Ἡ γλωσσική ἱκανότης καί ὁ πύργος τῆς Βαβέλ

Τοῦ κ. Ἀνδρέου Κεφαλληνιάδη,Διδασκάλου

   Σύμφωνα μὲ τοὺς ὀπαδοὺς τῆς ἐξέλιξης, ὅπως τὸ ἀνθρώπινο σῶμα προῆλθε σταδιακὰ ἀπὸ τὰ ζῶα,  ἔτσι καὶ ἡ γλωσσική του ἱκανότητα, ἦταν κάτι ποὺ προῆλθε ἐξελικτικὰ ἀπὸ χειρονομίες, μορφασμοὺς κι ἄναρθρους φθόγγους.

   Ἀντίθετα μὲ αὐτὸ τὸ μοντέλο, ἡ Ἁγία Γραφὴ μᾶς διδάσκει ὅτι σκέψη καὶ γλώσσα ἦταν κάτι ποὺ δόθηκε ὡς χάρισμα στὸν ἄνθρωπο  στὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας του ἀπὸ τὸ Θεό. Γνωρίζουμε ἐπίσης ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν Ἁγία Γραφή, ὑπῆρχε μία ἐποχή, ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἦταν συγκεντρωμένοι σὲ ἕνα σημεῖο  καὶ μιλοῦσαν τὴν ἴδια γλώσσα. Ὅμως κατὰ τὴ διάρκεια ἀνοικοδόμησης τοῦ πύργου τῆς Βαβέλ, ἐπῆλθε σύγχυση τῶν γλωσσῶν, δηλαδὴ δημιουργήθηκαν πολλὲς γλῶσσες  καὶ οἱ ἄνθρωποι διασπάστηκαν σὲ διάφορα ἔθνη.

Ποῦ ἔγκειται ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ ἀνθρώπου...

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ: 

Ποῦ ἔγκειται ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἄν δέν ἔχη ψυχή ξεχωριστή; 

Ἄν μόνο στο σῶμα, τότε εἶναι καί τά ζῶα ἁμαρτωλά!

Ἢ μὲ τὸν Χριστὸν ἢ μὲ τὸν Δαρβῖνον!

Ἀπολύτως ἀσύμβατος ἡ ὀρθόδοξος πίστις μὲ δαρβινισμόν

Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, Διδάκτορος Φιλοσοφίας

Εἰσαγωγὴ

  Ἡ θεωρία τοῦ δαρβινισμοῦ, ὅπως αὐτὴ διατυπώθηκε ἀρχικὰ ἀπὸ τὸν Κάρολο Δαρβῖνο καὶ ὅπως συνεχίζει νὰ ὑφίσταται σὲ διάφορες σύγχρονες μορφὲς ἐξελικτισμοῦ, συνίσταται κατ’ οὐσίαν στὴν ἄποψη ὅτι τὰ σημερινὰ βιολογικὰ εἴδη προῆλθαν ἀπὸ προγενέστερα εἴδη μέσω μίας μακρᾶς ἱστορικῆς διαδικασίας τυχαίων γενετικῶν μεταλλάξεων, οἱ ὁποῖες, ὑπὸ τὴν πίεση τοῦ περιβάλλοντος καὶ μέσῳ τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς, εὐνόησαν τὴν προσαρμογὴ καὶ τὴν ἐπιβίωση ὁρισμένων ὀργανισμῶν ἔναντι ἄλλων. Πρόκειται γιὰ μία θεωρία ποὺ φιλοδοξεῖ νὰ ἑρμηνεύσει τὴν προέλευση, τὴν ποικιλία καὶ τὴ δομὴ τῆς ζωῆς χωρὶς ἀναφορὰ σὲ τελικὲς αἰτίες, σκοπὸ ἢ θεία πρόνοια, ἐντὸς ἑνὸς αὐστηρὰ ὑλιστικοῦ καὶ αὐτονομημένου φυσικοῦ πλαισίου.

