Ἡ ουνια ὅπλο του παπισμου κατα της Ὀρθοδοξιας

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1262(2)

Κυριακὴ Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου
24 Μαΐου 2026 (2010)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἡ ουνια ὅπλο του παπισμου κατα της Ὀρθοδοξιας

Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας, ἀγαπητοί μου, ἀ­κούει τὴ λέξι «οὐνῖτες» καὶ ἐρωτᾷ· τί εἶ­νε οἱ οὐνῖτες; τί εἶνε ἡ οὐνία;

* * *

Ἡ οὐνία δὲν εἶνε ἑλληνικὴ λέξι. Εἶνε ξένη, πολωνικῆς μᾶλλον προελεύσεως. Καὶ μόνο αὐ­­τὸ δείχνει, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δέχεται ἐπιβου­λὴ ἐκ μέρους ἐχθρῶν της ἀπ᾿ ἔξω. Ἡ οὐ­νία εἶ­νε ἕνα ἀπὸ τὰ ὅπλα τῆς παπικῆς προπαγάνδας γιὰ νὰ ὑποτάξῃ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία.

Η Ανάληψη του Κυρίου

Η Ανάληψη του Κυρίου. Τοιχογραφία του Ιερού Ναού Μεταμόρφωσης του Σωτήρα της Ιεράς Μονής Μίροζ στην πόλη Πσκοφ. Μέσα του 11ου αιώνα

 

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

Η Ανάληψη του Κυρίου συγκαταλέγεται στις γιορτές του «Δωδεκαόρτου», δηλαδή στις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Οι χριστιανικές γιορτές μοιάζουν με κρίκους μιας χρυσής αλυσίδας, αδιάσπαστα συνδεδεμένους μεταξύ τους. Σαράντα ημέρες μετά το Πάσχα έρχεται η γιορτή της Αναλήψεως. Δέκα ημέρες μετά την Ανάληψη, η γιορτή της Πεντηκοστής.

Ζήσε όπως θέλεις να πεθάνεις

 

519 - Ο Ζητιάνος και η Ελεημοσύνη

Ένας ζητιάνος δεν κοιτάζει πολύ τον άνθρωπο που του δείχνει έλεος, αλλά μάλλον αυτό που λαμβάνει, ανεξάρτητα από το αν ο άνθρωπος είναι μορφωμένος ή αγράμματος.

Ομοίως, οι πιστοί μπορούν να ακούσουν κηρύγματα και διδασκαλίες, τόσο από απλούς ανθρώπους όσο και από μορφωμένους. Το κύριο πράγμα είναι το κήρυγμα ή η διδασκαλία να είναι σύμφωνη με το θέλημα και τον Λόγο του Θεού.

Είναι η ασθένεια τιμωρία για τις αμαρτίες; Όταν αρρωσταίνω, σημαίνει αυτό ότι ο Θεός με ξέχασε;

 

Ιερέας Ευγένιος Μούρζιν

Ο ιερέας Ευγένιος Μούρζιν είναι συντάκτης στο θεματικό πεδίο «Πίστη και Εκκλησία», υπεύθυνος του Τμήματος Ενημέρωσης της Μητρόπολης Βερολίνου και Γερμανίας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, κληρικός του Ιερού Ναού του Αγίου Ισαποστόλου Βλαδίμηρου στο Βερολίνο. Αποφοίτησε από το Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο Θεολογικών Σπουδών Αγίου Τύχωνα, από τη Σχολή Ιστορίας και το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Κρατικού Πανεπιστημίου Μόσχας, και είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου ιστορικών επιστημών.

Η ασθένεια μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ασθένειες είναι συνέπεια ενός ανθυγιεινού τρόπου ζωής, ο οποίος συνδέεται, μεταξύ άλλων, και με τη διάπραξη ορισμένων αμαρτημάτων. Ο καπνιστής αρρωσταίνει από καρκίνο του πνεύμονα, ο αλκοολικός έχει προβλήματα με το συκώτι, στον λαίμαργο διαταράσσεται ο μεταβολισμός του και αναπτύσσεται παχυσαρκία, ενώ ο τεμπέλης άνθρωπος, που αμελεί για τη φυσική του κατάσταση, υποφέρει από καρδιακή αρρυθμία. Πολλές ασθένειες είναι ψυχοσωματικού χαρακτήρα και έχουν τις ρίζες τους στην ψυχική οργάνωση του ανθρώπου.

Ιερομόναχος Ευστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ερωτήσεις από ενορίτες της υπαίθρου για διάφορα πνευματικά ωφέλιμα θέματα, με απαντήσεις.

962. Πώς πρέπει να θυμάμαι το τέλος της ζωής μου;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Πώς πρέπει να θυμάμαι το τέλος της ζωής μου;

Η απάντηση του ιερέα : «Θυμήσου τα τελευταία σου έργα και ποτέ δεν θα αμαρτήσεις», λέει ο σοφός Σειράχ. Πάντα να κατηγορείς τον εαυτό σου και να λες: «Φτωχή μου ψυχή! Ιδού, η ώρα της αναχώρησής σου από το σώμα έχει πλησιάσει». Γιατί εξακολουθείς να χαίρεσαι με αυτό που πρέπει τώρα να αφήσεις πίσω σου και με αυτό που δεν θα ξαναδείς ποτέ; Δώσε προσοχή σε αυτό που σε περιμένει και σκέψου τι έχεις κάνει - τι και πώς. Με ποιον περπάτησες όλες τις ημέρες της ζωής σου - με τον Χριστό ή τον εχθρό Του; Ποιος δέχτηκε τον κόπο των κόπων σου, ποιον ευφράνθηκες στη ζωή σου και ποιος θα σε συναντήσει στη συνέχεια κατά τη στιγμή της αναχώρησής σου;

Η δαιμονική μέθοδος της συνυπάρξεως, του διαλόγου, της διεισδύσεως και της ανατροπής.

