Ὑπάρχει πηγή ποὺ ἀπ΄ αὐτὴ τρέχει καθαρὸ νερό, καὶ στὸν πυθμένα ὑπάρχει βοῦρκος. Ὅταν κάποιος ταράξει τὸ βοῦρκο, θολώνεται ἡ πηγή. Ἔτσι καὶ ἡ ψυχὴ ὅταν ταράζεται θολώνεται καὶ ἑνώνεται μὲ τὴν κακία, καὶ γίνεται ἕνα πρᾶγμα ὁ σατανᾶς μαζί της. Ὅμως σὲ κάποια ἄλλη ὥρα μένει ἡ ψυχή μόνη στὸν ἑαυτό της, μετανοιωμένη γιὰ ὅσα ἔπραξε, καὶ κλαίει καὶ προσεύχεται καὶ μνημονεύει καὶ τὸ Θεό.
Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος
