Πωλεῖται ἀντί τριάκοντα ἀργυρίων τοῦ Ἰούδα τό Σινᾶ!
Μανιφέστον Σινᾶ: Ἱερὰ ἐξέγερσις καὶ ἐπανάστασις τῶν Πατέρων — Ἕτοιμοι πρὸς ἡρωικὸν ἐγκλεισμὸν καὶ αὐτοθυσίαν!
ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΑ (ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ), ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΜΩΝ ΟΛΕΘΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΣΙΑΝ!
Τοῦ κ. Γεωργίου Καραλῆ, πυρηνικοῦ ἰατροῦ
Ἡ ἱστορία ὡς ἔρευνα τοῦ γίγνεσθαι
Ἡ λέξη «ἱστορία» γεννήθηκε στὸν ἑλληνικὸ κόσμο. Ἡ ἱστορία δὲν σήμαινε ἀρχικὰ ἁπλῶς τὴν ἀφήγηση γεγονότων τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ τὴν ἔρευνα, τὴν ἀναζήτηση καὶ τὴν προσπάθεια κατανοήσεως ὅσων συνέβησαν. Ὁ Ἡρόδοτος δὲν ἀρκεῖται νὰ ἀφηγηθεῖ τὴ σύγκρουση Ἑλλήνων καὶ Περσῶν, ἀλλὰ ἀναζητεῖ τὰ αἴτια, ἐξετάζει πῶς ὁδηγήθηκαν τὰ πράγματα στὸν πόλεμο καὶ ποιὲς συνέπειες προέκυψαν ἀπὸ αὐτόν. Στὸν Θουκυδίδη αὐτὴ ἡ διάσταση τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας γίνεται ἀκόμη σαφέστερη. Τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι μόνο τί συνέβη, ἀλλὰ γιατί συνέβη. Γιατί ἡ Ἀθήνα καὶ ἡ Σπάρτη, οἱ δύο μεγάλες δυνάμεις τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου, ὁδηγήθηκαν στὸν πόλεμο; Ποιοὶ ἦταν οἱ λόγοι ποὺ προβάλλονταν δημοσίως καὶ ποιὰ ἡ βαθύτερη αἰτία τῆς συγκρούσεως; Γιατί ἐλήφθησαν συγκεκριμένες ἀποφάσεις; Γιατί ὁρισμένες στρατηγικὲς πέτυχαν, ἐνῶ ἄλλες ὁδήγησαν στὴν καταστροφή; Ποιὸν ρόλο διαδραμάτισαν ὁ φόβος, ἡ φιλοδοξία, τὰ πολιτικὰ συμφέροντα καὶ οἱ συσχετισμοὶ δυνάμεων;
Στ’ ἀλήθεια, καλοί μου φίλοι, πῶς μπόρεσε μία δράκα ἀνθρώπων, τῶν Ἑλλήνων, νὰ ἐπιζήσει στὴ μακραίωνη ὅσο κανενὸς ἄλλου λαοῦ ἱστορία του, νὰ διασωθεῖ ἀπὸ μύριους ἐχθροὺς λόγῳ καὶ αὐτῆς τῆς γεωγραφικῆς θέσης τῆς Χώρας του, νὰ τοὺς κατατροπώσει ὅλους ἀνεξαιρέτως καὶ ἐπιπλέον νὰ τοὺς φωτίσει, νὰ τοὺς μορφώσει, νὰ τοὺς διδάξει καὶ νὰ ἐπικρατήσει ἀκόμη σ’ αὐτούς;
Ο Δαυίδ γράφει στους ψαλμούς του: «Είπε άφρων εν τη καρδία αυτού, ουκ εστιν Θεός»! (Ψαλμ. 13,1). Και να γιατί είναι παραλογισμός και αφροσύνη, το να μπορέσει να πει κανείς ότι Θεός δεν υπάρχει…
Όταν αντικρίζουμε έναν ωραίο πίνακα ζωγραφικής, πού πηγαίνει ο νους και η λογική μας; Στα σίγουρα στο ζωγράφο! Το ίδιο και του «αθέου» η λογική. Ποτέ κανένας δεν είπε, πως ο πίνακας αυτός …έτυχε! Όταν τώρα βλέπουμε την άπειρη δημιουργία με το μέγα πλήθος των δημιουργημάτων και την καταπληκτική τους τελειότητα, αμέσως η λογική μας στο Δημιουργό πηγαίνει. Ο «άθεος» στο σημείο αυτό τι κάνει; Βιάζει τη νοημοσύνη και τη λογική του, να τον οδηγήσει σε σοφιστείες, φιλοσοφίες κι ένα σωρό τέτοια, προκειμένου να μη δεχτεί τούτη την αλήθεια. Και οδεύει έτσι στον παραλογισμό, ο πίνακας να έχει οπωσδήποτε δημιουργό, ενώ το Σύμπαν όχι!!!
