Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Μεσσηνίας Κύριον κ. Χρυσόστομον
Ἱεράν Μητρόπολιν ΚΑΛΑΜΑΤΑΝ
Σεβασμιώτατε ἐν Χριστῷ Ἀδελφέ,
Ἐπιτρέψατε εἰς ἕνα γεγηρακότα ἤδη ἐν Χριστῷ Ἀδελφόν Σας, ὁ ὁποῖος μετά περισσῆς ἀγωνίας παρακολουθεῖ τά συμβαίνοντα σήμερον εἰς τήν Ἑλληνικήν Κοινωνίαν, νά ὑψώσῃ φωνήν διαμαρτυρίας καί νά διαμαρτυρηθῇ πρός Ὑμᾶς διά τήν ἐκ μέρους Ὑμῶν δημοσίως γενομένην παρερμηνείαν ἤ καί ἀλλοίωσιν τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως.
Ἀπευθύνομαι πρός Ὑμᾶς δημοσίως διότι:
Ψηφίστηκαν οι νόμοι περί γάμου ομοφυλοφίλων, περί τεκνοθεσίας κλπ, έγιναν φασαρίες, αντέδρασε ο κόσμος, αντέδρασε η Εκκλησία. Ποίο το αποτέλεσμα; Ξεχάστηκαν όλα.
Να βλέπεις τώρα γιορτινές μέρες, Επισκόπους αγκαλιά και αγκαζέ με υπουργούς οι οποίοι ήσαν και είναι θερμοί θιασώτες των παρά φύσιν πεπραγμένων. Πως να αντικρύσεις λοιπόν αυτή τη Διοικούσα Εκκλησία, όταν η ίδια απαρνείται τα πιστεύω της; Τη φύση την ίδια; Και αναρωτιέσαι για ποιο λόγο φέρονται έτσι οι Πατέρες;
Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών
Η ταινία-ντοκιμαντέρ «Αδέσποτα Κορμιά» της σεναριογράφου και σκηνοθέτιδος κ. Ελίνας Ψύκου, φιλοδοξεί να προβληθεί στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 26ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα από τις 28 Μαρτίου ε.ε. θα κυκλοφορήσει και στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (+1910-1989) «ΜΕΓΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΣ ΨΥΧΩΝ», ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΟΦΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΕ 500 ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Μον. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης.
Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
Η ελληνική Επανάσταση είναι η πιο πνευματική επανάσταση που έγινε στον κόσμο. Είναι αγιασμένη.
Καιρός να αρχίσει να κατανοεί ο κόσμος καλύτερα, σε ποιες κοινότητες παρέδωσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα «κλειδιά» για να μπουκάρουν στο άσυλο της ελληνικής οικογένειας. Ο λόγος για τη στρατευμένη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Μια πολύχρωμη και καλοπληρωμένη κουστωδία της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που αποτελεί την ιδεολογική αιχμή της παγκοσμιοποίησης.
Είχε περάσει το ζεστό καλοκαιράκι κι ο χειμώνας με τα κρύα του, τις βροχές και τα χιόνια του, είχε φτάσει και στο δάσος μας. Κάτω από τη γη στις υπόγειες φωλιές τους τα μυρμηγκάκια προσπαθούσαν να στεγνώσουν το σιτάρι, που είχαν μαζέψει στην αποθήκη τους και το είχε μουσκέψει η βροχή.
– Ευτυχώς, μπόλικο σιταράκι έχουμε, αδέρφια, μια χαρά θα βγάλουμε τον χειμώνα! Ένα χεράκι να βάλουμε όλοι να το στεγνώσουμε τώρα που βγήκε λίγο ο ήλιος και δε βρέχει…
– Καλά μου μυρμηγκάκια, ακούστηκε η αδύναμη φωνή του τζίτζικα, του γείτονά τους, που εκείνη την ώρα περνούσε από τη φωλιά τους. Με το ζόρι στεκόταν στα πόδια του ο καημένος…
Σεληνιαζόμενοι βολευταί πηδοῦν εἰς τήν πυράν
Πατήρ σεληνιαζομένου: «… (πατέρας)͵ Κύριε͵ // ἐλέησόν μου τὸν υἱόν͵ // ὅτι σεληνιάζεται // καὶ κακῶς πάσχει· // πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ // καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ» (Μτθ. ιζ’ 15).
