«...καί οὐδέν ὑμᾶς οὐ μή ἀδικήσῃ»

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

«...καί οὐδέν ὑμᾶς οὐ μή ἀδικήσῃ»

Σᾶς δίδω ἐξουσίαν, εἰς τρόπον ὥστε, κανένα μέσον, καί τίποτε, ἀπό ὅσα ἐναντίον σας μηχανᾶται ὁ Σατανᾶς καί τά ὄργανά του, δέν θά σᾶς ἀδικήσῃ ἤ βλάψῃ.

Ὁ Τριαδικός Θεός, ἁγία γερόντισσα, εἶναι ὁ Δημιουργός καί Πλάστης μας, ὁ Προνοητής, ὁ Σωτῆρας. Ἔπλασε τόν ἄνθρωπο κατ’ εἰκόνα, αὐτήν, πού ἐν χρόνῳ θά προσλάμβανε ὁ Υἱός, γιά νά δώσει τήν δυνατότητα νά φθάσει τό Πλάσμα καί στό καθ’ὁμοίωσιν. «Ἐγώ εἶπα· θεοί ἐστε καί υἱοί Ὑψίστου πάντες»[1]. Σύμφωνα μέ τίς τάξεις καί τούς βαθμούς τῆς πνευματικῆς ζωῆς ὀφείλουμε, χωρίς ἄλλο, νά προχωροῦμε μπροστά καί μέ ζῆλο νά ἀνεβοῦμε στά ἀνώτερα, ὡς νά εἴμαστε ἀεικίνητοι γύρω ἀπό τόν Θεό καί μή γνωρίζοντας ποτέ στάση τοῦ καλοῦ.

Μακρια απο αιρετικους!

 

Ἀπόστολοι νέα σειρὰ

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΙΗ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 814(2)

Κυριακὴ Πατ. Ζ΄ Οἰκ. Συνόδου (Τίτ. 3,8-15)
11 Ὀκτωβρίου 2026 (2001)

Μακρια απο αιρετικους!

«Μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι» (Τίτ. 3,9)

Εἶνε ἀνάγκη νὰ τὸ ποῦμε, ἀγαπητοί μου, ὅ­τι ζοῦμε σὲ ἐποχὴ κρίσιμη γιὰ ὅλη τὴν ἀν­θρωπότητα; Ἡ γενεά μας εἶνε «γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη», ὅπως εἶπε ὁ Κύριος (Ματθ. 17,17). Στὰ παλιὰ εὐλογημένα χρόνια ἄκουγαν τὴ λέξι «ἁμαρτία» καὶ ἔτρεμαν. Τώρα, καὶ τὴν πιὸ μεγάλη ἁμαρτία, τὴν κάνουν καὶ σαρκάζουν καὶ εἰρωνεύονται τοὺς πιστούς.

Τὰ αἴτια τῆς πνευματικῆς ἀκαρπίας μας καὶ ἡ θεραπεία τους

ΚΥΡΙΑΚῌ ΤΕΤΑΡΤῌ, 

Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν η΄, 5 - 15 

Ἀπομαγνητοφωνημένη oμιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - ἐδῶ 

Δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχει Χριστιανὸς ποὺ νὰ μὴν γνωρίζει αὐτὴν τὴν περικοπὴ τοῦ Σπορέως μὲ τὶς προεκτάσεις καὶ τὴν ἁπλῆ διήγησή της. Καὶ μάλιστα μελετῶντας κάποιος τοὺς ἑρμηνευτὲς Πατέρες, μπορεῖ νὰ προσδιορίσει καὶ νὰ δεῖ πὼς ὅσο πιὸ ἁπλῆ εἶναι ἡ διήγηση ποὺ κάνει ὁ Χριστός μας καὶ κατανοητὴ σὲ ὅλο τὸν κόσμο, τόσο μπορεῖ νὰ περικλείει πολὺ βαθύτερα νοήματα. 
Νὰ σταθοῦμε λίγο σὲ μιὰ πτυχὴ τῆς περικοπῆς, τὴν οὐσιαστική. Γιὰ νὰ δοῦμε πώς – μέσα στὴν ἁπλότητά της καὶ τὴν ἐνάργειά της – εἶναι πολὺ καθαρὴ γιὰ τὸ μυαλὸ καὶ γιὰ τὶς ἀκοὲς τοῦ ὁποιουδήποτε ἀνθρώπου, περικλείει την νηπτική, νὰ ποῦμε, ἀσκητικὴ μέθοδο τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ ἀφορᾶ ὅλους τοὺς Χριστιανούς. 

