![]() |
| Φωτο αρχείου |
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ὁ θάνατος τοῦ κατηχητοῦ Μωϋσέως ἀπό τήν ἐνορία Kamwila τοῦ Κογκό.
![]() |
| Φωτο αρχείου |
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ὁ θάνατος τοῦ κατηχητοῦ Μωϋσέως ἀπό τήν ἐνορία Kamwila τοῦ Κογκό.
Ἡ ἑνοποίησις τῆς θελήσεως μέ ὅλες τίς ψυχικές κινήσεις κατορθώνουν νά ὁδηγήσουν τήν ψυχή στήν προσευχή.
Μέ τήν προσευχή ὁ ἄνθρωπος δέν κρίνει, ἀλλά ταπεινώνεται, βυθίζοντας τόν νοῦ του στά δικά του σφάλματα καί ὄχι στά τοῦ κόσμου. Ἡ ἀληθινή προσευχή ζητεῖ συγχώρησι γιά τόν κόσμο καί ὄχι τήν τιμωρία του. Ὅταν ἡ ψυχή ζῆ μέ τήν ταπείνωσι, ὁ νοητός ἐχθρός δέν ἠμπορεῖ νά τήν βλάψη σέ τίποτε.
•Τὸ ψωμὶ τὸ ζυμωμένο μὲ ἱδρῶτα, εἶναι πιὸ νόστιμο ἀπὸ τὸ ζυμωμένο μὲ μέλι.
•Κανένας δὲν ἔγινε ἔνδοξος μὲ ὄνειρα. Ἡ δόξα κατακτᾶται μὲ ἀγρυπνίες.
•Κανένα ὄνειρο δὲν γίνεται πραγματικότης, παρὰ μόνο ἄν ξυπνήσης καὶ πᾶς νὰ δουλέψης.
•Ἡ ἐπιτυχία δὲν εἶναι παρὰ μιὰ καλὴ ἰδέα ζευγαρωμένη μὲ πολὺ καὶ σκληρὴ ἐργασία.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ανάμεσα στους πολλούς ευσεβείς αυτοκράτορες του Βυζαντίου ξεχωρίζει ο Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, ο οποίος υπήρξε ένας από τους ενδοξότερους βασιλείς, και άγιος της Εκκλησίας μας και μάλιστα έχει την προσωνυμία του Ελεήμονος.
Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο το 1193 από γονείς επιφανείς και ευσεβείς. Ο πατέρας του Βασίλειος και ήταν ο Δούκας του θέματος των Θρακησίων και δομέστικος της ανατολής. Η μητέρα του Αγγελίνα ήταν κόρη του Ισαακίου, γιού του Κωνσταντίνου Αγγέλου, και της Θεοδώρας Κομνηνής, κόρης του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Οι μυριάδες καλλίμαχοι Μάρτυρες του Χριστού, στα πρωτοχριστιανικά χρόνια προέρχονταν από όλες τις φυλές, κοινωνικές τάξεις και επαγγέλματα. Ορισμένοι μάλιστα, με την ομολογία τους στο Χριστό και το αίμα του μαρτυρίου τους, εξαγίαζαν κάποια ταπεινά και ταυτισμένα με την ακολασία, επαγγέλματα, όπως ήταν αυτό του μίμου (ηθοποιού). Άλλωστε έτσι φανέρωναν πως η σωτηρία είναι δωρεά προς όλους τους ανθρώπους, παρά τις καταβολές τους και του πρώην άσωτου βίου τους. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Μάρτυς Πορφύριος ο Μίμος, ο οποίος εξαγιάστηκε την ώρα που ασκούσε το επάγγελμα του ηθοποιού.
Γεννήθηκε στην Έφεσο της Μ. Ασίας, στα μισά του 3ου μ. Χ. αιώνα. Καταγόταν από οικογένεια ειδωλολατρών και ασκούσε το επάγγελμα του μίμου (ηθοποιού). Ο πατέρα του ήταν φημισμένος ηθοποιός και είχε δικό του θίασο, στον οποίο εργαζόταν από παιδί ο Πορφύριος. Το επάγγελμά τους τους ανάγκαζε να περιπλανιόνται σε όλη τη Μ. Ασία, δίνοντας παραστάσεις.
Τα παιδιά είναι δώρο, όχι προϊόν που δημιουργείται κατά παραγγελία. Η επιθυμία απόκτησης παιδιού δεν δικαιολογεί την εκμετάλλευση μιας γυναίκας, ούτε μετατρέπει την ανθρώπινη ζωή σε αντικείμενο συναλλαγής.
Η απόφαση της Αυστρίας να αναγνωρίσει την επί πληρωμή παρένθετη μητρότητα ως εμπορία ανθρώπων αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
•Νὰ προσεύχεσαι γιὰ τὴν σοδειά, ἀφοῦ πρῶτα ὄργωσες, ἔσπειρες καὶ ἵδρωσες. Ὁ Θεὸς εὐλογεῖ τὰ τίμια ἔργα τοῦ ἐργάτη καὶ ποτὲ τὴν τεμπελιά. Ἕνας τεμπέλης θὰ παύση στὸ τέλος νὰ προσεύχεται.
•Ἡ σοδειὰ ἔρχεται μὲ τ΄ ὄργωμα, τὸ σκάλισμα, τὸ πότισμα καὶ τὶς ἀπανωτὲς ἀγρυπνίες.
•«Θερισμός! Κι΄ ὁ καθένας μας θερίζει ἀνάλογα μὲ τὸ τὶ ἔσπειρε, πόσο ἔσπειρε, πῶς ἔσπειρε, ποῦ ἔσπειρε...»

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
Όταν η προοδευτικότητα επιχειρεί να γίνει θεολογικό άλλοθι και η Ορθόδοξη παράδοση υποχωρεί μπροστά στις σύγχρονες πολιτισμικές μόδες…
Ο γνωστός προοδευτικός influencer ιερέας εκ Κρήτης ξαναχτύπησε! Αυτή τη φορά ανέλαβε να μας εξηγήσει ότι το Halloween δεν είναι και τόσο κακό όσο ορισμένοι το παρουσιάζουν. Μας μίλησε για κελτικές καταβολές, αρχαία διονυσιακά δρώμενα, ιστορικές επιμειξίες, λαογραφικές παραδόσεις και, φυσικά, για την ανάγκη να μη δαιμονοποιούμε ό,τι απλώς δεν ταιριάζει στην αισθητική μας.
Όπως ήταν αναμενόμενο, ακολούθησαν οι γνωστές επευφημίες από τους πιστούς ακόλουθους του συγκεκριμένου προοδευτικού αφηγήματος. Ένα ακροατήριο που, σε μεγάλο βαθμό, αντιμετωπίζει την Ορθόδοξη παράδοση περισσότερο ως κάτι που μπορεί να επιλέγει και να απορρίπτει κατά βούληση, παρά ως μια ζωντανή εκκλησιαστική παρακαταθήκη με συγκεκριμένα πνευματικά κριτήρια.

Ελευθέριος Ανδρώνης
Τελικά τι αποτέλεσμα καταφέρνει ένα κράτος που από τη μια πλευρά διασύρει σπουδαία φιλανθρωπικά ιδρύματα όπως η Κιβωτός του Κόσμου, και από την άλλη στέκεται ανίκανο να σταματήσει έγκαιρα τη δράση απατεώνων όπως η ΜΚΟ «Παιδική Χαρά»;
Λασπολογώντας τους άξιους και παράλληλα αφήνοντας τα λαμόγια να αλωνίζουν για χρόνια, εκείνο που καταφέρνεις ως κράτος είναι να δηλητηριάζεις ανεπανόρθωτα το πηγαίο αίσθημα της φιλανθρωπίας. Από εκεί που ο Έλληνας κάποτε ξεχώριζε για το φιλότιμο του μπροστά στον αναγκεμένο, τώρα φτάνει να το περνά από αλλεπάλληλα φίλτρα καχυποψίας. Και στο τέλος, ζήτημα είναι αν απομείνει κάποιο καταστάλαγμα υλικής βοήθειας.