Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026

Ἀμνημόνευτα καὶ μὴ Λησμονηθέντα Γεγονότα τοῦ 2025

Ὑπό Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου

Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Scranton

  Ἰανουάριος 2026. «Πονηροί δέ ἄνθρωποι καί γόητες προκόψουσιν ἐπί τό χεῖρον, πλανῶντες καί πλανώμενοι. Σύ δέ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καί ἐπιστώθης, …» Τιμ. Β΄, γ΄ 13-14

  Ἕν ἀκόμη ἀλησμόνητον, πολιτικόν, καί σωστικόν, ἀλλά μή σῷζον τόν καταδιωκόμενον Ἑλληνισμόν ἔτος, τό 2025 (‘βκε΄) ἤ τό ἔτος 7534 ἀπό κτίσεως κόσμου, ἔφθασεν εἰς τό τέλος του, προσθέτον ἀκόμη περισσότερα προβλήματα εἰς τήν πατρίδα μας, εἰς τόν λαόν μας καί εἰς ὁλόκληρον τήν ἀνθρωπότητα. Ἅπαντα τά γεγονότα σχεδιαζόμενα καί ἐπιβαλλόμενα ὑπό τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι μισοῦσι θανασίμως τούς Χριστιανούς καί δή τά Ὀρθόδοξα κράτη, ὡς ἐμίσησαν καί τόν Ἴδιον τόν Χριστόν, καί ἐπιβάλλουν τήν σατανικήν ταύτην πολιτικήν των, τήν «προετοιμασίαν» διά τῆς τρομοκρατίας,  τῶν πολέμων, τῆς παντοειδοῦς δουλείας ἐπί τῶν λαῶν, ὥστε νά δεχθοῦν τόν «μεσσίαν» των, τόν ἀντίχριστον. Ὑπέταξαν ἤδη ἅπαντας τούς πολιτικούς[1] ψευδο-ἡγέτας καί τούς ψευδο-πνευματικούς τοιούτους καί οὕτως, οἱ Ὀρθόδοξοι λαοί εὑρίσκονται ὑπό μέγαν διωγμόν, ὡς συμβαίνει μέ τήν Ἑλλάδα, τήν Ρωσίαν, τήν Οὐκρανίαν, τήν Μέσην Ἀνατολήν καί τάς ὑπολοίπους Χριστιανικάς χώρας.

  Ἡ κρίσις, τήν ὁποίαν διέρχεται, σήμερον, ὁ Ἑλληνισμός, εἶναι μοναδική εἰς τόν πλανήτην, καθ’ ὅτι εἶναι πολλαπλῆ καί εἰς ἅπαντας τούς τομεῖς, κλάδους, ἤθη καί ἔθιμα, πολιτισμόν (cancel culture),[2] πολιτικήν, δικαιοσύνην, νόμους καί θεσμούς καί συνεπῶς, εἰς τήν δημοκρατίαν τῆς χώρας, καί μάλιστα τῆς χώρας, ἡ ὁποία ἐγέννησε τήν δημοκρατίαν. Ἀπό πρώτη χώρα, μέ τόν μείζονα πολιτισμόν καί παιδείαν, πίστιν, κεχαριτωμένη ἐκ τοῦ Ἰδίου τοῦ Χριστοῦ, ἔθνος ἅγιον, λαός ὑπέρτατος, γένος εὐλογητόν, κατέστημεν ἔσχατοι, μέ κίνδυνον ἀπωλείας τῆς ἡμῶν σωτηρίας.[3] Τό 1280 ὁ Ἅγιος Μελέτιος εὑρίσκετο εἰς τό κελλίον του εἰς τό ὄρος Γαλήσιον καί παρουσιάσθη ὁ Χριστός περικυκλωμένος ἀπό πλῆθος ἀγγέλων καί τόν πρόσταξε νά ὑπάγῃ εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν, λέγοντάς του: «Ὕπαγε νά βοηθήσῃς τήν ἀλήθειαν, ὁπού πολεμεῖται.»[4] Τό 1980, εἷς ἕτερος ζηλωτής Γέροντας εἰς τό Ἅγιον  Ὄρος,  ὁ  ὁποῖος  ἔβλεπε  τούς  διω­γμούς κατά τῶν ζηλωτῶν πατέρων, προσηύχετο εἰς τόν Χριστόν τί νά κάνῃ καί εἶδε τόν Χριστόν, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπεν: «Ἔξω ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος.»[5] Εἶναι, δυστυχῶς, βαθεῖα ἡ συνεσωρευμένη κρίσις ἡμῶν˙ πρώτιστα μέν, πνευματική, ἀρχῆς γινομένης ἐκ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως,[6] τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καί ἐπιβαλλομένη ἐπί τῶν Ἑλληνορθοδόξων τῆς διασπορᾶς.[7] Ἕνας αἱρετικός μασόνος, ὁ Μελέτιος Μεταξάκης, ἄνευ συμμετοχῆς τῶν λοιπῶν Πατριαρχείων καί Ἀνεξαρτήτων Ἐκκλησιῶν καί ἄνευ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐπέβαλε αὐθαιρέτως, ἀλλά διά πυρός καί σιδήρου, τό Παπικόν (Γρηγοριανόν) ἡμερολόγιον,[8] τήν ἐξέλιξιν εἰς τήν ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων, τόν οἰκουμενισμόν, καί ὅλα τά δεινά, τά ὁποῖα ἠκολούθησαν,[9] παρ’ ὅτι εἶχον καταδικάσει τοῦτο, προηγουμένως, Ὀρθόδοξοι Ἱεράρχαι, καί ἐδίχασεν ὁ τάλας καί οἱ ἀνθρωπάρεσκοι ἑπόμενοι τούτου, τήν Ὀρθοδοξίαν, καί διά τό ὁποῖον θρηνοῦσι Ἄγγελοι καί Ἅγιοι. Δυστυχῶς, τό πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ Ἐκκλησία καί ἡ ἄθεος πολιτεία. Ἐάν δέν εἴχωμεν τήν ἀποστασίαν καί προδοσίαν ταύτην, ἡ Ἑλλάς θά ἦτο καί σήμερον, ἡ πρώτη χώρα τοῦ πλανήτου, ὡς ἦτο εἰς τό παρελθόν.