Ἡ ἀπαραίτητη αὐτογνωσία

Ἡ σπουδαία παραβολή, Χριστιανοί μου, τοῦ Σπορέως ἔχει κατ' ἐξοχήν ἀναφορά στά παιδιά. Αὐτόν τόν καιρό ἀρχίζουν τά Κατηχητικά Σχολεῖα, ὅπου σπείρονται οἱ σπόροι τῆς Πίστεώς μας. Καί γιά τά νεαρά μέλη τῆς Ἐκκλησίας μας προτείνεται καί ὑποδεικνύεται ὁ τρόπος πρός τήν ἁγιαστική Ζωή...

Ὅμως, τό δίδαγμα τῆς παραβολῆς ἐνδιαφέρει κυρίως τούς μεγάλους. Αὐτοί εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι γιά τήν προετοιμασία τοῦ «ἐδάφους», ὥστε ὁ Σπόρος τῆς διδαχῆς νά φυτρώσει καί νά εὐδοκιμήσει.

Ἔχουμε ἆραγε διερωτηθεῖ ἄν φροντίσαμε ὥστε τό χωράφι τῆς ψυχῆς μας –καί τῆς ψυχῆς τῶν παιδιῶν μας– νά μή γίνει ἄγονος καί ἀκαλλιέργητος δρόμος; Φροντίσαμε νά μή μείνει ἡ καρδιά μας σκληρή πέτρα; Ἀνησυχήσαμε ὅταν εἴδαμε νά φυτρώνουν μέσα μας πειρασμοί καί ζιζάνια; Κι ἄν ἀκόμη τό καλλιεργήσαμε ὥστε νά εἶναι γόνιμο, τό προσφέραμε πρόθυμο καί εὐεπίφορο στόν Λόγο τοῦ Χριστοῦ μας;

«...ὁ ἔχων ὧτα ἀκούειν ἀκουέτω»

Δ’ ΛΟΥΚΑ (ΣΠΟΡΕΩΣ)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

«...ὁ ἔχων ὧτα ἀκούειν ἀκουέτω»

Αὐτός πού ἔχει αὐτιά πνευματικά καί πνευματικό ἐνδιαφέρον διά νά ἀκούει τή διδασκαλία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ἄς ἀκούει μέ καλή καί ἀγαθή προαίρεση. Ἡ βούληση τοῦ ἀνθρώπου, τό αὐτεξούσιον, ἀποτελεῖ τόν ἀκρογωνιαῖον λίθον γιά τό ἀνθρώπινο ὄν στόν κόσμον αὐτόν. Ἑπομένως, φθάνει κάποιος πλησίον ἤ μακράν τοῦ Θεοῦ, ὄχι μέ τά προσόντα ἀπό τήν φύσιν ἀλλά μέ τά προκαλούμενα ἀπό τήν προαίρεσιν· καί ἡ προαίρεσις εἶναι γνώρισμα μόνο τῶν λογικῶν.

Προς την τελειοτητα

Εὐαγγέλια νέα σειρὰ
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄- Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1108(2)
Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ (Λουκ. 6,31-36) –  4 Ὀκτωβρίου 2026 (2004)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Προς την τελειοτητα

«Ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου» (Λουκ. 6,35)

Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο (βλ. Λουκ. 6,31-36). Τί λέει; Σήμερα τὸ εὐ­αγγέλιο παρουσιάζει μία κλίμακα, μιὰ σκάλα. Σκάλα, ποὺ τὸ πρῶτο σκαλί της ἀγγίζει τὴ γῆ, καὶ τὸ τελευταῖο, ἀπάνω πολὺ ψηλά, φτάνει μέχρι τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, μέχρι τοὺς γα­λαξίες καὶ πέρα ἀπὸ τοὺς γαλαξίες· ἀγγίζει τὸ Θεὸ τὸν οὐράνιο. Γιὰ τὴ σκάλα αὐτὴ ἔγραψε ἕνα περίφημο βιβλίο ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σι­ναΐτης ποὺ ὀνομάζεται Κλίμαξ. Ὁ Ἰωάννης τῆς Κλίμακος λοιπὸν μᾶς λέει ἐκεῖ, ὅτι ὁ ἄν­θρωπος διψάει τὴν τελειότητα. Δὲν εἶνε τέλει­ος, ἀλλὰ διψάει τὴν τελειότητα. Καὶ οἱ ἄγ­γελοι σαλπίζουν· Ἀνεβαίνετε, ἀνεβαίνετε, ἀ­νεβαίνετε! Ὅσα ὅμως σκαλιὰ καὶ ν᾿ ἀνεβοῦ­με, καὶ τὰ Ἱμαλάϊα καὶ τὶς Ἄλπεις καὶ τὰ ὑψηλό­τερα ὄρη τῆς γῆς νὰ φθάσουμε, καὶ πάλι δὲν θὰ εἴμαστε ποτέ ἐκεῖ ποὺ θέλει ὁ Θεός· διότι ὁ Θεὸς μᾶς καλεῖ ν᾿ ἀνεβαίνουμε διαρκῶς καὶ ποτέ νὰ μὴ σταματήσουμε· «Ἔσεσθε τέλειοι» καὶ «τέλειοι γίνεσθε» (Ματθ. 5,48. Α΄ Κορ. 14,20).

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ
Απόστολος: Β΄ Κορ. στ΄ 16-18, ζ΄1
Ευαγγέλιο: Λουκ. στ΄ 31-36
5 Οκτωβρίου 2025

Η ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα προέρχεται από την επί του όρους ομιλία του Κυρίου μας. Ο Κύριος πήγε σε ένα ψηλό σημείο και από εκεί κάθισε και δίδασκε τα πλήθη που τον άκουγαν. Μέσα από την ομιλία αναφέρθηκε στις σχέσεις των ανθρώπων με το Θεό και τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους. Βασική εντολή όπως πάντα η μακριά από κάθε φόβο και ανιδιοτελής αγάπη. Αφού ο Θεός είναι η τέλεια Αγάπη, καλείται και ο άνθρωπος να έχει αγάπη, να βρει το κατ’ εικόνα και να φθάσει στο καθ’ ομοίωση με το Θεό. Ο Χριστός για να μην θεωρήσουμε κάτι πολύ δύσκολο αυτό που ζητάει μας λέγει «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως». Όπως θέλουμε να μας συμπεριφέρονται οι άλλοι άνθρωποι και εμείς το ίδιο να φερόμαστε στους άλλους. Παρόμοιος ορισμός είχε λεχθεί από τον Θεό και στην Παλαιά Διαθήκη «Ό μισείς, μηδενί ποιήσεις». Σε δυο άξονες όπως μας την περιέγραψε ο Χριστός πρέπει να περιστρέφεται η αγάπη μας προς τον πλησίον: α) η προσφορά προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο, χωρίς να περιμένουμε ανταλλάγματα, β) η ανεξικακία προς τους εχθρούς και κατά συνέπεια η συγχωρητικότητα.

«...πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν».

ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

«...πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν».

Ἀδελφοί, νά ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς σας καί νά τούς εὐεργετεῖτε, χωρίς νά ἐλπίζετε τίποτε ὡς ἀνταπόδοσιν ἀπό αὐτούς. Μιμεῖται τόν Θεόν ἐκεῖνος πού εὐεργετεῖ τούς ἐχθρούς του, ἔστω κι ἄν μένουν ἀδιόρθωτοι. Ὅπως ὁ Κύριος Ἰησοῦς, ἔτσι καί οἱ περισσότεροι Ἅγιοι καί μεγάλοι σοφοί πού κατεῖχαν τήν θεανθρώπινη φιλοσοφία, σπουδαῖοι ἄνθρωποι, προσεύχονταν γιά τούς ἐχθρούς. Αὐτούς νά μιμηθοῦμε κι ἐμεῖς, ἁγία γερόντισσα,  γιά νά ἔχουμε μεγάλο μισθό εἰς τούς οὐρανούς.

