Θανάσιμη ἁμαρτία...

Θανάσιμη ἁμαρτία εἶναι κάθε ἁμαρτία ἀμετανόητη.

Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής

Γέροντος Δωροθέου: Ὁ σκοπός αὐτῆς τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ἕνωσή μας μέ τόν Θεό.

 

Ὁ σκοπός αὐτῆς τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ἕνωσή μας μέ τόν Θεό. Ὅλες μας οἱ πράξεις, ὁ γάμος, ἡ ἀνατροφή παιδιῶν, ἡ ἐργασία μας, οἱ μεταξύ μας σχέσεις γίνονται ἐν Χριστῷ. Στόν γάμο εἶναι τρεῖς, οἱ σύζυγοι καί ὁ Χριστός. Τά παιδιά μας τά γνωρίζουμε στόν Χριστό. Ἔχουν πατέρα καί μητέρα, ἀλλά προσεύχονται «Πάτερ ἡμῶν». Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἔβλεπε «τά πάντα καί ἐν πᾶσι Χριστός». Καθώς ὡριμάζει κανείς πνευματικά, κάνει τα πάντα γιά τόν Χριστό καί ἐν Χριστῷ. Τό νά προσπαθήσεις νά φτιάξεις ἕναν κόσμο χωρίς τόν Χριστό εἶναι οὐτοπία. Τό κάνεις γιά νά βάλεις τόν ἑαυτό σου στή θέση τοῦ Θεοῦ. Νά αὐτοθεωθεῖς, νά αὐτολυτρωθεῖς. Ὅ,τι δηλαδή ἔκανε ὁ Ἑωσφόρος, ὁ λαμπρός Ἀρχάγγελος πού ἔγινε ὁ Διάβολος. Αὐτός εἶναι ὁ ὁρισμός τῆς ἁμαρτίας. Κάνω κάτι χωρίς τόν Θεό, πίσω ἀπό τήν πλάτη τοῦ Θεοῦ. Δέν ὑπάρχει στό σύμπαν ἕνα στίγμα πού δέν βρίσκεται ὁ Θεός. Ἄρα, ὅ,τι κάνεις χωρίς Αὐτὸν εἶναι μάταιο. Ἄν θεωρεῖς τόν Θεό βαρετό σ’ αὐτή τήν ζωή, δέν πρόκειται νά τόν συμπαθήσεις στήν ἄλλη. Καί ἐκεῖ θά τόν βαριέσαι. Δέν θά ζήσεις, λοιπόν, στή βασιλεία του.

Μέ τήν εὐλογία τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Δωροθέου 

“Γράμματα στους Αδελφούς” – Πατήρ Δωρόθεος Τζεβελέκας

Ἱερό Ἡσυχαστήριο Ἁγίου Γεωργίου, Καλαμπάκα Ὀκτώβριος 2018

Αν ο άνθρωπος ήξερε πόσο τον αγαπά ο Θεός, θα έκλαιγε από χαρά κάθε μέρα.

ΟΣΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΗΣ ΚΟΛΙΤΣΟΥ

Αν ο άνθρωπος ήξερε πόσο τον αγαπά ο Θεός, θα έκλαιγε από χαρά κάθε μέρα. Αλλά επειδή δεν το ξέρει, δεν κλαίει... Ο Θεός μας καλεί σε Αυτόν κάθε στιγμή. Και αν στραφούμε λίγο με την καρδιά μας προς Αυτόν, έρχεται με όλη Του την αγάπη και μας γεμίζει με τη χάρη Του.
Η πνευματική ζωή δεν είναι βάρος, αλλά βαθιά χαρά. Μόνο η αμαρτία καταπιέζει τον άνθρωπο, τον κάνει ανήσυχο και φορτωμένο. Όποιος φεύγει από την αμαρτία και ανοίγει την καρδιά του στον Χριστό, νιώθει αληθινή ελευθερία και ουράνια γαλήνη.

Αν ο άνθρωπος ήξερε πόσο τον αγαπά ο Θεός, θα έκλαιγε από χαρά κάθε μέρα. 

Γιατί η εξομολόγηση πρέπει να γίνεται στον ιερέα;

 

Μαρίνα Λέμπεντεβα

Γιατί πηγαίνουμε για εξομολόγηση στον ιερέα; Δεν μπορούμε να ομολογούμε τις αμαρτίες μας απευθείας στον Θεό; Άλλωστε, ο Θεός είναι πανταχού παρών· σίγουρα τις γνωρίζει ήδη.

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας ρίξουμε πρώτα μια ματιά στο Ευαγγέλιο, αφού αυτό αποτελεί την κύρια κατευθυντήρια γραμμή για τους χριστιανούς. Ο ίδιος ο Χριστός, καθιερώνοντας το μυστήριο της Εξομολόγησης, δεν είπε: απλώς ομολογήστε τις αμαρτίες σας αφηρημένα στο κενό, και θα σας συγχωρεθούν. Αντίθετα, δίνει την εξουσία να συγχωρούν τις αμαρτίες σε συγκεκριμένους ανθρώπους, τους αποστόλους: «Ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ιω. 20:23). Αυτό είναι ένα σημείο-κλειδί.

Ὁ Σταυρὸς...

Ὁ Σταυρὸς εἶναι μεγάλο καὶ σωτήριο ἀγαθὸ καὶ φανερή ἀπόδειξι τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ.

   Ὁ Σταυρὸς κατήργησε τὴν ἁμαρτία, ἔγινε πηγὴ μεγάλων δωρεῶν καὶ ἐγκατέστησε τὴν ἀνθρώπινη φύσι μας στὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ.

Τὸ φάρμακο τοῦ Θεοῦ

Ἡ δική σου ἁμαρτία ἔχει κάποιο ὅριο, ἐνῶ τὸ φάρμακο τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει. Ὅποια καὶ νὰ  ΄ναι ἡ κακία σου, εἶναι ἀνθρώπινη, ἐνῶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀνέκφραστη καὶ ἀπερίγραπτη· καὶ κράτα τὸ θάρρος σου, διότι ἡ φιλανθρωπία Του νικάει τὴν κακία σου.

   Ὅση δύναμη ἔχει ἕνας σπινθῆρας μπροστὰ στὸ πέλαγος, τόση δύναμη ἔχει ἡ ἀνθρώπινη κακία μπροστὰ στὴν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ... ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπεριόριστη.

     ἱ. Χρυσόστομος

(Ἀπεσταλμένα ἀπὸ Δημήτριο Φ.)

Τὸ θεραπευτικὸ φάρμακο

Ἡ μετάνοια ἀνοίγει τὸν οὐρανό, εἰσάγει τὸν ἁμαρτωλὸ στὸν Παράδεισο· ἀκόμη νικάει τὸν διάβολο· ὅμως ἡ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὸ θάρρος μας, μᾶς κάνει νὰ χάνουμε στὴν μάχη ποὺ δίνουμε ἐναντίον του. Εἶσαι λοιπὸν ἁμαρτωλός; Μὴν πέφτεις στὴν ἀπόγνωσι. Δὲν θὰ πάψω ποτὲ νὰ σοῦ δίνω αὐτὸ τὸ θεραπευτικὸ φάρμακο τῆς ἐλπίδας· γιατὶ γνωρίζω τὶ σπουδαῖο ὅπλο εἶναι κατὰ τοῦ διαβόλου τὸ νὰ μὴ σὲ πιάνει ἀπελπισία... Κι΄ ἄν ἁμαρτάνης κάθε μέρα, κάθε μέρα νὰ μετανοῆς.

     ἱ. Χρυσόστομος

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς: Δεν υπάρχει μεγαλύτερη φρίκη από την αιωνιό­τητα δίχως Χριστό...

*Δίχως τον γλυκύτατο Κύριο και Χριστό είναι δί­χως νόημα, φοβερός και σύντομος ό επίγειος βίος, πο­λύ δε περισσότερο η αιωνιότητα πού είναι ατελείωτη και απεριόριστη. Όπου υπάρχει ό θάνατος εκεί αλη­θινή χαρά δεν υπάρχει. Μέσα στην βοή και τον χαλα­σμό της αμαρτίας, μέσα στην μέθη από την γλυκύτη­τα της αμαρτίας, οι άνθρωποι αναγορεύουν σε χαρές της ζωής πλείστες ανοησίες και ασήμαντα πράγματα. Γιατί είναι ανόητα και ασήμαντα όλα εκείνα που απο­μακρύνουν τον άνθρωπο από τον Κύριο και Χριστό, όσα δεν του εξασφαλίζουν την αθανασία και την αγιό­τητα του Χριστού.

Πειρασμὸ ἐδῶ ἐννοεῖ τὸ νόμο τῆς ἁμαρτίας...

«Καὶ μὴ εἰσενέγκης ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ».

              (Ματθ. στ΄13)

   Πειρασμὸ ἐδῶ ἐννοεῖ τὸ νόμο τῆς ἁμαρτίας, τὸν ὁποῖο δὲν εἶχε ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ποὺ δημιουργήθηκε. Πονηρὸ ἐννοεῖ τὸ διάβολο ποὺ εἰσήγαγε τὸ νόμο τῆς ἁμαρτίας στὴν ἀνθρώπινη φύση, καὶ ἔπεισε μὲ ἀπάτη τὸν ἄνθρωπο νὰ τραπῇ στὴν παράβαση τῆς θείας ἐντολῆς. Ἤ ἀλλιῶς, πειρασμὸ λέει τὴ θεληματικὴ κλίση τῆς ψυχῆς πρός τὰ πάθη καὶ πονηρὸ τὸν τρόπο ποὺ μεταχειρίζεται ὁ ἄνθρωπος γιὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἐμπαθῆ του κλίση.

    Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ

Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ...

«Ἔδωσε στοὺς Ἀποστόλους ἐξουσία ἐπάνω στὰ ἀκάθαρτα πνεύματα, νὰ τὰ βγάζουν καὶ νὰ θεραπεύουν κάθε ἀσθένεια καὶ κάθε ἀδυναμία».

         (Ματθ. ι΄ 1)

   Κάθε ψυχὴ ποὺ ἔχει μέσα της τὸ ἀθεράπευτο τραῦμα τῆς ἁμαρτίας, τὴν πηγὴ τῶν ἀκαθάρτων καὶ πονηρῶν σκέψεων, ἄν προσέλθῃ στὸ Χριστὸ καὶ τὸν παρακαλέσει μὲ πίστη ἀληθινή, γιατρεύεται ἀπὸ τὴν ἀσθένειά της. Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ ξεραίνεται καὶ ἐξαφανίζεται ἡ πηγὴ ἐκείνη, ποὺ βγάζει τοὺς ἀκάθαρτους λογισμούς.

          Ἁγίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου