ΤΙ ΘΑΛΕΓΕ Ο ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ ΣΗΜΕΡΑ…

xrestia

Στη Σύναξη των Προεστών και Αρχιερέων στη Βοστίτσα (=Αίγιο)

«Καπεταναίοι και Δεσποτάδες, τα σέβη μου…

Ήρθε επί τέλους η μεγάλη ώρα της λευτεριάς… κι είμαι χαρούμενος γι   αυτό.

Πρέπει το λοιπόν να ξεσηκωθούμε το συντομώτερο.

Τώρα είναι η ευκαιρία…

Σταλμένη από το Θεό…

Είμαστε έτοιμοι πλέον…

Τα Ορθόδοξα Βαλκάνια ξεσηκώθηκαν…

Ζήσε αναστημένα!

  Αληθινά Αναστήθηκε! Και γι’ αυτό «ουδείς νεκρός επί μνήμασι»…

             Αν πραγματικά είμαστε Χριστιανοί, αν  πραγματικά αγαπάμε και λατρεύουμε τον Αναστημένο μας Χριστό, αν μιλάμε ή και γιορτάζουμε αυτή Του την Ανάσταση, πρέπει και να τη ζούμε. Να ζούμε, δηλαδή, αναστημένα.

      

            Τούτο θα πει ότι…

Γέρων Αὐγουστῖνος: Ὄχι μόνο στήν μικρά μας Ἑλλάδα, ἀλλά καί εἰς ὅλα τά πλάτη καί τά μήκη τῆς γῆς ὁ ἑωσφόρος ἔχει ἐκστρατεύσει, καί λυσσάει γιά νά ξερριζώσῃ μέσα ἀπό τά στήθη τῶν ἀνθρώπων τήν ὀρθόδοξο πίστι.

Ὅσοι ἀγαπᾶτε τόν Χριστό, ὅσοι ἀγαπᾶτε τήν Ἐκκλησία, ἔχουμε τήν Παναγιά μαζί μας, ἔχουμε μαζί μας ὅλους ἐκείνους πού ἀγωνίστηκαν καί ἀγωνίζονται γιά τήν ὀρθόδοξο πίστι μας. Ὅσοι εἶνε μέ τό διάβολο, νά κάτσουν κάτω, νά κλείσουν τά στόματά τους. Διότι διάβολος εἶνε ἡ δειλία των, διάβολος εἶνε ἡ δελεαστικότης των, διάβολος τά ἐπιχειρήματά των, πού ζητοῦν νά ψυχράνουν μιά χούφτα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι βασανίζονται καί τυραννοῦνται καί διώκονται γιά τήν πίστι τοῦ Χριστοῦ μας.

Ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου: ἡ δόξα αὐτῆς τῆς ζωῆς χάνεται σὰν τὸ λουλούδι

Ἀδελφοί, εἶναι μεγάλη καὶ ἀσύλληπτη ἡ δόξα ποὺ περιμένει τοὺς ἁγίους, ἐνῶ ἡ δόξα αὐτῆς τῆς ζωῆς χάνεται σὰν τὸ λουλούδι καὶ πέφτει γρήγορα σὰν τὸ χορτάρι. Πολλοὶ ἡγεμόνες καὶ βασιλιάδες ἐξουσίασαν χῶρες καὶ πόλεις ὄχι λίγες, καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο ξεχάστηκαν, σὰν νὰ μὴν ὑπῆρχαν.

Ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου

Ενα αληθινό Ιερατείο Του Χριστού θα καλούσε τούς πιστούς σε Πραγματική Ανάσταση!

Ζούμε μια άκρως παράλογη κατάσταση, κατά την οποία τον Ιερατείο της Εκκλησίας που κηρύττει Ανάσταση Νεκρών, μέσω της πίστης στόν Ιησού Χριστό...

Απαγόρευσε στούς πιστούς να μεταβούν στούς Ιερούς ναούς να εορτάσουν την Ανάσταση διότι φοβούνται, αν αρρωστήσουν, και μήπως πεθάνουν...

Δηλαδή από ''τον φόβο του θανάτου'', αρνήθηκαν να εορτάσουμε τη νίκη του Χριστού κατά του θανάτου, την Ανάσταση των νεκρών που υποτείθεται κηρρύτουν... «Ολιγόπιστοι εις τι εδίστασας;»

Ενα αληθινό Ιερατείο Του Χριστού θα καλούσε τούς πιστούς σε Πραγματική Ανάσταση! Θα καλούσε λέγοντας: 

Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι που διώκεται τόσο λυσσαλέα η Θεία Κοινωνία;

Ελευθέριος Ανδρώνης,  25/04/2020

Έχουμε υποστηρίξει επανειλημμένως, πως στο επίκεντρο της προκλητικής πολεμικής που έγινε και συνεχίζει να γίνεται κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας, βρισκόταν από την αρχή, το ιερό Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι λοιπόν, για τους οποίους κυνηγήθηκε με τέτοια λύσσα, η Θεία Μετάληψη;

Ένα υποθετικό σενάριο…

Αν επιχειρήσουμε να αναπτύξουμε από πνευματική σκοπιά, το παρακάτω υποθετικό σενάριο, είναι βέβαιο πως θα μπορέσουμε να βγάλουμε κάποια πολύ σημαντικά και εντυπωσιακά συμπεράσματα.

Άλλο κράτος στην Αθήνα και άλλο στο Αίγιο;

Νίκος Παπανικολόπουλος, Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)            

    Η αρχή της ισότητας, όπως αποτυπώνεται στο Μέρος Δεύτερο του Συντάγματος, ‘’Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα’’ και συγκεκριμένα στο άρθρο 4 παρ. 1 και 2 : «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις», είναι το βασικό θεμέλιο για την ύπαρξη και τη λειτουργία ενός δημοκρατικού κράτους.

Οικουμενιστικός κατήφορος (Αρσένιος μοναχός, Σκήτη Κουτλουμουσίου- Άγιον Όρος)

Κι ενώ η τραγωδία της πανδημίας του φονικού ιού συνεχίζεται χωρίς οίκτο και έλεος, ο οικουμενιστικός κατήφορος συνεχίζεται κι αυτός με πολύ αυξημένο θράσος από ορισμένους ορθόδοξους ιεράρχες.

π. Ευάγγελος. ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ 12/4/20. Ιδού αναβαίνομεν είς Ιεροσόλυμα.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά ως απόδειξη διωγμού. Η λιτανεία διώκεται, η συναυλία επιβραβεύεται από τους ίδιους που μας κρατούν έγκλειστους.

 

Χριστός Ανέστη

Αν υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσά μας που ακόμη δεν μπορούν να δεχτούν οτι βιώνουμε διωγμό της Ορθοδόξου λατρείας μας, ας δουν τις δύο παρακάτω ειδήσεις.

Με εικοσιτέσσερις ώρες διαφορά έχουμε δύο παρόμοια συμβάντα.

Το πρώτο είναι η λιτανεία με περιφορά της εικόνας της Παναγίας της Τρυπητής στο Αίγιο με αγροτικό αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαινε και ο τοπικός μητροπολίτης Ιερώνυμος. Όταν τελείωσε η περιφορά, η αστυνομία αφαίρεσε τις πινακίδες από το αγροτικό, κόπηκε πρόστιμο 150 ευρώ στον οδηγό, και σε περίπου δέκα πολίτες, οι οποίοι συμμετείχαν στην περιφορά.

Ποιά εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐντολή;

Ἰησοῦς Χριστός: Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου· αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται.

Συνέντευξη διωκόμενου Μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου: Ο λαός «υφίσταται ένα άνευ προηγουμένου bullying γιατί θέλει να κοινωνά, ή να ανάβει ένα κερί»

Συνέντευξη – φωτιά παραχώρησε στη «δημοκρατία» και στον Δημήτρη Ριζούλη, ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος, το πρόσωπο των ημερών, έπειτα από τη σύλληψή του.

Ο Σεβασμιώτατος αφήνει σοβαρές αιχμές για σημαίνοντα πρόσωπα της Εκκλησίας που «δεν μπορούν να σταθούν γιατί έχασαν την εμπιστοσύνη των πιστών», καταγγέλλει «φαινόμενα ρουφιανιάς», υποστηρίζει ότι ο λαός «υφίσταται ένα άνευ προηγουμένου bullying γιατί θέλει να κοινωνά, ή να ανάβει ένα κερί» και σημειώνει απευθυνόμενος στην κυβέρνηση ότι «η αστυνομοκρατία μας κάνει να αισθανόμαστε εν διωγμώ».

