Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

 

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Μυροφόρων)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Την τρίτη Κυριακή από του Πάσχα η Αγία μας Εκκλησία τιμά την σύναξη των αγίων Μυροφόρων, ανδρών και γυναικών και μαζί τη σύναξη των αγίων Επτά Διακόνων. Η μνήμη των δευτέρων φέρνει στο νου μας το αγιασμένο κλίμα της πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας, την σημαντικότερη προφανώς ιστορική περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, καθότι τότε έδυε ένας πεπαλαιωμένος και απόλυτα χρεοκοπημένος κόσμος και ανέτειλε ένας νέος, εύρωστος, ελπιδοφόρος και ανθρώπινος.  

     Οι άγιοι Επτά Διάκονοι ενσαρκώνουν το κοινωνικό μήνυμα της χριστιανικής μας πίστεως, και την διακονική διάσταση της Εκκλησίας μας, η οποία υπηρετεί τον όλο ψυχοσωματικό άνθρωπο, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του, συνεχίζοντας το υπέρτατο διακονικό έργο του Σωτήρα μας Χριστού, ο Οποίος «ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών» (Μαρκ.10,45).

ΟΙ ΕΠΤΑ ΔΙΑΚΟΝΟΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Η Κυριακή των Μυροφόρων είναι αφιερωμένη, εκτός από τους αγίους και τις αγίες Μυροφόρους, οι οποίοι επιμελήθηκαν για την θεόσωμη αποκαθήλωση και ταφή του Κυρίου μας, και στους  επτά Διακόνους της πρώτης Εκκλησίας.

      Σύμφωνα με το Βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων, η νεαρά Εκκλησία των Ιεροσολύμων αύξανε αλματωδώς. Πλήθος ανθρώπων, Ιουδαίων, αλλά και Ελληνιστών, δηλαδή Ιουδαίων, οι οποίοι είχαν υιοθετήσει την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό τρόπο ζωής, ή πρώην εθνικών, οι οποίοι είχαν προσηλυτισθεί στον Ιουδαϊσμό, πίστευαν στο κήρυγμα των αποστόλων, βαπτίζονταν και εντάσσονταν στην Εκκλησία. Μέσα στην Εκκλησία άλλαζε η ζωή τους, διότι εντάσσονταν στη χριστιανική αδελφότητα, όπου όλα τα μέλη θεωρούσαν όλους τους άλλους αδελφούς εν Χριστώ, υιοθετημένους από το Θεό εν τω Χριστώ (Γαλ.4,7). Δεν ήταν η Εκκλησία μια άλλη διαφορετική θρησκεία από τον Ιουδαϊσμό ή τον παγανιστικό εθνισμό, αλλά κάτι ασύγκριτα ανώτερο από την έννοια της θρησκείας. Η Εκκλησία είναι η «καινή κτίση» (Β΄Κορ.5,17), ο καινούριος κόσμος του Θεού, η βασιλεία Του επί της γης, η οποία ήρθε να αντικαταστήσει τον παλιό πτωτικό και γερασμένο από την αμαρτία και τη φθορά κόσμο.

«ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕΤΑ ΜΥΡΩΝ ΘΕΟΦΡΟΝΕΣ ΟΠΙΣΩ ΣΟΥ ΕΔΡΑΜΟΝ»

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Μυροφόρων)

       ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Η τρίτη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη στους αγίους Μυροφόρους, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι φρόντισαν για την ταφή του ακηράτου σώματος του Κυρίου μας. Θέλοντας έτσι  να τιμήσει την εξαιρετική αφοσίωσή τους στο Χριστό, όπως και τον ηρωισμό τους, καθ’ ότι δεν ήταν εύκολο εγχείρημα να ζητήσουν για ταφή το σώμα ενός καταδικασμένου για το κακούργημα της εσχάτης προδοσίας. Η όποια εκδήλωση συμπάθειας προς τον καταδικασμένο για τέτοιο έγκλημα, έθετε σε κίνδυνο στιγματώσεως αυτόν που θα την εκδήλωνε. Δεν ήταν δύσκολο να θεωρηθεί συνεργάτης του και να έχει την ίδια τύχη με τον νεκρό εγκληματία!     

Ἡ Θεία Χάρη

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος 

Γιὰ νὰ πλησιάσει ἕναν ἄνθρωπο πρέπει νὰ τὸν βρεῖ χωρὶς λόγο κατάκρισης. 

Γιὰ νὰ κατασκηνώσει μέσα του πρέπει νὰ τὸν βρεῖ χωρὶς σαρκικοὺς λογισμούς. 

-Γιὰ νὰ μπορέσει νὰ φαίνεται σ' ἕναν ἄνθρωπο πρέπει νὰ εἶναι ταπεινός. 

-Γιὰ νὰ μεταδίδει τη Χάρη ὁ ἀνθρωπος πρέπει νὰ εἶναι προσευχόμενος. 

Ἂν κάποιος χωρὶς νὰ ἔχει πετύχει τὰ παραπάνω νιώθει γιὰ λίγο Χάρη εἶναι ἐπειδὴ ὁ Θεός τοῦ ἐπιτρέπει νὰ δεῖ μιὰ ἀκτῖνα μήπως καὶ ποθήσει ὅλον τὸν Ἥλιο.

