Όλοι θυμόμαστε το «I can’t breathe» του Τζορτζ Φλόιντ, λίγα λεπτά πριν ξεψυχήσει από το γόνατο Αμερικανού αστυνομικού που συνέθλιβε τον λαιμό του. Πέρα από τη βαρβαρότητά του, οι λόγοι που μας εντυπώθηκε τόσο βαθιά αυτό το τραγικό περιστατικό, ήταν η τεράστια προβολή που απέκτησε και κυρίως το κάψιμο όλης της Αμερικής που επακολούθησε, από μανιασμένα πλήθη που διαμαρτύρονταν για την αστυνομική βία.
Διηγήματα τοῦ Φιλήμονα γιά νέους καί μεγάλους
-Θά βγεῖ ἡ Παναγία...! Θά βγεῖ ἡ Παναγία...!», φώναζε λαχανιασμένος ὁ Δημοσθένης τρέχοντας στήν μάνα του!
-Ἡσύχασε παιδί μου, πρόσεχε μή φᾶς τά μοῦτρα σου! Ἀπό ποῦ θά βγεῖ ἡ Παναγία;
-Θά βγεῖ ἡ εἰκόνα της, τό «Ἄξιον ἐστί», ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος στή Θεσσαλονίκη. Θά βγεῖ, ὅπως ἔμαθα, ἀπό τό περιβόλι Της, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, γιά δεύτερη φορά στά χρονικά. Εὐκαιρία καί εὐλογία μεγάλη νά τήν προσκυνήσεις καί ἐσύ μητέρα!
-Πράγματι, εἶναι καλή εὐκαιρία καί μεγάλη εὐλογία! Νά πάρουμε τό λεωφορεῖο, παιδί μου, καί νά πᾶμε. Ὁ πατέρας σου δέν πρόκειται νά μᾶς πάει...
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«...τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;»
Ἐμεῖς πού παραδώσαμε ὁλοκληρωτικά τούς ἑαυτούς μας στόν Κύριο· τί ἆραγε θά δοθεῖ εἰς ἡμᾶς ὡς δωρεάν τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀπόλυτη ἀφοσίωση πού δεικνύουμε καί ἐμπιστοσύνη;
Σκοπός ὅλων ἐκείνων πού ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι νά εὐαρεστήσουν τόν Χριστό, τόν Θεό μας· νά ἐπιτύχουν τήν συμφιλίωση μέ τόν Πατέρα μέσῳ τῆς μετοχῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί μ’ αὐτόν τόν τρόπον, νά κερδίσουν τή σωτηρία τους.
Αὐτή, ἁγία γερόντισσα, εἶναι ἡ ἀπάντηση τοῦ Μεσσίου Ἰησοῦ στόν κόσμο. Ἡ ἕνωσις δηλαδή τῶν διεστώτων, Ἀγγέλων καί ἀνθρώπων, σέ μία Ἐκκλησία. Γιατί αὐτό εἶναι ἡ σωτηρία κάθε ψυχῆς· κι ἄν αὐτό δέ γίνει, ἄχρηστος ὁ κόπος καί μάταιη ἡ ἐργασία μας.
Πολλοί παρερμηνεύοντας τήν ρήση τοῦ Κυρίου: "Τό Πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ" (Ἰωάν. 3,8), ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ Θεία Χάρη (πού ὀνομάζεται καί Ἅγιο Πνεῦμα) δίνεται καί στούς ἐκτός Ἐκκλησίας ἀνθρώπους.
- Εἶναι ὅμως ἀλήθεια αὐτό;
- Ὄχι, μᾶς ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς.
