«Ἀπὸ ὅ,τι ἔχει ὁ ἄνθρωπος νικηθεῖ, σ΄ αὐτὸ καὶ ἔχει ὑποδουλωθεῖ».
(Β΄ Πετρ. β΄19)
Ψυχὴ ποὺ γεύτηκε μιὰ φορὰ τὴν ἀμαρτία καὶ μένει ἀναίσθητη, δίνει μεγάλη εὐκαιρία στὸ νόσημα νὰ αὐξηθῇ.
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου
«Ἀπὸ ὅ,τι ἔχει ὁ ἄνθρωπος νικηθεῖ, σ΄ αὐτὸ καὶ ἔχει ὑποδουλωθεῖ».
(Β΄ Πετρ. β΄19)
Ψυχὴ ποὺ γεύτηκε μιὰ φορὰ τὴν ἀμαρτία καὶ μένει ἀναίσθητη, δίνει μεγάλη εὐκαιρία στὸ νόσημα νὰ αὐξηθῇ.
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Νεκτάριος Δαπέργολας, Διδάκτωρ Ιστορίας
Κωνσταντίνος Βαθιώτης, τ. Αναπλ. Καθηγητής Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ.
Δημήτριος Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών
Εδώ και πολλές δεκαετίες μαίνεται πάνω στον πλανήτη ένας λυσσαλέος υπόγειος πόλεμος. Το σχέδιο που τρέχουν τα παγκόσμια σκοτεινά διευθυντήρια (και που στη σημερινή μορφή του αρχίζει ορατά να λαμβάνει σάρκα και οστά μέσα στη δεκαετία του 1990) έχει φυσικά άμεση σχέση με την Παγκοσμιοποίηση, η πτώση όμως των οικονομικών συνόρων μεταξύ των κρατών και το άνοιγμα των αγορών δεν ήταν ο στόχος, αλλά απλώς το μέσο. Η οικονομική ενοποίηση του πλανήτη και ο ολοκληρωτικός έλεγχος της παγκόσμιας Οικονομίας από μία δράκα αχρείων υπήρξε απλά η απαραίτητη προϋπόθεση για το επόμενο βήμα, την κυοφορία ενός παγκόσμιου Πολιτισμού (μέσα από την υπονόμευση των βασικών χαρακτηριστικών των εθνικών πολιτισμών) και μίας παγκόσμιας Πανθρησκείας (που ήδη βρίσκεται προ των πυλών, μετά από τόσα χρόνια επέλασης του Οικουμενισμού αλλά και του ευρύτερου διαθρησκειακού συγκρητισμού).
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
BETWEEN THE ORTHODOX CHURCH AND ROMAN CATHOLICISM
THE GREAT SCHISM
Christianity was identical in the East and West until the IX c. A.D. The Christian faith, confessed and explained by the Seven Ecumenical Councils (Synods), was the same without any deviation on both sides. In other words Occidental Europe was Orthodox till the end of the VIII c. as the Bishops of the West and the Bishops of the East had participated at the Seven Ecumenical Councils on the same level and no one among them had pretended to a superiority or primacy. The Christian West had agreed to all the decisions of the Seven Ecumenical Councils. It was only from the early IX c. that the West began to introduce innovations concerning dogmatic and ecclesiological principles.
Του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου
«Δεν είναι αρκετό μόνο το να πούμε, ότι είμαι αμαρτωλός, αλλά πρέπει να θυμούμασε τα πλημμελήμματά μας αυτά το καθένα ξεχωριστά. Γιατί όπως ακριβώς εξαφανίζει εύκολα τα αγκάθια, όταν πέσει φωτιά σ’ αυτά, έτσι κι ο λογισμός όταν θυμάται συνεχώς τα πλημμελήματα, εύκολα τα ξολοθρεύει και τα καταβυθίζει».
[Απ’ την Ομιλία του «ΟΤΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΝ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΛΕΓΟΥΣΙΝ…»]
[Από το έργο «ΡΟΔΟΣΤΑΓΜΑ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ» του Κ.Γ.Παπαδημητρακόπουλου]
Φώτης Κόντογλου
Θέλω να μιλήσω για τον άγιο Βασίλειο, αλλά να μην πω τα συνηθισμένα που λένε όσοι γράφουνε γι’ αυτόν τον αληθινά Μέγαν άγιο. Προπάντων κάποιοι θεολόγοι φραγκοδιαβασμένοι, που δεν τους ενδιαφέρει σχεδόν καθόλου η αγιότητά του και η κατά Θεόν σοφία του, αλλά η «θύραθεν» σοφία του, η γνώση που είχε στα ελληνικά γράμματα, στη ρητορική και στάλλα εφήμερα και εξωτερικά στολίδια αυτής της βαθειάς ψυχής, λησμονώντας το γράφει ο απόστολος Παύλος για την κοσμική σοφία, που τη λέγει «μωρίαν παρὰ τῷ Θεῷ».
1922
Η τελευταία Πρωτοχρονιά στη Μικρά Ασία
Ογδόντα έξι χρόνια από την Τελευταία Πρωτοχρονιά της Μικρασίας, την Πρωτοχρονιά του μοιραίου έτους 1922, ας στρώσουμε τη θύμησή της με ροδανθούς και υάκινθους, αφήνοντας τη φαντασία να μας σεργιανίσει σε παραδείσους χαμένους αλλά όχι ξεχασμένους: το Αϊβαλί, τα Αλάτσατα, το Αδραμύτιο και το Αίδίνι∙ τα Βουρλά, το Δικελί, την Έφεσο και τον Τσεσμέ∙ τη Μενεμένη και τα Μουδανιά∙ το Μαρμαρίσι και τα Μοσχονήσια∙ την Προύσα, την Πάνορμο και την Πέργαμο∙ τη Σινώπη, τη Σαμψούντα και την Τραπεζούντα∙ τις Φώκιες και τη Σμύρνη, το «Διαμάντι της Ανατολής», το «Στέμμα της Ιωνίας» την «πόλη του θρύλου και του πόνου»…
Τούρκοι και Αλβανοί αξιωματικοί με 10000 άντρες πολιορκούν το Μεσολόγγι
Ο Έλληνας που θυσίασε γυναίκα, παιδιά και γονείς για να σώσει το Μεσολόγγι
Οι δυνάμεις των πολιορκημένων δεν ξεπερνούσαν του 900 άντρες.
Όπως
αναφέρει η Μηχανή του Χρόνου, η πολιορκία είχε κρατήσει ήδη δύο μήνες
και οι Τούρκοι είχαν αρχίσει να κουράζονται. Οι ασθένειες θέριζαν το
στρατόπεδο, οι μισθοί καθυστερούσαν, γινόντουσαν συνεχώς επιθέσεις από
ομάδες κλεφτών και είχαν αρχίσει κι οι συνηθισμένες διαφωνίες μεταξύ
Τούρκων και Αλβανών αξιωματικών.
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Β’ Τιμ. δ’ 5-8
5 Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον. 6 ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκε. 7 τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· 8 λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
PROLOGUE
Within the framework of His divine economy, God has been calling faithful and devoted servants of His throughout the ages and continues to call upon them to this day to sow the Good News of the Gospel in countries whose people have not yet encountered the doctrine of Salvation of the Orthodox Church.
It is my belief that compared to other continents Africa and Asia are behind in the matter of receiving the Word of God. The reasons for this backwardness are many and varied, and we are unable to list them in the scope of this book.
Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος
Θα σου πάει καλά όλη η χρονιά, όχι αν μεθάς την πρώτη του μηνός, αλλά αν και την πρώτη του μηνός και κάθε μέρα κάνεις αυτά που αρέσουν στον Θεό. Διότι η ημέρα γίνεται κακή ή καλή όχι από τη δική της φύση, αφού δεν διαφέρει η μια μέρα από την άλλη, αλλά από τη δική μας επιμέλεια ή ραθυμία.
Όταν οι γονείς της οσίας Ανυσίας έφυγαν από τη ζωή, τα πολλά πλούτη εκείνων περιήλθαν σ’ αυτήν σαν πατρική κληρονομιά. Χρήματα και κτήματα, πλήθη δούλων και κοπάδια από κατοικίδια ζώα, άλλα τόσο πολυτελή και έξοχα ενδύματα. Επιπλέον πολύτιμοι λίθοι που έλαμπαν και ακτινοβολούσαν και που είναι δελεάσματα ανθρώπων με ταπεινά και κοσμικά φρονήματα. Αλλ’ όμως και η χαριτωμένη και φωτεινή όψη της ακτινοβολούσε περισσότερο απ’ τα λαμπυρίσματα των λίθων· βρισκόταν άλλωστε στο άνθος της ηλικίας της. Ήδη είχε αφήσει την παιδική ηλικία και αριθμούνταν σεμνοπρεπής στις νεάνιδες.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ
2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2022
Ἀπόστολος: Β΄ Τιμ. δ΄ 5-8
Εὐαγγέλιον: Μᾶρκ. α΄ 1-8
Ἦχος: γ΄.-Ἑωθινόν: ΣΤ΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
«οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα
τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ» (Μᾶρκ. Α΄ 7)
Ὁ …«μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν»
Μετὰ τὴν μεγάλην Δεσποτικὴν ἑορτὴν τῶν Χριστουγέννων, καὶ εἰς ἀπόστασιν μόλις δεκατριῶν ἡμερῶν, ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία ἔχει ὁρίσει νὰ ἑορτάζωμεν τὴν ἐπίσης Δεσποτικὴν ἑορτὴν τῶν Θεοφανείων, δηλαδή, τὴν Βάπτισιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν κατ’ αὐτήν, φανέρωσιν τῆς Θεότητος, ἤτοι τῆς Ἁγίας Τριάδος. Εἰς ταύτην τὴν μεγίστην ἑορτήν, ἐκτὸς τοῦ Κυρίου, «πρωταγωνιστικὸν» ρόλον ἔχει καὶ ὁ …Βαπτιστὴς καὶ Πρόδρομος, ὁ προφήτης Ἰωάννης, ὁ … «μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν» (Λουκ. Ζ΄ 28), ὡς τὸν ἀπεκάλεσεν ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος. Τοῦτον ἐπέλεξεν ὁ Κύριος, διὰ νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὸ μυστήριον τῆς Θείας οἰκονομίας καὶ νὰ γίνῃ ὁ Βαπτιστὴς τοῦ Χριστοῦ.
(Α΄ Τιμ. στ΄8)
Στόχος μας ἄς εἶναι ἡ αὐτάρκεια, καὶ ἄς τρέχουμε γιὰ τὰ ἀπαραίτητα καὶ ὄχι γιὰ τὴν πολυτέλεια. Ἄν ὅμως κυνηγοῦμε τὴν πολυτέλεια καὶ τὴν πλεονεξία, ὁ κόπος θὰ εἶναι πολύς, ἡ πορεία ἄστατη, ἡ στενοχώρια ἀδιάκοπη καὶ ἡ ζωὴ ὅλο φροντίδες.
Ἁγίου Ἐφραίμ, Εὐεργετινὸς Β΄, σελ. 70
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
+ IGNATIOS MITROPOLITE D’ AFRIQUE CENTRALE
ON ME DEMANDE ET JE REPONDS
100 réponse à 100 questions
Traduit du Grec
par Dimitrios MICHALIS Correction des textes
par Basiieios NOÏTSAKlS
MISSION DE LA EGLISE ORTHODOXE
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ἠ Ἐκκλησία κατά τήν ἐποχή τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου
Ὁ αὐτοκράτορας Μέγας Κωνσταντῖνος νομιμοποιεῖ τόν Χριστιανισμό. Διά διατάγματος τοῦ Μιλάνου γίνεται κρατική θρησκεία.
Ὁ αὐτοκράτορας ἀποκαλεῖται «ἐπίσκοπος» γιά τίς ἐξωτερικές φροντίδες τῆς Ἐκκλησίας», δηλαδή γιά τα πολιτικά-κοινωνικά προβλήματα. Ὁ πατριάρχης τῆς Κωνσταντινούπολης γίνεται ὁ πρῶτος συμβουλάτοράς του. Ὁ αὐτοκράτορας προστατεύει τίς Συνόδους καί ἔχει ἕνα σημαντικό λόγο στίς συνοδικές ἀποφάσεις. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τόν αὐτοκράτορα μέ θεϊκή ἐξουσία. Ἐπίσης, ἡ Ἐκκλησία ἀντιπροσωπεύει τόν λαό καί σ᾿ αὐτήν ἀνήκει τό πνευματικό, ἠθικό, ἐκπαιδευτικό, πολιτιστικό, κοινωνικό καί νομικό χρέος τοῦ κράτος.

Κάνοντας μιὰ ἀνασκόπηση στὸ παρελθόν ἔτος ἀντιλαμβανόμαστε, ὅτι τὸσο σὲ προσωπικό ἐπίπεδο ὅσο καὶ σὲ κοινωνικό τὰ ἀρνητικά γεγονότα ὑπερτεροῦν κατά πολύ ἀπό τὰ θετικά. Καθ' ὅλη τὴ διάρκεια τοῦ ἔτους ποὺ μᾶς ἀφήνει, οἱ δυσάρεστες εἰδήσεις μονοπώλησαν τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων μας καὶ δημιούργησαν ἕνα νέφος ἀπογοήτευσης καὶ ἀπελπισίας, ἕνα φοβικό συναίσθημα γιὰ ὅσα θὰ ἐπακολουθήσουν.
