ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (53 - τελευταῖο)

 Παραχαράκτες τῆς ἱστορίας

Θὰ εἶμαι σκληρὴ καὶ δὲν θὰ χαριστῶ στοὺς ἐχθροὺς τῆς ἀλήθειας καὶ στοὺς παραχαράκτες τῆς ἱστορίας τῆς Φλώρινας, ποὺ μόνο τὸν ἑαυτό τους βλέπουν σὰν μεγάλη προσωπικότητα στὴν Ἑλλάδα!
Ἡ παράλειψι τοῦ ὀνόματος τοῦ ἱεροκήρυκα τῆς Κατοχῆς στὴ Φλώρινα καὶ τοῦ ἐπὶ 33 χρόνια Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου, ἀπὸ τὴν ἱστορία τῆς Φλώρινας (1912-2012), κατακρίθηκε σκληρὰ ἀπὸ τὸν Φλωρινιώτικο λαό.
Τὰ ἔγγραφα ποὺ παραθέσαμε, ἂν ἔχουν μέσα τους συνείδησι οἱ πρωταγωνισταὶ τῶν ἐκδηλώσεων, νὰ εἶνε συνεχὴς ἔλεγχος γιὰ τὴν ἐσκεμμένη παράλειψί τους. Ὁ ἀγωνιστὴς ἱεράρχης τῆς Φλώρινας Αὐγουστῖνος εἶνε ἀνύπαρκτο πρόσωπο γι᾽αὐτούς! Μόνο ἡ ἀφεντιά τους ὑπάρχει! Ρεπούση νούμερο δύο!

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (52)

 

Ἡ ἱστορία δὲν χαρίζεται σὲ κανέναν

Τοὺς ἱερόσυλους τῆς ἱστορίας δὲν θὰ τοὺς ἀφήσουμε στὸ ἀπυρόβλητο, ἐπειδὴ κατέλαβαν κάποια ἐξουσία.
Μοῦ εἶπαν, νὰ μὴν γράψω τὸ ὄνομά του, γιατὶ ὅλοι καταλαβαίνουν ποιός εἶναι, ὅμως ἡ ἱστορία δὲν γράφεται ἀνώνυμα. Τὴν ὑπόσχεσι ποὺ ἔδωσα στὸν Γέροντα ἀγωνιστὴ ἱεράρχη τῆς Φλώρινας π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη, νὰ γράψω βιβλίο μὲ «ΤΑ ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ», θὰ τὴν πραγματοποιήσω, μὲ κάθε ἀκρίβεια. Στὰ «ΚΑΤΑ» τοῦ εἶπα, ὅτι δὲν θὰ χαρίσω κανέναν, ὅσο ψηλὰ καὶ ἂν βρίσκεται, καὶ πῆρα τὴν εὐλογία του.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (51)

Δὲν θὰ σταματήσω ἐδῶ
Ὁ μετέπειτα ἐπίσκοπος Φλωρίνης Αὐγουστῖνος, ὄχι μόνο τὸ 1942-1943 ἔγινε φύλακας ἄγγελος τῆς Φλώρινας, ὅπως μαρτυρεῖ τὸ πλῆθος τῶν ἐπιστολῶν καὶ τῶν τηλεγραφημάτων ποὺ δημοσιεύσαμε, ἀλλὰ καὶ τὸ 1947-1949 σὰν στρατιωτικὸς ἱερεὺς βρέθηκε στὴ Φλώρινα κοντὰ στοὺς στρατιῶτες ποὺ πολεμοῦσαν γιὰ τὴν πατρίδα καὶ ἔθαψε, ὅπως ἔλεγε ὁ ἴδιος, τὰ καλύτερα παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ εἴμαστε ἐμεῖς σήμερα ἐλεύθεροι, καὶ στήριζε τὸν λαό της στὴν νέα του δοκιμασία. Καὶ τὰ 33 χρόνια τῆς ποιμαντορικῆς του δράσεως μὲ τοὺς ἀγῶνες του, μὲ τὴν ἁγία ζωή του καὶ τὸ φωτεινὸ παράδειγμά του ἔκανε ἔνδοξη τὴν ἱστορία τῆς Φλώρινας.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (50)

