Είπαν την αθεΐα παραλογισμό και τρέλλα. Είναι σωστό; - Εκδόσεις ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ

Ο Δαυίδ γράφει στους ψαλμούς του: «Είπε άφρων εν τη καρδία αυτού, ουκ εστιν Θεός»! (Ψαλμ. 13,1). Και να γιατί είναι παραλογισμός και αφροσύνη, το να μπορέσει να πει κανείς ότι Θεός δεν υπάρχει…

Όταν αντικρίζουμε έναν ωραίο πίνακα ζωγραφικής, πού πηγαίνει ο νους και η λογική μας; Στα σίγουρα στο ζωγράφο! Το ίδιο και του «αθέου» η λογική. Ποτέ κανένας δεν είπε, πως ο πίνακας αυτός …έτυχε! Όταν τώρα βλέπουμε την άπειρη δημιουργία με το μέγα πλήθος των δημιουργημάτων και την καταπληκτική τους τελειότητα, αμέσως η λογική μας στο Δημιουργό πηγαίνει. Ο «άθεος» στο σημείο αυτό τι κάνει; Βιάζει τη νοημοσύνη και τη λογική του, να τον οδηγήσει σε σοφιστείες, φιλοσοφίες κι ένα σωρό τέτοια, προκειμένου να μη δεχτεί τούτη την αλήθεια. Και οδεύει έτσι στον παραλογισμό, ο πίνακας να έχει οπωσδήποτε δημιουργό, ενώ το Σύμπαν όχι!!!

Από το ένθεο 1940 στο άθεο 2026:

Το πάλαι ποτέ ισχυρό θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων που κατακρημνίσθηκε

Κείμενο-ρετρό 100.0: Με αφορμή το βιβλίο του Αρχιμ. Χαρ. Βασιλόπουλου «Το θαύμα των Ελλήνων του Σαράντα»

Ι. ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΘΕΟ 1940…

Το 1980 είχε κυκλοφορήσει ένα βιβλιαράκι του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Χαραλάμπους Βασιλόπουλου, προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, με τίτλο «Το θαύμα των Ελλήνων του Σαράντα».

Στον επίλογο του βιβλίου καταγράφονται χαρακτηριστικά δείγματα της Πίστης του Λαού, του Στρατού αλλά και των ηγετικών φυσιογνωμιών της εποχής εκείνης:

Ἡ ὑλιστικὴ ἐπιστήμη ἀδυνατεῖ νὰ δημιουργήση ζωὴν

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

   Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τοῦ ἀπόλυτου μηδενισμοῦ. Οἱ θετικὲς ἀξίες ἀποδομοῦνται, τὰ παραδοσιακὰ πρότυπα γελοιοποιοῦνται, ἀκόμη καὶ ἡ διάκριση ἀνάμεσα στὸ καλὸ καὶ τὸ κακὸ θεωρεῖται ξεπερασμένη. Ὁ Νίτσε εἶχε προβλέψει ὅτι ὁ «θάνατος τοῦ Θεοῦ» θὰ προκαλέσει τὸν εὐρωπαϊκὸ μηδενισμὸ καὶ τόσο ἡ βιομηχανία τοῦ θεάματος ὅσο καὶ ἡ ὑλιστικὴ ἐπιστήμη ἐπιμένουν νὰ τὸν δικαιώσουν. Μπορεῖ διάσημοι καλλιτέχνες καὶ ἐπιστήμονες νὰ πιστεύουν στὸ Θεὸ ἢ ἔστω νὰ ἀρνοῦνται τὸν ὑλισμό, ὡστόσο τὸ ρεῦμα ποὺ ἐπικρατεῖ σὲ τέχνες καὶ ἐπιστῆμες εἶναι ὁ ὑλισμὸς καὶ ἡ ἀθεΐα, ἴσως γιατί αὐτὸ ἐπιθυμοῦν τὰ μεγάλα συμφέροντα. Κι ὅμως ἡ δυτικὴ ἐπιστήμη δείχνει ὅτι χάνει τὴ μεγάλη ἀναμέτρηση ποὺ θὰ ἀποδείκνυε τὴν ὁριστικὴ νίκη τῆς ὕλης πάνω στὸ Θεὸ καὶ τὸ πνεῦμα. Δὲν μπορεῖ νὰ δημιουργήσει ἕνα ζωντανὸ κύτταρο στὸ ἐργαστήριο κι ἔτσι ἀδυνατεῖ νὰ ἀποδείξει ὅτι ἡ ἐξέλιξη βασίστηκε σὲ τυχαίους συνδυασμοὺς χημικῶν ἑνώσεων χωρὶς ἀνώτερη ἐπέμβαση καὶ σχεδιασμό!

