Τον Γέροντα Ιάκωβο τον γνώρισα σε ηλικία 23 ετών το 1981. Είχα απολυθή από το στρατό και με διαγωνισμό είχα εισαχθεί στην Τράπεζα Κρήτης στην ιδιαίτερη πατρίδα μου Κέρκυρα. Από την ηλικία των 19 ετών είχα πάρει την απόφαση να ιερωθώ σαν έγγαμος, αλλά υπήρχαν διαφωνίες από την οικογένειά μου. Μετά την επιτυχία μου στην Τράπεζα, άρχισα να κλονίζωμαι και να μεταθέτω την Ιερωσύνη για όταν θα γήραζα, μετά τα 65 χρόνια, δηλαδή μετά τη σύνταξη. Μέσα μου, όμως, με βασάνιζε αυτό σαν σκέψη και με την ευλογία του Πνευματικού μου πήγα από την Κέρκυρα στην Εύβοια στη Μονή του Οσίου Δαυΐδ, από όπου είχε αρχίσει να εξαπλώνεται παντού η φήμη για την αγιότητα του γέροντος Ιακώβου. Ήθελα να τον ρωτήσω τι θα έπρεπε να κάνω. Να ιερωθώ, δηλαδή, νέος ή μετά τη σύνταξη;
.jpg)
































