Κείμενο-ρετρό 95.0: Ζυμώσεις των Ροκφέλερ και Ρότσιλντ για τον σχηματισμό υπερκυβέρνησης από τον 20ό αιώναΓράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Κείμενο-ρετρό 95.0: Ζυμώσεις των Ροκφέλερ και Ρότσιλντ για τον σχηματισμό υπερκυβέρνησης από τον 20ό αιώνα
ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
Ἀπὸ ἐκείνη τὴν Παπανδρέου περίοδο τῆς πρώτης διαφθορᾶς μὲ ἐμπροσθοφύλακα τὸν τότε Πασόκο Ὑπουργὸ Παιδείας Βερυβάκη, καὶ τὶς ἀναμορφώτριες ὑπουργίνες Γιαννάκου καὶ Διαμαντοπούλου, ποὺ ἀνεκάλυψαν τὸ «Νέο Σχολεῖο», ἀπολαμβάνουμε σήμερα τοὺς καρποὺς τῶν μοντέρνων μαθητῶν τῆς βίας, τῆς ἐγκληματικότητας καὶ τῆς πρέζας.
Ἀπὸ κοντά, τότε ὥς σήμερα, ὁ συριζαῖος ἐλεφαντοειδὴς Ν. Φίλιας, ἐγαύγιζε καὶ γαυγίζει: ἔξω ὁ παπὰς καὶ τὸ κατηχητικὸ ἀπ’ τὰ Σχολεῖα μας. Δίπλα δίπλα καὶ ὁ ἀθέατος Woke Κουλτούρας, Μητσοτάκης, μαζὶ καὶ ὅλοι ἡ ἀνακύκλωση τῶν ἀπορριμμάτων τῆς ἀριστείας του. Καὶ ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα… Παντοῦ σήψη καὶ κοινωνικὴ ἀποφορά.

Πώς τιμώνται οι Άγιοι Πατέρες της Χαλκηδόνας όταν υποβαθμίζονται οι δογματικές διαφορές που εκείνοι υπερασπίστηκαν;
Κάθε χρόνο, η Εκκλησία αφιερώνει την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων που συγκεντρώθηκαν στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Δεν τιμά απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμά ανθρώπους που αγωνίστηκαν, διώχθηκαν και υπέστησαν τα πάντα για να διαφυλάξουν ανόθευτη την αποστολική πίστη.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ὁ ἀθεϊσμὸς κατὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο
Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ,
Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Κυθήρων & Ἀντικυθήρων
Ἡ σύγχρονη πνευματικὴ πραγματικότητα εὑρίσκεται ἐνώπιον μιᾶς ἔντονης ἐπανεμφανίσεως καὶ συστηματικῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ ἀθεϊστικοῦ φαινομένου, τὸ ὁποῖο δὲν ἐκλαμβάνεται πλέον ὡς μία ἁπλή ἰδιωτικὴ ἄρνηση τῆς θείας ὑπάρξεως, ἀλλ’ ὡς ἕνα δομημένο ἰδεολογικὸ καὶ φιλοσοφικὸ σύστημα. Ὁ ἀθεϊσμὸς ἐπιδιώκει νὰ θεμελιώσει τὴν ἀπόρριψη τοῦ θείου ἐπὶ τῆς ἀπολυτοποιήσεως τοῦ ὀρθοῦ λόγου καὶ τῆς ἐμπειρικῆς ἐπαληθευσιμότητος, ἐγκλωβίζοντας τὴν ἀλήθεια τῆς ὑπάρξεως ἐντὸς τῶν στενῶν ὁρίων τῆς ὑλικῆς πραγματικότητος. Ἔναντι τῆς προκλήσεως αὐτῆς, ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ θεώρηση, ἐκφραζομένη πλήρως στὴ διδασκαλία τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, προβάλλει τὴν ὁριοθέτηση τῶν γνωστικῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀναδεικνύει τὸ ὀντολογικὸ χάσμα μεταξὺ κτιστοῦ καὶ ἀκτίστου.