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-11-1984] [Σειρά Δ 24 Α+Β]

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Εάν ερωτήσετε, παιδιά, πώς κατάφερε ο διάβολος να μετακινήσει τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισον και να έχομε όλην αυτήν την περιπέτεια της ανθρωπίνης ιστορίας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διάβολος μετήλθε τέσσερα στάδια, τέσσερις φάσεις, για να το επιτύχει αυτό. Αυτές οι φάσεις είναι: Η συνύπαρξις, είναι ο διάλογος, είναι η διείσδυσις και η ανατροπή. Την ίδια μέθοδο ο διάβολος μετέρχεται όχι μόνον τότε, αλλά και πάντοτε, μέσα στην Ιστορία μέχρι σήμερα και μέχρι που να τελειώσει ο κόσμος. Την ιδία μέθοδο μετέρχεται ο διάβολος. Διότι θέλει να επιτύχει την ανατροπή του πλάσματος που λέγεται «άνθρωπος». Από φθόνο προς τον άνθρωπο ο διάβολος πάντοτε κινείται.

Οι αιρέσεις και η εκκοσμίκευσις του χριστιανικού κόσμου

 

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά τη διάρκεια του εσπερινού στην Καθολική Μονή Chevetogne. 12 Νοεμβρίου 2019. Φωτογραφία: Facebook

Μια βαθιά θεολογική προσέγγιση για τις προκλήσεις της σύγχρονης αλλοίωσης του χριστιανικού μηνύματος και την ανάγκη επιστροφής στην αυθεντική Πατερική παράδοση.

Πιστευουμε σ᾿ αυτον που ζη και βασιλευει

Πεντηκοστάριον

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1263(2)

Πέμπτη τῆς Ἀναλήψεως
21 Μαΐου 2026 (2006)

Πιστευουμε σ᾿ αυτον που ζη και βασιλευει

«Ἄνω σχῶμεν τὰς καρδίας» (θ. Λειτ.)

Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μου, πάντοτε θρησκεύει. Εἶνε ἔμφυτη στὴν καρδιά του ἡ ἰδέα τοῦ Θεοῦ, καὶ κανείς δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ξερριζώσῃ. Ὅπως ἀγαπάει τὸ παιδὶ τὴ μάνα καὶ ἡ μάνα τὸ παιδί, ἔτσι μέσα μας, πιὸ ἰσχυρὸ κι ἀπὸ τὸ μητρικὸ φίλτρο, εἶνε τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα. Ὁ ἄνθρωπος πάντοτε θρησκεύει. Τί θὰ πῇ θρησκεύει; Πιστεύει. Καὶ τί πιστεύει; Ὅτι ὑπάρχει Θεός, ὅπως ἄλλωστε εἶνε καὶ λογικό. Σὲ ὅλους ὑπάρχει ἡ πίστι σὲ Πλάστη ποὺ δημιούργησε τὰ σύμπαντα.

Η εξομολόγηση δεν είναι ψυχανάλυση – Εκεί ἀφήνουμε τή δική μας γνώμη στήν ἄκρη.

 

 +π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος.

   Ἀπό τήν πεῖρα μου ἔχω διαπιστώσει, ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἐξομολογούμενους προσέρχονται μέ πνεῦμα ψυχαναλύσεων καί ὄχι γιά νά λάβουν τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Γι’ αὐτό, ἀπαιτοῦν διάλογο, διάθεση πολλοῦ χρόνου γιά συζήτηση, μέ λεπτομέρειες, πού παίρνουν πολλές φορές τή μορφή κουτσομπολιοῦ, κατακρίσεως καί -τό κυριότερο- ἀποδίδουν εὐθύνῃ στούς ἄλλους.

 Στήν ψυχανάλυση μπορεῖς νά ἀποδώσεις στούς ἄλλους εὐθύνῃ, γιατί τό αἰσθάνεται ὡς ἀνάγκη ἡ ψυχή σου. Στήν ἱερή ἐξομολόγηση, ὅμως, τήν εὐθύνῃ θά τήν πάρεις ἐσύ γιά νά ξαλαφρώσεις. Σημασία δέν ἔχει κάτω ἀπό ποιές συνθῆκες ἔγινε ἡ πτώση. Σημασία ἔχει ἡ ἀναγνώριση τοῦ λάθους. Μπορεῖ ὅλες οἱ συνθῆκες νά ἦταν ἀρνητικές, ἀλλά ὅταν ἀναγνωρίσεις ὅτι φταῖς, τότε ἀπαλλάσσεσαι ἀπό τό βάρος τῆς ἔνοχής, διαφορετικά τό παίρνεις μαζί σου.

Αγάπη προς τον Κύριο

 Πνευματική ζωή

22 Μαΐου 2026

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

«Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος»! (Ιω. 12:13) κράζει, πληγωμένη από θείο πόθο και θεία αγάπη, κάθε ψυχή που ποθεί την ένωσή της με τον Νυμφίο Χριστό. Και Τον καλεί ακατάπαυστα, στολίζοντας τη λαμπάδα της με τις αρετές. Καμιά προκοπή δεν θα κάνει η ψυχή που αγωνίζεται στο πνευματικό στάδιο, αν δεν φλέγεται από αγάπη στον Κύριο Ιησού.

«ΤΑΣ ΜΥΣΤΙΚΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΑΛΠΙΓΓΑΣ, ΤΟΥΣ ΘΕΟΦΟΡΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΑΝΕΥΦΗΜΗΣΩΜΕΝ»

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Αγίων Πατέρων)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Η εβδόμη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη στους αγίους και θεοφόρους Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία, όπως είναι γνωστό, συγκλήθηκε το 325, στη Νίκαια της Βηθυνίας, για να αντιμετωπίσει μια από τις πλέον δαιμονικές, βλάσφημες και εκθεμελιωτικές αιρέσεις στην ιστορία της Εκκλησίας μας, τον Αρειανισμό.

Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν Ἁγίων - Ἁγία Μελανγκέλα ἡ θαυματουργός

  «Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς» (Β΄ Κορ. 1, 12). (: Ἔχομεν δὲ κάποιο δικαίωμα νὰ ζητῶμεν τὰς προσευχὰς ὅλων σας. Διότι ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον καυχώμεθα, εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς συνειδήσεώς μας, ὅτι συμπεριεφέρθημεν μέσα εἰς τὸν κόσμον καὶ πρὸ παντὸς ἀπέναντί σας μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν, ὅπως ζητεῖ ὁ Θεός. Ὄχι μὲ σοφιστείαν καὶ μὲ χρησιμοποίησιν ἀπατηλῶν συλλογισμῶν, ποὺ μεταχειρίζονται οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὰ σημεῖα, ποὺ μᾶς χαρίζει ὡς δωρεάν του ὁ Θεός).

