Διατί ὁ πλανήτης μας ὁδηγεῖται κατὰ κρημνῶν;
Διαβάζουμε, ἐκπληττόμενοι σφόδρα:
-«Μὲ τὴν ἐγκλογὴ τοῦ Ρόναλντ Ρήγκαν στὴ θέση τοῦ προέδρου τῶν ΗΠΑ (1981-1989) ἡ ἀστρολογία ἀναδείχθηκε πλέον σὲ ἐπίσημο σύμβουλο τοῦ ἡγέτη τῆς ἀμερικανικῆς ὑπερδύναμης! Χάρη στὶς ἀναμνήσεις τοῦ προσωπάρχη τοῦ Λευκοῦ Οἴκου Ντόναλντ Ρήγκαν, ποὺ ἐκδόθηκαν τὸ 1998, γνωρίζουμε σήμερα ὅτι «ὅλες οἱ σημαντικὲς ἀποφάσεις λαμβάνονταν σὲ συνεννόηση μὲ μία γυναίκα στὸ Σὰν Φρατζίσκο, ἡ ὁποία ἔφτιαχνε ὡροσκόπια.
Ἡ σύζυγος τοῦ προέδρου Νάνσι Ρήγκαν, ἤθελε νὰ εἶναι σίγουρη ὅτι τὰ ἀστέρια εἶναι εὐνοϊκὰ γιὰ τὴ συγκεκριμένη ἀπόφαση. Πολὺ γρήγορα ἡ εἴδηση ὅτι τὰ ἄστρα καθορίζουν τὸ πρόγραμμα καὶ τὶς ἐπιλογὲς τοῦ προέδρου ἔγινε πρωτοσέλιδο στὶς ἐφημερίδες καὶ ξέσπασε σκάνδαλο γιὰ τὴν “τσαρίνα”, Νάνσι καὶ τὴ στενή της φίλη ἀστρολόγο Τζόαν Κίγκλι τὸν “θηλυκὸ Ρασπούτιν”, κατὰ τὴν “USA Today”. “Ἂν καὶ δὲν γνώρισα προσωπικὰ αὐτὴ τὴν Ἀστρολόγο”, γράφει ὁ προσωπάρχης “διαπίστωσα ἀμέσως ὅτι ἐπρόκειτο νὰ παίξει τὸν πρῶτο ρόλο στὶς κρίσιμες πολιτικὲς ἀποφάσεις, μόλις εἶδα πάνω στὸ γραφεῖο μου ἕνα ἡμερολόγιο μὲ σημαδεμένες τὶς ἡμερομηνίες. Οἱ ἀριθμοὶ τῶν “καλῶν” ἡμερῶν ἦταν βαμμένοι πράσινοι. Οἱ “κακὲς” ἡμέρες ἦταν κόκκινες καὶ οἱ “ἐνδιάμεσες” κίτρινες. Σύμφωνα μ’ αὐτοὺς τοὺς χρωματισμοὺς ὄφειλα νὰ προγραμματίζω τὴ κινήσεις τοῦ Προέδρου, τὰ ραντεβοὺ καὶ τὶς δημόσιες ἐμφανίσεις του…
Ἡ ἀστρολογικὴ καθήλωσις τοῦ προέδρου Ρήγκαν…
“… Ἡ πρώτη ἐξήγηση ποὺ δόθηκε γι’ αὐτὴ τὴν ἀστρολογικὴ καθήλωση τοῦ τότε ἰσχυρότερου πολιτικοῦ ἀρχηγοῦ σ’ ὅλο τὸν κόσμο στηριζόταν στὸ χολιγουντιανὸ παρελθὸν τοῦ προεδρικοῦ ζεύγους. Ὅπως οἱ περισσότεροι στάρ, ἔτσι καὶ οἱ Ρήγκαν διάβαζαν καθημερινὰ ὡροσκόπια καὶ τηροῦσαν ὅλες τὶς καθημερινὲς προλήψεις τοῦ μέσου Ἀμερικανοῦ. Ἤδη στὴν Αὐτοβιογραφία του, ποὺ κυκλοφόρησε τὸ 1965, ὁ Ρήγκαν ἀποκάλυπτε τὴ στενή τους σχέση μὲ τὴν διάσημη ἀστρολόγο τοῦ Χόλιγουντ, Κάρολ Ράϊτερ: “Κάθε πρωΐ ἡ Νάνσι κι ἐγὼ διαβάζουμε στὴ στήλη της τί ἔχει νὰ πεῖ γιὰ τὰ ἄτομα ποὺ ἀνήκουν στὸ ζώδιό μας».
