Ὅτι τὰ κοινωνικὰ δίκτυα εἶναι ἐθιστικά, καλοί μου φίλοι, τὸ λέμε ὅλοι. Ὅτι σκοπίμως λειτουργοῦν ἔτσι, μοιάζει ὑπερβολικό, ἔτσι δὲν εἶναι; Κι ὅμως, μετὰ ἀπὸ χιλιάδες ἀγωγὲς ἐναντίον τους, τὸ παραδέχονται πλέον καὶ οἱ ἴδιες οἱ ἑταιρεῖες τους, οἱ ὁποῖες συμφώνησαν, ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ τεραστίων προστίμων, νὰ λάβουν τὰ μέτρα τους, γιὰ τὸ καλὸ τῆς νέας γενιᾶς! Δηλαδή; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…
Είναι στ’ αλήθεια πολλά. Όσες κι οι αρνητικές επιδράσεις που δεχόμαστε. Ωστόσο, το κυριότερο και το πλέον καθοριστικό είναι ένα: Η άρνηση του Θεού στην πράξη! Δηλαδή εκείνος ο τρόπος ζωής που είναι μακριά απ’ το Θεό. Άθεος με την έννοια αυτή είναι ο άνθρωπος που ζει σαν να μην υπάρχει Θεός. Είναι τόσο προσκολλημένος στην αμαρτία και την ύλη, που στην ψυχή του για όλα υπάρχει τόπος, εκτός απ’ τον Θεό.
Ο ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάγγελος Θεοδώρου γράφει:
Άγιος Παΐσιος: Αλλά σκοπός τους τώρα είναι να απομακρύνουν τα παιδιά από την Εκκλησία.
Τα δηλητηριάζουν, τα μολύνουν με διάφορες θεωρίες, κλονίζουν την πίστη τους.
Τα εμποδίζουν από το καλό, για να τα αχρηστέψουν. Τα καταστρέφουν από μικρά.
Και τα παιδάκια, φυσικά, από αρνάκια γίνονται κατσικάκια.
Όσο η βύθιση στον αξιακό βούρκο επιταχύνεται σε σημείο που ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, ρωτά με άνεση τους δημοσιογράφους τηλεοπτικής εκπομπής «μήπως έχουν πάρει κάνα… μπάφο», όλη αυτή η πολιτική ξετσιπωσιά καθρεφτίζεται άμεσα στην κοινωνία ως πρότυπο ολοκληρωτικής αποσύνθεσης.
Είχαμε επισημάνει εδώ και χρόνια ότι τα ναρκωτικά απαγκιστρώνονται σταδιακά από τα κακόφημα «στέκια» και τις συνθήκες υποκόσμου (που λειτουργούν αποτρεπτικά για τον μέσο «καταναλωτή») και γίνονται εμπορεύματα εύκολης και άμεσης πρόσβασης, απενεχοποιημένα μέσω του καπιταλιστικού marketing. Λέξεις της «πιάτσας» που εθεωρείτο αδιανόητο να ακουστούν από στόμα πολιτικού στην τηλεόραση (και δη από υπουργό, και δη από υπουργό… Υγείας!) γίνονται «χιουμοριστικές» ατάκες ενός εκφυλισμένου λόγου.
του κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου – Ειδικού Παιδαγωγού
Στις ημέρες μας δεν είναι λίγοι οι γονείς που παραπονιούνται ότι τα παιδιά τους περνούν τις περισσότερες ελεύθερες ώρες τους καθισμένα μπροστά σε μια οθόνη που λέγεται: τηλεόραση ή smartphones ή tablet ή ... . Τα παιδιά σήμερα, λέγουν: «δεν έχουν φίλους, δεν παίζουν, δεν θέλουν να βγουν έξω από το σπίτι κλπ. το μόνο που τους απασχολεί είναι η οθόνη».
Αυτή η συνήθεια, αν και κατανοητή στον σημερινό γρήγορο κόσμο, κρύβει έναν σοβαρό κίνδυνο: την ανάπτυξη ενός πρώτου εθισμού μεταξύ ενός παιδιού και μιας οθόνης. Την συνήθεια αυτή οι επιστήμονες την ονόμασαν: «ψηφιακή πιπίλα».
Ο όρος "ψηφιακή πιπίλα" χρησιμοποιείται για να περιγράψει ακριβώς αυτή την κατάσταση, δηλαδή όταν η τεχνολογία χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση των συναισθημάτων ενός παιδιού αντί της ανθρώπινης παρουσίας και αλληλεπίδρασης.
