AΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ «ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» (σελ. 79- 85)
3. – ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΙΠΠΟΣ
AΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ «ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» (σελ. 79- 85)
3. – ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΙΠΠΟΣ
AΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ «ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» (σελ. 68-78)
2. – ΤΟ ΛΕΥΚΟΝ
«Καὶ εἶδον, ὅτε ἤνοιξε τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν ἑπτὰ σφραγίδων καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος ὡς φωνὴ βροντῆς˙ ἔρχου. Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπʼ αὐτὸν ἔχων τόξον˙ καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ» (Ἀποκ. 6, 1-2)
AΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ «ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» (σελ. 62-68)
AΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
«ΤΑ ΤΕΣΣΑΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» (Σελίδες 58-60)
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄.
Τέλος διὰ τοῦ λευκοῦ χρώματος συμβολίζεται:
4. – Τὸ θεῖον μεγαλεῖον καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ. Νοερῶς ἀνέλθωμεν
καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους Θαβώρ. Ὁ Κύριος ἐκεῖ. Ὡς διηγεῖται ὁ
Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος κατὰ τὴν ὥραν τὴς Μεταμορφώσεως τὰ ἱμάτια τοῦ
Κυρίου «ἐγένετο στίλβοντα λευκὰ λίαν ὡς χιών, οἷα γναφεὺς οὐ δύναται
λευκᾶναι» (Μαρκ. 9, 2). Ἡ λαμπρότης, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ περιβολὴ τοῦ
Κυρίου ἦτο κἄτι τὸ ἀπερίγραπτον. Ἐνίκα πᾶσαν λευκότητα. Οὐδὲν βαφεῖον θὰ
ἠδύνατο νὰ προσδώσῃ τοιαύτην λευκότητα εἰς τὸ ὕφασμα, ὅσην λευκότητα
προσέλαβον τὰ ἱμάτια τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ Κύριος ἐν λευκοῖς, φῶς περιβαλλόμενος
ὡς ἱμάτιον. Ὤ! ὁποῖον θέαμα. «Κύριε! Καλὸν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι»
ἀκούεται λέγων ὁ Πέτρος, ὅστις ἐπροτίμα νὰ μένῃ ἐπʼ ἄπειρον εἰς τοὺς
γυμνοὺς ἐκείνους βράχους θεώμενος τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου ἤ νὰ κατοικῇ εἰς
τὰς μεγαλοπρεπεστάτας τῶν ἐπιγείων ἀνακτόρων αἰθούσας. Μία μόνον ἀκτὶς
ἐφάνη καὶ τόσον ὁ Πέτρος ἐνθουσιάσθη. Ἀλλʼ ὅταν ὄχι μία ἀκτίς, ἀλλʼ
ὁλόκληρος ὁ ἥλιος τῆς θεϊκῆς ἐκείνης δόξης, Αὐτὸς ὁ Κύριος ἐμφανισθῇ,
ὁποία χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις!
ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
«ΤΑ ΤΕΣΣΑΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» (Σελίδες 54-58)
Τὸ λευκὸν σύμβολον τῆς ἁγνότητος. Ἀλλὰ διὰ τοῦ λευκοῦ χρώματος ἐν ταῖς Γραφαῖς εἰκονίζεται:
2. – Ἡ μετάνοια. Πῶς;
Ἰδού. Συμφώνως μὲ τὴν Ὀρθόδοξον ὁμολογίαν ἡ ψυχὴ ἐκ τῆς ἱερᾶς
κολυμβήθρας ἐξέρχεται καθαρά, ἀπαστράπτουσα. Οὐδεμία κηλὶς τὴν μολύνει.
Τὴν βλέπουν οἱ ἄγγελοι καὶ χαίρουν. Διὰ τοῦτο πρὸς συμβολισμὸν τῆς
καθαρότητος αὐτῆς τῆς ψυχῆς λευκὴ στολὴ δίδεται εἰς τὸν νεοφώτιστον. Εἰς
τὴν ἀρχαίαν Ἐκκλησίαν οἱ βαπτιζόμενοι τὴν νύκτα τοῦ Πάσχα μέχρι τῆς
ἄλλης Κυριακῆς, τῆς Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ, καθʼ ὅλην τὴν ἑβδομάδα τῆς
Διακαινησίμου, ἐφόρουν τὴν λευκὴν στολὴν τοῦ βαπτίσματος, διὸ καὶ
ὠνομάζετο ἡ ἑβδομὰς αὕτη ἡ «ἐν λευκοῖς». Λέγεται δὲ καὶ περὶ τοῦ Μ.