Η … καλή απιστία!

              Είναι ποτέ δυνατόν η απιστία να είναι καλή; Ασφαλώς! Κι ως καλή να επαινείται κιόλας; Και βέβαια! Κι επιπλέον να … είναι και παράδειγμα προς μίμηση; Δεν το συζητάμε!

            Υπερβολές, θα πείτε έτσι δεν είναι; Πρωτάκουστα πράγματα! Τότε, ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους…

                                                *   *   *

            Το ότι η απιστία είναι καλή, φαίνεται καθαρά απ’ τον εξής ύμνο της Εκκλησίας μας που αναφέρεται στον Απόστολο Θωμά:

«Ω καλή απιστία του Θωμά! Των πιστών τας καρδίας εις επίγνωσιν ήξε, και μετά φόβου εβόησε ο Κύριός μου και ο Θεός μου, δόξα Σοι». Δηλαδή, ω καλή απιστία του Θωμά! Εσύ είσαι που οδήγησες σε επίγνωση τις καρδιές των πιστών και με φόβο έκανες να φωνάξει ο Θωμάς, ο Κύριός μου και ο Θεός μου.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! Η απίστευτη ιστορία του Σταμάτη και του Μιχάλη (που ήσαν ζευγάρι) όπως την έζησε δίπλα στον Άγιο Παϊσιο και την διηγείται ο Ιατρός π. Ευάγγελος Παπανικολάου.

Ένα συνταρακτικό γεγονός -που δεν θα το βρείτε σε κανένα από τα πάμπολλα βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει για τον Άγιο- το διηγείται ο ίδιος ο άνθρωπος που το έζησε δίπλα στον Άγιο. Αξίζει να διαθέσετε κάτι λιγώτερο από μισή ώρα.

πηγή

“Τρελ­λαί­νο­μαι, θέ­λω Πνευ­μα­τι­κό νά ἐ­ξο­μο­λο­γη­θῶ τώ­ρα”

ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Α’ – Ὀνειδισμός ἀνεξομολογήτου

   Ο μπαρ­μπα–Θε­ό­δω­ρος ζοῦ­σε σ᾿ ἕ­να χω­ριό τοῦ Ξη­ρο­μέ­ρου. Ἦ­ταν πε­ρί­που 52 ἐ­τῶν καί δέν εἶ­χε πο­τέ ἐ­ξο­μο­λο­γη­θῆ. Πή­γαι­νε ὅ­μως στήν Ἐκ­κλη­σία καί εἶ­χε κα­λή προ­αί­ρε­ση. Κά­πο­τε, ὅ­ταν βρέ­θη­κε στόν Ἀστα­κό (κω­μό­πο­λη) γιά μία ὑ­πό­θε­σή του, πῆ­γε στόν Ἱ. Ναό τοῦ ἁγί­ου Νι­κο­λά­ου βρῆ­κε τόν ἐφη­μέ­ριο π. Ἱε­ρό­θε­ο, πού ἦ­ταν καί Πνευ­μα­τι­κός, καί ἐξω­μο­λο­γή­θη­κε. Ἔκα­νε μιά τυ­πι­κή ἐξο­μο­λό­γη­ση καί τίς βα­ρει­ές ἁμαρ­τί­ες δέν τίς εἶ­πε. Ἐκεῖ­νος γιά νά τόν στη­ρί­ξη στήν με­τά­νοια τοῦ συ­νέ­στη­σε νά ἐ­πι­σκε­φθῆ τήν ἱερά Μο­νή τοῦ ἁ­γί­ου Γε­ρα­σί­μου στήν Κε­φαλ­λη­νί­α πού πα­νη­γυ­ρί­ζει τό κα­λο­καί­ρι στίς 16 Αὐ­γού­στου.