ΕΝΑ ΚΗΡΥΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ Θ᾽ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΠΑΡ᾽ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟ

[ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΘΕΟΚΛΗΤΟΙ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΛΗΤΟΙ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ & ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΡΕΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. 
Τὸ λέει στὸ παρακάτω βίντεο:

ΑΝ ΣΑΣ ΠΩ, ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΘΑ ΤΡΑΒΑΤΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ

https://youtu.be/KCjY3DZZkD0?si=3idNYrd-6ajBOzIw.  ]

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ & ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ. Ἀκόμα καί ιερεις δὲν τολμοῦν νὰ κάνουν τέτοια κηρυγματα, για νὰ μὴ τους ποῦν καθυστερημένους. Ἄς ἀκουσουμε λοιπόν, τὴν σωτήρια, ἀθάνατη φωνή τῆς ἀληθειας τοῦ ἀγωνιστοῦ ἱεράρχου π. Αὐγουστίνου και νὰ τὴν ἐφαρμόσουμε. Μόνοι μας καὶ γρήγορα θὰ αἰσθανθοῦμε τὴν πνευματική ωφέλεια καὶ θὰ τὸν εὐχαριστοῦμε. Τουλάχιστον μην ἀσεβοῦμε και μέσα στους ἱερούς ναούς.

Σήκωσα κάποτε το τηλέφωνο και είπα «Χριστός Ανέστη» 20 ημέρες μετά την Ανάσταση!

 Σήκωσα κάποτε το τηλέφωνο και είπα «Χριστός Ανέστη» 20 ημέρες μετά την Ανάσταση!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ (26-04-2026)

Χρειάζονταν, χριστιανοί μου, πραγματικά πολύ τόλμη καί δύναμη ψυχῆς γιά νά ζητήσει κάποιος τό νεκρό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ νά τό ἐνταφιάσει, ἀλλά καί γιά νά πάει νά κάνει τά καθιερωμένα γιά τούς Ἰουδαίους σέ ἕναν νεκρό, ὅπως νά ἀλείψει μέ ἄρωμα τό νεκρό σῶμα τήν ἄλλη μέρα ἀπό τήν ταφή. Καί αὐτό γιατί ὁ Ἰησοῦς σταυρώθηκε καί θανατώθηκε ὄχι ὡς ἕνας ἁπλός κακοῦργος, ἀλλά ὡς ὁ ἄνθρωπος πού, κατά τούς σταυρωτές του, βλασφημοῦσε τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ ὀνομάζοντας τόν ἐαυτό του Υἱό τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί ὡς ἡγέτης μιᾶς κίνησης πού ἔφερνε κοινωνική ἀναταραχή, καυτηριάζοντας τήν ἄρχουσα τάξη καί κάνοντας παρέα μέ περιθωριακούς καί «ἁμαρτωλούς» τύπους. Φίλος τοῦ Ἰησοῦ σήμαινε συνωμότης καί ἐπικίνδυνος γιά τήν κοινωνία. Ἄρα, μποροῦσε νά συλληφθῆ, νά βασανισθῆ, νά θανατωθῆ.

Ὁμιλία στὸν ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο

Μακαριστός Γεώργιος Καψάνης,

 Καθηγούμενος Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους 

Ὁ ἅγιος Γεώργιος εἶναι ἕνας κατ’ ἐξοχὴν ἀναστημένος ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ θυσιάζει ὅλη του τὴν ζωὴ τὴν καλομαθημένη. Καὶ τὸ μαρτύριό του ἦταν μία φανέρωση τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἄλλωστε καὶ ὅλη του ἡ ζωὴ ἦταν καὶ αὐτὴ μία φανέρωση τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία καθιέρωσε, καὶ ὅταν ἀκόμα ἡ μνήμη του συμπίπτει μὲ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, νὰ μετατίθεται καὶ νὰ ἑορτάζεται πάντοτε στὴν Πασχάλια περίοδο. Συνέδραμε μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, λέγουν κάποιοι ὕμνοι, καὶ ἡ μνήμη τοῦ Μεγαλομάρτυρος. Καὶ μαζὶ μὲ τὸ ἔαρ τὸ ὑλικό, τὴν ἄνοιξη τῆς φύσεως, ἦρθε καὶ τὸ ἔαρ τὸ πνευματικό, τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς μνήμης τοῦ Μεγαλομάρτυρος καὶ Τροπαιοφόρου ἁγίου Γεωργίου.

Περί δερματοστιξίας (σ.σ. τατουάζ). Ἡ «πανδημία» τῆς νεολαίας…

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 6//19.4.2026.

Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ.

Ἡ ψηλάφισις τοῦ Σώματος

Tοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

          Περί δερματοστιξίας (σ.σ. τατουάζ).

Ἡ «πανδημία» τῆς νεολαίας…

 Δέν πρόκειται νὰ ἀναφερθοῦμε στοὺς ἰατρικοὺς κινδύνους ποὺ προκαλεῖ ἡ δερματοστιξία (σ.σ. τατουάζ) τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, ὅπως μετάδοση ἰῶν π.χ. HIV (ἰὸς τοῦ AIDS), ἡπατίτιδας B, C, ἠπατοκυτταρικὸς καρκίνος κ.λ.π. Ἄλλωστε ὑπάρχουν τεκμηριωμένες ἐπιστημονικὲς μελέτες διεθνοῦς ἐπιπέδου γιὰ τὸ θέμα αὐτό.

Μητρ. Πειραιώς: Ο θρησκευτικός – παραθρησκευτικός χαρακτήρας των πολεμικών τεχνών (Οπτικοακουστικό υλικό)

 

  Μητρ. Πειραιώς: Ο θρησκευτικός – παραθρησκευτικός χαρακτήρας των πολεμικών τεχνών

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ ενημερώνει σε βίντεό του για τον θρησκευτικό – παραθρησκευτικό χαρακτήρα των πολεμικών τεχνών.

Δείτε παρακάτω ολόκληρο το βίντεο:

Εκδήλωση στους ΑΓΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ Θεσσαλονίκης

Ἐκεῖ ὅπου τό «πρέπει» ἀντικαταστάθηκε ἀπό τό «μπορῶ» καί τό «καθῆκον» ἀπό τό «δικαίωμα»....

 

Περνάει ἡ σκέψη σὲ μερικοὺς ὅτι ἡ ζωὴ ἑνὸς χριστιανοῦ ἐπειδὴ ἐν πολλοῖς ἑτεροκατευθύνεται (εἴτε ἀπὸ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ εἴτε ἀπὸ τὸ παραδοσιακό –ὅταν ὑπῆρχε–πλαίσιο εἴτε ἀπὸ κάποιον πνευματικό) τὸν ὁδηγεῖ στὸ νὰ μὴν μπορεῖ
νὰ χαρεῖ τὴ ζωή, ἐπειδὴ ἀκριβῶς δὲν μπορεῖ νὰ βρεῖ τὸν ἀληθινὸ ἑαυτό του,
τὶς πραγματικὲς ἐπιθυμίες τοῦ κ.ο.κ.

Ἀλλὰ ἡ κατάθλιψη, ἀντιθέτως, εἶναι μιὰ κατεξοχὴν μαζικὴ ἀσθένεια τῆς νεωτερικῆς καὶ τῆς μετανεωτερικῆς ἐποχῆς ὅπου τὸ ἄτομο ἀποτίναξε τὸν ζυγὸ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς παραδοσιακῆς κοινωνίας, τῆς κοινωνίας δηλαδὴ τῆς πειθαρχίας καὶ τῆς ὑπακοῆς.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (27)

Τι θα δουν τα ματια μας…

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 38

___

Ο Μάρκος ο Ευγενικός πάλεψε με το μεγάλο θηρίο, τον πάπα, που τόσα χρόνια βασανίζει τον κόσμο. Και τώρα στα χρόνια μας- τι θα δούνε τα ματάκια μας…, προτιμότερο να μας πάρει ο Θεός από τον κόσμο τούτο, παρά να δούμε τις κακές ημέρες που έρχονται- κακά σημάδια έχομε. Ας γλεντάνε ας διασκεδάζουν, ας βγάζουν τα μάτια τους έρχεται η οργή του Θεού. Χειρότερη από κείνη που ζήσαμε το 1940. Θυμάστε την πείνα, θυμάστε τη δυστυχία, θυμάστε τη σκλαβιά; Θυμᾶστε τις κρεμάλες; Θυμάστε όλα αυτά που ζήσαμε όλοι όσοι μείναμε πιστοί στην πατρίδα και την Εκκλησία; Έρχονται πάλι τέτοιες ημέρες.

Η πλέον καθολική αίτηση

 

Ιερέας Ταράσιος Μποροζένετς

Όποιος έχει ανοίξει έστω μία φορά ένα ορθόδοξο προσευχητάριο ή έχει παρακολουθήσει μια ιερή ακολουθία, δεν θα μπορούσε να μην διαπιστώσει ότι η λέξη «ελέησον» επαναλαμβάνεται πιο συχνά από άλλες. «Κύριε, ελέησον»: αυτή η σύντομη προσευχή ακούγεται δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες φορές, στη διάρκεια μιας ιερής ακολουθίας. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι τυχαίο; Όχι! Σε αυτό κρύβεται ένα βαθύ πνευματικό νόημα, ένα πολύ σημαντικό εκκλησιαστικό μάθημα.

Πατέρας Ραφαήλ Νόικα: «Γιατί οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δείχνουν τόσο μεγάλο σεβασμό στους ιερείς τους που τους φιλούν ακόμη και τα χέρια;»

Πατέρας Ραφαήλ Νόικα: «Γιατί οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δείχνουν τόσο μεγάλο σεβασμό στους ιερείς τους που τους φιλούν ακόμη και τα χέρια;» «Περιπλανήθηκα σε άλλες θρησκείες επειδή δεν είχα επίγνωση του τι είναι η Εκκλησία και δεν καταλάβαινα γιατί υπάρχουν αρκετές Εκκλησίες. Ωστόσο, το συγκεκριμένο πράγμα που δεν καταλάβαινα ήταν η Κοινωνία, η Θεία Κοινωνία στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Νόμιζα ότι ήταν ένα σύμβολο...

Αλλά ο Κύριος με οδήγησε μέσα από τον Προτεσταντισμό και, ως καλός Προτεστάντης, άρχισα να διαβάζω τη Βίβλο. Και στη Βίβλο σκόνταψα ιδιαίτερα στο έκτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Αγίου Ιωάννη, όπου ο Κύριος Ιησούς μιλάει τόσο καθαρά και τόσο ανοιχτά για τη Θεία Κοινωνία, αλλά όχι ως σύμβολο. Μιλάει εκεί για το Σώμα Του, λέγοντας ότι όποιος δεν τρώει το Σώμα του Υιού του Ανθρώπου και δεν πίνει το Αίμα Του δεν έχει ζωή μέσα του.

Μοναδική μας περιουσία ἀληθινά εἶναι οἱ ἁμαρτίες μας...

Οἱ Πατέρες εἶπαν ὅτι μοναδική μας περιουσία ἀληθινά εἶναι οἱ ἁμαρτίες μας. Διότι, κατ᾿ αὐτούς, δέν εἶσαι ἰδιοκτήτης παρά μόνο τοῦ ἔργου πού ἐσύ τό ἔκανες ἐκ τοῦ μηδενός. Καί συμπληρώνοντας λέγομεν ἐδῶ ὅτι ὁ Θεός ἔκανε ὅλη τήν κτίσι ἐκ τοῦ μηδενός, ἐνῶ τό κτῖσμα ἔκανε τήν ἁμαρτία.

