Οι λανθασμένες μέθοδοι ανατροφής κληρονομούνται και μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά.

Οι λανθασμένες μέθοδοι ανατροφής κληρονομούνται και μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά. Εσείς δεχτήκατε φωνές, οπότε αρχίζετε να φωνάζετε κι εσείς. Όμως, κάποιος πρέπει οπωσδήποτε να προσπαθήσει να σπάσει αυτή την αλυσίδα, έτσι δεν είναι; Για παράδειγμα, αν η εμπειρία σάς λέει ότι σε λίγες στιγμές το παιδί σας πρόκειται να χτυπήσει ένα άλλο παιδί, παρέμβετε αποφασιστικά προτού πέσει το χτύπημα: πιάστε το από το χέρι και οδηγήστε το στην άκρη. Κάντε το αυτό χωρίς θυμό ή επιπλήξεις. Οι γονείς μπορούν πολύ συχνά να αποτρέψουν την αρνητική κλιμάκωση μιας κατάστασης. Είναι ένας στόχος απολύτως εφικτός. Έτσι, δημιουργείται στην οικογένεια μια ατμόσφαιρα σταθερότητας, ηρεμίας και καλοσύνης. Από την παιδική ηλικία, συνηθίζετε τα παιδιά σας στην τάξη, την εργασία, την υπακοή και την κατανόηση.

Ποιες είναι, λοιπόν, οι κύριες αιτίες του διαζυγίου και πώς μπορεί κανείς να διαφυλάξει την οικογένειά του;

Ποιες είναι, λοιπόν, οι κύριες αιτίες του διαζυγίου και πώς μπορεί κανείς να διαφυλάξει την οικογένειά του; Οι οικογένειες διαλύονται όταν οι άνθρωποι δεν προτίθενται να τηρούν τους πνευματικούς νόμους και να ζουν σύμφωνα με τις άγιες εντολές του Θεού, υπακούοντας στη Μητέρα Εκκλησία. Γι’ αυτό, προσφέρουμε για άλλη μια φορά αυτή την καλή συμβουλή και καθοδήγηση: μην επιχειρείτε να οικοδομήσετε την οικογενειακή ευτυχία χωρίς την ευλογία του Θεού.

Πρωθιερέας Αντρέι Οβτσίνικοφ

Εκοιμήθη στα 89 της χρόνια η υπερπολύτεκνη μητέρα 18 παιδιών Μαρία Ευθυμίου στο Κυπάρισσο Αγρινίου -- Την μητέρα αυτή πρέπει να την τιμήσουμε με άγαλμα!!!

 

 «Η Μαρία Ευθυμίου  αξιώθηκε 18 φορές το δώρο της μητρότητας!!!»

Αιωνία η Μνήμη αυτής.

 Απέραντη θλίψη σκόρπισε στην Κυπάρισσο Αγρινίου, με την είδηση της απώλειας της Μαρίας Ευθυμίου, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, αφήνοντας πίσω της μια μεγάλη οικογένεια και μια ζωή γεμάτη αγάπη, προσφορά και πίστη.

Εξωσωματική Γονιμοποίηση: Το εφιαλτικό τίμημα στην υγεία των παιδιών που μας κρύβουν οι κλινικές

Ποια είναι τα πραγματικά ποσοστά επιτυχίας, οι άγνωστοι κίνδυνοι για την υγεία των παιδιών και το «ανεπίλυτο τραύμα» των γονέων που αποσιωπάται. Είναι λάθος να προωθούνται οι τεχνικές ART ως ασφαλείς και ισότιμες με την φυσική απόκτηση παιδιών.

Κοινωνικὰ δίκτυα: Σκοπίμως ἐθιστικά!

