Εξόριστος στη Σιβηρία ο νεαρός επαναστάτης Ντοστογιέφσκι, για απόπειρα δολοφονίας του Τσάρου, χρησιμοποιούσε τις σελίδες της Καινής Διαθήκης, που του χάρισε μια γρια στο σταθμό του τραίνου της εξορίας, για να ανάβει την πίπα του. Είχε «καπνίσει» όλο το κατά Μάρκο και Ματθαίο Ευαγγέλιο και είχε αρχίσει το κατά Λουκά, όταν αποφάσισε, από περιέργεια, να ρίξει μια ματιά στις σελίδες που είχαν απομείνει. Εκεί τον περίμενε η παραβολή του Ασώτου υιού... Η συνέχεια είναι γνωστή.
Συνέντευξη της Marguerite Souchon* στην Aziliz Le Corre
Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος
FIGAROVOX. - Εκδώσατε το Πρώτο μέρος του βιβλίου σας Ο Θεός του Ντοστογιέφσκι. Αν ο Ντοστογιέφσκι είναι ο διασημότερος Ρώσος συγγραφέας, είναι ο κατ' εξοχήν Ρώσος συγγραφέας;
Marguerite Souchon. - Απολύτως – αφού όλοι οι Ευρωπαίοι όταν κλείνουν ένα μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι λένε ότι, πραγματικά, μόνο οι Ρώσοι γράφουν τέτοια πράγματα! Δεν είναι τυχαίο που ένα από τα κεφάλαιά μου τιτλοφορείται: « Γιατί οι χαρακτήρες είναι όλοι τρελοί;".



































