- Οι άνθρωποι λαμβάνουν την εκπαίδευση που χρειάζονται στην επίγεια ζωή. Πώς μπορεί κανείς να μάθει πνευματικούς νόμους; Πώς να μάθετε αυτό το γράμμα;
- Όλη η ουσία των πνευματικών νόμων εκτίθεται στις Αγίες Γραφές. Και κυρίως στην Καινή Διαθήκη. Έχουμε τα Τέσσερα Ευαγγέλια, τις Επιστολές των Αποστόλων και την Αποκάλυψη του Ιωάννη του Θεολόγου (Αποκάλυψη). Και το όλο θέμα είναι εκεί.
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Φιλιπ. α’ 27-β’ 4
27 Μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθε, ἵνα εἴτε ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ὑμᾶς εἴτε ἀπὼν ἀκούσω τὰ περὶ ὑμῶν, ὅτι στήκετε ἐν ἑνὶ πνεύματι, μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου, 28 καὶ μὴ πτυρόμενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων, ἥτις αὐτοῖς μέν ἐστιν ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῖν δὲ σωτηρίας, καὶ τοῦτο ἀπὸ Θεοῦ· 29 ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν, – 30 τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἔχοντες, οἷον εἴδετε ἐν ἐμοὶ καὶ νῦν ἀκούετε ἐν ἐμοί.
Ο δρόμος προς τον Θεό είναι η προσευχή. Εάν η ψυχή αναρρώνει από την αμαρτία, έλκεται στην προσευχή, αγωνίζεται για ενότητα σε αυτήν με τον Θεό. Και προσευχόμαστε ελάχιστα! Σπάνια πηγαίνουμε στην εκκλησία, ο κανόνας του σπιτιού έχει γίνει ένα εξαιρετικό βάρος για εμάς. Υπάρχει αρκετός χρόνος για όλα, όχι μόνο για προσευχή!
Τα λέμε αυτά και δεν τα αισθανόμεθα, και δεν ενθυμούμεθα τους μάρτυρες της Αλβανίας και των άλλων αθέων καθεστώτων τι τραβούνε, τι υποφέρουνε. Δεν έχομε κ’ εμείς αυτήν την πίεσιν που αισθάνονται άλλοι· απολαμβάνομε τα αγαθά μιάς δημοκρατικής ζωής. Θα τα έχωμε πάντοτε αυτά;
Έχω να ομολογήσω – διηγήθηκε η κυρία Μαρία Φούκα-Ρουμπάνη – ότι πηγαίνοντας προς το Μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ, για να παραβρεθώ στην κηδεία του γέροντος Ιακώβου, μία ευωδία με ακολουθούσε παντού σ’ όλο το ταξίδι.
Όταν έφθασα στο Μοναστήρι και είδα τον Γέροντά μου στο φέρετρο, έτρεχαν ασταμάτητα τα δάκρυά μου! Είχε ένα γλυκύτατο πρόσωπο. Σου έδινε την εντύπωση ότι κοιμόταν. Το σώμα του ήταν εύκαμπτο, μαλακό και τρυφερό! Η θερμοκρασία του σώματός του ήταν η φυσιολογική. Είχε σημάδια αγιότητος!
π. Ιωάννη Κωστώφ
1940. Από κάποια μονάδα είχε συλληφθεί κατά τον πόλεμο του 1940 Ιταλός αξιωματικός αιχμάλωτος. Οι φαντάροι που τον συνέλαβαν, του αφαίρεσαν τον οπλισμό, τα κυάλια κ.λπ., όπως προβλέπεται για τους αιχμαλώτους. Όλα τα έδινε χωρίς διαμαρτυρία. Και τις φωτογραφίες των παιδιών του και της γυναίκας του. Μία μικρή όμως εικονίτσα του αγίου Γεωργίου δεν ήθελε να τη δώσει με κανέναν τρόπο.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ νὰ φανταστεῖ ἀνθρώπινος νοῦς τὸ μέγεθος τῆς ἠθικῆς σαπίλας τοῦ «Κράτους τοῦ Θεοῦ»! Νέο σκάνδαλο παιδεραστίας καὶ παιδοφθορίας, πέραν κάθε λογικῆς, συνταράσσει τὸ Βατικανό! Αὐτὴ τὴ φορά ἡ «βόμβα» ἔσκασε στὴ Γαλλία, ὅπου χιλιάδες «θερμόαιμοι» φραγκοπαπάδες διέφθειραν περισσότερα ἀπὸ 330.000 ἀθῷα παιδιά! Οἱ ἀποκαλύψεις εἶναι καταιγιστικές, προκαλώντας πανικὸ στὴν «Ἁγία Ἕδρα», διότι οἱ συνήθεις φθηνὲς δικαιολογίες ἔχουν πιὰ ἐξαντληθεῖ! Ὁ «ἀλάθητος» πανικόβλητος ἔσπευσε νὰ «καθαρίσει» μὲ τὶς συνηθισμένες ὑποκριτικές του φαμφάρες, δηλώνοντας:
Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος με άρθρο του στο Liberal παρακινεί τους πιστούς να φοράνε μάσκα αυτές τις μέρες κατά το προσκύνημα στους ιερούς ναούς. Ιδιαίτερα, τα σοφά του λόγια απευθύνονται σε όσους παρευρέθηκαν στο προσκύνημα του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη εν όψει της γιορτής του Πολιούχου αλλά και των εικόνων που είδαν το φως της δημοσιότητας από δεκάδες πιστούς να προσκυνάνε κατεβάζοντας τις μάσκες.
ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα: «ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΟΧΙ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-10-2001]
Όσο περισσότερο ο χρόνος απομακρύνει τα γεγονότα, αγαπητοί μου, τόσο περισσότερο σφαιρικά φαντάζουν στα μάτια μας. Έτσι, από την απόσταση 61 ολοκλήρων χρόνων, δηλαδή δύο τριακονταετίες, βλέπουμε τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 καλύτερα. Αλήθεια, πέρασαν έξι δεκαετίες… Πόσο γρήγορα πέρασαν… Για ‘κείνους μάλιστα που τότε έζησαν τα γεγονότα και σήμερα έχουν κάποια ηλικία.
Ἐπιδερμικὴ «θεολογία», κατάλληλη γιὰ νεοποχήτικα ἐμβόλια πλάνης
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἂκρωτήρι Χανίων.
«Ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πάνω ἀπὸ ὅλα, γιατὶ αὐτὴ ἡ ἑνότητα στηρίζει τὴν ἀληθινή πίστι». Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος.
Καλὸ ἀκούγεται.
Ἑνότητα, Ἐκκλησία, Πίστις. Λέξεις μὲ βάρος. Ὅταν λέγονται ἀπὸ κληρικοὺς ἀποκτοῦν, γιὰ τοὺς περισσοτέρους, μεγαλύτερο βάρος λόγῳ τοῦ σχήματός τους, τὸ ὁποῖο ἀκόμα ὁ λαός μας σέβεται.
Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων
Η επίδραση της χριστιανικής πίστεως στους αγωνιστές για τη ελευθερία της Πατρίδας
Καθώς εορτάζουμε τα (200) χρόνια από την ηρωϊκή Επανάσταση των Ελλήνων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για την ελευθερία μας από τον βαρύτατο τουρκικό ζυγό αλλά και καθώς πλησιάζουμε στον ετήσιο εορτασμό του έπους του ’40, σκεφτήκαμε να αφιερώσουμε το σημερινό μας άρθρο στην τεράστια επίδραση της Ορθόδοξης χριστιανικής μας πίστεως στην καλλιέργεια αλλά και στη διατήρηση του υψηλού ηρωικού φρονήματος των Ελλήνων αγωνιστών.
Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς
Στον πανηγυρικό λόγο που εκφώνησε ο Στρατής Μυριβήλης αναφέρει και ένα ωραίο επεισόδιο. Ο σπουδαίος λογοτέχνης μας είχε εξασφαλίσει άδεια από το Γενικό Επιτελείο για να ανεβεί τις παγωμένες αετοράχες της Πίνδου και να παρευρεθεί θεατής στον πανεθνικό συναγερμό του Σαράντα. Είδε πολλά και θαυμαστά. Διαβάζω: «Ένας φαντάρος έπιασε αιχμάλωτο έναν Ιταλό λοχία, την ώρα που ο λόχος του δέχτηκε στα σκοτεινά την αιφνιδιαστική επίθεση. Ο Ιταλός ετοιμαζόταν να τον μαχαιρώσει στα μουλωχτά με την ξιφολόγχη του. Έπιασε το χέρι του, το δάγκωσε και τον αφόπλισε.
Χιλιοδιαπιστωμένο τό συμπέρασμα, ἐπιβεβαιώθηκε ὅμως τίς προάλλες γιά μιά φορά ἀκόμη: κρησάρα μεγάλη οἱ σκοτεινές μέρες πού ζοῦμε. Καιροί καταλυτικοί, κείμενοι εἰς πτῶσιν καί εἰς ἀνόρθωσιν πολλῶν. Καί συνάμα αἰτία γιά μεγάλα καί γιά δραματικά ἀποκαλυπτήρια. Ἀποκαλυπτήρια καί ἐπώδυνα, ἀλλά καί θαυμαστά.
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Ἑβρ. θ’ 1-7
1 Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν· 2 σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια. 3 μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων, 4 χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, 5 ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος. 6 Τούτων δὲ οὕτω κατεσκευασμένων εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διὰ παντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες, 7 εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς, οὐ χωρὶς αἵματος, ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων.
Το λάθος ξεκινάαπό την στιγμή
που βλέπεις την Εκκλησία
σαν κτήριο......
Μια επιχείρηση
κάπως........ διαφορετική.....
Γι' αυτό δυσκολεύεσαι
να αντιληφθείς το γεγονός ότι
αιώνες τώρα στέκουν
τα Άχραντα χέρια Του
σταυρωμένα ανοιχτά
για τον ΚΑΘΕΝΑ.....
Απαράδεκτη η απόφαση του Περιφερειάρχη, ο οποίος με πρόσχημα την αύξηση των κρουσμάτων και ενδεχομένως την επιδείνωση της επιδημιολογικής κατάστασης, απαγόρευσε τις μαθητικές παρελάσεις σε όλη την περιφέρεια Αν. Μακεδονίας και Θράκης. Η ευαισθησία των κυβερνώντων είναι επιλεκτική και ιδιαίτερα ευνοϊκή προς άλλου είδους εκδηλώσεις, που πολύ απέχουν από την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας …(Σχόλιο Ο.Τ.)
Η τοπική Εκκλησία της Θεσσαλονίκης, αλλά και η ανά την Οικουμένην Εκκλησία του Χριστού από την πρώτη στιγμή στάθηκε εκστατική μπροστά στην άθληση του μιμητού του Χριστού αγίου Δημητρίου. Και σ’ όλους τους μετέπειτα χρόνους μέχρι σήμερα παρουσίασε στον λαό από κάθε πλευρά το μαρτύριό του. Έλαβε όμως πρόνοια να τονίσει ότι ο άγιος δεν άθλησε απλώς, αλλά άθλησε νομίμως, δηλαδή μέσα στην Εκκλησία, στην υπακοή της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και κανόνισε να αναγινώσκεται κατά την ημέρα της εορτής του η αποστολική περικοπή που περιέχει τα λόγια: «Εάν δε και αθλή τις, ου στεφανούται, εάν μη νομίμως αθλήση» (Β’ Τιμ. 2:5).
(Σχ. ΙΧΘΥΣ: Ευχόμαστε, εκ βάθους καρδίας, ο Θεός να τη συγχωρέσει)
Η έκφραση της πολιτικής μας τάξης είναι ειλικρινέστατη: όντως θεωρούν τον θάνατο μιας πολιτικού, ενός κομματιού τους, ενός ανθρώπου δικού τους, πολύ σημαντικότερο από την τιμή σε δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες που άφησαν τα κόκκαλά τους στη Μακεδονία, στη Βόρειο Ήπειρο και έκαναν την Ελλάδα διπλάσια και πολέμησαν για την τιμή της.
Give thanks to God for everything. Try to be manly. Pull yourself together a bit. Do you know what Christians are suffering in other countries? There are such difficulties in Russia! But here many exhibit indifference. There’s not enough disposition to kindness, love of devotion. You see, if we don’t begin to make war against evil, to expose those who tempt believers, then the evil will grow larger. If we throw aside fear then the faithful will be emboldened a bit. And those who wage war against the Church will have a harder time. In the past our nation lived spiritually, so God blessed her, and the saints helped us in miraculous fashion. And we were victorious against our enemies, who always outnumbered us. Today we continue to call ourselves Orthodox Christians, but we don’t live Orthodox lives.
Ελευθέριος Ανδρώνης
Ενώ τα αντιεκκλησιαστικά άρθρα ξεφυτρώνουν σαν… μανιτάρια από το πρωί, οι πιστοί της Θεσσαλονίκης αψήφησαν την προπαγάνδα και τίμησαν με κάθε λαμπρότητα τον Άγιο Δημήτριο.
Λιτανεία στον Άγιο Δημήτριο: Σε πείσμα της αντιχριστιανικής προπαγάνδας που γινόταν εδώ και πολλές μέρες από πολιτικούς, ειδικούς και δημοσιογράφους, ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης τιμήθηκε από τον κλήρο και τον λαό της Θεσσαλονίκης, έτσι όπως του αξίζει.
ΝΑΙ, εἶναι γεγονός, ὁ πρωθυπουργός «μας» ἔχει «κόλλημα» μὲ τὸν σοδομισμό! Ὡς καὶ εἰδικὴ ἐπιτροπὴ συγκρότησε, γιὰ νὰ προωθήσει τὰ «δικαιώματά» του! Πρόσφατα δεξιώθηκε τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς στὸ πρωθυπουργικὸ γραφεῖο καὶ εὔχαρις ὑποσχέθηκε ὅτι εἶναι καὶ θὰ εἶναι, ἀμέριστος ἀρωγὸς τοῦ κινήματος τῶν σοδομιστῶν. Μεταξὺ τῶν ἄλλων δήλωσε:
ΤΟ ΕΘΝΟΣ μας θὰ γιορτάσει καὶ ἐφέτος τὴν ἐθνική μας ἑορτή, τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, μὲ τὶς συνήθεις πιὰ κυβερνητικὲς ἀπαγορεύσεις, γιὰ τὴν «πρόληψη ἐπιδείνωσης τῆς ἐπιδημίας». Γιὰ τὴν κυβέρνηση ὁ κορωνοϊὸς ἔχει τὶς προτιμήσεις του, δὲν κολλάει στὶς «παρδαλὲς παρελάσεις» τῶν σοδομιστῶν, οὔτε στὰ «φεστιβὰλ» τῶν κομμουνιστῶν, οὔτε στὶς πορεῖες τῶν ἀριστεριστῶν, οὔτε στὶς «περιοδεῖες» τῆς μουσουλμάνας «Ἀμάλ», ἀλλὰ στὶς ἐκκλησίες καὶ στὶς ἐθνικὲς ἐκδηλώσεις!
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Φιλιπ. α‘ 12-20
12 Γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βούλομαι, ἀδελφοί, ὅτι τὰ κατ᾿ ἐμὲ μᾶλλον εἰς προκοπὴν τοῦ εὐαγγελίου ἐλήλυθεν, 13 ὥστε τοὺς δεσμούς μου φανεροὺς ἐν Χριστῷ γενέσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσι, 14 καὶ τοὺς πλείονας τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου περισσοτέρως τολμᾶν ἀφόβως τὸν λόγον λαλεῖν. 15 τινὲς μὲν καὶ διὰ φθόνον καὶ ἔριν, τινὲς δὲ καὶ δι᾿ εὐδοκίαν τὸν Χριστὸν κηρύσσουσιν· 16 οἱ μὲν ἐξ ἐριθείας τὸν Χριστὸν καταγγέλλουσιν, οὐχ ἁγνῶς, οἰόμενοι θλῖψιν ἐπιφέρειν τοῖς δεσμοῖς μου· 17 οἱ δὲ ἐξ ἀγάπης, εἰδότες ὅτι εἰς ἀπολογίαν τοῦ εὐαγγελίου κεῖμαι. 18 τί γάρ; πλὴν παντὶ τρόπῳ, εἴτε προφάσει εἴτε ἀληθείᾳ, Χριστὸς καταγγέλλεται. καὶ ἐν τούτῳ χαίρω, ἀλλὰ καὶ χαρήσομαι· 19 οἶδα γὰρ ὅτι τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ὑμῶν δεήσεως καὶ ἐπιχορηγίας τοῦ Πνεύματος Ἰησοῦ Χριστοῦ, 20 κατὰ τὴν ἀποκαραδοκίαν καὶ ἐλπίδα μου ὅτι ἐν οὐδενὶ αἰσχυνθήσομαι, ἀλλ᾿ ἐν πάσῃ παῤῥησίᾳ, ὡς πάντοτε, καὶ νῦν μεγαλυνθήσεται Χριστὸς ἐν τῷ σώματί μου εἴτε διὰ ζωῆς εἴτε διὰ θανάτου.
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Α’,
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά 8,26-39]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής ΣΤ΄ Λουκά με θέμα:
Ο Κύριος, αγαπητοί μου, μαζί με τους μαθητάς Του κατέπλευσε με πλοιάριο απέναντι από τη Γαλιλαία, ανατολικά, στην περιοχή των Γεργεσηνών. Τα Γέργεσα ή Γάδαρα, ήταν πόλις της Δεκαπόλεως της Παλαιστίνης και κατοικούσαν εκεί κυρίως Έλληνες. Μη σας κάνει εντύπωση. Λέγεται μάλιστα ότι αυτοί οι Έλληνες εκεί ήσαν επίγονοι εκ των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είναι γνωστό πού πέθανε ο Μέγας Αλέξανδρος και το στράτευμά του έμεινε σκορπισμένο από δω και από εκεί, εγκατεστάθησαν οι άνθρωποι κ.λπ. Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ζωή των κατοίκων ήταν απρόσεκτη· α φού μάλιστα έτρεφαν χοίρους, πράγμα που απαγορευόταν βεβαίως στους Εβραίους. Έτσι ακόμη μπορούμε να κατανοήσουμε και την παρουσία δαιμονιζομένων ανθρώπων.
Οἱ Ἕλληνες στὶς δύσκολες στιγμὲς εἶναι πάντα ἑνωμένοι, διότι τοὺς ἑνώνει ὁ Χριστός.
Γράφει ὁ μακαριστὸς π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος στὸ βιβλίο του: «Τὸ θαῦμα τῶν Ἑλλήνων τοῦ Σαράντα»:
Ποιο είναι το νόημα της ζωής για σένα;
- Το νόημα της ζωής είναι να βρίσκεις τη χαρά. Και η χαρά είναι η Βασιλεία του Θεού. Και όταν αυτή η χαρά εγκατασταθεί μέσα σου, δεν έχει σημασία ποιος είσαι, θυρωρός ή λαϊκός καλλιτέχνης. Με χαρά στην ψυχή σου, μπορείς να αντέξεις τα πάντα.
Στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, παρουσιάζεται γλαφυρά ὁ ἀγώνας τῶν Ἀποστόλων νά ἐδραιώσουν τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ, τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Οἱ τά συμφέροντα ἔχοντες, κατηγοροῦν αὐτούς ὡς ἀνθρώπους πού «ἐκταράσσουσιν»[2] τήν πόλη τους, πού κηρύττουν «ἔθη ἅ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδέ ποιεῖν»[3], κηρύττουν, δηλαδή, «ἔθιμα πού δέν ἐπιτρέπεται σέ ἐμᾶς νά παραδεχόμαστε καί νά τηροῦμε», καί τούς προσήγαγον βιαίως στούς πολιτᾶρχες τῆς ἐποχῆς, τούς ἄρχοντες τῆς πόλεως, μέ τήν κατηγορία: «καί οὖτοι πάντες ἀπέναντι τῶν δογμάτων Καίσαρος πράσσουσι»[4], δηλαδή, «καί ὅλοι αὐτοί ἐνεργοῦν ἀντιθέτως πρός τά διατάγματα τοῦ Καίσαρα»! Μᾶς θυμίζει κάτι αὐτό;
" Ό,ΤΙ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ.
Ό,ΤΙ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ.
Ό,ΤΙ ΣΤΡΑΒΟ ΔΩ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ,
ΘΑ ΤΟ ΣΙΑΞΩ.
ΔΕΝ ΤΗΝ ΜΠΟΡΩ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ.
ΌΣΟ ΒΑΣΤΑ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ".
Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού Μελάς Παύλος
(29/3/1870 - 13/10/1904)
Ελευθέριος Ανδρώνης
Ο Άκης Τσελέντης κατακεραύνωσε όσους τόλμησαν να απομακρύνουν τις ιερές εικόνες από τα νοσοκομεία και μίλησε για «άνωθεν εντολές». Ποιοι τις έδωσαν όμως;
Τσελέντης – καταγγελία: Να λοιπόν που ο Μακαριστός Χριστόδουλος βγαίνει ακόμα μια φορά αληθινός για αυτά που προειδοποιούσε πριν 16 και πλέον χρόνια. Πως επιχειρείται δηλαδή συστηματικός αποχριστιανισμός του κράτους των Ελλήνων, με κατεύθυνση την ίδια την κοινωνία.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στις 26-10-2001] Β΄έκδοσις
Αγαπητοί, χαίρει ο ουρανός, χαίρει και η γη, όταν εορτάζεται η μνήμη ενός Αγίου. Χαίρει ο ουρανός, διότι εκέρδισε από την γην έναν άγιον· χαίρει και η γη, διότι έδωσε στον ουρανόν ένα παιδί της. Και οι άγιοι άγγελοι χαίρουν και αυτοί, γιατί κάνουν συνόμιλόν τους έναν άνθρωπον. Και οι άνθρωποι χαίρουν, γιατί ανοίγεται η δυνατότητα του ουρανίου αγιασμού των. Κι ο άγιος Δημήτριος, εστάθη ένας μέγας μάρτυς του Χριστού, που με το μαρτύριό του εδόξασε τον Κύριον· και έδωσε το καλό παράδειγμα πίστεως και αγάπης στον Χριστόν σε μυριάδες πιστούς μέσα εις την ιστορία.
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Β’ Τιμ. β’ 1-10
1 Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, 2 καὶ ἃ ἤκουσας παρ᾿ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. 3 σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. 4 οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. 5 ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. 6 τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. 7 νόει ἃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσι. 8 Μνημόνευε Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυΐδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου, 9 ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος· ἀλλ᾿ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται. 10 διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσι τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μετὰ δόξης αἰωνίου.
Ο Μέγας Αντώνιος λέει: «Αν ο άνθρωπος ρίξει το βάρος επάνω του, βρίσκει ανάπαυση. Την στιγμή που θα το ρίξει στον άλλον, θα βρει ταραχή μέσα του».
Δοκιμάστε το σε μία περίπτωση, σ’ έναν πειρασμό. Πέστε ότι έφταιξε εκείνος, ο άλλος… Αισθάνεστε ταραχή, ανακατωσούρα μέσα σας, στενοχώρια! Άπαξ και πεις: «Δεν φταίει ο άλλος, εγώ φταίω· τι μιλάω τώρα για τον άλλον, ξέχασα ποιος είμαι εγώ; Εγώ έκανα εκείνο, εκείνο, εκείνο… επομένως να μη μιλάω καθόλου» Ωπ! Σαν να προσγειώνεσαι σε στερεό έδαφος και δεν φοβάσαι μη πέσεις. Ενώ προηγουμένως ήσουν ψηλά κι έλεγες: «Από δω θα πέσω, από κει θα πέσω» και είχες φόβο και ταραχή. Άπαξ και έπεσες χαμηλά και πάτησες σε στερεό έδαφος, δεν φοβάσαι.
Σας συμβουλεύω να έχουμε έγνοια για το αναπάντεχο στη ζωή μας. Ιδιαιτέρως εμείς που είμεθα κάπως νεότεροι και μάθαμε να σχεδιάζουμε χωρίς τον Θεό. Θέλω αυτό, θέλω εκείνο, θέλω το άλλο… Λες και δεν θα υπάρξει ποτέ μια ξαφνική ανατροπή στη ζωή μας. Και όμως ο άγιος Ιωάννης ο Λαμπαδιστής μας το διδάσκει και αυτό. Θα ’ρθει ώρα, που θα έχουμε ανατροπές εις την ζωή μας. Θα αλλάξουν τα σχέδιά μας! Είτε από προβλήματα υγείας, είτε από προβλήματα οικονομικά, είτε από προβλήματα των παιδιών μας, είτε από ένα πόλεμο, είτε από ένα σεισμό, είτε από έναν καταποντισμό… Κάτι θα συμβεί που δεν ήταν μέσα στη σκέψη μας, μέσα στα σχέδια μας. Και όμως το παραχωρεί ο Θεός. Ήταν μέσα στα σχέδια του αγίου Ιωάννη του Λαμπαδιστή να τυφλωθεί; Όχι δεν ήταν. Το σχέδιο του ήταν να κάμει οικογένεια… Και όμως ήλθε η μεγάλη ανατροπή και άλλαξαν τα σχέδια που είχε για τον εαυτόν του… και έτσι επέλεξε και κατέφυγε στην αγκαλιά του Χριστού και του είπε, «Χριστέ μου, ότι θέλεις κάμε με, όπου θέλεις πάρε με. Φτάνει να είμαι μαζί Σου. Γιατί εσύ Χριστέ μου, είσαι η αιώνια ζωή. Η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, τα πλούτη μου, τα πράγματά μου, είναι η προσωρινή ζωή. Των ογδόντα, εκατό χρόνων. Τί να κάμω τα ογδόντα, εκατό χρόνια, όταν ο θάνατος με περιμένει στη στροφή»;
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ
Μελέτη στό εὐαγγελικό ανάγνωσμα
Ὁ Κύριος ζήτησε ἀπό τόν δαιμονισμένο τῆς χώρας τῶν Γαδαρηνῶν νά τοῦ πεῖ τό ὄνομά του. Ἀντί γι αὐτό τοῦ ἀπάντησαν οἱ δαίμονες. Ὁ δυστυχισμένος αὐτός εἶχε χάσει ἀκόμη καί τό ὄνομα-ταυτότητά του, ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτωλότητας αὐτοῦ καί τῶν συντοπιτῶν του.
ΨΗΦΙΣΜΑ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ‘’ ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΣΟΥΛΙ ‘’
ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ -‘’Ο ΑΛΗ ΠΑΣΑΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ’’
Το Δ. Σ. της Αδελφότητάς μας καταγγέλλει για δεύτερη φορά (η πρώτη έγινε μέσα από την εφημερίδα μας ‘’ΗΡΩΙΚΟ ΣΟΥΛΙ‘’ το συνέδριο- ντροπή με θέμα ‘’Ο Αλή πασάς και η εποχή του’’ για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, το οποίο διοργανώνουν στα Γιάννενα ο Δήμος Ιωαννιτών, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, υπό την αιγίδα της Επιτροπής ’’Ελλάδα 2021’’.