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ
ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ
ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
(+1910-1989)
ΟΙ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
ΥΠΟ MON. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΟΥ
2003
Όταν νιώθουμε μεγάλη απέχθεια για τις σωματικές αρρώστιες που μας συμβαίνουν, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ψυχή μας είναι ακόμη υποδουλωμένη στις επιθυμίες του σώματος. Γι’ αυτόν τον λόγο ποθεί την υλική καλοπέραση και δεν θέλει να αποχωριστεί τα καλά της ζωής, αλλά και θεωρεί μεγάλη στενοχώρια το ότι δεν μπορεί, εξαιτίας των ασθενειών, να απολαμβάνει τα ωραία της ζωής. Αντίθετα, αν δέχεται ευχαρίστως τις ταλαιπωρίες της αρρώστιας, είναι φανερό ότι δεν βρίσκεται μακριά από τα όρια της απάθειας. Γι’ αυτό τότε και τον θάνατο τον περιμένει με χαρά, γιατί τον θεωρεί αιτία της αληθινής ζωής.
Η κυβέρνηση αρχίζει έναν οικονομικό… πόλεμο στα θύματα της δικής της πολιτικής μέσω του credit score – και μετά τα βαφτίζει «μπαταχτήδες» αποκλείοντας τα από την οικονομική ζωή…
Παλαια ἀνάρτηση:
https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=99275
«Η εκκλησία, η οποία προς απολαβή εγκόσμιων αγαθών, έκρινε καλόν να συζευχθεί, να ενώσει την τύχη της μετά του θηρίου της Αποκάλυψης, συν τω χρόνω απώλεσε την ελευθερία της, και ηδονικά καθισμένη στη ράχη του θηρίου, κυβερνάται υπ΄ αυτού και περιφέρεται στις οδούς και στις ρύμες του κόσμου ως μισθωτή πόρνη θρησκευτική πόρνη, που εμπορεύεται τον Χριστόν, αναγκασμένη να κερνά τα πλήθη από το χρυσόν ποτήρι όχι τον καθαρό οίνο της Κ. Διαθήκης, αλλά οίνο νοθευμένο, διδάγματα ξένα και αλλότρια προς το γνήσιο πνεύμα του Χριστιανισμού».
Αυγουστίνος Καντιώτης, «Χριστιανική Σπίθα» του 1952
Διανύουμε μια εποχή αυτοεκπληρούμενων πολιτικών «προφητειών», όπου παράλληλα με την καθιέρωση πολεμικής οικονομίας, το δεινό μοιάζει να παραμονεύει σε κάθε επόμενη γωνία. Το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερες χώρες εκδίδουν έκτακτες οδηγίες πολιτικής προστασίας, συστήνοντας στους πολίτες να προετοιμάσουν προμήθειες και είδη ανάγκης από τρεις έως και δέκα ημέρες.
Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη,
τέως Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ
1ον
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ὅποιος πολίτης παρατηρεῖ στοιχειωδῶς πῶς μᾶς μιλοῦν καὶ τί μέτρα λαμβάνουν κάθε τρεῖς καὶ λίγο οἱ πολιτικοὶ βιοεξουσιαστές μας δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ διακατέχεται ἀπὸ τεράστια ἀγωνία γιὰ τὸ ζοφερὸ μέλλον ποὺ περιμένει ἐμᾶς ἀλλὰ ἰδίως τὰ παιδιά μας.
Ζοῦμε ξεκάθαρα στὴν ἐποχὴ τῆς κρατικῆς τρομοκρατίας καὶ τῆς εὐνουχιστικῆς βρεφοποίησης τῶν πολιτῶν. Μέσα ἀπὸ ἀμέτρητες τεχνητὲς κρίσεις ποὺ πλασάρονται ὡς «μπαμποῦλες», (δηλ. μέσα ἀπὸ πολέμους, ἐπιδημίες, ἀκραῖα καιρικὰ φαινόμενα, πυρκαϊές, σεισμούς, λιμοὺς καὶ καταποντισμούς, ἀλλὰ ἐσχάτως καὶ ἀπὸ τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη!), οἱ κυβερνήσεις πρῶτα κατατρομοκρατοῦν τοὺς λαοὺς καὶ ἐν συνεχείᾳ τοὺς πουλᾶνε προστασία, προσποιούμενοι ὅτι, ταυτοχρόνως, νοιάζονται γιὰ τὴν βελτίωση τῆς καθημερινότητας τῶν πολιτῶν ποὺ πρέπει νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ ἕναν ἀκόμη προαιώνιο καὶ ἀνθεκτικὸ ἐχθρό τους, τὴν γραφειοκρατία.
Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.