Ἡ ἕκτη δημιουργική ἡμέρα κατά τήν Ἁγία Γραφή καί ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως

Ὁ­μι­λί­α π. Ἀ­θα­να­σί­ου Μυ­τι­λη­ναί­ου

Ἡ ἕ­κτη δη­μι­ουρ­γι­κή ἡ­μέ­ρα ἀ­να­φέ­ρε­ται εἰς τήν δη­μι­ουρ­γί­αν τῶν χερ­σαί­ων ζώ­ων καί τήν δη­μι­ουρ­γί­αν τοῦ ἀν­θρώ­που. Λέ­ει τό ἱ­ε­ρό κεί­με­νο (Γέν. 1,24-25): «Καί εἶ­πεν ὁ Θε­ός· ἐ­ξα­γα­γέ­τω ἡ γῆ ψυ­χήν ζῶ­σαν κα­τά γέ­νος, τε­τρά­πο­δα καί ἑρ­πε­τά καί θη­ρί­α τῆς γῆς κα­τά γέ­νος. καί ἐ­γέ­νε­το οὕ­τως· καί ἐ­ποί­η­σεν ὁ Θε­ός τά θη­ρί­α τῆς γῆς κα­τά γέ­νος, καί τά κτή­νη κα­τά γέ­νος αὐ­τῶν καί πάν­τα τά ἑρ­πε­τά τῆς γῆς κα­τά γέ­νος αὐ­τῶν· καί εἶ­δεν ὁ Θε­ός, ὅ­τι κα­λά». Καί με­τά ταῦ­τα προ­χω­ρεῖ στήν δη­μι­ουρ­γί­α τοῦ ἀν­θρώ­που. Βλέ­που­με ἐ­δῶ τόν Θε­όν σέ μι­ά και­νούρ­για δη­μι­ουρ­γι­κή πρά­ξη νά λέ­γει ἡ γῆ νά ἐ­ξα­γά­γει ψυ­χήν ζῶ­σαν «κα­τά γέ­νος» πού νά ἀ­πο­τε­λεῖ­ται αὐ­τή ἡ ψυ­χή ἡ ζῶ­σα ἀ­πό τε­τρά­πο­δα, ἀ­πό ἑρ­πε­τά καί θη­ρί­α. Βέ­βαι­α, ἐ­πει­δή πάν­το­τε εἶ­ναι δη­μώ­δης ἡ ἔκ­θε­σις τῶν ὅ­σων πε­ρι­γρά­φει ὁ ἱ­ε­ρός συγ­γρα­φεύς, γιά αὐ­τόν τόν λό­γο θά λέ­γα­με ὅ­τι τά τε­τρά­πο­δα εἶ­ναι τά οἰ­κι­α­κά ζῶ­α, τά θη­ρί­α δέν εἶ­ναι τά θη­ρί­α τοῦ δά­σους ἀλ­λά ἁ­πλῶς ἐ­κεῖ­να πού δέν εἶ­ναι οἰ­κι­α­κά, καί τά ἑρ­πε­τά -τά γνω­στά μας ἑρ­πε­τά- ἐ­κεῖ­να τά ὁ­ποῖ­α ἤ δέν ἔ­χουν πό­δια ἤ ἔ­χουν μι­κρά πό­δια πού δί­δε­ται ἡ ἐν­τύ­πω­σις ὅ­τι ἕρ­πουν ἐ­πί τῆς γῆς.

ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΝΕΟΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΙΟΣ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΛΑΘΟΣ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ

Γάλλοι επιστήμονες απομόνωσαν ένα νέο γιγάντιο ιό που κρύβεται μέσα στην αμοιβάδα και του οποίου ο γενετικός κώδικας περιλαμβάνει πολλά γονίδια από άλλα είδη.

Πρόκειται για “μια τελείως νέα μορφή ιού”, όπως δήλωσε ο Ντιντιέ Ραούλ, επικεφαλής του τμήματος ερευνών μολυσματικών και τροπικών ασθενειών στο πανεπιστήμιο της Μασσαλίας.