   Ὅτι τὰ κοινωνικὰ δίκτυα εἶναι ἐθιστικά, καλοί μου φίλοι, τὸ λέμε ὅλοι. Ὅτι σκοπίμως λειτουργοῦν ἔτσι, μοιάζει ὑπερβολικό, ἔτσι δὲν εἶναι; Κι ὅμως, μετὰ ἀπὸ χιλιάδες ἀγωγὲς ἐναντίον τους, τὸ παραδέχονται πλέον καὶ οἱ ἴδιες οἱ ἑταιρεῖες τους, οἱ ὁποῖες συμφώνησαν, ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ τεραστίων προστίμων, νὰ λάβουν τὰ μέτρα τους, γιὰ τὸ καλὸ τῆς νέας γενιᾶς! Δηλαδή; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

ΟΤΑΝ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΕΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ

 Όταν, πριν 4 χρόνια, ένας αναπληρωτής καθηγητής θετικών επιστημών, δύο μόλις μήνες μετά τον διορισμό του σε κάποια σχολεία, παραιτήθηκε καταγγέλοντας τις απαράδεκτες καταστάσεις βίας που αντιμετώπιζε από τους μαθητές σε ένα από τα λύκεια που δίδασκε –αλλά και την ανύπαρκτη υποστήριξη από τη διεύθυνση του σχολείου– δεν είδαμε δυστυχώς να συγκινούνται ιδιαιτέρως οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Παιδείας. Τη στιγμή μάλιστα που ως γνωστόν, η παραίτηση ενός αναπληρωτή συνεπάγεται αποκλεισμό γιά δύο χρόνια από το να είναι πάλι υποψήφιος γιά διορισμό.

Όταν, στα μέσα του περασμένου Νοεμβρίου, το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε ότι γιά 1.424 θέσεις αναπληρωτών καθηγητών και δασκάλων σε σχολεία όλης της χώρας στα οποία διαπιστώθηκαν κενά δεν έκανε κανείς αίτηση γιά την κάλυψή τους, πάλι δεν φάνηκε να προβλημάτισε τους αρμόδιους η κατάσταση αυτή.

"Μή λησμονεῖς ποτέ, παιδί µου, ὅτι εἶσαι πάντα τρίτος”.

«Ἡ εὐσεβής µητέρα κατευόδωσε τό παιδί της, πού πήγαινε νά μπῆ ὣς ἐσωτερικός µαθητής σ᾿ ἕνα Γυμνάσιο, µέ τά ἑξῆς λόγια: "Μή λησμονεῖς ποτέ, παιδί µου, ὅτι εἶσαι πάντα τρίτος”. 

Τό παιδί, ὅταν ἔφθασε στό Γυμνάσιο, ἔγραψε μέ ὡραῖα γράµµατα σ’ ἕνα χαρτόνι "εἶμαι τρίτος” καί τό χαρτόνι αὐτό τό κρέμασε στό δωµάτιο του γιά νά τό βλέπη καθημερινῶς. 

Τά ἄλλα παιδιά τον ρωτοῦσαν τί σηµαίνει τό σύνθημα αὐτό, ἀλλά αὐτός ἀπέφευγε νά ἀπαντήση. Μόνο ὕστερα ἀπό δύο μῆνες εἶπε σε ἕνα φίλο του ὅτι ἡ συμβουλή αὐτή τῆς µητέρας του σηµαίνει:

Nτοκιμαντέρ που ξεσκεπάζει μια ασύλληπτη κτηνωδία εμπορίας εμβρυικών οργάνων (Οπτικοακουστικό υλικό)

«Μια ασύλληπτη κτηνωδία έρχεται στο φως μέσα από το νέο, συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ «What happened to Clementine;». Η ταινία καταγράφει τον απόλυτο εφιάλτη δύο γονέων που αναζητούν την αλήθεια για την κόρη τους, η οποία γεννήθηκε ζωντανή μετά από μια αποτυχημένη έκτρωση, για να θανατωθεί αμέσως μετά στον βωμό του παράνομου εμπορίου εμβρυικών οργάνων.»

Ο Άγιος Παΐσιος μας είχε προειδοποιήσει για την εγκληματικότητα των νέων!

Άγιος Παΐσιος: Αλλά σκοπός τους τώρα είναι να απομακρύνουν τα παιδιά από την Εκκλησία.

Τα δηλητηριάζουν, τα μολύνουν με διάφορες θεωρίες, κλονίζουν την πίστη τους.

Τα εμποδίζουν από το καλό, για να τα αχρηστέψουν. Τα καταστρέφουν από μικρά.

Και τα παιδάκια, φυσικά, από αρνάκια γίνονται κατσικάκια.