  Τό θεομισές τοῦτο σχίσμα κατέστη κρίσις ἀνεξέλεγκτος, ἡ τοιαύτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς ὑποταγῆς τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν σατανικήν ταύτην παναίρεσιν πρός ἐξάλειψιν τῆς Πατερικῆς Παραδοσιακῆς Ὀρθοδοξίας. Μία ἑτέρα ἀχαρακτήριστος καὶ δολερά κρίσις εἶναι ἡ τοιαύτη τῆς Οὐκρανίας. Ἡ ἀναγνώρισις τῶν σχισματικῶν ἀχειροτονήτων τῆς Οὐκρανίας, ὑπό τοῦ ῥηξικελεύθου Βαρθολομαίου, ὡς Ἀνεξαρτήτου Ἐκκλησίας, μέ συνεχεῖς καταλήψεις ναῶν, φυλακίσεις ἐπισκόπων καί ἱερέων, βίαν καί διωγμούς κατά τῶν Ὀρθοδόξων ἀπό τούς σχισματικούς τοῦ Βαρθολομαίου, τῆς CIA, τῆς δούλης Δύσεως, καί τοῦ ἀντιχρίστου Ἑβραίου, τοῦ Zelensky. Τό δέ χεῖρον εἶναι ἡ ἀποστολή βοηθείας καί ὁπλισμοῦ εἰς τούς διώκτας τούτους τῶν Ὀρθοδόξων ὑπό τῆς ἀνθελληνικῆς καί ἐκτός Ἐκκλησίας, τῶν ἀφωρισμένων τῆς Ἑλληνικῆς δουλοπρεποῦς κυβερνήσεως. Ἡ ἀκαταλόγιστος αὕτη πολιτική ὡδήγησεν εἰς τήν  ἀπεμπόλησιν τῶν σχέσεών μας μετά τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων λαῶν. Τό Πατριαρχεῖο Κων/λεως κατέστη σήμερον ὁ περίγελως καί τό πρότυπον πρός ἀποφυγήν ἀπό τίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καί δή ὰπὸ τὴν Ρωσίαν, φερώνυμος ὡς ἀπόκληρος, ἄκληρος, ἄκλητος, καί ἄτεκνος πλέον ἐκκλησία.

  Συνεπῶς, ἡ ἀντιορθόδοξος πολιτική τοῦ Βαρθολομαίου καί ἡ ἀχαρακτήριστος ἀθεόφοβος τοιαύτη τῶν Γερμανοδούλων Μητσοτακικῶν ἐπέβαλον τόν διχασμόν τῶν Ἑλλήνων εἰς Νεοημερολογίτας[10] ἀκολούθους τοῦ Πάπα Γρηγορίου καί Παραδοσιακούς Ὀρθοδόξους «Παλαιοημερολογίτας»˙ ἐπίσης, εἰς συντηρητικούς-δεξιούς (ἄνευ ἐκπροσωπήσεως) πολιτικῶς καί εἰς κομμουνιστάς (ΠΑΣΟΚο-ΣΥΡΙΖΑιο-Κεντρῷοι), καί τό χείριστον, πολεμική καί διωγμοί κατά τῶν Ἁγιορειτῶν καί λοιπῶν ζηλωτῶν πατέρων (ἐπιβάλλουν τό μνημόσυνον τοῦ Βαρθολομαίου[11] εἰς ἅπαντας τούς μοναχούς τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί διώκουν τούς παραδοσιακούς μοναχούς καί Μονάς, ὅπως τήν Ἱ. Μ. Ἐσφιγμένου καί τούς λοιπούς ζηλωτάς μοναχούς).[12] Πῶς εἶναι δυνατόν, αὐτοί οἱ ἄνθρωποι νά ἐκπροσωποῦν Ἑλλάδα καί Ὀρθοδοξίαν;

  Οἱ Βυζαντινοί πρόγονοί μας κατόπιν τῆς μάχης τοῦ Μαντζικέρτ (1071)[13] καί βλέποντες τήν ἐξάπλωσιν τῶν Μογγόλων μισθοφόρων τῶν Ἀράβων, τούς Σελτζούκους Τούρκους (Ὀθωμανούς), ἀπηυθύνθησαν εἰς τούς αἱρετικούς σταυροφόρους (τῶν ἑπτά Σταυροφοριῶν, τῷ 1096, 1147, 1189, 1204, 1217, 1248/9, καί 1270)[14] τῆς ὑποαναπτύκτου Δύσεως διά βοήθειαν,[15] καί ἔχοντες τήν ψευδαίσθησιν ὅτι θά τούς τήν παράσχουν, ὡς συμβαίνει καί σήμερον μέ τό ἀνθελληνικόν ΝΑΤΟ καί τό πρότυπον τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τήν ΕΕ.[16]  Μέ τήν ἑνωτικήν σύνοδον τῆς Λυῶνος (1274), ὁ ἐπείσακτος Ἰωάννης Βέκκος ἀνῆλθεν εἰς τόν θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί ὁ τάλας αὐτοκράτωρ Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ἦτο ὁ συνεργός του. Ἀμφότεροι διῶκται τῶν ἀνθενωτικῶν, τά ἐγκλήματα τῶν ὁποίων κατέστησαν πλείστους Ὁσιομάρτυρας εἰς τό Ἅγιον Ὄρος[17] καί ἄλλους, ὡς τόν Ἅγιον Μελέτιον καί τόν Ἅγιον Γαλακτίωνα.[18] Κατόπιν, διά τούς ἰδίους λόγους λαμβάνει μέρος ἡ σύν­οδος τῆς Φερράρας/Φλωρεντίας (1438-1439), μέ τήν νέαν προδοσίαν ἀπό τόν Πατριάρχην Ἰωσήφ Β΄ καί τόν Αὐτοκράτορα Ἰωάννην Η΄ Παλαιολόγον, ἀλλ’ εἷς ἄνθρωπος, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, διέσωσε τήν Ὀρθοδοξίαν. Σήμερον, τόν 20όν καί 21ον αἰῶνα, οἱ ἀνοήμονες τοῦ Φαναρίου[19] καί οἱ προδόται τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἔχουν τήν ἰδίαν συμπεριφοράν καί ἐπιδιώκουν τήν ἕνωσιν μέ τήν ἀνθελληνικήν Δύσιν καί τήν συνεργασίαν μέ τούς μεγίστους ἐχθρούς τῆς Ὀρθοδοξίας, τούς Ἑβραίους σατανολάτρας. Πῶς εἶναι δυνατόν τό Ἰσραήλ, τό κράτος τοῦ ἀντιχρίστου, νά βοηθήσῃ τό κράτος τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἑλλάδα; Τό φιλενωτικόν Φανάρι εἶναι ἀδικαιολόγητον, οἱ πολιτικοί μας, ὡς μασόνοι, παραμένουν ἀνιστόρητοι καί ἄθεοι˙ συν­επῶς, ἅπαντες μή ἀποδεκτοί, ὡς ἄφρονες. Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, μήπως ἡ ἀποστασία μας αὕτη εἶναι καί ὁ λόγος τῆς ἀπωλείας τοῦ Βυζαντίου μας, τῶν Ἀλησμονήτων Πατρίδων μας;

  Τό αὐτό μέ τούς προκατόχους του κάμνει καί ὁ φιλοενωτικός Βαρθολομαῖος, ἐσχάτως, εἰς τήν Μακεδονίαν, Κρήτην, Κύπρον, τήν Οὐκρανίαν,[20] καί πανταχόθεν μέ τούς ἀνιέρους νεωτερισμούς («πρωτεῖον») καί τόν οἰκουμενισμόν του. Ἀπηλευθερώθησαν οἱ «ἡγέται» οὗτοι ἀπό τόν Θεόν καί ὑπετάγησαν εἰς τόν ἄρχοντα τοῦ σκότους, τόν μέγαν ψεύστην. Περαιτέρω, ἡ κρίσις τῆς πολυσχιδοῦς ὑποταγῆς εἰς τήν ἀνθελληνικήν καί αἱρετικήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν μέ τήν δουλοπρέπειαν τῆς πολιτικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς «ἡγεσίας» πρός τούς βαρβάρους Σταυροφόρους τῆς Δύσεως καί τό ἐπιστέγασμα ὅλων αὐτῶν, ἡ κρίσις τεχνολογικῆς δουλείας, ὁ προσωπικός ἀριθμός καί κάρτα, ὁ ἠλεκτρονικός ἔλεγχος καί ἡ (σατανική) τεχνητή νοημοσύνη, καί τό ἠλεκτρονικόν χρῆμα, θά ἐλέγχουν πλέον τήν ζωήν τοῦ πτωχοῦ Ἕλληνος. Συνεπῶς, κατέστρεψαν οἱ τάλανες οὗτοι τήν Ἑλληνορθοδοξίαν, τόν Ἱστορικόν πανάρχαιον Ἑλληνισμόν, τό Μεγαλεῖον τῆς Μητέρας τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦ Νέου Ἰσραήλ, τήν Ρωμανίαν, τήν Ἑλλάδα τῆς σήμερον.

  Δυστυχῶς, ἡ πολιτική κρίσις δέν ἔχει οὔτε αὕτη ὅρια˙ διαφθορά, ἀπάτη, καί σκάνδαλα, τῶν τριῶν ἀνθελληνικῶν κομμάτων, τά ὁποῖα λυμαίνονται τήν χώραν ἀπό τό 1974 ἕως σήμερον. Ὑπεράνω πάντων εὑρίσκεται ἡ κρίσις παιδείας μέ τήν κατάρρευσιν τῆς Ἑλληνορθοδόξου ἐκπαιδεύσεώς μας καί ὑποταγή τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καί Θρησκευμάτων εἰς τάς σκοτεινάς δυνάμεις, τήν κατάργησιν τῆς  μεγαλειώδους καί θείας Ἑλληνικῆς γλώσσης καί τήν ἐπιβολήν τῆς τῶν ἀγραμμάτων ΠΑΣΟΚυίας τοιαύτης. Αἱ Θεολογικαί ἡμῶν Σχολαί πρέπει νά εἶναι ἀπολύτως παραδοσιακαί Ἑλληνορθόδοξοι, ὥστε νά ἔρχωνται νά φοιτοῦν καί φοιτηταί ἀπό τά λοιπά Ὀρθόδοξα κράτη, νά μανθάνουν τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν, τήν Βυζαντινήν ψαλμῳδίαν, καί τήν πραγματικήν Πατερικήν Θεολογίαν. Ἡ κακοποίησις καί διαστρέβλωσις τῆς Ἱστορικῆς ἀληθείας καί τοῦ πολυχιλιετοῦς μεγαλείου τῆς χώρας, καθ’ ὡς καί τοῦ πολιτισμοῦ μας, διά τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ παραδοσιακοῦ θεοσεβοῦς τρόπου ζωῆς, μᾶς κατέστησαν «Εὐρωπαίους», οὐσιαστικῶς, πεπλανημένους ξενομανεῖς καί ξενολάτρας.

  Ἡ κρίσις αὕτη συνεχίζεται διά τῆς καταρρεύσεως τοῦ ἱεροῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας. Οἱ νέοι μας, ὡς πεπλανημένοι, ἀδαεῖς, ἄνευ γνώσεως καί πείρας, ἄνευ πνευματικῆς παιδείας καί φόβου Θεοῦ, δέν ὑπανδρεύονται, συζοῦν ἤ ἀποκτοῦν πιστοποιητικόν ἐφαμάρτου συνοικήσεως ἀπό τόν Δῆμον. Ἡ διά νόμου ἐπιβολή τῶν διαστροφῶν, ὁμοφυλοφιλίας,[21] ὡς καί πάσης ἄλλης φύσεως ἀνωμαλία εἶναι πλέον νόμιμος ἀπό τήν παράνομον κυβέρνησιν.[22] Ἡ εἰσηγμένη κρίσις ὑπογεννητικότητος καί ἀμβλώσεων («τοῦ δικαιώματος τῶν ἐν ἀγνοίᾳ γυναικῶν καί τῶν ἠλιθίων ἀνδρῶν») κατέστρεψαν τήν χώραν. Ἔχουν πείσει τούς νέους ὅτι δέν χρειάζονται παιδιά, ἀλλά «καλήν ζωήν» καί διασκεδάσεις˙ ἐξ ἄλλου νά φονεύσῃς τά παιδιά σου εἶναι πλέον νόμιμον ὑπό τῶν ἀθέων πολιτικῶν μας. Ἐσχάτως, ἐπέβαλον καί τήν ὑφαρπαγήν τῆς ἀτομικῆς ἰδιοκτησίας, διά τοῦ ἀνηθίκου, ἀντικοινωνικοῦ,  καί Ἐγκληματικοῦ Νέου Φόρου Ἰδιοκτησίας Ἀκινήτου. ΕΝΦΙΑ.[23] Ἡ περιούσιος ἡμῶν χώρα ἀπό αὐτάρκης ὡδηγήθη εἰς μίαν ἀνήκουστον οἰκονομικήν κρίσιν. Ἡ χώρα δέν παράγει πλέον τίποτε, ἐκτός τῶν θανατηφόρων ἀνεμογεννητριῶν καί φωτοβολταϊκῶν, καί ἡ μέν ἀνεργία, καί ὁ πληθωρισμός καλπάζουν, τά δέ εἰσοδήματα καί ἡ εὐημερία εὑρίσκονται εἰς κατάρρευσιν. Ἡ νέα ἐπικειμένη ἀγροτική καί κτηνοτροφική[24] κρίσις ἀπογειοῦται˙ καταστρέφοντες οὕτως, τήν γεωργίαν, κτηνοτροφίαν, καί ἁλιείαν, διά νά προωθήσουν τήν ἐγκληματικήν «πρασίνην ἐπανάστασιν» καί τήν ὑποτέλειαν τῆς χώρας εἰς τούς Σταυροφόρους τῆς ἑτοιμορρόπου Εὐρώπης. Ἡ κρίσις πληθυσμιακῆς ἀνομοιογενείας εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνος διά τήν ἀσφάλειαν τῆς πολυπαθοῦς ἡμῶν χώρας, καθ’ ὅτι ἀνέῳξαν τά σύνορα πρός ὅλους τούς λαθρομετανάστας καί δή τούς μουσουλμάνους. Ἀρχαί νέων ὠδίνων λόγῳ προδοσίας τῆς χώρας ἀναφαίνονται εἰς τόν ὁρίζοντα, Μακεδονικόν θέμα, Θράκη, Ἤπειρος, Αἰγαῖον, Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη-ΑΟΖ, καθώς ἐπίσης, καί ἡ ἐγκατάλειψις τῆς Ὑπαίθρου˙ ἐρήμωσις τῶν χωρίων, τῆς ὑπαίθρου χώρας μας, τῶν νήσων καί τῶν παραμεθορίων περιοχῶν.[25] Τέλος, ἡ ἐπιστημονική ἄγνοια, λόγῳ τῆς ἐπιβαλλομένης προπαγάνδας ἀπό τό Νηπιαγωγεῖον καί δι’ ὅλων τῶν μέσων, ὡδήγησαν τήν ἀνθρωπότητα εἰς τό τρέχον σκότος. Ὁ ἄθεος «ἐπιστήμονας», ὁ ὁποῖος δέν γνωρίζει τήν Ἀλήθειαν κάμνει μίαν ὑπόθεσιν ὑποκρύπτουσαν, ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός.

  Ἐν κατακλεῖδι, αἱ πολυειδεῖς κρίσεις, πνευματικαί, πολιτικαί, κοινωνικαί, ἐθνικαί, καί ἄλλαι, ἔχουν προκαλέσει ἀνήκεστον βλάβην καί αἰσχύνην εἰς τόν παγκόσμιον Ἑλληνισμόν τῶν 100 ἑκατομμυρίων Ἑλληνογενῶν. Τό μιαρόν Ἡμερολογιακόν σχίσμα μεταξύ τῶν Ἑλλήνων καί τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων καί Ἐκκλησιῶν, καί ἡ ἐξέλιξίς των εἰς τήν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ προδοσία τῆς χώρας καί τά ὑπόλοιπα γεγονότα εἶναι ἅπαντα ἀπορριπτέα ἀπό ὅλους τούς Ἕλληνας (κληρικούς καί λαϊκούς) καί ἄκυρον, καθ’ ὅτι εἶναι κατά τῶν Κανόνων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συν­όδου τοῦ 325, τούς ὁποίους παραβλέπουν, παρ’ ὅλους τούς ψευδο-ἑορτασμούς τῶν 1700 ἐτῶν, τούς ὁποίους ἔκαμνον μέ τόν αἱρετικόν Πάπαν, προσδοκῶντες εἰς τήν «ἕνωσιν τῶν ἐκκλησιῶν».[26] Πῶς εἶναι δυνατόν εἷς ὁλόκληρος λαός μέ Ἱστορίαν δεκάδων χιλιετιῶν καί δισχιλιετῆ Ὀρθόδοξον πνευματικήν παράδοσιν, Ἁγίους, Μάρτυρας, Ὁμολογητάς, καί τάς ἀποφάσεις ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί πλείστων ἄλλων, νά δεχθῇ τήν πλάνην ταύτην, εἰς τήν ὁποίαν ὡδήγησεν ὁ διάβολος ὡρισμένους ψευδο-ἱεράρχας, καί ψευδο-πολιτικούς; Μήπως ἡ συνεχιζομένη ἀποστασία τῶν ἡγετῶν μας καθίσταται ἐμπόδιον εἰς τήν ἐπαναπόκτησιν τῆς πατρῲας μας γῆς, τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας, Μικρᾶς Ἀσίας, Πόντου, καί Βορείου Κύπρου; Διά τούς πραγματικούς Χριστιανούς, ὅμως, ἦλθεν ὁ Ἴδιος ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός,  εἰς τόν κόσμον καί διά τῆς θυσίας Του ἀπηλευθέρωσε τόν ἄνθρωπον ἀπό τόν ἄρχοντα τοῦ ἐρέβους καί οὕτως, ἡ ἐλπίς μας ἀναπτεροῦται. Ζητῶ συγγνώμην καθ’ ὅτι ἐστενοχώρησα κάποιους συνανθρώπους μας, ἀλλ’ ἡ  ἀλήθεια[27] καί ἡ ἀγάπη διά τήν πίστιν μας καί τήν πατρίδα μας πρέπει νά εὑρίσκωνται ὑπεράνω τῆς πολιτικῆς ὀρθότητος, ἵνα σώσωμεν τόν Ἑλληνισμόν.

