Ποιος υποφέρει περισσότερο από τη συμβίωση, που συχνά αναφέρεται σήμερα ως γάμος με κοινό δίκαιο: ο άνδρας ή η γυναίκα;

Ποιος υποφέρει περισσότερο από τη συμβίωση, που συχνά αναφέρεται σήμερα ως γάμος με κοινό δίκαιο: ο άνδρας ή η γυναίκα; Με βάση τις δικές μου παρατηρήσεις, έχω την εντύπωση ότι είναι η γυναίκα.

— Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό ισχύει. Οι άνδρες είναι συνήθως αυτοί που «φταίνε» στους γάμους με κοινό δίκαιο: οι γυναίκες συχνά θέλουν μια ολοκληρωμένη οικογένεια. Και ένας τέτοιος διάλογος συχνά ακολουθεί. Ο ιερέας λέει ότι, ανεξάρτητα από τη γνώμη της κοινωνίας, ο γάμος με κοινό δίκαιο είναι μια αμαρτία που σκοτώνει την ψυχή εδώ στη γη και την χωρίζει από τον Θεό στην αιωνιότητα. Και ακούει ως απάντηση: «Είμαι έτοιμος για γάμο, αλλά ο σύντροφός μου δεν είναι». Τι μπορεί να πει κανείς σε αυτό; — «Αν θέλεις να ζήσεις μια εκκλησιαστική ζωή και να κοινωνήσεις, τότε πρέπει να θέσεις αυτό το ζήτημα στον σύζυγό σου. Και σκέψου μόνος σου: αν δεν είναι έτοιμος να συνάψει έναν νόμιμο γάμο, τότε πόσο αγαπητή είσαι πραγματικά για αυτόν;» Μπορεί να είναι δύσκολο και τρομακτικό για αυτή τη γυναίκα να πάρει την απόφαση...

Είναι καλύτερο να μην παντρεύεται κανείς.

Όταν ο γάμος είναι πραγματικά γάμος και συζυγική ένωση, και υπάρχει η επιθυμία να αφήσει κανείς παιδιά, τότε ο γάμος είναι καλός, γιατί αυξάνει τον αριθμό εκείνων που ευαρεστούν τον Θεό. Όταν όμως πυροδοτεί την τραχιά σάρκα, την κατακλύζει με αγκάθια και γίνεται δρόμος προς την κακία, τότε κι εγώ θα πω: είναι καλύτερο να μην παντρεύεται κανείς.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Περί πνευματικῆς τελειότητος τοῦ ἀνθρώπου

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»  

Περί πνευματικῆς τελειότητος τοῦ ἀνθρώπου

Ὑπό Ρουμάνου Γέροντος π. Κλεόπα Ἠλίε

«Ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστίν» (Ματθ. 5,48).

Πατέρες καί άδελφοί,

Στόν λόγο πού ἀκολουθεῖ σκέφθηκα νά ὁμιλήσουμε γιά τό ὑψηλό ἔργο τῆς τελειότητος τοῦ άνθρώπου ἐπί τῆς γῆς. Πράγματι, μοῦ είναι πολύ δύσκολο καί έντροπή μου νά όμιλήσω γιά ένα τόσο μεγάλο έργο, τό όποιο έγώ ό ά­μαρτωλός καί τεμπέλης δέν έγνώρισα στήν πράξι καί τό όποιο οϋτε μέ τήν κορυφή τοῦ δακτύλου μου δέν έχω άγγίξει. Γι' αύτό θά ήταν καλλίτερο νά σιωπώ, παρά νά όμιλώ γι' αύτά πού ξεπερνούν τίς δυνάμεις μου. Άλλά δίνον­τας προσοχή στήν πράξι τοϋ οκνηρού δούλου, ό όποιος έ­κρυψε τό τάλαντο (Ματθ. 25,25) καθώς καί στήν διδα­σκαλία τοῦ άγίου Μαξίμου τοῦ Όμολογητοϋ, ό όποιος λέγει· «Πολλοί είμεθα πού ομιλούμε, άλλά ολίγοι τά έκτελοῦμε». "Ομως κανείς δέν πρέπει νά όμιλή τόν θειο λόγο άπό προσωπική του άδιαφορία, άλλά νά όμολογή μέν τήν άδυναμία του νά μήν κρύβη όμως τήν άλήθεια τοῦ Θεοῦ· γιά νά μή εύρεθοῦμε ἔνοχοι, ὡς καταπατηταί τῶν έντο­λῶν τοῦ Θεοῦ.

Αυτή είναι η ιστορία ενός άνδρα που θεωρούνταν απομονωμένος και αντικοινωνικός από τους γείτονες και τους συγγενείς του.

Αυτή είναι η ιστορία ενός άνδρα που θεωρούνταν απομονωμένος και αντικοινωνικός από τους γείτονες και τους συγγενείς του. Ζούσε μόνος στο μικρό του διαμέρισμα, ελάχιστα αλληλεπιδρώντας με κανέναν, και εργαζόταν ως μάγειρας σε μια καφετέρια. Πέθανε μόνος. Αλλά την ημέρα της κηδείας του, εκατοντάδες άνθρωποι ήρθαν στο σπίτι του - ηλικιωμένοι, άρρωστοι, νέοι. Το πλήθος γέμισε ολόκληρη την αυλή και απλώθηκε στον δρόμο. Πολλοί από αυτούς έκλαιγαν. Γείτονες και συγγενείς που γνώριζαν αυτόν τον άνθρωπο στην καθημερινή ζωή έμειναν φυσικά έκπληκτοι. Και όταν άρχισαν να ανακαλύπτουν ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι που είχαν έρθει να δουν τον μοναχικό νεκρό στο τελευταίο του ταξίδι, σοκαρίστηκαν ακόμη περισσότερο. Αποδείχθηκε ότι αυτός ο άνδρας περνούσε όλο τον ελεύθερο χρόνο του εθελοντικά σε ξενώνες, γηροκομεία και καταφύγια. Επισκεπτόταν ηλικιωμένους, αρρώστους και άστεγους. Μιλούσε με τους ετοιμοθάνατους, έφερνε ψωμί στους πεινασμένους, έντυνε τους άστεγους και παρηγορούσε τους ετοιμοθάνατους και τους συγγενείς τους στον ξενώνα όσο καλύτερα μπορούσε. Αγαπήθηκε από πολλούς. Αλλά κανείς δεν το γνώριζε.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

«...· ἐάν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τό σῶμά σου φωτεινόν ἔσται·ἐάν δέ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ᾖ, ὅλον τό σῶμά σου σκοτεινόν ἔσται.»

Ὁ λύχνος πού φωτίζει τήν ψυχήν, εἶναι ὁ νοῦς· ἐάν ὁ νοῦς σου καί ἡ καρδία δέν ἔχουν τυφλωθεῖ ἀπό τήν ἁμαρτία, φωτίζεται ἡ ψυχή καί ἡ καρδιά γίνεται κατοικητήριον τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἐάν ὅμως τό ὁπτικόν τῆς ψυχῆς εἶναι βλαμμένον καί τυφλωμένον εἰς πόσον σκότος θά βυθιστεῖς ἄνθρωπε;

Ήπειρος: η μεγαλύτερη μείωση γεννήσεων στην Ελλάδα το 2025 – Πτώση 10,8%

Άδεια παιδική χαρά. Φώτο: epiruspost.gr

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2025 αποκαλύπτουν ότι η Ήπειρος κατέχει την πρώτη θέση στη μείωση γεννήσεων μεταξύ όλων των περιφερειών της χώρας

Τα νέα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το 2025 έρχονται να επιβεβαιώσουν τον πλήρη δημογραφικό αποδυνάμωση της Ηπείρου — και μάλιστα σε εξαιρετικά κρίσιμη χρονική συγκυρία, καθώς ήρθαν λίγες ημέρες μετά τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου για το δημογραφικό.

«Η Νηπτική Ορθόδοξη θεολογία απαντά με την πιο μεγάλη Αλήθεια γύρω από τό θέμα τῶν μεταμοσχεύσεων». ~ π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος. (Οπτικοακουστικό υλικό)

σ.σ. Μέγας ο μακαριστός π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος. Λάμπει σαν τον χρυσό μπροστά στους υπερ-προβεβλημένους ρασοφόρους του συστήματος που υποστηρίζουν την τρομερή πλάνη του εγκεφαλικού θανάτου για την κερδοφόρα συγκομιδή οργάνων από ζωντανούς ανθρώπους. Ο Θεός να μας ελεήσει..

Η Ορθοδοξία κατέχει την Αλήθεια, η καρδιά είναι το κέντρο, η έδρα της ψυχής, ο άνθρωπος εξακολουθεί να ζει ακόμη και όταν ο εγκέφαλος σταματά…

Ο μακαριστός πατήρ Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, αποκαλύπτει σκοτεινές πλευρές και μυστικές πρακτικές, μιάς »Κόζα Νόστρα» εντός των κύκλων της Εκκλησίας…

Δύσκολο πράγμα η διάκριση

Μαρτυρία και διδαχή

09 Ιανουαρίου 2018

Ιωάννης Στόγιας

Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα που διαθέτει ο άνθρωπος και τον κάνει να ξεχωρίζει από τα άλογα ζώα είναι η διάκριση.

Βέβαια συχνά ακούμε αυτή τη λέξη, αλλά τι ακριβώς σημαίνει είναι πολύ δύσκολο να το προσδιορίσει κανείς.

Ρώτησα και γω κάποτε ένα γέροντα καλόγερο να μου πει, πώς αισθάνεται τη διάκριση. Χαμογέλασε και μου είπε:

Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό...

 Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, ἀγαπᾶ τόν ἄνθρωπο καί τόν  βοηθεῖ μέ πολλή ἀγάπη, ὅταν ἔχει στενοχώριες. Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό δέν λυπᾶται τήν περιουσία του καί τήν προσφέρει στούς πτωχούς. Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, ἔχει πολλή ἀγωνία ὄχι μόνο νά μή σφάλλει στήν ὑπηρεσία του μέ τόν λόγον, ἀλλά οὔτε καί μέ τήν σκέψι του. Γιατί ὅμως; Διότι γνωρίζει τί λέγει τό Ἅγιο Πνεῦμα: Ὅτι ὁ Θεός γνωρίζει ὅλους τούς λογισμούς μας κι αὐτούς πού θά σκεφθοῦμε.

Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ 

Ένα αργά βράδυ, ξέσπασε φωτιά σε ένα από τα σπίτια.

Ένα αργά βράδυ, ξέσπασε φωτιά σε ένα από τα σπίτια. Όλη η οικογένεια - πατέρας, μητέρα και παιδιά - άναυδη από αυτό που συνέβαινε, έτρεξαν έξω και παρακολούθησαν την πυρκαγιά να μαίνεται. Ξαφνικά, όλοι συνειδητοποίησαν ότι το μικρότερο μέλος της οικογένειας, ο πεντάχρονος γιος, έλειπε. Πιθανότατα, φοβισμένος από τις φλόγες και τον καπνό, είχε ανέβει τις σκάλες αντί να κατέβει. Ήταν αδύνατο ούτε καν να ονειρευτεί ότι θα τον έβρισκε. Ξαφνικά, άνοιξε ένα παράθυρο, αποκαλύπτοντας το πρόσωπο ενός παιδιού, παραμορφωμένο από φόβο. Ο πατέρας φώναξε απελπισμένος: «Πήδα!» Το μικρό αγόρι, βλέποντας μόνο σύννεφα καπνού και φλόγες μπροστά του, φώναξε: «Μπαμπά, δεν μπορώ να σε δω!» «Αλλά μπορώ να σε δω, μην φοβάσαι, πήδα τώρα!»