Να μη ζητάς να φαίνεσαι ανώτερος των κακών ανθρώπων, αλλά να λυπάσαι όταν γίνεσαι κατώτερος των καλών.

Να μη ζητάς να φαίνεσαι ανώτερος των κακών ανθρώπων, αλλά να λυπάσαι όταν γίνεσαι κατώτερος των καλών.
Αγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

ΕΛΛΑΣ: ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ ΑΝΤΡΟΝ ΝΑΤΟ – ΟΥΚΡΑΝΩΝ

Φαντασιώνεται ὅτι ἐκλείδωσε τὸ πρωθυπουργικὸν χρῖσμα. Τὸ drone τὰ ἀνετίναξε ὅλα. 

Πυροδοτηθησόμενον οὐκρανικὸν drone “ἐσκόπευσε (!)” τὸν ὑπουργίσκον Νικόλαον Δένδιαν

ΕΛΛΑΣ: ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ ΑΝΤΡΟΝ ΝΑΤΟ – ΟΥΚΡΑΝΩΝ

Ἑλλάς, ὁ κλειδόλιθος τῆς Οἰκουμένης, τριῶν Ἠπείρων καὶ τεσσάρων Θαλασσῶν· κατέστη προτεκτορᾶτον Ἠθικόν, Πολιτικόν καὶ Στρατιωτικόν

Ο άνθρωπος «δούλος» του σύγχρονου πολιτισμού!

Γιάννης Τσόδουλος

 Λέγοντας πολιτισμός, εννοούμε το σύνολο των ηθικών, πνευματικών, τεχνικών και καλλιτεχνικών επιτευγμάτων του ανθρώπου, τα οποία υπηρετούν το κοινωνικό σύνολο. Ο πολιτισμός διακρίνεται σε υλικό ή τεχνικό πολιτισμό και σε ηθικό ή πνευματικό. Στον πρώτο ανήκουν τα επιτεύγματα εκείνα του ανθρώπου, που εξυπηρετούν τις υλικές του ανάγκες, ενώ στον δεύτερο αυτά που συντελούν στην πνευματική καλλιέργεια και στην ηθική τελείωσή του.

Οι πρώτοι πολιτισμοί είχαν υλικό κυρίως χαρακτήρα, γιατί αποσκοπούσαν στη θεραπεία  των υλικών αναγκών, με την πάροδο του χρόνου πήρε και την πνευματική του μορφή.  Έτσι παρουσιάστηκαν οι επιστήμες και οι καλλιτεχνικές δημιουργίες και έγιναν πράξη οι αρετές και μπήκαν στόχοι της ζωής τα υψηλά ιδανικά.

Ἡ γήρανση τῆς νεολαίας

  Τὸ λέμε ὅλοι, καλοί μου φίλοι. Ἡ νεολαία εἶναι τὸ μέλλον ἑνὸς τόπου, ἑνὸς ἔθνους, μίας πατρίδας. Καὶ τῆς ἀνθρωπότητας! Εἶναι τὸ αὔριο, ἡ προοπτική τους. Κι εἶναι πράγματι ἔτσι. Μόνο ποὺ πρέπει νὰ ἐμβαθύνουμε σ’ αὐτὴ τὴ λέξη: «Μέλλον»! Γιατί ἀπ’ τὴν ὕπαρξη καὶ περισσότερο βέβαια ἀπ’ τὴν ποιότητα τῆς νεολαίας, ἐξαρτᾶται τὸ ποιοτικὸ αὔριο.

ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ: ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 

(Θεολογικό Σχόλιο στην Κυριακή των Αγίων Πατέρων)

           ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

      Η έβδομη Κυριακή από του Πάσχα, αποκαλείται Κυριακή των Αγίων Πατέρων και είναι αφιερωμένη στους 318 θεοφόρους Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Όπως είναι γνωστό, η αγία και μεγάλη αυτή Σύνοδος συγκλήθηκε το 325, στη Νίκαια της Βηθυνίας, από τον πρώτο χριστιανό αυτοκράτορα, Μ. Κωνσταντίνο, για να αντιμετωπίσει τον Αρειανισμό, μια από τις πλέον δαιμονικές αιρέσεις, η οποία συντάραξε την Εκκλησία τον 4^ο μ. Χ. αιώνα και απείλησε αυτή την ίδια την ύπαρξή της.  

ΑΓΙΟΣ ΕΥΜΕΝΙΟΣ Ο ΝΕΟΣ (ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η ανάδειξη αγίων  είναι το διαρκές θαύμα στη ζωή της Εκκλησίας μας, καθότι άλλωστε αυτό είναι το έργο της, να μεταποιεί αμαρτωλούς σε αγίους.  Δεν υπάρχει εποχή, στην δισχιλιόχρονη ιστορική της πορεία, που να μην έχουν αναδειχτεί άγιοι. Ιδιαίτερο θαύμα είναι η ανάδειξη πληθώρας αγίων και στην εποχή μας, όπου έχει περισσέψει το κακό, γιγαντώθηκε η αμαρτία, και ο κόσμος βρίσκεται σε πρωτοφανή ηθική και πνευματική κατάπτωση. Αλλά, «ου δε επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις (Ρωμ.5,20), σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο. Στον ταραγμένο 20^ο αιώνα έχει αναδειχτεί μία πλειάδα αγίων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο άγιος Ευμένιος ο Νέος (Σαριδάκης), μία πραγματικά οσιακή και αγιασμένη μορφή, ο οποίος έχει καταταχτεί πρόσφατα στους αγιολογικούς δέλτους της Εκκλησίας μας.   