Το γονιδίωμα του ιού, που ονομάστηκε “Μασσαλιο-ιός” λόγω του τόπου όπου ανακαλύφθηκε, περιλαμβάνει μια ευρεία και πολύπλοκη γκάμα γονιδίων, που είναι πολύ διαφορετικά από το DNA των άλλων ιών. 

Η θεωρία της εξελίξεως και η … “εξέλιξη” πολλών θεολόγων!

 

Λέων Μπράνγκ, Θεολόγος

    Όταν απευθύνεται κανείς στον σύγχρονο άνθρωπο σχετικά με το θέμα της προέλευσης της ζωής κάνοντας  λόγο για τη Δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου από το Θεό συναντάει κυριολεκτικά έναν τοίχο. Χαρακτηριστικό στις μέρες μας είναι η σχεδόν απόλυτη ισχύ και αποδοχή της θεωρίας της εξέλιξης. Όποιος τολμάει να την αμφισβητήσει, ιδίως μέσα από την προβολή της Αγίας Γραφής και της Δημιουργίας, θεωρείται φονταμενταλιστής, προσκολλημένος στο παρελθόν και στη μυθολογία, ξένος απόλυτα προς το χώρο της επιστήμης και προς την επιστημονική μεθοδολογία.

Από τον Θεό δημιουργήθηκε ο άνθρωπος, ή από τον πίθηκο;

Σχετικά με τα αντιλεγόμενα των ημερών μας περί της δημιουργίας του ανθρώπου από τον Θεό ή τον πίθηκο, η μαρτυρία της Γένεσης στην Αγία Γραφή μιλάει για δύο πρόσωπα, τον Αδάμ και την Εύα, ως κατ' εικόνα Θεού πλάσματα, και πρωτόθνητους ως καθ' ομοίωσιν του Θεού πρωτοπλάστους από τη Χάρη τού Θεού. Το κατ' εικόνα, είναι η δυνατότητα που έχει ο άνθρωπος ως ελεύθερο και νοήμον πλάσμα, να ομοιάσει με τον Θεό. Το καθ' ομοίωσιν είναι η πορεία επίτευξης αυτής της ομοίωσης, που επιτυγχάνεται μόνο με τη συνέργεια του ανθρώπου και του Αγίου Πνεύματος.

ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΒΡΙΑ ΕΚΡΗΞΗ: ΕΚΕΙ ΠΟΥ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΑΜΑΤΑ

 

Επιστήμη και Πίστη

ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ

ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΒΡΙΑ ΕΚΡΗΞΗ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΒΡΙΑ ΕΚΡΗΞΗ

Ένα από τα πιο σοβαρά και λιγότερο συζητημένα προβλήματα της εξελικτικής θεωρίας αφορά την προέλευση της γενετικής πληροφορίας. Το DNA δεν αποτελεί απλώς υλικό υπόστρωμα της ζωής, αλλά ένα σύστημα κωδικοποιημένων οδηγιών, με συγκεκριμένη σύνταξη, σημαινόμενα και λειτουργική συνοχή. Η ζωή δεν βασίζεται μόνο σε χημικές αντιδράσεις, αλλά σε πληροφορία που πρέπει να είναι ταυτόχρονα σωστή, συγχρονισμένη και λειτουργική για να παράγει βιώσιμους οργανισμούς.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

 

Επιστήμη και Πίστη

Ο ΚΡΥΦΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΤΟΝ ΜΥΘΟ

ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

Το «άχρηστο» DNA ήταν το τελευταίο καταφύγιο των εξελικτικών

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΜΟΛΙΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΕΝΑΝ ΚΡΥΦΟ ΚΩΔΙΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ DNA

   Για χρόνια οι εξελικτικοί βιολόγοι ισχυρίζονταν ότι το DNA μας είναι γεμάτο «σκουπίδια». Θεωρούσαν ότι το μεγαλύτερο μέρος του γονιδιώματος είναι απομεινάρια αρχαίων ιών. Μια νέα διεθνής μελέτη όμως ανατρέπει πλήρως αυτή την εικόνα. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν έναν κρυφό και ισχυρό κώδικα μέσα σε αυτές τις περιοχές. Αυτά τα τμήματα δεν είναι άχρηστα εξελικτικά απολιθώματα. Αντιθέτως, λειτουργούν ως ένας εξαιρετικά σύνθετος πίνακας ελέγχου.