Introduction to Orthodox Christianity: A Practical Guide for Inquirers

Orthodox Ethos

 

Πρέπει να προσέχουμε τα όνειρα;

 Πατερικό ανθολόγιο

16 Ιουνίου 2026

Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος

 Πέτρος: Σου ζητώ να με διδάξεις αν πρέπει να προσέχουμε τα όνειρα.

Γρηγόριος: Πρέπει να ξέρουμε ότι οι εικόνες των ονείρων εμφανίζονται στην ψυχή κατά έξι τρόπους. Τα όνειρα δηλαδή άλλοτε δημιουργούνται όταν η κοιλιά είναι γεμάτη ή άδεια, άλλοτε από τους λογισμούς, άλλοτε από απάτη, άλλοτε από τους λογισμούς μαζί με απάτη, άλλοτε από αποκάλυψη και άλλοτε από τους λογισμούς μαζί με αποκάλυψη. Τα δύο πρώτα από αυτά συνδέονται μ’ εμάς, όπως όλοι γνωρίζουμε από την πείρα, ενώ τα άλλα τέσσερα τα βρίσκουμε γραμμένα στα βιβλία της αγίας Γραφής.

Ἰδού καί μιά απόδειξη τῆς ἀλήθειας αὐτής, τοῦ νά κατακρίνουμε τήν ἁμαρτία καί ὄχι τόν ἁμαρτωλό

 Μέγα καί βδελυρό τό ἁμάρτημα τῆς ἀρσενοκοιτίας καί τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Πρόκειται για φοβερή άκαθαρσία, πού καταδικάζεται κατηγορηματικά καί χωρίς εξαίρεση καί ἀπό τό Εὐαγγέλιο καί ἀπό τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας. Καταδικάζεται ὅμως ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἡ ἁμαρτία καί ὄχι ὁ ἁμαρτωλός. Αὐτή εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Πίστεώς μας. 

Ἀρχή καί κανόνας ἀπαράβατος. Ὁ ἁμαρτωλός μπορεῖ νά μετανοήση καί νά σωθῆ. Δέν πρέπει να κλείνη κανείς τήν πόρτα τῆς ἐπιστροφῆς, ὅταν τίμια καί εἰλικρινά μετανοεῖ καί ἐπιστρέφει. Πολλά τά παραδείγματα. Ἀπό τήν μοιχαλίδα τοῦ Εὐαγγελίου ὡς τόν ληστή πού σταυρώθηκε μαζί με τόν Χριστό καί σώθηκε, ὅταν ἐζήτησε τό ἔλεος τοῦ Θεανθρώπου. 

Θέλομεν τά τοῦ Χριστοῦ χωρίς τόν Χριστόν!

Γράφει ὁ Πρεσβύτερος π. Γεράσιμος Βουρνᾶς

  Τήν ἐρχόμενη Κυριακή, ὁ Χριστός μας πρόκειται νά περπατήσει «παρά τήν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας» καί νά καλέσει τούς πρώτους τέσσερις Μαθητές Του, οἱ ὁποῖοι «εὐθέως» θά ἀφήσουν ὅ,τι κάνουν, γιά νά ἀνταποκριθοῦν στό κάλεσμα. Κατόπιν, ὁ Χριστός θά περιηγηθεῖ ὅλη τήν Γαλιλαία, κηρύσσοντας καί θεραπεύοντας. Γρήγορα, ἡ φήμη Του θά ἐξαπλωθεῖ καί οἱ ἄνθρωποι θά προστρέχουν κοντά Του, γιά νά τούς κάνει καλά.

  Ὡστόσο, αὐτό πού θά συμβεῖ τήν ἐρχόμενη Κυριακή (Γ΄ Ματθαίου), συνέβαινε καί θά συμβαίνει πάντοτε. Αὐτό ἐπιβεβαιώνεται καί ἀπό τήν λεγόμενη μικρά Εἴσοδο τῶν Ἱερέων στό Ἱερό μέ τό Εὐαγγέλιο σέ κάθε Θεία Λειτουργία, ὅπου τό Εὐαγγέλιο δέν εἰκονίζει ἁπλῶς, ἀλλά παριστᾶ τόν Χριστό.[1] Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός σέ κάθε Θεία Λειτουργία περνᾶ μέσα ἀπό τίς θάλασσες τῶν ἀνθρώπων ὅλων τῶν ἐποχῶν, οἱ ὁποῖοι βρίσκονται βυθισμένοι στόν βυθό τῆς θλίψης, τοῦ πόνου, τῶν ἀσθενειῶν, τοῦ φόβου καί ὅλων ἐκείνων τῶν χαρακτηριστικῶν πού μᾶς ἐμποδίζουν ἀπό τό νά ζήσουμε πραγματικά. Σέ κάθε μικρά Εἴσοδο ὁ Χριστός, διά τοῦ Εὐαγγελίου, μᾶς καλεῖ κοντά Του καί μᾶς ὑπόσχεται ὅτι θά μᾶς θεραπεύσει καί θά μᾶς ἀναπαύσει. Σέ ὅλους τούς αἰῶνες, πολλοί προστρέχουν κοντά Του, γιά νά λάβουν κάτι ἀπό Ἐκεῖνον, μά λίγοι γίνονται μαθητές Του ζητώντας Ἐκεῖνον.

19 Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Ιούδα του Αποστόλου

 

Μη κατηγοριοποιημένο

Καὶ συγγενείᾳ καὶ χορῷ αὐχεῖν ἔχεις.
Χριστοῦ μαθητῶν ὦ Ἰούδα, καὶ πάθει.
Ἐννεακαιδεκάτῃ βελέεσσιν Ἰούδας θνῄσκει.