Παραινέσεις αγνότητας

«Ας αποστρεφόμαστε τις βολές που έρχονται από πορνικό πρόσωπο,

ας κλείνουμε το βλέμμα στις ασελγείς προκλήσεις,

ας περιγελάμε τις αταξίες των ηδονών,

ας φρουρεί η σωφροσύνη τη σάρκα μας,

ας κατοικεί στα μέλη μας η καθαρότητα,

ας ασκούμαστε με λογισμούς φιλόκαλους,

ας φωτιζόμαστε απ’ τη λάμψη των έργων μας,

ας λάμπουμε από καθαρμένο βίο,

ας διατηρούμε το σώμα ναό καθαρό για την κατοίκηση του Πνεύματος,

ας χαράξουμε σ’ αυτό ως επίγραμμα την φοβερή προειδοποίηση που φωνάζει:

«Αν κάποιος καταστρέφει το ναό του Θεού, ο Θεός θα τον αφανίσει» (Α’ Κορ. 3, 17).

(Άγιος Γρηγόριος Νύσσης)

[Από το υπό έκδοση έργο μας "ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ ΑΠΑΥΓΑΣΜΑ"] Παραινέσεις

Νὰ μὲ ποιὰ λόγια ἐνεθάρρυνε καὶ ἐνίσχυε τὸν γιό της, ἡ μητέρα ἑνὸς ἀπὸ τοὺς Σαράντα Μάρτυρες...

«Παιδί μου γλυκύτατο, παιδί πιὰ τοῦ οὐράνιου Πατέρα! Κάνε λίγη ὑπομονή, γιὰ νὰ γίνῃς τέλειος. Μὴ φοβηθεῖς τὰ βασανιστήρια, γιατὶ δίπλα σου στέκεται βοηθὸς ὁ Χριστός. Ὅλα τὰ βάσανα καὶ οἱ πόνοι πέρασαν, ὅλα αὐτὰ τὰ νίκησες μὲ τὴ γενναιότητά σου. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ὑπάρχει χαρά, ἀπόλαυση, ἄνεση, εὐφροσύνη, καὶ σὲ αὐτὰ θὰ μετέχῃς βασιλεύοντας μαζί μὲ τὸ Χριστὸ καὶ μεσιτεύοντας σὲ Αὐτὸν γιὰ ἐμένα ποὺ σὲ γέννησα».

Ἀπὸ τὸ μαρτύριο τῶν Ἁγίων Σαράντα Μαρτύρων

Genocide of the soul at a tender age ...

ΕΓΩ Ο ΛΑΟΣ

xrestia

– Καλά είμαστε, ωραία, εσείς;

– Ααα, μπράβο, πάντα να είστε καλά!

– Ναι ΄ναι πάνω από όλα η υγεία καί όλα τ’ άλλα έρχονται.

     Ευχές, ευχές, ευχές του λαού. Αυτές και άλλες τόσες πού λεγόντουσαν αυθόρμητα δίχως σκέψη. Ε, κάπου κάπου, ακουγόταν και ένα «δόξα τω Θεώ». Και έτσι κυλούσε η ζωή. Και έτσι ζούσε ο λαός.

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

xrestia

Στην παρούσα αναφορά μας θα διαπλεύσουμε ένα τρικυμιώδες πέλαγος πονηρών μεθοδεύσεων και οικτρών αντιφάσεων, που αποδεικνύουν, αν όχι μια εμπάθεια, πάντως μια οργανωμένη στόχευση και ένα αμείλικτο περιορισμό των χριστιανών ειδικά όσον αφορά στους ιερούς ναούς.

Πάσχα μισό μίλι κάτω από τη γη!

Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου ο ομολογητής

"Τίποτα δεν εμπόδιζε τους κρατούμενους [στις φυλακές] να αγαπούν τον Χριστό, την Εκκλησία τους, τη χώρα και τον λαό τους... Δάκρυα χαράς ανέβλυζαν από τα βάθη της καρδιάς των αιχμαλώτων, όποτε ήταν σε θέση να γιορτάσουν τις μεγάλες εορτές, ιδίως το Πάσχα [...]. Το 1954 γιόρτασαν το Πάσχα στο ορυχείο της Μπάια Σπρίε, μισό μίλι κάτω από τη γη. Αυτό ήταν το πιο δυνατό Πάσχα που έζησε ποτέ ο π. Ιουστίνος και το γιόρτασε μαζί με 100 άλλους αιχμαλώτους. Αφηγείται ο ίδιος: ΄Πώς μπορούσαμε να γιορτάσουμε το Πάσχα;

Έρχεται η εποχή που δεν θα υπάρχουν ιερείς, οι πόρτες θα είναι κλειδωμένες (π. Κων/νος Σίρμπου)

π. Κωνσταντίνος Σίρμπου* (1905-1975) Να προσέχετε, έρχονται δύσκολα χρόνια. Έρχεται η εποχή που δεν θα υπάρχουν ιερείς, οι πόρτες θα είναι κλειδωμένες, τα λουκέτα στις πόρτες θα κλαίνε, αφού δεν θα υπάρχει κάποιος να κάνει Ακολουθίες. Να πηγαίνετε στους ιερείς έστω και με ένα παπούτσι (σ.σ.εννοεί με οποιοδήποτε τρόπο). Όσο τους έχετε κοντά σας (τους ιερείς) εξομολογηθείτε και κοινωνήστε.