Πριν μιλήσουμε λοιπόν για το αν «υπάρχει Θεός», ίσως θα έπρεπε πρώτα να αναρωτηθούμε πόσο έχουμε εμείς απομακρυνθεί από Εκείνον

Με αφορμή αφελείς δηλώσεις και απόψεις του τύπου «αν υπάρχει Θεός, γιατί υποφέρουν τα παιδιά στην Αφρική;», ας κοιτάξουμε λίγο πιο πέρα από τον δικό μας βολεμένο κόσμο. Αυτά τα παιδιά της φωτογραφίας είναι στην Αφρική, στο Καμερούν και είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ζουν μέσα στη φτώχεια, στις στερήσεις και στις κακουχίες, κι όμως πιστεύουν, προσεύχονται και δοξάζουν τον Θεό. Δεν του γυρίζουν την πλάτη επειδή η ζωή τους δεν είναι εύκολη. Αποτελεί πραγματικά ντροπή για εμάς εδώ στην Ελλάδα, στην ιστορική κοιτίδα του Ορθόδοξου πολιτισμού και στην καρδιά της βυζαντινής και πατερικής παράδοσης να ακούμε ανθρώπους που ζουν μέσα στην ασφάλεια, την αφθονία και την άνεση να ανακαλύπτουν ξαφνικά «την απουσία του Θεού» επειδή υπάρχει πόνος κάπου αλλού στον κόσμο. Εμείς, που παραλάβαμε μια πίστη για την οποία κάποιοι άλλοι έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους, γίναμε τόσο ευαίσθητοι απέναντι στη δοκιμασία, ώστε με την πρώτη δυσκολία ζητάμε από τον Θεό εξηγήσεις.

«Τα γεγονότα στον πλανήτη σε πείθουν προς το δεν υπάρχει τίποτα. Το να σκοτώνονται παιδιά με φρικτούς τρόπους και φρικτά βασανιστήρια, κάπως λίγο προς τα εκεί με πάει»

Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους:
«Τα γεγονότα στον πλανήτη σε πείθουν προς το δεν υπάρχει τίποτα. Το να σκοτώνονται παιδιά με φρικτούς τρόπους και φρικτά βασανιστήρια, κάπως λίγο προς τα εκεί με πάει».
Ομολογώ πως μου κάνει αρνητική εντύπωση να ακούω τέτοιες αφελείς σκέψεις και πεποιθήσεις από ενήλικους ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν διαθέτουν δημόσιο λόγο και επιρροή. Όχι επειδή κάποιος δεν δικαιούται να αμφιβάλλει ή να θέτει το δυσκολότερο ίσως ερώτημα της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά επειδή το «υπάρχει κακό, άρα δεν υπάρχει Θεός» κάθε άλλο παρά αποτελεί αυτονόητο συμπέρασμα.

Τσίπρας: «Ψέλνεις» στη Σιμωνόπετρα και ακούγεσαι ότι βγαίνεις λ-«Άδη»

Ελευθέριος Ανδρώνης

Να που ήρθε και η στιγμή για τον Αλέξη Τσίπρα να μεταβεί στο Άγιο Όρος για ιερό… rebranding της εικόνας του. Δώδεκα χρόνια είχε να πατήσει το πόδι του στο Περιβόλι της Παναγίας, αλλά ως γνωστόν το Άγιο Όρος εκλαμβάνεται ως πολιτικό «αναβαπτιστήριο» από όλους τους ψηφοθήρες.