Τό Ἅγιο Πνεῦμα δέν δίδεται στούς ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας. Συγκεκριμένα, ὁ σύγχρονός μας Ἅγιος Πατήρ διδάσκει, ἀκολουθώντας ὅλους τούς πρό αὐτοῦ Ἁγίους Πατέρες, τά ἑξῆς:
Εκκλησία της Πεντηκοστής είναι η Ορθόδοξος Εκκλησία μας. Και γιατί είναι αυτή; Διότι είναι η Εκκλησία της σαρκώσεως και ενανθρωπήσεως του Χριστού, του σταυρικού Του θανάτου, της Αναστάσεώς Του και της Πεντηκοστής. Όταν από το όλο έργο του Χριστού απομονώσουμε ένα μόνο σημείο, το υπερτονίσουμε και λανθασμένα το εξηγήσουμε, αυτό γίνεται μονομέρεια και αίρεση. Μόνο η Εκκλησία που δέχεται και βιώνει όλο το έργο του Χριστού, συμπεριλαμβανομένης της Πεντηκοστής, είναι η αληθινή Εκκλησία της Πεντηκοστής.
Σε πρόσφατη εκπομπή του ANT1 επιβεβαιώθηκε επίσημα ότι η πλατφόρμα gov.gr παρουσίαζε ένα σημαντικό κενό ασφαλείας για περίπου 6 (έξι!) ολόκληρους μήνες.
Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, η ευπάθεια αυτή θα μπορούσε να επιτρέψει σε κάποιον που την εντόπισε να αποκτήσει πρόσβαση σε κρίσιμα ψηφιακά στοιχεία των πολιτών, όπως προσωπικά έγγραφα, άδειες οδήγησης και πιστοποιητικά. Παρότι οι αρμόδιοι υποστήριξαν ότι το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε εγκαίρως (;;!! - , μόλις 6 μήνες δηλαδή), η χρονική διάρκεια του κενού δημιουργεί έντονα ερωτήματα για το επίπεδο προστασίας των δεδομένων.
Ἀνησυχῶν Ἁγιορείτης Μοναχὸς
Τό ἄρθρο 4 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀναφερόμενο στήν ἀποστολή τῆς μοναστικῆς πολιτείας, ὁρίζει ὅτι “Οὐδέποτε οὐδέν τῶν ἐν τῷ Ἄθῳ ἱερῶν Σκηνωμάτων δύναται νά ἐκτραπῇ τοῦ ἀρχικοῦ αὐτοῦ προορισμοῦ καί μετασχηματισθῆ ταῖς κοσμικαῖς χρείαις”, ὅμως ἡ σύγχρονη πραγματικότητα δέν ἀνταποκρίνεται πλήρως μέ τό ὡς ἄνω ἄρθρο. Ἡ ἔντονη ἐκκοσμίκευση πού ἔχει ὑποστῆ στίς ἡμέρες μας τό Ἅγιον Ὄρος εἶναι ἕνα ἀναμφισβήτητο γεγονός, ἀφοῦ ἕνας προσκυνητής μπορεῖ νά βρῆ σήμερα ὑπερπλήρη -κάθε λογῆς λιχουδιῶν- σοῦπερ μάρκετ, σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες, δηλαδή μπορεῖ κανείς νά συναντήση ὅ,τι ὑπάρχει σέ μία μονάδα σέ κάποιο τουριστικό κοσμικό θέρετρο, κάτι τό ὁποῖο σέ ἄλλες ἐποχές ἦταν ἀσφαλῶς ἀδιανόητο. Ἡ καθημερινότητα ἐπιβεβαιώνει ὅτι ὁ Ἁγιορείτικος μοναχισμός, ὅπως τόν γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, ὅπου ἡ προσευχή, ἡ ἄσκηση καί ἡ πτωχεία ἦταν αὐτά πού τόν χαρακτήριζαν, ἀνήκουν πιά στό παρελθόν! Ἡ ὕπαρξη ξενοδοχειακῶν μονάδων στήν Ἀθωνική πολιτεία, γιά τήν ἐξυπηρέτηση προσκυνητῶν ὑψηλοῦ ἐπιπέδου καί ὄχι μόνον, εἶναι μία ὀδυνηρή πραγματικότητα…
Στυλιανός Καβάζης
Η σημερινή εικόνα της αποχώρησης του Μητροπολίτη Τυχικού μετά την οριστική απόφαση έκπτωσης του από την Ιερά σύνοδο της Κύπρου μένει χαραγμένη ως σιωπηλή και βαριά στιγμή. Με τις αποσκευές του έξω από το διαμέρισμα, καθισμένος, σκεπτικός, συγκινημένος μπροστά από τον χώρο που τα τελευταία χρόνια υπήρξε σημείο της διακονίας και της καθημερινής του ζωής, η εικόνα αυτή δεν μιλά απλώς για μια μετακίνηση ή μια διοικητική πράξη. Μιλά έστω και άηχα για το βάρος της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα στην εκκλησιαστική ζωή, εκεί όπου οι αποφάσεις συναντούν πρόσωπα, και τα γεγονότα αφήνουν πίσω τους συναισθηματικό ίχνος που δεν αποτυπώνεται σε έγγραφα.