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Ὑμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου»
Οἱ προφῆτες ἀνήγγειλαν τήν ἔλευσιν τοῦ Θεανθρώπου Σωτῆρος ἡμῶν· οἱ Ἀπόστολοι ἔλαβον τήν ἄκτιστον Χάριν τοῦ Παρακλήτου καί τήν μετέδωσαν στούς Ἁγίους Πατέρας, τούς συγκροτήσαντας τήν Ἁγίαν Δ’ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, πού ἑορτάζουμε σήμερα. Τό φῶς τῆς Ἁγίας Τριάδος ἔλαμψε στίς καρδιές τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί ἐδογμάτισαν καί ὁμολόγησαν τήν Ὀρθόδοξον πίστιν περί τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, κηρύττοντας τό μυστήριον τῆς ἐν Χριστῷ Οἰκονομίας. Ἑπίσης, διετράνωσαν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καί πίστιν τήν Ὀρθόδοξον γιά τό πανάγιον πρόσωπον τῆς Ἀειπαρθένου καί Θεοτόκου Μαρίας, γράψαντες καί κηρύττοντας τό :«οὔτω παρθένος ἔτεκες καί παρθένος ἔμεινας...δικαιοσύνης ἀνέτειλεν ἥλιος...».
Οἱ ἱερότατοι θεοφόροι Πατέρες ἐδείχθησαν, ἐν ἁγίῳ Πνεύματι περικείμενοι, μυρίπνοα δοχεῖα τοῦ Παρακλήτου διδάσκοντες στόν κόσμο τά θεόπνευστα τῶν Ἀποστόλων σωτηριώδη μηνύματα. Ἀνεδείχθησαν φῶς Χριστοῦ διότι μέ τό φωτεινό παράδειγμά τους μετέδωσαν τό φῶς τῆς ἀληθείας καί φώτισαν καί φωτίζουν ὅλους ὅσους εὑρίσκονταν καί εὑρίσκονται εἰς τό σκότος τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης.
Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου
Ἡ Πολιτικὴ Διακήρυξη γιὰ τὸ HIV/AIDS (Ψήφισμα Γενικῆς Συνέλευσης A/RES/75/284) τοῦ ΟΗΕ, ἡ Παγκόσμια Στρατηγικὴ τοῦ UNAIDS (2021–2026), ἢ οἱ πρόσφατες «Ἀρχὲς τῆς 8ης Μαρτίου» γιὰ τὸ Ποινικό Δίκαιο, δημιουργοῦν τὴν αἴσθηση ὅτι ὁ διεθνὴς αὐτὸς ὀργανισμὸς ἔχει τὶς βάσεις του στὴν συμπόνια, τὸν δικαιωματισμὸ καὶ τὴν μέριμνα γιὰ τοὺς εὐάλωτους. Γίνεται λόγος γιὰ «μείωση τοῦ στίγματος», «ἄρση τῶν ἀνισοτήτων», «προστασία τῶν βασικῶν πληθυσμῶν» καὶ «διασφάλιση τῆς δημόσιας ὑγείας».

20210321
« Άν θέλουμε το λίγο να γένη μεγάλο,
πρέπει να λατρεύωμεν Θεόν,
να αγαπάμε πατρίδα * νάχωμεν αρετή*
τα παιδιά μας να τα μαθαίνωμεν γράμματα και ηθική»
«… Η Επανάσταση δεν έγινε μονάχα το ’21…»
Στρατηγός Μακρυγιάννης.
Αγαπητά μου Παιδιά,
Μαζί με πολλούς άλλους άξιους και γενναίγους Έλληνες πολεμήσαμε και λευτερώσαμε τούτο τον τόπο που πατάτε εσείς, και να στοχάζεστε πως τον λευτερώσαμε για σας που γεννηθήκατε σε πατρίδα ελεύθερη, γιατί εμείς λίγο την απολάψαμε, ότι, μόλις εδιώξαμε τους Τούρκους, αρχίσαμε να τρώμε ο ένας τον άλλον κι έτσι μας βρήκαν διαιρεμένους οι Μπαυαροί και μας τζαλαπάτησαν.
Ἐκεῖνος ποὺ καθημερινὰ συλλογίζεται καὶ λέει στὸν ἑαυτό του, «ἀκόμη σήμερα καὶ φεύγω ἀπὸ τὸν κόσμο», ποτὲ δὲν θὰ ἁμαρτήσῃ στὸν Θεό. Ἐνῶ ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐλπίζῃ νὰ ζήσῃ πολλὰ χρόνια, θὰ μπλεχτῇ σὲ πολλὲς ἁμαρτίες. Ὅταν κάποιος ἑτοιμάζεται νὰ δώσῃ λόγο στὸ Θεὸ γιὰ ὅλα τὰ ἔργα του, ὁ Θεὸς φροντίζει νὰ καθαρίσῃ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία κάθε βῆμα του. Ὅποιος, ὅμως, ἀδιαφορεῖ καὶ λέει, "ἄς ἔρθει πρῶτα ἐκείνη ἡ ὥρα", αὐτὸς ζεῖ μέσα στὰ κακά.
Ἅγιος Ἡσαΐας ὁ ἈναχωρητήςἘπισκόπου NikolaiVelimirovich
Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι ἀφοσιώνονται σέ Σένα Κύριε. Οἱ ἄλλοι ἐπαναστατοῦν ἐναντίον Σου. Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι εἶναι ἡ διαχωριστική γραμμή ἀνάμεσα στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν (ἡ φωτεινή ὕπαρξη) καί στό σκόταδι τῆς ἀνυπαρξίας (Ματθ. 18. 2-5).
Οἱ φύλακες τῶν παιδιῶν ὀνομάζουν τούς ἑαυτούς των, γονεῖς καί ἐγκαταλείπουν τά παιδιά Σου στό χάος.
Aνακοίνωση του Σωματείου Αδούλωτη Κερύνεια:
Δεν ξεχνούμε, ούτε συμβιβαζόμαστε με την κατοχή και τα παράνομα παράγωγά της
Τιμή και δόξα αποτίουμε σε όλους όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενοι τη Δημοκρατία, το μαύρο εκείνο Ιούλιο του 1974.
Τιμούμε τη θυσία των νεκρών και αγνοουμένων μας αγωνιζόμενοι σήμερα 52 χρόνια μετά, για να μην επιτραπεί να τριτώσει το κακό του 1974 με νομιμοποίηση και επιβράβευση του Τούρκου κατακτητή και των ξένων συνοδοιπόρων του.

Ἀπόστασμα ἐπιστολῆς τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου
(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 217-226, српски језик) (Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.217-226, στὰ Σέρβικα
22. Б Саборна посланица апостола Петра
„Браћо, постарајте се још већма да своје призвање и избор утврдите»
(Б Пет. 1,10)
Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη
(Ἀποσπάσματα ἀπό ὁμιλία, πού ἔγινε στήν Φλώρινα τήν 24.2.1985)
Ἡ κρίσις εἶνε προνόμιο τοῦ ἀνθρώπου. Μόνο αὐτός, μὲ τὸ μυαλὸ ποὺ τοῦ 'δωσε ὁ Θεός, κρίνει, κάνει διάκρισι, ξεχωρίζει. Ἐξετάζει, βγάζει συμπεράσματα καὶ ἀποφασίζει. Κοσκινίζει τὰ πράγματα καὶ διακρίνει μεταξὺ φωτὸς καὶ σκότους, ἀληθείας καὶ ψεύδους, δικαίου καὶ ἀδικίας, ἀγάπης καὶ μίσους, Χριστοῦ καὶ σατανᾶ. Προσὸν τοῦ ἀνθρώπου ἡ κρίσις. Δυστυχῶς ὅμως δὲν λειτουργεῖ πάντοτε ὀρθά. Ὅταν ἡ κρίσις γίνεται ἐμπαθής, τότε σφάλλει.