Το ἐπιμελῶς ἀτημέλητον

 Ὅλοι, καλοί μου φίλοι, ἔχουμε ἀκούσει τούτη τὴν ἀντιφατικὴ φράση: «Ἐπιμελῶς ἀτημέλητο    Look»! Τί σημαίνει ἄραγε καὶ γιατί τὴν χρησιμοποιοῦ­με; Γιατί θέλει κάποιος νὰ εἶναι ἀτημέλητος καὶ μάλιστα … ἐπιμελῶς; Τὸ βλέπουμε αὐτὸ στὴ μόδα καὶ ὄχι μόνο. Καὶ δὲν ἔχει νὰ κάνει μόνο μὲ τὴν ἐμφάνιση, ἀλλ’ εἶναι καὶ φιλοσοφία καὶ τρόπος ζωῆς. Εἶναι, λένε, μία προσπάθεια ἰσορροπίας ἀνάμεσα στὸν ἀπόλυτο ἔλεγχο καὶ στὸ … ἀπόλυτο χάος! Δηλαδή; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους …

Το παιδί σας… χάλασε;

Αυτό ακούγεται ασυνέχεια απ’ τους γονείς των εφήβων. Επειδή σε καμμία περίπτωση, δεν έχουν πλέον το ήσυχο και υπάκουο παιδί που ήταν πρώτα, τα χάνουν! Προβληματίζονται, δεν γνωρίζουν τι να πουν, πώς να ενεργήσουν… Και στο τέλος λένε με απογοήτευση: «Πάει πια, το παιδί μας χάλασε»!

Ἀναθρέψτε τὰ παιδιά σας...

   Ἀναθρέψτε τὰ παιδιά σας μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστε αὐτὰ νὰ ἐπαναστατοῦν ἐνάντια στὴν κακία, καὶ τότε θὰ ἔχετε καταφέρει νὰ τοὺς δώσετε σωστὴ ἀγωγή.

Οι οικογένειές μας αξίζουν ό,τι καλύτερο.

Οι οικογένειές μας αξίζουν ό,τι καλύτερο. Σήμερα, υπάρχουν πάρα πολλοί ανάμεσά μας που προσφέρουν τον καλύτερο εαυτό τους στον κόσμο, ενώ για το σπίτι φυλάσσουν τον χειρότερο. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, οι Πατέρες της Εκκλησίας μάς διδάσκουν να εκτιμούμε τη συντροφιά των συζύγων μας πάνω απ' όλα και να προτιμούμε να βρισκόμαστε στο σπίτι μαζί τους παρά στη δουλειά. Σύζυγοι —και μελλοντικοί σύζυγοι— ας θυμηθούμε επίσης τα λόγια του συγχρόνου μας Αντρέ Μορουά:

Γιατὶ εἶστε γλύπτες, ποὺ ἑτοιμάζετε καλλιτεχνήματα γιὰ τὸν Θεό...

Οἱ γονεῖς νὰ φροντίζετε γιὰ τὴν χριστιανικὴ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν σας, ὅπως οἱ ζωγράφοι καὶ οἱ γλύπτες ἐπεξεργάζονται τὶς εἰκόνες καὶ τὰ ἀγάλματα μὲ πολὺ προσοχὴ καὶ ἀκρίβεια. Οἱ ζωγράφοι ἔχουν μπροστά τους καθημερινὰ τὸν πίνακα καὶ τὸν τελειοποιοῦν· ἀφαιροῦν ὅ,τι εἶναι περιττό καὶ προσθέτουν ὅ,τι λείπει. Καθημερινά, λοιπόν, γονεῖς ν΄ ἀσχολεῖστε μὲ τὰ παιδιά σας, καλλιεργῶντας τὰ χαρίσματά τους καὶ ἀλλάζοντας τὶς κακὲς συνήθειές τους. Γιατὶ εἶστε γλύπτες, ποὺ ἑτοιμάζετε καλλιτεχνήματα γιὰ  τὸν Θεό.

    ἱ. Χρυσόστομος

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Δ΄

  Τὰ προηγούμενα μέρη: Α' ΕΔΩ, Β' ΕΔΩ καὶ Γ' ΕΔΩ

 Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης  

8. Ἡ ἀληθινὴ καὶ τέλεια ἀγάπη καὶ ὁ σαρκικὸς πόθος

Γενικὰ, ἔχουμε ἀλλάξει τοὺς ὁρισμοὺς καὶ τὸ νόημα τῶν λέξεων καὶ ἄλλα λέμε καὶ ἄλλα ἐννοοῦμε, ὅταν μιλοῦμε ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, ἔχοντας δεύτερες καὶ τρίτες σκέψεις στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μας.