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Ανάμεσα στην πληθώρα των ενδόξων Νεομαρτύρων, συγκαταλέγεται και ο άγιος και ένδοξος Νεομάρτυρας Μάρκος ο εν Χίω μαρτυρήσας. Ένας από τους πολλούς εξωμότες, ο οποίος συναισθάνθηκε το μεγάλο λάθος του και το ξεπλήρωσε με το αίμα του μαρτυρίου του. Γεννήθηκε στη Σμύρνη στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Ο πατέρας του καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη και ονομαζόταν Χατζή Κωνσταντής και η μητέρα του από τη Σμύρνη και ονομαζόταν Μαρία. Ασκούσε το επάγγελμα του πλανόδιου έμπορα (γυρολόγου) στην περιοχή Κουσάντασι (Νέα Έφεσο), απέναντι από τη Χίο. Στα 1788, όταν ήρθε σε ηλικία γάμου νυμφεύτηκε μια σεμνή χριστιανή κοπέλα. Με παρότρυνση του αδελφού του εγκαταστάθηκε στην Έφεσο. Εκεί όμως γνωρίστηκε με μια άλλη χριστιανή γυναίκα, ονόματι και αυτή Μαρία, με την οποία σύναψε μαζί της παράνομο ερωτικό δεσμό. Κάποια στιγμή τους συνέλαβαν αυτοφώρω και τους οδήγησαν δεμένους στον τούρκο δικαστή της πόλεως, να δικαστούν για το αδίκημα της μοιχείας και να διαπομπευτούν. Τους τέθηκε το δίλλημα: αν ήθελαν να αθωωθούν, έπρεπε να αλλαξοπιστήσουν. Ο Μάρκος και η ερωμένη του δέχτηκαν να γίνουν μουσουλμάνοι και αφέθηκαν ελεύθεροι.
Η μετάφραση του Σπύρου Φίλου είναι μία Προτεσταντική μετάφραση της Αγίας Γραφής στην Δημοτική Ελληνική γλώσσα. Έχει βασιστεί κυρίως στην παλαιότερη μετάφραση του Νεόφυτου Βάμβα (στην αρχαιοπρεπή καθαρεύουσα), λάθη και αντιφάσεις της οποίας αναπαράγει. Συγκρινόμενη η μετάφραση του Σπύρου Φίλου με αυτή του Βάμβα έχει ίσως λιγότερα αλλά παρόμοια λάθη.
Πριν σταχυολογήσουμε ορισμένα μόνο από τα λάθη της μετάφρασης του Σπύρου Φίλου πρέπει να αναφέρουμε τα εξής:
1) Η Προτεσταντική μετάφραση της Αγίας Γραφής του Σπύρου Φίλου έχει ως βάση για την Παλαιά Διαθήκη το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο και όχι την μετάφραση των Εβδομήκοντα που αποτελεί το επίσημο κείμενο για την Παλαιά Διαθήκη της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
«Η υποχωρητικότητα δεν παράγει ειρήνη. Η απραξία φέρνει πόλεμο» υποστηρίζουν σε κοινό κείμενο - παρέμβαση, με αφορμή τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας
Με ανοιχτή επιστολή τους υπό τον τίτλο «Θρακική απαίτηση από την καθευδούσα Αθήνα» παρεμβαίνουν 66 Θρακιώτες, τα ονόματα και οι ιδιότητες των οποίων καταγράφονται στο τέλος, με αφορμή την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας στο Αιγαίο, εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία τους για το μέλλον της Θράκης. «Όντας πολίτες της ελεύθερης πλην ξεχασμένης Θράκης, οι περισσότεροι καταγόμενοι από προγόνους Ανατολικοθρακιώτες, Μικρασιάτες και Πόντιους επιζήσαντες από διωγμούς, εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες, ανησυχούμε και εξεγειρόμαστε», αναφέρουν χαρακτηριστικά στο κοινό τους κείμενο.
Η επιστολή αναλυτικά:
Ο σχισματικός Αλέξανδρος Ντραμπίνκο, που είχε κουβαληθεί και στην Ελλάδα, τέλεσε «λειτουργία» στον ομώνυμο Ναό της Ιεράς Μονής Αγίου Μιχαήλ της Κανονικής Ουκρανικής Εκκλησίας της (Ονούφριος), η οποία στις 11 Μαΐου 2026 καταλήφθηκε από την αστυνομία με την βοήθεια εκπροσώπων των ειδικών δυνάμεων και των κρατικών αρχών. Μέχρι και μέσα στα κελλιά των Μοναχών εισέβαλαν. Ο Ηγούμενος και οι ενορίτες που προσεύχονταν εκδιώχθηκαν από το Μοναστήρι και όλος ο χώρος αποκλείστηκε.
Η Pereiaslav.City (2/6/2026), η οποία αναφέρει πανηγυρικά την «επιστροφή της Μονής στο Κράτος», δείχνει φωτογραφίες του Ναού την ώρα της «λειτουργίας», ο οποίος είναι σχεδόν άδειος…
Να που οδηγεί ο μηδενισμός και η ασέβεια της καύσης των νεκρών - Μια Βρετανίδα τουρίστρια στη Σαντορίνη, σκόρπισε στα σοκάκια τις στάχτες του πατέρα της
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Αν ζητούσαμε να χωρέσουμε σε ένα περιστατικό όλη τη βαρβαρότητα που διακρίνει την καύση των νεκρών, αυτό θα ήταν το άθλιο σκηνικό που έλαβε χώρα στη Σαντορίνη.
Η Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας εφιστά την προσοχή και ενημερώνει τους πολίτες ότι βρίσκεται σε εξέλιξη εκστρατεία αποστολής παραπλανητικών μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (phishing emails), τα οποία επιχειρούν να εκμεταλλευθούν το κύρος της Ελληνικής Αστυνομίας, της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας και ευρωπαϊκών φορέων κυβερνοασφάλειας με σκοπό την εξαπάτηση των αποδεκτών.
Ποῦ ἦταν ὁ καθένας μας πρίν γεννηθεῖ;
Ἀφ’ὅτου γεννιόμαστε, ποιός ὁ σκοπός μας;
Ἐν ὅσῳ ζοῦμε στή γῆ μποροῦμε νά μετέχουμε στήν αἰωνιότητα τοῦ Θεοῦ; δηλαδή στήν μακαριότητά του;
Πῶς ἑνωνόμαστε μέ τόν Θεό;
Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Κύπρου κ.κ. Γεώργιε, 30 Μαΐου 2026
τὴν εὐχή σας! Ἀνήκω στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν εἶμαι ἀποτειχισμένος, ἀλλὰ εἶμαι σὲ κοινωνία μὲ τὸν τοπικὸ κανονικὸ Ποιμενάρχη, τὸν ὁποῖο σέβομαι καὶ μνημονεύω. Ἄν καὶ δὲν μὲ γνωρίζετε προσωπικά, ὅπως καὶ οὔτε ἐγὼ ἐσᾶς, σᾶς ἀπευθύνομαι κυρίως γιὰ ἕνα πολὺ συγκεκριμένο σημεῖο στὴν ὑπόθεση τοῦ σεβασμιώτατου Ἀρχιερέα ἐκ Πάφου Τυχικοῦ. Στὴν πραγματικότητα δὲν γνωρίζω προσωπικά οὔτε ἐκεῖνον, ἀλλὰ παρακολουθῶ μὲ προσοχὴ τὴν ἐξέλιξη τῆς ὑποθέσεώς του, εἰδικὰ μετὰ τὴν ἱερὰ Σύνοδο τῆς 22ης Μαΐου 2025, ὅπου ἀποφασίστηκε ἡ ἀπομάκρυνση του ἀπὸ τὸν θρόνο τῆς Ἱερῆς Μητροπόλεως Πάφου.
