
5/8/2025
«Πάντα ματαιότης τὰ ἀνθρώπινα, ὅσα οὐχ ὑπάρχει μετὰ θάνατον· οὐ παραμένει ὁ πλοῦτος, οὐ συνοδεύει ἡ δόξα· ἐπελθὼν γὰρ ὁ θάνατος, ταῦτα πάντα ἐξηφάνισται...».
Ἡ ἔννοια τῆς ματαιότητος τῶν ἐπιγείων πραγμάτων ἐπισημαίνεται συχνὰ καὶ ἐναργῶς τόσο στὴν Παλαιὰ, ὅσο καὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη. Στὴν ἀλήθεια αὐτὴ στηρίζεται καὶ τὸ γνωστὸ Ἰδιόμελο ποὺ ψάλλεται κατὰ τὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία. Ἐντύπωση μᾶς προκαλεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς ἐπικεντρώνεται σὲ δύο πάθη γιὰ νὰ καταδείξει ἰδιαιτέρως τὴ ματαιότητα τοῦ κόσμου.

















