Τὸ 1908, μιὰ θανατηφόρα ἐπιδημία (πιθανῶς χολέρας ἢ τύφου) ξέσπασε στὸ Ἅγιον Ὅρος, ἀπειλῶντας τοὺς Μοναχούς.
Οἱ Μοναχοὶ ζήτησαν νὰ μεταφερθεῖ ἡ Τιμία Κάρα τοῦ Ἁγίου ἀπὸ τὴν Μονὴ Ἁγίου Στεφάνου τῶν Μετεώρων. Μόλις τὸ ἱερὸ λείψανο ἔφτασε στὸ Πρωτάτο (τὸν κεντρικὸ ναό τῶν Καρεῶν), τελέστηκε ὁλόκληρη ἀγρυπνία. Ἡ ἀσθένεια ἐξαφανίστηκε ἀμέσως.
Ἀπὸ τότε, ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος εἶναι ὁ μόνος Ἅγιος (μαζὶ μὲ τὴν Παναγία) γιὰ τὸν ὁποῖο γίνεται κοινὴ ἀγρυπνία ἀπὸ ὅλες τὶς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους κάθε χρόνο.
Ἡ βασικὴ πηγὴ γιὰ τὸ συγκεκριμένο γεγονὸς καὶ τὴ θαυματουργὴ δράση τοῦ Ἁγίου στὸ Ἅγιον Ὅρος εἶναι τὸ βιβλίο «Τὸ Συναξάρι τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους», τὸ ὁποῖο ἔχει συγγράψει ἡ Μοναχὴ Θεοτέκνη, ἀδελφὴ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Στεφάνου Μετεώρων (ὅπου καὶ φυλάσσεται ἡ Τίμια Κάρα τοῦ Ἁγίου. Τὸ περιστατικὸ τοῦ 1908 περιγράφεται στὶς σελίδες 136-137 τοῦ ἐν λόγῳ συγγράμματος.
Σύμφωνα μὲ τὸ μαρτύριό του, λίγο πρὶν παραδώσει τὸ πνεῦμα, ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος προσευχήθηκε στὸν Θεὸ καὶ ζήτησε μιὰ χάρη:
«Ὅπου βρίσκεται μέρος τῶν λειψάνων μου καὶ ὅπου τιμᾶται ἡ μνήμη μου, νὰ μὴν πλησιάζει πεῖνα, πανούκλα ἢ ἄλλη λοιμώδης νόσος».
Ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς προσευχῆς, θεωρεῖται ὁ κατ' ἐξοχὴν προστάτης ἐνάντια σὲ πανδημίες καὶ μεταδοτικὲς ἀσθένειες.
Οἱ Μοναχοὶ ζήτησαν νὰ μεταφερθεῖ ἡ Τιμία Κάρα τοῦ Ἁγίου ἀπὸ τὴν Μονὴ Ἁγίου Στεφάνου τῶν Μετεώρων. Μόλις τὸ ἱερὸ λείψανο ἔφτασε στὸ Πρωτάτο (τὸν κεντρικὸ ναό τῶν Καρεῶν), τελέστηκε ὁλόκληρη ἀγρυπνία. Ἡ ἀσθένεια ἐξαφανίστηκε ἀμέσως.
Ἀπὸ τότε, ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος εἶναι ὁ μόνος Ἅγιος (μαζὶ μὲ τὴν Παναγία) γιὰ τὸν ὁποῖο γίνεται κοινὴ ἀγρυπνία ἀπὸ ὅλες τὶς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους κάθε χρόνο.
Ἡ βασικὴ πηγὴ γιὰ τὸ συγκεκριμένο γεγονὸς καὶ τὴ θαυματουργὴ δράση τοῦ Ἁγίου στὸ Ἅγιον Ὅρος εἶναι τὸ βιβλίο «Τὸ Συναξάρι τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους», τὸ ὁποῖο ἔχει συγγράψει ἡ Μοναχὴ Θεοτέκνη, ἀδελφὴ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Στεφάνου Μετεώρων (ὅπου καὶ φυλάσσεται ἡ Τίμια Κάρα τοῦ Ἁγίου. Τὸ περιστατικὸ τοῦ 1908 περιγράφεται στὶς σελίδες 136-137 τοῦ ἐν λόγῳ συγγράμματος.
Σύμφωνα μὲ τὸ μαρτύριό του, λίγο πρὶν παραδώσει τὸ πνεῦμα, ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος προσευχήθηκε στὸν Θεὸ καὶ ζήτησε μιὰ χάρη:
«Ὅπου βρίσκεται μέρος τῶν λειψάνων μου καὶ ὅπου τιμᾶται ἡ μνήμη μου, νὰ μὴν πλησιάζει πεῖνα, πανούκλα ἢ ἄλλη λοιμώδης νόσος».
Ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς προσευχῆς, θεωρεῖται ὁ κατ' ἐξοχὴν προστάτης ἐνάντια σὲ πανδημίες καὶ μεταδοτικὲς ἀσθένειες.
