Οι λανθασμένες μέθοδοι ανατροφής κληρονομούνται και μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά.

Οι λανθασμένες μέθοδοι ανατροφής κληρονομούνται και μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά. Εσείς δεχτήκατε φωνές, οπότε αρχίζετε να φωνάζετε κι εσείς. Όμως, κάποιος πρέπει οπωσδήποτε να προσπαθήσει να σπάσει αυτή την αλυσίδα, έτσι δεν είναι; Για παράδειγμα, αν η εμπειρία σάς λέει ότι σε λίγες στιγμές το παιδί σας πρόκειται να χτυπήσει ένα άλλο παιδί, παρέμβετε αποφασιστικά προτού πέσει το χτύπημα: πιάστε το από το χέρι και οδηγήστε το στην άκρη. Κάντε το αυτό χωρίς θυμό ή επιπλήξεις. Οι γονείς μπορούν πολύ συχνά να αποτρέψουν την αρνητική κλιμάκωση μιας κατάστασης. Είναι ένας στόχος απολύτως εφικτός. Έτσι, δημιουργείται στην οικογένεια μια ατμόσφαιρα σταθερότητας, ηρεμίας και καλοσύνης. Από την παιδική ηλικία, συνηθίζετε τα παιδιά σας στην τάξη, την εργασία, την υπακοή και την κατανόηση.

"Μή λησμονεῖς ποτέ, παιδί µου, ὅτι εἶσαι πάντα τρίτος”.

«Ἡ εὐσεβής µητέρα κατευόδωσε τό παιδί της, πού πήγαινε νά μπῆ ὣς ἐσωτερικός µαθητής σ᾿ ἕνα Γυμνάσιο, µέ τά ἑξῆς λόγια: "Μή λησμονεῖς ποτέ, παιδί µου, ὅτι εἶσαι πάντα τρίτος”. 

Τό παιδί, ὅταν ἔφθασε στό Γυμνάσιο, ἔγραψε μέ ὡραῖα γράµµατα σ’ ἕνα χαρτόνι "εἶμαι τρίτος” καί τό χαρτόνι αὐτό τό κρέμασε στό δωµάτιο του γιά νά τό βλέπη καθημερινῶς. 

Τά ἄλλα παιδιά τον ρωτοῦσαν τί σηµαίνει τό σύνθημα αὐτό, ἀλλά αὐτός ἀπέφευγε νά ἀπαντήση. Μόνο ὕστερα ἀπό δύο μῆνες εἶπε σε ἕνα φίλο του ὅτι ἡ συμβουλή αὐτή τῆς µητέρας του σηµαίνει:

Το παιδί σας… χάλασε;

Αυτό ακούγεται ασυνέχεια απ’ τους γονείς των εφήβων. Επειδή σε καμμία περίπτωση, δεν έχουν πλέον το ήσυχο και υπάκουο παιδί που ήταν πρώτα, τα χάνουν! Προβληματίζονται, δεν γνωρίζουν τι να πουν, πώς να ενεργήσουν… Και στο τέλος λένε με απογοήτευση: «Πάει πια, το παιδί μας χάλασε»!

Ἀναθρέψτε τὰ παιδιά σας...

   Ἀναθρέψτε τὰ παιδιά σας μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστε αὐτὰ νὰ ἐπαναστατοῦν ἐνάντια στὴν κακία, καὶ τότε θὰ ἔχετε καταφέρει νὰ τοὺς δώσετε σωστὴ ἀγωγή.

Γιατὶ εἶστε γλύπτες, ποὺ ἑτοιμάζετε καλλιτεχνήματα γιὰ τὸν Θεό...

Οἱ γονεῖς νὰ φροντίζετε γιὰ τὴν χριστιανικὴ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν σας, ὅπως οἱ ζωγράφοι καὶ οἱ γλύπτες ἐπεξεργάζονται τὶς εἰκόνες καὶ τὰ ἀγάλματα μὲ πολὺ προσοχὴ καὶ ἀκρίβεια. Οἱ ζωγράφοι ἔχουν μπροστά τους καθημερινὰ τὸν πίνακα καὶ τὸν τελειοποιοῦν· ἀφαιροῦν ὅ,τι εἶναι περιττό καὶ προσθέτουν ὅ,τι λείπει. Καθημερινά, λοιπόν, γονεῖς ν΄ ἀσχολεῖστε μὲ τὰ παιδιά σας, καλλιεργῶντας τὰ χαρίσματά τους καὶ ἀλλάζοντας τὶς κακὲς συνήθειές τους. Γιατὶ εἶστε γλύπτες, ποὺ ἑτοιμάζετε καλλιτεχνήματα γιὰ  τὸν Θεό.

    ἱ. Χρυσόστομος

Ἡ καρδιὰ εἶναι ζωή...

