

Φόβους περί της υποχρεωτικότητας του εμβολίου κατά της covid-19 είχε εκφράσει ήδη μιλώντας στον Focus FM από τις 19/4 ο Νομικός, πρώην Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Κωνσταντίνος Βαθιώτης.
«Δυστυχώς δεν έκανα λάθος, του μελετάω κάθε μέρα εδώ και 20 μήνες. Το πρόβλημα είναι ότι ο ελληνικός λαός είναι ακόμα στον καναπέ του. Αυτός που έγραψε το χθεσινό κείμενο πρέπει να ήταν ή πιωμένος ή να είχε πάθει εγκεφαλικό. Μελετώντας αυτά που είπε πραγματικά δεν το πίστευα αυτά που άκουγα» σημείωσε.
τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.
Τήν περασμένη ἑβδομάδα μελετήσαμε ποιοί εἶναι οἱ Μεβλεβί καί οἱ Μπεκτασί καί γενικά τί εἶναι οἱ Σούφι (δερβίσηδες), -«ἐκλεκτό μέλος» τῶν ὁποίων ἰσχυρίζεται ὅτι ὑπῆρξε ὁ Τάκης Ἀλεξίου μέ τίς δύο ὀργανώσεις του: «Ἑλληνική Ἐπιτροπή Ρούμι» καί «Πανελλήνια Ἱστορική καί Φιλοσοφική Ἑταιρία» (ΠΑΝ.Ι.Φ.Ε.)-, ὅλα τά ἀνωτέρω σέ συσχετισμό μέ τήν συντονισμένη προσπάθεια τῆς Σαηεντολογίας (τότε Κ.Ε.Φ.Ε., Κέντρο Ἐφηρμοσμένης Φιλοσοφίας Ἑλλάδος, 1983-1996) καί τῶν «συμμάχων» της, ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας καί εἰδικά τοῦ τότε Γραμματέως τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν Αἱρέσεων, π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου, κατά τήν περίοδο 1995-2005.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Στη Χώρα της Τήνου πριν από μερικά χρόνια ρωμαιοκαθολικός κληρικός μου είπε ότι ήταν λάθος των Ελλήνων να αρνηθούν να υποταγούν στον Πάπα και να εκδυτικισθούν. Τον ερώτησα: «Δηλαδή να γινόμασταν Βησσαρίωνες;» και με φυσικότητα μου απάντησε: «Ναι, ακριβώς. Άσχημα πέρασε ο Βησσαρίωνας και όσοι Έλληνες τον ακολούθησαν;...».
Θυμήθηκα τα λόγια του παπικού κληρικού διαβάζοντας σε καθημερινή εφημερίδα άρθρο του άγγλου καθηγητού κ. Ρόντρικ Μπίτον. Σε αυτό συνέδεσε τους Έλληνες, που κάνουν το λάθος να αρνούνται να εμβολιασθούν, με τους προγόνους τους, που θεωρεί ότι έκαμαν «λάθος» να αρνηθούν, το 1438-39 να υποχωρήσουν στον Πάπα και να απαρνηθούν την ιδιοπροσωπία τους. Με τον συλλογισμό του ο κ. Μπίτον, ασφαλώς ακουσίως, ηρωοποιεί τους ανεμβολίαστους Έλληνες και εκδηλώνει και αυτός την πεποίθηση ότι ο Ελληνισμός θα σωζόταν από τους Οθωμανούς αν υποτασσόταν στον Πάπα...

Να κλείσουμε τις τηλεοράσεις και να ανοίξουμε ένα βιβλίο...
Να αφήσουμε τα κινητά και να συναντηθούμε στην ανθρώπινη σχέση και επαφή...
Να διαγράψουμε τις σελίδες μας στα κοινωνικά δίκτυα και να ξεγλιστρήσουμε από το κενό και τα αδιέξοδά μας...
Να μη στολίσουμε τα σπίτια και τους δρόμους μας, αλλά τις καρδιές και τη μίζερη ζωή μας...