 στ´) Γρεβενὰ 1945-1946
Γιὰ τὴν δρᾶσι τοῦ π. Αὐγουστίνου στὰ Γρεβενὰ σὺν Θεῷ θὰ ἐκδοθῇ ἄλλο βιβλίο, μὲ ἔγγραφα ἀπὸ τοὺς φακέλους τῆς Ἀσφαλείας, ποὺ δὲν καταστράφηκαν καὶ ἦρθαν ἀπὸ ἄγνωστο πρόσωπο στὰ χέρια μας.
Στρατιωτικὸς ἱερεὺς 1947-1949
Ὑπηρετεῖ μὲ τὸ βαθμὸ τοῦ λοχαγοῦ στὴν 15η καὶ στὴν 9η Μεραρχία καθὼς καὶ στὸ Β΄ Σῶμα Στρατοῦ ὡς διευθυντὴς τῆς θρησκευτικῆς ὑπηρεσίας. Ἡ προσφορά του στὸ στρατευμα τὶς δύσκολες ἐκεῖνες μέρες ἦταν τεράστια.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (49)

 ΚΟΖΑΝΗ
Ἔφυγε διωγμένος ἀπὸ τὸν δεσπότη Θεσσαλονίκης, γιὰ νὰ κάνῃ τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὴν Κοζάνη, ὅπου τὸν περίμεναν σὰν ἄγγελο Θεοῦ τὰ Χριστούγεννα τοῦ 1943.
Στὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ ἦταν νὰ εὐεργετηθῇ καὶ αὐτὴ ἡ Ἑλληνικὴ πόλι τῆς Mακεδονίας τὰ δύσκολα ἐκεῖνα χρόνια τῆς Κατοχῆς. Τὸ λένε, μὲ τηλεγράφημά τους στὶς 14-6-1954, στὴν ἐφημερίδα «Ἀπογευματινή», οἱ πρόεδροι ὅλων τῶν σωματείων τοῦ Νομοῦ Κοζάνης:
«Ἂς μάθουν, λοιπόν, ὅτι αὐτὸς τὸν ὁποῖον ἐκεῖνοι “κομμουνιστὴν’’ ἀποκαλοῦν, ἡμεῖς ΣΩΤΗΡΑ, ΕΘΝΙΚΟΝ ΗΡΩΑ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΝ ΗΓΕΤΗΝ, ΑΓΙΟΝ ΠΑΤΕΡΑ, ὀνομάζομεν. 8.500 Ἕλληνες ὀφείλουν τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν ζωήν των εἰς ἐκεῖνον, δημιουργήσαντα ἑστίαν συσσιτίου ἐν Κοζάνῃ καὶ διαθρέψαντα τούτους κατὰ τὰς τραγικὰς περιόδους τῆς Κατοχῆς.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (48)

 Πῶς ξεκινᾶ ὁ διωγμὸς στὴ Θεσσαλονίκη
Ἡ μασονία καὶ ὁ διωγμὸς τοῦ ἱεροκήρυκα ἀπὸ τὸν δεσπότη

Ὁ Γέροντας Αὐγουστῖνος διηγεῖται·
«Ὅταν πῆγα στὴ Θεσσαλονίκη, περνώντας ἀπὸ ἕνα δρόμο εἶδα ἕνα κτήριο πολὺ παράξενο καὶ ρώτησα ἕναν μικρὸ ποὺ ἔπαιζε ἐκεῖ: -Τίνος εἶνε αὐτὸ τὸ σπίτι; Καὶ ὁ μικρὸς μοῦ ἀπήντησε:
-Παππούλη, σκύψε γιὰ νὰ σοῦ τὸ πῶ στὸ αὐτί: Ἡ γιαγιά μου μοῦ εἶπε, ὅτι εἶνε τὸ σπίτι τοῦ διαβόλου.
Μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς εὐλαβοῦς γιαγιᾶς. Ρώτησα καὶ ἔμαθα ὅτι ἦταν μασονικὴ στοά.
Τὴν Κυριακή, ὅταν ἀνέβηκα στὸν ἄμβωνα, κήρυξα ἐναντίον τῆς μασονίας καὶ ὁ δεσπότης θύμωσε καὶ μοῦ ἀπηγόρευσε τὸ κήρυγμα. Τὸ βράδυ κοιμήθηκα ἐπάνω σὲ δυὸ πάγκους τῆς «Ἀπολυτρώσεως». Τὸ ἔμαθε ὁ δεσπότης καὶ τοὺς ἔστειλε μήνυμα νὰ μὲ διώξουν. Ἔφυγα ἀπὸ ἐκεῖ, καὶ μὴ ξέροντας ποῦ νὰ διανυκτέρευσω ἐπὶ Γερμανῶν τὴν νύκτα, ἔμεινα πίσω ἀπὸ τὴν εἴσοδο ἑνὸς ξενοδοχείου.
Ἔτσι ἄρχισε ὁ διωγμός μου ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γεννάδιο.»

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (47)

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Βάσει τῆς ὑπ᾿ ἀριθ. 1774/1943 ἀποφάσεως τῆς Ἱ. Συνόδου ὁ π. Αὐγουστῖνος ἀπεσπάσθη στὴν Ἱερὰ Μητρόπολι Θεσσαλονίκης καὶ στὶς γειτονικὲς Μητροπόλεις. Κήρυττε, ἔψαλλε τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ καὶ συνέπαιρνε τὰ πλήθη, ὅμως καὶ ἐκεῖ νέοι διωγμοὶ τὸν περιμέναν.
δ´) Ἱ. Μητροπόλι Θεσσαλονίκης
Ὁ παναγ. Μητροπολίτης Γεννάδιος τὴ Μ. Ἑβδομάδα καλεῖ στὸ τηλέφωνο τὸ Δήμαρχο Καλαμαριᾶς (συνοικισμοῦ Θεσσαλονίκης) καὶ τοῦ λέει· «Τὴν Μ. Παρασκευὴν θὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ναόν σας ὁ Ἱεροκήρυξ Αὐγουστῖνος, εἶνε ἱκανότατος Ἰεροκήρυξ». Ὁ ἴδιος δὲ στὴν ἀπὸ 11 Ἰουνίου 1943 ἐπιστολή του στὸν π. Αὐγουστῖνο γράφει· «Πανοσιολογιώτατε, ἐγκαίρως ἐλήφθη ἡ ἀπὸ 31 Μαΐου ἐπιστολή σας, ὡς καὶ τὸ ἐσώκλειστον φύλλον τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Θερμῶς σᾶς συγχαίρω διὰ τὴν αὐτόθι πνευματικὴν ἐργασίαν ἥτις πιστεύω θὰ φέρῃ τοὺς ποθουμένους καρπούς.
Καὶ ταῦτα μὲν οὕτω, ἐν Κυρίῳ δὲ ὑγιαίνοντες.-
Εὐχέτης πρὸς τὸν Θεὸν
Ὁ Θεσσαλονίκης Γεννάδιος».

Βιβλίο: «ΑΠΟ ΤΟ ΦAKEΛΟ ΤΗΣ AΣΦAΛEIAΣ» 1942-1943 (του ἱεροκήρυκα τῆς Κατοχῆς π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου στη Φλωρινα).

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (46)

ΚΙΛΚΙΣ
γ´) Θυμᾶμαι κάποια μέρα στὸ Κιλκίς, ἀφηγεῖται ὁ ἴδιος ὁ π. Αὐγουστῖνος, τὰ χρόνια ἐκείνα τῆς κατοχῆς, κάναμε ἕναν ἀγῶνα σκληρό. Ἦταν καὶ κάτι Πόντιοι, ποὺ ἐνθουσιάστηκαν ἀπὸ τὸ κήρυγμα. Ἐδῶ λένε εἴμεθα, μαζὶ θὰ δώσουμε τὴ μάχη. Λέω, ἐν τάξει, ἀφοῦ ἔχετε τοιαύτην διάθεσιν, θὰ παρουσιαστῆτε μετὰ τρεῖς ἡμέρες ἐκεῖ κάτω στὴν πλατεῖα· ἀφοῦ ἀπὸ ἐδῶ ἀπὸ τὴν ἐκκλησία μᾶς διώχνουν, ἐκεῖ θὰ μιλήσουμε. Ἔ, ἐν τάξι, μοῦ λένε.
Περάσανε αὐτὲς οἱ δυὸ-τρεῖς ἡμέρες καὶ ἤμουν ἕτοιμος νὰ ὁμιλήσω ὅπως στὴν Κοζάνη. Πάω στὴν πλατεῖα... καὶ ἐρημιά! Μυστήριο πρᾶγμα! λέω. Κανείς δὲν εἶνε στὴν πλατεῖα· μόνο μιὰ γυναίκα ἄνοιξε τὸ παράθυρο καὶ μοῦ ἔκανε νόημα μὲ τὰ χέρια νὰ φύγω. Τί εἶχε συμβῆ; Εἶχαν κρεμάσει οἱ Γερμανοὶ σὰν σταφύλια στὰ δέντρα καμμιὰ δεκαριὰ ἀνθρώπους τὴν προηγούμενη ἡμέρα, καὶ ἔπιασε ὅλους φόβος καὶ τρόμος. Καὶ διέδωσαν, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ πιάσουν οἱ Γερμανοὶ καὶ τὸν Καντιώτη μὲ τοὺς ὀπαδούς του, καὶ ἐπῆλθε φόβος καὶ τρόμος, καὶ ἔμεινα μόνος - μονώτατος. Ἕνα παράδειγμα εἶνε αὐτὸ τοῦ τί θὰ συμβῇ. Δὲν δίνω ἐμπιστοσύνη στοὺς ἀνθρώπους. Ἔχω πείσει τὸν ἑαυτό μου, εἴτε μετ᾿ ἄλλων εἴτε μόνος θὰ ὑπερασπίσω τὰ ὅσια καὶ ἱερά.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (45)

 Ὅλοι εἰς τὴν Ἐκκλησία
― Νάουσα 29 Αὐγούστου 1943 ἀριθ. φύλ. 4
«ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ»

―Αὐτὴ εἶνε ἡ ἐντολὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας. Σπουδαιότερα λόγια ἀπ᾿ αὐτὰ δὲν ἠκούσθησαν οὔτε θ᾿ ἀκουσθοῦν ποτέ. Τοῦ Χριστιανισμοῦ ἡ οὐσία, τῆς οἰκογενείας ἡ εὐτυχία, τοῦ ἔθνους ἡ εὐημερία, τῆς ἀνθρωπότητος ἡ εἰρήνη, ὅλων τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων ποὺ συνταράσσουν τὸν κόσμον ἡ λύσις εὑρίσκεται μέσα εἰς τὰς δύο αὐτὰς λέξεις, τὰς ὁποίας εἶπεν ὁ ΙΗΣΟΥΣ ὁ Ναζωραῖος.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (44)

Ὅλοι εἰς τὴν Ἐκκλησία
Νάουσα 21 Αὐγούστου 1943 ἀριθ. φύλ. 3
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ;

Τί περίεργος ἐρώτησις! Κάθομαι εἰς μέγαρον· εἶμαι τραπεζίτης καὶ ἐπιστήμων· ταξιδεύω μὲ ἀεροπλάνο· εἶμαι γλωσσομαθής ... καὶ πῶς τολμᾶς νὰ μὲ ἐρωτήσῃς ἐὰν εἶμαι ἄνθρωπος! Καὶ ὅμως ἄνθρωπε! Παρ᾿ ὅλα τὰ πλούτη σου, τὰ διπλώματά σου, τὴν γλωσσομάθειάν σου, τὴν τεχνικὴν στὸν πολιτισμόν, δὲν εἶσαι ἄνθρωπος, δὲν ἔγινες ἄνθρωπος. Κρατῶ εἰς βάρος σου μυρίας φωτογραφίας καὶ σὲ βλέπω κτῆνος - θηρίο. Μὴ ταράσσεσαι παρακαλῶ. Ἂς δοῦμε τυχαίως μίαν σου φωτογραφίαν ― Χθὲς ἐπέστρεφες εἰς τὸ σπίτι. Ἤσουν τρομερὰ ὠργισμένος, διότι ἔχασες 500 χιλιάδες εἰς τὸ χαρτοπαίγνιον. Καὶ μπῆκες εἰς τὸ σπίτι ὄχι ὡς ἄνθρωπος ἀλλ᾿ ὡς θηρίον. Βλαστημοῦσες τὸν Θεόν σου, ἔδερνες τὴν δυστυχισμένην σου τὴν γυναῖκα, ἔδιωχνες τὰ παιδιά σου, ἀνεστάτωνες ὅλην τὴν γειτονιάν σου. Σὲ εἶδα καὶ φοβήθηκα καὶ ἐρώτησα:

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (43)

 Ἡ κακία τοῦ δεσπότη μετετράπη σὲ εὐεργεσία
Ὁ Θεὸς ὅμως ἐνήργησε μὲ ἀγάπη καὶ στὸν π. Αὐγουστῖνο. Τὴν κακία τοῦ δεσπότη, ποὺ ἔμενε ἀνυποχώρητος στὶς παρακλήσεις τοῦ Φλωρινιώτικου λαοῦ καὶ τῶν κρατικῶν φορέων, τὴν μετέτρεψε σὲ εὐεργεσία γιὰ τὸν π. Αὐγουστῖνο. Xωρὶς νὰ τὸ καταλάβει ἔγινε ὄργανο τῆς θείας Πρόνοιας, καὶ τὸν ἔσωσε ἀπὸ τὸν ἀπαγχονισμὸ τῶν Γερμανῶν!
Βέρροια
Οἱ ἀποσπάσεις τοῦ γενναίου ἱεροκήρυκα τῆς κατοχῆς ἔρχονται ἡ μία πάνω στὴν ἄλλη. Ὥσπου νὰ ἀρχίση τὴν ἐργασία στὴ μία πόλι, τὸν ἀποσποῦν στὴν ἄλλη, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ἐργάζεται μὲ τὸν ἴδιο ζῆλο.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (42)

Τρίτη καταγγελία
Ὁ δεσπότης βλέπει ὅτι δὲν ἔγινε τίποτα μὲ τὸν πρῶτο ἐπιθεωρητὴ καὶ ἡ Πολεμίδα βρίσκεται ἀκόμα στὴν πόλι, δὲν τολμᾷ ὅμως νὰ διαμαρτυρηθῇ γιὰ τὴν ἀπραξία του, τὴ στιγμὴ ποὺ τὸν εἶχε βεβαιώσει γιὰ τὴν τιμωρία τῆς δασκάλας.
Ἔρχεται δεύτερος ἐπιθεωρητής, ὁ κ. Δελαπόρτας. Αὐτὸς ἦταν καὶ παλαιότερα στὴ Φλώρινα, ἀλλὰ πῆγε γιὰ μετεκπαίδευσι 3,5 χρόνια καὶ ἐπέστρεψε. Ἤξερε ἀπὸ παλαιότερα τὴν ἀδελφὴ Πολεμίδα καὶ τὴν ἐκτιμοῦσε ἰδιαίτερα καὶ αὐτὸς καὶ ἡ σύζυγός του, ποὺ ἦταν νηπιαγωγός. Μόλις μαθαίνει τὴν ἔλευσι τοῦ νέου ἐπιθεωρητοῦ, ἔρχεται ὁ δεσπότης. Τὸν βρίσκει καὶ λέει τὰ ἴδια λόγια, ποὺ εἶπε καὶ στὸν πρῶτο. Αὐτὸς τὸν ἀκούει καὶ δὲν τοῦ λέει τίποτα γιὰ τὴν γνωριμία του μὲ τὴ δασκάλα ποὺ κατηγορεῖ. Σκέπτεται: Μήπως κάτι ἄλλαξε στὰ 3,5 χρόνια τῆς ἀπουσίας του;