Παράφρασις: …(πατέρας σεληνιαζομένου νέου) Κύριε // σέ παρακαλῶ θεράπευσε τόν γιό μου, // καθότι σεληνιάζεται // καί ὑποφέρει φρικτά. // Πολλές φορές ρίπτεται στή φωτιά // καί πολλές φορές στό νερό, // ὥστε νά τελειώση τή ζωή του.
Νικόλαος Ταμουρίδης, Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πρωθυπουργός της σημερινής Ελλάδας προσελκύει το ενδιαφέρον της παγκόσμιας ελίτ και καταλήγει να είναι ένα άκρως σημαντικό άτομο. Μόνο που το «σημαντικό» δεν αποδίδεται από τον γράφοντα με την θετική, αλλά με την αρνητική του έννοια. Έχει καταστεί φανατικός οπαδός και πρωτεργάτης στην εφαρμογή της ατζέντας της διάλυσης των εθνικών κρατών, για την εξυπηρέτηση των ξένων συμφερόντων, που επιδιώκουν την εγκαθίδρυση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης με βασικό σκοπό μια αυταρχική Παγκόσμια Διακυβέρνηση.
Οι σκηνές που διαδραματίζονται στα σχολεία αλλά και στις γειτονιές των ελληνικών πόλεων θυμίζουν στιγμιότυπα από ταινίες βίας, αλλά, δυστυχώς, είναι αληθινές. Χθες, προστέθηκε ακόμα ένας κρίκος στην αλυσίδα της παρακμής που έχει παγιδέψει τη νεολαία. Δεκαεννιάχρονος από τη Γεωργία εισέβαλε σε γυμνάσιο στην Κυψέλη, χτύπησε με σφυρί 18χρονο μαθητή από τη Νιγηρία και μαχαίρωσε τον διευθυντή του σχολείου. Η είδηση, σε αυτήν την περίπτωση, είναι ταυτόχρονα και ένα σχόλιο για το πόσο ανέφικτος είναι ο στόχος της αρμονικής συνύπαρξης ετερόκλητων πληθυσμιακών συνόλων σε μια κοινωνία.
«….Ἀκοῦτε τί λέμε πριν από το Πιστεύω; «τάς θύρας τάς θύρας εν σοφία Πρόσχωμεν»! Τί σημαίνει αυτό;
Την αντίθεσή τους για το πρόσφατο νομοσχέδιο για τον γάμο και την τεκνοθεσία των ομόφυλων ζευγαριών εξέφρασαν πιστοί στην Πάτρα.
Συγκεντρώθηκαν έξω από τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών και μάλιστα «σήκωσαν» και πανό με τους τοπικούς βουλευτές που ψήφισαν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.
Σχολεία-Εντατικοποίηση, τοξικό περιβάλλον, έλλειψη νοήματος: Μέχρι πότε οι εκπαιδευτικοί θα «αδειάζονται» σωματικά και ψυχικά;
Πριν λίγο καιρό το alfavita.gr αποκάλυψε ότι μέσα σε τρεις μήνες έχουμε πολλές δεκάδες απαλλαγές στελεχών εκπαίδευσης από τα καθήκοντά τους και ακόμη περισσότερες άδειες άνευ αποδοχών με ταυτόχρονη αναζήτηση άλλης επαγγελματικής στέγης εκπαιδευτικών, ακόμα και στο εξωτερικό.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (+1910-1989) «ΜΕΓΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΣ ΨΥΧΩΝ», ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΟΦΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΕ 500 ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Μον. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης.
Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
 |
| Οδυσσέας Σέλιος. Εύζωνας. 2024 |
Πρὸ δύο αἰώνων στὶς 25 Μαρτίου μία κραταιὰ ἕως τότε αὐτοκρατορία κλονίζεται ἀπὸ μία χούφτα ξωτάρηδων, μία δράκα ἀσήμων χωρικῶν μὲ λερὲς φουστανέλες καὶ τραχιὰ μουστάκια, οἵτινες μὲ μόνη τὴν εὐλογία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ᾖραν τὰ ἐλάχιστα γιαταγάνια καὶ καριοφίλια τους ἔναντι τοῦ ἀηττήτου σουλτάνου καὶ τῶν ὀθωμανῶν δυναστῶν γιὰ τὴν Ἐλευθερία τῆς Ῥωμιοσύνης.
Ἔλαβα, παιδί μου, τήν ἐπιστολή σου, καί εἶδα σ’ αὐτή τήν ἀνησυχία σου.