«...ἐπί δέ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τό δίκτυον».

ΚΥΡΙΑΚΗ Α’ ΛΟΥΚΑ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

«...ἐπί δέ  τῷ ῥήματί σου χαλάσω τό δίκτυον».

Τελείαν ὑπακοήν καί πεποίθησιν εἰς τόν λόγον τοῦ Χριστοῦ, ἔφερεν καρπούς μετανοίας· καί ἐνίκησαν ἀνδρείως οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τό σκότος καί τήν πλάνην τῆς εἰδωλολατρείας. Ὑπέμειναν μέ χαρά καί ἐλπίδα τούς κόπους καί τίς θλίψεις πού, κατ’ ἀνάγκην συνοδεύουν τήν ἐπιδίωξη τῆς ἐντολῆς-ἀρετῆς καί κατεφρόνησαν τήν δειλία πού προέρχεται ἀπό τήν ἀκηδία, τήν ἡδυπάθεια. Ἀποφασισμένοι νά ἐργαστοῦν μέ αὐταπάρνηση τήν ἀρετή, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, δέν ἀπέφυγαν τούς ἀναγκαίους κόπους καί τίς θυσίες γιά τήν ἐπίτευξή της.

Τα παθη ὁ μεγαλυτερος ἐχθρος

Εὐαγγέλια νέα σειρὰ

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2753

Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν (Μάρκ. 8,34 – 9,1)
20 Σεπτεμβρίου 2026

Τα παθη ὁ μεγαλυτερος ἐχθρος

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μᾶρκ. 8,34)

Τί λέει τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Μᾶρκ. 8,34 – 9,1), ἀ­γα­πητοί μου; Φωνάζει ὄχι εἰρήνη, ἀλλὰ πό­λεμο! αὐτὸ λέει. Ὅσοι πιστεύουν στὸ Χριστό, ἄντρες γυναῖκες καὶ παιδιά, στὰ ὅπλα!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ & ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Στή σημερινή Εὐαγγελική περικοπή ἀκούσαμε μεταξύ ἄλλων τό «...τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;». Ἐδῶ θά πρέπει νά σταθοῦμε καί νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι πράγματι δέν ὑπάρχει ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου.
Ὁ ἄνθρωπος εἶναι μυστήριο καί τό κορυφαῖο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ. Μετέχει σέ δύο κόσμους: στόν ὁρατό καί στόν ἀόρατο, στόν ἐπίγειο καί στόν οὐράνιο.

Στούς σημερινούς καιρούς μας, πού ἡ τεχνολογία ἐξελίσσεται πυρετωδῶς ἀπό τόν ἴδιο τόν ἄνθρωπο, καί ἡ τεχνητή νοημοσύνη τείνει νά κυριαρχήσει, πολλοί νομίζουν, ὅτι ξέρουν καλά τόν ἄνθρωπο. Μά κανένας δέν γνωρίζει καλά τόν ἄνθρωπο, παρά μόνον ὁ δημιουργός Θεός. Ὅποιος ἰσχυρίζεται ὅτι γνωρίζει καλά τόν ἑαυτό του ἤ τούς ἄλλους ἀνθρώπους αὐταπατᾶται.

«Ὅς γάρ ἄν ἐπαισχυνθῇ με καί τούς ἐμούς λόγους...».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὅς γάρ ἄν ἐπαισχυνθῇ με καί τούς ἐμούς λόγους...».

Παιδί: ὁποιοσδήποτε ἐντραπῇ Ἐμέ καί τήν διδασκαλία μου ἐπηρεαζόμενος ἀπό τήν «πτωχεία» -τήν ταπεινή παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο- ὁ Μεσσίας, θά τόν ἀποκηρύξει ὡς μή ἰδικόν Του. Μή ξεχνᾶς λοιπόν, χριστιανέ, τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, ἀφήνοντας τόν νοῦ σου νά τρέχει καί νά ἀσχολεῖται μέ τά μάταια πράγματα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, γιά νά μή σέ ξεχάσει κι Ἐκεῖνος καί σέ ἐγκαταλείψει στόν καιρό τῶν πειρασμῶν σου. Σέ ἐκείνους πού ζοῦν μέ σωματικές ἀνέσεις, δέν κατοικεῖ τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τό πνεῦμα τοῦ διαβόλου· σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων πού ἀγάπησαν πολύ τόν Χριστόν.