Συμβιβάζεται ἡ Ἁγία Γραφὴ μὲ τὸν δαρβινισμόν;

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος

  Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ δημοσιεύτηκε ἡ ἐξελικτικὴ θεωρία τοῦ Δαρβίνου ὥς καὶ τὶς ἡμέρες μας ἔχει χυθεῖ ἄφθονο μελάνι τόσο ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν ἐξελικτικῶν ὅσο κι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν  ἀντιεξελικτικῶν, γιὰ νὰ ὑποστηριχθεῖ ἡ μία ἢ ἡ ἄλλη ἄποψη. Στὴν πορεία δημιουργήθηκε καὶ μία τρίτη τάση, ἡ ὁποία προσπάθησε νὰ συμβιβάσει τὶς δύο αὐτὲς θεωρίες. Πρόκειται γιὰ τὴ θεωρία τῆς «θεϊστικῆς ἐξέλιξης», ἡ ὁποία ὑποστηρίζει ὅτι ἔγινε πραγματικὰ ἡ ἐξέλιξη τῶν εἰδῶν καὶ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ἡ ἐξέλιξη αὐτὴ δὲν ἦταν τυχαία, ἀλλὰ κατευθυνόμενη ἀπὸ τὸ Θεό. Ἡ τάση αὐτὴ γεννήθηκε προφανῶς ἀπὸ τὴν ἀνάγκη νὰ γίνει συμβιβασμὸς ἀνάμεσα στὴν χριστιανικὴ πίστη καὶ τὴ θεωρία τῆς ἐξέλιξης οὕτως ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται ὅτι ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ θρησκεία συγκρούονται μεταξύ τους.

Η ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΔΑΡΒΙΝΙΣΜΟΥ

 

Απολογητικά

Αγίου Νεκταρίου

Μητροπολίτου Πενταπόλεως και Προλύτου της Θεολογίας

Η ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΔΑΡΒΙΝΙΣΜΟΥ

προλογικό από entaksis:     Το παρόν κείμενο, από τον Άγιο Νεκτάριο, Μητροπολίτη Πενταπόλεως, εντάσσεται στην πνευματική και θεολογική συζήτηση της εποχής του (19ου/20ού αιώνα). Ο Άγιος Νεκτάριος υπερασπίζεται τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής περί ενιαίας καταγωγής του ανθρώπινου γένους, απέναντι στις υλιστικές θεωρίες που προσπαθούσαν να διαιρέσουν τους ανθρώπους σε ανεξάρτητα γένη και να αποσυνδέσουν τον άνθρωπο από την πνευματική του αρχή.

Ἀπάντησις εἰς τοὺς ἀμφισβητίας τοῦ βιβλίου τῆς Γενέσεως τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

  Δυστυχῶς στὴν ἐποχή μας, παρουσιάστηκαν κάποιοι ἀρνητές, καὶ μάλιστα …θεολόγοι ( ! ) οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκλαμβάνουμε ὡς ἀληθινὴ  τὴ διήγηση τῆς Γενέσεως γιὰ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου, διότι αὐτὴ δῆθεν συγκρούεται μὲ τήν… ἐπιστήμη! Γιατί ἆραγε τὸ ἰσχυρίζονται αὐτό; Διότι οἱ θεολόγοι αὐτοὶ ἔχουν πετάξει στὸ καλάθι τῶν ἀχρήστων τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ κι ἔχουν ἀγκαλιάσει τὴ θεωρία τοῦ Δαρβίνου περὶ τῆς καταγωγῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν πίθηκο. Ἡ Ἁγία Γραφή, λένε, μᾶς πληροφορεῖ μόνο γιὰ τὸ ποιὸς δημιούργησε τὸν κόσμο κι ὄχι γιὰ τὸ πῶς τὸν δημιούργησε.