Ὅμως, μὲ τὴν ἀνάδειξη τῆς Κίγκλι σὲ πανίσχυρο πολιτικὸ σύμβουλο, ἡ ἀστρολογία ξεπέρασε τὰ ὅρια τῆς προσωπικῆς δεισιδαιμονίας καὶ εἰσῆλθε στὸ χῶρο τῶν σημαντικῶν πολιτικῶν ἀποφάσεων πού, ἐντέλει, ἐνδιέφεραν τὸν κόσμον ὁλόκληρο! Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, Μάρλιν Φιτζουότερ, ἐπιβεβαίωσε μὲ τὸν ἐπισημότερο τρόπο τὴν ἐνασχόληση τῆς πρώτης Κυρίας μὲ τὴν ἀστρολογία: “Ἡ ἀστρολογία εἶναι ἕνα μέρος τῆς δραστηριότητά της σὲ σχέση μὲ τὶς ὑποθέσεις τοῦ Κράτους».
Ἦτο καὶ ποινικῶς κολάσιμος!
“… Τὸ ἀστεῖο τῆς ὑπόθεσης, εἶναι ὅτι, ἀπὸ καθαρὰ τυπικὴ ἄποψη, ἡ δραστηριότητα αὐτὴ ἦταν ποινικὰ κολάσιμη, διότι στὸ Σὰν Φραντζίσκο, ὅπου εἶχε τὴν ἕδρα της ἡ δαιμόνια ἀστρολόγος Κίνγκλι, οἱ ἀστρολόγοι καὶ οἱ χαρτορίχτρες ἐδιώκοντο ὡς ἁπλοὶ ἀπαταιῶνες. Πάντως ἡ γραμμὴ Ρήγκαν, παρὰ τὶς ἐπικρίσεις, βρῆκε πολλοὺς μιμητὲς τὴ δεκαετία τοῦ ’80. Ἀνάμεσά τους, ὁ κυβερνήτης τοῦ Ἰλινόϊς, ὁ ὁποῖος ἐπέλεξε μία Παρασκευὴ καὶ 13 γιὰ τὴν ἐπίσημη ἀνάληψη τῶν καθηκόντων του, ἐπειδὴ «ἔτσι ἤθελαν τ’ ἄστρα». Καὶ ὁ συνάδελφός του στὴ Νέα Ὑόρκη παρατηροῦσε μιὰ κρυστάλλινη σφαῖρα, γιὰ να διαγνώσει ἐκλογικὴ νίκη τῶν Δημοκρατικῶν τὸ Νοέμβρη τοῦ 1988…».
Αὐτὰ ὅλα δὲν εἶναι «προνόμιον» τῆς Ἀμερικῆς…
«…Βέβαια δὲν εἶναι ἀποκλειστικὸ προνόμιο τῶν Ἀμερικανῶν ἡ ἀστρολογικὴ καὶ μεντιουμικὴ διαχείριση τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας… Ὁ Χίτλερ, π.χ., ἔκανε συχνὲς ἀναφορὲς στὸ Νοστράδαμο καὶ οἱ βρεττανικὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες ἐπιχείρησαν ἀρκετὲς φορὲς νὰ τὸν παρασύρουν μὲ κατασκευασμένα “προφητικὰ σημάδια”. Τὰ αὐταρχικὰ καθεστῶτα κι ἐκεῖνα ποὺ στηρίζονται σὲ “θεόσταλτους” ἡγέτες εἶναι ἀσφαλῶς, τὰ πιὸ κατάλληλα γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῶν “μάγων Συμβούλων”. Ἡ πιὸ ὀργανωμένη προσπάθεια ἀξιοποίησης τῆς ἀστρολογίας γιὰ πολιτικοὺς λόγους ἔγινε ἀπὸ τὸ ναζιστικὸ καθεστὼς κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου πολέμου…».