Κωνσταντίνου, ὅτι προαισθανθεὶς οὗτος τὸν ἐπερχόμενον θάνατον ἐζήτησε
καὶ ἐβαπτίσθη, ἀπὸ τῆς στιγμῆς δὲ ἐκείνης μέχρι τοῦ θανάτου δὲν ἠθέλησε
νὰ φορέσῃ τὴν αὐτοκρατορικὴν χλαμύδα, θεωρῶν ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην λαμπρὰν
περιβολὴν πολυτιμοτέραν τὴν λευκὴν στολὴν τοῦ ἱεροῦ βαπτίσματος.
ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
Τὸ λευκὸν χρῶμα, ὡς δύναταί τις νὰ ἴδῃ εἰς πλεῖστα χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης, λαμβάνεται ὑπὸ τῶν ἱερῶν συγγραφέως πρὸς συμβολισμὸν ἰδεών. Διὰ τοῦ λευκοῦ χρώματος συμβολίζεται ἐν πρώτοις:
ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
«ΤΑ ΤΕΣΣΑΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» (σελίδες 47-52)
του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου, σελίδ. 39-46
Τὰ ἐκ τῆς ὁράσεως διδάγματα.
– Ἐκ τῆς ἀνωτέρω συντόμου ἀναπτύξεως τῶν δύο κεφαλαίων βλέπομεν σαφῶς
κατὰ ποῖον τρόπον ἡ περὶ τῶν 4 χρωμάτων περικοπὴ εἶνε συνδεδεμένη μὲ τὴν
ὅλην εἰκόνα, μὲ τὴν μεγαλοπρεπεστάτην ὅρασιν.
Ἀλλʼ ἐφʼ ὅσον ἀνετρέξαμεν εἰς τὰ προηγούμενα ἄς μὴ προχωρήσωμεν
ἀμέσως εἰς τὴν πρακτικὴν ἑρμηνείαν τῆς περικοπῆς: Ἄς σταματήσωμεν ἐπʼ
ὀλίγον. Ἄς παρατηρήσωμεν ἐκ νέου προσεκτικώτερον τὴν ὅλην ὅρασιν,
ἐξάγοντες ἐκ τῆς θέας αὐτῆς ὡρισμένα διδάγματα. Καὶ ἐν πρώτοις:
(Ἀπo ΒΙΒΛΙΟ «ΤΑ ΤΕΣΣΑΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» Του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου Καντιωτου, σελίδες 25-30 (ΜΕΡΟΣ 6)
ΣΥΝΕΧΕΙΑ Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ «Η ΟΡΑΣΙΣ»
Τὰ ἐκ τῆς ὁράσεως διδάγματα.
– Ἐκ τῆς ἀνωτέρω συντόμου ἀναπτύξεως τῶν δύο κεφαλαίων βλέπομεν σαφῶς
κατὰ ποῖον τρόπον ἡ περὶ τῶν 4 χρωμάτων περικοπὴ εἶνε συνδεδεμένη μὲ τὴν
ὅλην εἰκόνα, μὲ τὴν μεγαλοπρεπεστάτην ὅρασιν.