ΤΟΜΑΣ ΧΑΞΛΕΪ : ΤΟ «ΜΠΟΥΛΝΤΟΓΚ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ»

 

Επιστήμη και Πίστη

ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ

ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

ΤΟΜΑΣ ΧΑΞΛΕΪ :

ΤΟ «ΜΠΟΥΛΝΤΟΓΚ  ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ»

σημ. entaksis: Ο Thomas Huxley, γνωστός ως «ο σκύλος του Δαρβίνου», υπήρξε αμείλικτος υπερασπιστής της θεωρίας της εξέλιξης και, όπως περιγράφει το άρθρο που θα διαβάσετε, δεν δίσταζε να χρησιμοποιεί φασιστικά μέσα για να κατατροπώσει οποιονδήποτε αμφισβητούσε τον δαρβινισμό. Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις του με θρησκευτικούς ηγέτες και επιστήμονες που δεν δεχόντουσαν την εξέλιξη, αποδεικνύουν τη σκληρή του στάση απέναντι στους «αιρετικούς» της επιστήμης εκείνης της εποχής. Το ίδιο πνεύμα συνεχίζεται και σήμερα στον κόσμο των εξελικτικών καθώς πολλοί σύγχρονοι επιστήμονες που υποστηρίζουν την εξέλιξη αντιμετωπίζουν με φανατισμό και καταπιεστικό τρόπο οποιονδήποτε τολμήσει να αμφισβητήσει ή να ελέγξει κριτικά τη θεωρία, επιβεβαιώνοντας πως η επιστημονική αυθεντία συχνά συνδυάζεται με έναν εκφοβιστικό και φασιστικό έλεγχο κάθε αντίθετης φωνής. Το άρθρο φωτίζει αυτήν τη διαχρονική τάση και μας υπενθυμίζει ότι η ακαδημαϊκή ή επιστημονική δύναμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καταπνίξει την ελεύθερη έρευνα και την ανεξάρτητη σκέψη.

Ἡ θεωρία τῆς αὐτομάτου γενέσεως τῆς ζωῆς

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης,

Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

  Μέχρι τὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰώνα ἦταν εὐρέως διαδεδομένη ἡ ἀντίληψη ὅτι συγκεκριμένες μορφὲς ζωῆς δημιουργοῦνταν αὐτόματα ἀπὸ μὴ ἔμβια ὕλη. Κλασικὴ ἀντίληψη ἀβιογένεσης  ἦταν ὅτι συγκεκριμένοι ὀργανισμοὶ γεννιοῦνταν ἀπὸ ὀργανικὲς οὐσίες ποὺ βρίσκονταν σὲ ἀποσύνθεση, ὅπως π.χ. οἱ μύγες ἀπὸ τὸ σάπιο κρέας, τὰ ποντίκια ἀπὸ βρώμικα ἄχυρα, κ.ἄ. Ὅταν ἐφευρέθηκε τὸ μικροσκόπιο ἀνακαλύφθηκαν  οἱ πρῶτοι μικροοργανισμοί, ὅπως τὰ πρωτόζωα καὶ τὰ βακτήρια. Πολλοὶ θεώρησαν τότε ὅτι ἡ ὕπαρξη τέτοιων ὀργανισμῶν,  ἦταν ἀπόδειξη τῆς αὐτόματης γένεσης, καθὼς ἔμοιαζαν ἀρκετὰ ἁπλοί. Σήμερα βέβαια γνωρίζουμε ὅτι καὶ οἱ πιὸ ἁπλοὶ ὀργανισμοὶ εἶναι ἐξαιρετικὰ σύνθετοι στὴ δομὴ τους καθὼς τὸ κύτταρό τους ἀποτελεῖται ἀπὸ πολύπλοκα ὀργανικὰ μόρια, ὅπως εἶναι τὸ RNA.