Τὴν ἀπάντησι γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ τὴν δίδουν οἱ αἰῶνες καὶ ἡ ἱστορία τῆς Μονῆς. Καθεστῶς τὸ ὁποῖο ἐσεβάστηκαν 1500 χρόνια ὅλοι ὅσοι πέρασαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἀποδεικνύει τὴν διαχρονικὴ ἀντοχή του, ἄρα δὲν χρειάζεται καμμία ἀλλαγὴ καὶ βελτίωσι, οὔτε ἔχει κάποιο κενὸ, ὥστε νὰ ἀγωνιοῦν νὰ τὸ καλύψουν, μὲ τὶς ἐνέργειές τους, οἱ σημερινοί ἄρχοντες. Τὰ ἴδια φρονοῦν καὶ οἱ μοναχοὶ ποὺ διαβιοῦν στὴν Μονὴ Σινᾶ -πλὴν τοῦ νέου ἡγουμένου- ἀλλὰ καὶ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ποὺ εἶναι τὸ δεύτερο ἀπ᾿ αἰώνων μοναστικὸ κέντρο, τὸ ὁποῖο ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ ἀδιαλείπτως. Σὲ ἀνακοίνωσί τῆς Ἱ. Κοινότητος (20/9/26) τονίζεται ὅ,τι «Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 20/9/26 [1]
Ένας από τους επιφανείς αποστόλους της ευρύτερης ομάδος, των Εβδομήκοντα, είναι ο άγιος απόστολος Αριστόβουλος.
Πατρίδα του ήταν η Κύπρος, είχε ιουδαϊκή καταγωγή, αναφέρεται ως αδελφός του αγίου αποστόλου Βαρνάβα και ήταν ένας από τους πάμπολλους Ιουδαίους ελληνιστές, οι οποίοι είχαν ενστερνιστεί τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική παιδεία και τον ελληνικό τρόπο ζωής. Άλλωστε αυτό μαρτυρεί και το ελληνικό όνομά του Αριστόβουλος, που σημαίνει αυτός που συμβουλεύει τα χρήσιμα. Αυτός που συμβουλεύει τα άριστα.
Γεννήθηκε στις αρχές του 1ου μ. Χ. αιώνα και έλαβε σοβαρή ελληνική παιδεία. Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε περισσότερα για την πρότερη ζωή του.
Πολλές αντιστασιακές ομάδες δημιουργηθήκανε και αντιστάθηκαν εις τους κατακτητάς. Μικρή ομάδα Ελλήνων ανταρτών υπήρξε και ο Μίδας 614 με αρχηγό τον Τσιγάντες Ιωάννη, ο οποίος με το αίμα του πότισε το δένδρο της Λευτεριάς, πρόσφερε τη ζωή του για τη Δημοκρατία και την Ελλάδα.
Ο Ιωάννης γεννήθηκε εις την πόλη Τούλτσα της Ρουμανίας το 1897 και πατέρας του ήταν ο Γεράσιμος Σβορώνος - Τσιγάντες και ήταν αδελφός του ήρωα Στρατηγού Χριστόδουλου Τσιγάντε.
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Πρωτοφανής απόφαση στα εκκλησιαστικά χρονικά της τοπικής μας Εκκλησίας αποτελεί η πρόσφατη εγκύκλιος της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας για τον μήνα Δεκέμβριο. Όταν οι ευλαβείς ιερείς διάβασαν το σχετικό σημείωμα, δεν πίστευαν στα μάτια τους με αυτό που αντίκρισαν. Με μια αιφνιδιαστική και άκρως εγωκεντρική κίνηση, αποφασίστηκε το κλείσιμο των ιερών ναών και η κατάργηση της πρωινής Θείας Λειτουργίας κατά την 4η Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθοδοξία τιμά τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας και του Οσίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, προκειμένου να εξαναγκαστεί το σύνολο του κλήρου και του λαού να μεταβεί στο Μεσολόγγι για τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη κ.κ. Δαμασκηνού.
Ὁ ἄρχοντας δὲν πρέπει νὰ ὑπερέχῃ ἀπὸ τοὺς ἀρχομένους στὶς τιμές, ἀλλὰ στὶς ἀρετές.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Γ΄, 2015, σελ 108-109
Ε’ ΛΟΥΚΑ ( ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ)
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«...μεταξύ ἡμῶν καί ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται,...»
Μεγάλο βάραθρο ἔχει πλέον στηριχθῆ μεταξύ μας· ἐάν ἤθελες ἐσύ μποροῦσες νά τό γεφυρώσεις ἐν ὅσῳ ζοῦσες στή γῆ, μιμούμενος τόν Πατριάρχη Ἀβραάμ πού καί αὐτός ἦταν πλούσιος.
Ὁ Λάζαρος ἦταν μέν γεμάτος πληγές, ἀλλά αὐτό προεῖχε, τό ὅτι εἶχε μέσα του ψυχή πολυτιμότερη ἀπό κάθε χρυσάφι ἤ καλύτερα ὄχι μόνο τήν ψυχή, ἀλλά καί τό σῶμα του· διότι ἀρετή τοῦ σώματος δέν εἶναι ἡ πολυσαρκία, ἡ εὐρωστία καί τά πολυτελῆ ἐνδύματα, ἀλλά τό νά ἀντέχει τόσα πολλά καί τέτοιου εἴδους βάσανα.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Δέκα (10) χρόνια μετά την επιχείρηση θεσμικής νομιμοποίησης του Οικουμενισμού στην Κρήτη (Κολυμπάρι, Ιούνιος 2016), κληρικοί και λαϊκοί οπαδοί της παναίρεσης "εορτάζουν" την μνήμη της με εκδηλώσεις, όπως αυτή που προαναγγέλλεται από την καλπάζουσα στην κούρσα της ηγεσίας της, Μητρόπολη Περιστερίου.
Έτσι, την Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026 στον «φιλόξενο» (σε όλη την πανσπερμία αιρετικών) χώρο του επισκοπείου της Ι.Μ. Περιστερίου και με συντονιστή τον ίδιο τον Μητροπολίτη της, διοργανώνεται εκδήλωση με τίτλο «10 Χρόνια από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης. Συντελεστές και Προοπτικές της».
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
411. Ἡ ἑνοποίησις τῆς θελήσεως μέ ὅλες τίς ψυχικές κινήσεις κατορθώνουν νά ὁδηγήσουν τήν ψυχή στήν προσευχή.
Μέ τήν προσευχή ὁ ἄνθρωπος δέν κρίνει, ἀλλά ταπεινώνεται, βυθίζοντας τόν νοῦ του στά δικά του σφάλματα καί ὄχι στά τοῦ κόσμου. Ἡ ἀληθινή προσευχή ζητεῖ συγχώρησι γιά τόν κόσμο καί ὄχι τήν τιμωρία του. Ὅταν ἡ ψυχή ζῆ μέ τήν ταπείνωσι, ὁ νοητός ἐχθρός δέν ἠμπορεῖ νά τήν βλάψη σέ τίποτε.
Ὁ στρατηγὸς Ἀντίπατρος στὶς τελευταῖες του στιγμές, ζήτησε νὰ συμφιλιωθῇ μ΄ ἕνα συνάδελφό του, μὲ τὸν ὁποῖο τὸν χώριζε βαθὺ μῖσος. Ἐκεῖνος ὅμως ἀρνήθηκε, γιατὶ ἦταν ἀθεράπευτα μνησίκακος ἄνθρωπος. Τότε ὁ Ἀντίπατρος εἶπε στοὺς δικούς του.
Στις 28 Οκτωβρίου 2018, ανήμερα της εθνικής μας εορτής, στους Βουλιαράτες, γράφτηκε μία από τις πιο τραγικές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία. Η αλβανική RENEA δολοφονεί εν ψυχρώ τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, έναν νέο άνθρωπο ελληνικής καταγωγής, επειδή γέμισε το χώρο με ελληνικές σημαίες. Αυτό ήταν το μεγάλο του «αμάρτημα» για τις αλβανικές αρχές και, αν και πέρασαν οκτώ χρόνια, ακόμα η δικαιοσύνη δεν ανακοίνωσε το πόρισμα της δολοφονίας.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Σημαντική θέση στη χωρία των αγίων της Καινής Διαθήκης κατέχουν και οι λεγόμενοι Αδελφόθεοι. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Κλεόπας, ή Σίμων, ή Συμεών. Τα πολλά ονόματα ήταν συνηθισμένα στην ιουδαϊκή κοινωνία, αλλά στην εκκλησιαστική παράδοση μας είναι περισσότερο γνωστός ως Κλεόπας.
Ως Αδελφόθεοι χαρακτηρίζονται τα παιδιά του Μνήστορα Ιωσήφ, τέκνα από την πρώτη γυναίκα του, η οποία είχε κοιμηθεί: ο Ιάκωβος, ο Ιωσής, ο Ιούδας και ο Κλεόπας – Σίμωνας- Συμεών. Σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας μας, αυτοί έζησαν και μεγάλωσαν μαζί με το Χριστό, στην ίδια οικία και γι’ αυτό είχαν μια ιδιαίτερη σχέση μαζί Του. Δεν θα πρέπει να συγχέουμε τον Κλεόπα – Σίμωνα, με τον άλλο απόστολο Σίμωνα τον καλούμενο Ζηλωτή ή Κανανίτη.
Στην φωτογραφία ο Πάπας με τον Χίτλερ
28η Oκτωβρίου 1940
ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