Στον Οδυσσέα πήρε 10 χρόνια μέχρι να φτάσει στην πολυπόθητη Ιθάκη, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας χρειάστηκε μια 12ετία για την αντίστροφη πορεία. Από την «Ιθάκη» της πρωθυπουργίας και του αυτοβιογραφικού βιβλίου του, μαγεμένος εκ νέου από τις Σειρήνες της αρχομανίας, έκανε μια στάση στο νησί των λωτοφάγων για να φορτώσει εμπόρευμα επιλεκτικής αμνησίας και τέλος παρουσιάστηκε στη Σιμωνόπετρα για να κοντράρει από «δεξιά» τους μνηστήρες της εξουσίας. Μόνο που η άμωμη «Πηνελόπη» που λέγεται Ορθοδοξία, αξιώνει πολλά περισσότερα από μερικά «ιεροπρεπή» ενσταντανέ.

Ποια είναι τα αίτια της απιστίας;

Είναι στ’ αλήθεια πολλά. Όσες κι οι αρνητικές επιδράσεις που δεχόμαστε. Ωστόσο, το κυριότερο και το πλέον καθοριστικό είναι ένα: Η άρνηση του Θεού στην πράξη! Δηλαδή εκείνος ο τρόπος ζωής που είναι μακριά απ’ το Θεό. Άθεος με την έννοια αυτή είναι ο άνθρωπος που ζει σαν να μην υπάρχει Θεός. Είναι τόσο προσκολλημένος στην αμαρτία και την ύλη, που στην ψυχή του για όλα υπάρχει τόπος, εκτός απ’ τον Θεό.

Ο ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάγγελος Θεοδώρου γράφει:

Η δύναμη της πίστης και η αδυναμία της απιστίας.

Του κύρ  Φώτη Κόντογλου

Οι άνθρωποι έχουν στην καρδιά τους μεγάλο φόβο μήπως απομείνουν απροστάτευτοι και φτωχοί στη ζωή τους, και για τούτο, ο νους κι’ ο λογισμός τους είναι στο να μαζέψουν χρήματα η ν’ αποκτήσουν κτήματα κι’ άλλα πλούτη, για να τα ‘χουνε στην ανάγκη τους.

Και καλά για εκείνους που δεν πιστεύουν στον Θεό, και κρεμούνε την ελπίδα τους στα χρήματα και στ’ άλλα πλούτη. Άλλα τι να πει κανένας για εκείνους που λέγονται χριστιανοί, που πάνε στην εκκλησία και παρακαλούνε τον Θεό να τους βοηθήσει στη ζωή και που λένε πώς έχουνε την ελπίδα τους στον Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους, κι’ από την άλλη μεριά είναι φιλάργυροι, δεν δίνουνε τίποτα στ’ αδέλφια τους, …τους φτωχούς, κι’ ολοένα μαζεύουνε χρήματα και πλούτη; Στη ζωή μου είδα πώς οι τέτοιοι λεγόμενοι χριστιανοί είναι οι περισσότεροι, κι’ απορεί κανένας πώς μπορούνε να συμβιβάσουν μία ζωή συμφεροντολογική, με τα λόγια του Χριστού, που λέει και ξαναλέει: «Μη φροντίζετε για το τι θα φάτε και για το τι θα πιείτε και για το τι θα ντυθείτε. Κοιτάξετε τα πουλιά, μήτε κοπιάζουν, μήτε μαζεύουν, κι’ όμως ο Πατέρας τους ο ουράνιος τα θρέφει. Κοιτάξετε με πόση μεγαλοπρέπεια είναι ντυμένα τα αγριολούλουδα, που κι’ ο ίδιος ο Σολομώντας δεν στολίσθηκε σαν αυτά τα τιποτένια λουλούδια. Λοιπόν, αν για το χορτάρι του χωραφιού, που σήμερα λουλουδίζει κι’ αύριο το καίγουνε στον φούρνο, φροντίζει ο Πατέρας σας που είναι στον ουρανό, ποσό περισσότερο θα φροντίσει για σάς, ολιγόπιστοι;».