Εἰς τὴν Ὁλλανδίαν
«…Ὅμως, καὶ στὸ κέντρο τῆς σύγχρονης Εὐρώπης, στὴν Ὁλλανδία, δὲν ἔλειψε ὁ θηλυκὸς Ρασπούτιν. Ἡ Γκρέετ Χόφμανς “ἔπεισε στὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ ’40, τὴ βασίλισσα Τζουλιάνα, ὅτι μπορεῖ νὰ θεραπεύσει μὲ “θαῦμα”, ἕνα δικό της πρόσωπο, μὲ νόσο ἐκ γενετῆς. Τῆς ὑποσχέθηκε πλήρη θεραπεία μέσα σὲ δύο χρόνια καὶ ἀνέλαβε καθήκοντα πρώτης τῇ τάξει συμβούλου στὴν αὐλή. Ἀπειλήθηκε ἐθνικὴ κρίση καὶ κινητοποιήθηκαν οἱ δυνάμεις τοῦ NATO, φοβούμενες ὅτι κινδυνεύει ἡ συνοχὴ τῆς Συμμαχίας. Τὸ ποτήρι ξεχείλισε, ὅταν ἡ Γκρέετ ζήτησε τρεῖς τρίχες ἀπὸ τὴν οὐρὰ τοῦ ἀλόγου τοῦ συζύγου τῆς Τζουλιάνα. Ὁ πρίγκιψ Μπέρχαρντ ἐξεγέρθηκε καὶ ἀπαίτησε τὴν ἀποπομπὴ τῆς κομπογιαννίτισσας… (πηγή μας γιὰ ὅλα τὰ παραπάνω – περίληψη αὐτῶν – εἶναι ἡ ἐφημερίδα Ἐλευθεροτυπία, ἀκριβῶς Ὁ Ἰὸς τῆς Κυριακῆς, 24-12-1995).
Ὅταν ὁ πρόεδρος Γιέλτσιν (Ρωσία 1991-1999) “μελετοῦσε τὰ ἄστρα”
Διαβάζουμε – καὶ πάλι ἐκπλησσόμενοι – τὰ ὡς ἀκολούθως:
… μία γυναίκα, ἡ διαβόητη “Τζούνα”, ἔχει (εἶχε) βαρύνουσα γνώμη στὶς ἀποφάσεις τοῦ Κρεμλίνου. Τὸ πρῶτο χαρτὶ ποὺ διαβάζει ὁ πρόεδρος Γιέλτσιν ἀπ’ ὅσα τὸν περιμένουν στὸ γραφεῖο του κάθε πρωὶ εἶναι τὸ ἀτομικὸ ὡροσκόπιο, ποὺ συντάσσει ἀνελλιπῶς ὁ προσωπικός του ἀστρολόγος.
Ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Κρεμλίνου ὁ μελετητὴς αὐτὸς τῶν ἄστρων καθοδηγοῦσε τὸν Ρῶσο Πρόεδρο σὲ κάθε του βῆμα καί, ὅπως ἀπεκάλυψε ἡ “Κομσομόλσκαγια Πράβδα”, ὁ Γιέλτσιν βασιζόταν πολὺ στὶς συμβουλές του, πρὶν πάρει ὁποιαδήποτε ἀπόφαση. Ὁ ἀστρολόγος συμβούλευε τὸν Γιέλτσιν γιὰ τὸ ἂν καὶ πότε μποροῦσε νὰ ταξιδέψει ἢ γιὰ τὸν κατάλληλο χρόνο γιὰ τὶς ἐπίσημες ὁμιλίες του καὶ γιὰ τὶς διεθνεῖς συναντήσεις, τὸν καθοδηγοῦσε ἐπίσης σὲ θέματα ὑγείας, ἀλλὰ στὸν τελευταῖο αὐτὸν τομέα οἱ συστάσεις του φαίνεται ὅτι σπάνια εἰσακούοντο – ἰδίως ὅταν συνιστᾶ στὸν Γιέλτσιν ἀποχὴ ἀπὸ τὴ βότκα…
Καί: …Στὸ “τίμ” τῶν παραπολιτικῶν ποὺ διευθύνουν δύο στρατηγοὶ – οἱ Ραγκόζιν καὶ Κορζακόφ – ἀνήκουν ἀρκετὰ ἄτομα ἀκόμη, ποὺ διακηρύσσουν ὅτι ἔχουν μαγικὲς ἤ θεραπευτικὲς ἱκανότητες, ἀπὸ ψυχολόγους κὰ μυστικιστὲς μέχρι μάγους καί, πρὸ πάντων, τὴν περίφημη Εὐγενία Νταβιτασβίλι, χαϊδευτικὰ “Τζούνα”… (πηγὴ αὐτῶν εἶναι ἡ ἐφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ / THE SUNDAY TIMES, 13-2-1945 καθὼς καὶ ὡς δευτερεύουσες πηγὲς τὸ βιβλίο τοῦ VERΝER GERSON “Ὁ Ναζισμὸς μυστικὴ ἑταιρεία”, Ἀθήνα 1979, Piezze Neuville Ὁ ρόλος τῆς Μαγείας στὰ παρασκήνια τῆς Ἱστορίας, Ἐκδόσεις “ΑΣΤΕΡΙ”, Ἀθήνα 1978).
Εἰς τὴν Ἑλλάδα τί σχετικῶς κατὰ καιροὺς γίνεται;
…Ἐπειδὴ ἐδῶ στὴν Πατρίδα μας πολλὰ ποὺ μᾶς ἔρχονται ἀπὸ τὴν Δύση τὰ ἀντιγράφουμε κακεκτύπως, γι’ αὐτὸ καὶ ἔχουν γίνει τὰ περιεργότερα καὶ παραδοξότερα, σχετικῶς ἐδῶ. Ἀναφέρουμε -στὴν τύχη – ὀλίγα ἐξ αὐτῶν.
1. Στὸν πρωθυπουργικὸ θῶκο τῆς Ἑλλάδος ἀνέβηκε -κάποτε – πρόσωπο μὲ τὴν βοήθεια μέντιουμ! Γνωστὸ ὄνομα….
2. Μέχρι πρὶν ἀπὸ μερικὰ χρόνια δημοσιευόταν στὶς ἑλληνικὲς ἐφημερίδες, σχεδὸν καθημερινά, ἡ φωτογραφία προσώπου, φερόμενου ὡς ἀστρολόγου, ὁ ὁποῖος “συμβούλευε” “ὑψηλὸ πρόσωπο” ποὺ “συμβούλευε” μὲ τὴ σειρά του ἄλλον, ὑψηλότατον παράγοντα τῆς δημόσιας ζωῆς στὴν Πατρίδα μας. Βοοῦσαν τότε οἱ ἐφημερίδες…
3. Μὲ πικρὴ ἔκπληξη διαβάσαμε σὲ πνευματιστικὰ συγγράμματα ὅτι ἀκόμη καὶ κορυφαῖοι Ἱεράρχες μας εἶδαν εὐνοϊκὰ τὸν πνευματισμὸ / μεντιουμισμό, παρ’ ὅλο ποὺ ἡ ἀντιχριστιανικὴ αὐτὴ κίνηση ἔχει ἤδη ἀποδοκιμαστεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας. Ἰδοὺ λοιπὸν τί μᾶς ἀποκαλύπτουν οἱ ἴδιοι οἱ πνευματιστὲς γιὰ Ἱεράρχες πνευματιστές. Γράφουν ἀκριβῶς τὰ ἑξῆς:
… Κεφαλὲς τῆς Ἐκκλησίας ἄλλαξαν “στάσιν” καὶ ἔγιναν ἔνθερμοι ὑποστηρικταὶ πνευματοφρόνων Σωματείων [πνευματιστικῶν ὁμίλων].
