π. Ιωάννη Ρωμανίδη
Οι αιρετικοί πιστεύουν σε έναν θεό, τον οποίο δημιούργησαν με την λογική και την φαντασία τους. Ο Θεός τον οποίον πιστεύουν δεν είναι Θεός της αποκαλύψεως, αλλά της ανακαλύψεως της λογικής και της επεξεργασίας του στοχασμού. Ένας τέτοιος θεός είναι ανύπαρκτος… Οι Πατέρες αθέους ονομάζουν και τους αιρετικούς… Εννοούν ότι αυτός ο θεός στον οποίον πιστεύουν αυτοί δεν υπάρχει. Είναι ανύπαρκτος.
Ομιλεί ο π. Πέτρος Χιρς
ΟΙ ΙΟΥΔΑΪΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ
Φρονώ ότι πολλοί άνθρωποι δεν σκέφτονται ότι ακόμη και στην εποχή των Αποστόλων είχαμε γνωστικούς και χιλιαστές και άλλους αιρετικούς που εναντιώνονταν στην Εκκλησία. Πάντα έτσι ήταν. Είχαμε τους Ιουδαϊστές που κυνηγούσαν τον Παύλο. Και οι άνθρωποι σήμερα, οι οποίοι επί το πλείστον δεν είναι πολύ ευαίσθητοι στα ζητήματα της Πίστεως, θα έτρεχαν μακριά από την σύγχρονη παναίρεση του οικουμενισμού εάν κατανοούσαν την ευαισθησία που έδειχναν οι Απόστολοι στις διδασκαλίες των αιρετικών και την παρουσία των αιρετικών.
Ποια είναι η γνώμη σας Γέροντα για την επίσκεψη του πάπα στην Ελλάδα;
Φοιτητές Θεολογικῆς Α.Π.Θ. Τέκνα τοῦ Ἁγ. Δημητρίου
Κάθε φορά πού συζητοῦμε περί αἱρετικῶν καί αἱρέσεων, πρέπει νά ἀποδεικνύουμε στούς χριστιανούς τῆς ἐποχῆς μας, ὅτι δέν εἴμαστε ἐξωγήινοι, διότι ὡς τέτοιους μᾶς βλέπουν! Μᾶς θεωροῦν ὀπισθοδρομικούς καί φανατικούς. Ἡ αὐστηρότητα ὅμως, πού προκαλεῖ στά ἐκκοσμικευμένα ὦτα ἀρνητική ἔκπληξη, δέν προέρχεται ἀπό ἑμᾶς, ἀποπνέεται ἀπό τήν Ἱερά Παράδοσή μας! Δυστυχῶς, ἡ προβολή τῆς ἀγαπολογίας μεταξύ ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς καί τούς ὀπαδούς τῶν ψευτοθρησκειῶν, καθώς καί ἡ προσπάθεια στιγματισμοῦ ὅσων ἀγαποῦν τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, δέν βοηθοῦν στή γνώση τῆς Ἀλήθειας· ἀντιθέτως, δημιουργοῦν κλίμα συνειδησιακοῦ σκοτισμοῦ καί πλάνης!
To παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο «Ὁ Παπισμός κατά τούς Ἁγίους Πατέρες» των εκδόσεων της Ενωμένης Ρωμηοσύνης το οποίο πρόκειται να κυκλοφορηθεί το προσεχές διάστημα. Τις επόμενες ημέρες θα δημοσιευτούν ενδεικτικά μερικά αποσπάσματα από το συγκεκριμένο πόνημα στο οποίο συλλέγονται ρήσεις Αγίων Πατέρων για τον Παπισμό.
Ἁγίου Συμεών Θεσσαλονίκης
Ὁ Ἅγιος Συμεών Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης (1416/1417‒1429), κατά τόν Ἅγιο Γεννάδιο Σχολάριο «ὁ θεῖος ἀρχιερεύς Συμεών», εἶναι ἕνας ἀπό τούς μεγαλύτερους ὀρθοδόξους δογματικούς θεολόγους τοῦ 15ου αἰ., ἀλλά καί ἀπό τούς σπουδαιότερους «λειτουργιολόγους» τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή τούς θεολόγους πού μελέτησαν ἐκτενῶς τήν λειτουργική ζωή Της.