Σεπ 25, 2026Τί κάνει ἕνας 15χρονος μαθητής πάνω ἀπό ἕνα ἀνοικτό βιβλίο Γεωμετρίας
Τί κάνει ἕνας 15χρονος μαθητής πάνω ἀπό ἕνα ἀνοικτό βιβλίο Γεωμετρίας;
Ἀποστηθίζει πιστά τόν τύπο καί ἀναπαράγει μέ ἀκρίβεια τίς ὁρισμένες ἔννοιες. Ἄν ὅμως τοῦ ζητηθεῖ νά ὑπολογίσει τά πλακάκια πού χρειάζονται γιά τό δωμάτιό του, κοιτάζει τό κενό. Τά ἀποτελέσματα τῆς ἀξιολογήσεως PISA δέν ἀποτυπώνουν ἁπλῶς ἀριθμούς.
Ἀποκαλύπτουν μία βαθειά, συστημική ἀμηχανία τῆς ἑλληνικῆς ἐκπαιδεύσεως ἔναντι τῆς ἰδίας τῆς ζωῆς.
«Αὔξηση τῆς χρήσης κάνναβης μεταξὺ ἐφήβων στὴν Ἑλλάδα, ὅπως καὶ αὔξηση εἰσαγωγῶν γιὰ θεραπεία ἔπειτα ἀπὸ χρήση της, καταγράφει ἡ ἔρευνα ποὺ πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸ Κέντρο Τεκμηρίωσης καὶ Πληροφόρησης γιὰ τὰ Ναρκωτικὰ (ΕΚΤΕΠΝ) γιὰ λογαριασμὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης γιὰ τὰ Ναρκωτικά (EUDA), στὸ πλαίσιο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἔκθεσης γιὰ τὰ Ναρκωτικὰ 2026. Τὰ στοιχεῖα καταγράφουν μιὰ ἀνησυχητικὴ τάση. Ἀπὸ ἔρευνα σὲ σχολικὸ πληθυσμό, προκύπτει πὼς τὸ 11,5% τῶν 16χρονων ἔχει κάνει χρήση κάνναβης, τὸ ὑψηλότερο ποσοστὸ ποὺ ἔχει καταγραφεῖ τὴν τελευταία 25ετία. Αὐξημένο κατὰ 32% συγκριτικὰ μὲ πρὶν ἀπὸ μία δεκαετία εἶναι καὶ τὸ ποσοστὸ τῶν ἀτόμων ποὺ εἰσέρχονται σὲ θεραπεία ἔπειτα ἀπὸ χρήση τῆς κάνναβης» («Καθημερινὴ» 10-6-2026).
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 21η Σεπτεμβρίου 2026
Η ΝΕΑΝΙΚΗ ΒΙΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ
(Ποιμαντική προσέγγιση – μηνύματα αγάπης και ελπίδας προς τη σύγχρονη νεολαία)
Η νεανική βία αποτελεί μία από τις πιο ανησυχητικές εκφάνσεις της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. Εμφανίζεται στο σχολείο, στις παρέες, στις οικογένειες, στα γήπεδα, αλλά και στον ψηφιακό κόσμο, όπου η λεκτική κακοποίηση, ο διαδικτυακός εκφοβισμός και η δημόσια διαπόμπευση τραυματίζουν βαθιά την ανθρώπινη προσωπικότητα και συχνά δημιουργούν ανθρώπινα δράματα.
 |
| Ο Όσιος Γαβριήλ (Ουργκεμπάτζε) (στο κέντρο) |
Σήμερα θέλω να μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία που με συγκλόνισε βαθιά. Αφορά στο πώς ο γέροντας Γαβριήλ μας «βρίσκει» στα πιο σκοτεινά μονοπάτια της ζωής μας, αποδεικνύοντας ότι για έναν άγιο της Αγάπης, δεν υπάρχει ούτε χρόνος ούτε εμπόδια. Διότι, για τη σωτηρία μιας και μόνο ψυχής, ο παππούλης είναι έτοιμος ακόμη και σήμερα για οποιαδήποτε πράξη, για οποιαδήποτε «παραξενιά» και για οποιαδήποτε θυσία.
Ο δούλος του Θεού Ζβιάντ (που με παρακάλεσε να μην αναφέρω το επίθετό του) μαρτυρεί για γεγονότα του 2013:
.jfif)
14. ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
«Ω μεν έδωκε πέντε τάλαντα, ω δε δύο, ω δε εν, εκάστω κατά την ιδίαν δύναμιν» (Ματθ. 25, 15)
Ο αντικείμενος δεν σταματά ποτέ το σφυροκόπημα της ψυχής με τα βέλη του. Με τους λογισμούς. Είπαμε. Νύχτα και μέρα. Χωρίς καμιά ανάπαυλα. Χωρίς, σχεδόν, καμιά ανακωχή. Και στις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μας, θα μας προσβάλει με κάποιο λογισμό. Κι αυτό, για να μειώσει την ειρήνη και τη χαρά ή οποιοδήποτε άλλο ωραίο αίσθημα νιώθουμε εκείνη τη στιγμή.
Ένας λογισμός, τον οποίο χρησιμοποιεί για να πετύχει αυτόν τον στόχο του, είναι ο λογισμός της μειονεκτικότητας. Είναι δεινός ο λογισμός αυτός. Κι αυτό, γιατί αν η ψυχή τον δεχθεί, μπορεί να περιπέσει σε ηθικό μαρασμό. Να αχρηστευθεί.
13. ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΖΗΛΟΦΘΟΝΙΑΣ
«Μη γινώμεθα κενόδοξοι, αλλήλους φθονούντες»
(Γαλ. 5, 26)
Υπάρχουν πολλές ψυχές, που ο αντικείμενος τις ταλαιπωρεί με τους λογισμούς της ζηλοφθονίας. Είναι εκείνες που δεν έχουν αγάπη. Εκείνη την αγάπη, που δίδαξε ο Ιησούς. Είναι οι ψυχές που μέσα τους φωλιάζει ο εγωισμός, ο φθόνος, η καχυποψία. Οι μικρές ψυχές. Οι στενόκαρδες. Οι ψυχές με περιορισμένη αντίληψη. Αυτές που απομονώνονται από τους ανθρώπους του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν και κλείνονται στον εαυτό τους.
Αυτές τις ψυχές σφυροκοπεί ο αντικείμενος με τους λογισμούς της ζηλοφθονίας. Και το κάνει αυτό σε κάθε περίσταση. Σε κάθε ευκαιρία.
12. ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ
«Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε»
(Ματθ. 7, 1)
Ο αντικείμενος, στον πόλεμό του εναντίον μας, επανέρχεται κάθε φορά με μεγαλύτερη σφοδρότητα. Με μεγαλύτερο μένος. Με πιο καυτά βέλη. Επιδιώκει να μας καταβάλει στη χριστιανική μας πορεία. Να μας νικήσει. Να μας καθυποτάξει. Να μας αποκλείσει από τη σωτηρία. Από τη βασιλεία του Χριστού μας. Να μας στερήσει τη χαρά και την ευφροσύνη του παραδείσου.
Έτσι, στον πεισματώδη αυτόν πόλεμο εναντίον μας, χρησιμοποιεί και τους λογισμούς της κατακρίσεως. Σφυροκοπεί και μ’ αυτά τα βέλη. Είναι κι αυτά μέσα στις μεθοδείες του, μέσα στη σατανική του τέχνη. Με όλη την πονηρία που τον διακρίνει, καιροφυλακτεί και, μόλις βρει κατάλληλη ευκαιρία, αδειάζει πάνω στην ψυχή τη φαρέτρα του. Και βρίσκει ευκαιρία.
μ. Θεόκτιστος ο Κρης
«Έρχονται γονείς και μου λένε: «Πάτερ, το παιδί μας δεν πηγαίνει στην εκκλησία».
«Δεν πιστεύει».
«Δεν θέλει να ακούσει για Θεό».
Και τους ρωτάς:
«Εσείς, όταν ήταν μικρό, το πηγαίνατε;»
«Ε, όχι συχνά».
«Προσευχόσασταν μαζί του;»
«Όχι».
«Σας είδε ποτέ να κάνετε τον σταυρό σας με συνείδηση; Να ανάβετε το καντήλι; Να λέτε ένα “δόξα τω Θεώ” όταν ήρθε χαρά και ένα “Χριστέ μου, βοήθησέ μας” όταν ήρθε η δυσκολία;»
Και τότε αρχίζει μια αμηχανία.