Ὅμως μή λυπᾶσαι, παιδί μου. Μήν ἀνησυχεῖς τόσο. Καί ἄν πάλι ἔπεσες, πάλι σήκω. Ὀνομάσθηκες οὐρανοδρόμος. Δέν εἶναι, παράξενο νά σκοντάφτει ἐκεῖνος πού τρέχει. Μόνον χρειάζεται νά ἔχει ὑπομονή καί μετάνοια κάθε στιγμή.
Καλλιόπη Προκοπάκη
Ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων
Πρόλογος στο βιβλίο του Παιδοψυχιάτρου Christian Flavigny
«Θέλω μπαμπά και μαμά»
(Je veux papa et maman)
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Καλλιόπη Προκοπάκη, Ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων
Ένα τραγούδι λέει ότι τα παιδιά “είναι ο καρπός όλης της ανθρωπότητας” (Children of Sanchez, του Chuck Mangione). Είναι φυσικό η ευημερία των παιδιών να βρίσκεται στο επίκεντρο συζητήσεων που αφορούν θέματα οικογένειας και γάμου. Στην Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιου των Ηνωμένων Εθνών (Convention of the rights of the child, 1990), αναφέρεται ότι “σε όλες τις δράσεις που αφορούν τα παιδιά, είτε αναλαμβάνονται από δημόσιο είτε από ιδιωτικό θεσμό, το συμφέρον του παιδιού πρέπει να είναι πρωταρχικής σημασίας”. Επίσης αναφέρεται ότι “το παιδί, λόγω της σωματικής και ψυχικής του ανωριμότητας, χρειάζεται ειδικές διασφαλίσεις και φροντίδα, συμπεριλαμβανόμενης της κατάλληλης νομικής προστασίας, τόσο πριν, όσο και μετά την γέννηση”.
Μια μέρα λίγο βροχερή και συννεφιασμένη, η αλεπού μας η κυρα-Μαριώ έψαχνε πεινασμένη κι απελπισμένη για τροφή, όταν ξαφνικά…
– Σε τσάκωσα κυρ Πόντικα, φώναξε αλαφιασμένη και όρμησε στον αγκαθερό θάμνο. Αλλά το καφετί ποντικάκι… βουμ, σβουμ, σβιιιιιιιιιιν… κρύφτηκε ανακουφισμένο στο χωματένιο λαγούμι του στις ρίζες του θάμνου…
– Παλιοπόντικο, σακατεύτηκα!
Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Β. Ἐμμανουήλ, Ἱεροψάλτης
«Ζοῦμε σὲ μία χώρα ἐλεύθερη. Λοιπόν, ἀπὸ ‘κεῖ καὶ πέρα ὅμως «ἔχουν γνώση οἱ φύλακες»… Ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι ποιμένας… Κάποια πράγματα στὴν Ἐκκλησία τὰ ἔχει ὁ Ἐπίσκοπος.» (Ἐπίσκοπος Φλωρίνης Εἰρηναῖος)
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Θέλοντας νὰ ζυγίζουμε λόγια καὶ ἔργα σύγχρονων ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἔχουμε ἀνάγκη ζυγαριᾶς. Ὄχι φυσικὰ σὰν αὐτὴ τοῦ μανάβη ἢ τοῦ μπακάλη ποὺ ζυγίζει ὑλικὰ πράγματα, ἀλλὰ ἄλλη πιὸ κατάλληλη ποὺ νὰ ζυγίζει πνευματικὰ σὰν αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν ταλαίπωρη Ἑλλάδα μας ἐξαιτίας τῶν κακῶν καὶ πονηρῶν πολιτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν της ἀρχόντων. Ἡ ὑπόθεσή μας ἀπαιτεῖ τὴ χρήση εἰδικῆς ζυγαριᾶς, ζυγαριᾶς ἀκριβείας γιατί οἱ ἐνδείξεις τῆς σκέψης μας ἀλλὰ καὶ τὰ συμπεράσματά μας θὰ πρέπει νὰ εἶναι πρωτίστως δίκαια.