Kλήσις τριπλή σοι και τριπλούν μάκαρ πάθος,
Άρσις δέσις τε και τρίτον τόξου τάσις.
Eννεα και δεκάτη βελέεσσιν Iούδας θνήσκει.

Τα βιογραφικά στοιχεία του Αγίου Ιούδα, είναι κάπως συγκεχυμένα, διότι συγχέονται μ’ αυτά του Αποστόλου Θαδδαίου που η μνήμη του γιορτάζεται την 21η Αυγούστου.

Ο άνθρωπος δεν κρίνεται από όσα συγκέντρωσε, αλλά από όσα μοίρασε.

  Πριν από κάθε φιλοσοφία, πριν από κάθε θεολογία, πριν από κάθε ανθρώπινη σοφία, υπάρχει μια αλήθεια που συνοδεύει σιωπηλά τον άνθρωπο από τη στιγμή της γέννησής του μέχρι την τελευταία του αναπνοή: η ζωή είναι ένα ταξίδι με προορισμό την αιωνιότητα. Όσο κι αν ο σύγχρονος άνθρωπος προσπαθεί να απομακρύνει από τη σκέψη του το μυστήριο του θανάτου, εκείνος παραμένει η μοναδική βεβαιότητα της επίγειας ύπαρξης. Δεν έρχεται ως τιμωρία, ούτε ως τραγικό ατύχημα της φύσης, αλλά ως το κατώφλι μιας άλλης πραγματικότητας, ως η στιγμή κατά την οποία καταρρέουν όλες οι ψευδαισθήσεις και αποκαλύπτεται η αληθινή αξία όσων αγαπήσαμε και υπηρετήσαμε.

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»

https://orthodoxostypos.gr

Η Επανάσταση του Πατέρα Ιουστίνου Πίρβου.

Η Επανάσταση του Πατέρα Ιουστίνου

(13 χρόνια από την αναχώρησή του για τους Ουρανούς)

Ο Πατέρας Ιουστίνος Πάρβου από τη Μονή Πέτρου Βόδα πήγε στον Κύριο (2013 π.χ.). Ίσως ο τελευταίος της γενιάς των μεγάλων πνευματικών πατέρων που αγιάστηκαν με αίμα μαρτυρίου μέσα από κομμουνιστικά μπουντρούμια και μέσω προσευχής για πολλές δεκαετίες για τη δόξα του Θεού.

Μπορεί ο Ναός του Κυρίου να γίνεται και αίθουσα μουσικής;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Ένα ακόμα θέμα θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αδελφοί μου.

Ασφαλώς επειδή δεν διεκδικώ το αλάθητο θα το κάνουμε μέσω της Αγίας Γραφής.

Καλό είναι να γνωρίζετε όμως πως το σύστημα κάθε φορά που θίγουμε ένα θέμα που δεν τους βολεύει, δίνει εντολή στα παπαγαλάκια του να γράψουν και να κάνουν το μαύρο άσπρο.

Ας είναι και έτσι όμως.

Εμείς βασιζόμαστε στην παράδοση της εκκλησίας, στις αποφάσεις οικουμενικών συνόδων και στο Ευαγγέλιο σε ότι γράφουμε οπότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν.

"Μή με μαλώνεις, γιατί σήμερα το πρωί είδα τον Προφήτη Ελισσαίο και μου είπε να λειτουργήσω, και να μη φοβηθώ τίποτα, γιατί αυτός θα με προσέχη"

Από τον βίο του αγίου Νικολάου Πλανά του απλοϊκού

[....]Κατά την εποχή εκείνη ήτανε Μητροπολίτης ο Μελέτιος Μεταξάκης και απηγόρευσε τις αγρυπνίες. Δεν μπορούσαμε να εννοήσουμε την αιτία...
Πέρασε λίγος καιρός, έφυγε ο Μητροπολίτης Μεταξάκης, κατηργήθη η δέσμευσις των αγρυπνιών. Κατόπιν ήλθε η αλλαγή του Ημερολογίου. Νέα βάσανα, νέοι αγώνες για τον Παππού. Ιδίως όταν ξημέρωναν μεγάλες γιορτές. Τι να κάμη; Στο βάθος του Αγίου Ελισσαίου (σ.σ.: παλαιός ναΐσκος στην Πλάκα πλησίον της στάσεως του μετρό "Μοναστηράκι") ήτανε αρκετά δωμάτια(τρώγλες πες καλύτερα). 

ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ....

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Στό συναξάριο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Μεγάλου πού ἑορτάζει στίς 19 Ἰουνίου εὑρίσκουμε τόν διάλογο πού εἶχε ὁ Ὅσιος μέ τόν Μέγα Κωνσταντῖνο, ὁ ὁποῖος κατέβηκε στήν γῆ καί συνωμίλησε μέ τόν Ὅσιο. Ἡ με­ταξύ των συνομιλία ἔχει ὡς ἐξῆς στήν ἁπλοϊκή ἔκφρασι:

Μακάριοι εἶσθε ἐσεῖς πού ἀξιωθήκατε νά ἀκολουθήσετε τήν μοναχική πολιτεία, διότι ἀληθινά δικός σας εἶναι ὁ θεῖος μακαρισμός τοῦ Σωτῆρος.

Καί ποιός εἶσαι ἐσύ, τοῦ εἶπε ὁ Ὅσιος, πού λέγεις αὐτά καί μακαρίζεις τόσο πολύ ἐμᾶς τούς Μοναχούς;

Οι ταπεινοί μοιάζουν με τα αηδόνια...