Ὁ ψυχικος κινδυνος (Ομιλια Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου)

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2752

Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως (Ἰω. 3,13-17)
13 Σεπτεμβρίου 2026
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

«Καθὼς Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀν­θρώ­που, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾽ ἔχῃ εἰς ζωὴν αἰώνιον» (Ἰω. 3,14-15)

Ἂν καὶ φοβᾶμαι, ὅτι αὐτὰ ποὺ θὰ πῶ ἀπὸ πολλοὺς θὰ μείνουν ἀνεφάρμοστα, ἐγὼ εἶ­μαι ὑ­ποχρεωμένος νὰ τὰ πῶ. Καὶ ἕνας ἀκόμη νὰ βρεθῇ νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ, θὰ μοῦ εἶνε ἀρκετό.

«...ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον».

Ὁ Χριστός θά ὑψωθεῖ ἐπί τοῦ Σταυροῦ, διά νά μή χαθεῖ εἰς τόν αἰώνιον θάνατον κανένας ἀπό ἐκείνους πού πιστεύουν εἰς Αὐτόν, ἀλλά νά ἔχει ζωήν αἰώνιον.  Διότι κανείς ἀπό τούς ἀνθρώπους δέν ἔχει ἀναβῆ εἰς τόν οὐρανόν παρά μόνον Ἐκεῖνος πού κατέβηκε ἀπό τόν οὐρανόν· καί ἔγινε διά τῆς Ἐνανθρωπήσεως, Θεάνθρωπος, ὁ Ὁποῖος περιεπάτησε εἰς τήν γῆν καί ὡς πανταχοῦ παρών Θεός, εἶναι πάντοτε καί εἰς τόν οὐρανόν μέ τόν Πατέρα καί τόν Παράκλητον.

Πίστις εἶναι νά πεθάνει κανείς γιά τόν Χριστό καί γιά χάρη τῆς ἐντολῆς Του πιστεύοντας ὅτι ὁ θάνατος αὐτός θά τοῦ γίνει πρόξενος αἰωνίου ζωῆς. Πίστις στόν Χριστό εἶναι ὄχι μόνο νά καταφρονήσουμε ὅλα τά εὐχάριστα τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, ἀλλά καί νά ἔχουμε ἐγκαρτέρηση καί ὑπομονή σέ κάθε πειρασμό πού μᾶς ἔρχεται καί μᾶς προξενεῖ λύπες, θλίψεις καί συμφορές, ὥσπου νά εὐδοκήσει  νά μᾶς ἐπισκεφθεῖ ὁ Θεός, χαρίζοντάς μας τήν Εἰρήνη Του.

ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Κυριακὴ ΙΔ΄ Ματθαίου (Ματθ. 22,1-14)
Toυ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«Ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὠργίσθη…» (Ματθ. 22,7)

ΑΚΟΥΣΑΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὸ εὐαγγέλιο. Εἶνε μιὰ παραβολὴ τοῦ Θεανθρώπου ἐπίκαιρη καὶ γιὰ μᾶς. Εἶνε ἕνας καθρέφτης, μιὰ φωτογραφία τοῦ χαρακτῆρος μας. Ἐὰν προσέξουμε, κάπου θὰ δοῦμε καὶ τὸν ἑαυτό μας. Ἂς προσπαθήσουμε νὰ τὴ ζωντανέψουμε.