Διδασκαλία περὶ Δημιουργίας τοῦ Ἀνθρώπου

  Τὸ περιοδικὸν «Ἐφημέριος», τεῦχος 2ον, Μάρτιος – Ἀπρίλιος 2025, τὸ ὁποῖον εἶναι περιοδικὸν διὰ τοὺς ἱερεῖς καὶ ἐκδίδεται προνοίᾳ τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερωνύμου ἀπὸ τὴν Ἐπικοινωνιακὴν καὶ Μορφωτικὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ Διευθυντὴν Συντάξεως τὸν κ. Ἀλέξανδρον Ἰ. Κατσιάραν, φιλοξενεῖ εἰς τὰς σελίδας 40-42 ἄρθρον τοῦ κ. Κωνσταντίνου Τσιαντῆ, Καθηγητοῦ Παν. Δυτ, Ἀττικῆς, μὲ τίτλον «Στάδια τῆς ἀνθρώπινης ἐξέλιξης καὶ τῆς τεχνολογικῆς προόδου». Τὸ κείμενον ἀρχίζει μὲ τὸν στίχον τῆς Ἁγίας Γραφῆς «… καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν» (Γὲν 2:7). Εἰς οὐδὲν ἕτερον σημεῖον τοῦ κειμένου ἐπανέρχεται ὁ ἀρθρογράφος εἰς τὸν στίχον αὐτόν, τὸν ὁποῖον τρόπον τινὰ ἔθεσεν ὡς κεντρικὴν κατευθυντήριον ἰδέαν. Ὁμοιάζει νὰ ἐκλαμβάνη τὴν δημιουργίαν τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεὸν ὡς προϋπόθεσιν «τῆς δημιουργικῆς παρουσίας τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς».

Γέροντος Δωροθέου: Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἁγιάζει τόν τόπο...

Ὑπάρχει μεγάλη διαμάχη μεταξύ τῶν ὀπαδῶν τῆς θεωρίας τῆς ἐξέλιξης καί αὐτῶν πού πιστεύουν στήν Δημιουργία ἀπό τόν Θεό. Στήν Ὀρθόδοξη λατρεία ὁμολογοῦμε: «Σύ ἐκ τοῦ μή ὄντος εἰς τό εἶναι ἡμᾶς παρήγαγες…» (εὐχή τοῦ Χερουβικοῦ Ὕμνου). Στήν εὐχή αὐτή ὁμολογοῦμε ὅτι εἴμαστε κτίσματα τοῦ Θεοῦ ἀδύναμα, ἀτελῆ, πού ὅμως λαμβάνουμε τό εἶναι ἀλλά καί τήν χάρη ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό. Εἶναι μιά ὁμολογία πού πηγάζει ἀπό τήν συναίσθηση τῆς ἀδυναμίας καί ἀνεπάρκειάς μας καί τήν προσμονή τοῦ θείου ἐλέους. Εἶναι μιά διακήρυξη ταπείνωσης. Ἐσύ, Κύριε, εἶσαι τά πάντα γιά μᾶς. Ἀπό ἐσένα λαμβάνουμε τήν ὕπαρξη καί στήν δική σου συγκατάβαση προσδοκοῦμε γιά νά ζήσουμε γιά πάντα μαζί σου καί μέσα σου, στήν αἰωνιότητα. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν ἀντιμάχεται, δέν ψάχνει γιά ὀπαδούς. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἁγιάζει τόν τόπο. Τελεῖ τήν θεία Λειτουργία καί ἁγιάζει τήν κτίση. Μέσα σέ αὐτήν τήν ἁγιασμένη κτίση οἱ ἄνθρωποι φωτίζονται μέ τόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί γίνονται πιστοί. Μόνο ἡ Ἐκκλησία μπορεῖ νά προσφέρει στόν κόσμο αὐτήν τήν εὐεργεσία.