"Οι ταπεινοί μοιάζουν με τα αηδόνια, που κρύβονται στις λαγκαδιές και σκορπάνε αγαλλίαση στις ψυχές των ανθρώπων με τα γλυκοκελαηδήματα τους."
Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι;

Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι; Επειδή η αμαρτία στην οποία έχουν συνηθίσει και έχουν ριζώσει τους έχει στερήσει ό,τι πιο πολύτιμο και αναντικατάστατο - την αγνότητα και την αγνότητα της καρδιάς. Στην αγνότητα βρίσκεται η μεγάλη χαρά και το φως, ενώ στην αμαρτία βρίσκεται το σκοτάδι και η θλίψη. Η εποχή μας μπορεί να χαρακτηριστεί άχαρη όχι με την έννοια ότι η Εκκλησία έχει στερηθεί από χάρη, αλλά επειδή η ανθρώπινη καρδιά, δηλητηριασμένη από την αμαρτία, χάνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται και να διατηρεί τη χάρη. Οι αρχαίοι Χριστιανοί διέφεραν από τους σύγχρονους κυρίως στο ότι κατοικούσαν στη χάρη, ζούσαν και ανέπνεαν τη χάρη, ένιωθαν καθαρά τα αποτελέσματά της, τη βίωναν, σαν να την άγγιζαν με την καρδιά τους, και άκουγαν τα άφατα, σιωπηλά λόγια της. 

Αὐτός πού φοβᾶται τόν Θεό, δέν...

Αὐτός πού φοβᾶται τόν Θεό, δέν κοιμᾶται σπίτι του στήν ὥρα τῆς Λειτουργίας, τήν Κυριακή καί τίς μεγάλες γιορτές. Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, δέν ἀφήνει τά παιδιά του νά ζοῦν στήν παρανομία, ἀλλά τά μαλώνει, τά καθοδηγεῖ, τά διδάσκει νά προσκυνοῦν καί νά δοξάζουν τόν Θεό, νά νηστεύουν, νά ἐκκλησιάζωνται καί νά ζοῦν μέ καθαρότητα μέσα στήν οἰκογένειά τους. Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, δέν χάνει τόν χρόνο του ματαίως. Εἴτε ἐργάζεται, εἴτε προσεύχεται, εἴτε διαβάζει τίς Ἅγιες Γραφές, εἴτε σκέπτεται τήν μέλλουσα κρίσι, τόν θάνατο, τήν ἀνταπόδοσι, τήν μακαριότητα τοῦ Παραδείσου καί τήν φρίκη τοῦ ἄδου.

Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ 

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

Σπάνια, πολύ σπάνια, καταλαβαίνει κανείς ότι η αγάπη είναι μόχθος, ότι η αγάπη, ακόμη και μετά θάνατον, μπορεί να αναστηθεί, ότι πρέπει να μάθει κανείς να αγαπάει σε όλη του τη ζωή. Οι άνθρωποι αποκτούν γάτες και σκύλους, ψάρια και χάμστερ, τα φροντίζουν, τα αγαπούν, τους αγγίζουν, νιώθουν υπεύθυνοι γι' αυτά και οι καρδιές τους αρχίζουν σταδιακά να γεμίζουν με αγάπη για αυτά τα άφωνα δημιουργήματα του Θεού. Κι όμως, ειλικρινά δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό που περιγράφεται είναι το απλούστερο σχολείο αγάπης, ο δρόμος της αγάπης. Και ότι τίποτα δεν τους εμποδίζει να μάθουν να αγαπούν τις γυναίκες ή τους συζύγους τους, όπως ακριβώς μαθαίνουν να αγαπούν τα κατοικίδιά τους.

Ηγούμενος Νεκτάριος (Μορόζοφ)

The 3 Deadly Sins That Will Trigger WWIII

 Orthodox Ethos

Βρέθηκαν τα οστά 23 πολιτικών κρατουμένων σε κομμουνιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης

Το κομμουνιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης της Salcia ,κοντά στην Μπραΐλα της Ρουμανίας λειτούργησε για δώδεκα χρόνια. Εκεί βρήκαν τον θάνατο τουλάχιστον 1500 άτομα μετά από φριχτά βασανιστήρια.

Η ακρίβεια ως πιστόλι της ελίτ κατά του πολίτη

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

Η ακρίβεια, και ειδικά εκείνη που συνδέεται με την αύξηση της τιμής των καυσίμων, είναι πάντοτε ο διαχρονικός, δοκιμασμένος μπαμπούλας μέσω του οποίου οι πανούργες ελίτ, που εναλλάσσονται μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, χειραγωγούν τους βρεφοποιημένους πολίτες!

Η επίκληση της ακρίβειας είναι συνήθως τρομολαγνική εκ μέρους της κυβέρνησης, προκειμένου να μας γονατίζει ρίχνοντας φαρμάκι στην ψυχή μας. Άλλες φορές, όμως, είναι ψηφοθηρική, ώστε ένα κόμμα, είτε το κυβερνών είτε κάποιο από εκείνα που διεκδικούν την «πίτα της εξουσίας», να μπορέσει να μας πείσει ότι μόνο αυτό διαθέτει το φάρμακο κατά της ακρίβειας. Ο στόχος κοινός: Είτε μέσω του τρόμου είτε μέσω του λαϊκισμού, οι ελίτ επιδιώκουν την εκπόρθηση του μυαλού μας.

Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, δέν...

Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, δέν τοῦ ἀρέσει νά ἁρπάζει τήν περιουσία τοῦ ἄλλου. Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, δέν πηγαίνει νά ξεμυαλίσει τήν γυναῖκα τοῦ ἄλλου. Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό ζεῖ μέ καθαρότητα καί σεβασμό μέ τήν γυναῖκα του κατά τήν τάξι τῆς Ἐκκλησίας.

Ὅποιος φοβᾶται τόν Θεό, δέν κάνει ἐκτρώσεις, δέν εἶναι μέθυσος, δέν εἶναι καπνιστής, δέν εἶναι ἐπιθετικός στούς ἄλλους, δέν ζηλεύει τήν ξένη περιουσία, δέν εἶναι ἀνυπότακτος, ἀκούει καί ἐφαρμόζει τούς νόμους τοῦ Κράτους, τιμᾶ τήν ἐξουσία, ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος:  «Αὐτός δίνει τιμή σ’ αὐτόν πού παίρνει τιμή, σ’ αὐτόν πού ἔχει φόβο τοῦ δίνει περισσότερο φόβο καί δέν εἶναι σέ κανέναν χρεώστης παρά μόνο ζητεῖ νά ἀγαπᾶ τόν Θεό καί τόν πλησίον του.

Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ 

Στρατιωτικός όρκος στο Δωδεκάθεο: Η ειδωλολατρία βάφτηκε «χακί» και ζητά… θεσμική αναγνώριση!

Έλεος ! - Είναι δυνατόν να έχουμε διπλούς όρκους Ελλήνων στρατιωτικών και να αντικαταστήσουμε τις πατριωτικές αξίες με τα μισανθρωπικά κουσούρια του... Δία;

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Να που ήρθε η ώρα – εν μέσω της γενικότερης κατρακύλας της χώρας μας – όπου η αρχαιοελληνική ειδωλολατρία θα σηκωνόταν από το νεκροταφείο της ιστορίας και θα ζητούσε επίσημη θέση στο νεοεποχίτικο «πάνθεον» της γραφικότητας.

Μπορεί ο ιερέας να τραγουδάει ή να χορεύει;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες διαφόρων βίντεο που δείχνουν ιερείς είτε να τραγουδούν είτε να χορεύουν.

Σε αυτές τις περιπτώσεις διαπιστώνουμε σχόλια από τον κόσμο και θετικά και αρνητικά.

Τα θετικά σχόλια λένε ότι και οι ιερείς άνθρωποι είναι και αξίζουν και αυτοί στιγμές χαλάρωσης, ενώ τα αρνητικά σχόλια λένε ότι ο ιερέας πρέπει να τηρεί ένα επίπεδο και να μην παρασύρεται στην εκκοσμίκευση.

Σήμερα θα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε το θέμα με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και αντικειμενικότητα.

Ο γάμος δεν είναι ένα άνετο συμβόλαιο που μπορείς να αφήσεις με προειδοποίηση ενός μήνα.

Ο γάμος δεν είναι ένα άνετο συμβόλαιο που μπορείς να αφήσεις με προειδοποίηση ενός μήνα. Ο γάμος είναι ένας σταυρός. Ο ίδιος ο σταυρός στον οποίο σταυρώνεται ο γέρος. Και όταν ο ένας σύζυγος κατεβαίνει από αυτόν τον σταυρό, αφήνουν τον άλλον να πεθάνει μόνος του.

Θυμάμαι μια περίπτωση από την ποιμαντική μου πρακτική. Ο σύζυγος, κουρασμένος από τις οικιακές διαμάχες, πήγε στη μητέρα του για να «τακτοποιήσει τα πράγματα». Η γυναίκα του έμεινε μόνη με δύο παιδιά. Πέρασε ένας μήνας, μετά ένας άλλος. Ήταν άνετα: καλοταϊσμένος, πλυμένος από τη μητέρα του, η ψυχή του αναπαυόταν από τα κλάματα των παιδιών και τις γυναικείες επιπλήξεις. 

What's Wrong With Being Gay?

Orthodox Ethos 

Καί ἕτερος εἰς συναγωγήν ἐμβάς… ἐξῆλθεν τῆς Ἀληθείας

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Μετά μεγάλης λύπης, ἀλλά καμίας ἔκπληξης πληροφορηθήκαμε ἀπό τό διαδίκτυο1 τήν παρουσία τοῦ Μητροπολίτου Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριήλ στήν Συναγωγή Μπεθ Σαλώμ σέ ἐκδήλωση διαθρησκευτικῆς (βλ. διαθρησκειακῆς) χορωδίας πού διοργάνωσε ἡ Ἰσραηλιτική Κοινότητα Ἀθηνῶν.

Μετά τόν ἐπίσκοπο Λαρίσης, ὁ Νέας Ἰωνίας ἐπαναλαμβάνει τό ἴδιο τραγικά σκανδαλιστικό, ἀντικανονικό καί σφόδρα κολάσιμο ἀτόπημα τῆς προσοικείωσης καί συναλλαγῆς μετά Ἰουδαίων (πρβ. Κανών ΙΑ΄ Πενθέκτης) καί μάλιστα ἐντός Συναγωγῆς. Ὁ ἐν λόγω ἀρχιερεύς, χάριν μιᾶς τεχνητῆς «ἁρμονικῆς συνύπαρξης», ἀντί νά κηρύττει τήν μόνη σώζουσα Ἀλήθεια ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ, προτιμᾶ νά τήν προδίδει, ἀναζητώντας αὐτήν μαζί μέ ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ, «στό ὄνομα τῆς μουσικῆς» 2.

Ὅταν πάθεις κάτι καὶ σοῦ ποῦν, ὅτι εἶναι καρκίνος, πρέπει νὰ δοθεῖς πολὺ στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ...

Ο καρκίνος κυρίως βγαίνει σε μπερδεμένες ψυχές, σε αγχώδεις ανθρώπους, σε βασανισμένους από διάφορα γεγονότα, σε καταπιεσμένους.
Όταν πάθεις κάτι και σου πουν, ότι είναι καρκίνος, πρέπει να δοθείς πολύ στην αγάπη του Θεού.
Να ηρεμήσεις, να ησυχάσεις, ν’ αγαπήσεις τον κόσμο, να τ’ αγαπήσεις όλα. Να είσαι όλο αγάπη και δοξολογία στο Θεό και να αγιάσει η ψυχή σου.
Και όταν αγιάσει η ψυχή σου, όταν προσκολληθείς στο Θεό και γίνει ηρεμία, το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό και όλα τα συστήματα του οργανισμού θα ηρεμήσουν και τότε ο καρκίνος, αν δεν θεραπευτεί, τουλάχιστον θα μείνει εκεί πού βρίσκεται…

Ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος δικάζεται από τον Πατρών Χρυσόστομο επειδή έγραψε ένα άρθρο που ενόχλησε!

 

Την Τετάρτη 19.11.2025 ο Μητρ. Πατρών Χρυσόστομος Σκλήφας έθεσε τον π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο σε αργία και κίνησε εναντίον του διαδικασία εκκλησιαστικής δίκης. Ο λόγος; Επειδή έγραψε το άρθρο Τό «Ἒκκλητον» ἐνώπιον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου: Ἐγγύηση Δικαιοσύνης ἢ Ἐπιβράβευση Ἀδικίας; [1] το οποίο αφορούσε την άδικη απόφαση του Πατριαρχείου Κων/Πόλεως στο έκκλητο του Μητρ. Πάφου Τυχικού. Αύριο Τετάρτη 17/06/2026 και ώρα 10:00 π.μ. ο π. Αναστάσιος θα δικαστεί στο επισκοπείο Πατρών.

Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης: Ειδικό αφιέρωμα

ΦΩΤΟ: ΕΟΔ

 

Επέτειος 10 χρόνων από τη σύγκληση της Συνόδου της Κρήτης: σκέψεις και προβληματισμοί με αφορμή την επέτειο.

Με αφορμή την συμπλήρωση 10 ετών από τη σύγκληση της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας», της «Πανορθοδόξου» Συνόδου της Κρήτης, δημοσιεύουμε το κείμενο της Σύναξης Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών σχετικά με την προετοιμασία, τη σύγκληση, τις εργασίες και τις αποφάσεις της Συνόδου. 

Αγίου Ιουστίνου του Τσέλιε (Πόποβιτς) ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

 

Αγίου Ιουστίνου του Τσέλιε (Πόποβιτς)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΚΛΙΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΕΚΧΩΡΗΣΗ.

ΑΚΡΙΒΕΙΑ!

Εν ονόματι της Εκκλησίας και των θεανθρωπίνων αγιασμάτων και αληθειών δεν μπορεί να λάβει χώρα κανένας συμβιβασμός. Η αποστολική και αγιοπατερική πιστότητα σε κάθε δικό της, αποτελεί τον κορυφαίο κανόνα στην σχέση μας έναντι της Εκκλησίας. Η πιστότητα σημαίνει ακρίβεια. Κανενός είδους αμαρτίες δεν επιτρέπεται να ευλογούνται, κανενός είδους πράγματα, τα οποία θα κατέλυαν την Αλήθεια, την Παν-αλήθεια της Εκκλησίας, το θεανθρώπινο είναι της, δεν πρέπει να γίνονται. Στην Εκκλησία τα πάντα είναι θεανθρώπινα: το είναι, η ζωή, τα μέσα, ο στόχος, η αθανασία, η αιωνιότητα. Εδώ δεν χωρεί καμία «οικονομία», καθαρά ανθρώπινη, ουμανιστική και χομινιστική, γιατί τούτο θα αποτελούσε αποχώρηση από την θεανθρώπινη Αλήθεια της Εκκλησίας, από την θεανθρώπινη αποστολικότητα, αγιότητα, ενότητα και καθολικότητά της.

ΣΠΑΝΙΑ ΟΜΙΛΙΑ: Γέρ. Εφραίμ Φιλοθεΐτης - Πώς μια μικρή σκέψη μπορεί να σου καταστρέψει τη ζωή

 youtube

Έρχεται μια καταιγίδα, πιο τρομερή από τον κομμουνισμό. .

Έρχεται μια καταιγίδα, πιο τρομερή από τον κομμουνισμό. Ο κομμουνισμός, για παράδειγμα, παρήγαγε πολλούς αγίους. Οι Ρώσοι κομμουνιστές σκότωσαν τον ίδιο τους τον λαό, όπως οι Γερμανοί. Αυτό, για παράδειγμα, συνέβη στον Επίσκοπο Λούκα Βόινο-Γιασινέτσκι. Διαβάσαμε ένα βιβλίο για το μαρτύριό του, το οποίο του επέφεραν οι κομμουνιστές, και πώς τον ταπείνωσαν. Αυτό που πλησιάζει τώρα είναι χειρότερο. Είθε ο Κύριος να μας φυλάει όλους!

—  Παρθένιου Αγιοπαυλίτου, ηγούμενος της μονής του Αγίου Παύλου

ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ...

  Στην Τελική Κρίση, όλα όσα δεν παρατηρήσαμε ή δεν θέλαμε να παρατηρήσουμε στον εαυτό μας θα αποκαλυφθούν στο φως της Αλήθειας. Όπως μου είπε κάποτε ένας φίλος μου στην εξομολόγησή του:

"Ξαφνικά συνειδητοποίησα: θα υπάρξει η Τελική Κρίση και εκείνη τη στιγμή θα μου δείξουν ένα άτομο που δεν γνώριζα ποτέ πριν. ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ...

Ηγούμενος Νεκτάριος Μορόζοφ

Το υπερφυσικό απαιτεί πίστη και υπακοή

 Μαρτυρία και διδαχή

05 Σεπτεμβρίου 2017

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

'Αγιοι

Πριν δημιουργήσει ο Θεός αυτό τον ωραίο κόσμο και τον άνθρωπο, γνώριζε ότι ο άνθρωπος μετά θα πέσει και είχε από την αρχή τον τρόπο πώς να τον ανορθώσει μετά την πτώση. Και ο τρόπος ήταν να κατέβει στη γη ο ίδιος ο Υιός του Θεού, χωρίς όμως να χωριστεί από τον Πατέρα του, να ντυθεί πραγματικά την ανθρώπινη σάρκα, να λάβει την ανθρώπινη ψυχή, να γίνει δηλαδή πραγματικός άνθρωπος, χωρίς να παύει να είναι ταυτόχρονα και Θεός. Μ’ αυτό το σώμα και τις δυνάμεις αυτής της ανθρώπινης ψυχής να εκπληρώσει το νόμο του Θεού, πράγμα που ο άνθρωπος μόνος του δεν μπορούσε να το κάνει, εξαιτίας της διαφθοράς που προκάλεσε μέσα του η αμαρτία. Να δώσει τον εαυτό του θυσία για τον άνθρωπο, να πεθάνει στην ατιμία, να αναστηθεί εκ νεκρών και να βάλει έτσι την αρχή της αναστάσεως, από το θάνατο στην αιώνια ζωή, για όλους που θα ακολουθούσαν στη συνέχεια τη δική του οδό.

...μακάριος ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος πού φοβᾶται τόν Θεό...

Γι’ αὐτό ἄρχισα νά σᾶς λέγω ὅτι εἶναι μακάριος ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος πού φοβᾶται τόν Θεό, διότι αὐτός εἶναι ἀληθινά σοφός καί αὐτή ἡ μακαριότης του θά τόν συνοδεύει καί ἐδῶ καί στήν ἄλλη ζωή αἰωνίως.

Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ 

Μην μετατρέπετε το σπίτι σας σε μια λεωφόρο!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τις σύγχρονες οικογένειες είναι το να βγάζουν τα βρώμικα λευκά είδη δημόσια. Αυτή η παροιμία παλαιότερα ερμηνευόταν κυριολεκτικά, με τα βρώμικα λευκά είδη να σκουπίζονται μέχρι την πόρτα, για να μην μας επιτραπεί ποτέ ξανά να μπούμε. Σήμερα, αρπάζουμε αυτά τα βρώμικα λευκά είδη και τρέχουμε με αυτά σε όλο τον κόσμο: στη μητέρα μας, στον φίλο μας, στον αδερφό μας, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε έναν τυχαίο συνταξιδιώτη.

Γιατί το κάνουμε αυτό; Τις περισσότερες φορές, είναι από ψεύτικη ταπεινότητα, η οποία θυμίζει υπερηφάνεια. Δεν ζητάμε συμβουλές, αλλά επιβεβαίωση του δικού μας δικαιώματος. Σκιαγραφούμε μια σκοτεινή εικόνα του/της συζύγου μας για τον ακροατή, ενώ παραμένουμε σιωπηλοί για τις δικές μας αμαρτίες. Δημιουργούμε μια «συμμαχία δικαίων» εναντίον ενός «ενόχου».

Is My Catholic Baptism Recognized by the Orthodox Church?

Orthodox Ethos

Ταχτσόγλου Καλλιόπη: Ἔχουν οἱ Ὀθωμανοὶ παράδοση μουσική;

Φωτο: facebook

 ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

    ἔχει ἀφιέρωμα, στὴν Ὀθωμανικὴ μουσικὴ παράδοση !! (εἴπατε τίποτε;;)

    Την Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2026, οι Ezgi Aydemir, Kağan Ulaş και Cengiz Onural, μουσικοί 

    από την Τουρκία, 

    θα παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα με συνθέσεις από την οθωμανική μουσική παράδοση.

Ο Κύριος έθαψε το σπόρο του Δέντρου της Ζωής όχι μόνο στο βάθος της καρδιάς των απλών Γαλιλαίων ψαράδων, αλλά και στο βάθος της ίδιας της κόλασης.

[Άγιος Νικόλαος Αχρίδος (Βελιμίροβιτς), Ομιλία στην Β' Κυριακή του Ματθαίου]

Πόσο σοφό ήταν το να ξεκινήσει από τα χαμηλά ο Κύριος κι όχι από την κορυφή. Πόσο σοφό ήταν ν’ αρχίσει την οικοδομή της βασιλείας Του όχι με βασιλείς, αλλά με ψαράδες.
Πόσο καλό, πόσο σωτήριο ήταν για μας, που ζούμε δυο χιλιάδες χρόνια από τη γέννησή Του, το ότι δεν απέβλεψε στην τελική επιτυχία του έργου Του, ούτε και στο να θερίσει τους καρπούς των αγώνων Του όσο ζούσε.
Δεν ήθελε, όπως ο γίγαντας, να μεταφυτέψει μεμιάς το τεράστιο δέντρο, αλλά σαν απλός αγρότης να θάψει το σπόρο του δέντρου βαθιά μέσα στη γη κι έπειτα να πάει στο σπίτι του. Κι αυτό έκανε.

«Ευθεως»

 

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2736

Κυρ. Β΄ τοῦ Ματθαίου (Ματθ. 4,18-23)
14 Ἰουνίου 2026
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

«Ευθεως»

«Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ… Οἱ δὲ εὐθέως ἀ­φέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ» (Ματθ. 4,20,22)

Ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος, ἀγαπητοί μου, δύο φορὲς ἐπαναλαμβάνει τὴ λέξι «εὐθέως» (Ματθ.. 4,20,22), γιὰ νὰ τονίσῃ τὴν προθυμία μὲ τὴν ὁποία οἱ τέσσερις αὐτοὶ ψαρᾶδες τῆς Γαλιλαίας ἀνταποκρί­θηκαν στὴν πρόσκλησι τοῦ Κυρίου.

Οι εχθροί του ζευγαριού

 Ορθόδοξη οικογένεια

13 Ιουνίου 2026

Κωνσταντίνος Γανωτής

Γάμος

Η πιο τρυφερή και ευαίσθητη σχέση στη ζωή είναι η σχέση του ζευγαριού. Κι αυτή η σχέση έχει ένα στόχο, που μπορεί κανείς να τον πει και προορισμό· ο προορισμός του είναι να γίνουν ένα σώμα με δύο πρόσωπα, δηλαδή να πραγματώσουν την τέλεια ψυχική και σωματική οντότητα “ασυγχύτως και αδιαιρέτως”, όπως λέμε για τα τρία πρόσωπα-υποστάσεις της Αγίας Τριάδος.