      Ο αγιασμένος Γέροντας γεννήθηκε την πρωτοχρονιά του 1931 στο χωριό Εθιά Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου Κρήτης. Καταγόταν από πολυμελή και φτωχή οικογένεια. Οι γονείς του ήταν απλοϊκοί και φτωχοί, αλλά πιστοί άνθρωποι. Ο πατέρας του ονομάζονταν Γεώργιος και η μητέρα του Σοφία και ήταν το όγδοο παιδί της οικογένειας και τοβαπτιστικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜ (ΠΑΠΟΥΛΑΚΗΣ) Ο ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας αναδείχτηκαν σπουδαίες εκκλησιαστικές προσωπικότητες, οι οποίες βοήθησαν το υπόδουλο Γένος μας να κρατήσει την πίστη του στον αληθινό Τριαδικό Θεό και την εθνική του ταυτότητα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Ιωακείμ ο Ιθακήσιος, ο αποκαλούμενος Παπουλάκης.

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

 

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὅτι τά ρήματα ἅ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς,… καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας».

Παρέδωκα μέ τήν διδασκαλία μου εἰς τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, τούς ὁποίους μοῦ ἔδωκες, τήν θείαν Ἀποκάλυψιν· ὅτι ἐγεννήθην καί ἐβγῆκα ἀπό τούς κόλπους Σου καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας εἰς τόν κόσμον διά τῆς τῶν πάντων σωτηρίας.

Ἐν τούτοις, ὅπου Ἐγώ ἀντικαθίσταμαι μέ οἱονδήποτε ἄνθρωπον, ἔστω καί ἑκατό φορές ἀλάθητον, ἐκεῖ ἀποκόπτεται ἡ Ἐκκλησία ἀπό τήν θεανθρώπινη κεφαλή της, τόν Μεσσία καί ἐξαφανίζεται. Ἐξαφανίζεται ἡ θεανθρώπινη Ἀποστολική Ἱεραρχία καί συνεπῶς, ἡ ἴδια ἡ Ἀποστολική διαδοχή. Ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱεραρχία, ἕλκει τήν καταγωγή της ἀπό τόν Ἴδιο, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό Ὁποῖο, κατῆλθε στούς Ἀποστόλους.

Άγιος Κωνσταντίνος Μέγας, Ισαπόστολος και πρώτος Ορθόδοξος Αυτοκράτορας και Αγία Ελένη Ισαπόστολος και μητέρα του.

 

20230428

Η οικογένεια αποτελεί το πρωταρχικό κύτταρο κάθε κοινωνίας και σε κάθε εποχή. Η «ποιότητα» της οικογένειας αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο για την πορεία της κοινωνίας. Η δημιουργία οικογένειας δεν αποτελεί εμπόδιο για την πορεία του ανθρώπου προς την κατά χάρη θέωση. Θα έγραφα ότι πολλές φορές την βοηθά αυτή την πορεία. Υπάρχουν άγιοι σύζυγοι ή πατέρας και παιδιά ή μητέρα με παιδιά. Σήμερα θα ασχοληθούμε με την περίπτωση μητέρας και υιού. Ναι, καλά αντιληφθήκατε, αναφερόμαστε  στους ισαποστόλους Αγία Ελένη και τον υιό της Άγιο Κωνσταντίνο τον κατά την Ιστορία Μέγα.

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΥΛΟΣ Ο ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Οι Νεομάρτυρες λαμπρύνουν την Εκκλησία μας ως αστέρες απαστράπτοντες. Με την αμετακίνητη πίστη τους στον αληθινό Τριαδικό Θεό και την ομολογία τους στην Ορθοδοξία μας, ως τη μόνη αληθινή και σώζουσα πίστη, αναβίωσαν τα μαρτύρια των πρώτων Χριστιανών. Με τα δικά τους μαρτύρια διέσωσαν την Ορθοδοξία και στήριξαν το δοκιμαζόμενο Γένος  μας στα μαύρα χρόνια της τουρκικής δουλείας. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Παύλος ο Πελοποννήσιος.

     Τόπος καταγωγής του το χωριό Σοποτό της Επαρχίας Καλαβρύτων. Γεννήθηκε στα 1790 από γονείς φτωχούς, αλλά ευσεβείς και ενάρετους. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Παναγιώτης. Μέσα στη φτώχεια και την καταπίεση των κατακτητών Τούρκων, φρόντισαν οι γονείς του να τον αναθρέψουν με την πίστη στο Θεό και να τον εμποτίσουν με τις χριστιανικές αρετές, που πρέπει να έχει ένας αληθινός Χριστιανός.

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»

https://orthodoxostypos.gr

Ἡ ψυχική κατάσταση πού ἡ Ἐπιστήμη ὀνομάζει στρές, ἀπό ποιά πάθη προέρχεται καί πώς θεραπεύεται;

Περί θυμού και αοργησίας Γ΄, 19-3-2021 

Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτη 

Ακούστε όλη την ομιλία εδώ: 

https://www.youtube.com/watch?v=KgIkRyhGQoc&t=118s

Ερώτηση: Γέροντα, η ψυχική κατάσταση που η Επιστήμη ονομάζει στρες, από ποια πάθη προέρχεται και πώς θεραπεύεται; 

Απάντηση: Η ψυχική κατάσταση που ονομάζεται στρες από την Επιστήμη, από τους Αγίους Πατέρες θα μπορούσαμε να πούμε ότι αντιστοιχεί σε αυτό που λέμε λύπη και ακηδία. Είναι και θυμός, είναι και λύπη, είναι και ακηδία, είναι όλα αυτά μαζί. Είναι μια κατάσταση που πηγάζει οπωσδήποτε από την ολιγοπιστία. 

Πορτογαλία: Οι «Therians» και η νέα μόδα αποκτήνωσης – Ο άνθρωπος «παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι και ὡμοιώθη αὐτοῖς»

 Όταν οι άνθρωποι φτάνουν σε σημείο να θέλουν να εξεταστούν από κτηνίατρο, τότε ξέρεις στα σίγουρα ότι η ανθρωπότητα έχει πιάσει πάτο

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

«Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τῆς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. 48).

Πόσο σοφά ο Προφήτης Δαυΐδ περιέγραψε την κατάπτωση του ανθρώπου και πόσο επίκαιρος φαντάζει ο ψαλμός του σήμερα! Ο άνθρωπος όχι μόνο εξομοιώνεται με τα άλογα κτήνη, αλλά γίνεται ακόμα πιο παράλογος, ακόμα πιο μωρός, ακόμα πιο θηριώδης.