* * *

Ἕνας βασιλεὺς ἔκανε τοὺς γάμους τοῦ υἱοῦ του. Ἑπόμενο ἦταν νὰ δώσῃ στὸ γεγονὸς ἐξαιρετικὴ μεγαλοπρέπεια. Ἔστειλε ἀγγελιοφόρους καὶ προσκλητήρια ὅπου ἔγραφε· Τελῶ τοὺς γάμους τοῦ υἱοῦ μου, θὰ παρατεθῇ τράπεζα· ἐλᾶτε νὰ φᾶτε, νὰ πιῆτε, νὰ εὐφρανθῆτε· «δεῦτε εἰς τοὺς γάμους» (Ματθ. 22,4)… Ποιός τώρα δὲν θὰ ἀνταποκρινόταν;

Αδιαφορούμε, αμελούμε, βαριούμαστε όταν πρόκειται για τα πνευματικά. (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου)

Η παραβολή των βασιλικών γάμων λίγες φορές διαβάζεται στην Εκκλησία. Ανήκει στις τελευταίες Κυριακές του Ματθαίου και για να προλάβει να διαβαστεί προ της εορτής του Υψώσεως του Σταυρού (14 Σεπ.), πρέπει να έχουμε το Πάσχα αρκετά νωρίς. Είναι παραπλήσια της παραβολής του μεγάλου δείπνου που διαβάζεται πάντα προ της εορτής των Χριστουγέννων. Ένας βασιλιάς (ο Θεός) με την ευκαιρία των γάμων του υιού του κάνει μεγάλο τραπέζι και καλεί πλήθος ανθρώπων, αλλά οι καλεσμένοι δεν προσέρχονται (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου).

«· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μή ἔχων ἔνδυμα γάμου;»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

 «· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μή ἔχων ἔνδυμα γάμου;»

Βαπτίζεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ... εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός· καί τοῦ Υἱοῦ· καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εὔκολο λοιπόν ἦταν νά ἀπευθυνθεῖ εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ὁ μή ἐνδεδυμένος ἄνθρωπος τό ἔνδυμα τοῦ γάμου, ὥστε ἡ Ἐκκλησία νά τοῦ προμηθεύσει τοιοῦτον. «Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε». Εἶπεν ὁ Κύριος: «ὁ πιστεύσας καί βαπτισθείς σωθήσεται· ὁ δέ ἀπιστήσας κατακριθήσεται»[1]. «...καί φησιν ὁ εὐνοῦχος· ἰδού ὕδωρ· τί κωλύει με βαπτισθῆναι; εἶπε δέ ὁ Φίλιππος· εἰ πιστεύεις ἐξ ὅλης τῆς καρδίας, ἔξεστιν. Ἀποκριθείς δέ εἶπε· πιστεύω τόν υἱόν τοῦ Θεοῦ εἶναι, τόν Ἰησοῦν Χριστόν»[2].

Περονόσπορος στο Ἀμπέλι…

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄ Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2749
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2749

Κυριακὴ ΙΓ΄ Ματθαίου (Ματθ. 21,33-42)
30 Αὐγούστου 2026

Περονοσπορος στο Ἀμπελι…

«Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν» (Ματθ. 21,41)

Τὴν ἐποχὴ αὐτή, ἀγαπητοί μου, στὰ χωριά μας τρυγοῦν τ᾽ ἀμπέλια, μαζεύουν τὰ σταφύλια, τὰ πατᾶνε καὶ βγαίνει τὸ κρασί, ἀπ᾽ τὸ ὁ­ποῖο γίνεται καὶ ἡ θεία κοινωνία.

«Εἴ τις οὐ φιλεῖ τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. Μαράν ἀθᾶ»

ΚΥΡΙΑΚΗ IΓ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (30-08-2026) 

«Εἴ τις οὐ φιλεῖ τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. Μαράν ἀθᾶ»