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Α’ Θεσ. ε’ 9-13, 24-28
9 Ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ὀργήν, ἀλλ᾿ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 10 τοῦ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα εἴτε γρηγορῶμεν εἴτε καθεύδωμεν ἅμα σὺν αὐτῷ ζήσωμεν. 11 Διὸ παρακαλεῖτε ἀλλήλους καὶ οἰκοδομεῖτε εἷς τὸν ἕνα, καθὼς καὶ ποιεῖτε. 12 Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, εἰδέναι τοὺς κοπιῶντας ἐν ὑμῖν καὶ προϊσταμένους ὑμῶν ἐν Κυρίῳ καὶ νουθετοῦντας ὑμᾶς, 13 καὶ ἡγεῖσθαι αὐτοὺς ὑπερεκπερισσοῦ ἐν ἀγάπῃ διὰ τὸ ἔργον αὐτῶν. εἰρηνεύετε ἐν ἑαυτοῖς.
Γράφει ο π. Στέφανος Στεφόπουλος
Τελικά, το ζήσαμε κι αυτό. Την επιβολή, δηλαδή μέτρου τιμωρητικού και εκβιαστικού ενός απάνθρωπου ολοκληρωτικού πρώην “δημοκρατικού” καθεστώτος. Μέτρου κραυγαλέα και οφθαλμοφανώς αντισυνταγματικού, πέρα από κάθε λογική και καθαρά στοχευμένου κατά μεγάλου μέρους του Ελληνικού λαού που κοιμάται ακόμη με τα “τσαρούχια” του.
Βέβαια, οι Συνταγματολόγοι μας, τα δικαστήριά μας, το Συμβούλιο Επικρατείας θα τα “βαπτίσουν” όλα σωστά καμωμένα και σύννομα- όπως πάντα.
Ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου
«Μία θρησκεία μόνο εἶναι (ἀληθινή) ἡ Ὀρθόδοξος Χριστιανική θρησκεία καί τό πνεῦμα αὐτό τό ὀρθόδοξο εἶναι τό ἀληθές. Τά ἄλλα πνεύματα εἶναι πνεύματα πλάνης καί οἱ διδασκαλίες (τους) εἶναι μπερδεμένες… Λοιπόν ἐγώ ἔτσι πιστεύω τά πράγματα. … Ὄχι, δέν παραδέχομαι ὅλες τίς θρησκεῖες. Ὅποιος νά μοῦ πῆ καί ἕνας Ἄγγελος νά ἔρθη νά μοῦ πῆ (ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι τό ἴδιο), “ὄχι θά τοῦ πῶ, λέεις ψέμματα, δέν εἶσαι πνεῦμα ἀγαθόν, εἶσαι πονηρόν καί λέεις αὐτό”. Ἔτσι θά τοῦ πῶ ἐγώ τοῦ Ἀγγέλου, δέν θά τόν πιστέψω.

«Το εμβόλιο ο καθένας δεν το κάνει για να σώσει την κοινωνία, το κάνει για να σώσει τον εαυτό του. Δεν υπάρχει ιατρική πράξη υπέρ του κοινωνικού συνόλου. Η ιατρική πράξη είναι για να σώσω εγώ τον εαυτό μου, να μην αρρωστήσω, να μην νοσήσω βαριά, να μην πεθάνω… Όταν λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ότι το Κράτος, το οποίο ασκεί εξουσία επάνω μας και έχει δικαίωμα να ασκεί εξουσία, δεν αρκείται στην πειθώ και δεν επιτρέπει να αντιπαρατεθούν οι δύο απόψεις έτσι ώστε να καταλάβουμε ότι πράγματι είναι υπέρ μας να κάνουμε το εμβόλιο και ότι έτσι θα διασφαλιστεί η δημόσια υγεία και η ελευθερία μας όπως το λένε, αλλά δαιμονοποιούν την άποψη που εκφράζουνε πάρα πολλοί καταξιωμένοι γιατροί και καθηγητές, παγκόσμια καταξιωμένοι μάλιστα… Όταν η εξουσία χρησιμοποιεί την υπακοή αντί για την πειθώ, τότε ο κόσμος καλά κάνει και αντιδρά. Αυτό είναι το εύλογο και το σωστό. Αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι κακό συμβαίνει για να σου απαγορεύουνε να σκεφτείς και να αποφασίσεις.