  Καλήν Μετάνοιαν καί ἀπόλυτον ἐξάρτησιν μόνον ἀπό τόν Θεόν μας. Πίστιν καί Καλήν Πνευματικήν Δύναμιν διά τούς σχεδιαζομένους διωγμούς ὑπό τῶν ἐξηρτημένων εἰς τόν ἄρχοντα τοῦ κόσμου τούτου. Ἄς διδάξωμεν εἰς τά Ἑλληνόπουλα τήν Ἀλήθειαν, ὥστε νά τήν μεταδώσουν εἰς ὅλον τόν Ὀρθόδοξον κόσμον, ὡς ἔκαμνον οἱ πρόγονοι ἡμῶν, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Χριστοῦ μας. Εὐτυχές, θεάρεστον, ἐλπιδοφόρον, δημιουργικόν, καί εὐλογημένον τό Νέον Ἔτος 2026!..

Σημειώσεις:

[1] Πλήν ἑνός τοῦ Βλαδιμήρου Πούτιν, Vladimir Vladimirovich Putin, τοῦ προστάτου τῶν Ὀρθοδόξων. Ὅρα, Tim Brinkhof, “The Political Importance of Orthodox Christian Literature in Putin’s Russia”, The Revealer, Published on May 7, 2025, , The Political Importance of Orthodox Christian Literature in Putin’s Russia — The Revealer. [2] Ὅρα, Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου, “Cancel Culture: Ἡ Κατάργησις τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πολιτισμοῦ ὑπό τῶν «Προδρόμων» τοῦ Ἀντιχρίστου”, Ὀρθόδοξος Τύπος, 10 Ἰανουαρίου 2025, σσ. 1 & 6. 2525-ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ.jpg (1200×1620) (orthodoxostypos.gr). [3] «Ἔλεγε ὁ Γέροντας καί ἔγραφα ἐγώ. Ἄκου παιδί μου, ἀκούω φωνή συνέχεια στό δεξιό μου αὐτί καί μοῦ λέει σήκω Γεννάδιε νά πᾶς στήν Ἀθήνα νά πεῖς στούς ἀνθρώπους αὐτό πού σοῦ λέω. Ἐγώ πῆρα τήν χάριν μου καί τήν εὐλογίαν μου ἀπό τούς Ἑβραίους καί τήν ἔδωσα στό Ἑλληνικό γένος, τό ὁποῖον μοῦ ἐγένετο ἀγαπητό καί εὐλογητό γένος. Ἀλλά τώρα ἄρχισαν νά ἀπομακρύνονται ἀπό ἐμέ καί νά πηγαίνουν στόν σατανά, οἱ δέ σοφοί μέ ἀρνήθησαν, οἱ Ἱερεῖς θεωροῦν τό ὑπούργημά μου ὡς ἐπάγγελμα. Οἱ δέ χριστιανοί κοιτάει ὁ ἕνας πῶς νά γδύσει τόν ἄλλο, οἱ δέ γυναῖκες ἔχασαν κάθε Ἱερό καί Ὅσιον ἀπάνω τους, γυμνώνονται, γυρίζουν στούς δρόμους, παρασύρουν τούς ἄνδρας εἰς τήν ἁμαρτία καί χαίρονται οἱ δαίμονες, λυποῦμαι ἐγώ καί οἱ Ἀγγέλοι μου. Τοιοῦτον λαό τί νά τόν κάνω; Θά τόν ἀποκτείνω. Εἰπέτε τους νά μετανοήσουν, διότι ἐγώ ἀκόμα τούς ἀγαπῶ. Ἐάν δέν μετανοήσουν θά δώσω ἀνιάτους ἀσθενείας, θά δώσω ἀλληλοσπαραγμούς καί θά ἐπέλθει ἡ ὀργή μου. Ἡ μητέρα μου καί οἱ ἅγιοι τοῦ οὐρανοῦ τούς σώζουν. Μέχρι πότε ὅμως; εἰπέτε τους νά μετανοήσουν. Ἀκόμα τούς ἀγαπῶ.» Ὅρα, ΤΑΔΕ ΛΕΓΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ, Ἱερόν Ἡσυχαστήριον Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, Μουρτερῆς Ὀκτωνιᾶς, Αὐλωνάριον, Εὐβοίας. [4] Ὅρα, Μακαρίου Χρυσοκεφάλου, Βίος καί Πολιτεία τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν καὶ Ὁμολογητοῦ Μελετίου τοῦ Γαλησιώτου, ΑΝΘΗ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ – ΙΖ΄ (17), Ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι 2025, σς.  197-199. Συνιστῶ εἰς ὅλους, ὅπως ἀναγνώσουν τό Ἱστορικόν καί Πατερικόν τοῦτο βιβλίον. [5] Δέν ἔχω τήν εὐλογίαν νά γράψω περισσότερα διά τόν Γέροντα αὐτόν, ἴσως εἰς τό μέλλον. (Ι.Ν.