«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ὀνομάζομαι Yav Kasongo.
Πρίν εἰσέλθω στήν ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας, ἤμουν μουσουλμᾶνος. Ἐκεῖ στόν Ἰσλαμισμό μᾶς ἐδίδασκαν ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι Υἱός τοῦ Θεοῦ, οὔτε Σωτήρ τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλά κοντά στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διδάχθηκα ὅτι εἶπε ὁ Χριστός: "Αὐτός πού εἶδε ἐμένα, εἶδε τόν Πατέρα μου". Ἔτσι, ἀπεφάσισα νά μπῶ στήν ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας. Στήν περίοδο πού ἄκουγα τά μαθήματα τῆς κατηχήσεως, αἰσθάνθηκα ψυχική ἐλευθερία, διότι ἄρχισα νά ζῶ τήν ζωή πού γιά πάντα εἶχα χάσει.
Πρίν βαπτισθῶ ἐφοβόμουν καί ἐντρεπόμουν, λόγῳ τῶν πολλῶν ἀνθρώπων πού ἐστέκοντο γύρω ἀπό τό Βαπτιστήριο. Ὅταν ἦλθε ἡ σειρά μου γιά νά μπῶ στό νερό, ἔφυγαν ὁ φόβος καί ἡ ντροπή. Βγαίνοντας ἔξω ἀπό τό ἁγιασμένο νερό, αἰσθάνθηκα μεγάλη χαρά καί ἐλαφρότητα στό σῶμα μου καί στήν ψυχή μου. Αἰσθανόμουν ὅτι εἶχα ἕνα μεγάλο φορτίο, τό ὁποῖο κἄπου τό ἐναπέθεσα καί ἔκτοτε ἐλευθερώθηκα.
Ἀπό τότε πού βαπτίσθηκα ζῶ μέ μία ζωή, πού ἐπιθυμῶ νά κατευθύνεται ἀπό τόν Θεό. Κάθε κακός λογισμός μέ ἐνοχλεῖ ἀλλά δέν ἠμπορῶ νά κάνω ἁμαρτία ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, διότι νοιώθω παντοῦ καί πάντοτε τήν παρουσία Του.
Ὀνομάζομαι Yav Muzinga.
Ἡ ἡμέρα πού βαπτίσθηκα, 13 Ἰουλίου 2002, ἦταν ἡ ἑπόμενη ἐκείνης τῆς ἡμέρας, ὅπου ἐδώσαμε ἐξετάσεις γιά νά εἰσαχθοῦμε στό πανεπιστήμιο τῆς γεωπονικῆς σχολῆς. Ἡ ἡμέρα πού βαπτίσθηκα θά παραμείνει ἡ πιό σημαντική καί θαυμαστή ἡμέρα τῆς ζωῆς μου. Ἐπῆρα τό ὄνομα Ἠλίας. Ὅταν βγῆκα ἔξω ἀπό τό νερό τοῦ βαπτίσματος, αἰσθάνθηκα μεγάλη χαρά στήν καρδιά μου καί σ᾿ ὅλη τήν ὕπαρξί μου. Αἰσθάνθηκα ὅτι ἔγινε ἐκείνη τήν ἡμέρα μιά ριζική ἀλλαγή μέσα μου. Ἐκείνη τήν ἡμέρα αὐθόρμητα ἀνέβαινε ἡ προσευχή μου στόν Θεό μας, τόν Ἰησοῦ Χριστό. Ἤθελα νά Τόν εὐχαριστήσω, ἄν ἦταν δυνατόν νά Τόν ἀγκαλιάσω, νά κλάψω μπροστά Του, διότι μοῦ ἔβγαλε μέσα ἀπό τήν καρδιά μου ὅλα τά βάσανα, τίς στενοχώριες καί τίς ἁμαρτίες μου.
Εὐχαριστῶ τόν Κύριό μου, διότι μέ ἔφερε δωρεάν στόν δρόμο τῆς σωτηρίας. Τόν δοξολογῶ, διότι μέ ἀξίωσε νά βαδίζω τήν ὁδό τῶν Ἁγίων Του. Ἄς εἶναι πάντοτε δοξασμένο τό Ὄνομά Του. Ἀμήν.