Ὁ ἀργὸς θάνατος καὶ ἡ μείωση τοῦ πληθυσμοῦ στόχος τῶν θανατηφόρων ἐμβολίων γιὰ τὸν Covid 19 καὶ τῶν ἀεροψεκασμῶν
Μᾶς μπολιάζουν καὶ ἐξ οὐρανοῦ
ΕΜΒΟΛΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ
Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου
Κατὰ τὴν πρόσφατη 3η Ἐτήσια Διάλεξη «Μητροπολίτης Περγάμου Ἰωάννης Ζηζιούλας» ποὺ ἔλαβε χώρα στὴ Θεολογκὴ Σχολὴ τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, διατυπώθηκε ἀπὸ τὸν ἐξ Ἀμερικῆς προσκληθέντα ὁμιλητή, τὸν π. Ἀλέξιο Torrance, Καθηγητὴ Βυζαντινῆς Θεολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Notre Dame, μιὰ θέση ἰδιαιτέρως βαρύνουσας σημασίας: ὅτι ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Περγάμου ἀποτελεῖ τὴν «ἐνσάρκωση τῆς ὀρθόδοξης θεολογικῆς συνειδήσεως στὴν ἀνατολή». Ἡ ἀποφθεγματικὴ αὐτὴ διατύπωση ἐγείρει σοβαρά δογματικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προσπεραστοῦν χάριν ἀκαδημαϊκῆς ἁβροφροσύνης.
Στίς Παροιμίες λέγεται τό ἑξῆς: «Μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ κτυπᾶ ὁ ἄνθρωπος τό κακό». Ἐάν πράγματι μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ κτυπᾶ ὁ ἄνθρωπος τό κάθε κακό, αὐτό σημαίνει, ὅτι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι τό πρῶτο ἐμπόδιο γιά τήν ἁμαρτία. Δηλαδή ὁ θεῖος φόβος ἐμποδίζει τήν ἁμαρτία νά εἰσέλθη στήν ψυχή μας.
Ὁ Προφήτης Δαβίδ, φωτιζόμενος ἀπό τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, εἴδατε τί μᾶς λέγει: «ἡ ἀρχή τῆς σοφίας εἶναι ὁ φόβος τοῦ Κυρίου καί ἡ κατανόησις εἶναι καλή σ’ αὐτούς πού τόν ἔχουν». Καί πάλι λέγει ὁ γυιός τοῦ Σολομῶντος ὅτι ὁ φόβος τοῦ Κυρίου εἶναι σχολή τῆς σοφίας. Ἐνῶ ἡ Σοφία Σειράχ λέγει ὅτι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι πολύ ἀνώτερος ἀπό κάθε ἄλλη σοφία.
Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ
Πώς και γιατί οι λάτρεις των αμβλώσεων και του ελέγχου του πληθυσμού ζήτησαν να την επαναπροσδιορίσουν.
Από την Carole Novielli, για την ιστοσελίδα του LiveAction
Πολλοί υποθέτουν ότι το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων – (American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) είναι ένας αμερόληπτος οργανισμός, μια αυθεντία ιατρικής ενημέρωσης και κατεύθυνσης. Στην πραγματικότητα, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της διάδοσης των αμβλώσεων και του εκτρωτικού χαπιού. Το ACOG έχει ιστορικούς δεσμούς με τους υποστηρικτές του ελέγχου του πληθυσμού και ήδη από την δεκαετία του 1960 η κίνησή του για την αποποινικοποίηση των αμβλώσεων επέτυχε ώστε ο οργανισμός να υποστηρίζει επίσημα τις απεριόριστες αμβλώσεις κατόπιν επιθυμίας της γυναίκας.
Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Κύπρος: Οὔτε Θεὸ φοβήθηκαν οὔτε ἀνθρώπους ντράπηκαν», Κυριακή 31 Μαΐου 2026. Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Κύπρος: Οὔτε Θεὸ φοβήθηκαν οὔτε ἀνθρώπους ντράπηκαν»!
Τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε θεωροῦσε τήν αἵρεση θανάσιμο ἁμάρτημα, πάντοτε δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού προσβάλλεται ἀπό τήν φοβερή ψυχική ἀσθένεια τῆς αἱρέσεως εἶναι πνευματικά νεκρός, ξένος πρός τήν θεία χάρη καί τήν σωτηρία, κοινωνός τοῦ διαβόλου καί ἀκόλουθός του στήν αἱώνια κόλαση. Ἡ αἵρεση εἶναι γέννημα τοῦ διαβόλου, ἐπινόησή του, εἶναι σχεδόν εἰδωλολατρία. Οἱ ἄγιοι Πατέρες ἀποκαλοῦν συνήθως τήν εἰδωλολατρία ἀσέβεια καί τήν αἵρεση δυσσέβεια.
Αγίου Γρηγόριου του Παλαμά:
Επιστολή προς Παύλον Ασάνην, Η θεολογία του ακτίστου φωτός.
1. Συναντήσας εσάς πρόσφατα, εσύ, που κατά την εξ αίματος καταγωγή είσαι συγγενής των κατεχόντων την βασιλεία αλλά κατά τις πνευματικές προδιαγραφές έχεις επιλέξει να είσαι υιός και αδελφός ημών που είμαστε ελάχιστοι λόγω της πτωχείας του πνεύματος που μακαρίζεται από τον Κύριο, ανέφερες ότι ποθείς να μάθεις ποια είναι η δοξασία της οποίας η αρχική πηγή είναι ο Ακίνδυνος και σε ποίου, απ’ όσους σε όλη την ιστορική εξέλιξη εξέφρασαν άνομα φρονήματα για τον Θεό, το έργο, τον λόγο και τα γέμοντα φλυαριών συγγράμματα εμπιστεύτηκε, ώστε να προβεί περαιτέρω κατά της δόξας του Θεού η οποία με αποδεικτικά τεκμήρια κατέστη σαφής στο Θαβώρ.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ο σεπτός πατριαρχικός θρόνος της Κωνσταντινουπόλεως στη δισχιλιόχρονη ιστορική του πορεία ανάδειξε μια πληθώρα αγίων Επισκόπων, οι οποίοι λαμπρύνουν την Εκκλησία μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Μητροφάνης, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ένας όντως σπουδαίος άνδρας, ο οποίος διαδραμάτισε το δικό του ρόλο στην μετά τους διωγμούς εποχή της Εκκλησίας μας.
Γεννήθηκε στις αρχές του 3ου αιώνα και είχε αριστοκρατική καταγωγή. Υπήρξε γιος του ειδωλολάτρη Ρωμαίου ευγενούς Δομετίου, αδελφού του αυτοκράτορα της Ρώμης Πρόβου (276-282). Ο Δομέτιος είχε αποκτήσει δύο γιούς, τον Πρόβο και τον Μητροφάνη, στα οποία έδωσε σοβαρή μόρφωση. Ο Μητροφάνης διακρίνονταν για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, την πραότητά του και την ενάρετη ζωή του.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η οικογένεια του αγίου Λαζάρου είχε την ύψιστη ευλογία να απολαμβάνει τη φιλία με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και να Τον φιλοξενεί στο σπίτι της.
Σύμφωνα με τις ευαγγελικές διηγήσεις, ζούσαν η ευσεβής οικογένεια του Λαζάρου και των δύο αδελφών του, της Μάρθας και της Μαρίας στην κώμη Βηθανία, ένα μικρό χωριό, που ταυτίζεται παραδοσιακά με τη σημερινή πόλη αλ-Εϊζαριγιά, στη Δυτική Όχθη, στους ανατολικούς πρόποδες του όρους των Ελαιών, περίπου 2,5 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιερουσαλήμ. Δεν αναφέρεται πως συνδέθηκαν με φιλία με τον Κύριο. Εικάζουμε ότι συνδέονταν με κάποια μακρινή συγγένεια.