Τίποτε δὲν εἶναι ὠφελιμότερο ἀπὸ τὸ νὰ ἔχουμε στὸ νοῦ μας τὸ θάνατο. Καὶ τίποτε δὲν εἶναι πιὸ θαυμάσιο ἀπὸ τὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Ἡ πρώτη προξενεῖ σωτήρια λύπη, καὶ ἡ δεύτερη χαρίζει εὐφροσύνη. Διότι λέει ὁ προφήτης: "θυμήθηκα τὸ Θεὸ καὶ εὐφράνθηκα". Καὶ ὁ σοφὸς λέει: "νὰ θυμᾶσαι τὰ τελευταῖα σου καὶ δὲ θὰ ἁμαρτήσῃς". Εἶναι ἀδύνατο κάποιος νὰ ἀποκτήσῃ τὸ δεύτερο, ἑὰν δὲ σκέπτεται καὶ τὸ πρῶτο.
Ὅσιος Ἰωάννης Σιναΐτης
Τοῦ κ. Λέοντος Μπράνγκ, θεολόγου
Ἡ λατινικὴ αἱρετικὴ προσθήκη στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία δέχεται γιὰ τὸ τρίτο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὅτι δὲν ἐκπορεύεται μόνο «ἐκ τοῦ Πατρός», ἀλλὰ «καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ» (φιλιόκβε), μοιάζει νὰ μὴ μᾶς τρομάζει πιὰ σήμερα. Ὅπως φαίνεται, ἔχουμε ἀποκτήσει ἀνοσία σ’ αὐτὴ τὴν προσθήκη, ἡ ὁποία σύμφωνα μὲ ἕνα τῶν μεγίστων Πατριαρχῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὸν Ἅγιο Μέγα Φώτιο, «ἐξαρκεῖ καὶ μόνον μυρίοις αὐτοὺς (δηλ. τοὺς Λατίνους) ὑπαγαγεῖν ἀναθέμασιν».

20260601
Η Αγία Μαρίνα η μεγαλομάρτυρας του Χριστού γεννήθηκε σε οικογένεια ειδωλολατρική και επιφανή. Ο πατέρας της Αιδέσιος ήταν επίσημος ιερέας των ειδώλων. Γεννήθηκε κατά το 270 μ.Χ. και έμεινε ορφανή από μητέρα κατά την γέννησή της. Ο πατέρας της την παρέδωσε σε γυναίκα για να τη θηλάσει και να τη μεγαλώσει. Κατά θεία πρόνοια η γυναίκα αυτή ήταν Χριστιανή.
Έτσι η Μαρίνα μεγάλωνε σε ένα περιβάλλον Χριστιανικό. Άκουγε για τον Χριστό, για τη διδασκαλία Του, τα θαύματά Του, το εκούσιο Πάθος, την Σταύρωση, την Ταφή, την Ανάστασή και την Ανάληψή Του. Εποχή διωγμών των Χριστιανών και άκουγε για τα μαρτύρια, τα βάσανα και τις θανατώσεις που υφίσταντο οι Χριστιανοί και μέσα της γεννήθηκε ο πόθος να μαρτυρήσει για τον Σωτήρα Χριστό.
Πρόκειται
σαφώς για μεγάλο αγαθό! Ένα αγαθό που έρχεται στη ζωή μας απ’ τον
απόλυτα Αγαθό Θεό ή από δική Του παραχώρηση, για συγκεκριμένο λόγο και
σκοπό! Ένα αγαθό που αποβλέπει μονάχα στο καλό μας. Ναι! Αυτή
είναι με δυο λόγια η σαφής θέση των Πατέρων της Εκκλησίας μας για τις
δοκιμασίες και τις θλίψεις που μας επισκέπτονται τόσο συχνά στη ζωή μας!