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (41)

 Καὶ πάλι ὁ Θεὸς ἐπεμβαίνει

Τώρα ἡ ἐπέμβασι τοῦ Θεοῦ ἔρχεται ἀπὸ τὸ γραμματέα τοῦ δεσπότη, ποὺ ἄκουσε τὴ συζήτησι.
Τὴν ἄλλη μέρα, τὸ πρωί, πάει στὸν ἐπιθεωρητὴ καὶ τοῦ λέει· -Χθὲς ὁ δεσπότης κατηγόρησε μιὰ δασκάλα, ποὺ προσφέρει μεγάλο ἔργο στὴν πόλι. Μὲ μιὰ μεγάλη ὁμάδα κοριτσιῶν πηγαίνει φαγητὸ σὲ φτωχοὺς καὶ ἀρρώστους· κάνει ἔργο, ποὺ δὲν τὸ κάνει ἡ Μητρόπολι. Καὶ παραξενεμένος ὁ ἐπιθεωρητής, ποὺ ἄκουγε αὐτά τὰ λόγια ἀπὸ τὸν συνοδὸ τοῦ δεσπότη, τὸν ρωτᾶ·
-Γιατί ὁ δεσπότης τὴν εἶπε αἱρετική; Καὶ ἐκεῖνος ἀπάντησε·

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (40)

Δεύτερη καταγγελία

Φεύγουν οἱ Γερμανοί, ἡ χώρα προσπαθεῖ νὰ ἐπουλώσῃ τὶς πληγές της. Τὸ κράτος κτίζει σχολεῖα.
Ὁ δεσπότης Βασίλειος μαζὶ μὲ τοὺς ἄρχοντες τοῦ τόπου εἶνε καλεσμένος σὲ κάποιο χωριό, γιὰ νὰ βάλουν θεμέλιο λίθο γιὰ τὸ δημοτικὸ σχολεῖο. Θ᾽ ἀκολουθήσῃ τραπέζι. Οἱ κάτοικοι ἔχουν ἑτοιμάσει σοῦβλες, γιὰ νὰ περιποιηθοῦν τοὺς ἐκλεκτοὺς καλεσμένους.
Ὁ δεσπότης παίρνει μαζί του γιὰ συνοδεία τὸν γραμματέα τῆς Μητροπόλεως Ἰωάννης Μποῦτσικο, τὸν σύζυγο τῆς Εὐθυμίας. Στὸ τραπέζι ὁ δεσπότης κάθεται δίπλα στὸν ἐπιθεωρητή. Ἀνοίγει συζήτησι μαζί του καὶ μπαίνει κατ᾽εὐθεῖαν στὸ θέμα του.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (39)

