Να τα αφήσουμε όλα στα χέρια του Θεού

 

Μαρτυρία και διδαχή

02 Οκτωβρίου 2026

Γερόντισσα Φιλοθέη

Όταν κανείς έχει το κουράγιο να τα αφήνει όλα στον αγαθό Θεό, τότε και σ’ αυτή τη ζωή είναι άνετος, χαρούμενος. Δεν κερδίζει δηλαδή ο σωστός χριστιανός απλώς την άλλη ζωή, αλλά κερδίζει ταυτόχρονα και αυτήν. Δεν φοβάται τίποτε. Γλιτώνει από όλα τα ψυχολογικά ζορίσματα και μπλοκαρίσματα, ξεφεύγει από όλες τις καταστάσεις δυστυχίας, γιατί ξέρει ότι ερήμην του Θεού δεν γίνεται τίποτε. Ο Θεός είναι παρών πάντοτε και ο Θεός είναι αγαθός, δεν είναι κακός. Ζητάει το καλό μας. Επομένως, ό,τι και να οικονομήσει, ό,τι και να επιτρέψει, για τη σωτηρία μας είναι.

Γεώργιος Αποστολάκης: Το 5% του ΑΕΠ: πόσο κοστίζει η νέα Ευρώπη των εξοπλισμών;

Η Ευρώπη στον δρόμο της πολεμικής οικονομίας

Μέρος Γ΄

Το 5% του ΑΕΠ: πόσο κοστίζει η νέα Ευρώπη των εξοπλισμών;

Στο πρώτο μέρος εξετάσαμε αν υπάρχουν επαρκή στοιχεία ότι η Ρωσία επιδιώκει πράγματι έναν γενικευμένο πόλεμο με την Ευρώπη. Στο δεύτερο είδαμε ποιοι οικονομικοί και θεσμικοί παράγοντες ενισχύονται από τη νέα εξοπλιστική πραγματικότητα. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος αφήνουμε τις γενικές έννοιες και περνάμε στους αριθμούς: τι σημαίνει στην πράξη το 5% του ΑΕΠ για τις μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες και, κυρίως, για την Ελλάδα.

Γεώργιος Αποστολάκης: Ποιος κερδίζει από τον φόβο του πολέμου;

Η Ευρώπη στον δρόμο της πολεμικής οικονομίας

Μέρος Β΄

Ποιος κερδίζει από τον φόβο του πολέμου;

Στο πρώτο μέρος της τριλογίας εξετάσαμε αν υπάρχουν επαρκή στοιχεία ότι η Ρωσία επιδιώκει έναν γενικευμένο πόλεμο με την Ευρώπη. Στο δεύτερο θέτουμε ένα διαφορετικό ερώτημα: ποιοι ενισχύονται οικονομικά, πολιτικά και θεσμικά από τη μεγάλη ευρωπαϊκή στροφή προς τους εξοπλισμούς; Στο τρίτο θα δούμε τι σημαίνει αυτή η στροφή σε πραγματικούς αριθμούς για τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελλάδα.

Γεώργιος Αποστολάκης: Πέστε μου έναν λόγο γιατί η Ρωσία θέλει να κάνει πόλεμο με την Ευρώπη

Η Ευρώπη στον δρόμο της πολεμικής οικονομίας

Μέρος Α΄

Πέστε μου έναν λόγο γιατί η Ρωσία θέλει να κάνει πόλεμο με την Ευρώπη

Το κείμενο αυτό είναι το πρώτο μιας τριλογίας για τη μεγάλη στροφή της Ευρώπης προς την πολεμική οικονομία. Στο πρώτο μέρος εξετάζεται αν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία ότι η Ρωσία επιδιώκει πράγματι πόλεμο με την Ευρώπη. Στο δεύτερο θα δούμε ποιοι ωφελούνται πολιτικά, θεσμικά και οικονομικά από τη μονιμοποίηση του φόβου του πολέμου. Και στο τρίτο θα επιχειρήσουμε να μεταφράσουμε σε πραγματικούς αριθμούς τι σημαίνει το νέο όριο του 5% του ΑΕΠ για τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελλάδα.

«Το να αμφισβητεί κανείς την απειλή που συνιστά η Ρωσία για την Ευρώπη είναι ανεύθυνο», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ στις 29 Σεπτεμβρίου.

Η ασέβεια προς τους νεκρούς στα σκοτεινά χρόνια του κορωνοϊού.

 

«Η ασέβεια προς τους νεκρούς δείχνει μια ψυχή που δεν έχει βρει ακόμα τη δική της ανθρωπιά.» ~Βίκτωρ Ουγκώ~

Ξεθάβουν τους νεκρούς, οι οποίοι μέσα στις ειδικές πλαστικές σακούλες μπορεί ακόμη και χρόνια μετά να μην έχουν αποσυντεθεί, και αναγκάζουν τους συγγενείς τους να βιώνουν μια κατάσταση άκρως ψυχοφθόρα, αντικρίζοντας μια εικόνα που κανένας άνθρωπος δεν θα έπρεπε να αναγκάζεται να αντικρίσει για τον αγαπημένο του νεκρό. Σεβασμός μηδέν. Ούτε στους νεκρούς ούτε στις οικογένειές τους και τότε αναπόφευκτα γυρίζω πίσω στα σκοτεινά χρόνια του κορωνοϊού.

Στα χρόνια που, στο όνομα της προστασίας της ζωής, μπήκε σε εφαρμογή μια πρωτοφανής λογική φόβου, περιορισμών και πρωτοκόλλων. Άνθρωποι πέθαναν μόνοι, οικογένειες στερήθηκαν την τελευταία αγκαλιά, το τελευταίο φιλί, την προσευχή δίπλα στον άνθρωπό τους, ακόμη και τον αποχαιρετισμό όπως τον γνώριζαν και τον είχαν ζήσει γενιές ολόκληρες.

H αληθινή πίστη αποδεικνύεται όταν εναποθέτουμε την ελπίδα μας στον Θεό

Τα λόγια «Η πίστη σου σε έσωσε» και «Ας γίνει σε σένα σύμφωνα με την πίστη σου» δεν είναι κενές φράσεις.

Η σύγχυση και η απόγνωση, ωστόσο, προέρχονται από τον εχθρό και καταστρέφουν την πίστη. Διότι η πίστη δεν εκδηλώνεται απλώς με την ορθοστασία κατά την προσευχή ή τη συμμετοχή στη λατρεία της Εκκλησίας· η αληθινή πίστη αποδεικνύεται όταν εναποθέτουμε την ελπίδα μας στον Θεό και δεχόμαστε από Εκείνον οτιδήποτε κρίνει Εκείνος σκόπιμο να μας στείλει στην πορεία της ζωής μας.

Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού …

  

«Αν στενοχωριέσαι για κάτι,

αυτό σημαίνει πως δεν παραδόθηκες τελείως στο θέλημα του Θεού,

έστω κι αν σου φαίνεται πως ζεις σύμφωνα με το θέλημά Του.

Γεώργιος Αποστολάκης: Όταν η τιμή γίνεται ποινή. Η περίπτωση Αμβροσίου και το μήνυμα προς κάθε φωνή κριτικής στην Εκκλησία.

 

Όταν η τιμή γίνεται ποινή

Η περίπτωση Αμβροσίου και το μήνυμα προς κάθε φωνή κριτικής

στην Εκκλησία

Δεν είναι σκοπός αυτού του σημειώματος να υπερασπιστεί τον πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο.

Δεν θα αποτιμήσουμε εδώ τη μακρά εκκλησιαστική διαδρομή του, τις δημόσιες παρεμβάσεις του, τις συγκρούσεις του, τις υπερβολές ή τις ορθές τοποθετήσεις του. Όλα αυτά αποτελούν διαφορετικό και πολύ μεγαλύτερο κεφάλαιο.

Γεώργιος Αποστολάκης: Ο φόβος του πολέμου δεν μπορεί να γίνει ψηφοδέλτιο

Ο φόβος του πολέμου δεν μπορεί να γίνει ψηφοδέλτιο

Από τα «ήρεμα νερά» στο «ψηφίστε μας γιατί θα κάνουν ντου»: όταν ένα εθνικό

ζήτημα μετατρέπεται σε μέσο εκβιασμού της συνείδησης του πολίτη

Υπάρχουν όρια τα οποία μια δημοκρατική κυβέρνηση δεν δικαιούται να υπερβαίνει, ακόμη και όταν αισθάνεται ότι χάνει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Και ένα από αυτά είναι απολύτως σαφές: ο φόβος για την εθνική ασφάλεια και, πολύ περισσότερο, ο φόβος του πολέμου δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μέσο εκλογικής χειραγώγησης.

Το να φοβίσεις τον άνθρωπο, είναι πολύ πιό αποτελεσματικό από το να τον εξαγοράσεις.

