Τ α φ ή κ α ί Ἀ ν ά σ τ α σ η
Δέν γνώρισε διαφθορά τό σῶμα Του
Ο προφητάναξ Δαυΐδ προφητεύει τήν ταφή καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Μεσσία ὡς ἑξῆς: «Διά τοῦτο ἀκριβῶς καί εὐφράνθηκε ἡ καρδία μου, ἡ δέ γλῶσσα μου ἐλάλησε λόγους ἀγαλλιάσεως, ἀκόμη δέ καί τό σῶμα μου, ὅταν ἀποθάνω, θά ἀποτεθῆ στόν τάφο μου μέ τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως. Διότι σύ, ὁ Θεός μου, δέν θά ἐγκαταλείψης τήν ψυχή μου στόν ᾅδη, οὔτε θά ἐπιτρέψης στόν ὅσιό σου (σέ μένα πού εἶμαι ἀφοσιωμένος σέ σένα) νά δοκιμάσω τήν διαφθορά καί ἀποσύνθεση (τοῦ τάφου)». Τό χωρίο εἶναι καθαρά μεσσιανικό καί ἔτσι τό ἑρμήνευσε ὁ Ἀπ. Παῦλος κηρύττοντας στήν Συναγωγή τῆς Ἀντιόχειας: «Αὐτός (ὁ Μεσσίας) πού ὁ Θεός τόν ἀνέστησε δέν γνώρισε τήν φθορά τοῦ θανάτου». Ἀλλά καί ὁ Ἀπ. Πέτρος τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς εἶπε: «Ὁ Δαυΐδ, πού ἦταν Προφήτης, προεῖδε καί μίλησε γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ὅτι ἡ ψυχή Του δέν ἐγκαταλείφθηκε στόν ᾅδη οὔτε ἡ σάρκα Του γνώρισε ἀποσύνθεση». Καί οἱ ἅγιοι Πατέρες, ἑρμηνεύοντας τό χωρίο, λέγουν ὅτι τό σῶμα τοῦ Κυρίου εἶδε μέν φθορά, δηλαδή θάνατο, ἀλλά ὄχι διαφθορά, δηλαδή ἀποσύνθεση, διότι ἀναστήθηκε· γεγονός τό ὁποῖο φυσικά δέν συνέβη στόν Δαυΐδ. Συνεπῶς οἱ λόγοι του αὐτοί δέν ἀναφέρονται στόν ἑαυτό του, ἀλλά εἶναι ἀποκλειστικά μεσσιανικοί.