Είναι δυνατόν; Θα πείτε…
*Ἐρώτηση*: Ἄν κάποιος σέ στέλνει λεκτικά στόν σατανᾶ, τί πρέπει νά κάνεις;
*Ἀπάντηση*: Ἐσύ νά τόν εὐλογήσεις, νά τοῦ πεῖς "Νά' σαι εὐλογημένος καί νά' σαι μέ τόν Χριστό". Ὁ Χριστός μας λέει: "Αὐτούς πού σέ καταριοῦνται, ἐσύ νά τούς εὐλογεῖς" (Ματθ. 5,4). Νά προσευχηθεῖς γι' αὐτούς. Μήν ἀνταποδίδεις κακό, ἀλλά νά νικᾶς μέ τό καλό τό κακό.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
~Η ελευθερία δεν χάνεται μεμιάς, χάνεται με μικρές παραχωρήσεις.~
«Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.» — Ρήγας Φεραίος
Ο παραπάνω συγκλονιστικός λόγος του Ρήγα Φεραίου δεν είναι απλώς ένας εθνικός στίχος. Είναι μια διαχρονική ομολογία πίστεως στην ελευθερία. Είναι η κραυγή κάθε ανθρώπου που αρνείται να ανταλλάξει την αξιοπρέπειά του με την ασφάλεια, τη συνείδησή του με την ευκολία και την ψυχή του με την άνεση. Η ελευθερία δεν είναι πολιτικό σύνθημα. Είναι θεϊκό δώρο.

Εν Θεσσαλονίκη τη 12η Ιουλίου 2026
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου – συγγραφέως.
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η έκτη Κυριακή του Ματθαίου και το μεν Αποστολικό ανάγνωσμα που ακούσαμε προηγουμένως, είναι μια περικοπή από την προς Ρωμαίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 9ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Ματθαίος μας περιγράφει το γνωστό σε όλους μας θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού της Καπερναούμ, τον οποίο κατέβασαν από τη στέγη μπροστά στον Κύριο τέσσερις άνθρωποι, που τον μετέφεραν, διότι ήταν αδύνατον να πλησιάσουν τον Κύριο μέσα στο σπίτι, όπου δίδασκε, λόγω της κοσμοσυρροής.
Ἀρχιμ. Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Ἡ θέση τῆς γυναίκας κατὰ τοὺς περασμένους αἰῶνες ἦταν ἐξαιρετικὰ δύσκολη, ἐνῶ ἀκόμη ὡς τὶς ἡμέρες μας δὲν ἔχει πλήρως τακτοποιηθεῖ. Σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδά της ζωῆς τὸ πρόβλημα αὐτὸ ἀποδεικνύεται ὑπερβολικὰ πολυπλοκοκαι στὸ ἐπίπεδό της κρατικῆς νομοθεσίας, καὶ στὸ ἐπίπεδό της δομῆς τῆς κοινωνίας, καὶ στὸ ἐπίπεδό της κατανομῆς τῆς ἐργασίας, καὶ στὸ ἐπίπεδό της ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς μορφώσεως, καὶ στὸ ἐπίπεδο τέλος τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Πολλὰ ἔχουν ἀλλάξει κατὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες· ἀπὸ πολλὲς ἀπόψεις ἡ γυναίκα ἀπέκτησε θέση ἀσύγκριτα καλύτερη ἀπὸ τὴν προηγούμενη, ἀλλὰ ὡστόσο δὲν ἔχει βρεῖ τὴ θέση της στὴν κοινωνία· δὲν ἔχει βρεθεῖ πραγματικὰ τὸ σωστὸ μέτρο γιὰ τὴν ἀξιολόγησή της. Κατὰ τοὺς προηγούμενους αἰῶνες ὁ ἄνδρας ἦταν ὁ νομοθέτης, ὁ κύριος. Ἡ γυναίκα ὅμως συχνὰ ἦταν ὑπερβολικὰ ὑποβιβασμένη, καὶ κατὰ τὴν ἀναζήτηση ἀλήθειας καὶ δικαιοσύνης ὅλοι ὅσοι ἐπιθυμοῦσαν βελτίωση τῆς θέσεως τῆς γυναίκας εἶχαν τὴ σκέψη: νὰ τὴν ἐξισώσουν στὰ δικαιώματα μὲ τὸν ἄνδρα σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα. Ἡ ὁδὸς αὐτὴ ἔδωσε ὑπέροχους καρπούς. Πολλὲς γυναῖκες ἀπέκτησαν μεγάλη μόρφωση, κατέχουν ὑπεύθυνες θέσεις στὴν κρατικὴ μηχανή, ἄρχισαν νὰ διαδραματίζουν ἱστορικὸ ρόλο συμμετέχοντας στὶς ἐκλογὲς κυβερνήσεων. Στὴν οἰκογένεια ἐπίσης ἡ θέση τῆς γυναίκας ἄλλαξε πρὸς ὄφελός της.