Εἰς ἔνδειξιν τούτων ἀναφέρομεν τὸν πρώην Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἀντιβασιλέα Δαμασκηνόν, τὸν μεταστάντα Μητροπολίτην Μυτιλήνης Ἰάκωβον, τὸν Μητροπολίτην Ἄρτης Σπυρίδωνα Γκινάκου, τὸν τέως Μητροπολίτην Τρίκης Χερουβεὶμ Ἄννινον, τὸν τέως Μητροπολίτην Χίου Παντελεήμονα καὶ πλείστων ἄλλων ἱερωμένων. Ὑπεράνω ὅλων αὐτῶν ἡ κορυφὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ὁ μεταστὰς Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, ὁ ὁποῖος δι’ ἐπιστολῶν του συγχαίρει πνευματοφρόνως [πνευματιστὲς] συγγραφεῖς…».
Χαρακτηριστικὴ εἶναι [συνεχίζουμε νὰ διαβάζουμε στὸ πνευματιστικὸ / μεντιουμετιστικὸ Σύγγραμμα] ἡ Ἐπιστολή του [τοῦ Ἀθηναγόρα αὐτοῦ] πρὸς τὸν προσφάτως μεταστάντα Συνταγματάρχην Νικόλαον Ἀντωνακέαν, τέως Νομάρχην Ἄρτης καὶ σύμβουλον τῆς Μεταψυχικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν. Συγχαίρει αὐτὸν θερμῶς διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ μεταψυχικοῦ του [πνευματιστικοῦ του] βιβλίου “Αἰθερικοὶ Κόσμοι”, χαρακτηρίζων αὐτὸ ὡς περισπούδαστον ἔργον. Εὔχεται δὲ ἐν αὐτῇ πρός, τὸν «ὕψιστον τὴν συνέχισιν καὶ εὐόδωσιν τῆς τόσον γονίμου ἐργασίας Του…» (πηγὴ αὐτῶν: Ἠλέκτρας Σκριβάνου Βασιλειάδου “πνευμετόφρονα Νάματα Ἑνώσεως Ἐρευνητῶν μεταψυχικῶν φαινομένων “Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος”, Ἔκδοσις Δ΄ (ἀχρονολόγητο) πιθανότατα 1978, σελ. 8).
Ἀλλά, ὢ τῆς Πατριαρχικῆς προδοσίας!
Εἰς τί συνίσταται ἡ «προδοσία» τῆς αὐθεντίας τῆς Ἐκκλησίας μας ἐκ μέρους τοῦ τέκτονα[1] καὶ πνευματιστῆ[2] Πατριάρχη Ἀθηναγόρα; Συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς αὐτὸς τῆς «μητρὸς τῶν Ἐκκλησιῶν» συγχαίρει τὸν συγγραφέα βιβλίου τὸ ὁποῖο – μὲ τὸν Τρόπο του – «ὑβρίζει» ἀναφανδὸν τὴν Ἐκκλησία μας. Ἰδέστε ὀλίγα ἐκ τοῦ «βραβευθέντος» παρὰ τοῦ Ἀθηναγόρα πνευματιστικό βιβλίο. Διαβάζουμε εἰς αὐτὸ μεταξὺ ἄλλων καὶ ταῦτα: «φωτογραφίαι πνευμάτων. Εἰς πνευματιστικὰ πειράματα ἐλήφθησαν φωτογραφίαι πνευμάτων. Ὁ Ἅγιος Βασίλειος παρουσιασθείς εἰς ἀνευρεθεῖσαν παλαιὰν ἐκκλησίαν ἐφωτογραφήθη…»! Ὁ Μέγας Βασίλειος, τάχα!