Πῶς εἶναι δυνατόν νά ὀνομάζουμε σήμερα τούς παπικούς «ἀδελφή ἐκκλησία» καί νά πολυχρονίζουμε τόν πάπα μέσα στό ἴδιο μας τό πατριαρχεῖο;

ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΠΟΥ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

Ὁ διωγμός τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἀπό τούς Φράγκους, οἱ ὁποῖοι, μέ τήν προσθήκη τοῦ Φιλιόγκβε στό Σύβολο τῆς Πίστεως, εἶχαν καταστεῖ αἱρετικοί.

 Ὁ π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ὁ ἅγιος τῶν φυλακισμένων, στό βιβλίο του «Παπισμός καί πρόμαχοι Ὀρθοδοξιας», ἀναφερόμενος στούς ἐνθεώτατους φωτιστές τῶν Σλάβων ἁγίους Κύριλλο καί Μεθόδιο, μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει:

Μειοψηφία οἱ Χριστιανοὶ εἰς τὴν Μ. Βρετανίαν!

ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ οἱ χριστιανοὶ ἔπαυσαν νὰ ἀποτελοῦν πλειοψηφία! Δεῖτε τὴν εἴδηση: Σύμφωνα μὲ ἔρευνα τοῦ Pew Research Center, τὸ ποσοστὸ τῶν χριστιανῶν στὴ Μεγάλη Βρετανία ἔπεσε κάτω ἀπὸ τὸ 50%. Στὴ Μεγάλη Βρετανία οἱ χριστιανοὶ δὲν ἀποτελοῦν πλέον τὴν πλειοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸ ἀναφέρεται σὲ ἔρευνα τοῦ Pew Research Center “Religious Diversity Around the World as of 2020”. 

Χαρακτηριστικά τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο. Ἀρχ. Σάββας ὁ Ἁγιορείτης

 Χαρακτηριστικά τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο, π. Σάββας 2-7-2011

Είχαμε αρχίσει να εξετάζουμε τον ασθενή άνθρωπο, τον ασθενή πνευματικά άνθρωπο, με βάση τον γέροντα Πορφύριο, και στην συνέχεια αν θέλει ο Θεός θα πούμε και για τα θεραπευτικά μέσα, πως θεραπεύεται, ο ασθενής πνευματικά άνθρωπος.

Ένα πρώτο που είχαμε πει, ο άνθρωπος που είναι ασθενής πνευματικά, είναι φυσικά, μπερδεμένος, όπως έλεγε ο Γέροντας Πορφύριος, δηλαδή εγωιστής. Αυτή η λέξη είναι τεχνικός όρος, θα λέγαμε, για τον Γέροντα και αυτός ο εγωισμός είναι η ρίζα όλων των παθών, η υπερηφάνεια- και ένα επίσης, που είχαμε αναφέρει είναι ότι, ο άνθρωπος πρέπει να μην απωθεί αυτό το γεγονός της αμαρτίας, στα βάθη της ψυχής του όπως συμβαίνει αλλά να το βγάζει και θα πούμε στην συνέχεια πως γίνεται αυτό, με την διαδικασία της μετάνοιας και της εξομολόγησης. Ο Γέροντας ξεκάθαρα λέει ότι αν κανείς δεν αγωνίζεται να γεμίσει με τον Θεό, γεμίζει με το κακό, δεν μπορείς να είσαι άδειος ή θα είσαι με το ένα ή θα είσαι με το άλλο ή θα είσαι με το φως ή θα είσαι με το σκοτάδι. Όποιος δεν γεμίζει με το φως, γεμίζει με το κακό, γεμίζει με την κατάθλιψη, γεμίζει με την μελαγχολία- είναι λόγια του Γέροντα αυτά. Όταν ο άνθρωπος δεν προσπαθεί να αγαπήσει τον Θεό, αρρωσταίνει και είχαμε μιλήσει για την λεγόμενη ανασφάλεια, η οποία ο Γέροντας έλεγε ότι είναι δαιμονική επήρεια και όχι μόνο αυτό και όλα τα λεγόμενα ψυχολογικά. Έλεγε χαρακτηριστικά, ότι πίσω από όλα αυτά τα οποία τα λένε ψυχικές νόσους, κρύβονται δαιμόνια.

Ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ θεραπεύει τήν κατάθλιψη, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 94. Ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ θεραπεύει τήν κατάθλιψη, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, 27-3-2019

«Θυσία τῷ Θεῷ, πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει»[1]. Ἀληθινή καί εὐάρεστη θυσία-προσφορά- λατρεία στόν Θεό εἶναι ἡ συντετριμμένη καρδία, ἡ ταπεινή καρδία, ἡ ὑπάκουη καρδία, ἡ καθαρή καρδία, ἡ ὁποία μιλάει στόn Θεό, προσφέρεται στόν Θεό, θυσιάζεται γιά τόν Θεό καί γιά τούς ἄλλους.

Ὁ ἄνθρωπος ὁ ταπεινός εἶναι ὁ ἐλεύθερος ἀπό κάθε νόσο ψυχική, ἀπό κάθε κατάθλιψη, ἀπό κάθε μελαγχολία, ἀπό καθετί τό ἀρνητικό, ἀπό κάθε κακό λογισμό. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει μέσα του τόν καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος[2], τήν χαρά, τήν εἰρήνη. «Συμβαίνει πολλές φορές σήμερα», λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «ὁ ἄνθρωπος νά αἰσθάνεται θλίψη, ἀπελπισία, νωθρότητα, τεμπελιά, ἀκηδία κι ὅλα τά σατανικά. Νά εἶναι θλιμμένος, νά κλαίει, νά μελαγχολεῖ, νά μή δίνει σημασία στήν οἰκογένειά του, νά ξοδεύει ἕνα σωρό χρήματα στούς ψυχαναλυτές γιά νά πάρει φάρμακα. Αὐτά οἱ ἄνθρωποι τά λένε «ἀνασφάλεια». Ἡ θρησκεία μας πιστεύει ὅτι αὐτά εἶναι πειρασμικά πράγματα, δηλαδή ἀποτελέσματα δράσεως τῶν πονηρῶν δαιμόνων.

Τα πιο όμορφα χέρια

421 - Τα Δύο Κάρα

Ένας αμαξάς έφτασε έναν άλλον στο δρόμο και ήθελε να τον προσπεράσει. - Κάντε μου χώρο να προχωρήσω μπροστά - φώναξε σε αυτόν που πήγαινε μπροστά... - Αλλά δεν μπορείτε να με ακολουθήσετε; - απάντησε πρώτος. Τι κουβαλάς στο κάρο σου; - Κουβαλάω οινοπνευματώδη ποτά και μπράντι. - Τότε αδερφέ έχεις δίκιο. Προχώρα γιατί κουβαλάω φέρετρα στο κάρο μου και πρέπει να σε ακολουθήσω.Ερχομαι  μετά από εσένα.

422 - Στην Έκθεση Κεραμικής

Στην Έκθεση Κεραμικής, οι άνθρωποι χτυπούν τα πήλινα αγγεία με τα δάχτυλά τους για να βρουν ποια ψήνονται καλύτερα.

Δὲν εἴμαστε τυφλοὶ ἀπὸ τὴ γέννηση μας, ἀλλὰ πόσοι ἀπὸ ἐμᾶς εἴμαστε κλεισμένοι στὸν ἑαυτό μας!

Ἀκούσαμε σήμερα τὴν ἱστορία τοῦ ἐκ γενετοῦς τυφλοῦ. Δὲν ἔχουμε ἐμπειρία τὶ εἶναι ἡ ἐκ γενετῆς τύφλωση, ἀλλὰ μποροῦμε νὰ φανταστοῦμε πῶς ἦταν αὐτὸς ὁ ἄνδρας ποὺ ἦταν κλεισμένος στὸν ἑαυτό του, πῶς ὁ κόσμος γύρω του ἦταν γι’ αὐτὸν ὅπως ἕνας ἦχος μακρυνὸς, κάτι ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ φανταστεῖ, νὰ ἔχει εἰκόνα. Ἦταν φυλακισμένος μέσα στὸ ἴδιο του τὸ σῶμα. Μποροῦσε νὰ ζήσει μὲ φανταστικὲς εἰκόνες, νὰ ἐπινοήσει ἕναν κόσμο, μποροῦσε μὲ τὴν ἀφὴ καὶ τὴν ἀκοὴ νὰ προσεγγίσει ὅ,τι ὑπῆρχε πραγματικὰ γύρω του· ἀλλὰ ἡ συνολικὴ πραγματικότητα τοῦ ἦταν ἀπρόσιτη.

ΑΜΑΡΤΙΑΙ ΓΟΝΕΩΝ…

«Καὶ ἤρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτου λέγοντες: ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθεῖ;» (Ἰωάν. θ’ 2). Λίγο νωρίτερα ὁ Κύριος εἶχε θεραπεύσει τὸν παραλυτικὸ στὴν προβατικὴ κολυμβήθρα καὶ τοῦ εἶχε πεῖ: «Μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρον σοὶ τί γένηται» (Ἰωάν. ε’ 14). Γίνεται φανερὸ ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ πῶς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ποὺ ἦταν τόσα πολλὰ χρόνια ἀνάπηρος, ἔφταιγε ὁ ἴδιος μὲ τίς ἁμαρτίες του γιὰ τὴν ἀρρώστια τοῦ. Ἡ περίπτωση τοῦ γεννημένου τυφλοῦ ὅμως ἦταν ἀσαφὴς καὶ γι’ αὐτὸ οἱ μαθητὲς ρώτησαν τὸ Χριστό: Τίς ἥμαρτεν;

Τὸ ὅτι πολλὰ παιδιὰ ὑποφέρουν γιὰ τίς ἁμαρτίες τῶν γονιῶν τους, ἔχει ξεκαθαριστεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχή. Τὸ ὅτι ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει μερικὲς φορὲς νὰ ὑποφέρουν τὰ παιδιὰ γιὰ τίς ἁμαρτίες τῶν γονιῶν τους, ἔχει κι αὐτὸ ξεκαθαριστεῖ ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ (Ἀβασ. ἰα’ 12, κά’ 29). Αὐτὸ μπορεῖ νὰ φανεῖ ἄδικο μόνο σ’ ἐκείνους ποὺ ἔχουν συνηθίσει νὰ θεωροῦν τοὺς ἀνθρώπους σὰν ξεχωριστὲς ὀντότητες, σὰ νά ‘ναι τελείως ἀποκομμένοι ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον. Ὅποιος ὅμως θεωρεῖ τὸ ἀνθρώπινο γένος ὡς ἕναν ὀργανισμό, δὲ θὰ τὸ λογαριάσει αὐτὸ οὔτε ἄδικο οὔτε ἀφύσικο.

Γιὰ τὴ Λύπη - Ἀντιοχος Μοναχὸς

 

Τὸ νὰ λυπᾶται κανεὶς μὲ τὸ παραμικρὸ εἶναι κατάσταση ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν φθονερὸ δαίμονα. Γιατί μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο θέλει νὰ βρεῖ ὁ ἐχθρὸς ἀφορμή, ὥστε νὰ ἀποσπάσει τὸ νοῦ ἀπὸ τὴ διάθεση ποὺ ἔχει γιὰ προσευχὴ καὶ ἔτσι νὰ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἄκαρπο. Γι’ αὐτὸ ὁ δαίμονας προκαλεῖ στὸν ἄνθρωπο τὴν ἄκαιρη λύπη. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ ἀποδεχόμαστε αὐτὸ τὸν πειρασμὸ καὶ νὰ γεμίζουμε μὲ χαρὰ τὸν ἐχθρό, κάνοντάς του τὸ θέλημα. Να φεύγουμε μακριὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐπιβουλὴ τοῦ αἱμοβόρου ἐχθροῦ, δηλαδὴ τοῦ δαίμονα τῆς λύπης. Γιατί, ὅταν τὸ πονηρὸ αὐτὸ πνεῦμα περιτυλίξει τὴν ψυχὴ καὶ τὴ σκοτίσει ὁλόκληρη, δὲν τὴν ἀφήνει πιὰ νὰ προσευχηθεῖ μὲ προθυμία, οὔτε νὰ παρακολουθήσει μὲ ὑπομονὴ τὰ ἱερὰ ἀναγνώσματα ποὺ ὠφελοῦν τόσο τὴν ψυχή.