Γεώργιος Αποστολάκης
Οι τελευταίες ειδήσεις περί «παράτασης ενός έτους για τις παλιές ταυτότητες» δημιούργησαν εύλογη σύγχυση. Πολλοί πολίτες πίστεψαν ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να παρατείνει γενικά την ισχύ των παλαιών δελτίων ταυτότητας έως το 2027.
1.- Δεν είναι ακριβώς έτσι.
Η απόφαση που δημοσιεύθηκε αφορά μόνο μία ειδική περίπτωση: την εξ αποστάσεως ηλεκτρονική ταυτοποίηση των πολιτών για υπηρεσίες εμπιστοσύνης (όπως η έκδοση ψηφιακών πιστοποιητικών και ψηφιακής υπογραφής). Η δυνατότητα αυτή παρατείνεται έως τις 25 Σεπτεμβρίου 2027, επειδή εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες εξακολουθούν να διαθέτουν τις παλαιές ταυτότητες.
Η ίδια η παράταση, όμως, αποκαλύπτει κάτι πολύ σημαντικότερο.
Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου
1. Ἐσκόπευα νά σιωπήσω ἀπέναντι τῆς κοσμιότητός σου μέ τήν σκέψη ὅτι, μέ τήν ψυχή συμβαίνει ὅτι καί μέ ἕνα μάτι πού πάσχει ἀπό φλεγμονή. Αὐτό, δηλαδή τό μάτι καί τό πιό ἁπαλό πράγμα νά τό ἐγγίσει ἐρεθίζεται. Ἔτσι αἰσθάνεται καί ἡ ψυχή πού ἔχει τραυματιστεῖ ἀπό βαριά θλίψη, ὅταν πάει κανείς νά τῆς μιλήσει. Γιατί τά λόγια ὅσο καί ἄν εἶναι παρηγορητικά ὅταν λέγονται τήν ὥρα πού ἡ ψυχή πάσχει καί ἀγωνιᾶ, τίς φαίνονται πολύ ἐνοχλητικά. Ἐπειδή ὅμως σκέφθηκα ὅτι τώρα ἔχω νά κάνω μέ Χριστιανή ἐκπαιδευμένη στά θεῖα ἀπό πολύ καιρό καί πεπειραμένη στά ἀνθρώπινα, ἐνόμισα ὅτι δέν θά ἦταν σωστό νά παραλείψω τό καθῆκον μου.

Συγγραφέας: Παπαδημητρακόπουλος Κωνσταντίνος
Να
λέμε πάντοτε «Δόξα στο Θεό για όλα», ανεξάρτητα απ’ το τι μας
συμβαίνει, ιδιαίτερα δε στα δυσάρεστα! Αυτή είναι η σαφής και
κατηγορηματική θέση των Πατέρων της Εκκλησίας. Μ’ αυτή τη φράση
εξέπνευσε ο Αγ. Ιω. Χρυσόστομος και μάλιστα βασανιζόμενος στην εξορία!
