰ ἑπόμενα σκαλοπάτια, ἕως ὅτου σιγά-σιγά, προοδεύοντας, νὰ ἀνεβοῦν στὸ ὕψος, στὸ ὁποῖο εἶναι δυνατὸν νὰ φτάσῃ ἡ ἀνθρώπινη φύση.

            Μέγας Βασίλειος

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (76)

Aπό το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ»

NA ETOΙΜΑΖΩΜΕΘΑ ΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ

«Εἰς ὅλα τὰ πλάτη καὶ τὰ μήκη ὁ ἐωσφόρος ἔχει ἐκστρατεύσει καὶ λυσσάει γιὰ νὰ ξερριζώσῃ μέσα ἀπὸ τὰ βάθη τῶν ἀνθρώπων τὴν Ὀρθόδοξη πίστη…»

«…Ὅπως καταντοῦμε, ξέρετε, οἱ θεωρούμενοι ὀρθόδοξοι θὰ ἀρνηθοῦν τὴν Ὀρθοδοξία ―ὑπάρχει προφητεία, ὅτι πατριάρχαι ἀρχιεπίσκοποι ἐπίσκοποι ἱερεῖς θὰ προδώσουν τὴν Ὀρθοδοξία―, καὶ θὰ τὴν ὑποστηρίξουν ἄνθρωποι ἄλλοι(*)…».

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (75)

Aπό το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ» (Βιβλιο Β΄, σελ.3-6)
εκδοση Γ΄ επηυξημένη, 2015

ΜΑΣ ΔΙΔΕΤΑΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ 

Ἡ προφητεία του Κυρίου που πραγματοποιεῖται στις μέρες μας·
«῞Ωσπερ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε….» (Mατθ. 24, 37)

ΘΥΜΑΣΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὴν σχετικὴ διήγηση τῆς ῾Αγίας Γραφῆς; ῾Η γενεὰ ποὺ ζοῦσε τὴν ἐποχὴ τοῦ Νῶε, παρεσύρθηκε ἀπὸ τὴν δύναμι τοῦ κακοῦ, κατεπάτησε τὸν ἠθικὸ Νόμο, ἔπνιξε τὴ φωνὴ τῆς συνειδήσεως καὶ ζοῦσε ὡς ἄθεα στὸν κόσμο. ᾿Αποτέλεσμα τῆς ὑλιστικῆς αὐτῆς ἀντιλήψεως ἦτο ἡ παγκόσμια διαφθορά. ῾Η ἀνθρωπότης ἐπιδόθηκε στὴν λαγνεία, τὴν ἰκανοποίησι τῶν ἁμαρτωλῶν ὀρέξεων καὶ ἐπιθυμιῶν. Ἡ πίστις, ἡ ἀγάπη, ἡ ἐλπίδα, ἡ δικαιοσύνη ἐξέλιπαν. ῾Η εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ἐξαφανίσθηκε. ῾Η ὕλη ἐκυριάρχησε. Κτῆνος δίποδο κατάντησε ὁ ἄνθρωπος, σάρκα χωρὶς πνευματικὴ ἰκμάδα. ῞Οπως γράφει χαρακτηριστικὰ ἡ Γραφή «ἡ γῆ ἐπλήσθη ἀδικίας».

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (74)

Ο Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αυγουστῖνος Καντιώτης προείδε τις συμφορές ποὺ θὰ ἔρχονταν στην Πατρίδα μας ἀπὸ τὴν ἔνταξι στὴν Κοινὴ Ἀγορά και διαμαρτυρήθηκε πολλές φορές και με κάθε τρόπο.

Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα παλαιών ομιλιών·

1.  Στο περιοδικό του «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» φυλ. 386, Ιουνίου-Ιουλίου 1977, ονομάζει την Ε.Ο.Κ.  «ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΕΟΝΤΩΝ» κατά τον μύθο του Αισώπου. Επίσης τονίζει ὅτι ἡ ΕΟΚ εἶναι τὸ ἴδιο κακή γιὰ τὴν Ἐλλάδα, ὅσο τὸ ΝΑΤΟ καὶ οἱ ἀμερικανικὲς βάσεις. Καὶ θὰ σημάνῃ γιὰ τὴν Ἑλλάδα τὴν εἰσβολὴ ἐραστῶν τοῦ κακοῦ, τυχωδιωκτῶν, ὑλιστῶν καὶ ἀθέων.

Θανάσιμη ἁμαρτία...

Θανάσιμη ἁμαρτία εἶναι κάθε ἁμαρτία ἀμετανόητη.

Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής

Γιὰ νὰ γίνῃ τέλεια ἡ ἀρετή

   Ὅλες τὶς ἐνέργειές μας νὰ τὶς κατευθύνῃ ἡ πίστη στὸ Θεὸ καὶ νὰ ἀκολουθῇ ἡ αἰσιοδοξία, ὥστε μὲ τὴν πίστη νὰ στηρίζουμε τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς καὶ μὲ τὴν αἰσιοδοξία νὰ εἴμαστε πρόθυμοι γιὰ τὰ καλά. Διότι χωρὶς τὴν ἄνωθεν βοήθεια οὔτε ἡ ἐπιδίωξη τῶν καλῶν ἀπὸ μέρους τῶν ἀνθρώπων μπορεῖ νὰ φθάσῃ στὸ τέλειο οὔτε ἡ θεία χάρη μπορεῖ νά 'ρθῇ στὸν ἀμελῆ καὶ ἀπρόθυμο. Ἀντίθετα, γιὰ νὰ γίνῃ τέλεια ἡ ἀρετή, πρέπει καὶ οἱ δύο νὰ συνενωθοῦν, δηλαδὴ καὶ ἡ ἀνθρώπινη ἐπιμέλεια καὶ προθυμία καὶ ἡ ἐνίσχυση ποὺ κατέρχεται ἀπὸ τὸν οὐρανὸ μὲ τὴν πίστη.

            Μέγας Βασίλειος

Προς την τελειοτητα

Εὐαγγέλια νέα σειρὰ
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄- Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1108(2)
Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ (Λουκ. 6,31-36) –  4 Ὀκτωβρίου 2026 (2004)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Προς την τελειοτητα

«Ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου» (Λουκ. 6,35)

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο (βλ. Λουκ. 6,31-36). Τί λέει; Σήμερα τὸ εὐ­αγγέλιο παρουσιάζει μία κλίμακα, μιὰ σκάλα. Σκάλα, ποὺ τὸ πρῶτο σκαλί της ἀγγίζει τὴ γῆ, καὶ τὸ τελευταῖο, ἀπάνω πολὺ ψηλά, φτάνει μέχρι τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, μέχρι τοὺς γα­λαξίες καὶ πέρα ἀπὸ τοὺς γαλαξίες· ἀγγίζει τὸ Θεὸ τὸν οὐράνιο. Γιὰ τὴ σκάλα αὐτὴ ἔγραψε ἕνα περίφημο βιβλίο ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σι­ναΐτης ποὺ ὀνομάζεται Κλίμαξ. Ὁ Ἰωάννης τῆς Κλίμακος λοιπὸν μᾶς λέει ἐκεῖ, ὅτι ὁ ἄν­θρωπος διψάει τὴν τελειότητα. Δὲν εἶνε τέλει­ος, ἀλλὰ διψάει τὴν τελειότητα. Καὶ οἱ ἄγ­γελοι σαλπίζουν· Ἀνεβαίνετε, ἀνεβαίνετε, ἀ­νεβαίνετε! Ὅσα ὅμως σκαλιὰ καὶ ν᾿ ἀνεβοῦ­με, καὶ τὰ Ἱμαλάϊα καὶ τὶς Ἄλπεις καὶ τὰ ὑψηλό­τερα ὄρη τῆς γῆς νὰ φθάσουμε, καὶ πάλι δὲν θὰ εἴμαστε ποτέ ἐκεῖ ποὺ θέλει ὁ Θεός· διότι ὁ Θεὸς μᾶς καλεῖ ν᾿ ἀνεβαίνουμε διαρκῶς καὶ ποτέ νὰ μὴ σταματήσουμε· «Ἔσεσθε τέλειοι» καὶ «τέλειοι γίνεσθε» (Ματθ. 5,48. Α΄ Κορ. 14,20).

Ἄν ἔχῃς πέσει σὲ κάποια ἁμαρτία

Ἄν ἔχῃς πέσει σὲ κάποια ἁμαρτία, μὴ μένεις ἄλλο σὲ αὐτήν, χωρὶς νὰ ἔχῃς ἐλπίδα γιὰ τὴ σωτηρία σου, ἀλλὰ σήκω καὶ ἐπέστρεψε στὸν Κύριο τὸν Θεόν σου, καὶ αὐτὸς θὰ σὲ σπλαγχνισθῇ. Γιατὶ ὁ Κύριός μας εἶναι οἰκτίρμων καὶ σπλαγχνικός, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, καὶ δὲν ἀποδιώχνει ὅσους μετανοοῦν εἰλικρινά, ἀλλὰ τοὺς δέχεται ἀμέσως μὲ πολλὴ χαρά.

     Ἅγιος Εὐφραὶμ ὁ Σύρος

Ἔτσι καὶ ἡ ψυχὴ ὅταν ταράζεται...

   Ὑπάρχει πηγή ποὺ ἀπ΄ αὐτὴ τρέχει καθαρὸ νερό, καὶ στὸν πυθμένα ὑπάρχει βοῦρκος. Ὅταν κάποιος ταράξει τὸ βοῦρκο,  θολώνεται ἡ πηγή. Ἔτσι καὶ ἡ ψυχὴ ὅταν ταράζεται θολώνεται καὶ ἑνώνεται μὲ τὴν κακία, καὶ γίνεται ἕνα πρᾶγμα ὁ σατανᾶς μαζί της. Ὅμως σὲ κάποια ἄλλη ὥρα μένει ἡ ψυχή μόνη στὸν ἑαυτό της, μετανοιωμένη γιὰ ὅσα ἔπραξε, καὶ  κλαίει καὶ προσεύχεται καὶ μνημονεύει καὶ τὸ Θεό.

    Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος

Κάθε πόνος εἶναι ἕνα μαρτύριο

   «Πρὸ δὲ τούτων πάντων ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾽ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου» (: Ἀλλὰ προτοῦ νὰ γίνουν ὅλα αὐτά, θὰ βάλουν τὰ χέρια τους ἐπάνω σας διὰ νὰ σᾶς συλλάβουν καὶ θὰ σᾶς καταδιώξουν, καὶ θὰ σᾶς παραδίδουν εἰς συναγωγὰς διὰ νὰ σᾶς δικάσουν, καὶ εἰς φυλακάς, καὶ θὰ ὁδηγῆσθε ἐνώπιον βασιλέων καὶ ἡγεμόνων, ἐπειδὴ θὰ πιστεύετε εἰς τὸ ὄνομά μου καὶ θὰ μὲ ὁμολογῆτε Κύριόν σας καὶ Σωτῆρα σας) (Λκ. κα΄,12).

Βρισκόμαστε ἀνάμεσα σὲ λύκους καὶ μᾶς δίνεις ἐντολὴ νὰ εἴμαστε σὰν τὰ πρόβατα καὶ σὰν τὰ περιστέρια;

"Ἰδού, σᾶς στέλνω σὰν πρόβατα ἀνάμεσα σὲ λύκους νὰ εἶσθε φρόνιμοι σὰν τὰ φίδια, ὥστε νὰ μὴν ἐκθέτετε τὸν ἑαυτό σας σὲ ἄσκοπους  κινδύνους, καὶ ἄκακοι σὰν τὰ περιστέρια"  (Ματθ. ι΄ 16)

   Τὶ λές; Βρισκόμαστε ἀνάμεσα σὲ λύκους καὶ μᾶς δίνεις ἐντολὴ νὰ εἴμαστε σὰν τὰ πρόβατα καὶ σὰν τὰ περιστέρια; Ναί, Λέγει, διότι τίποτε δὲν ἀλλάζει τὴ διαγωγὴ τοῦ κακοποιοῦ τόσο, ὅσο τὸ νὰ ὑπομένουμε μὲ γενναιότητα ὅσα μᾶς κάνει καὶ νὰ μὴν ἀνταποδίδουμε τὴν κακία οὔτε μὲ λόγια οὔτε μὲ ἔργα. Αὐτὸ κ' ἐμᾶς μᾶς κάνει περισσότερο στοχαστικοὺς καὶ μεγαλύτερο μισθὸ μᾶς φέρνει καὶ ἐκείνους ὠφελεῖ. Ἀλλὰ σὲ ἔβρισε ὁ τάδε; σὺ εὐχήσου γι΄ αὐτόν. Πρόσεξε πόσα κερδίζεις ἀπ΄ αὐτό: ἔσβησες τὸ κακό, ἑτοίμασες μισθό γιὰ τὸν ἑαυτό σου, ἄλλαξες τὴ διαγωγὴ ἐκείνου, καὶ σὺ δὲν ἔπαθες κανένα κακό.

    Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος