Ὁ καημὸς τοῦ Ράμφου ἦτo νὰ γίνωμεν Εὐρωπαῖοι.

Κριτικὴ θεώρησις

τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, διδάκτορος φιλοσοφίας

 Μὲ ἀφορμὴ τὸν θάνατο τοῦ Στέλιου Ράμφου, στὶς 10 Αὐγούστου 2026, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐξηγήσω, γιατί ἡ σκέψη του ἀπέτυχε νὰ δώσει ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα πού τὸν ἀπασχόλησε ἐπὶ δεκαετίες. Ὁ Ράμφος κατέστη ἀπὸ τοὺς πλέον ἀναγνωρίσιμους στοχαστὲς τῆς μεταπολιτευτικῆς καὶ κυρίως τῆς μνημονιακῆς περιόδου. Ἡ πνευματική του διαδρομή, ἀρχῆς γενομένης μὲ τὸν μαρξισμὸ καὶ τὴν φιλοσοφία, ἕως τὴν ἑρμηνεία τοῦ ἑλληνισμοῦ, τοῦ Βυζαντίου, τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης καί, τελικά, τοῦ σύγχρονου νεοέλληνα κινεῖται γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα, γιατί ἡ Ἑλλάδα δὲν μπορεῖ νὰ γίνει σύγχρονο κράτος. Εἰδικὰ τὴν περίοδο τῶν μνημονίων οἱ νεοφιλελεύθεροι βρῆκαν στὸν Ράμφο ἕνα διανοούμενο ποὺ ἐξυπηρετοῦσε τὸ ἀφήγημά τους ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι τὰ “κακὰ παιδιὰ” τῆς Εὐρώπης καὶ δικαίως τιμωροῦνται ἀπὸ τὸ χρηματοπιστωτικὸ σύστημα.

Ο Σολωμός Σολωμού έπεσε, η Ελλάδα όμως τον μετρά ακόμα όρθιο (Οπτικοακουστικό υλικό)

Σολωμός Σολωμού και το κατέβασμα της τουρκικής σημαίας- Photo:Alphanews

 

 Γρηγόρης Γαλάνης-Δημοσιογράφος

Ο Σολωμός Σολωμού ανεβαίνει στον ιστό. Εκεί τον περιμένουν όσοι θυσιάστηκαν για την Ελλάδα πριν από αυτόν.

Αύγουστος στην Κύπρο. Ζέστη, χώμα, φωνές, κόσμος αναστατωμένος και απέναντι τα φυλάκια. Τρεις ημέρες έχουν περάσει από τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, είναι η ημέρα της ταφής του και η οργή δεν έχει καταλαγιάσει. Είναι 14 Αυγούστου 1996, παραμονή της Παναγίας. Μέσα σε όλο αυτό βρίσκεται ένας 26χρονος από το Παραλίμνι, ο Σολωμός Σολωμού. Φορά μαύρο μπλουζάκι, έχει ένα τσιγάρο στο στόμα και προχωρά προς τον ιστό της τουρκικής σημαίας. Γύρω του ακούγονται φωνές. Η ένταση είναι μεγάλη. Εκείνος συνεχίζει, φτάνει στον ιστό και αρχίζει να ανεβαίνει. Τα χέρια τραβούν το σώμα προς τα πάνω, τα πόδια σφίγγουν τον ιστό και το τσιγάρο παραμένει στα χείλη του. Είναι ένας άνθρωπος μέσα στον κυπριακό Αύγουστο, ιδρωμένος, αποφασισμένος, εκτεθειμένος μπροστά στα όπλα. Και τότε ακούγονται οι πυροβολισμοί. Ο Σολωμού πέφτει νεκρός.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΟΛΩΜΟ ΣΟΛΩΜΟΥ ΟΔΟΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΟΣ, αριθμος 14η Αυγουστου 1996!!

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΟΛΩΜΟ ΣΟΛΩΜΟΥ

ΟΔΟΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΟΣ, αριθμός 14η Αυγούστου 1996!!!

Σήμερα αδελφέ θα ήθελα να σου χαρίσω την Λευτεριά της Κύπρου, ως δώρο στην μνήμη σου, αλλά δυστυχώς τα δικά μου τα «ΘΕΛΩ», όπως και η δική σου «ΘΥΣΙΑ» ΕΧΑΘΗΚΑΝ στην σκοπιμότητα των ΣΧΕΔΙΩΝ της Νέας Τάξεως και της Παγκοσμιοποιήσεως.
Αδελφέ, δέξου σε παρακαλώ αυτά τα λίγα λόγια της ψυχής μου, ως δώρο, της τιμής σου. Για σήμερα, με συγχωρείς, αυτά μονάχα έχω να σου προσφέρω. Αύριο… Ίσως!!! Ελπίζω!!! Ακόμα ελπίζω πως θ’ αστράψει ξανά το ΦΩΣ του Ελληνισμού!!! Ελπίζω αδελφέ, ακόμα ελπίζω!!!

Ωδή

Μέρα μηδέν τό έλαβες τό μήνυμα εκείνο
τό χαραγμένο στων αλύγιστων ηρώων μας τήν μνήμη
μέ του δίκιου τους τήν λάμψη.
Καί στην ομίχλη απ’ τό χθές, μέσα στην θύμησή σου,
ως σάλπισμα εξέγερσης πελώριο ξεπροβάλει
τής νιότης σου τό όραμα που στένεψε τόν χρόνο.

Η Ελλάδα που κληρονομήσαμε και η Ελλάδα που δεν μπορούμε πια να κληροδοτήσουμε

Του Μάνου Λαμπράκη

 

Το σοβαρότερο πρόβλημα της σημερινής Ελλάδας δεν είναι ότι κινδυνεύει να χάσει το παρελθόν της. Είναι ότι κινδυνεύει να διαμορφώσει ανθρώπους ανίκανους να το παραλάβουν. Εξακολουθούμε να μιλάμε για την Ελλάδα σαν να πρόκειται για μια αδιάσπαστη πολιτισμική πραγματικότητα που διασχίζει τους αιώνες και μεταβιβάζεται σχεδόν αυτοδικαίως από γενιά σε γενιά. 

Επικαλούμαστε την αρχαία σκέψη, τη γλώσσα, το Βυζάντιο, την Ορθοδοξία, την κοινοτική παράδοση, την Επανάσταση, τη νεότερη πνευματική δημιουργία, σαν η επιβίωση των ονομάτων, των μνημείων και των συμβόλων τους να εγγυάται και τη δική μας οργανική σχέση μαζί τους. 

Αριστοτέλης Γκούμας: Ο τελευταίος μάρτυρας της Χειμάρρας

Φρίκη, ὀδύνη καὶ ἀποτροπιασμὸ προξένησε στὸν ἑλληνισμὸ ὅπου γῆς, ἡ εἴδηση ποὺ ἔσκασε σὰν βόμβα  στὶς 13 Αὐγούστου ἀπὸ τὴν πολύπαθη ὅσο καὶ ἡρωικὴ Χειμάρρα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Μία συμμορία(γιατί περὶ συμμορίας πρόκειται) νέων Ἀλβανῶν σκότωσαν ἐν ψυχρῶ ἕνα νεαρὸ βορειοηπειρώτη, τὸν 37/χρoνο Ἀριστοτέλη Γκούμα τοῦ Ἠλία, γιατί τολμοῦσε νὰ μιλάει ἑλληνικὰ μέσα στὸ μαγαζί του. Περιστατικὰ λεκτικῆς βίας ὅσο καὶ συμπλοκῶν παρατηρήθηκαν ἀρκετὰ συχνὰ τὰ τελευταῖα χρόνια,  ἀπὸ ὁμάδες «ἀγανακτισμένων» ἀλβανῶν ποὺ περιφέρονταν στὴν περιοχὴ βρίζοντας καὶ ἀπειλώντας ὅποιον μιλοῦσε ἑλληνικὰ  καὶ γράφοντας ὑβριστικὰ συνθήματα στοὺς τοίχους τῶν σπιτιῶν καὶ τῶν καταστημάτων τῶν Ἑλλήνων.Παρόμοια περιστατικὰ εἴχαμε καὶ στὶς τελευταῖες 3 ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις ὅπου ὁλόκληρος ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς τῆς Ἀλβανίας μὲ τραμπουκισμοὺς καὶ βιαιότητες προσπάθησε νὰ νοθεύσει τὴν ἐκλογικὴ βούληση τῶν Χειμαριωτῶν. Ὡστόσο στὴν περίπτωση αὐτὴ οἱ προκλήσεις εἶχαν τραγικὴ κατάληξη.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΓΚΟΥΜΑΣ — 16 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Σαν σήμερα, 12 Αυγούστου 2010, στη Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου, ο Αριστοτέλης Γκούμας έπεφτε νεκρός επειδή αρνήθηκε να απαρνηθεί κάτι τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο ιερό

τη γλώσσα και την ελληνική του ταυτότητα.

Είχε προηγηθεί λεκτική επίθεση εναντίον του από τρεις Αλβανούς, με αφορμή το γεγονός ότι μιλούσε ελληνικά. Ο Γκούμας δεν υπέκυψε. Λίγες ώρες αργότερα, οι ίδιοι άνθρωποι επέστρεψαν. Τον καταδίωξαν με αυτοκίνητο και τον χτύπησαν θανάσιμα ενώ επέβαινε στη μοτοσικλέτα του. Η δολοφονία του συγκλόνισε τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό και ολόκληρη την Ελλάδα.

Το «έγκλημά» του;

Από την «Αγία Ελληνική Οικογένεια»... στο «Δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια». Η πορεία μιας κοινωνίας που κινδυνεύει να ξεχάσει ποια είναι.

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος. Πρέπει να μιλήσουμε για το inclusion και τη διαφορετικότητα.»

Αυτή ήταν η πρόσφατη δήλωση της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Ομολογώ πως, όταν την άκουσα, δεν με ξένισε μόνο το περιεχόμενό της. Με προβλημάτισε ακόμη περισσότερο ο συμβολισμός της. Γιατί δεν ειπώθηκε από έναν πανεπιστημιακό ή έναν σχολιαστή της επικαιρότητας. Ειπώθηκε από την πολιτική προϊσταμένη του ίδιου του Υπουργείου που φέρει στον τίτλο του τη λέξη «Οικογένεια».

Και τότε αναρωτήθηκα:

Όλες οι πηγές εχθρών και φίλων διαχρονικά, αναφέρουν πως ο Έλληνας στρατιώτης υπήρξε μεγαλόψυχος και έντιμος, σύμφωνα με τους νόμους του πολέμου αλλά και του πολιτισμού

Με αφορμή τις δηλώσεις ενός ελληνόφωνου ανθέλληνα καθηγητή του συρμού

  ...Στις 8 τοῦ Φλεβάρη εἶχα πάει γιὰ ἀναγνώριση ἀπὸ τὸ Πύλιουρι στο Καλαράτ (σ.σ. Βόρειος Ήπειρος), μὲ ὁδηγὸ τὸν ἰδιώτη Σάββα Παπαδόπουλο-Πρίφτη ἕναν Ἑλληναρά, ὅπως ὅλοι πάνω κεῖ, ποὺ ἔχει προσφέρει κι αὐτὸς κ' ἡ οἰκογένειά του καὶ τώρα κι ἀπὸ παλιά, πολύτιμες υπηρεσίες στοὺς ἐθνικούς μας ἀγῶνες. 

  Στο δρόμο, μεταξύ Πύλιουρι καὶ Καλαράτ, ὑπάρχουν ἀραιὰ καὶ ποῦ, μεμονωμένα σπίτια, άγροικίες σε τσιφλίκια. Σ' ἕνα ἀπ᾿ αὐτὰ ἦταν ἐγκαταστημένος, πρόσφυγας ἀπὸ τὴ Βράνιτσα, μὲ ὅλη τὴν πατριαρχική του οἰκογένεια, ὁ ᾿Ατζέμ Ισμαήλ Μέλη: Μια ἀρχοντική φυσιογνωμία· ψηλὸς μὲ τὰ γυαλιά του σοβαρός καὶ μετρημένος· μὲ ἄψογους τρόπους καὶ μὲ λεπτή φιλοσοφημένη παρατηρητικότητα καλὸς μουσουλμάνος· ἄλλοτε ὑπάλληλος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, στὸν καιρὸ τοῦ Σουλτάν Χαμίτ. Έδειχνε ως 65 χρονώ κι ἂς ἤτανε γέροντότερος.

«Ἡ ἀρχαία ἑλληνική φιλοσοφία ὑπό τό πρῖσμα τῆς ὀρθόδοξης δογματικῆς διδασκαλίας»

Ἀποσπάσματα 2025-2026 ἀπό τό σεμινάριο Δογματικῆς «Ἡ ἀρχαία ἑλληνική φιλοσοφία ὑπό τό πρῖσμα τῆς ὀρθόδοξης δογματικῆς διδασκαλίας»
(Μέ τόν Παῦλο Κλιματσάκη)

Στόν ἑλληνιστικό κόσμο οἱ φιλοσοφίες δέν ἔχουν στραμμένη τή σκέψη τους στό πῶς θά γνωρίσουμε τά πράματα. Δέν τούς ἐνδιαφέρει ἄν ὁ κόσμος εἶναι σφαιρικός ἤ ἄν ἔχει κάποιο ἄλλο σχῆμα, ἀλλά τούς ἐνδιαφέρει πῶς βιωτέον (πῶς πρέπει νά ζοῦμε) δηλ. πῶς θά μπορέσουμε νά ἀντέξουμε....

Δέν ὑπάρχει σωτήρας. Γι’ αὐτό ἔχουμε στωϊκή ἀπάθεια καί ἐπικουρική ἀταραξία. Ἡ ἐποχή ἀναζητᾶ τή λύτρωση. Ξέρουν ὅλοι τους ὅτι ἡ ἀταραξία δέν εἶναι οὐσιαστική λύση. Τότε ἐμφανίζεται ὁ Χριστιανισμός.

400 χρόνια σκλαβιάς στους Τούρκους;

 Κύριε Γιώργο χαίρετε εν Κυρίω

Πολλές φορές αναφερόμενοι στην περίοδο της Τουρκοκρατίας αναφέρουμε τα 400 χρόνια που ήταν στην σκλαβιά η νότιος Ελλάδα. Πρέπει όμως να θυμηθούμε ότι άλλες ελληνικές – βυζαντινές περιοχές υπέφεραν πολύ περισσότερο από την Νότιο Ελλάδα.

Η Καππαδοκία π.χ. υποδουλώθηκε στους Σελτζούκους Τούρκους το 1071 με την ήττα των Βυζαντινών στο Μαντζικέρτ. Από την στιγμή εκείνη η Καππαδοκία μαζί με την επαρχία της Αρμενίας χάθηκε οριστικά για τους Βυζαντινούς, χωρίς να ελευθερωθεί ποτέ.

Ο στόχος των απανταχού επί γης διεστραμμένων στην ψυχή κύκλων είναι ο Χριστιανισμός.

Είναι σύνηθες στην χώρα μας, όταν η κοσμοθέαση και ηθική του Χριστιανισμού δέχεται επίθεση οι παρουσιαζόμενοι ως ζηλωτές Ορθόδοξοι της χώρας να χαρακτηρίζουν τους επιτιθέμενους ως ανθέλληνες. 

Προσοχή: Όχι ως εχθρούς του Χριστού αλλά ως ανθέλληνες.

 Και αυτό, ενώ οι επιτιθέμενοι είναι, πολύ συχνά, καθ’όλα Έλληνες (εκτός από αθεϊστές πολύ συχνά και αρχαιολάτρες φυλετιστές). Και αυτό διότι οι εν λόγω ορθόδοξοι είναι ορθόδοξοι επειδή βλέπουν την Ορθοδοξία ως προϊόν του Ελληνισμού και όχι επειδή έχουν κάποιο ζήλο χριστιανικότητας. Αν δεν την έβλεπαν έτσι πιθανόν να’ταν μέχρι και εχθροί του Χριστού και του Χριστιανισμού και οι ίδιοι. Είναι, απλά, φυλετιστές που κινούνται υπό τον μανδύα του Χριστιανού.

ΔΕΟΣ!!! 25 Μαρτίου 2026

25 Μαρτίου 2026

25η Μαρτίου 1821: Ένα Ευαγγέλιο κράτησε το Γένος και ένας Ευαγγελισμός το λευτέρωσε – Χρόνια πολλά Ελλάδα!

 

 Η πίστη των ηρώων ήταν η υπογραφή της λευτεριάς - Η Επανάσταση του 1821 δεν θα είχε κανένα νόημα, αν δεν είχε μπροστάρη τον Χριστό

 Ελευθέριος Ανδρώνης

Πόσο σοφά μας μιλούν οι οιωνοί της ένδοξης ιστορίας μας, όταν έχουμε προαίρεση για να τους θωρούμε; Το ελληνικό Γένος δοξάστηκε από ένα Ευαγγέλιο και αναστήθηκε από έναν Ευαγγελισμό. Το έχουμε αναλογιστεί καλά αυτό; Έχουμε συλλογιστεί με τι ευλογία αλλά και τι ευθύνη μας συνοδεύει;

Θρησκεία καί Ἔθνος

Τοῦ κ. Ἀνδρέου Κεφαλληνιάδη,

Δασκάλου Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

  Τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος πρὸ Χριστοῦ κατεῖχε τὰ σκῆπτρα τῆς διανοήσεως. Οἱ Ἕλληνες φιλόσοφοι ἔκαναν τὶς ὑψηλότερες φιλοσοφικὲς πτήσεις καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ θαυμάζονται ἀκόμα κι ἀπὸ τοὺς ξένους, ὥς σήμερα. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔθεσαν καὶ τὶς βάσεις τῶν ἐπιστημῶν. Ἡ προσφορά τους στὸν παγκόσμιο πνευματικὸ πολιτισμὸ θεωρεῖται μοναδικὴ καὶ ἀνεκτίμητη. Οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι ἔγραψαν ἐπίσης τὶς ἡρωικότερες σελίδες δόξας καὶ τιμῆς, ὑπερασπιζόμενοι τὰ πάτρια ἐδάφη καὶ  μαχόμενοι κατὰ τοῦ ἀσιατικοῦ δεσποτισμοῦ. Οἱ νίκες τους κατὰ τῶν Περσῶν, εἶχαν τεράστια θετικὴ ἐπίδραση στὴν ἐξέλιξη τῆς παγκόσμιας Ἱστορίας. Γι’ αὐτὲς καὶ γιὰ πολλὲς ἄλλες διακρίσεις τοῦ ἔθνους μας, αἰσθανόμαστε ὑπερήφανοι. Κι αὐτὸ δὲν εἶναι σοβινισμός, ἀλλὰ ὀρθὴ κρίση καὶ ἀπόδοση δικαιοσύνης.

Ὁ δρόμος τοῦ ἀφανισμοῦ

  Τί ἀπορεῖτε ὑποκριτικὰ καὶ διαμαρτύρεστε ὄψιμα, γιὰ τὴν ἀνήλικη βία; Ἀνίκανοι μητραλοῖες τῆς πατρίδας καὶ τῆς νεολαίας; Κολλαριστοὶ νεκροθάφτες τῆς σώφρονος Παιδείας; Ποιοί ἔδιωξαν ἀπὸ τὰ Σχολεῖα τὸν παπά, τὴν ἱστορία, τὶς ἐθνικὲς ἑορτές, τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχες καὶ τόσα ἄλλα τῆς Παιδείας τοῦ γένους; Ποιοί διεστραμμένοι πολιτικοὶ ἐγκέφαλοι κήρυξαν τὸν πόλεμο ἐναντίον τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν; Ποιῶν οἱ ζωώδεις μοῦρες τῶν ἀριστερόστροφων γκαρίζουν μετὰ μανίας, ἔξω τὸ κατηχητικὸ ἀπ’ τὸ Σχολεῖο καί… μέσα ἡ βία, οἱ ξυλοδαρμοί, τὰ μαχαιρώματα, τὰ ναρκωτικὰ μὲ τὰ βαποράκια; Οἱ ληστεῖ­ες 12 χρονων παιδιῶν;

Η Κύπρος και η παράδοσή της

Υιέ, μή σε καταλάβη βουλή κακή, ή απολείπουσα διδασκαλίαν νεότητος, και διαθήκην θείαν επιλελησμένη - Υιέ, φύλασσε νόμους πατρός σου και μη απώση θεσμούς μητρός σου- Εισίν οδοί δοκούσαι είναι ορθαί, ανδρί, τα μέντοι τελευταία αυτών βλέπει εις πυθμένα, άδου.

 

κύρ  Φώτης Κόντογλου
 

Η Κύπρος, που έχει τόση γερή παράδοση κι αγνόν Ελληνισμό, αρχίζει και κείνη να αρρωσταίνει Να αρρωσταίνει από την πνευματική αρρώστεια, που λέγεται κοσμοπολιτισμός και νεωτερισμός, δηλαδή λεβαντινισμός.

Ἀμνημόνευτα καὶ μὴ Λησμονηθέντα Γεγονότα τοῦ 2025

Ὑπό Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου

Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Scranton

  Ἰανουάριος 2026. «Πονηροί δέ ἄνθρωποι καί γόητες προκόψουσιν ἐπί τό χεῖρον, πλανῶντες καί πλανώμενοι. Σύ δέ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καί ἐπιστώθης, …» Τιμ. Β΄, γ΄ 13-14

  Ἕν ἀκόμη ἀλησμόνητον, πολιτικόν, καί σωστικόν, ἀλλά μή σῷζον τόν καταδιωκόμενον Ἑλληνισμόν ἔτος, τό 2025 (‘βκε΄) ἤ τό ἔτος 7534 ἀπό κτίσεως κόσμου, ἔφθασεν εἰς τό τέλος του, προσθέτον ἀκόμη περισσότερα προβλήματα εἰς τήν πατρίδα μας, εἰς τόν λαόν μας καί εἰς ὁλόκληρον τήν ἀνθρωπότητα. Ἅπαντα τά γεγονότα σχεδιαζόμενα καί ἐπιβαλλόμενα ὑπό τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι μισοῦσι θανασίμως τούς Χριστιανούς καί δή τά Ὀρθόδοξα κράτη, ὡς ἐμίσησαν καί τόν Ἴδιον τόν Χριστόν, καί ἐπιβάλλουν τήν σατανικήν ταύτην πολιτικήν των, τήν «προετοιμασίαν» διά τῆς τρομοκρατίας,  τῶν πολέμων, τῆς παντοειδοῦς δουλείας ἐπί τῶν λαῶν, ὥστε νά δεχθοῦν τόν «μεσσίαν» των, τόν ἀντίχριστον. Ὑπέταξαν ἤδη ἅπαντας τούς πολιτικούς[1] ψευδο-ἡγέτας καί τούς ψευδο-πνευματικούς τοιούτους καί οὕτως, οἱ Ὀρθόδοξοι λαοί εὑρίσκονται ὑπό μέγαν διωγμόν, ὡς συμβαίνει μέ τήν Ἑλλάδα, τήν Ρωσίαν, τήν Οὐκρανίαν, τήν Μέσην Ἀνατολήν καί τάς ὑπολοίπους Χριστιανικάς χώρας.

Τα κόμπλεξ του Έντι Ράμα ξεχείλισαν: «Έλληνες δεν είστε απόγονοι του Πλάτωνα» – Η «νεκρική» σιγή της Αθήνας τον αποθράσυνε εντελώς

«Ξεσαλώνει» ο Έντι Ράμα με την ανοχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη αφού «όργωσε» ανενόχλητος για 2 χρόνια την Ελλάδα για εθνικιστικές φιέστες

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Όλο τα απύθμενο κόμπλεξ του απέναντι στον ελληνισμό, έδειξε ο μισέλληνας πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, σε μια εμφάνιση του σε σύνοδο στο Αμπού Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Αφορμή στάθηκε η λανθασμένη προφορά του ονόματός του από έναν ελληνοαμερικανό δημοσιογράφο και συντονιστή της συζήτησης (Τζον Ντεφτέριος), που έκανε τον Ράμα να εξωτερικεύσει όλα τα συμπλέγματά του για το ελληνικό στοιχείο.

ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΝΟ ΑΡΙΘΜΩΝ.

 Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός πρέπει νά ἐπιζήσει καί ἀριθμητικά, ἀλλά καί συνειδησιακά.

π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ἡ ἀλλαγή τῶν συστατικῶν τῆς ταυτότητάς μας, ἡ ἀναιμική ἑλληνικότητα χωρισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Πράξη, παράγει ἕνα Λαό, μέ νοθευμένη ταυτότητα, ἀλλά καί μέ ἀπέχθεια καί ἀπστροφή πρός τήν παράδοσή μας. Φθάσαμε νά ντρεπόμαστε γιά τήν ἴδια τήν οὐσία μας καί νά ζητοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς τήν θυμίζει. Χωρίς Ἑλλάδα ὅμως καί Ὀρθοδοξία αὐθεντικοί Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ὑπάρξουν.

Ὁ Ἑλληνισμός σώζεται καί ἐπιβιώνει, ὅταν κάθε Ἕλληνας πολίτης γίνεται φορέας τῆς ἑλληνορθοδόξου παραδόσεώς μας, καί ἐνσαρκώνει τό φρόνημα τῶν Πατέρων μας.

Πύρινος Λόγιος: Η βεβήλωση ως όπλο, η Ορθοδοξία ως θύμα, η Ρωμιοσύνη ως στόχος!

Φωτο από: augoustinos-kantiotis

Η εσωτερική μάχη του Ιερού και η νίκη της Ορθοδοξίας που δεν μπορούν να αναχαιτίσουν!

Η Ιστορία δεν καταγράφει μόνο τα έθνη που νίκησαν. Καταγράφει – και τελικά δικαιώνει – εκείνους που δεν πρόδωσαν το ιερά τους. Κι όταν ο κόσμος βεβηλώνει αυτό που θεωρείς εσύ άγιο, δεν σε προσβάλλει απλά. Σε καλεί σε μάχη!

Η πρόσφατη βεβήλωση στην Κύπρο δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Δεν ήταν άλλη μια ιδιοτροπία “καλλιτεχνική”. Ούτε ένα “καλλιτεχνικό πείραμα”.

Ήταν, όπως όλα πλέον σε έναν κόσμο που θέλει να αποδομήσει την ανθρώπινη ιερότητα, μια αργή αλλά συστηματική διάβρωση.