Ὀνομάζομαι Rafael Ilunga
Πρίν βαπτισθῶ, δέν εἶχα εἰρήνη μέσα στήν ψυχή μου. Γιατί; Εἶχα ἀκόμη ἀμφιβολίες γιά τήν μία Πίστι τοῦ Χριστοῦ. Παρηκολούθησα τά μαθήματα κατηχήσεως, ἐδιάβασα καί βιβλία, ἀλλά ἀκολουθοῦσα τούς ἄλλους φίλους μου, συγκατηχουμένους μου, χωρίς νά τούς λέγω τίς ἐπιφυλάξεις μου. Ἐκκλησίες ὑπάρχουν πολλές γύρω μου καί πῶς νά ξέρω ὅτι αὐτή ἡ Ὀρθόδοξη εἶναι ἡ μόνη καί ἀληθινή;
Οἱ φίλοι μου μέ βοήθησαν νά διώξω τίς ψυχικές μου ἀντιρρήσεις καί ἀπεφάσισα νά βαπτισθῶ. Ἔλαβα τό ὄνομα Μιχαήλ. Ὅταν βγῆκα ἀπό τό Βαπτιστήριο, αἰσθάνθηκα μεγάλη χαρά μέσα μου καί πολλή ἀγάπη. Ἐπίστευσα ὅτι τό Ἅγιο Πνεῦμα, πού μπῆκε μέσα μου καί μέ καθάρισε ἀπό κάθε ἁμαρτία, θά μέ ὁδηγήσει καί στήν σωτηρία. Ἔζησα τήν ἀληθινή ζωή καί τήν ἀληθινή Ἐκκλησία μετά τό Βάπτισμά μου. Βρῆκα τόν Χριστό στήν καρδιά μου, ὁ Ὁποῖος μοῦ ἔφερε τήν ζωή τῆς ἐλευθερίας καί τήν εἰρήνης.
Μετά τήν βάπτισί μου, δέν ἔβλεπα ἄνθρωπο μπροστά μου ἀπό τήν ἄφθονη Χάρι τοῦ ἁγίου Πνεύματος πού μέ εἶχε περιλούσει. Αὐτή ἡ κατάστασις κράτησε ἕξι ἡμέρες.
Ὅταν κοινώνησα τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, αἰσθάνθηκα τήν δύναμι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα μου. Αἰσθάνθηκα ὅτι ἐνδύθηκα τόν Χριστό, ὅπως λέγει ὁ ὕμνος: "Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε".
Πιστεύω πλέον στόν ἕνα Θεό, στήν Μία Ἐκκλησία, στήν ἀνάστασι τῶν νεκρῶν καί στήν αἰώνιο ζωή. Ἀμήν.
Ὀνομάζομαι Kilolo Kiyambakulu
Ἀκολουθοῦσα μέχρι τώρα τήν Λουθηρανική "ἐκκλησία" μαζί μέ τούς γονεῖς μου. Ὅμως ἐπιθυμοῦσα νά προσεύχωμαι, χωρίς ν'ἀκολουθῶ καμμία ἐκκλησία. Ἡ καρδιά μου στράφηκε στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅταν μπῆκα στό οἰκοτροφεῖο τῶν ἀποφοίτων τῆς σχολῆς τῆς Ἱεραποστολῆς. Ἐδιάβασα βιβλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πού μᾶς ἔδινε συνεχῶς ὁ π. Δ. Τέλος ἀπεφάσισα νά βαπτιστῶ ὀρθόδοξος Χριστιανός μαζί μέ τ᾿ ἄλλα 12 παιδιά, συμμαθητές μου.
Μετά τό Βάπτισμα, αὐτό πού ἔζησα δέν τό ἔχω ζήσει ποτέ στήν ζωή μου. Αἰσθάνθηκα μεγάλη χαρά. Κάθε στενοχώρια ἔφυγε ἀπό τήν καρδιά μου. Αἰσθάνομαι τώρα ὅτι εἶμαι ἀληθινά ἐλεύθερος. Τώρα μπῆκα ἀληθινά στήν οἰκογένεια τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μας. Ζητῶ τώρα τήν εὐλογία τοῦ Χριστοῦ νά μένει πάντα μαζί μου καί νά μέ φυλάγει ὅλες τίς ἡμέρες τῆς ζωῆς μου, γιά νά δουλέψω γιά τόν Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἶναι ὁ Σωτήρας μας.
Τώρα θά ὁμολογήσω σ'ὅλους τούς νέους, γνωστούς καί φίλους μου, πού εἶναι ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία μας, τί μεγαλεῖα αἰσθάνθηκα γιά νά μποῦν κι αὐτοί μέσα στήν οἰκογένεια τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ, πού εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
Ἔλαβα τό ὄνομα Δημήτριος.
Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης.
Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