Γιατί, όπως ο ίδιος θα μας πει, αυτή η φράση και γενικά η ευχαριστία προς τον Θεό, είναι θανατηφόρο πλήγμα για τον διάβολο! Είναι πολύ μεγάλη γι’ αυτόν που την λέει σε κάθε κίνδυνο, προϋπόθεση ασφάλειας κι ευχαρίστησης!
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
362. Πάταγος στήν ζωή καί φασαρία γιά τίς ἀπερίσκεπτες φροντίδες κράζουν δυνατώτερα στά αὐτιά τῶν ἀνθρώπων γιά τίς ἐπίγειες ἀνάγκες τους, παρά νά τούς κράζουν οἱ φωνές τῆς συνειδήσεώς τους γιά τίς ἀναγκαῖες φροντίδες τους γιά τήν αἰωνιότητα. Οἱ ἄνθρωποι δέν θέλουν ν᾿ ἀκούουν γι᾿ αὐτά τά ἐπέκεινα τῆς ζωῆς, τά ὁποῖα τούς φαίνονται ὅτι εἶναι πολύ μακριά. Ἡ κουφότης τους ἐνισχύεται περισσότερο καί τό λεπτό κάλεσμα τῆς ψυχῆς τους δέν ἀκούγεται πλέον. Ἀλλά ὁ Ἐλεήμων Θεός, γιά νά μή χαθοῦν οἱ ἄνθρωποι μέσα στίς ἀνομίες τους, τούς ὑπενθυμίζει τήν ἐξωτερική αὐτή πρόσκλησι μέ τήν φωνή τῶν λειτουργῶν Του. Διά τῶν Ἱερέων δέν σέ καλεῖ ὁ ἄνθρωπος γιά νά θέσης τήν ἐλπίδα τῆς ζωῆς σου σέ ἄνθρωπο, ἀλλά σέ καλεῖ ὁ Κύριος καί Θεός γιά νά σέ μετοικίση ἀπ᾿ αὐτή τήν ἀνθρώπινη ζωή σου στήν αἰώνια.
Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, Δρ. Φιλοσοφίας
Ἐσφαλμένα θεωροῦν πολλοὶ πιστοὶ ὅτι τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα εἶναι κληρονομικό, ὅτι ὅσοι ἄνθρωποι γεννήθηκαν μετὰ τὸν Ἀδὰμ κληρονόμησαν τὸ ἁμάρτημά του καὶ τὴν ἐνοχή του, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο οὐσιαστικὰ δέχονται τὴν παπικὴ ἀντίληψη γιὰ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου. Ἐνάντια σὲ αὐτὴ τὴν πλάνη, ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ποτὲ δὲν κατανόησε τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα ὡς κληρονομικὴ ἐνοχὴ ποὺ μεταβιβάζεται ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ στοὺς ἀπογόνους του. Ἀντιθέτως, τὸ ἀντιμετώπισε ὡς γεγονὸς πτώσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ καὶ ὡς τὴν ἀπαρχὴ μίας κατάστασης φθορᾶς, θνητότητας καὶ πνευματικῆς ἀποδυνάμωσης ποὺ ἐπηρεάζει ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος.
Ὁ “Λεωνίδας” μετῴκησεν εἰς Ἀφρικήν, ἔνθα ἀναζῶσιν αἱ Θερμοπῦλαι· ἐνταῦθα δὲ παρέμειναν οἱ “ἐφιαλτάκηδες”
ΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 2015
Οἱ γόνοι τῶν ἐπαράτων “Ναζί” θρασύτατα ἀπῄτησαν νὰ ἐκχωρήσωσι τὸν Παρθενῶνα· ριψάσπιδες ὅ τε προεδρεύων καὶ οἱ πολιτικοί
Τοῦ κ. Παναγιώτου Κοσμίδη