Τεχνητή Νοημοσύνη: Από βοηθός, γίνεται τύραννος – Εταιρείες επενδύουν σε AI παρακολούθησης και βαθμολόγησης εργαζομένων

 Τα συστήματα επιτήρησης φέρνουν ψηφιακή δουλεία στους χώρους εργασίας - Εστιατόρια και εταιρείες ελέγχουν την επίδοση με τεχνητή νοημοσύνη

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε στον χώρο εργασίας σας και ένας άγρυπνος ηλεκτρονικός οφθαλμός είναι συνεχώς καθηλωμένος επάνω σας. Αξιολογεί την κάθε κίνησή σας, «διαβάζει» συνεχώς τις εκφράσεις του προσώπου σας, μαντεύει τα συναισθήματά σας, ξέρει πότε νυστάζετε ή βαριέστε, καταγράφει τα διαλείμματα σας και το πότε πάτε στην τουαλέτα, «ακούει» τις συζητήσεις σας με τους πελάτες και τις αξιολογεί σε ζωντανό χρόνο, βαθμολογεί ακατάπαυστα τις επιδόσεις σας και σε κλάσματα δευτερολέπτου μπορεί να συντάξει αρνητική αναφορά, αποστέλλοντας την στον εργοδότη σας.

Ο Κύριος μας ανασταίνει με τη μετάνοια

 Πατερικό ανθολόγιο

20 Μαΐου 2026

Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

Τι θαυμαστή που είναι η ελεημοσύνη του Θεού! Πόσο εκπληκτική είναι η χάρη του Θεού που μας έκτισε! Τι δύναμη μας έδωσε και μας έκανε ικανούς για όλα! Πόσο άμετρη είναι η καλοσύνη Του, που εισάγει την αμαρτωλή μας φύση στην ανάπλαση! Ποιος μπορεί να εξυμνήσει τη δόξα Του; Τον παραβάτη των εντολών Του και τον βλάσφημο τον ανασταίνει με τη μετάνοια· τον άνθρωπο που ήταν άμυαλο χώμα τον ανακαινίζει και τον κάνει συνετό και λογικό· τον διασκορπισμένο και αναίσθητο νου και τις διασκορπισμένες λόγω των αμαρτιών μας αισθήσεις, όλα αυτά, τα κάνει με την αγάπη Του λογική φύση, άξια να εννοεί σωστά τα θεία και τα ανθρώπινα. Γιατί αυτός που ζει ακόμη στις αμαρτίες του δεν είναι ικανός να εννοήσει τη χάρη της προσωπικής του ανάστασης. Πού είναι, λοιπόν, η κόλαση που θα μας γεμίσει με θλίψη; Και πού είναι η κόλαση που μας εκφοβίζει από παντού και υπερνικά την αγάπη του Θεού; Ποια κόλαση και ποια γέεννα του πυρός μπορεί να σταθεί μπροστά στη χάρη της ανάστασης, όταν ο Θεός μας αναστήσει εν δόξη από τον άδη και κάνει τούτο το φθαρτό σώμα μας να ντυθεί την αφθαρσία;

Ἡ Ἐκκλησία τόπος Ἁγιάσματος ἤ κοινωνικῶν ἐκδηλώσεων;

Τοῦ Πρεσβυτέρου π. Γερασίμου Βουρνᾶ

  Ἡ ταχύτητα μέ τήν ὁποία προχωροῦν, τόσο οἱ προσωπικές μας ζωές, ὅσο καί ἡ κατάσταση παγκοσμίως, εἶναι φρενήρης. Ἔχει κανείς τήν αἴσθηση ὅτι ὁ χρόνος ἀκολουθεῖ κι ἐκεῖνος τούς ρυθμούς μας καί μᾶς ξεπερνᾶ. Ὡστόσο, δέν θά πρέπει νά ἀφεθοῦμε στό νά μᾶς παρασύρουν τά γεγονότα. Χρειάζεται καθημερινά νά κάνουμε κάποια στιγμή μία παύση καί νά ἐξετάζουμε τό τί εἴδους ἄνθρωποι γινόμαστε. Εἶναι πολύ εὔκολο ἀπό τή μιά στιγμή στήν ἄλλη νά μετατραπεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπό πιστός σέ εἰδωλολάτρη. Γιατί μπορεῖ κάποτε νά μᾶς προσφέρουν μιά στιγμιαία συγκίνηση τά τοῦ Θεοῦ μας, ὅμως αὐτό τελικά παραμένει, συν­ήθως, ἀναξιοποίητο. Τά εἴδωλα, μᾶς εἶναι πιό οἰκεῖα. Λατρεύουμε «τήν κτίση παρά τόν κτίσαντα». Ἀκόμη, λατρεύουμε τούς ἐπαίνους τῶν ἀνθρώπων παρά τά λόγια τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός μᾶς μιλᾶ διαρκῶς μέσῳ τοῦ Εὐαγγελίου Του, ἀλλά καί προσωπικά στόν καθένα μέσα ἀπό τά γεγονότα τῆς ζωῆς του, τά ὁποῖα κατευθύνει μέ τέτοιον τρόπο, ὥστε ἀπό μόνοι μας νά διαπιστώσουμε τήν ἀθλία κατάστασή μας. Μᾶς δίδει διαρκῶς ἀφορμές νά νιώσουμε βαθιά ὅτι δέν πᾶμε καλά καί νά ζητήσουμε τό ἔλεός Του. Κι ὅταν ζητοῦμε τό ἔλεὀς Του, Ἐκεῖνος δέν μᾶς προσφέρει ἐλεημοσύνη, ἀλλά τήν Φιλία Του! Ἄραγε, ὑπάρχει ἰσχυρότερο μέσο καί ἀνώτερη γνωριμία ἀπό τήν Φιλία Του;

Καταλαβαίνουν τα παιδιά μέσα στην μήτρα;

Όπως δείχνουν τα επιστημονικά στοιχεία, τα αγέννητα μωρά ​​κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν αντίληψη

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Έχουν τα έμβρυα αισθητηριακές εμπειρίες; Τί μπορεί άραγε να αντιληφθεί ένα αγέννητο παιδί και σε ποια ηλικία κύησης;