Μέ τήν εὐλογία τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Δωροθέου 

“Γράμματα στους Αδελφούς” – Πατήρ Δωρόθεος Τζεβελέκας

Ἱερό Ἡσυχαστήριο Ἁγίου Γεωργίου, Καλαμπάκα Ὀκτώβριος 2018

Ὁ μῦθος τοῦ δαρβινισμοῦ

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

Τὸ ἔτος 1859, ὁ Δαρβῖνος ἔφερε στὴ δημοσιότητα τὸ ἔργο του «Ἡ  καταγωγὴ τῶν εἰδῶν». Ἀπὸ τότε ἔχουν περάσει 165 χρόνια καὶ ἡ  ἐξέλιξη τῶν ὀργανισμῶν ἀπὸ τὸ ἕνα γένος στὸ ἄλλο κι ἀπὸ τὴ μία ὁμοταξία στὴν ἄλλη ἐξακολουθεῖ νὰ ζεῖ μονάχα μέσα στὴ φαντασία τῶν ἐξελικτικῶν. Τὸ ἀποδεικτικὸ ὑλικὸ ποὺ παρουσιάζεται εἶναι τόσο λίγο καὶ ἀνεπαρκές, ὥστε ἀδυνατεῖ νὰ πείσει κάθε ἀντικειμενικὸ ἐρευνητὴ γιὰ τὴ μεταβολὴ τῶν εἰδῶν. Οὔτε ἕνα ἀδιαμφησβήτητο δεῖγμα μεταβολῆς ἀπὸ ἕνα εἶδος σὲ ἄλλο δὲν ἔχει παρουσιαστεῖ μετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια ἐρευνῶν.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

  Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως τῶν εἰδῶν εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ὅπλα ποὺ χρησιμοποίησαν καὶ χρησιμοποιοῦν οἱ ὑλιστὲς κατὰ τῆς πίστεως. Ἡ θεωρία αὐτὴ ὑποστηρίζει ὅτι τὸ  σύνολο τῶν ζωντανῶν ὀργανισμῶν κατάγεται ἀπὸ ἄλλους ἁπλούστερους ὀργανισμοὺς ποὺ καὶ αὐτοὶ κατάγονται ἀπὸ ἄλλους, ὥσπου φτάνουμε σὲ ἕνα ἀρχικὸ πρῶτο κύτταρο, ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ μόνο του. Ἀντίθετη μὲ αὐτή, εἶναι ἡ θεωρία τῆς δημιουργίας. Σύμφωνα μὲ αὐτή, τὰ  ὄντα δημιουργήθηκαν σὲ τέλεια μορφὴ καὶ ξεχωριστὰ τὸ κάθε εἶδος ἀπὸ τὸ ἄλλο. Ἡ δημιουργία βασίζεται  στὸ θεϊκὸ σχεδιασμό, ἐνῷ ἡ ἐξέλιξη στὴν τυχαιότητα.

ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

Προ καιρού είχα γράψει μερικές σκέψεις για τη δημιουργία του κόσμου και την σχέση επιστήμης και πίστης [ΕΔΩ]. Είναι απορίας άξιο το πώς ακόμη και κατά τεκμήριο μορφωμένοι άνθρωποι χρησιμοποιούν την πρώτη για να απορρίψουν την δεύτερη, χωρίς να σκέφτονται το λογικό σφάλμα που διαπράττουν (άκουσα προ ημερών να το κάνει κάποιος επώνυμος επιστήμονας στο ραδιόφωνο). Συμπληρώνοντας εκείνες τις σκέψεις, κάνω κάποιες ακόμη.

Είμαστε θεοί!

Ο ογδοηκοστός πρώτος Ψαλμός γράφτηκε πιθανόν στα πρώτα χρόνια που βασίλευε στον Ισραήλ ο Ιωσαφάτ (873-849 π.Χ.).

Κύριο θέμα του έχει τη συμπεριφορά των Κριτών, δηλαδή των δικαστών. Οι Κριτές διαχειρίζονταν θεία εξουσία, την απονομή του δικαίου στους ανθρώπους· και γι᾽ αυτό τους ονομάζει ο λόγος του Θεού «θεούς».