Συνεπῶς, εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ἀνήκει στόν ἑαυτό του, οὔτε σέ κάποιον ἄλλο ἄνθρωπο, ἀλλά στόν Θεό. Ἀπό τό ἄλλο μέρος, ἡ ἁμαρτία, τῆς  ὁποίας εἶναι δημιουργός, δηλώνει γι᾿ αὐτόν καί τόν σκλαβώνει στήν συνέχεια, ὅτι μέ τήν ἰδιότητα τοῦ δικαίου-δυσάρεστο φορτίο-μπορεῖ νά φέρη τόν ἄνθρωπο μέχρι τήν κατάστασι ν᾿ ἀρνηθῆ τόν Θεό καί νά σταθῆ ἐχθρικά ἀπέναντί Του, σάν ἕνας δημιουργός ἑνός φοβεροῦ νέου ἔργου -ἡ ἁμαρτία- χωρίς ν᾿ ἀντιλαμβάνεται ὅτι δι᾿ αὐτῆς ἐπιστρέφει στήν πικρή τυραννία τοῦ μηδενός, δηλαδή τοῦ χάους παντός εἴδους καί σ᾿ ὅλα τά δυσάσεστα τά ὁποῖα ἀκολουθοῦν πάντοτε.

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

εκδοση Β΄, 2008

Επιμέλεια Ανδρονίκης Π. Καπλάνογλου

Καταγγελίες του Δικηγόρου του Μητροπολίτη Τυχικού κατά Αρχιεπισκόπου Κύπρου – Μιλά για πλεκτάνη (Οπτικοακουστικό υλικό)

Καταγγελίες του Δικηγόρου του Μητροπολίτη Τυχικού κατά Αρχιεπισκόπου Κύπρου – Μιλά για πλεκτάνη 

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΜΑΡΚΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Οι τέσσερις ιεροί ευαγγελιστές, ο Ματθαίος, ο Μάρκος, ο Λουκάς και ο Ιωάννης, κατέχουν ξεχωριστή θέση στην Εκκλησία μας, διότι επιλέχτηκαν από το Θεό να καταγράψουν τη Θεία Αποκάλυψη, δηλαδή τα Ιερά Ευαγγέλια, τα οποία περιέχουν τη ζωή και τη διδασκαλία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και τον τρόπο της σωτηρίας μας. Στην παρούσα σύντομη εργασία μας θα κάνουμε λόγο για τον Μάρκο και το περιεχόμενο του Ευαγγελίου του.

      Γεννήθηκε περί το 20 μ. Χ., πιθανότατα στην Κύπρο και είχε ιουδαϊκή καταγωγή. Η μητέρα του ονομαζόταν Μαρία και ήταν ανεψιός του αποστόλου Βαρνάβα. Ενωρίς εγκαταστάθηκε στα Ιεροσόλυμα. Το ιουδαϊκό του όνομα ήταν Ιωάννης και Μάρκος ήταν το ρωμαϊκό του επώνυμο, το οποίο πήρε κατά τη συνήθεια της εποχής. Βεβαίως επικράτησε το Μάρκος, με το οποίο μας είναι γνωστός στην Εκκλησία. Ήταν ελληνιστής, δηλαδή είχε ελληνική παιδεία. Η μητέρα του υπήρξε ένθερμος μαθήτρια του Κυρίου. Μαζί με τις άλλες μαθήτριες ακολουθούσαν τον Ιησού στις περιοδείες Του και κατά την ταφή Του έφεραν μύρα για να μυρώσουν το άχραντο Σώμα Του. Αναφέρεται πως μετά την ανάσταση φιλοξενούσε στο ευρύχωρο και πλούσιο σπίτι της την πρώτη εκκλησία. Εικάζεται ότι το υπερώο του Μυστικού Δείπνου ανήκε στη μητέρα του Μάρκου και πως ο Μάρκος είναι ο νεαρός που εμφανίστηκε τυλιγμένος σε σεντόνι κατά τη σύλληψη του Χριστού στο Όρος των Ελαιών, στον κήπο της Γεθσημανή. Όταν έγινε αντιληπτός από τους στρατιώτες άφησε το σεντόνι και έφυγε γυμνός (Μαρκ.14,51-5). Ο άγιος Επιφάνειος αναφέρει την πληροφορία ότι ανήκε στη χορεία των εβδομήκοντα αποστόλων.

Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία / Η ιστορία της Πελαγίας Yu.从新教到东正教 / 佩拉吉娅·于的故事

Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία / Η ιστορία της Πελαγίας Yu.从新教到东正教 / 佩拉吉娅·于的故事

Ο Μοναχός Νικόλαος Στάινχαρντ αναφέρει:

Ένας αληθινός Χριστιανός είναι ειρηνικός και ευτυχισμένος. Ο Κύριος μας ζητά να είμαστε χαρούμενοι. Πρέπει να σχετιζόμαστε με τους άλλους ανθρώπους μέσω καλής θέλησης, μέσω αυτοελέγχου, μέσω καλοσύνης. Ο σκυθρωπός, θυμωμένος, οργισμένος, σκληρός, συνοφρυωμένος Χριστιανός δεν είναι Χριστιανός.

Μοναχός Νικόλαος Στάινχαρντ

Η παράδοση του Ευαγγελίου

 Μαρτυρία και διδαχή

22 Απριλίου 2026

Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης (†)

Ο Απόστολος Παύλος είδε τον Χριστό, συνομίλησε με τον Χριστό. Δι’ αποκαλύψεως Ιησού Χριστού παρέλαβε το Ευαγγέλιο (βλ. Γαλ. 1:11-12)· από Αυτόν άκουσε, και είχε την χάρη και το κύρος να είναι όντως Απόστολος του Χριστού και να μπορέσει κι αυτός να κοπιάσει υπέρ του Ευαγγελίου και να κηρύξει το Ευαγγέλιο.

Το Ευαγγέλιο λοιπόν το παρέλαβε ο Απόστολος Παύλος κι αυτό παρέδωσε. Δεν μπορεί κανείς να παραδώσει κάτι αν δεν το παραλάβει. Πρέπει να παραλάβει για να παραδώσει.

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καί ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν...

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν. Εν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων. Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.
Το ανωτέρω αποτελεί το πρώτο χωρίο του Ευαγγελίου που διαβάζεται στην αναστάσιμη Θεία Λειτουργία. Αν παει κάνεις να το ερμηνεύσει με το μυαλό του, είτε θα τρελαθεί είτε θα καταλήξει σε σωρό αιρετικών δοξασιών. Αλλά μόνον έτσι μπορεί να διατυπωθεί ο Θεός και η κατά χάρη θέωση που μας δίνει ως δυνατότητα με την Ανάσταση Του! Χριστός Ανέστη!
Χαράλαμπος Μηνάογλου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

 

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«… τολμήσας εἰσῆλθε πρός Πιλᾶτον καί ἠτήσατο  τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ».

Ὁ Ἰωσήφ, εὐσχήμων βουλευτής, τόλμησε καί παρουσιάστηκε στόν Πιλᾶτο καί ἐζήτησε τό σῶμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ νά Τό ἐνταφιάσει. Πραγματικά, ἁγία γερόντισσα, ἐάν, ὅπως γιά κάθε πράγμα ὑπάρχει κατάλληλος καιρός (Ἐκκλησιαστής 3, 1) καί γιά ὅλα ὑπάρχει ὁ χρόνος, ἔτσι καί γιά τήν ἐκτέλεση τῆς ἀρετῆς πρέπει κανείς νά ζητήσει τόν κατάλληλο καιρό καί μέ ἀνδρεῖο φρόνημα νά καταγγέλει τήν ἀδικία, ὅπου καί ὅταν αὐτή διαπράττεται.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (26)

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Ο Χριστόφορος ο Καλύβας, ένας επιστήθιος φίλος μου, σπουδαία φυσιογνωμία, ιστορική φυσιογνωμία, μου έλεγε προ ετών που συζητούσαμε·

«Ρε Αυγουστίνε, δεν κατάλαβες τι θα γίνει; Ο σατανάς μεταχειρίσθει όλα τα μέσα για να διαλύσει την Εκκλησία. Θα μεταχειριστεί εις τους έσχατους καιρούς και ένα τελευταίο όπλο. Θα ντύσει παπάδες και δεσποτάδες πρόσωπα της εξουσίας του θα τους φορέσει εγκόλπια και θα τους δώσει πατερίτσες. Και δια μέσου αυτών των αρχιερέων θα διαλύσει την Εκκλησία». Ο σατανάς θα εμφανισθεί με ράσα, με άμφια, με πατερίτσες και μπαστούνες!

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

 

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

Αληθώς  Ανέστη

Η ΠΛΑΝΗ πάντα αυτοκαταστρέφεται και, χωρίς να το θέλει, στηρίζει σε όλα την αλήθεια. Πρόσεξε: Έπρεπε ν' αποδειχθεί ότι ο Χριστός πέθανε και τάφηκε και αναστήθηκε. Ε, λοιπόν, όλα αυτά τα κατοχυρώνουν οι ίδιοι οι εχθροί! Εφόσον έφραξαν με το βράχο και σφράγισαν και φρούρησαν τον τάφο, δεν ήταν δυνατό να γίνει καμιά κλοπή. Αφού όμως, μολονότι δεν έγινε κλοπή, ο τάφος βρέθηκε άδειος, είναι ολοφάνερο και αναντίρρητο πως ο Χριστός αναστήθηκε. Είδες πώς, και μη θέλοντας, στηρίζουν την αλήθεια;

Αλλά και πότε θα Τον έκλεβαν οι μαθητές; Το Σάββατο; Μα αφού δεν επιτρεπόταν από το νόμο ούτε να κυκλοφορήσουν. Κι αν υποθέσουμε ότι θα παραβίαζαν το νόμο του Θεού, πώς θα τολμούσαν αυτοί, οι τόσο δειλοί, να βγουν έξω απ' το σπίτι; Και με ποιο θάρρος θα ριψοκινδύνευαν για ένα νεκρό; Προσμένοντας ποιαν ανταπόδοση; Ποιαν αμοιβή;

Η πάλη του Αγίου με τον δράκο, είναι η εικόνα της δικής μας καθημερινής πάλης.

 Όπως κάθε χρόνο την ημέρα της μνήμης του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, επανέρχεται σχεδόν με προβλέψιμο τρόπο η ίδια ειρωνεία απέναντι στην πίστη της Εκκλησίας και απέναντι στην απλή ευσέβεια του λαού μας.