Κ.). [6] Ὅρα, Βασιλική Οἰκονόμου, «Ἀνοικτή ἐπιστολή στόν Οἰκουμενικό Αἱρεσιάρχη Βαρθολομαῖο». Ἀνοικτή ἐπιστολή στόν Οἰκουμενικό Αἱρεσιάρχη Βαρθολομαῖο. – Ὀρθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr). [7] Ὅρα, «Ὁ Ὅσιος γέροντας π. Φιλόθεος Ζερβάκος ὑπέρ τῆς Ἱεροκανονικῆς Ἀποτείχισης», Μετεμορφώθης: Ὁ Ὅσιος γέροντας π. Φιλόθεος Ζερβάκος ὑπέρ τῆς Ἱεροκανονικῆς Ἀποτείχισης (metemorfothis.blogspot.com). [8] Ὅρα, «Ἡμερολογιακὸ Ζήτημα», Θεολογία – Ἡμερολογιακό Ζήτημα (imoph.org). Ἐπίσης, Μοναχός Σεραφείμ Ζήσης, «Οἱ Μασόνοι Πατριάρχες Ἰωακείμ Γ΄ καί Μελέτιος Μεταξάκης (Α΄) [ΒΙΝΤΕΟ 2019]», Οἱ Μασόνοι Πατριάρχες Ἰωακείμ Γ΄ καὶ Μελέτιος Μεταξάκης (Α΄) [ΒΙΝΤΕΟ 2019] | Κατάνυξη (katanixi.gr). Ἀκόμη, Οἰκ. Πατριάρχης κυρός Ἀθηναγόρας: Ἕνας μασόνος πατριάρχης, πρωτοπόρος τοῦ οἰκουμενισμοῦ»» – Ὀρθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr). [9] Ἀκόμη, δυστυχῶς, καί διχασμοί μεταξύ τῶν παραδοσιακῶν Ὀρθοδόξων. Ὅρα, «Οἱ “παρατάξεις” τῶν Γ.Ο.Χ. σήμερα (μέρος γ΄)», ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ:  (krufo-sxo­leio.blogspot.com). [10] Ὅρα, «Τὸ ἀποστολοπαράδοτο Ὀρθόδοξο Πασχάλιο ὡς ἀναλλοίωτος καὶ αἰώνιος Ἐκκλησιαστικὴ Παράδοσις», 20240719a1924-2024-omiliaB.pdf (imoph.org). [11] Ὁ νέος Ἰωάννης Βέκκος (ἀπό τήν ἑνωτικήν σύνοδον τῆς Λυῶνος 1274, εἰς τήν ψευδοσύνοδον τοῦ Κολυμβαρίου, Κρήτης, 2016), ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ κατά τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν καί χρειάζεται οἱ ἐπίσκοποι μας νά ἀγωνισθοῦν κατά τῆς γενομένης μετά τῶν Λατίνων ὑποθαλπούσης ἑνώσεως.  Ὅρα, Μακαρίου Χρυσοκέφαλου, Βίος καί Πολιτεία τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν καί Ὁμολογητοῦ Μελετίου τοῦ Γαλησιώτου, Ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι 2025. [12] Ὅρα, «Ἐφιαλτικαὶ προρρήσεις τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ τῆς Ἀριζόνας»,  – Ὀρθόδοξος Τύπος. [13] Ὅρα, Κώστα Γ. Ἀλεξοπούλου, Εὐδοκίας Μνημονεύματα, Β΄ Ἔκδοση, Ἐκδόσεις ΤΗΝΟΣ, Ἀθῆναι 2012. [14] Ὅρα, Νικολάου Π. Βασιλειάδη, Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός καί ἡ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν, ἔκδοσις Τετάρτη, Ἀδελφότης Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ», Ἀθῆναι 1993. [15] Τό 1073, ὁ βυζαντινός αὐτοκράτωρ Μιχαήλ Παραπινάκης ἀποτείνεται πρός τόν πάπαν Ρώμης Γρηγόριον Ζ΄, ζητῶν βοήθειαν κατά τῶν Σελτζουκιδῶν Τούρκων καί ὑποσχόμενος ἕνωσιν τῶν Ἐκκλησιῶν. Τό 1095, ὁ αὐτοκράτωρ Ἀλέξιος ὁ Κομνηνός ἀποτείνεται καί οὗτος πρός τόν πάπαν Οὐρβανόν Β΄ διά σταυροφορίαν κατά τῶν Τούρκων καί ὑποσχόμενος ἕνωσιν. Τό 1098, Σύνοδος ἐν Βάρῃ τῆς Νοτίου Ἰταλίας διαπραγματεύεται τήν ἕνωσιν τῶν δύο Ἐκκλησιῶν Ἀνατολῆς καί Δύσεως. Τό 1111, ὁ Μεδιολάνων Πέτρος Χρυσολᾶνος, ἀπεσταλμένος τοῦ πάπα, ἔρχεται εἰς Κωνσταντινούπολιν πρός διαπραγμάτευσιν τῆς Ἑνώσεως. Τό 1170, λαμβάνει χώραν Σύνοδος ἐν Κωνσταντινουπόλει πρός διαπραγμάτευσιν μετά ἀπεσταλμένων τοῦ πάπα τοῦ ζητήματος τῆς Ἑνώσεως. Ὅρα, Ἀρχιμ. Βασιλείου Κ. Στεφανίδου, Ἐκκλησιαστική Ἱστορία, Ε΄ Ἔκδοσις, Ἐκδοτικός Οἶκος «ΑΣΤΗΡ» Ἀθῆναι, 1990.  [16] Καί ἅπαντας τούς θεσμούς καί ἱδρύματα τοῦ Rothschild. Ὅρα, Robin de Ruiter, Paving the Road to Hell, Mayra Publications, U.S.A., 2025. [17] Ὅρα, «Οἱ παπικοί καί οἱ λατινόφρονες εἶναι ἐχθροί τῆς Παναγίας καί τοῦ Χριστοῦ μας. Τό εἶπε ἡ ἴδια ἡ Παναγία». – Ὀρθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr). Ὅρα ἐπίσης, ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ: ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΕΠΙ ΛΑΤΙΝΟΦΡΩΝ ΙΩΑΝΝΗ ΒΕΚΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ (orthopraxia.blogspot.com). [18] «Τήν περίοδον ταύτην, ὁ βασιλέας ἐφυλάκισε τόν Ἅγιον Μελέτιον καί τόν Ἅγιον Γαλακτίωνα, διότι ἦσαν κατά τῆς ἑνώσεως μέ τούς Λατίνους καί κατόπιν τούς ἐξόρισεν εἰς τήν νῆσον Σκῦρον, τούς ἐβασάνιζε δέ μέ ραβδισμούς καί ἄλλα βασανιστήρια. Τέλος, τοῦ μέν Γαλακτίωνος εὐγάζει τά ὄμματα… τοῦ δέ Μελετίου ἀποκόπτει τήν ἁγίαν του γλῶσσαν.» Ὅρα, Μακαρίου Χρυσοκέφαλου, Βίος καί Πολιτεία τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν καί Ὁμολογητοῦ Μελετίου τοῦ Γαλησιώτου, Ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι 2025, σ. 227. [19] Ὅρα, «Ἐπικίνδυνος ὁ Πατριάρχης», – Ὀρθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr). [20] Ὅρα, «Ἡ Ἰβήρων προσεκύνησε τοὺς ἀχειροτονήτους σχισματικούς», – Ὀρθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr). [21] Ὁ Ἅγιος Νεῖλος ὁ Μυροβλύτης λέγει ὅτι εἰς τό κατώτατον μέρος τῆς κολάσεως πηγαίνουν οἱ ὁμοφυλόφιλοι. [22] Εἷς ἐπίσκοπος εἶχεν εἴπει εἰς ὁμιλίαν του: «Ἐσεῖς, πού ἔχετε ψηφίσει αὐτούς τούς πολιτικούς νά τό ἐξομολογηθῆτε, διαφορετικά θά χάσετε τήν ψυχήν σας». [23] Πωλοῦν τήν γῆν μας καί τάς κατοικίας εἰς τούς ξένους (Ἰσραηλινούς, Ἄραβας. Τούρκους, καί Εὐρωπαίους) καί οἱ Ἕλληνες παραμένουν ἄστεγοι. Οἱ νέοι νόμοι τοῦ Μητσοτάκη διά νέας οἰκοδομάς, ἐπί συγκεκριμένων οἰκοπέδων, εἶναι καί οὗτοι περιοριστικοί διά ἀνοικοδόμησιν. (Sic). [24] «Ἡ μαζικὴ θανάτωση τῶν αἰγοπροβάτων ποὺ προσβάλλονται ἀπὸ εὐλογιά –κατά σατανικὴ σύμπτωση– ταιριάζει ἀπόλυτα μὲ τὸν διπλὸ ἐμμονικὸ στόχο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ἀφ’ ἑνὸς γιὰ περιορισμὸ τῆς ἔκλυσης τοῦ ζωικοῦ μεθανίου, ἀφ’ ἑτέρου γιὰ προώθηση τοῦ συνθετικοῦ κρέατος.» Ὅρα, Κωνσταντῖνος Βαθιώτης, «Ἡ τεχνολογία ὡς «ὁδοστρωτήρας» τῆς ἀτομικῆς ἐλευθερίας – Μέρος IΒ΄» – Ὀρθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr). Ὅρα, ἐπίσης, « Ἡ διατροφή μέ ἔντομα καί τό πνευματικό πρόβλημα πού αὐτή δημιουργεί» – Ὀρθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr). [25] Ὅρα, «Ὅταν κλείνουν καὶ τὰ φυλάκια, τί μένει στὰ σύν­ορα; Ἡ ἀκριτική Ἑλλάδα σὲ σιωπηλή ἐγκατάλειψη», – Ὀρθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr). [26] Ὅρα, «Φάκελος γιὰ τὴν λεγομένην “Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Σύνοδον” τῶν Οἰκουμενιστῶν», Θεολογία—Φάκελος γιά τήν λεγομένην <br> «Ἁγίαν και Μεγάλην Σύνοδον» τῶν Οἰκουμενιστῶν (imoph.org). [27] Καθ’ ὅτι θάρρος θά πρέπει νά ἔχουν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τήν Ἀλήθειαν (καί δή οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι), «ὅτι οὐ δεῖ σιγᾶν τήν ἀλήθειαν»˙ θράσος δέ ἔχουν μόνον πάντες οἱ ὑπηρετοῦντες τό ψέμα.

https://orthodoxostypos.gr