Μητρ. Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου (+)
α) Η Ορθόδοξος Εκκλησία δια της Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως τού 867 «κατεδίκασε τας λατινικάς ετεροδιδασκαλίας και καινοτομίας, κατά δε τού Πάπα Νικολάου Α’ και των συμφρονούντων αυτώ και των απεσταλμένων αυτού εις Βουλγαρίαν απήγγειλε καθαίρεσιν, ανάθεμα και αφορισμόν». (I. Καρμίρη, Τα Δογματικά και Συμβολικά Μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, εκδ. β’, τόμ. Α’, σελ. 318).
«Ὑπάρχουν περιστάσεις ποὺ πρέπει κανεὶς νὰ σιωπίσῃ καὶ περιστάσεις ποὺ πρέπει νὰ μιλήσῃ».
(Ἐκκλ. γ΄7)
Ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ ἡ σιγὴ ὠφέλησε περισσότερο ἀπὸ τὰ λόγια, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ λόγια ὠφέλησαν περισσότερο ἀπὸ τὴ σιγή. Γι΄ αὐτὸ καὶ ὁ Σολομὼν, ἐλεγε: «Ὑπάρχουν περιστάσεις ποὺ πρέπει κανεὶς νὰ σιωπίσῃ καὶ περιστάσεις ποὺ πρέπει νὰ μιλήσῃ».
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου
Ο Παπισμός κατά τους Αγ. Πατέρες
To παρακάτω απόσπασμα αποτελεί το προλογικό σημείωμα του βιβλίου «Ὁ Παπισμός κατά τούς Ἁγίους Πατέρες» των εκδόσεων της Ενωμένης Ρωμηοσύνης το οποίο πρόκειται να κυκλοφορηθεί το προσεχές διάστημα. Τις επόμενες ημέρες θα δημοσιευτούν ενδεικτικά μερικά αποσπάσματα από το συγκεκριμένο πόνημα στο οποίο συλλέγονται ρήσεις Αγίων Πατέρων για τον Παπισμό.
Μεγάλη η χαρά της αγιοκατάταξης του Θαυμαστού Γέροντος Πορφυρίου στις 27 Νοεμβρίου του 2013!
Δίκαια αναγορεύτηκε ο Άγιος «Καυσοκαλυβίτης», αφού ξεκίνησε και τελείωσε
τον πνευματικό βίο του στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους. Δεν πρέπει,
όμως, να παραβλέπουμε το γεγονός, ότι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής και
της διακονίας του ήταν στο κέντρο της Ελληνικής πρωτεύουσας, στην καρδιά
της Αθήνας. Υπηρέτησε σαν Ιερέας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, στο
παρεκκλήσιο του Αγίου Γερασίμου του εν Κεφαλληνία, της Πολυκλινικής των
Αθηνών.
Το μίσος του προς όλους, και εξαιρετικώς προς τους ιερείς, δεν είχε όρια. Εκεί που εργαζόταν παραληρούσε μονολογώντας, από πού θα αρχίσει με την παρέα του να σφάζουν τους παππάδες.
Και έλεγε:
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ ΤΟΥ 1821
Τὰ αἴτια τῆς δουλείας καὶ τῆς ἀπελευθέρωσης
Εἰσαγωγικὰ
Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι μία ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία ποὺ ἐκφωνήθηκε ὡς κήρυγμα στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου Θεσσαλονίκης κατὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στὶς 25 Μαρτίου τοῦ 2012, ποὺ συνέπιπτε ἡμέρα Κυριακή. Ἀσχολούμενος αὐτὸν τὸν καιρὸ μὲ τὴν ἔκδοση μικροῦ ἀριθμοῦ ὁμιλιῶν μου (ἑκατὸν πενήντα περίπου), ἀπὸ τὶς πολὺ περισσότερες ποὺ ἐξεφώνησα (γύρω στὶς χίλιες πεντακόσιες) κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐπὶ εἴκοσι τέσσερα ἔτη διακονίας μου στὸν ἐν λόγῳ Ἱερὸ Ναὸ (1993-2017), συνήντησα ὡς δοκίμιο πρὸς διόρθωση καὶ τὴν παρούσα ὁμιλία ποὺ ἀναφέρεται στὰ αἴτια ποὺ προκάλεσαν τὴν ὑποδούλωση στοὺς Τούρκους τὸ 1453 καὶ τὴν ἀποτίναξη τοῦ ζυγοῦ τῆς δουλείας τὸ 1821.
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα συναντιλαμβάνεται ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν· τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν, ἀλλ’ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις· ὁ δὲ ἐρευνῶν τὰς καρδίας οἶδε τί τὸ φρόνημα τοῦ Πνεύματος, ὅτι κατὰ Θεὸν ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἁγίων. (Ρωμ. 8’ 26-27)
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΗ ΠΡΟΣ ΚΛΑΙΡΚΙΟ
ΑΒΡΑΑΜ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
|
Χωρίς αμφιβολία η σύγχρονη εκκλησιαστική γραμματεία βρίσκεται σε περίοδο ακμής. Όμως οι θεολογικές πραγματείες της γενιάς μας δεν έχουν καθόλου ομολογιακό χαρακτήρα. Οι σύγχρονοι εκκλησιαστικοί συγγραφείς διατείνονται, εκφράζουν απόψεις, διαπραγματεύονται θέματα που τα προσεγγίζουν από τη σκοπιά τους, προσπαθούν να ανακαλύψουν νέες δυνατότητες ερμηνείας και κατανοήσεως. Όλα τα βλέπουν σχετικά ή υποκειμενικά, όλα τα θεωρούν συζητήσιμα. Έτσι καλλιεργείται μια αμφιβολία, προς την αλήθεια της αποκαλύψεως και μια αμφισβήτηση προς την ίδια την Εκκλησία. Συνέπεια τού κλονισμού αυτού -που επέφεραν οι «θεολογούντες» αυτονομημένοι- είναι, άλλοι μεν να εγκαταλείψουν την εκκλησιαστική ζωή, και άλλοι να οδηγηθούν στην εφεύρεση μιας αδογμάτιστης θρησκευτικότητος ώστε η Εκκλησία να είναι μόνον ένας χρήσιμος ρυθμιστής της καθημερινής ζωής. Το ποιος είναι -σύμφωνα με την αποκάλυψή Του- ο Θεός, δεν μας απασχολεί καθόλου, γιατί μαζί Του ούτε έχουμε, ούτε σκοπεύουμε να έχουμε κάποια σχέση… |
Ὁ Ὅσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)
Οἱ ἅγιοι μέ τήν χριστοειδῆ βιοτή τους καί τά ὑπερφυσικά θαύματά τους ἀποτελοῦν μιά ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Ἕνας τέτοιος θεογνώστης καί θεοφάντωρ ἅγιος εἶναι καί ὁ σύγχρονός μας ὅσιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης. Ὅλα τά στοιχεῖα πού περιέχονται στό ἀνά χεῖρας βιβλίο εἶναι Μαρτυρίες πνευματικῶν του τέκνων καί ἄλλων Κληρικῶν, Μοναχῶν, ἐπιστημόνων, οἰκογενειαρχῶν πού εἶχαν τήν εὐλογία νά τόν συναντήσουν καί νά μιλήσουν μαζί του. Οἱ καταθέσεις τους εἶναι ἁπλές, αὐθόρμητες, εἰλικρινεῖς καί ἐγκάρδιες, γεμᾶτες ἀπό εὐγνωμοσύνη, εὐλάβεια καί συγκίνηση γιά τόν μεγάλο Ἅγιο τῶν ἡμερῶν μας, τόν σύγχρονο Προφήτη, τόν Ὅσιο Πορφύριο. Παρουσιάζονται μέσα ἀπό αὐτές καί ἄλλες ἄγνωστες πτυχές τῆς ἁγίας του βιοτῆς καί τῶν χαρισμάτων του.
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Α’ Θεσ. δ’ 18 – ε‘ 10
18 Ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις.
δ΄ 1 Περὶ δὲ τῶν χρόνων καὶ τῶν καιρῶν, ἀδελφοί, οὐ χρείαν ἔχετε ὑμῖν γράφεσθαι· 2 αὐτοὶ γὰρ ἀκριβῶς οἴδατε ὅτι ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ οὕτως ἔρχεται. 3 ὅταν γὰρ λέγωσιν, εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια, τότε αἰφνίδιος αὐτοῖς ἐφίσταται ὄλεθρος, ὥσπερ ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγωσιν. 4 ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, οὐκ ἐστὲ ἐν σκότει, ἵνα ἡ ἡμέρα ὑμᾶς ὡς κλέπτης καταλάβῃ· 5 πάντες ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε καὶ υἱοὶ ἡμέρας. οὐκ ἐσμὲν νυκτὸς οὐδὲ σκότους. 6 Ἄρα οὖν μὴ καθεύδωμεν ὡς καὶ οἱ λοιποί, ἀλλὰ γρηγορῶμεν καὶ νήφωμεν. 7 οἱ γὰρ καθεύδοντες νυκτὸς καθεύδουσι, καὶ οἱ μεθυσκόμενοι νυκτὸς μεθύουσιν· 8 ἡμεῖς δὲ ἡμέρας ὄντες νήφωμεν, ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καὶ ἀγάπης καὶ περικεφαλαίαν ἐλπίδα σωτηρίας· 9 ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ὀργήν, ἀλλ᾿ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 10 τοῦ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα εἴτε γρηγορῶμεν εἴτε καθεύδωμεν ἅμα σὺν αὐτῷ ζήσωμεν.
Ἐπίσκεψη στὶς 4 καὶ 5 Δεκεμβρίου ἀναμένεται νὰ πραγματοποιήσει στὴν Ἑλλάδα ὁ Πάπας Φραγκίσκος, ἀφοῦ προηγουμένως θὰ ἔχει ἐπισκεφθεῖ τὴν Κύπρο.
Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ τὸ κάνει αὐτό. Ἔχει προηγηθεῖ ἡ ἐπίσκεψή του στὴ Λέσβο τὸ 2016, ὅπου συναντήθηκε μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν κ. Ἱερώνυμο. Τότε ἡ ἐπίσκεψη δικαιολογήθηκε μὲ τὸ σκεπτικὸ νὰ δοθεῖ ἕνα μήνυμα στὸν κόσμο γιὰ ἀλληλεγγύη στοὺς πρόσφυγες.
Αίσθηση προκάλεσαν όσα είπε ο πατήρ Στυλιανός Καρπαθίου στην εκπομπή “Το Πρωινό” του ΑΝΤ1 για τον κορονοϊό και τα εμβόλια, διατηρώντας ξεκάθαρα αποστάσεις από την επίσημη θέση της Εκκλησίας.
Αρχικά, υπογράμμισε πως «ο πνευματικός καθοδηγεί και δεν επιβάλλει». Ξεκινώντας την τοποθέτησή του για τον εμβολιασμό κατά της COVID-19, ανέφερε πως «Στην Αμερική, επειδή ηγέρθη θέμα, δικηγόροι προσέφυγαν στα δικαστήρια, διότι ο όρος εμβολιασμός δεν περιελάμβανε τα λεγόμενα εμβόλια mRNA. Διεύρυναν τον ορισμό του εμβολίου κι έτσι από 1/9/2021 έχουμε νέο ορισμό».
«Διὰ τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ ὁ κόσμος εἶναι σταυρωμένος ὡς πρὸς ἐμένα καὶ ἐγὼ εἶμαι σταυρωμένος ὡς πρὸς τὸν κόσμο».
(Γαλ. στ΄14)
Τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ τὸν βλέπουμε καὶ τὰ πάθη ποὺ ὑπέφερε γιὰ ἐμᾶς τὰ διαβάζουμε καθημερινά, ἀλλὰ ἐμεῖς οὔτε μιὰ προσβολὴ δὲν ἀντέχουμε. Πραγματικά, ξεφύγαμε ἀπὸ τὸν ἴσιο δρόμο.
Ἁγίου Ζωσιμᾶ, Εὐεργετινὸς Β΄, σελ. 50
ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ
Κέρδος πήρα αυτό από τούς γιατρούς:
Το να μη θεωρώ, Χριστέ μου, κανέναν ανώτερον από εσένα,
από τον οποίον προέρχονται όλα και η δύναμις των φαρμάκων.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Έντονα απασχόλησε πρόσφατα τα μέσα ενημέρωσης η έξαρση της βίας κατά γυναικών με θύτες άνδρες. Ως συνήθως η είδηση προβάλλεται με εστίαση στη στατιστική και αποφεύγεται με άκρα επιμέλεια η διερεύνηση των αιτιών, που συντελούν στο φαινόμενο, που βέβαια δεν είναι αποκλειστικά της εποχής μας. Ως λύση οι «ειδήμονες» προτείνουν την ενθάρρυνση των γυναικών που ζουν το δράμα της ενδοοικογενειακής βίας, ώστε να τολμήσουν αυτές να καταγγείλουν τον βίαιο σύζυγο ή σύντροφο, περιοριζόμενοι συνήθως να κάνουν γνωστό ότι σε κάποια αστικά κέντρα λειτουργούν ξενώνες βραχυχρόνιας παροχής φροντίδας σε γυναίκες, θύματα βίας. Έτσι οι πλείστοι αναπαύονται με την αίσθηση ότι επιτέλεσαν το καθήκον τους!
Πρέπει να βρούμε νέες λέξεις γιατί αυτό που ζούμε με δαύτους δεν καλύπτεται από τις υπάρχουσες!
Κάποτε λέγαμε χούντα. Τώρα αυτό δεν είναι αρκετό. Είναι κάτι πολύ περισσότερο η κατάσταση...
Πού ακούστηκε να βάζουν πρόστιμο επειδή δεν εμβολιάζεσαι;
Πού πάει το αυτεξούσιον του ανθρώπου, η ελευθερία βούλησης, η αυτοδιάθεση, τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι συνταγματικές ελευθερίες;

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Α΄ Θεσ. δ’ 1-12
1 Τὸ λοιπὸν οὖν, ἀδελφοί, ἐρωτῶμεν ὑμᾶς καὶ παρακαλοῦμεν ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ, καθὼς παρελάβετε παρ᾿ ἡμῶν τὸ πῶς δεῖ ὑμᾶς περιπατεῖν καὶ ἀρέσκειν Θεῷ, ἵνα περισσεύητε μᾶλλον· 2 οἴδατε γὰρ τίνας παραγγελίας ἐδώκαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. 3 Τοῦτο γάρ ἐστι θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν, ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας, 4 εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ, 5 μὴ ἐν πάθει ἐπιθυμίας καθάπερ καὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα τὸν Θεόν, 6 τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, διότι ἔκδικος ὁ Κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπομεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα. 7 οὐ γὰρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς ἐπὶ ἀκαθαρσίᾳ, ἀλλ᾿ ἐν ἁγιασμῷ. 8 τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ, ἀλλὰ τὸν Θεὸν τὸν καὶ δόντα τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ τὸ Ἅγιον εἰς ὑμᾶς. 9 Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν· αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους· 10 καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον 11 καὶ φιλοτιμεῖσθαι ἡσυχάζειν καὶ πράσσειν τὰ ἴδια καὶ ἐργάζεσθαι ταῖς ἰδίαις χερσὶν ὑμῶν, καθὼς ὑμῖν παρηγγείλαμεν, 12 ἵνα περιπατῆτε εὐσχημόνως πρὸς τοὺς ἔξω καὶ μηδενὸς χρείαν ἔχητε.