Μιά αληθινή ιστορία από την κατοχή
Ο Στρατής Μυριβήλης στο βιβλίο του «Το κόκκινο βιβλίο», περιγράφει με τα μάτια ενός στρατοκόπου τα αίσχη των αιμοσταγών γερμανών στρατιωτών, όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό την Κατοχή του χιτλερισμού, παρομοιάζοντάς τους με τους στρατιώτες του Ηρώδη:
«Ήταν ένα αγροτικό χωριό πού καιγόταν. Τά σπίτια βούλιαζαν μέσα στις σπίθες, η ζωή των ανθρώπων και των ζώων έτρεχε φουρφουρίζοντας από τις μεγάλες μαχαιριές. Οι άνδρες των αιμάτων μέ τα φονικά όπλα και μέ τό δαυλό στά χέρια έτρεχαν από σπίτι σέ σπίτι καί μοίραζαν τό θάνατο. Ο στρατοκόπος τους γνώρισε. Ήταν οι ίδιοι οι στρατιώτες του Ηρώδη…
(† Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Ομιλία του γέροντα στην τράπεζα της Μονής το 1990
Οι ιεροί ύμνοι που ψάλαμε απόψε μας απεκάλυψαν και το βαθύ θεολογικό νόημα της σημερινής εορτής, της Περιτομής του Κυρίου. Έλεγαν: «Συγκαταβαίνουν ο Σωτήρ τω γένει των ανθρώπων κατεδέξατο σπαργάνων περιβολήν, ουκ εβδελύξατο σαρκός την περιτομήν», δεν επαισχύνθη ούτε και αυτή την ίδια την περιτομή της σαρκός. Είναι ένα ανεξιχνίαστο μυστήριο αυτό, αυτή η μεγάλη συγκατάβασις, η άκρα ταπείνωσις του Θεανθρώπου Κυρίου μας, ο οποίος κατεδέχθη όλη την ανθρώπινη ζωή να αρχίση, αλλά και αυτούς τους τύπους του Μωσαϊκού Νόμου να εκπληρώση και αυτή την περιτομή να υποστή. Γι’ αυτό ο ιερός υμνωδός εξίσταται βλέπων τον Κύριο, όχι μόνο να περιτυλίγεται με τα σπάργανα του βρέφους, αλλά και αυτή την περιτομή, το κόψιμο δηλαδή της αγίας Του σαρκός, να υπομένη. Και όλα αυτά για την σωτηρία μας.
ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ
ΔΙΑΛΟΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ Π.ΠΟΥΡΝΑΡΑ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Θέμα 6ον «Περί Χρίσματος»
Ὀρθόδοξος: Ἐπιθυμεῖτε κ. Εὐαγγελικέ νά ὁμιλήσωμεν καί διά τό Μυστήριον τοῦ χρίσματος;
Εὐαγγελικός: Εὐχαρίστως. Θά μοῦ εἴπητε ὅμως ποία ἡ οὐσία καί ποῖος ὁ σκοπός τοῦ Μυστηρίου τούτου κατά τήν Ὀρθόδοξον ἄποψιν;
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κλσ. β΄ 8-12
8 Βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν· 9 ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς, 10 καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας, 11 ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός, ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ, 12 συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτίσματι, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν.
Κατὰ τῆς βλασφημίας τοῦ Ἠλία Μόσιαλου,
Ἀντιπροσώπου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας
σὲ Διεθνεῖς Ὀργανισμοὺς γιὰ τὸν κορονοϊό.
Kαὶ στὸ Ἀνακοινωθὲν τοῦ Γραφείου Τύπου
τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
(Ἅγιον Ὄρος 14/27 Δεκεμβρίου 2021).
Ἄν καὶ εἴμαστε σίγουροι, ὅτι μιλᾶμε σὲ ὦτα μή ἀκουόντων, καὶ εἴμαστε μία «φωνὴ βοῶντος ἐν ἐρήμῳ», ὅμως ἐμεῖς θεωροῦμε, ὡς στοιχειῶδες χρέος μας νὰ ὑψώσουμε τὴν φωνὴ μας, γιὰ νὰ ὑπερασπίσουμε καὶ νὰ ὁμολογήσουμε τὴν Ὀρθόδοξη πίστι μας, κάθε φορὰ, ποὺ κάποια ἀνθρωπάκια, τολμοῦν καὶ σηκώνουν τὸ μικροσκοπικό τους ἀνάστημα καὶ ἀνοίγουν τὸ βλάσφημο στόμα τους καὶ βλασφημοῦν ὅ,τι πιὸ Ἅγιο, Ἱερὸ καὶ Ὅσιο ἔχουμε, τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκον, τὴν Μεγάλη μας Μητέρα, καθὼς καὶ τὸ ἀκατάληπτο μυστήριο τῆς σωτηρίας μας, ποὺ εἶναι ἡ Ἐνανθρώπησις τοῦ Σωτῆρος μας, ἡ κοσμοχαρμόσυνη Γέννησις τοῦ Χριστοῦ μας, τὰ Χριστούγεννα, τὰ ὁποῖα με τὸση λαχτάρα γιορτάζουμε κάθε χρόνο, σὰν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί.