14. ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
«Ω μεν έδωκε πέντε τάλαντα, ω δε δύο, ω δε εν, εκάστω κατά την ιδίαν δύναμιν» (Ματθ. 25, 15)
Ο αντικείμενος δεν σταματά ποτέ το σφυροκόπημα της ψυχής με τα βέλη του. Με τους λογισμούς. Είπαμε. Νύχτα και μέρα. Χωρίς καμιά ανάπαυλα. Χωρίς, σχεδόν, καμιά ανακωχή. Και στις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μας, θα μας προσβάλει με κάποιο λογισμό. Κι αυτό, για να μειώσει την ειρήνη και τη χαρά ή οποιοδήποτε άλλο ωραίο αίσθημα νιώθουμε εκείνη τη στιγμή.
Ένας λογισμός, τον οποίο χρησιμοποιεί για να πετύχει αυτόν τον στόχο του, είναι ο λογισμός της μειονεκτικότητας. Είναι δεινός ο λογισμός αυτός. Κι αυτό, γιατί αν η ψυχή τον δεχθεί, μπορεί να περιπέσει σε ηθικό μαρασμό. Να αχρηστευθεί.
Αλλά ας αναφέρουμε παραδείγματα υποβολής εκ μέρους του αντικειμένου λογισμών μειονεκτικότητας, που μπορούν να αχρηστεύσουν εντελώς τις δυνάμεις της ψυχής που σφυροκοπείται:
* Δεν είσαι δραστήρια.
Να ένας λογισμός μειονεκτικότητας. Και το ψιθυρίζει αυτό διαρκώς, ενώ συγχρόνως φέρνει στη σκέψη άλλες ψυχές, τις οποίες παρουσιάζει να έχουν καταπληκτική, άφθαστη δραστηριότητα. Και κάνει, με τα παραδείγματα αυτά, το σφυροκόπημά του πιο οδυνηρό και πιο αποτελεσματικό. Γιατί, αν η ψυχή δεχθεί αυτόν τον λογισμό, τότε νιώθει φοβερά μειωμένη. Χάνει κάθε διάθεση για οποιαδήποτε ενέργεια και δραστηριότητα.
* Δεν είσαι έξυπνη.
Άλλος λογισμός αυτός του αντικειμένου, για να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα. Να κάνει την ψυχή κομπλεξική. Να την κάνει να νιώθει κατώτερη απ’ όλους. Και ανίκανη για οτιδήποτε. Γιατί ο πανούργος ψιθυριστής κι εδώ, όπως στην παραπάνω περίπτωση, ψιθυρίζει πολλά ονόματα συνανθρώπων, που διακρίνονται για την εξυπνάδα τους είτε στα γράμματα είτε στην τέχνη είτε στο εμπόριο είτε σε οποιονδήποτε άλλο τομέα της ζωής. Και ψιθυρίζει ονόματα γνωστά, από το άμεσο περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει η ψυχή. Και το κάνει αυτό, γιατί έτσι παραλύει ευκολότερα και αποτελεσματικότερα όλες τις δυνάμεις της και την κάνει να μη καταβάλει καμιά προσπάθεια να ακονίσει το μυαλό της.
*Δεν είσαι πλούσια.
Ψιθυρίζει κι αυτόν το λογισμό ο αντικείμενος στην ψυχή. Κι ασφαλώς δεν είναι όλοι οι άνθρωποι πλούσιοι. Δεν έχουν όλες τις ανέσεις, που έχουν κάποιοι άλλοι. Δεν έχουν ακίνητα και κινητά υλικά αγαθά, όσα έχουν οι άλλοι. Όταν μια ψυχή δεχθεί
Πρόσεχε τις παγίδες (Από το ομώνυμο βιβλίου του Αρχιμ. Γερβασίου Ιωαν. Ραπτοπούλου)