Κατὰ τὴν ἀνατροφὴ ποὺ δίνουμε στὰ παιδιά μας εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνο νὰ ἀναπτύσσουμε τὴν διάνοια, τὴν ἀντιληπτική τους ἱκανότητα, χωρὶς νὰ προσέχουμε τὴν καρδιά. Πρέπει ὅμως στὴν καρδιὰ νὰ ἐπικεντρώνουμε τὴν φροντίδα μας, γιατὶ ἡ καρδιὰ εἶναι ζωή, ἀλλὰ φθαρμένη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Γι΄ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ καθαρίσουμε αὐτὴ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς, νὰ ἀνάψουμε στὴν καρδιὰ τὴν φλόγα τῆς ζωῆς, ὥστε νὰ καίη καὶ νὰ λάμπη ἀέναα, χωρὶς νὰ σβήνεται.

Εὐχαριστοῦμε τόν Δημήτριο Φ., γιά τήν ἀποστολή 

Σε κανέναν δεν αρέσει, τη στιγμή μιας αποτυχίας, να ακούει κάποιον να λέει με γλυκιά, μελωδική φωνή: «Σου το είχα πει...».

Σε κανέναν δεν αρέσει, τη στιγμή μιας αποτυχίας, να ακούει κάποιον να λέει με γλυκιά, μελωδική φωνή: «Σου το είχα πει...». Αυτό το δυσάρεστο σενάριο συμβαίνει ιδιαίτερα συχνά στις σχέσεις γονέων και παιδιών. Κάποιες φορές, οι γονείς ξεχνούν ότι το πρόσωπο που έχουν απέναντί ​​τους είναι παιδί και όχι ενήλικας. Αρχίζουν να απαιτούν σχεδόν άψογη συμπεριφορά από ένα παιδί — μια συμπεριφορά που σπάνια συναντάται ακόμη και στους ενήλικες. Οι συνεχείς επικρίσεις σε στιγμές αποτυχίας κάνουν τα περισσότερα παιδιά να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους γονείς. Ο φόβος ριζώνει στις καρδιές τους — ο φόβος ότι η μαμά και ο μπαμπάς θα το μάθουν και θα αντιδράσουν σκληρά. Κι όμως, θα έπρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Τὸ γλυκὸ δηλητήριο ποὺ καταστρέφει τὰ παιδιά...

Ἡ παθολογικὴ γονικὴ στοργὴ στὰ παιδιά τους συνήθως εἶναι τὸ γλυκὸ δηλητήριο ποὺ καταστρέφει τὰ παιδιά. Ἡ δύναμη τῶν παιδιῶν βρίσκεται στὴν ἀδυναμία τους, τὴν ὁποία οἱ γονεῖς τους σέβονται.

Ἅγ. Νικόλαος Ἀχρίδος

«Μάθετε στα παιδιά σας να προσεύχονται, και μετά να ομιλούν ξένες γλώσσες και να παίζουν πιάνο...»

«Μάθετε στα παιδιά σας να προσεύχονται, και μετά να ομιλούν ξένες γλώσσες και να παίζουν πιάνο...»~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς~

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά μας, μεγαλώνουν μαζί τους και οι αγωνίες μας. Ειδικότερα σήμερα, αυτή η αγωνία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, βλέποντας τις απανωτές ειδήσεις για αυτοκτονίες εφήβων, αλλά και παιδιά να παλεύουν με εθισμούς, εξαρτήσεις, bullying, μοναξιά και μια τεράστια ψυχολογική πίεση. Τότε καταλαβαίνεις πως η ανατροφή ενός παιδιού δεν μπορεί να περιορίζεται στους βαθμούς, στις ξένες γλώσσες, στα πτυχία, στις δραστηριότητες και στις επιτυχίες.

Ανατροφή των παιδιών

Ορθόδοξη οικογένεια

10 Σεπτεμβρίου 2026

π. Ευέλθων Χαραλάμπους (†)

Ανατροφή παιδιού, Γονείς-παιδιά

«Το να φτιάχνεις ανθρώπους είναι ό,τι ιερότερο, αγιότερο και υψηλότερο», επειδή από τη μία σε καθιστά συνεργάτη του Θεού στο έργο της Δημιουργίας, και από την άλλη ετοιμάζεις ανθρώπους για τη Βασιλεία του Θεού. Γιατί, από την αρχή, θα ήθελα να το διασαφηνίσω πως είναι λάθος να νομίζουμε πως αποστολή μας είναι απλά να κάνουμε καλούς ανθρώπους, χρήσιμους στην κοινωνία. Ο κόπος της αγωγής, κάθε αγωγής, που παρέχεται είτε στο σχολείο, είτε στην οικογένεια, είτε στην κοινωνία, θα πρέπει να είναι η διαμόρφωση χαριτωμένων ανθρώπων, αγίων ανθρώπων, όπως τους καθορίζει η ελληνορθόδοξη παιδεία και παράδοση.

Τα Κρίνα & Παιδικά Φτερουγίσματα

Σεπτέμβριος 2026

Νέα σχολική χρονιά,
μια νέα αρχή 

Αγαπητοί,

Ο Σεπτέμβριος φέρνει πάντα την ίδια αίσθηση: τα σχολεία ανοίγουν, τα προγράμματα ξεκινούν ξανά, το σπίτι βρίσκει τον ρυθμό του.

Είναι και για μας η αρχή μιας νέας περιόδου. Και επειδή κάποια στιγμή βρεθήκαμε — ως συνδρομητής των περιοδικών μας ή μέσα από κάποιο βιβλίο μας — θελήσαμε να σας το υπενθυμίσουμε. 

«ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου»

 

Ἕνας ἀπὸ τοὺς σκοποὺς τοῦ γάμου εἶναι ἡ τεκνογονία. Τὰ παιδιὰ εἶναι δῶρο Θεοῦ, ἡ δὲ πολυτεκνία ἰδιαίτερη εὐλογία τοῦ Θεοῦ.

   Ὅταν ἀξιωθοῦν νὰ γίνουν γονεῖς, ἀναλαμβάνουν τὴν εὐθύνη νὰ θρέψουν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀναθρέψουν τὰ παιδιά τους «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου». Νὰ φυτεύσουν, δηλαδή, στὶς καρδιές τους τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν πλησίον, μὲ τὴν γνῶσι πὼς τὸ καλό τους παράδειγμα κυρίως θὰ διδάσκη παραστατικὰ τὴν ἀρετή. Καὶ ἐπειδὴ ἡ μητέρα εἶναι ἡ πρώτη δασκάλα τοῦ παιδιοῦ καὶ ἡ οἰκογένεια τὸ πρῶτο σχολεῖο, ἡ εὐθύνη τῶν γονέων εἶναι πράγματι μεγάλη.

Ἐκκλησιασμός καί ἀνατροφή τῶν παιδιῶν

«καὶ οἱ πατέρες μή παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ’ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου».

(: Καὶ οἱ πατέρες μὴ ἐρεθίζετε καὶ μὴ προκαλεῖτε τὰ παιδιά σας νὰ θυμώσουν καὶ νὰ ὀργισθοῦν. Ἀλλὰ νὰ τὰ ἀνατρέφετε μὲ ἐπιμέλεια καὶ παιδαγωγία καὶ συμβουλές, ποὺ εἶναι σύμφωνες μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου).

Ποιὰ λοιπὸν εἶναι ἡ καλύτερη ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν; Αὐτὴ ποὺ γίνεται σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.
• Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης τονίζει:

«Μαμά, τρώμε πολύ...»

 Ένα δωδεκάχρονο αγόρι, ακολουθώντας τη συμβουλή του ιερέα του, αποφάσισε να υιοθετήσει κάποιο είδος υπακοής μέσα στην οικογένεια. Συζήτησε επιλογές με τη μητέρα του: καθάρισμα του διαμερίσματος, σφουγγάρισμα των πατωμάτων και ούτω καθεξής. Κατέληξε στα πιάτα. Μια μέρα έπλενε τα πιάτα όλων μετά τα γεύματα. Μετά τα έπλενε και τη δεύτερη μέρα. Και ανακάλυψε ότι δεν ήταν τόσο απλό και εύκολο όσο είχε παρατηρήσει πριν (όταν η μητέρα του έπλενε τα πιάτα). Είπε: «Μαμά, θέλω να σου μιλήσω». Η μητέρα του κάθισε. Αυτός κάθισε απέναντί ​​της. Σώπασε. Μετά, σοβαρά:

Μόρφου Νεόφυτος: Ὀρθόδοξη μάνα στὴν παιδικὴ ἡλικία, πνευματικὸ πατέρα στὴ νεότητα (01.08.2026)

 youtube

ΤΡΑΠ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ - ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ

«Πρώτα βάζω το ρολόι και μετά βάζω γιαλί (pow pow) Η κάννη μου τινάζει πριν να κάνεις προσευχή. Η πουτ..α το συνήθισε και θέλει προσοχή. Άμα δω πως με προδίδει θα της κόψω το μαλλί»
~TRANNOS - COCO~

Έκανα μια πρόχειρη αναζήτηση στους στίχους τραγουδιών της τραπ σκηνής και για να είμαι ειλικρινής, επέλεξα για ευνόητους λόγους να μην παραθέσω τα πιο ακραία παραδείγματα. Αυτό που παραθέτω στην αρχή είναι από τα πιο «light». Κι όμως, τέτοιο περιεχόμενο απευθύνεται άμεσα ή έμμεσα σε παιδιά που πολλές φορές είναι μόλις 12, 13, 14 ή 15 ετών.