«Ἐάν κανείς δέν ἀγαπᾶ τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ἄς εἶναι ἀνάθεμα». Μέ αὐτόν τόν λόγο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, κλείνοντας τήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολή του, «ὅλους τούς φόβισε, αὐτούς πού κάνουν τά μέλη τους μέλη πόρνης, αὐτούς πού σκανδαλίζουν τούς ἀδελφούς μέ εἰδωλόθυτα, αὐτούς πού δοξάζονται ἀπό ἀνθρώπους, αὐτούς πού δέν πιστεύουν στήν ἀνάσταση», δηλαδή ὅλους ἐκείνους γιά τούς ὁποίους κάνει λόγο στήν ἐπιστολή του καί οἱ ὁποῖοι ὑπῆρχαν στήν Ἐκκλησία τῆς Κορίνθου. «Δέν φόβισε μόνον ὅμως, ἀλλά καί ἔδειξε τήν ὁδό τῆς ἀρετῆς καί τήν πηγή τῆς κακίας. Διότι ὅπως ἀκριβῶς, ὅταν ἡ ἀγάπη γιά τόν Χριστό γίνεται πολύ δυνατή, ἐξαφανίζει καί διώκει ἔξω ἀπό τόν ἄνθρωπο κάθε εἶδος ἁμαρτίας, ἔτσι ὅταν εἶναι ἀσθενέστερη, κάνει τά κακά νά βλαστάνουν» (ἅγ. Ἰω. Χρυσόστομος).

«...ὕστερον δέ ἀπέστειλε πρός αὐτούς τόν υἱόν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τόν υἱόν μου».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

«...ὕστερον δέ ἀπέστειλε πρός αὐτούς τόν υἱόν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τόν υἱόν μου».

Τό μυστήριον τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως εἶναι τό μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον· καί παραμένει καινότατον εἰς τούς αἰῶνας. Ἐν τούτοις, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι ὅπου ἀρέσκονται νά ζητοῦν τή δική τους δόξα, ἀρνούμενοι νά διακονήσουν τήν δικαίαν δόξα τοῦ Θεοῦ καταντοῦν νά εἶναι ξεδιάντροποι.  Εἶδαν τόν Μεσσίαν, τόν Ὁποῖον προεφήτευσαν οἱ Προφῆτες καί αὐτοί, μέ προφανές μῖσος καί βούλησιν δαιμονιώδη, ἔβγαλαν ἔξω ἀπό τήν συναγωγή τόν Σωτῆρα καί τόν ἐφόνευσαν ἀφοῦ πρίν ἀπ’ Αὐτόν ἐκδίωξαν μέ ἐπώδυνο τρόπο τούς ἀπεσταλμένους ἀπό τόν Θεό ἁγίους ἄνδρας πού ὁμίλησαν γιά τόν ἐρχομό Του στόν κόσμο.

Οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ Γραμματεῖς, οἱ Φαρισαῖοι, ἔγνωσαν ἀπό τά φοβερά σημεῖα πού ποιοῦσε ὁ Χριστός, ὅτι Αὐτός εἶναι ὁ Μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ Πατρός. Ἡ ἰδιατέρα πρόνοια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ γιά τό Ἰουδαϊκό Ἔθνος ἦταν μοναδική σέ ὅλη τήν περίοδο τῆς Π. Διαθήκης καί οἱ Προφητεῖες, σαφέστατες. Ἔβαλε δηλαδή τριγύρω ἀπό τόν ἐκλεκτό λαό -τόν Ἰσραήλ- φράχτην καί ἔσκαψε μέσα ληνόν καί ἔκτισε πύργον διά νά μένουν οἱ φύλακες καί οἱ ἐργάτες, Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι, ὥστε νά διδάσκουν τόν λαό τοῦ Θεοῦ, τήν πρέπουσαν ἀφοσίωση εἰς τά ἔργα τῆς ἀρετῆς, γιά νά ἀναγνωρίσουν τόν Χριστόν. Ἡ καρποφορία δέ, θά ἦταν νά ἐμπιστευθοῦν στόν Ἐνανθρωπήσαντα Υἱόν τοῦ Θεοῦ, καί νά Τόν δεχτοῦν ὡς τόν μοναδικόν κληρονόμον. Αὐτό θά σήμαινε: τόν Λῖθον πού, ὡς κεφαλή τοῦ ὅλου οἰκοδομήματος θά συνήνωνε τούς λαούς Ἰουδαίους καί Ἐθνικούς εἰς μίαν Ἐκκλησίαν· καί τό θαυμαστό αὐτό γεγονός θά ἐγίνετο πραγματικότης ἀπό τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τόν Θεόν ἡμῶν.