Το πνεύμα του 1821 είναι το φρόνημα των παιδιών του. Παιδιών με γενναίο φρόνημα, που δεν κάθονταν φρόνιμα! Όπως τα παιδιά του Μεσολογγίου, οι περίφημοι Γελεκτσήδες. Τα έλεγαν έτσι, γιατί ήταν πάντα «στο γελέκι», δηλαδή, μόνο με το γιλέκο, για να είναι ετοιμοπόλεμα. Έκαναν πετροπόλεμο, έφερναν νερό, περνώντας, κρυφά τις νύχτες, μέσα από το τουρκικό στρατόπεδο, ρίχνονταν με μονόξυλα στη λιμνοθάλασσα ενάντια στα μικρά εχθρικά πλεούμενα και τα κυρίευαν ή τα βύθιζαν. Νύχτες βροχερές ή με αέρα, εισέδυαν στο εχθρικό στρατόπεδο και έσπερναν τον πανικό σκοτώνοντας Τούρκους και αρπάζοντας τρόφιμα, ρουχισμό και όπλα. Τα ονόματά τους έχουν διασωθεί από τον Ιωάννη-Ιάκωβο Μάγιερ, εκδότη των «Χρονικών». Ανάμεσά τους και δύο κορίτσια: Γιωργάκης Χ. Άρτης, Γιωργάκης Κ. Βαλτινός, Τάσος [Νταής] Βορίλας, Πέτρος Γαλιώτος ή Αγγούρας, Τασούλα Γυφτογιάννη, Χρυσάφω Χ. Καραγγελέ, Μανώλης Αντώνης, Μπάκας Γιώργος, Μπούλαλας Σπύρος, Παπαλουκάς γιος του Αντιστρατήγου Αναστασίου Παπαλουκά, Παντολέων Πλατύκας, Ζαφείρης Ν. Ράπεσης - Σφήκας, Μάνθος Τρικούπης.
"Με το αίμα μου να γράψετε ΕΛΛΑΔΑ Σ' ΑΓΑΠΩ" Ρίγη συγκίνησης από μαθητές της Μάνης στην παρέλαση
Ο Ιεραπόστολος της Αλάσκας άγιος Ιννοκέντιος Βενιαμίνωφ (1797-1879), με τη δυναμική προσωπικότητα και την πολυσχιδή δράση, ταξίδευε παράτολμα, με μια εύθραυστη βάρκα, στις Αλεούτες, από νησί σε νησί, για να μη στερούνται οι ιθαγενείς την πνευματική τους τροφή.
Το 1828, ταξιδεύοντας για πρώτη φορά στο νησί ‘Ακουν – διηγείται ο ίδιος – είδα όλους τους κατοίκους να στέκονται κατά μήκος της ακτής. Μόλις πάτησα το πόδι μου στην παραλία έτρεξαν με χαρά κοντά μου.
– Τι συμβαίνει; τους ρώτησα. Γιατί τόσο χαρούμενοι;
103. Ὅλο τόν καιρό τῆς κυοφορίας καί θηλασμοῦ ὁ ἄνδρας πρέπει νά ἐγκρατεύεται, γιά νά μή ταράζη τήν μελλοντική ζωή τοῦ νεογεννήτου πού περιμένει νά ἔλθη στόν κόσμο μέ συγκεκριμένο σκοπό ἀπό τόν Θεό.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (+1910-1989) «ΜΕΓΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΣ ΨΥΧΩΝ», ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΟΦΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΕ 500 ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Μον. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης.
Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
“ἐπί ξυροῦ γάρ ἀκμῆς ἔρχεται ἡμῖν τά πράγματα”
Ἡρόδοτος ΣΤ,11
Ο σώφρων άνθρωπος πάντοτε πρέπει να έχει μπροστά του, ως πεπειραμένο οδηγό, τα πολύτιμα διδάγματα της ιστορίας. Ως ιστορία όμως προσδιορίζεται η έννοια της πλήρους αληθείας. Όχι μόνο της γνωστής, της ευχάριστης και ένδοξης πλευράς, αλλά προπάντων της καταπτώσεως, των μικροτήτων, του ξεπεσμού και της λοιπής κατάντιας. Η εν λόγω ιστορία διδάσκει και αυτή χαράσσει τη νέα δημιουργία. Τη νέα ζωή, που πρέπει να θεμελιώνεται πάνω στην αλήθεια, χτυπώντας αλύπητα το ψέμα, όσο και αν έχει καταστεί πια κοινότοπο τραγούδι. Ένα τραγούδι που δεν ψυχαγωγεί πλέον, καθότι τα πάντα τριγύρω συνθέτουν το θέαμα ενός συντετριμμένου κόσμου. Ενός κόσμου κατακλυσμένου από κάθε είδος παραλογισμό και παρά φύση αμαρτίες. Ενός κόσμου καταποντισμένου στο απύθμενο βάθος της ηθικής λύμης, που δεν εμφανίζει ούτε ένα κλωνάρι γυμνό, να βρει και να καθίσει επιτέλους, το περιστέρι του κατακλυσμού. Τελικά είναι δύσκολο πράγμα να υποχωρήσουν τα λύματα. Τα συντηρούν αγρύπνως, οι λυμεώνες της αγνότητος. Αυτοί που έριξαν το σύνθημα: “Κάτω η παρθενία”. Αυτή, που τους ελέγχει!