Το να φοβίσεις τον άνθρωπο, είναι πολύ πιό αποτελεσματικό από το να τον εξαγοράσεις. Κι εννοείται, φτηνότερο...
Βαρλάμ Σαλάμοφ
Ρώσος δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Πατήρ Αυγουστίνος Καντιώτης: Ένας μεγάλος σύγχρονος Άγιος και Πατέρας της Εκκλησίας! (Εκοιμήθη 28-08-2010)

 

«Εάν φοβάσαι, δεν είσαι Χριστιανός. 

Χριστιανός και φόβος δεν συμβιβάζονται. 

Τι φοβάσαι; 

Τους ανθρώπους, 

τον κόσμο, 

τον διάβολο, 

τον θάνατο; 

Χρησιμοι μπαμπουλες για βρεφοποιημενους πολιτες (Οπτικοακουστικό υλικό)

Μαθήματα εφαρμοσμένης προπαγάνδας / Μάθημα 68ο

Aug 23

 Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

ΦΟΒΟΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΟΠΟΙΗΣΗ

«Ιός Δυτικού Νείλου: Ανησυχία για την αύξηση κρουσμάτων – Σε Ανατολική Αττική, Καρδίτσα και Λάρισα τα περισσότερα.

Μέχρι τις 19 Αυγούστου 2026 έχουν ήδη καταγραφεί 157 κρούσματα και 13 θάνατοι, όταν σε ολόκληρο το έτος 2025 είχαν δηλωθεί 96 κρούσματα και 9 θάνατοι.

Σημαντική αύξηση των κρουσμάτων του ιού του Δυτικού Νείλου καταγράφεται στη χώρα μας, με τις αρμόδιες αρχές να εντείνουν τα μέτρα καταπολέμησης των κουνουπιών»1.

Ζούμε, άραγε, το ριμέικ του κορωνοϊού;

Άγιος Σωφρόνιος: Να θυμόμαστε ότι στη ζωή μας πρέπει να επαναληφθεί κατά τον ίδιο τρόπο ο,τι έγινε στη ζωή του Υιού του Ανθρώπου, για να ελευθερωθούμε από κάθε φόβο και ολιγοψυχία.

 

Η οδός είναι κοινή σε όλους μας κατά τον λόγο Αυτού του Χριστού: «Εγώ ειμι η οδός»• και γι’ αυτό είναι και μοναδική, διότι «ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ει μη δι’ Εμού».

 

Αν ο Κύριος «επειράσθη», και εμείς πρέπει να περάσουμε διά του πυρός των πειρασμών. 

 

Αν ο Κύριος καταδιώχθηκε, και εμείς επίσης θα διωχθούμε από τις ίδιες εκείνες δυνάμεις, οι οποίες δίωκαν τον Χριστό. 

 

Αν ο Κύριος έπαθε και σταυρώθηκε, και εμείς αναπόφευκτα οφείλουμε να πάσχουμε και να σταυρωνόμαστε έστω, ίσως, και πάνω σε αόρατους σταυρούς, εφόσον πράγματι Τόν ακολουθούμε στις οδούς της καρδίας μας.

Ο χριστιανός νικά τον εχθρό, όταν στηρίζεται στον Κύριο

Μαρτυρία και διδαχή

29 Δεκεμβρίου 2018

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Οι χριστιανοί, ενόσω είμαστε σ’ αυτόν τον κόσμο, έχουμε να παλέψουμε. «Ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου», λέει ο απόστολος Παύλος (Εφ. 6:12).

«Όσοι επιμένουν ότι ο Χριστιανισμός είναι μια παθητική, δειλή και "πασιφιστική" θρησκεία, ας διαβάσουν πρώτα την ιστορία του Αγίου Αρτεμίου.»

Γράφει ο Στυλιανός  Καβάζης

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Αρτέμιος, ο ένδοξος Πατρίκιος και Δούκας της Αιγύπτου, αποτελεί μία από τις λαμπρότερες μορφές της Εκκλησίας μας. Ένας άνθρωπος που από τα ύπατα αξιώματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανέβηκε στο υψηλότερο αξίωμα που μπορεί να λάβει ο άνθρωπος το στεφάνι του Μάρτυρος του Χριστού.

Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας στις 20 Οκτωβρίου κατ΄ έτος και έχει οριστεί ως προστάτης Άγιος της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και πολιούχος της Μυκόνου.

Δεν ήταν ένας ασκητής της ερήμου ούτε ένας άνθρωπος που έζησε μακριά από τον κόσμο. Ήταν στρατηγός. Διοικητής. Άνθρωπος της ευθύνης, της πειθαρχίας και της δράσης. Η παράδοση τον συνδέει στενά με την Πάτρα, όπου επέβλεψε την κατασκευή υδραγωγείου, ενώ στρατοπεδευμένος στην περιοχή της σημερινής Μονής Γηροκομείου φρόντιζε τους φτωχούς, τους αδύναμους και ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους. Γιατί ο αληθινός άρχοντας δεν εξουσιάζει αλλά διακονεί.

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΟΖΕΒΙΤΟΥ: Ταπεινοί λογισμοί Β'

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ὅπως τρεμοσβήνει σιγά - σιγά τό φῶς ἀπό τό καντήλι,

 ἔτσι λιγοστεύει καί ἡ ζωή κι ἔρχεται ὁ αἰώνιος ὕπνος.

Νά σκεπτώμεθα συχνά τό μυστήριο «τῆς ἐξόδου» 

γιά νά βγοῦμε ἀπό τόν φόβο τήν ὥρα τοῦ «ἀποχωρισμοῦ».

“Ἐπειδὴ μὲ ἀγάπησες πολύ”!

  «Ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ’ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστι, καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ» (Α΄ Ἰωάν. δ, 17). (: Σημεῖον δὲ ὅτι ἡ ἀγάπη ἔφθασεν εἰς τελειότατον βαθμὸν μαζί μας καὶ προωδεύ­σαμεν εἰς αὐτὴν εἰς τὸν τέλειον βαθμόν, εἶναι τὸ νὰ ἀναμένωμεν μὲ θάρρος καὶ ἀφοβίαν τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως. Καὶ θὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος καὶ τὴν ἀφοβίαν αὐτὴν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, διότι διὰ τῆς ἀγάπης γινόμεθα ὅμοιοι πρὸς τὸν Κριτήν, ποὺ θὰ μᾶς κρίνῃ. Ὅπως δηλαδὴ εἶναι τώρα ὁ Χριστὸς ἐν τῷ οὐρανῷ πλήρης ἀγάπης, τοιοῦτοι εἴμεθα καὶ ἡμεῖς. Γεμᾶτοι δηλαδὴ ἀγάπην μεταξὺ τοῦ κόσμου αὐτοῦ, ποὺ στερεῖται καὶ δὲν ἔχει τὴν ἀγάπην).

Κάθε στιγμή της ζωής μου είναι του Θεού

Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς:

Κάθε στιγμή της ζωής μου είναι του Θεού. Τότε, για ποιό λόγο να φοβούμαι οτιδήποτε ή οποιονδήποτε, πλήν του Θεού; 

Ο φόβος του Θεού είναι διπλός

 Πατερικό ανθολόγιο

30 Μαΐου 2026

Από τη Φιλοκαλία

Ο πρώτος φόβος, των αρχαρίων.

Να γνωρίζεις λοιπόν φίλτατε ότι ο φόβος του Θεού είναι δύο ειδών, ο φόβος των αρχαρίων και ο φόβος των τελείων. Για το πρώτο είδος έχει γραφεί: «Αρχή της σοφίας είναι ο φόβος του Κυρίου» (Παροιμ. 1:7), και: «Ελάτε, τέκνα, ακούστε με· θα σας διδάξω το φόβο του Κυρίου» (Ψαλμ. 32:12), και ότι «με το φόβο του Κυρίου φεύγει καθένας από το κακό» (Παροιμ. 15:27), και: «Όπου υπάρχει φόβος, εκεί υπάρχει τήρηση των εντολών».

«Μετά των αγίων ανάπαυσον»

π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

Ο φόβος του θανάτου προέρχεται από τη βιασύνη, τη φασαρία, την τύρβη και όχι από την ευτυχία. Όταν κάποιος γυροφέρνει πολυάσχολος και ξαφνικά θυμηθεί τον θάνατο, ο θάνατος τότε του φαίνεται εντελώς παράλογος, απαίσιος.

Όταν όμως φτάσεις στην ησυχία, στην ευτυχία, στοχάζεσαι τον θάνατο και τον αποδέχεσαι με αρκετά διαφορετικό τρόπο.

Επειδή ο ίδιος ο θάνατος βρίσκεται σ’ ένα ανώτερο, «σημαντικό» επίπεδο, φαίνεται τρομακτικός μόνον όταν συνδέεται με τη συνηθισμένη, κατώτερη, αχρείαστη πολυπραγμοσύνη.