● “Ἡμέρα Τρίτη” [τῆς Δημιουργίας]. Καὶ ἔτρωγεν ὁ ἰχθὺς φυτὸν καὶ τὸ φυτὸν ἰχθύν”! ἔγραψαν οἱ πνευματιστὲς αὐτοί.
● Ἡμέρα Ἕκτη [τῆς Δημιουργίας – τάχα] Καὶ τὸ πᾶν ἐπληθύνθη καὶ κατέκλεισε τὴν ἐπιφάνειαν: Ἀλλὰ ποίαν ἐπιφάνειαν; Τῆς γῆς μόνον; ΟΧΙ! Τὴν ἐπιφάνειαν τῶν Κόσμων τοῦ ἀπείρου. Ἐκεῖ ποὺ νομίζετε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἴχνος ζωῆς καὶ μορφῶν, ἐκεῖ ὑπάρχει Κόσμος μὴ καταληπτός… Διὰ τὴν ἐρεύνησιν τῶν Κόσμων ἐκείνων ἀπαιτεῖται ἄλλο ἐργαλεῖον. Τὸ ἐργαλεῖον Διάμεσον… [μέντιουμ]!
– “…Ἡ μετάβασις εἰς τοὺς Κόσμους ἐκείνους δὲν εἶναι κατορθωτὴ ἐφ’ ὅλων τῶν πνευματικῶν ὀντοτήτων. «Ὅταν τὸ πνεῦμα ἐξέλθη τοῦ σαρκίου, αἰωρεῖται ἄνωθεν αὐτοῦ… Δύναται δὲ νὰ ἐξέλθη τῆς γηΐνης ἀτμοσφαίρας καὶ νὰ μετάβῆ εἰς Κόσμους ἄλλους = ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.
– Ἐὰν ὅμως τὸ βεβαρυμένον δι’ ἁμαρτιῶν πνεῦμα θελήση νὰ ἐξέλθη καὶ αὐτὸ ὁμοίως, θὰ ἐξέλθη μὲν τοῦ ἀτμοσφαιρικοῦ ἀέρος, ἀλλὰ θὰ καταπέσει εἰς τὸ ἀχανές, ὅπου λόγῳ τοῦ διαρκοῦς στροβιλισμοῦ του, πέριξ τῶν Κόσμων καὶ τῆς μὴ δυνατῆς μεταβάσεώς του εἰς ἀστρικὸν ὄγκον θὰ βασανίζεται = ΚΟΛΑΣΙΣ… Καὶ ἡ ἀποσύνθεσις, ἡ Κόλασις!…”
Ἐν συνεχείᾳ, εἰς τὸ ἴδιο πνευματιστικὸ βιβλίο, τὸ ἐπιβραβευθὲν παρὰ τοῦ πατρ. Ἀθηναγόρα διὰ θερμῆς πρὸς τὸν συγγραφέα του ἐπιστολῆς (ὅπ.π.) διαβάζουμε καὶ ταῦτα, τὰ ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας ἀναγραφόμενα – ὀλίγα μεταξὺ πολλῶν:
– “… Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία, δυστυχῶς, ἔχει παρασυρθῆ τόσον μακρὰν τῶν ἀντικειμενικῶν πνευματικῶν πραγματικοτήτων, ὥστε σήμερον νὰ εὑρίσκεται καθ’ ὁλοκληρίαν ἀποκεκομμένη ἐκ πάσης ἐνσυνειδήτου ἀντικειμενικῆς ἐπαφῆς μετὰ τοῦ πνευματικοῦ Κόσμου…”
— “… Ἀφοῦ οἱ ταγοὶ τῆς Ἐκκλησίας ἔστρεψαν τὰ νῶτα κατὰ τῶν συγχρόνων πνευματικῶν ἐκδηλώσεων [δηλαδὴ τοῦ πνευματισμοῦ/ μεντιουμισμοῦ], οὔτε μηνύματα λαμβάνουν οὔτε ἐκ τοῦ πνευματικοῦ κόσμου, οὔτε ἀντίληψίν τινα σαφῆ δύνανται νὰ ἔχωσι περὶ τῆς μετὰ θάνατον ζωῆς…».