Λαϊκός, πολιτικός: Μάσκες που κρύβουν την αλήθεια

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Προ ημερών ετελέσθη «πολιτική» κηδεία για την υπεραιωνόβια δευτέρα επίσημη  σύζυγο του Ανδρέα Παπανδρέου, Μαργαρίτα. Τί σημαίνει «πολιτική» κηδεία; Πρόκειται για νεολογισμό, που είναι μια μάσκα που κρύβει την αλήθεια. Πολιτικός – πολιτική, σύμφωνα με όλα τα λεξικά, είναι όρος για ό, τι έχει σχέση με την πολιτική, τους πολιτικούς ή/και τους πολίτες. Δηλαδή πρόκειται για το σύνολο των πολιτών, ανεξαρτήτως του τί πιστεύουν, προσωπικά. Επομένως κάθε κηδεία πολίτη είναι πολιτική. Σύμφωνα όμως με τον νεολογισμό και τον αυθαίρετο ορισμό που δίδεται, «πολιτική κηδεία» είναι του αθέου, που αρνείται την θρησκευτική την εξόδιο ακολουθία της Εκκλησίας. Κανονικά θα έπρεπε δηλαδή να λέγεται αθεϊστική κηδεία, αλλά επικρατεί ο προπαγανδιστικός ευφημισμός, δηλαδή μια μάσκα που κρύβει και ωραιοποιεί την αλήθεια.

Ζωντανη ἡ Παρουσια του Θεου στον Κοσμο

Ἀπὸ βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
«Ἡ Ζωντανὴ Παρουσία τοῦ Θεοῦ στὸν Κόσμο καὶ ἡ τρέλλα τῆς ἀπιστίας» (σελ. 5-10)

Ζωντανη ἡ Παρουσια του Θεου στον Κοσμο

Τὸ θέμα μὲ τὸ ὁποῖο ἀσχολούμεθα στὶς συγκεντρώσεις μας αὐτές, στὸ μάθημα αὐτὸ τοῦ Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου, εἶνε πελώριο.
Ὑπάρχουν πολλὰ θέματα στὸν κόσμο, ἀλλὰ τὸ βασικότερο καὶ σπουδαιότερο εἶνε ἡ Πίστις μας. Ἡ Πίστη σ᾽ Ἕνα Θεὸ Πατέρα Παντοκράτορα.

Ὁ Θεὸς εἶνε ἡ Ἀνώτατη δύναμι τοῦ κόσμου. Εἶνε ἡ δύναμι ποὺ μᾶς προστατεύει καὶ μᾶς δίνει ὅλα τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς καὶ μᾶς ἑτοιμάζει Παράδεισο στὸν οὐρανό.

«Χριστιανός άθεος» ή πιστεύοντας στον Θεό, αλλά ζώντας σαν Αυτός να μην υπάρχει

π. Χριστόφορος Χρόνης

Εφημερίος Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου, Επίκουρος Καθηγητής στο ΕΚΠΑ, Θεολογική Σχολή-Τμήμα Θεολογίας

 Η έκφραση «χριστιανός άθεος» αποτελεί εκ πρώτης όψεως οξύμωρο σχήμα, δεδομένου ότι συνδυάζει δύο φαινομενικά αντιφατικούς όρους. Ωστόσο, θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι η συγκεκριμένη αντιφατική έκφραση περιγράφει μια πολύπλευρη πνευματική πραγματικότητα, που αναδεικνύει με αυξανόμενη ένταση, την απόσταση ανάμεσα στην ομολογία της πίστης και την πραγματική υπαρξιακή συμμετοχή στη ζωή του Θεού.[1]

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό..

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

ΑΦΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΑΝΑΠΤΥΚΤΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΑΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό και ομολογώ ότι πάντοτε με προβληματίζει όχι βέβαια για το βάθος του, αλλά για την ευκολία με την οποία παρουσιάζεται ως ακαταμάχητη απόδειξη,

«Αν υπάρχει Θεός, γιατί πεθαίνουν παιδιά στην Αφρική; Γιατί υπάρχει πείνα, πόνος, αρρώστια και αδικία; Γιατί δεν επεμβαίνει;»

Και κάπου εκεί, σύμφωνα με τη δική τους λογική του παραλόγου μπαίνει τελεία.. Άρα Θεός δεν υπάρχει.

Από τους πονηρούς λογισμούς που πολεμούν τον άνθρωπο, τρεις είναι οι πιο σκληροί

Ο πόλεμος των λογισμών

Από τους πονηρούς λογισμούς που πολεμούν τον άνθρωπο, τρεις είναι οι πιο σκληροί: της απιστίας, της βλασφημίας και της πορνείας.

Για να κοπάσει αυτός ο πόλεμος, πρέπει πρώτα να γνωρίζεις πότε αμαρτάνεις και πότε όχι:

π. Γεώργιος Μεταλληνός: ''Ζούμε στην εποχή που οι Θεολογικές σχολές βγάζουν άθεους, οι Φιλοσοφικές σχολές αγράμματους και οι Νομικές σχολές άδικους..."

''Ζούμε στην εποχή που οι Θεολογικές σχολές βγάζουν άθεους, οι Φιλοσοφικές σχολές αγράμματους και οι Νομικές σχολές άδικους..."  ~ π. Γεώργιος Μεταλληνός † 19.12.2019

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Η παραπάνω φράση του μακαριστού π. Γεωργίου Μεταλληνού αποτελεί μια βαθιά κριτική της σύγχρονης παιδείας και, ευρύτερα, του πολιτισμού μας. Δεν αφορά απλώς την εκπαίδευση, αλλά την απομάκρυνση της γνώσης από το ήθος, της θεωρίας από το βίο και της επιστήμης από τη σοφία. Η παρατήρηση αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε πόσο έχουμε απομακρυνθεί από το Βυζαντινό μας παρελθόν, μια παράδοση όπου η παιδεία και η πίστη ήταν αλληλένδετες και μορφοποιούσαν τον άνθρωπο ολοκληρωμένα.

ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΙΟ

• Ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα ὁμιλίας
  τοῦ (†) ἐπίσκόπου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Ν. Καντιωτου.
  Ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Τριάδος Πτολεμαΐδος τὴν Δευτέρα 30-5-1977.

«Στὴ σημερινὴ ἐποχή, ἀδελφοί μου, ὑπάρχουν δύο ἀντιμαχόμενες παρατάξεις· ἡ μία λατρεύει τὴν ὕλη, ἡ ἄλλη –ἐμεῖς– λατρεύουμε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο. Αὐτοὶ λένε, ἐκ τῆς ὕλης τὸ πνεῦμα· ἐμεῖς λέμε, ἐκ τοῦ Πνεύματος ἡ ὕλη. Τελικῶς θὰ νικήσῃ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο.
Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ Πνεῦμα ἅγιο. Χωρὶς αὐ­τὸ ἡ ζωή μας ἐξασθενεῖ, καταπίπτει, μένει χω­ρὶς χάρι καὶ φῶς, χάνει τὸν προσανατολισμό της. Μακριὰ ἀπὸ τὸ πανάγιο Πνεῦμα οἱ ἄν­θρω­ποι γίνονται ὑλισταί, ἄνθρωποι τῆς ὀκᾶς. Σὲ ὅ­ποια παράταξι κι ἂν ἀνήκουν, κυριαρχεῖ τὸ σύν­θημα τῶν ἐπικουρεί­ων «φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔ­­ριον γὰρ ἀποθνῄ­σκομεν» (Ἠσ. 22,13 = Α´ Κορ. 15,32)· ἀνέσεις, καλοπέρασι, ἀπολαύσεις, ἀπιστία, ἀμέλεια. Τ᾽ ἀποτελέσματα δραματικά». ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

«Πώς γίνεται να είσαι Φυσικός/Χημικός/Βιολόγος και να πιστεύεις στον Θεό;;;»

 

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Η θρησκευτική εμπειρία του κόσμου είναι η αιτία των πιο επίμονων και ευγενών επιστημονικών ερευνών». ~Αλβέρτος Αϊνστάιν~

Διάβασα σε μια σελίδα που υποτίθεται ότι είναι επιστημονική και απευθύνεται δίνοντας τροφή για σκέψη σε «σκεπτόμενους ανθρώπους» το παραπάνω ερώτημα, συνοδευόμενο από ένα κείμενο που θα ήταν πραγματικά αστείο, αν δεν αποτύπωνε μια τόσο θεμελιώδη σύγχυση.

Η λογική του είναι περίπου αυτή,

Ἐπιστήμονες καὶ Χριστιανισμὸς

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος

   Τί σημαίνει πιστὸς ἐπιστήμονας; Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνδυάζει τὴ δύναμη τοῦ νοῦ μὲ τὸ βίωμα τῆς πίστης. Εἶναι ὁ ἐρευνητὴς ποὺ μέσα ἀπὸ τὴν παρατήρηση καὶ τὸ πείραμα, βλέπει τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴ σοφία τοῦ Δημιουργοῦ. Εἶναι τὸ ἀνήσυχο πνεῦμα ποὺ βρίσκει εἰρήνη καὶ ἀνάπαυση μόνο κοντὰ στὸ Θεό. Ἂς ἀναφέρουμε μερικοὺς ἀπὸ αὐτούς:

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (57)

 Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 113-114

Δεν θα σωθείτε

Ας κοινωνάτε, ας εξομολογείστε, δε θα σωθείτε εάν δεν ανοίγετε και το στόμα σας για το Χριστό. Ο χριστιανισμός έφθασε μέχρι σε εμάς δια της διαδόσεως του Ευαγγελίου, η οποία είναι ιερά υποχρέωσις παντός Χριστιανού. Και είναι ψευτοχριστιανός αυτός ο οποίος δεν ανοίγει το στόμα του να μιλήσει για το Χριστό.

Φωτίζει ο Θεός τους πιστούς

Φωτίζει ο Θεός και τον πιο αγράμματο άνθρωπο να αποστομώσει τον πιο αυθάδη επιστήμονα. Εγώ δεν θα ξεχάσω στο χωριό μου έναν παπά αγράμματο, που έβαλε στη θέση του έναν αυθάδη φοιτητή.

Μια προσωπική απάντηση στη μεγάλη αντιστροφή της εποχής μας

 

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Δεν πιστεύω στον Θεό, είναι δημιούργημα του ανθρώπου» ~Βλαδίμηρος Κυριακίδης~

"Μια προσωπική απάντηση στη μεγάλη αντιστροφή της εποχής μας"

Παρακολούθησα ένα μικρό απόσπασμα της πρόσφατης συνέντευξης του Βλαδίμηρου Κυριακίδη στον Θανάση Λάλα, στο κατά τα άλλα αξιόλογο vidcast «Portraits», όπου μίλησε για τη σχέση του με τη θρησκεία και τον Θεό. Μια φράση του στάθηκε ιδιαίτερα μέσα μου:

«Δεν πιστεύω στον Θεό. Ο Θεός δεν είναι πίστη για μένα, είναι δημιούργημα του ανθρώπου».

Δεν στέκομαι στη φράση αυτή για να κρίνω έναν άνθρωπο αλλά γιατί έχω την εντύπωση ότι μέσα σε λίγες λέξεις συμπυκνώνεται ένα από τα μεγαλύτερα φιλοσοφικά ερωτήματα που συνοδεύουν την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες.

«Άφρισαν» οι θεομπαίχτες με το εκκλησάκι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ που γλίτωσε απ’ τη φωτιά! (Οπτικοακουστικό υλικό)

 

Ελευθέριος Ανδρώνης · 5 August 2026

Πόσο σατανική διαστροφή μπορεί να έχουν μερικοί άνθρωποι, όταν ενώ καίγεται ολόκληρη η Ελλάδα, σε εκείνους φταίει ένα μικρό ερημικό εκκλησάκι που δεν κάηκε!

Αφρούς βγάζουν στο διαδίκτυο με το εκπληκτικό φαινόμενο των εκκλησιών στην πατρίδα μας, που παραμένουν ανέπαφες από το καταστροφικό πέρασμα πυρκαγιών. Κόντρα σε κάθε λογική φυσικών νόμων, τέτοια θαυμαστά περιστατικά συμβαίνουν κυριολεκτικά κάθε καλοκαίρι. Μια φωτεινή ακτίνα θεϊκής παραμυθίας μέσα στο μαύρο καμίνι της ανθρώπινης ερείπωσης.