Στα πλαίσια της συζήτησης για τον εμβρυϊκό πόνο και την εμβρυϊκή συνείδηση, ορισμένες ομάδες υποστηρίζουν ότι τα έμβρυα δεν έχουν αισθητηριακές εμπειρίες σε όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Λένε ότι μέσα στο εμβρυϊκό αίμα κυκλοφορούν «νευροαναστολείς» οι οποίοι ναρκώνουν συνεχώς τα παιδιά, που δεν βιώνουν πόνο (ή οτιδήποτε άλλο) μέχρι να γεννηθούν. Αυτή η εικασία τους εξυπηρετεί καθώς θέλουν να ακούγεται ότι τα αγέννητα παιδιά είναι μειονεκτικοί οργανισμοί, οπότε δεν έχουν ανθρώπινη υπόσταση, ούτε δικαιώματα. Άλλοι προβάλλουν τέτοια επιχειρήματα προσπαθώντας να χαράξουν μια γραμμή μεταξύ των νεογέννητων, – τα οποία θεωρούν άτομα με πλήρη δικαιώματα και αξία- , και των εμβρύων, τα οποία χαρακτηρίζουν ως «εν δυνάμει» πρόσωπα, που δεν αξίζουν ακόμη το ίδιο επίπεδο φροντίδας και προστασίας. Ωστόσο, οι γιατροί που κάνουν ενδομήτριες επεμβάσεις στα αγέννητα παιδιά, δίνουν αναισθησία και στο έμβρυο γιατί γνωρίζουν εμπειρικά ότι πονάει και το αντιμετωπίζουν ως ιδιαίτερο ασθενή με δικές του ανάγκες.⁽¹⁾

Ἡ Ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη μεταβάλλει- θεραπεύει τὸν ἄνθρωπο, Ἁγ. Πορφυρίου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ Ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη μεταβάλλει- θεραπεύει τὸν ἄνθρωπο, Ἁγ. Πορφυρίου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

«ΑΝΕΛΗΦΘΗΣ ΕΝ ΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ»

 

Αφιέρωμα στην εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου

                  «ΑΝΕΛΗΦΘΗΣ ΕΝ ΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ»

         ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητή

       Η εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού αποτελεί έναν χαρμόσυνο εορτολογικό σταθμό μέσα στην όντως ευφρόσυνη αναστάσιμη περίοδο της Εκκλησίας μας. Με αισθήματα αγαλλιάσεως οι ορθόδοξοι πιστοί κατακλύζουμε την ιερή αυτή ημέρα τους ναούς για να αναπέμψουμε ευχαριστήριες ωδές στο Σωτήρα και Λυτρωτή μας Κύριο και να υμνήσουμε την αγία Ανάληψή Του στους ουρανούς, εκεί από όπου καταδέχθηκε να κατέβει, προκειμένου να επιτελέσει το σωτήριο έργο του ανθρωπίνου γένους (Ιωάν.3,13.Φιλιπ.2,6-11). Υμνούμε την επάνοδό Του στο θείο θρόνο της άφατης μεγαλοσύνης Του, στα δεξιά του Θεού Πατέρα, προς τον Οποίο θα είναι εσαεί ο μεγάλος και αιώνιος μεσίτης μας (Α΄Τιμ.2,5).

Κωνσταντίνος ο Μέγας και η Ιστορική Αλήθεια

τοῦ + π. Γ. Δ. Μεταλληνοῦ, τ. Κοσμήτορα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου  Ἀθηνῶν

(Ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνὸς ξεσκεπάζει μιά Δυτικόφερτη συνωμοσία τῶν ἀρχαίων Παγανιστῶν, τὴν ὁποία συνεχίζουν νά συντηροῦν σὲ συνεργασία Νεοπαγανιστὲς καὶ Προτεστάντες.)

Πνευματική ζωή και η «θεωρία των σπασμένων παραθύρων»

 

Σέργιος Μαζάεβ

«Κύριε, δε σου ζητώ θαύματα ή οφθαλμαπάτες, ζητώ μόνο δύναμη για την κάθε μέρα. Δίδαξέ μου την τέχνη των μικρών βημάτων». Αυτά είναι τα λόγια προσευχής του Αντουάν ντε Σεντ-Εξυπερύ. Ο δημοφιλής καθηγητής θεολογίας (υπονοείται ο κ. Αλέξιος Όσιποβ – ΣτΜ) θα μπορούσε να συμφωνήσει μαζί του: «Η πνευματική ζωή δεν είναι απλώς ευσέβεια, προσευχή, αγώνας ή απάρνηση του κόσμου. Είναι αυστηρή τάξη στην εξέλιξη, ιδιαίτερη ακολουθία στην απόκτηση αρετών, νομοτέλεια στα επιτεύγματα και στις θεωρίες».

Ὁ ἄνετος καὶ πλαδαρὸς βίος...

Εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη, ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ εἶναι εὐάρεστος στὸν Θεὸ καὶ δοκιμασμένος καὶ καθαρὸς, νὰ μὴν ἐπιδιώκῃ τὸν ἄνετο καὶ πλαδαρὸ βίο, ἀλλὰ τὸν γεμᾶτο ἀπὸ πολλοὺς κόπους καὶ μόχθους καὶ ἱδρῶτες . «Γιατὶ κανεὶς δὲν παίρνει ὡς βραβεῖο τὸ στεφάνι», λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «ἄν δὲν ἀγωνισθῇ κατὰ τρόπο νόμιμο». Καὶ ἀλλοῦ λέγει: «κάθε ἀθλητὴς ἐγκρατεύεται ἀπὸ ὅλα».

     Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Πρέπει νά ἀποφεύγουμε συναναστροφή μέ ἀνθρώπους μέ κοσμικό φρόνημα; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Πρέπει νά ἀποφεύγουμε συναναστροφή μέ ἀνθρώπους μέ κοσμικό φρόνημα; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Το Ύστατο «Χριστός Ανέστη»

​Το φως που άναψε τη νύχτα της Αγάπης,
σήμερα γέρνει μα δεν σβήνει.

Σαράντα μέρες περπατήσαμε μαζί Του,
στον δρόμο της χαράς,
εκεί που ο θάνατος νικήθηκε για πάντα.