Ένας ζωηρός κι ανήσυχος ποντικός νόμιζε πως μπορεί να γίνει φίλος μ΄ έναν βάτραχο.
– Εγώ είμαι ξεχωριστό ποντίκι, ακόμα κι ο βάτραχος με παραδέχεται και το καμαρώνει που πιάνει φιλία μαζί μου!
Έτσι λοιπόν μια μέρα ο «καλός σου» ο βάτραχος, που βέβαια είχε κακούς σκοπούς, κατάφερε τον «ξύπνιο» ποντικό μας να δέσει το πόδι του μαζί με το δικό του.
Τοῦ Σεβ. Ἀντινόης Παντελεήμονος
“Διακονώντας τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στὸ ἱστορικὸ Ἑλληνορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς, αἰσθάνομαι ὑπερήφανος ὡς Ἕλληνας Ὀρθόδοξος Χριστιανός, ὅμως αἰσθάνομαι μεγάλη ντροπὴ γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Πατρίδα μας μὲ τὴν ἐπαίσχυντο ‘νομοθεσία τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων’, μίας νομοθεσίας ποὺ καμία Ἀφρικανικὴ Χώρα δὲν υἱοθέτησε, οὔτε θὰ τολμοῦσε νὰ υἱοθετήσει. Πολλοί, κυρίως οἱ Ἕλληνες Βουλευτές, μιλοῦν γιὰ δῆθεν ‘πρόοδο’! Εἶναι ὅμως πρόοδος, ὅταν ὀπισθοδρομοῦμε καὶ καταργοῦμε τίς ἠθικὲς ἀξίες, ποὺ οὔτε οἱ ‘Μάου Μάου’ δὲν τόλμησαν νὰ υἱοθετήσουν!
Η ασφάλειά του για τη γυναίκα αμφισβητείται από νομικούς και ιατρικούς οργανισμούς στις 26 Μαρτίου απέναντι στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ.
Η μιφεπριστόνη, το εκτρωτικό χάπι, είναι αυτή τη στιγμή το συνηθέστερο φονικό εργαλείο για τα αγέννητα παιδιά, αλλά η δράση του δεν περιορίζεται εκεί. Θέτει σε κίνδυνο την σωματική και ψυχική υγεία των γυναικών, την αναπαραγωγική ικανότητα και τη ζωή τους, συγκαλύπτει την αιμομιξία, τη σεξουαλική κατάχρηση ανηλίκων κοριτσιών, διευκολύνει το trafficking και την πορνεία. Είναι το «τέλειο» εργαλείο κακοποίησης των παιδιών και των γυναικών, που όμως τις κατάφερε να τη θεωρούν όργανο για τη καταξίωσή τους.
Ἀθηνᾶς Παπαϊωάννου, φιλολόγου-λογοτέχνιδος
25η Μαρτίου 1821! Οἱ σκλαβωμένοι Ἕλληνες, μήν ἀντέχοντας ἄλλο τόν, ἐπί τετρα-κόσια χρόνια, σκληρό καί αἱμοσταγῆ ζυγό τοῦ Τούρκου κατακτητῆ, ὕψωσαν τό λάβαρο τῆς Ἐπανάστασης. Ἦταν ἡ μέρα πού γιόρταζαν τόν «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ», ἐπειδή ὁ Ἀγώνας τους γινόταν «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερία». Ἐπειδή πίστευαν, ἀκράδαντα, πώς μόνο μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ θά ἔφερναν σέ πέρας αὐτό τό μεγάλο ἐγχείρημα, μέ τίς ἐλάχιστες δυνάμεις καί τά ἰσχνά μέσα πού διέθεταν.