«Σήμερα έχουμε και έναν αιρεσιάρχη στην Πατρίδα μας. Είναι λυπηρό. Πραγματικά είναι λυπηρό πώς αυτό το Ορθόδοξο Κράτος με τους τόσους Αγίους και Μάρτυρες δέχεται έναν αναγνωρισμένο αιρετικό από την Εκκλησία μας. Είναι φοβερό. Ο Θεός να βάλει το χέρι Του να μην μας βρει καμμία συμφορά εξαιτίας αυτής της πτώσης μας. Είναι μεγάλη πτώση. Γι’ αυτό κάντε προσευχή. Να κάνουμε προσευχή να μας λυπηθεί ο Θεός.» [5/12/2021]
Μετὰ τὸν «ἅγιο» Ἀμερικῆς, ὁ ὁποῖος,
πρὶν λίγο καιρὸ ἔκαμε λόγο γιὰ «μυριάδες διαδρομὲς ποὺ ὁδηγοῦν στὸ ἴδιο
μέρος», δηλαδὴ στὸν «ἴδιο Θεό», ἀναγνωρίζοντας σωστικὴ λειτουργία καὶ
στὶς μυριάδες αἱρέσεις καὶ θρησκεῖες τοῦ κόσμου, ἔρχεται καὶ ὁ μέντοράς
του Πατρ. Βαρθολομαῖος, ἀντὶ νὰ τὸν συνετίσει, τὸν ἐπικρότησε,
ἐκφράζοντας τὴν πίστη του, στὸν «πλοῦτο τῶν διαφορετικῶν τρόπων
προσέγγισης τοῦ Θεοῦ»!
«Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν»· (Β΄ Πέτρ. β΄, 1). (Δηλ.: Παρουσιάστηκαν ὅμως καὶ ψευδοπροφῆτες ἀνάμεσα στὸν ἰουδαϊκὸ λαό, ὅπως καὶ ἀνάμεσά σας θὰ παρουσιασθοῦν μελλοντικὰ ψευδοδιδάσκαλοι. Αὐτοὶ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι μὲ πανουργία θὰ εἰσαγάγουν πλανεμένες καταστρεπτικὲς διδασκαλίες. Θὰ ἀρνοῦνται μάλιστα καὶ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο καὶ Δεσπότη τους ποὺ τοὺς ἐξαγόρασε μὲ τὸ αἶμα του, καὶ θὰ ἐπιφέρουν ἔτσι καὶ ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ τους γρήγορα τὴν καταστροφή).
(Συνεδρία τῆς 11-1-1989)
ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΟΒΕΡΟΣ ἔχει κηρυχθῆ ἐναντίον τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας. Ἀφʼ ἑνὸς αἱ πολυώνυμαι αἱρέσεις, ἀνανεώσεις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον παλαιῶν αἱρέσεων, τὰς ὁποίας τοπικαὶ καὶ οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι ἔχουν καταδικάσει ὡς ἀποκλίσεις ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, ἀφʼ ἑτέρου δὲ ἀντιχριστιανικὰ ῥεύματα ἐξ Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως, ἰδίως δὲ ἐξ Ἰνδιῶν μὲ τοὺς περιβοήτους γκουρού, ἔχουν κατακλύσει τὴν ἀγαπητήν μας πατρίδα.
Γράφει ο Βασίλειος Ι. Τουλουμτσής
Η σύγκληση της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου το 787 στη Νίκαια της Βιθυνίας αποτελεί ένα κορυφαίο εκκλησιαστικό γεγονός, με το οποίο αντιμετωπίστηκε συνοδικώς η αίρεση της εικονομαχίας. Στα πρακτικά της αξιοποιείται και συνοψίζεται όλη η προ αυτής εκκλησιαστική παράδοση, αφού με τη συμβολή των προηγούμενων έξι Οικουμενικών Συνόδων, η δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας είχε σαφώς διατυπωθεί.