  Άνθρωποι που θεωρούν ότι στέκονται στην πλευρά της λογικής και της προόδου, σπεύδουν να χλευάσουν όσα συνδέονται με τη μορφή του Αγίου, ιδίως τη γνωστή παράσταση του ως δρακοντοκτόνου, παρουσιάζοντας περίπου ως ένδειξη.. «πολιτισμικής καθυστερήσεως» το ότι εξακολουθούν να υπάρχουν πιστοί που τιμούν τον Άγιο Γεώργιο με πολλή αγάπη, σεβασμό και πίστη. Και το πιο θλιβερό, δεν είναι τόσο η χλεύη αυτή καθαυτή, όσο το ότι πολλές φορές αναπαράγεται εύκολα και άκριτα από νεότερους ανθρώπους, οι οποίοι δεν έχουν διδαχθεί ούτε πώς διαβάζεται η εκκλησιαστική παράδοση, ούτε πώς λειτουργεί γενικότερα η συμβολική γλώσσα μέσα στην ιστορία, στην τέχνη, στην ποίηση και στη λαϊκή μνήμη.

Άγιος Γεώργιος ο μεγαλομάρτυρας (ο τροχός του μαρτυρίου)

Ο τροχός δεν γύριζε απλώς· έτεμνε τον χρόνο, τον πόνο και τη σάρκα, δημιουργώντας έναν μακάβριο στροβιλισμό ανάμεσα στη γη και τον ουρανό. Ήταν μια μηχανή από σίδερο και μίσος, σχεδιασμένη να λυγίσει όχι μόνο τα κόκαλα, αλλά και την ίδια την ελπίδα.

Σχέδια ζωγραφικής για μικρά παιδιά - Άγιος Γεώργιος

 

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»

https://orthodoxostypos.gr

Ισραήλ: ΛΟΑΤΚΙ+ φεστιβάλ στη Νεκρά Θάλασσα (Σόδομα)!

Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών διαφημίζει το μεγαλύτερο ΛΟΑΤΚΙ δρώμενο της Μέσης Ανατολής στην περιοχή των βιβλικών Σοδόμων, προκαλώντας την έντονη δυσφορία χριστιανικών κύκλων.

Το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ ανακοίνωσε τη διεξαγωγή ενός μεγάλης κλίμακας ΛΟΑΤΚΙ φεστιβάλ στις ακτές της Νεκράς Θάλασσας — περιοχή που παραδοσιακά συνδέεται με τις βιβλικές πόλεις Σόδομα και Γόμορρα, οι οποίες, σύμφωνα με τη Γένεση, καταστράφηκαν από τον Θεό λόγω της ηθικής τους έκπτωσης. Η σχετική ανακοίνωση δημοσιεύθηκε στον επίσημο λογαριασμό του υπουργείου στο κοινωνικό δίκτυο X.

Ἡ λειτουργία εἶναι γιὰ μᾶς σὰν ἕνας ἀρραβῶνας!

Γέροντας Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης 

Ἡ Λειτουργία εἶναι γιὰ μᾶς σὰν ἕνας ἀρραβῶνας. Ὅπως φορᾶς τὸ δαχτυλίδι τοῦ ἀρραβῶνος καὶ αὐτὸ σημαίνει μίαν ὑπόσχεση γάμου, ἔτσι ἀκριβῶς ἡ λειτουργία σημαίνει ὅτι συνδέομαι μὲ τὸν Χριστόν, ὁ ὁποῖος μοῦ ὑπόσχεται ὅτι, ἂν μείνω πιστός, θὰ μὲ βάλη ὁπωσδήποτε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 
Ζοῦμε ἀπὸ τὴν γῆ αὐτὴν τὸν παράδεισον. 
Ἐδῶ λοιπόν, ἀγαπητοί μου, συντελεῖται αὐτὴ ἡ τόσο μεγάλη ἀλήθεια. 

Γεώργιος Αποστολάκης, Το τέλος των διαχειριστών: Γιατί η νέα γενιά δεν ζητάει «σωτήρες», αλλά νόημα!

Άκουσα σε εκπομπή του καλού δημοσιογράφου Γ. Σαχίνη γνωστό συντηρητικό πολιτικό, ο οποίος έφυγε αηδιασμένος από το «μαντρί» του κόμματός του, ότι το παιδί του του είπε, κάπως έτσι: πάψε πατέρα να κατηγορείς και να καταδικάζεις τους διεφθαρμένους. Βγες και πες μας το όραμά σου. Αυτή η υπόδειξη του παιδιού με εντυπωσίασε. Οι νέοι θέλουν πρόταση. Πρόταση ζωής. Νοηματοδότηση του βίου τους. Όραμα. 

Πάνω σε αυτό το σκεπτικό, ξεκίνησα μια σειρά «πολιτικών σημειωμάτων» με προσωπικές απόψεις και «οράματα», σαν αφορμή πολιτικής σκέψης. Απευθύνομαι ιδίως στους νέους. Όσοι με διαβάζετε και συμπορεύεστε, διαβιβάστε τα στους νέους του περιβάλλοντός σας.

Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἕνα καταπάτημα τῶν νόμων τῆς φύσεως...

Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἕνα καταπάτημα τῶν νόμων τῆς φύσεως· ἡ εἴσοδος στήν ζωή ἑνός ἀνισορρόπου συναισθήματος τοῦ νοῦ. Ἐάν συνεχισθῆ ἔτσι, τότε ὁ νοῦς ἀδυνατίζει καί δέν ἠμπορεῖ νά σταματήση τήν ἀνισορροπία, ἡ ὁποία ὅλο καί περισσότερο καταλαμβάνει χῶρο στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου μέ φάσματα φρικιαστικά τοῦ θανάτου πού προσεχῶς ἔρχεται (Ἀποκ.3,1).

Ἡ ἁμαρτία δέν εἶναι μία πραγματικότης μέ προσωπικό στήριγμα, ἀλλά εἶναι τά νύχια τοῦ χάους στόν τράχηλο τῆς πραγματικότητος, ἕνας κλέπτης τοῦ μηδενός πού θέλει νά καταβροχθίση, ὅλα ὅσα ὑπάρχουν τριγύρω του.

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ 

ΑΓΙΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγος – Καθηγητής

     Οι όσιες γυναίκες συναγωνίστηκαν επάξια στην άσκηση, στην αρετή και στην αγιότητα τους άνδρες οσίους. Τα συναξάρια της Εκκλησίας μας είναι γεμάτα από άγιες γυναίκες, οι οποίες αναδείχτηκαν σε ύψη αγιότητας και αξιώθηκαν να θαυματουργούν. Μια από αυτές είναι και η αγία Ελισάβετ η Θαυματουργός.

     Καταγόταν από τα μέρη της Ηράκλειας της Θράκης και έζησε τον 5^ο αιώνα. Οι γονείς της ονομαζόταν Ευνομιανός και Ευφημία. Ήταν γνωστοί για την ευσέβειά τους και τις αρετές τους. Ανήκαν στους εύπορους κατοίκους της περιοχής. Κατοικούσαν στην κωμόπολη Θρακοκρήνη, η οποία αργότερα είχε μετονομαστεί σε Αβυδηνούς. Ασκούσαν ιδιαίτερα την αρετή της ελεημοσύνης. Σκορπούσαν απλόχερα τα πλούτη τους σε όσους είχαν ανάγκη. Είχαν όμως έναν καημό, ήταν άτεκνοι, αν και είχαν περάσει δεκαέξι χρόνια παντρεμένοι. Γι’ αυτό παρακαλούσαν το Θεό νύχτα και ημέρα να τους χαρίσει παιδί.

Ὁ Χριστιανός πρέπει νά εἶνε...

  

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Καθ’ όλη τη διάρκεια της οθωμανικής δουλείας ευσεβείς ορθόδοξοι πιστοί χρειάστηκε να ομολογήσουν την πίστη τους στο Χριστό, μαρτύρησαν, έχυσαν το αίμα τους για την αγάπη Του και αντάλλαξαν την επίγεια, πρόσκαιρη και φθαρτή ζωή με την αιώνια. Ένας από τους καλλινίκους Νεομάρτυρες είναι και ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος από τη Μαγνησία της Μ. Ασίας.

      Γεννήθηκε στην φημισμένη και όμορφη πόλη Μαγνησία της Μ. Ασίας στα 1777 από ευσεβής γονείς, οι οποίοι τον μεγάλωσαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Του στάλαξαν στην τρυφερή του ψυχή την πίστη στο Χριστό, τον σαρκωμένο Θεό και Λυτρωτή μας και αφοσίωση στην Ορθόδοξη Εκκλησία, την μόνη αληθινή Εκκλησία του Χριστού.

     Ο πατέρας του ονομαζόταν Χατζή Κανέλλος και  είχε προσληφθεί στη δούλεψη ενός σπουδαίου αγά και τσιφλικά της περιοχής, ονόματι Καρά Οσουμάνογλου, στο χωριό Γιαγιά Κιόι, ως γενικός επιστάτης στα κτήματά του και τα κοπάδια του. Ο Νικόλαος ζούσε μαζί του και τον βοηθούσε στην υπηρεσία του. Η θέση του κοντά στον φημισμένο αγά του έδωσε κοινωνική καταξίωση και η αφοσίωσή του σ’ αυτόν εκτίμηση από τους τούρκους της περιοχής. Όλοι τον σέβονταν και τον υπολήπτονταν.

Γεώργιος Αποστολάκης: «Δεν θέλουμε άλλους κατήγορους. Θέλουμε αυτούς που θα αλλάξουν τον κόσμο.»

 

Άκουσα σε εκπομπή του καλού δημοσιογράφου Γ. Σαχίνη γνωστό συντηρητικό πολιτικό, ο οποίος έφυγε αηδιασμένος από το «μαντρί» του κόμματός του, ότι το παιδί του του είπε, κάπως έτσι: πάψε πατέρα να κατηγορείς και να καταδικάζεις τους διεφθαρμένους. Βγες και πες μας το όραμά σου. Αυτή η υπόδειξη του παιδιού με εντυπωσίασε. Οι νέοι θέλουν πρόταση. Πρόταση ζωής. Νοηματοδότηση του βίου τους. Όραμα.

Πάνω σε αυτό το σκεπτικό, ξεκινώ σήμερα μια σειρά «πολιτικών σημειωμάτων» με προσωπικές απόψεις και «οράματα», σαν αφορμή πολιτικής σκέψης. Απευθύνομαι ιδίως στους νέους. Όσοι με διαβάζετε και συμπορεύεστε, διαβιβάστε τα στους νέους του περιβάλλοντός σας.

Πού είναι οι φιλοζωικές οργανώσεις;

«Πού είναι οι φιλοζωικές οργανώσεις; Τόσα ζώα σφαγιάζονται στη Λέσβο. Πού είναι οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και το Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου; Τόνοι γάλακτος πετιούνται κάθε μέρα στη γη, χιλιάδες ζώα θανατώνονται και θάβονται χωρίς μελέτη. Η Λέσβος και οι άνθρωποί της αργοπεθαίνουν.» Τα άλογα πειράζουν, οι ιπποδρομίες, οι σουζες, και δεν πειράζει η σφαγή αθώων ζώων!!

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΔΟΥΚΑΣ Ο ΡΑΠΤΗΣ ΕΚ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Το νέφος των Νεομαρτύρων λαμπρύνουν, ως νοητοί αστέρες, το νοητό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Υπήρξαν, σε ηρωικό φρόνημα, εφάμιλλοι των Μαρτύρων της αρχαίας Εκκλησίας, εμμένοντας στην σώζουσα χριστιανική πίστη και στην αγία βιωτή, την οποία επαγγέλλεται το Ευαγγέλιο του Χριστού. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Νεομάρτυς Δούκας ο Ράπτης από την Μυτιλήνη, ο οποίος γδάρθηκε ζωντανός από τους μουσουλμάνους Αγαρηνούς, επειδή αρνήθηκε τον εξισλαμισμό και καταφρόνησε την ακολασία που υπαγορεύει το Ισλάμ.

      Γεννήθηκε στη Λέσβο στα μισά του 16^ου αιώνα. Δεν γνωρίζουμε δυστυχώς τίποτε για την καταγωγή του, τους γονείς του, την παιδική του ηλικία. Φαίνεται ότι καταγόταν από φτωχή, αλλά ευσεβή οικογένεια, η οποία του ενέπνευσε βαθειά πίστη στο Χριστό και του ρίζωσε τον ελληνορθόδοξο τρόπο ζωής. Προφανώς, λόγω της φτώχειας, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Κωνσταντινούπολη, για καλλίτερη ζωή. Εκεί προσκολλήθηκε σε κάποιο ραφείο και έμαθε την τέχνη του ράπτη. Αναδείχτηκε δε πολύ καλός τεχνίτης και γι’ αυτό έγινε ευρύτερα γνωστός, αποκτώντας πελάτες στην αριστοκρατία της Πόλης. Ήταν επίσης προικισμένος με ασυνήθιστη σωματική ομορφιά. Περισσότερο όμως ήταν προικισμένος με εσωτερικά χαρίσματα, με ακλόνητη πίστη στο Θεό και άμεμπτη ηθικότητα.

Ὁμολογοῦμε Χριστό;

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΑ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1069(2)

Τοῦ ἁγ. Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου
Πέμπτη 23 Ἀπριλίου 2026 (2004)

Ὁμολογοῦμε Χριστό;

Εἶπεν ὁ Κύριος· «Ἀποβήσεται δὲ ὑμῖν εἰς μαρτύριον» (Λουκ. 21,13)

Ἑορτὴ καὶ πανήγυρις σήμερα, ἀγαπητοί μου. Ὁ ἅγιος Γεώργιος εἶνε ἀπὸ τοὺς πιὸ δημοφιλεῖς ἁγίους. Τὸν ἀγαπᾷ πολὺ ὁ λαός μας. Πολλοὶ ἄντρες ἔχουν τὸ ὄνομά του, ἀλ­λὰ καὶ γυναῖκες παίρνουν τὸ ὄνομα Γεωργία. Ἐκκλη­σίες ὑπάρχουν παντοῦ στὴν πατρίδα μας ἐπ᾿ ὀνόματί του. Χωριὰ φέρουν τὸ ὄνομα Ἅγιος Γεώργιος. Ἀλλὰ καὶ στὸν ἔνδοξο ἑλληνικὸ στρατὸ τὸ πεζικό, ἡ βάσις τοῦ στρατεύματος, αὐτὸν ἔχει προστάτη καὶ τὸν τιμᾷ. Καὶ ὄχι μόνο ἐμεῖς, ἀλλὰ καὶ οἱ Σέρβοι καὶ οἱ Βούλγαροι καὶ οἱ Ῥουμᾶνοι καὶ οἱ Ῥῶσοι· παντοῦ στὴν Ὀρ­θοδοξία τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου Γεωργίου πολὺ τιμᾶ­ται. Τὸ περίεργο εἶνε, ὅτι ἀκόμα καὶ ἀλλό­δοξοι τὸν τιμοῦν. Ἀπόδειξις ἡ Ἀγγλία, καὶ μάλιστα μὲ τὸ ἐθνικό της νόμισμα, τὴ λίρα. Αὐτὸ ἐγὼ δὲν τὸ ἤξερα, στὴν Κοζάνη τὸ ἔμαθα. Ἐ­κεῖ ἄκουσα δύο ἀνθρώπους ποὺ κουβέν­τιαζαν, καὶ λέει ὁ ἕνας· –Ἔχεις Ἁϊγιώργηδες καβαλλάρηδες;… Ἐγὼ δὲν καταλάβαινα. –Τί ἐν­νοεῖς; λέω. –Ἐννοῶ λίρες· ἡ λίρα στὸ πίσω μέ­ρος ἔχει ζωγραφισμένο τὸν ἅϊ-Γιώργη… Καὶ πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ, ὁ πρῶτος πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ὠνομαζόταν Γεώρ­γιος Οὐάσιγκτων. Παντοῦ λοιπόν.

Ερμηνεία των Δέκα Εντολών - Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

1. Εγώ ειμί Κύριος ο Θεός σου, ουκ έσονται σοι θεοί έτεροι πλην εμού.
Ένας Κύριος είναι ο Κύριος ο Θεός σου, Αυτός που φανερώνεται (με τρία πρόσωπα, δηλ.) σαν Πατέρας και σαν Υιός και σαν Άγιο Πνεύμα. Σαν Πατέρας μεν αγέννητος, σαν Υιός δε γεννητός (μεν, αλλά και αυτό πάλι) χωρίς αρχή, και πέρα από τον χρόνο, και χωρίς να πάθει καμμία αλλοίωση, σαν Λόγος (του Θεού Πατρός).
Αυτός δε ονομάζεται Χριστός, γιατί έχρισε (δηλ. αγίασε) με το να αναλάβει ο ίδιος το δικό μας (ανθρώπινο) είδος. Και σαν Άγιο Πνεύμα, που και Αυτό προέρχεται από τον Πατέρα, όχι γιατί γεννήθηκε απ΄ Αυτόν, αλλά γιατί Αυτός Το στέλνει. Αυτός μόνο είναι Θεός.