Οἱ νέοι ποὺ προσέρχονται στὸν γάμο, ἄς μὴ λησμονοῦν ὅτι ἡ συζυγία καὶ ἡ οἰκογενειακή ζωὴ δὲν ἔχει μόνο ἡμέρες εὐτυχίας καὶ γαλήνης, ἀλλὰ καὶ ἡμέρες δυστυχίας καὶ θύελλας. Νὰ εἶναι ἑνωμένοι στὶς ἡμέρες τῆς εὐτυχίας, καὶ περισσότερο στὸν καιρὸ τῆς καταιγίδας. Ἀπὸ τὸ ἴδιο ποτήρι θὰ πίνουν τὸ γλυκὺ ἤ τὸ πικρό. Κι΄ ὅταν πιστεύουν στὸν Θεὸ καὶ ἔχουν ἀγάπη μεταξύ τους, καὶ τὰ πικρὰ θὰ ἀποκτοῦν γλυκύτητα, διότι «τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν» (Ρωμ. η΄28).