π. Γαβριήλ Αγιορείτης (βίντεο)

Ἡ συνάντησις μετὰ τοῦ Κυρίου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2020
Ἀπόστολος: Πράξ. ε΄ 12 – 20
Εὐαγγέλιον: Ἰωάν. κ΄ 19 – 31
Ἑωθινόν: Α΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

“Ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ

ἰδόντες τὸν Κύριον” (Ἰωάν. Κ΄ 20)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Ἡ συνάντησις μετὰ τοῦ Κυρίου

Εἶναι ἀπόγευμα ἐκεῖ στὰ Ἱεροσόλυμα, καὶ ἡ πόλις συγκλονίζεται κυριολεκτικῶς ἀπὸ τὴν εἴδησιν ὅτι ὁ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! Πρῶται αἱ Μυροφόροι, βλέπουσαι τὸν κενὸν τάφον καὶ μανθάνουσαι παρὰ τοῦ Ἀγγέλου ὅτι ὁ Κύριος, “ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν” (Μᾶρκ. ΙΣΤ΄ 6), σπεύδουν – ἐν συνεχείᾳ – νὰ ἀναγγείλουν τοῦτο τὸ Ἀγγελικὸν μήνυμα καὶ εἰς τοὺς κεκρυμμένους Ἀποστόλους. 

Όποιος δεν φοβάται τον θάνατο, τον φοβάται ο θάνατος

"– Γέροντα, πώς φεύγει ο φόβος;

– Με την παλληκαριά. Όσο φοβάται κανείς, τόσο πιο πολύ έρχεται ο πειρασμός. Αυτός που έχει δειλία πρέπει να προσπαθήση να την διώξη. Εγώ, όταν ήμουν μικρός, φοβόμουν να περάσω στην Κόνιτσα έξω από το κοιμητήρι. Γι' αυτό κοιμήθηκα τρία βράδυα στο κοιμητήρι και έφυγε ο φόβος. Έκανα τον σταυρό μου και έμπαινα μέσα – ούτε φακό άναβα, μην πάθη κανείς καμμιά λαχτάρα. Αν δεν αγωνισθή κανείς να ανδρωθή και αν δεν αποκτήση την πραγματική αγάπη, σε μια δύσκολη περίσταση θα τον κλαίνε και οι κουκουβάγιες.

Ιερουσαλήμ - Οικουμενιστική συμπροσευχή για την αντιμετώπιση του κορωναϊού

(σχ. ΙΧΘΥΣ: Σέ ποιόν θεό πιστεύουν οἱ Πατριάρχες μας;)

Ιερουσαλήμ 22-04-2020. Οικουμενιστική συμπροσευχή για την αντιμετώπιση του κορωναϊού, στην ταράτσα του ξενοδοχείου King David (Βασιλιάς Δαυΐδ), παρουσία και του Ορθόδοξου Πατριάρχη κ. Θεοφίλου!