Γιατὶ, ὄχι καὶ λίγες φορὲς, μέσα στὸ πάθος τοῦ σαρκικοῦ πόθου λέμε στὸν ἄλλο πολὺ εὔκολα τὸ «σὲ ἀγαπῶ», ἀλλὰ δὲν ἐννοοῦμε σὲ τίποτα ὅτι, ὄντως, σὲ ἀγαπῶ, δηλαδὴ νοιάζομαι εἰλικρινά γιὰ σένα^[1], θέλω διαρκῶς νὰ σοῦ προσφέρω ἀνιδιοτελῶς τὸ καθετὶ, καθὼς ἡ ἀγάπη δὲν ζητᾷ τὰ ἑαυτῆς,^[2] ἢ θέλω τὸ καλύτερο γιὰ σένα καὶ συνεπῶς θέλω καὶ τὴν σωτηρία σου, ἀποφεύγοντας νὰ σὲ ρίξω καὶ νὰ σὲ ἐγκλωβίσω μέσα στὴν ἁμαρτία, δηλαδὴ μέσα σὲ ἐκείνη τὴν φρικτὴ ὀλέτειρα τοῦ ἀρχαίου κάλλους μας ποὺ ἔχει τὴν δύναμη νὰ σὲ κάνῃ πραγματικὰ αἰωνίως σύμμορφο τῶν δαιμόνων στὴν ἀσχήμια^[3], παρὰ μόνο ὅτι θέλω νὰ ἱκανοποιήσω τὸ δικὸ μου ἐγὼ καὶ τὸν δικὸ μου πρόσκαιρο σαρκικὸ, καὶ ὄχι μόνο, πόθο, καὶ μάλιστα ἀποκλειστικὰ μὲ τὸν δικὸ μου τρόπο.

Η Οθόνη και οι επιπτώσεις της στο παιδί

του κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου – Ειδικού Παιδαγωγού

Στις ημέρες μας δεν είναι λίγοι οι γονείς που παραπονιούνται ότι τα παιδιά τους περνούν τις περισσότερες ελεύθερες ώρες τους καθισμένα μπροστά σε μια οθόνη που λέγεται: τηλεόραση ή smartphones ή tablet ή ... . Τα παιδιά σήμερα, λέγουν: «δεν έχουν φίλους, δεν παίζουν, δεν θέλουν να βγουν έξω από το σπίτι κλπ. το μόνο που τους απασχολεί είναι η οθόνη».

   Αυτή η συνήθεια, αν και κατανοητή στον σημερινό γρήγορο κόσμο, κρύβει έναν σοβαρό κίνδυνο: την ανάπτυξη ενός πρώτου εθισμού μεταξύ ενός παιδιού και μιας οθόνης. Την συνήθεια αυτή οι επιστήμονες την ονόμασαν: «ψηφιακή πιπίλα».

   Ο όρος "ψηφιακή πιπίλα" χρησιμοποιείται για να περιγράψει ακριβώς αυτή την κατάσταση, δηλαδή όταν η τεχνολογία χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση των συναισθημάτων ενός παιδιού αντί της ανθρώπινης παρουσίας και αλληλεπίδρασης.

Ἡ καρδιὰ εἶναι ζωή...

Κατὰ τὴν ἀνατροφὴ ποὺ δίνουμε στὰ παιδιά μας εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνο νὰ ἀναπτύσσουμε τὴν διάνοια, τὴν ἀντιληπτική τους ἱκανότητα, χωρὶς νὰ προσέχουμε τὴν καρδιά. Πρέπει ὅμως στὴν καρδιὰ νὰ ἐπικεντρώνουμε τὴν φροντίδα μας, γιατὶ ἡ καρδιὰ εἶναι ζωή, ἀλλὰ φθαρμένη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Γι΄ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ καθαρίσουμε αὐτὴ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς, νὰ ἀνάψουμε στὴν καρδιὰ τὴν φλόγα τῆς ζωῆς, ὥστε νὰ καίη καὶ νὰ λάμπη ἀέναα, χωρὶς νὰ σβήνεται.

Εὐχαριστοῦμε τόν Δημήτριο Φ., γιά τήν ἀποστολή 

Οἱ μισοί μαθητές δέν καταλαβαίνουν τί διαβάζουν!

Μύρνα Νικολαΐδου Σεπ 25, 2026

Τί κάνει ἕνας 15χρονος μαθητής πάνω ἀπό ἕνα ἀνοικτό βιβλίο Γεωμετρίας

Τί κάνει ἕνας 15χρονος μαθητής πάνω ἀπό ἕνα ἀνοικτό βιβλίο Γεωμετρίας;

Ἀποστηθίζει πιστά τόν τύπο καί ἀναπαράγει μέ ἀκρίβεια τίς ὁρισμένες ἔννοιες. Ἄν ὅμως τοῦ ζητηθεῖ νά ὑπολογίσει τά πλακάκια πού χρειάζονται γιά τό δωμάτιό του, κοιτάζει τό κενό. Τά ἀποτελέσματα τῆς ἀξιολογήσεως PISA δέν ἀποτυπώνουν ἁπλῶς ἀριθμούς.

Ἀποκαλύπτουν μία βαθειά, συστημική ἀμηχανία τῆς ἑλληνικῆς ἐκπαιδεύσεως ἔναντι τῆς ἰδίας τῆς ζωῆς.

«Ἀνησυχητικὰ εὑρήματα»

Ἀπόψεις καὶ Κρίσεις

22 Σεπτεμβρίου, 2026

«Αὔξηση τῆς χρήσης κάνναβης μεταξὺ ἐφήβων στὴν Ἑλλάδα, ὅπως καὶ αὔξηση εἰσαγωγῶν γιὰ θεραπεία ἔπειτα ἀπὸ χρήση της, καταγράφει ἡ ἔρευνα ποὺ πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸ Κέντρο Τεκμηρίωσης καὶ Πληροφόρησης γιὰ τὰ Ναρκωτικὰ (ΕΚΤΕΠΝ) γιὰ λογαριασμὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης γιὰ τὰ Ναρκωτικά (EUDA), στὸ πλαίσιο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἔκθεσης γιὰ τὰ Ναρκωτικὰ 2026. Τὰ στοιχεῖα καταγράφουν μιὰ ἀνησυχητικὴ τάση. Ἀπὸ ἔρευνα σὲ σχολικὸ πληθυσμό, προκύπτει πὼς τὸ 11,5% τῶν 16χρονων ἔχει κάνει χρήση κάνναβης, τὸ ὑψηλότερο ποσοστὸ ποὺ ἔχει καταγραφεῖ τὴν τελευταία 25ετία. Αὐξημένο κατὰ 32% συγκριτικὰ μὲ πρὶν ἀπὸ μία δεκαετία εἶναι καὶ τὸ ποσοστὸ τῶν ἀτόμων ποὺ εἰσέρχονται σὲ θεραπεία ἔπειτα ἀπὸ χρήση τῆς κάνναβης» («Καθημερινὴ» 10-6-2026).

Σε κανέναν δεν αρέσει, τη στιγμή μιας αποτυχίας, να ακούει κάποιον να λέει με γλυκιά, μελωδική φωνή: «Σου το είχα πει...».

Σε κανέναν δεν αρέσει, τη στιγμή μιας αποτυχίας, να ακούει κάποιον να λέει με γλυκιά, μελωδική φωνή: «Σου το είχα πει...». Αυτό το δυσάρεστο σενάριο συμβαίνει ιδιαίτερα συχνά στις σχέσεις γονέων και παιδιών. Κάποιες φορές, οι γονείς ξεχνούν ότι το πρόσωπο που έχουν απέναντί ​​τους είναι παιδί και όχι ενήλικας. Αρχίζουν να απαιτούν σχεδόν άψογη συμπεριφορά από ένα παιδί — μια συμπεριφορά που σπάνια συναντάται ακόμη και στους ενήλικες. Οι συνεχείς επικρίσεις σε στιγμές αποτυχίας κάνουν τα περισσότερα παιδιά να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους γονείς. Ο φόβος ριζώνει στις καρδιές τους — ο φόβος ότι η μαμά και ο μπαμπάς θα το μάθουν και θα αντιδράσουν σκληρά. Κι όμως, θα έπρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.