Στο 10ο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Λουκά αναφέρεται μια από τις επισκέψεις του Χριστού στο σπίτι τους στη Βηθανία. Η μεγαλύτερη αδελφή, η Μάρθα, ήταν η οικοδέσποινα και φρόντιζε να προσφέρει περισσή φροντίδα για τον υψηλό επισκέπτη τους και τους μαθητές Του. Ο Κύριος καθισμένος δίδασκε και η μικρότερη αδελφή η Μαρία άκουγε με προσοχή καθήμενη στα πόδια Του, αδιαφορώντας για να προσφέρει τη βοήθειά της στην κοπιώσα Μάρθα.
 |
| (Credit: Serenity Strull/ BBC/ Getty Images) |
Το GPS κατέστρεψε την αίσθηση του προσανατολισμού μας. Οι μηχανές αναζήτησης αποδυναμώνουν τη μνήμη μας. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, προειδοποιούν οι επιστήμονες, θα μπορούσε να κάνει το ίδιο σε όλα, από τη δημιουργικότητα μέχρι την κριτική σκέψη.
Οι μεγάλες πλατφόρμες κατακερματίζουν την προσοχή, πολλαπλασιάζουν τις άμεσες ικανοποιήσεις, δημιουργούν εθιστικούς βρόχους, παγιδεύουν τους χρήστες σε αλγοριθμικές φούσκες και εκθέτουν ανηλίκους σε εξαιρετικά βίαιο, επικίνδυνο και τοξικό περιεχόμενο.
ΓΙΑ 1Η ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ: Οδεύουμε προς κοινωνία ηλιθίων;
Συνέντευξη με τον Μισέλ Ντεμουρζέ*
Για έναν αιώνα, οι δυτικές κοινωνίες ζούσαν με μια έμμεση βεβαιότητα: κάθε γενιά θα ήταν πιο μορφωμένη, πιο προηγμένη γνωστικά και καλύτερα διανοητικά εξοπλισμένη από την προηγούμενη. Ωστόσο, αυτή η ιστορική δυναμική φαίνεται τώρα να αντιστρέφεται.
ΜΕΡΟΣ Γ΄
Ἡ βρεφοποίηση ἀξιοποιεῖται καὶ σὲ ἕνα δοκίμιο ποὺ εἶχε γράψει ὁ Γερμανὸς ψυχολόγος καὶ φιλόσοφος Ἔριχ Φρὸμ (Erich Fromm) σχετικὰ μὲ τὴν παταγώδη ἀποτυχία ὄχι μόνο τῆς σωφρονιστικῆς ἀλλὰ καὶ τῆς γενικοπροληπτικῆς λειτουργίας τῆς ποινῆς. Τίτλος ἐκείνου τοῦ ἄρθρου ἦταν: «Γιὰ τὴν ψυχολογία τοῦ ἐγκληματία καὶ τὴν τιμωρητικὴ κοινωνία». Εἶχε δημοσιευθεῖ γιὰ πρώτη φορὰ τὸ 1931 στὸ “Imago”, τὸ «Περιοδικὸ γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς Ψυχανάλυσης στὶς Φυσικὲς καὶ τὶς Θεωρητικὲς Ἐπιστῆμες» καὶ ἀναδημοσιεύθηκε τὸ 1970 στὸ βιβλίο του «Ἀναλυτικὴ κοινωνικὴ ψυχολογία καὶ κοινωνικὴ θεωρία», τὸ ὁποῖο κυκλοφόρησε σὲ ἑλληνικὴ μετάφραση τὸ 1980 (μτφ.: Σ. Καμπουρίδης, ἔκδ. Ἀρίων, σελ. 148 ἑπ.).
(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !!! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !
Το ξένο δημοσίευμα, το οποίο αναφέρεται σε «οικουμενική λειτουργία», φωτογραφίζει την ρηχή «θρησκευτική» προσέγγιση των αιρετικών και του όλου εγχειρήματος της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα κοινωνικό κάλεσμα που δεν έχει απολύτως καμμία σχέση με την σωτηρία της ψυχής. Γράφει :
Το είδαμε και αυτό. Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος Β’ φιλάει το χέρι της ‘Μακαριωτάτου’ Λίνας Μενδώνη. Ο νέας κοπής επίσκοπος είναι προχω και έχει άλλες σκοτούρες. Σίγουρα δεν ασχολείτε με αυτά που αφορούν την Εκκλησία. Ο προσκυνητής του τάφου του μασόνου Καζαντζάκη και αμνηστευτής του θανάσιμου αμαρτήματος της ομοφυλοφιλίας, έχει ταχθεί -και δεν είναι ο μόνος- ξεκάθαρα στο πλευρό των δυνάμεων που πολεμούν την Εκκλησία. Αυτό το χέρι που υπέγραψε τις βλάσφημες εκθέσεις στην λεγόμενη «Εθνική» Πινακοθήκη, ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης το φίλησε! Να θυμηθούμε, στον ένα όροφο υβρίζετο o Χριστός, η Παναγία μας και Άγιοι της Εκκλησίας, στον άλλον (πώς να το περιγράψει κανείς αυτό) έπαιζε τσόντα με την ηχητική υπόκρουση της προσευχής «Βασιλεύ Ουράνιε» και του Εθνικού Ύμνου.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 3η Ιουνίου 2026
Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΩΣ ΕΣΧΑΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
(Σχόλιο σε σατανιστική εκδήλωση στη Βαλτιμόρη των Η.Π.Α.)
Είναι γεγονός ότι η μεγαλύτερη τραγωδία του σύγχρονου ανθρώπου —και εκείνη που σηματοδοτεί την πνευματική του καταστροφή— είναι η συμφιλίωσή του με τον «ἀπ’ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνον» διάβολο (Ιωάν.8,44), τον αρχέγονο ολετήρα του, τον οποίο ανύψωσε στη θέση του Θεού. Ο σημερινός «θεός» ενός μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας είναι πλέον ο Σατανάς.
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΥΠΟ ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΚΛΕΟΠΑ
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί!
Θέλω τώρα να ὁμιλήσουμε κάτι τό ὁποῖον ὅλοι μας τό καταλαβαίνουμε καί οἱ προοδευμένοι πνευματικά καί οἱ ἀρχάριοι. Ὁμιλοῦμε γιά κάτι κατανοητό, ἀλλά ταυτόχρονα εἶναι πολύ ὠφέλιμο γιά τήν ἐπιτέλεσι τῶν καλῶν ἔργων.
Στίς Παροιμίες λέγεται τό ἑξῆς: «Μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ κτυπᾶ ὁ ἄνθρωπος τό κακό». Ἐάν πράγματι μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ κτυπᾶ ὁ ἄνθρωπος τό κάθε κακό, αὐτό σημαίνει, ὅτι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι τό πρῶτο ἐμπόδιο γιά τήν ἁμαρτία. Δηλαδή ὁ θεῖος φόβος ἐμποδίζει τήν ἁμαρτία νά εἰσέλθη στήν ψυχή μας.
Θεολογική και κανονική μελέτη περί πλασματικής χηρείας και των συνεπειών της για την εκκλησιαστική τάξη
Η ιστορία της Εκκλησίας γνωρίζει χηρεύσαντες θρόνους. Δεν γνωρίζει όμως θρόνους που χηρεύουν επειδή κάποιοι αποφάσισαν να τους θεωρήσουν κενούς. Όταν ένας επίσκοπος ζει, αντιδρά, προσφεύγει, απορρίπτει διαδικασίες τις οποίες θεωρεί αντικανονικές και δηλώνει ότι παραμένει ο κανονικός ποιμενάρχης της επαρχίας του, τότε το θεμελιώδες ερώτημα δεν είναι ποιος θα τον διαδεχθεί, αλλά αν ο θρόνος του χήρευσε ποτέ πραγματικά.
