«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ὑπό Ρουμάνου Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε.
«Ὅλες οί αρετές βοηθούν τόν νοῦ νά άποκτήση τήν θεία άγάπη, άλλά περισσότερο άπό όλα ἡ καθαρά προσευχή. Διότι μέ αυτήν πετώντας στόν Θεό, έξερχόμεθα άπό όλα τά αισθητά τοῦ κόσμου πράγματα» (Άπό τά κεφάλαια περί Αγάπης τοῦ άγιου Μαξίμου τοῦ Όμολογητοϋ).
Αδελφοί καί Πατέρες,
Κάποιος άπό τούς Αγίους Πατέρας μᾶς συμβουλεύει τά εξής: «Σιώπησε εσύ καί θά μιλήσουν τά έργα σου». Έγώ όμως ὁ τεμπέλης καί άμαρτωλός τολμώ άπό τήν άναισθησία μου καί κάνω τό τελείως
άντίθετο καί άρχίζω νά μιλώ πρός έσάς τούς άγιους άδελφούς μου καί πατέρας γιά
έκεινα τά ὁποία ποτέ δέν είδικεύθηκα μέ τά έργα καί τήν ζωή μου. Άλλά πάλι μοῦ φαίνεται ότι δέν είναι καλό νά σιωπώ καί νά μή φανερώνω τίς διδασκαλίες τῶν Αγίων
Πατέρων περί τῆς σωτηρίας τῆς ψυχής, έπειδή είμαι φίλαυτος καί άνεργος σ' αύτά
τά πνευματικά έργα. Διότι, κατά τόν λόγο τοῦ Εύαγγελίου, αὐτά τά ώφέλιμα γιά
τήν ψυχή έργα, πολλοί φιλόπονοι καί βιαστές, έπιδιώκουν νά τά άποκτήσουν μέ
κάθε τρόπο, γιά νά άρπάξουν τήν Βασιλεία τῶν Ούρανῶν (Ματθ. 11,12). Καί βέβαια
όχι μέ λόγια κενά σάν τά δικά μου, άλλά μέ ιδρώτες καί ήμερονυκτίους κόπους
άγωνίζονται αύτοί οί πιστοί γιά τήν εφαρμογή τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Λοιπόν, ἀφοῦ κλείσω τά μάτια μου καί παραβλέψω τίς άδυναμίες καί τήν οκνηρία μου γιά
τίς άρετές, ἄς άρχίσω λέγοντας τά παρακάτω:
