Πολλοί σήμερα δέν εἶναι πνευματικοί μέ Ἅγιο Πνεῦμα.
Εἶναι πνευματικοί μέ τό μεταπατερικό πνεῦμα, ὅλα ἐπιτρέπονται.. ἀνάσταση χωρίς σταυρό, χωρίς ἄσκηση... ὅλα ἐπιτρέπονται!...
- Παιδιά ἐλᾶτε νά σᾶς δώσω εὐλογία νά Κοινωνήσετε.
Φᾶτε, πιεῖτε, κοιμηθεῖτε, κάντε ὅ,τι θέλετε, ἐγώ θά σᾶς τά συγχωρήσω ὅλα.
Δέν εἶναι αὐτός πνευματικός.
Γιατί πηγαίνουμε για εξομολόγηση στον ιερέα; Δεν μπορούμε να ομολογούμε τις αμαρτίες μας απευθείας στον Θεό; Άλλωστε, ο Θεός είναι πανταχού παρών· σίγουρα τις γνωρίζει ήδη.
Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας ρίξουμε πρώτα μια ματιά στο Ευαγγέλιο, αφού αυτό αποτελεί την κύρια κατευθυντήρια γραμμή για τους χριστιανούς. Ο ίδιος ο Χριστός, καθιερώνοντας το μυστήριο της Εξομολόγησης, δεν είπε: απλώς ομολογήστε τις αμαρτίες σας αφηρημένα στο κενό, και θα σας συγχωρεθούν. Αντίθετα, δίνει την εξουσία να συγχωρούν τις αμαρτίες σε συγκεκριμένους ανθρώπους, τους αποστόλους: «Ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ιω. 20:23). Αυτό είναι ένα σημείο-κλειδί.
Απόψε γιορτάζουμε τη Γέννηση της Παναγίας, και αν εξαιρέσουμε τη Γέννηση του Χριστού που είναι κάτι άλλο, η Γέννηση της Παναγίας είναι η ιερότερη, η θαυμασιότερη και η σπουδαιότερη γέννηση που έγινε σ’ αυτόν τον κόσμο. Γεννήθηκε η Παναγία, γεννήθηκε αυτή που γέννησε τον Χριστό, τον Σωτήρα του κόσμου. Και με το να οικονομήσει ο Θεός έτσι τα πράγματα, ώστε να γεννηθεί η Παναγία, αρχίζει να τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο του Θεού, το οποίο βέβαια ο Θεός το προετοίμαζε από αιώνες, αλλά τώρα μπαίνει σε εφαρμογή.
❈ Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δέν ἔχει πνευματικό ὁδηγό, διακριτικό, πολύ εὔκολα μπορεῖ νά πλανηθεῖ. Ὅταν κανείς ἔχει πνευματικό ὁδηγό καί ρωτάει, ὁπωσδήποτε ταπεινώνεται καί ἑλκύει αὐτή την Χάρη τοῦ Θεοῦ. Καί τότε βέβαια ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ, νά πλανηθεῖ.
Ἀντίθετα, ὅταν ἐμπιστεύεται κανείς τίς δυνάμεις του, ἔχει αὐτοπεποίθηση, τότε πολύ εὔκολα πλανᾶται. Γιατί ἔχει τό πνεῦμα τό συγγενικό μέ τόν πονηρό, τό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Τα
τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σύγχυση μέσα στην εκκλησιαστική ζωή.
Πολλοί θεωρούν ότι ο εξομολόγος είναι αυτομάτως και προσωπικός
πνευματικός οδηγός για κάθε θέμα της ζωής τους. Άλλοι πάλι αναζητούν
απεγνωσμένα έναν «διορατικό γέροντα», πιστεύοντας ότι χωρίς αυτόν δεν
μπορούν να σωθούν. Η αλήθεια όμως είναι πιο απλή, πιο ισορροπημένη και,
κυρίως, πιο ορθόδοξη.
Παρέμβαση του Μητροπολίτη Μάνης Χρυσοστόμου για την αντιμετώπιση της ανήλικης παραβατικότητας και του σχολικού εκφοβισμού μέσω πνευματικής στήριξης των μαθητών.
Δελτίο Τύπου Μητροπολίτου Μάνης Χρυσοστόμου
Ἕνα σοβαρότατο ζήτημα, πού ἀπασχολεῖ γονεῖς, ἐκπαιδευτικοὺς καὶ γενικότερα τὴν κοινωνία, εἶναι τὸ θέμα τῆς παραβατικότητας τῶν ἀνηλίκων. Θέμα, πού ἔχει προσλάβει ἐπικίνδυνες διαστάσεις σὲ πολλά ἐπίπεδα.
Η Εκκλησία του Χριστού στηριζόταν πάντα στα θεμέλια της Αλήθειας, δηλαδή στην Κεφαλή της, την Οδό, την Αλήθεια και τη Ζωή.
Τα πιο σοβαρά ζητήματα στην υπόθεση της πνευματικής ζωής θεωρούμε ότι είναι οι αληθινοί σκοποί και τα λάθη των πνευματικών, καθώς και η επιλογή ιερέα που να είναι σε θέση να γίνει πραγματικός δάσκαλος ενός ανθρώπου που προσέρχεται στην Εκκλησία. Αποφασίσαμε να θέσουμε τα δύσκολα αυτά ερωτήματα σε έναν από τους πιο γνωστούς και έγκυρους πνευματικούς της εποχής μας, τον γέροντα Ηλία της Μονής Όπτινα.
Παππούλη, γιατί είναι απαραίτητη η πνευματική καθοδήγηση ενός ανθρώπου που προσέρχεται στην Εκκλησία και σε τι να συνίσταται αυτή;
Τί μεγάλη εὐλογία εἶναι ὁ πνευματικός Πατέρας! Ὁ καλός, ὁ παραδοσιακός, ὁ ἅγιος πνευματικός Πατέρας εἶναι εὐλογία Θεοῦ! Ὁ λόγος του «ὕδωρ ζῶν»[1], «πηγὴ ὕδατος ζωῆς ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον»[2]· πηγαῖος, γάργαρος, καθαρός, ἀληθινός καί ἁγιασμένος, ὅπως εἶναι ὁ διαχρονικός λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἀσυμβίβαστος μέ τούς ἐπιβαλλόμενους νεωτερισμούς καί κακοδοξίες, ἀνυποχώρητος στίς ἐκβιαστικές πιέσεις, «κουφός» πρός τίς κοσμικές σειρῆνες. Ἕνας ὀρθόδοξος πνευματικός Πατέρας μπορεῖ νά ἀλλάξει, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἕνα χωριό, μιά πόλη μία ὁλόκληρη χώρα! Μπορεῖ νά ἀλλάξει ριζικά καί νά ἁγιάσει τίς καρδιές τῶν λογικῶν προβάτων πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός.
ΥΠΟ ΓΕΡ. ΚΛΕΟΠΑ
Μετά άπ' αύτά είναι καιρός νά ομιλήσουμε γιά τόν μεγάλο κίνδυνο τών ιερέων πού προσφέρουν τά Μυστήρια σέ άπροετοίμαστους ψυχικά χριστιανούς. Καί φαίνεται περισσότερο σήμερα άπό άλλοτε αύτή ἡ άδιαφορία καί άθεοφοβίά πολλών ιερέων τής επαρχίας, άκόμη καί μερικών μοναστηριών. Εφθασαν σέ σημείο μερικοί άπό τούς πνευματικούς άδελφούς μας νά θεωρούν τόν έαυτό τους περισσότερο έλεήμονα άπό τόν Δεσπότη Χριστό καί νά μή ύπολογίζουν καθόλου τήν σημασία καί άκρίβεια τών Ιερών Κανόνων, εφαρμόζοντας πάντοτε τήν οικονομία αύτών χωρίς πνευματική διάκρισι καί άποτολμούν νά συγχωρούν τά άσυγχώρητα άπό τούς Αποστολικούς καί τούς άλλους κανόνες τών συνόδων καί μέ ιδική των πρωτοβουλία προσπαθούν νά παρερμηνεύσουν καί άλλοιώ σουν τίς άποφάσεις αύτές. Άλλά κάθε ένας άπό τούς Πνευματικούς πατέρας πρέπει νά γνωρίζη καί κατανοή τό έξής έργο:
Σοῦ εἶπε κάτι ὁ πνευματικός; Μήν ἀμφιβάλλεις. Μήν τό συζητᾶς. Μή λές:
- Μήπως μοῦ λέει λάθος… ἄνθρωπος εἶναι και αὐτός… δέν κάνει λάθη;.. Καί ἑπομένως ἐγώ θά ζημιωθῶ ἄν κάνω ὑπακοή.
Δέν πρόκειται ποτέ νά ζημιωθεῖς ἐσύ. Καί λάθος νά κάνει, ἐκεῖνος θά κριθεῖ γιά τό λάθος του. Ἐσύ θά ὠφεληθεῖς καί δέν θά δώσεις λόγο γιά τό λάθος τοῦ πνευματικοῦ. Ἐσύ θά ὠφεληθεῖς, ἐπειδή ἔκανες ὑπακοή, ἐπειδή ταπεινώθηκες.
Τέτοια εἶναι ἡ ὁδός τῆς πίστεως, ὅπως τήν ξέρει καί τήν ἐπιβεβαιώνει ἡ μακραίωνη πεῖρα τῆς Ἐκκλησίας.
