
Η
γκρίνια γίνεται συνήθεια, γιατί η γκρίνια φέρνει γκρίνια και η
κακομοιριά φέρνει κακομοιριά. Όποιος σπέρνει κακομοιριά, θερίζει
κακομοιριά και αποθηκεύει άγχος. Ενώ όποιος σπέρνει δοξολογία δέχεται
την θεϊκή χαρά και την αιώνια ευλογία. Ο γκρινιάρης, όσες ευλογίες κι αν
του δώσει ο Θεός, δεν τις αναγνωρίζει.
Γι’
αυτό απομακρύνεται η Χάρις του Θεού και τον πλησιάζει ο πειρασμός, τον
κυνηγάει συνέχεια ο πειρασμός και του φέρνει όλο αναποδιές, ενώ τον
ευγνώμονα τον κυνηγάει ο Θεός με τις ευλογίες Του.







