 περισσότερα ΕΔΩ

Κυριακή του Θωμά (Αντίπασχα) - Ο Χριστός στη ζωή μας

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Πράξ. ε΄ 12-20

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Ἰωάν. κ΄ 19-31

1. Ο ΧΡΙ­ΣΤΟΣ, Η ΧΑ­ΡΑ ΜΑΣ

Εἶ­ναι βρά­δυ τῆς φω­το­φό­ρου ἡ­μέ­ρας τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως καί οἱ μα­θη­ταί τοῦ Κυ­ρί­ου τρο­μο­κρα­τη­μέ­νοι ἀ­πό τά συ­γκλο­νι­στι­κά γε­γο­νό­τα τῆς Πα­ρα­σκευ­ῆς καί τή μα­νί­α τῶν Ἰ­ου­δαί­ων εἶ­ναι κλει­σμέ­νοι στό ὑπε­ρῶ­ο τῆς Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ. Ἀλ­λά ξα­φνι­κά μέ­σα στήν ἀ­φό­ρη­τη θλί­ψι καί τή νε­κρι­κή σι­γή, χω­ρίς νά ἀνοί­ξουν οἱ θύ­ρες, ἐμ­φα­νί­ζε­ται ὁ Κύριος Ἰ­η­σοῦς στό κέ­ντρο τῶν μα­θη­τῶν καί τούς λέ­ει: «Εἰ­ρή­νη ὑμῖν». Κα­τό­πιν τούς δεί­χνει τά πλη­γω­μέ­να χέ­ρι­α καί πό­δι­α του καί τήν πλευ­ρά του γι­ά νά πει­σθοῦν ὅ­τι δέν βλέ­πουν φά­ντα­σμα ἀλ­λά τόν δι­δά­σκα­λό τους πού πέ­θα­νε πά­νω στό σταυ­ρό καί ἀ­να­στή­θη­κε.

Ἡ μετάνοια φέρνει τήν σωτηρία...

Ἡ μετάνοια φέρνει τήν σωτηρία, ἀρκεῖ εἰλικρινά καί μέ συντριβή νά μετανοήσουμε... Ἄς λέμε μέ πόθο· Κύριε ὁ Θεός μου, Σύ πού μ' ἔπλασες, ἐλέησέ με κατά τό μέγα ἔλεός σου.

"Γιά τήν Μετάνοια, τήν πύλη τῆς σωτηρίας καί τό κλειδί τῆς Βασιλείας", Ἐκδόσεις "Ὀρθόδοξος Κυψέλη" 

Θεατής ή αθλητής;

Ο αθλητής είναι ο πρωταγωνιστής των γεγονότων!

Ο θεατής απλώς παρακολουθεί παθητικά τα δρώμενα!

Ο αθλητής χαίρεται με τον αγώνα του, ευχαριστείται με τους κόπους του!

Ο θεατής «απολαμβάνει» την παρακολούθηση του αγώνα των άλλων!

Ο αθλητής βρίσκεται στο επίκεντρο όλων!

Ο θεατής στο περιθώριο όλων των δραστηριοτήτων!

Ο αθλητής είναι γνωστός και επώνυμος!

Ο θεατής άγνωστος, χαμένος κυριολεκτικά στο πλήθος!

Γιατί έδωσε ο Θεός την ελευθερία;

Ιερομόναχος Ιουστίνος

Ας δούμε ένα δύσκολο ερώτημα: Προς τι η ελευθερία, αφού κακοποιείται; Γιατί την έδωσε ο Θεός αν και προγνώριζε ότι οι περισσότεροι δεν θα έκαναν έλλογη χρήση; Δηλαδή έκανε καλά ο πατέρας που έδωσε την περιουσία στον άσωτο γιο, αν και ήξερε τον χαρακτήρα του, ότι δηλαδή θα τη σπαταλούσε καταστροφικά; Ήξερε τον χαρακτήρα του μικρότερου παιδιού του. Αυτός το είχε γεννήσει και το είχε ζήσει επί χρόνια. Ήταν γνωστός ο χαρακτήρας του. Τα λόγια του μεγάλου γιου, το παράπονό του, «Τόσα χρόνια σου δουλεύω και δεν αθέτησα καμιά εντολή σου», νομίζουμε ότι είναι ένα υπονοούμενο, μια «μπηχτή» κατά του αδελφού του, που προφανώς δεν δούλευε – ευσυνείδητα τουλάχιστον – και παρέβαινε εντολές του πατέρα. Λοιπόν έκανε καλά ο γονιός που του έδωσε την περιουσία; Έκανε καλά ο Θεός, που μας έδωσε την ελευθερία;

Τὸ Φῶς Χριστοῦ ἐμπόδιον εἰς τὸν κάθε «διαφωτισμὸν»

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ αἰτιῶνται τὴν Ἐκκλησία, κυρίως ἀπὸ τὸ χῶρο τῆς διανόησης, ὅτι ὑπῆρξε τὸ κατ’ ἐξοχὴ ἐμπόδιο γιὰ τὸν καλούμενο “διαφωτισμὸ” στὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι τὸ Φῶς Χριστοῦ ἀποτελεῖ τὸ μεγάλο ἐμπόδιο στὸν καλούμενο “διαφωτισμό”. Γιὰ τὴν Ἐκκλησία αὐτὸς ποὺ “τὸν κόσμον ἐφώτισεν” εἶναι ὁ “ἐπιφανείς Χριστός”. Γιὰ τὴν Ἐκκλησία “ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ φωτίσας τὸν κόσμον”. Γιὰ τὴν Ἐκκλησία “ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ φωτισμὸς τῶν ψυχῶν ἡμῶν”. “Γιὰ μᾶς τοὺς χριστιανούς, χριστοφωτισμένους καὶ χριστοδιαφωτισμένους, τὰ πάντα μέσα σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο ἔχουν ἔννοια, σημασία καὶ ἀξία μόνο τόσο, ὥστε νὰ εἶναι μέσο καὶ ὁδὸς πρὸς τὴν αἰωνιότητα”*, σημειώνει ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς.

Ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου: Ἐὰν λοιπὸν θέλῃς νὰ μιμηθῇς τὸν Χριστό

Ἐὰν λοιπὸν θέλῃς νὰ μιμηθῇς τὸν Χριστό, συγχώρα τὰ μεγάλα ἁμαρτήματα στοὺς φταῖχτες. Διότι τὰ μικρὰ οἱ περισσότεροι τὰ παραβλέπουν ὡς συνηθισμένα καὶ ὅταν τοὺς παρακαλῇ ὁ φταίχτης τότε αὐτοὶ τὰ συγχωροῦν. Τὰ μεγάλα ὅμως τὰ συγχωροῦν μόνον ἐκείνοι, τῶν ὁποίων ἡ συνείδηση εἶναι μεγάλη μπροστὰ στὸ Θεὸ καὶ περιμένουν ἀπὸ αὐτὸν μεγάλες ἀμοιβὲς γιὰ τὶς λαμπρὲς τους πράξεις.

Ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου

Ο Αμερικανός Αγιορείτης ιερομόναχος π. Αλέξιος Καρακαλληνός (πρώην Μεθοδιστής) διηγείται την μεταστροφή του από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Ο Αμερικανός Αγιορείτης ιερομόναχος π. Αλέξιος Καρακαλληνός (πρώην Μεθοδιστής) διηγείται την μεταστροφή του από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία:

Από το πολύ έλεος του Θεού, η Θεία Χάρις άγγιξε και την ιδική μου ψυχή οδηγώντας με αρχικά στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τελικά στο Άγιον Όρος, αν και μεγάλωσα σε μια μικρή προτεσταντική κοινότητα, σε μια επίσης μικρή πόλη των ΗΠΑ, όπου ούτε ποτέ συνάντησα μια Ορθόδοξη ενορία, ούτε ποτέ είχα οποιαδήποτε επαφή με κάποιον Ορθόδοξο χριστιανό. Όταν ήμουν νέος είχα διδαχθή ότι όλες οι χριστιανικές ομολογίες ήταν βασικά ίδιες, και ότι οι διαφορές μεταξύ τους ήταν ασήμαντες. Παρόλα αυτά η πείρα με έκανε να θέσω υπό κρίση αυτή την κεντρική διδασκαλία της Οικουμενιστικής Κινήσεως.

Η επιστήμη επαινεί την απόσταση – η εκκλησιαστική ζωή όμως, υμνεί την εγγύτητα

Ελευθέριος Ανδρώνης

Η νέα τάξη πραγμάτων, φαίνεται πως, με πρόσχημα την επικινδυνότητα της πανδημίας, ξεκίνησε να προλογίζει και να διακηρύττει μια νέα μορφή κοινωνίας. Την κοινωνία των αποστάσεων.
Ο κίνδυνος των αποστάσεων μεταξύ ανθρώπων
Διάφοροι ειδικοί ή «ειδικοί», επιστήμονες και μη, μιλούν συνεχώς στα κανάλια υποστηρίζοντας πως τους επόμενους μήνες θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αποστάσεις.
Όμως πάνω στο σενάριο ενός τέτοιου τρόπου ζωής, θα πρέπει να θέσουμε κάποιους προβληματισμούς.