Χαράλαμπος Άνδραλης
Συμπληρώνονται φέτος 195 χρόνια από την Δ΄ Εθνοσυνέλευση του Άργους, η οποία μεταξύ άλλων, αποφάσισε: «Όταν η τοπική περιφέρεια της Ελλάδος και η καθέδρα της Κυβερνήσεώς της κατασταθώσιν οριστικώς, οι δε οικονομικοί πόροι του Κράτους το επιτρέψωσιν, η Κυβέρνησις θέλει διατάξει να εγερθή εις την καθέδραν εις ναός επ’ ονόματι του Σωτήρος»[1]. Στο ίδιο ψήφισμα αναφέρεται «Τα ονόματα των φιλελλήνων, όσοι απέθανον εις την Ελλάδα, μαχόμενοι υπέρ της ανεξαρτησίας της, θέλουν χαραχθεί επί τινός μνημείου εγερθησομένου εις τον ναόν του Σωτήρος.»
Για το δεύτερο σκέλος του ψηφίσματος, την ανέγερση μνημείου φιλελλήνων, το κράτος έχει ενεργοποιηθεί και αποφασίστηκε η τοποθέτηση του μνημείου έξω από το πολεμικό μουσείο Αθηνών. Πιο συγκεκριμένα, η Εταιρεία για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό (ΕΕΦ) υπέγραψε με το Πολεμικό Μουσείο σύμβαση συνεργασίας, σύμφωνα με την οποία το μνημείο θα στηθεί στον χώρο του Πολεμικού Μουσείου επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας[2].
29 Μαΐου 1453. Ζοφερὴ ἡμέρα, κατάμαυρη. Πλάκωσε ἡ καταχνιὰ παντοῦ. Σκέπασε τὴν Χριστιανοσύνη καὶ τὸν Ἑλληνισμό. Ὁ Τοῦρκος κατέκτησε τὴν Κωνσταντινούπολι. Καὶ σιγά-σιγά κατακτοῦσε καὶ ὅλη τὴν Ἑλλάδα. Οἱ Ἕλληνες ὑπόδουλοι στὸν Τοῦρκο κατακτητή· οἱ ψυχές τους ὅμως ἀδούλωτες. Αὐτὸ ἐκφράζει καὶ ἐκεῖνο τὸ μικρὸ λαϊκό: Σώπασε, κυρά – Δέσποινα, καὶ μὴ πολυδακρύζῃς· πάλι μὲ χρόνους μὲ καιρούς, πάλι δικά μας θἆναι. Αὐτὰ ἔλεγαν στὴν Παναγία, ποὺ τὴν ἔνοιωθαν νὰ προσεύχεται θερμὰ γιὰ τὴν Ἑλλάδα.
... - Από το Λιµποβίσι της Γορτυνίας.
- Πόσων ετών είσαι;
- Εξήντα τεσσάρων.
Γεννήθηκα το 1770, τρείς του Απρίλη.
- Τι επάγγελµα κάνεις;
- Στρατιώτης ήμουνα.
Κράταγα επί 49 χρόνια στο χέρι το ντουφέκι
Νὰ ἕνα ὡραῖο ἐρώτημα, καλοί μου φίλοι. Καὶ μάλιστα τώρα τὸν Μάρτιο ποὺ ἔχει ὡς ἐπίκεντρο τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Παναγίας μας ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνική μας ἐπέτειο, ὅπως καὶ γιὰ τὶς ἑπόμενες ἑορτὲς μὲ ἀποκορύφωμα τὸ Πάσχα.
* * *
Εἶναι κακὸ νὰ ἑορτάζουμε; Θὰ πεῖτε. Ὄχι ἀσφαλῶς. Ἀντίθετα ἐπιβάλλεται νὰ ἑορτάζουμε καὶ μάλιστα ἀδιάκοπα. Ὅλες οἱ ἡμέρες τοῦ Θεοῦ εἶναι γιορτινές, ὅλες μποροῦν νὰ γίνουν γιὰ μᾶς χαρούμενες, εὐφρόσυνες, πανηγυρικές. Ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ὅρισε τὶς ἑορτὲς στὴ ζωή μας (βλ. Σοφ. Σειρὰχ 33,8) Κι αὐτὸ γιὰ νὰ τῆς δίνουν νόημα καὶ περιεχόμενο, νὰ τὴν ὀμορφαίνουν, νὰ τὴν ἀνυψώνουν, νὰ τὴν ἁγιάζουν.