Ὁ Θεὸς ἐπεμβαίνει καὶ σῴζει τὶς 3 ἀδελφὲς ποὺ μπῆκαν στὸ
στόχαστρο τοῦ Βασιλείου

Ὅταν ἔφυγε ὁ δεσπότης, πῆρε τὸ λόγο ὁ διερμηνέας του Ἀνέστης Xάρης καὶ τοῦ εἶπε: Μὴ ταράζεστε· τὰ κορίτσια αὐτά, ποὺ κατηγόρησε ὁ δεσπότης, μένουν δίπλα στὸ σπίτι μου καὶ τὰ γνωρίζω πολὺ καλά. Mαγειρεύουν μαζὶ μὲ ἄλλες κοπέλλες καὶ πᾶνε τὸ φαγητὸ στὰ σπίτια τῶν γερόντων, τῶν ἀρρώστων. Bάζω ἐγγύησι τὸν ἑαυτό μου. Πρῶτα θὰ σκοτώσῃς ἐμένα καὶ μετὰ αὐτά. Ἐξήγησε στὸν φρούραρχο, γιατί ὁ δεσπότης τὰ κατηγόρησε καὶ γιὰ τὸ μῖσος ποὺ ἔχει στὸν πνευματικὸ πατέρα τῶν κοριτσιῶν. Ἠρέμησε ὁ Γερμανός, πίστεψε στὰ λόγια τοῦ διερμηνέα του καὶ δὲν ἔκανε κακὸ στὶς κοπέλλες. 

Βιβλίο: «ΑΠΟ ΤΟ ΦAKEΛΟ ΤΗΣ AΣΦAΛEIAΣ» 1942-1943 (του ἱεροκήρυκα τῆς Κατοχῆς π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου στη Φλωρινα).

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (38)

 Ὁ ἐπίσκοπος Βασίλειος καταδότης τῶν Γερμανῶν!!!

Τὰ βέλη διαλύονται
Τὰ πυρὰ τοῦ ἐπισκόπου Φλωρίνης Βασιλείου μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσι τοῦ ἱεροκήρυκα στρέφονται στὰ δραστήρια ἐκεῖνα μέλη τῆς ἀδελφότητος ποὺ ἔμειναν πιστὰ στὸν πνευματικό τους πατέρα καὶ ἔγιναν ἄγγελοι παρηγοριᾶς καὶ ἐλπίδος στὴν πόλι τῆς Φλωρίνης.
Πρῶτος στόχος οἱ τρεῖς ἀδελφές: ἡ Πολεμίδα, ἡ Δωροθέα καὶ ἡ Εὐαγγελία Ρεσναλῆ.
Ὁ ἐπίσκοπος Φλωρίνης Βασίλειος πάει στὸν Γερμανὸ διοικητὴ καὶ τοῦ λέει:

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (37)

 Ἡ ἀγάπη τοῦ Φλωρινιώτικου λαοῦ
καὶ ἡ αὐτοθυσία τῶν κοριτσιῶν

Ὁ λαὸς τῆς Φλώρινας, ποὺ γνώρισε τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὸν π. Αὐγουστῖνο, εἶχε μεγάλη ἐμπιστοσύνη στὶς κοπέλλες καὶ τὶς βοηθοῦσε στὸ κοινωνικὸ ἔργο. Εἶχαν πολλοὺς συνδρομητὰς στὰ συσσίτια, οἱ ὁποῖοι βοηθοῦσαν εἴτε σὲ εἶδος εἴτε σὲ χρήματα. Ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι τοὺς ἔδιναν κάθε μῆνα ὅ,τι μποροῦσαν. Ἡ Πρόνοια ἀπέκτησε τὸν πιὸ καλὸ σύμμαχο. Ἔστελνε τοὺς φτωχοὺς γιὰ φαγητὸ στὰ συσσίτια τῶν κοριτσιῶν.
Κάποια μέρα τὶς κάλεσαν νὰ πάρουν κάποια γίδια, ποὺ κατασχέθηκαν στὰ σύνορα καὶ ἦταν πολὺ καχεκτικά. Τὰ μετέφεραν στὸ σφαγεῖο ἀγκαλιά, γιατὶ φοβήθηκαν μήπως στὸ ψοφήσουν.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (36)

 Ὁ π. Αὐγουστινος ἔφυγε ἀπὸ τὴ Φλώρινα

Ὁ π. Aὐγουστῖνος ἔφυγε, ἀλλὰ τὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ συνεχίστηκε στὴ Φλώρινα. Ἡ Εὐαγγελία Pεσναλῆ μιλᾶ γιὰ τὰ συσσίτια ποὺ γίνονταν στὴ Φλώρινα, μὲ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησι τοῦ π. Aὐγουστίνου: «Kάναμε συσσίτια, 800 πιάτα ἡμερησίως στοὺς πτωχοὺς καὶ πηγαίναμε τὸ φαγητὸ στὰ σπίτια των. Ἤμασταν μιὰ μεγάλη ὁμάδα κοριτσιῶν, ποὺ ἀργότερα ἀποτελέσαμε τὸν Ὀρθόδοξο Xριστιανικὸ Σύλλογο τῆς “ Ἀγάπης’’ ποὺ βρίσκεται σὲ δραστηριότητα μέχρι σήμερα».
Ἡ δασκάλα Δόμνα Λαζαρίδου, λέει: «Ὁ κόσμος μᾶς περιέβαλλε μὲ μεγάλη ἀγάπη. Mᾶς εἶχε τόσο ἐμπιστοσύνη, ποὺ ἔβαζε τὰ χρήματα στὰ χέρια μας, λέγοντας· Πάρτε τα αὐτὰ γιὰ τοὺς φτωχούς.
Πηγαίναμε τὸ φαγητὸ καὶ στὰ σπίτια τῶν γερόντων καὶ τῶν ἀρρώστων».

Βιβλίο: «ΑΠΟ ΤΟ ΦAKEΛΟ ΤΗΣ AΣΦAΛEIAΣ» 1942-1943 (του ἱεροκήρυκα τῆς Κατοχῆς π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου στη Φλωρινα).

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (35)

 ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ 32 ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΑ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Ἐκ Φλωρίνης ἀρ. 282 ἡμερ. 7/4/1943

Ἐπιθεωρητὴν Νομαρχιῶν
Θεσσαλονίκη
Παρακαλοῦμεν μεριμνήσητε δι' ἐπάνοδον ἐνταῦθα Αὐγουστίνου Καντιώτου λόγῳ Θρησκευτικῆς ἀνάγκης.

Δημόσιοι Ὑπάλληλοι

Καρφῆς Μωραΐτης, ἕπονται τριάκοντα δύο ὑπογραφαί.

Ἀκριβὲς ἀντίγραφον
Ἐν Θεσ/νίκῃ τῇ 13/4/1943
Η ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΝΟΜΑΡΧΙΩΝ

Βιβλίο: «ΑΠΟ ΤΟ ΦAKEΛΟ ΤΗΣ AΣΦAΛEIAΣ» 1942-1943 (του ἱεροκήρυκα τῆς Κατοχῆς π. Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου στη Φλωρινα).

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μὲ τὴ δρᾶσι τοῦ ἱεροκήρυκα π. Αὐγουστίνου Καντιώτου τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1942-46) στὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (34)

 ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Ἐκ Φλωρίνης ἀριθ. 254, ἡμερ. 5/4/43
Ἐπιθεωρητὴν Νομαρχιῶν
Γενικῆς Διοικήσεως Μακεδονίας
Θεσσαλονίκην
Παρακαλοῦμεν ἐνεργήσατε ἐγκριθῇ συνέχισις ἀποσπάσεως ἱεροκήρυκος Αὐγουστίνου Καντιώτου τοὐλάχιστον ἐπὶ τρίμηνον. Μέγιστον ἔγκλημα ἐγκατάλειψις κατηχητικῶν σχολείων διαπαιδαγωγούντων θρησκευτικῶς νεολαίαν καὶ λαϊκῶν κηρυγμάτων, ἅτινα [ἀπὸ τῆς] ἀπελευθερώσεως διὰ πρώτην φορὰν ἱδρύονται, ὡς καὶ διακοπὴ τῆς ἐξομολογήσεως εἰσαχθείσης τὸ πρῶτον [εἰς τὴν] πόλιν μας.-