Οσία Ελισάβετ η θαυματουργή

24 Απριλίου

Η Οσία Ελισάβετ καταγόταν από την Ηράκλεια της Θράκης και έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ. Οι γονείς της, Ευνομιανός και Ευφημία, ήταν ξακουστοί και ονομαστοί, φημισμένοι για τα πλούτη τους και περίφημοι για την αρετή τους. Κατοικούσαν κοντά στην Ηράκλεια, στον τόπο που από παλιά ονομαζόταν Θρακοκρήνη και αργότερα Αβυδηνοί. Ζούσαν με ευσέβεια έχοντας ως πρότυπο τον Ιώβ. Ποθώντας δε με πάθος να μιμηθούν την φιλοξενία του Αβραάμ, απλόχερα βοηθούσαν όλους, όσοι είχαν ανάγκες υλικές.

«…ΧΑΡΟΠΟΙΗΣΑΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ…» (10)

Ἡ παιδικὴ καὶ ἐφηβικὴ ἡλικία συγκεντρώνει πάντα τὸ ἀμείωτο ἐνδιαφέρον του καὶ τὴν πατρική του φροντίδα. Ἀπὸ τὴν τρυφερὴ ἡλικία πρέπει τὸ παιδὶ νὰ μυηθεῖ σιγὰ –σιγὰ στὴν πνευματικὴ ἀλήθεια, ποὺ θὰ ἀποτελέσει τὸ στήριγμά του στὸν ἀγώνα τῆς μελλοντικῆς ζωῆς του. Νὰ μάθει γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὰ σωτήρια μυστήρια καὶ πῶς θὰ ἀνταποκριθεῖ σὲ αὐτὴ τὴν ἀγάπη γιὰ δική του προσωπικὴ ὠφέλεια.

Μὲ τὸ κεφάλι ἐλαφρὰ γερμένο καὶ τὴν ψυχὴ συνεχῶς ἀνυψωμένη πρὸς τὰ οὐράνια εἶχε κάνει ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ποὺ ἀνέλαβε τὴν ἐνορία τὸ ἀποφασιστικὸ βῆμα, νὰ ἐπισκεφτεῖ τὰ σχολεῖα τῆς περιοχῆς, δύο Δημοτικὰ στὴν ἀρχὴ μὲ λιγοστὰ παιδιά, ποὺ διαρκῶς αὐξάνονται. Ἔπειτα δύο νηπιαγωγεῖα. Καὶ ἀπὸ τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ᾽90 τὸ Γυμνάσιο καὶ τὸ Λύκειο.

Πατήρ Δωρόθεος: Μήν προσπαθεῖς νά ἀποφύγεις νά σηκώσεις τόν Σταυρό σου...

Μήν προσπαθεῖς νά ἀποφύγεις νά σηκώσεις τόν Σταυρό σου. Ὁ καθένας ἔχει ἕνα Σταυρό. Μπορεῖ νά εἶναι μία μακριά ἀσθένεια, ἕνα παιδί στά ναρκωτικά, μία διαλυμένη οἰκογένεια. Νά ζητᾶς ἀπό τόν Θεό νά σέ βοηθᾶ στό πρόβλημά σου. Νά εἶσαι σίγουρος ὅτι θά σέ ἀπαλλάξει μία ἡμέρα ἀπό αὐτό.

Μεγάλου Βασιλείου: τὸ ἔλεος καὶ ἡ κρίση, συνδέονται μεταξύ τους...

Οὔτε ἡ ἐλεημοσύνη τοῦ Θεοῦ εἶναι χωρὶς δίκαια κρίση οὔτε ἡ κρίση Του χωρὶς εὐσπλαχνία καὶ ἔλεος. Πρὶν ἀπὸ τὴν κρίση, ἀγαπάει τὴν εὐσπλαχνία καὶ μετὰ τὴν εὐσπλαχνία προχωρεῖ στὴ δίκαιη κρίση καὶ τὴν καταδίκη. Αὐτὰ τὰ δύο, τὸ ἔλεος καὶ ἡ κρίση, συνδέονται μεταξύ τους, ὥστε οὔτε ἡ εὐσπλαχνία νὰ ὁδηγήσῃ στὴ νωθρώτητα, οὔτε μόνη ἡ κρίση καὶ καταδίκη νὰ προκαλέσῃ ἀπόγνωση καὶ ἀπελπισία.

Μεγάλου Βασιλείου