Ἀλλʼ ἐφʼ ὅσον ἀνετρέξαμεν εἰς τὰ προηγούμενα ἄς μὴ προχωρήσωμεν
ἀμέσως εἰς τὴν πρακτικὴν ἑρμηνείαν τῆς περικοπῆς: Ἄς σταματήσωμεν ἐπʼ
ὀλίγον. Ἄς παρατηρήσωμεν ἐκ νέου προσεκτικώτερον τὴν ὅλην ὅρασιν,
ἐξάγοντες ἐκ τῆς θέας αὐτῆς ὡρισμένα διδάγματα. Καὶ ἐν πρώτοις:
Ἀπo ΒΙΒΛΙΟ «ΤΑ ΤΕΣΣΑΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ», εκδ. του 1955
Του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου Καντιωτου, σελίδες 19-22 (ΜΕΡΟΣ 4)
ΣΥΝΕΧΕΙΑ Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ «Η ΟΡΑΣΙΣ»
Απο βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΤΑ ΤΕΣΣΑΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ», (σελίδες 22-25)
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α ́
«Τέσσαρα ζῶα», τὸ ἕν ὡς λέων,
τὸ δεύτερον ὡς μόσχος, τὸ τρίτον ὠς ἄνθρωπος, τὸ τέταρτον ὡς ἀετὸς ἐν
μέσῳ καὶ κύκλῳ τοῦ θρόνου, ἔγγιστα πάντων τὰ πρῶτα φῶτα μετὰ τὸ Πρῶτον
καὶ Ἀΐδιον Φῶς κυρίως* συμβολίζουν τὰς ἀγγελικὰς τάξεις, περὶ τῶν ὁποίων
ἐν τῇ ἀκολουθίᾳ τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου κατανυκτικῶς ψάλλει ἡ Ὀρθόδοξος
Ἐκκλησία
(Ἀποκ. κεφ. 4ον και 5ον)

Ἀπo ΒΙΒΛΙΟ «ΤΑ ΤΕΣΣΑΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ»
Του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου Καντιωτου, σελίδες 13-16
Πρὸς ὅλην τὴν εἰκόνα. – Ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ, ὡς εἴπομεν, προτιθέμεθα νὰ ἑρμηνεύσωμεν τὴν περικοπὴν ἐκείνην τῆς Ἀποκαλύψεως, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ τῶν τεσσάρων χρωμάτων (Ἀποκ. 6, 1-8). Ἀλλὰ βασικὸς κανὼν τῆς ἑρμηνείας τῶν Ἱερῶν κειμένων εἶναι ὅτι οὐδεμία περικοπὴ πρέπει νὰ ἑρμηνεύεται χωρὶς νὰ συσχετίζεται καὶ νὰ παραλληλίζεται πρὸς ἄλλα χωρία τὰ ὁποῖα ρίπτουν περισσότερον φῶς ἐπὶ τῆς Ἑρμηνευομένης περικοπῆς. Ἡ Γραφὴ διὰ τῆς Γραφῆς. Συνεπῶς καὶ οἱ περὶ τῶν τεσσάρων διαφόρου χρώματος ἵππων θαυμασία περικοπὴ δὲν δύναται νὰ νοηθῇ καὶ ἑρμηνευθῇ μεμονομένως. Τὴν περικοπὴν πρέπει νὰ συσχετίσωμεν ἐν πρώτοις με τὰ προηγούμενα. Πρέπει νὰ τὴν θεωρήσωμεν ὡς ἕνα κρῖκον μιᾶς χρυσῆς ἀλύσεως ἰδεῶν. Πρέπει νὰ τὴν ἴδωμεν μέσα εἰς τὴν ὅλην εἰκόνα. Καὶ ὅπως ἐκεῖνος, ὅστις ἵσταται ἐνώπιον μιᾶς πολυσυνθέτου εἰκόνος μεγάλου ζωγράφου καὶ θέλει νὰ κατανοήσῃ τὴν εἰκόνα, πρέπει πρῶτον νὰ ρίψῃ ἕν βλέμμα εἰς τὴν ὅλην εἰκόνα καὶ νὰ συλλάβῃ τὴν κεντρικὴν ἰδέαν, ἡ ὁποία ἐκίνει τὸν χρωστῆρα τοῦ ζωγράφου καὶ ἔπειτα νὰ στρέψῃ τὴν προσευχήν του καὶ νὰ ἐξετάσῃ ἕν ἕκαστον σημεῖον τῆς εἰκόνος, οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐδῶ πρέπει νὰ πράξωμεν.
Το βιβλιο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου εκδόθηκε το 1955. Εχει εξαντληθει από πολλων ετων. Ειναι επίκαιρο. Με την ευχή του Γέροντα, θα σας το προσφέρουμε δωρεάν σε συνέχειες.
«Γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς» (Ἀποκ. 2, 10)
Συνήθως οἱ τὸν Θεῖον λόγον κηρύττοντες δὲν λαμβάνουν τὰ θέματα τῶν λόγων καὶ ὁμιλιῶν των ἐκ τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου. Ποιά ἠ αἰτία; Μία αἰτία εἶνε, ὅτι ἐπʼ ἐκκλησίας κατὰ τὴν Θεία λειτουργία τῶν Κυριακῶν καὶ τῶν ἑορτῶν καθʼ ὅλο τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἔτος δυστυχῶς δὲν ἀναγινώσκεται οὔτε μία περικοπὴ τοῦ ἱεροῦ τούτου βιβλίου, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε καὶ τοῦ τούτου ὡς θεοπνεύστου καὶ ἰσοτίμου μὲ τὰ λοιπὰ τῆς Ἁγίας Γραφῆς βιβλία νʼ ἀναγινώσκονται περικοπαί.