Καί:
«… Εἰς μάτην ἡ σημερινὴ Ἐκκλησία ἐπιδιώκει νὰ ἐκφοβίση τοὺς ἀνθρώπους ὅπως ἀπέχωσι τῆς ἐξερευνήσεως τῆς ἀληθείας, ὁμιλοῦσα περὶ πονηρῶν πνευμάτων καὶ ἀπατηλῶν διαβόλων…» (Πάντα ταῦτα παρετέθησαν ἀπὸ τὸ ἐπαινεθὲν ὑπὸ τοῦ ἄλλοτε Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, πνευματιστικὸ βιβλίο τοῦ Νίκου Α. Ἀντωνακέα, Αἰθερικοὶ Κόσμοι, Ἀθῆναι 1955, καὶ ἀντιστοίχως σελίδες αὐτοῦ 68, 69, 139, 140, 142, 145).
Ὀλίγα ἀκόμη ἀπὸ τὰ βεβήλως βλάσφημα
τοῦ πνευματισμοῦ ἐναντίον θεμελιωδῶν
διδασκαλιῶν τῆς πίστεως ἡμῶν
Σ’ ἕνα κατάπτυστο πνευματιστικὸ βιβλίο ἐκ σελίδων 588 διαβάζουμε, μετὰ τῆς δεούσης βδελυγμίας, τὰ παρακάτω ἐκτάκτως βλάσφημα ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐναντίον τοῦ κεντρικοῦ Προσώπου τῆς Πίστεώς μας, ὡς ἀκολούθως :
– «… Σᾶς παρουσιάσαμε τὸν Χριστόν… Τὸ σῶμα Του βέβαια δὲν ἀνέστη…»
– «… Ἡ ἔννοια Θεάνθρωπος εἶναι τραγελαφική…»
– «… Ἡ μετάνοια τὴν ἑνδεκάτην ὥραν δὲν μᾶς δίνει ἄφεσιν ἁμαρτιῶν…»
– «… Ἡ ἐπιείκεια δὲν εἶναι ἰδιότης τοῦ Θεοῦ…»
– «… Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ δὲν λυτρώνει τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν, ὅπως πιστεύετε…»
Καί:
– «… Εἶναι καιρὸς νὰ τροποποιηθοῦν ἢ καταργηθοῦν τὰ σχετικὰ δόγματα, βάσει τῶν κάτωθι ἐν συντομίᾳ ἐπαναλαμβανομένων ἀποκαλύψεων ἀνωτέρων πνευμάτων…». Ἔτσι:
«… Ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεός. Εἶναι ἀνώτατον πνεῦμα…».
«… Κατ’ ἀκολουθίαν καταπίπτει καὶ τὸ δόγμα τῆς Ἁγ. Τριάδος. Τὰ δύο αὐτὰ δόγματα τῆς διπλῆς φύσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι ἐσφαλμένα…»
«… Δὲν ὑπάρχει δευτέρα παρουσία τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ παγκόσμια κρίση ὑπ’ Αὐτοῦ ζώντων καὶ νεκρῶν…»
«… Ἡ Κόλασις καὶ ὁ Παράδεισος […] εἶναι παραμύθι…»
«… Ἡ σημασία τῆς Ἁγίας Κοινωνίας εἶναι συμβολική. Δὲν γίνεται καμία μετουσίωση τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου εἰς σῶμα καὶ αἷμα τοῦ Χριστοῦ…».
(Πάντα ταῦτα περιέχονται στὸ βιβλίο τοῦ σκληροῦ πνευματιστῆ ὑπὸ τὸν τίτλο Μεταψυχικὴ – ἡ ἐπιστήμη τοῦ πνευματισμοῦ, ὑποστρατήγου ἐ.ἀ. Ἐπαμ. Ἀγησ. Καλογερέα, μεγάλου σχήματος ἐκ σελίδων 588, Copyright 1.1.1961)
Δικό μας σχόλιο;
– Οὐδέν. Τὰ ἐκτάκτως αὐτὰ βέβηλα δὲν σχολιάζονται. Ἀποπτύονται.
Ἕνα ἔμπονο διερώτημα: – Ἀποκόπηκαν, ἄραγε, ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας ὅσοι ἔγραψαν αὐτὰ τὰ βλάσφημα; – Ἔγιναν τουλάχιστον ἐκκλησιαστικὲς ἀνακρίσεις γιὰ τοὺς ἱεράρχες πού ἀναφέρονται οἱ πνευματιστές;
Ἀπάντηση τοῦ Κανδηλανάπτου:
– Μὰ πῶς νὰ γίνουν αὐτὰ ὅταν μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλοτε βασιλιάδες μας φέρονται παρὰ τῶν πνευματιστῶν νὰ “συμβουλεύονταν” μέντιουμ; – Πῶς νὰ γίνουν αὐτὰ ὅταν ἀκόμη καὶ σὲ πρωθυπουργικὸν θῶκον ἀνέβηκε πνευματιστὴς μὲ τὴν βοήθεια μέντιουμ; Ὅταν μεγάλο μέρος τῆς Ἑλληνικῆς ἀριστοκρατίας, ἐπὶ δεκαετίες ὁλόκληρες ἐφέροντο ὡς πνευματιστές; Ὅταν τὰ μέντιουμ “κατέβαζαν” τὸ “πνεῦμα” τοῦ Ἰ. Μεταξᾶ, γιὰ νὰ «βοηθήσει» τὸν δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο, ὅπως οἱ ἴδιοι ἔγραψαν στὰ σχετικὰ περιοδικά τους;
Διαποροῦν ὡστόσο καὶ διερωτῶνται οἱ εὐλαβεῖς χριστιανοί, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, καθηγητὲς πανεπιστημίων καὶ νεωκόροι:
– Μὰ πῶς γίνονται ἐτοῦτα καὶ τ’ ἄλλα, ἐδῶ καὶ παρέκει, εἰς τὰς αὐλάς καὶ τὰς Συνόδους τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, πῶς “περπατοῦν” τὰ στραβὰ καὶ τ’ ἀνάποδα; Γιατί γίνονται;
Ναί. Μὰ ἀπάντηση μονολεκτικὴ ἢ καὶ ὀλιγόλεξη δὲν ὑφίσταται, κατὰ κόσμον. Ὅσοι ὅμως διαβάζουν ἀπὸ χρόνων μακρῶν τὸν Ὀρθόδοξο Τύπο καταλαβαίνουν πολλὰ ἀπ’ ὅσα σχετικῶς γίνονται πέριξ ἡμῶν. Ἰδίως ὅσοι διαβάζουν ἐπιμελῶς τὴν ἴδια τὴν Ἁγία Γραφή, αὐτοὶ ψυχανεμίζονται τὰ περισσότερα ποὺ θὰ ἔλθουν.
Τί, λοιπόν, νὰ πράξουμε, ἐν προκειμένῳ;
— Τὸ “βλέπε”, “ἄκου”, “σιώπα” ἢ
— τὸ βλέπε, ἄκου, μίλα;
Ὁ ἀείμνηστος πατὴρ Μᾶρκος Μανώλης ἔχει δώσει πρὸ πολλοῦ τὴν ἀπάντηση: Νὰ πράξουμε τὸ κατὰ Δύναμιν… Ναί.
Μοναχὸς Ἀβέρκιος
Σημειώσεις:
1. Ἦτο, ναί, μασόνος ὁ Πατρ. Ἀθηναγόρας, σὲ πλεῖστα ὅσα τεκτονικὰ ἔντυπα. 2. Καὶ πνευματιστής, ὑποστηρικτὴς αὐτοῦ, ὁ Πατρ. Ἀθηναγόρας· στὸ πνευματιστικὸ βιβλίο τῆς Ἠλέκτρας Σκριβάνου- Βασιλειάδου «Πνευματοφρόνα Νάματα», σελ. 8 καὶ ἀλλοῦ πολλὲς φορές.
