Αφού η ευχή φέρνει τόσα καλά, τότε θα αρχίσουμε να τη λέμε όλοι συνέχεια. Τι είναι πέντε-δέκα λέξεις; Εύκολο πράγμα.
Για επιχειρείστε το! Δύσκολο πράγμα. Αγώνας αιματηρός. Και όποιος το επιτύχει ας το μάθει και σε μας.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 3η Απριλίου 2026
Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ
Διανύουμε την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή και η Αγία μας Εκκλησία μας καλεί να κάμουμε τον προσωπικό μας αγώνα, προκειμένου να καθαριστούμε από τους ρύπους της αμαρτίας, να απεκδυθούμε τον «παλαιό άνθρωπο» (Κολ.3,9), δηλαδή να αρνηθούμε τον πτωτικό κακό εαυτό μας, να αποκόψουμε τα πάθη μας, για να φτάσουμε στο Άγιο Πάσχα πνευματικά καθαροί, για να εορτάσουμε θεοφιλώς την λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και να βιώσουμε το μέγα και κοσμοσωτήριο γεγονός του θανάτου του θανάτου μας. Στην αντίθετη περίπτωση, αν δεν κατεβούμε στο νοητό στάδιο του πνευματικού αγώνα, δεν αγωνιστούμε και θα φτάσουμε στο Πάσχα ακάθαρτοι από την ρυπαρότητα της αμαρτίας, θα μείνουμε αμέτοχοι των σωτηρίων δωρεών της Αναστάσεως του Λυτρωτή μας Χριστού.
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».
Ὁλόκληρη ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι μία ἀδιάκοπη λατρεία πρός τόν Θεόν. Σήμερα ἔχει μεγάλη χαρά ἡ κόρη τῆς Σιών καί εὐφραίνεται ἡ ἁγία Ἱερουσαλήμ. Νά, ὁ Βασιλιάς, ἔρχεται σέ σένα. Ὁ Νυμφίος σου, ἔρχεται καθισμένος σ’ ἕνα πουλάρι, σάν νά κάθεται σέ βασιλικό θρόνο.
Θά μποροῦσε νά ἀντικρούσει ὅλες τίς ἐπιβουλές, ἀλλά δέν θέλησε· θέλησε μᾶλλον νά ὑποστεῖ τό πάθος γιά χάρη τοῦ Ἀδαμιαίου γένους. Ὑφίσταται ὑπέρ ἡμῶν, τήν ἄκραν ταπείνωσιν καί τόν θάνατο στήν Σάρκα, χαρίζοντάς μας, δι’ Αὐτοῦ, τήν ἀνάσταση· μᾶλλον δέ τήν ἐξανάσταση καί τήν ἀθανασία. Δείχνοντάς μας, ὅτι ἡ ταπείνωσίς Του, πρόκειται νά μᾶς ἐλευθερώσει καί ἀνυψώσει ἔξω ἀπό τόν αἰώνιο ὄλεθρο, δηλαδή ἀπό τήν αἰώνια φρικωδεστάτη κόλαση· καί Ἰουδαίους καί Ἕλληνας.
.JPG)
Αὐτή ἡ ἁμαρτία σημαίνει: ἠθική συντριβή τῆς συνειδήσεως ἀπό τόν σατανᾶ, μέσῳ τῶν σωματικῶν παθῶν.
Τα στοιχεία των ληξιαρχικών πράξεων για το πρώτο δίμηνο του 2026 στην Ήπειρο, τα οποία δημοσίευσε το Υπουργείο Εσωτερικών, αποτυπώνουν μια σκληρή πραγματικότητα.
Η δημογραφική συρρίκνωση της περιφέρειας δεν είναι πλέον μια θεωρητική απειλή, αλλά μια στατιστική βεβαιότητα που καταγράφεται καθημερινά στα βιβλία των Δήμων.
Η πόλη των Ιωαννίνων είναι η μοναδική «όαση» σε ολόκληρο το νομό. Είναι ο μοναδικός δήμος που παρουσιάζει θετικό ισοζύγιο μεταξύ γεννήσεων και θανάτων.
Τι θα δουν τα ματια μας…
Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου
Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 38
Ο Μάρκος ο Ευγενικός πάλεψε με το μεγάλο θηρίο, τον πάπα, που τόσα χρόνια βασανίζει τον κόσμο. Και τώρα στα χρόνια μας- τι θα δούνε τα ματάκια μας…, προτιμότερο να μας πάρει ο Θεός από τον κόσμο τούτο, παρά να δούμε τις κακές ημέρες που έρχονται- κακά σημάδια έχομε. Ας γλεντάνε ας διασκεδάζουν, ας βγάζουν τα μάτια τους έρχεται η οργή του Θεού. Χειρότερη από κείνη που ζήσαμε το 1940. Θυμάστε την πείνα, θυμάστε τη δυστυχία, θυμάστε τη σκλαβιά; Θυμᾶστε τις κρεμάλες; Θυμάστε όλα αυτά που ζήσαμε όλοι όσοι μείναμε πιστοί στην πατρίδα και την Εκκλησία; Έρχονται πάλι τέτοιες ημέρες.
Από το «Αφήστε με να ζήσω!»
Το Νοσοκομείο Χανίων – σύμφωνα με δημοσίευμα- (1) είναι το πρώτο Νοσοκομείο στην Ελλάδα που αποφάσισε να δημιουργήσει ένα «Ιατρείο Οικογενειακού Προγραμματισμού» για να ικανοποιήσει τις εθελούσιες διακοπές κύησης, δηλαδή τις εκτρώσεις.
Τὰ ἀνήκουστα εἰς τὸν Ἀνάποδον Κόσμον μας!
Γιατί εἶναι λοιπὸν τόσα πολλὰ τὰ “στραβὰ καὶ τ’ ἀνάποδα”, ποὺ κατὰ καιροὺς συμβαίνουν εἰς τὴν Πατρίδα μας – πέραν τοῦ λοιποῦ κόσμου; Δηλαδὴ οἱ πολλὲς “ἀστοχίες”, ποὺ συμβαίνουν κατὰ καιροὺς στὸν τόπο μας, στὰ ἐκκλησιαστικά, ἐθνικά, πολιτικά, οἰκονομικά, κοινωνικὰ καὶ λοιπὰ ζητήματα, ποὺ ταλανίζουν συχνὰ τοὺς Ἕλληνες; Γιατί συμβαίνουν τόσο συχνά;
Νὰ εἶναι ἆραγε “στραβὸς ὁ γιαλός” ἤ “στραβὰ ἐμεῖς ν’ ἀρμενίζουμε»;
Εἰς αὐτὸ τὸ ἀγωνιῶδες διερώτημα ἀπαντᾶ βασικῶς ἡ Ἐκκλησία μας διὰ τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὡς ἑξῆς:
«Ὁ Θεὸς θὰ κρίνῃ τὰ κρυφὰ τῶν ἀνθρώπων διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ».
(Ρωμ. β΄16)
«Θὰ εἶναι παρὼν τότε, στὴν Κρίση, ὁ Τριαδικὸς Θεός, ὁ Πατέρας, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ἀγγελικὴ σάλπιγγα θὰ προσκαλέσῃ ὅλους ἐμᾶς, ποὺ ἔχουμε σὰν ἔνδυμά μας ὅλα μας τὰ ἔργα. Μήπως λοιπὸν καὶ μόνο μ΄ αὐτὴ τὴν εἰκόνα, δὲν εἶναι φυσικὸ ἀπὸ τώρα νὰ ἔχουμε κάποια αἴσθηση ἀγωνίας; Μὴν τὸ θεωρήσεις, ἄνθρωπε, ὅτι εἶναι μικρὴ καταδίκη, τὸ νὰ ἔρθουν στὸ φῶς ὅλα τὰ φανερὰ ἔργα σου μπροστὰ στὰ ἄπειρα πλήθη ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ ὅλων τῶν Ἀγγέλων. Μήπως δὲν ἔρχονται στιγμὲς στὴ ζωή μας ποὺ προτιμᾶμε νὰ πεθάνουμε πολλοὺς θανάτους, παρὰ νὰ μάθουν κάποιοι φίλοι μας τὰ μυστικά μας, γιὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀποδοκιμάσουν;»
(Из књиге Митрополита Флорине Августина:
«Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 156-165, српски језик)
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο:
«Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.156-165, στὰ Σέρβικα
16. Тимотеју посланица Б апостола Павла
„Из тога разлога ти напомињем
да разбуктаваш благодатни
дар Божији» (Б Тим. 1,6)
«Θα πέσουν τα καθεστώτα και θα δημιουργηθεί μια αναρχία παγκόσμια. Θα γίνει αυτό που επιδιώκουν οι σκοτεινές δυνάμεις. Και μέσα στο κλίμα αυτό της αναρχίας θα εκπηδήσει ο αντίχριστος. Αυτός θα είνε ο παγκόσμιος δικτάτωρ…»
«Λένε οι πατέρες, ο αντίχριστος θα προσπαθεί να μιμηθεί το Θεό. Τί σημαίνει αυτό;
Τοῦ Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος
Ἡ οἰκογένεια γιὰ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία εἶναι ἡ «κατ’ οἶκον ἐκκλησία» (A΄ Κορινθ. 16:19), ὅπως μᾶς διδάσκει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος. Κάθε Ὀρθόδοξος Χριστιανικὴ οἰκογένεια εἶναι μία μικρὴ εἰκόνα τῆς μεγάλης οἰκογένειας, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ. Τὰ μέλη της, ἑπομένως ὀφείλουν νὰ ζοῦν μὲ κάθε ἀρετή, πρὸς ἠθικὴ τελειοποίηση καὶ ἁγιασμό, σύμφωνα μὲ τοὺς θείους Νόμους, καθὼς καὶ ὁ Κύριος μᾶς διδάσκει, λέγοντας: «Ἅγιοι γίνεσθε, καθὼς ὁ Πατὴρ ἡμῶν ὁ οὐράνιος Ἅγιός ἐστιν» (A΄ Πέτρ. 1:16).
«Ἐὰν δὲν πιστέψετε ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Σωτήρας, θὰ πεθάνετε μέσα στὶς ἀμαρτίες σας».
(Ἰω. η΄24)
«Ἡ ἄγνοια τοῦ Θεοῦ εἶναι θάνατος ψυχῆς».
(Μεγάλου Βασιλείου, Εἰς τὸ Ἅγιον Βάπτισμα, ΕΠΕ 6, 248)
Τό κινητό σου τηλέφωνο ἔχει γίνει...
τό ξυπνητήρι σου,
ἡ φωτογραφική μηχανή σου,
ἡ συσκευή ὀπτικοακουστικῆς σου λήψης,
Μαρτυρία και διδαχή - Γέροντες
Η μετάνοια έχει μεγάλη δύναμη. Παίρνει το κάρβουνο και το κάνει διαμάντι. Παίρνει τον λύκο και τον κάνει αρνί. Παίρνει τον άγριο και τον κάνει άγιο. Παίρνει τον αιματοβαμμένο ληστή και τον κάνει πρώτο κάτοικο του Παραδείσου.
Ακριβώς επειδή έχει τέτοια δύναμη η μετάνοια, γι’ αυτό ο Διάβολος αγωνίζεται ν’ αποτρέψει τον άνθρωπο από την μετάνοια. Έτσι εξηγούνται οι αντιρρήσεις πολλών ανθρώπων ως προς την μετάνοια και την εξομολόγηση.
(1826-2026)
Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας
01/04/2026
Τὸ Μεσολόγγι ἐπαναστάτησε στὶς 20 Μαΐου 1821 μὲ ὁπλαρχηγὸ τὸν Δημήτριο Μακρή, ὁ ὁποῖος διαδραμάτισε σημαντικὸ ρόλο στὴν ὀργάνωση καὶ ὑπεράσπιση τῆς πόλης. Τὸ 1822, μετὰ τὴν ἥττα τῶν Ἑλλήνων στὴ μάχη τοῦ Πέτα, τὰ τουρκικὰ στρατεύματα κατευθύνθηκαν πρὸς τὸ Μεσολόγγι καὶ πολιόρκησαν τὴν πόλη. Στὴν ὑπεράσπισή της συνέβαλε καὶ ὁ Μάρκος Μπότσαρης, ὁ ὁποῖος διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀνδρεία του. Ἡ πρώτη πολιορκία τοῦ Μεσολογγίου διήρκησε δύο μῆνες καὶ ἔληξε μὲ ἀποτυχία τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη καὶ τοῦ Κιουταχῆ νὰ καταλάβουν τὸ Μεσολόγγι τὸ 1822. Λίγο ἀργότερα, τὸ 1823, ὁ Μάρκος Μπότσαρης ἔπεσε ἡρωικὰ στὸ Κεφαλόβρυσο Καρπενησίου, γεγονὸς ποὺ συγκίνησε βαθιὰ ὅλο τὸ Ἔθνος, ἐνῶ τὸ σῶμα του μεταφέρθηκε καὶ τάφηκε στὸ Μεσολόγγι.
ΠΡΟΤΥΠΟ ΚΟΙΝΟΒΙΑΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΛΟΓΟΣ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΝ ΠΑΝΑΡΕΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗΝ
ὑπό Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Καθηγουμένου Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου
Πιστοί Ι.Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης
Ομάδα Ορθοδόξων Χριστιανών Θεσσαλονίκης
Την Δευτέρα 30 Μαρτίου, Ορθοδόξοι πιστοί της Θεσσαλονίκης συγκεντρωθήκαμε στο προαύλιο του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας.
Διαμαρτυρηθήκαμε ειρηνικά για την επαίσχυντη «λατρευτική εβδομάδα», που γίνεται για 3η συνεχόμενη χρονιά από την Μητρόπολη Θεσσαλονίκης.
Αυτό το πρόγραμμα εκδηλώσεων είναι αντίθετο με τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας. Ουσιαστικά βεβηλώνει και αποϊεροποιεί τους Ιερούς Ναούς μας.
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΕΡΓΩΝ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ
Τοῦ κ. Nicoló Ghigi, ὑποψ. διδάκτορος, Scienze dell’ Antichitá, Πανεπιστήμιον Ca Foscari, Venezia
Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μελέτης μας ἐπὶ τῶν ἔργων τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ κατὰ τῆς ψευδο-συνόδου τῆς Φλωρεντίας, εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ ἐξετάσωμε ἐπιμελῶς τὸ χειρόγραφο ὑπ’ ἀριθμὸν 256 τῆς ἐν Μονάχῳ Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βαυαρίας. Ὁ κῶδιξ αὐτὸς ἀντεγράφη γύρω στὸ 1445 ἀπὸ τέσσερις γραφεῖς εὑρισκομένους πολὺ κοντὰ στὸν Ἅγιο Μᾶρκο, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν καὶ ὁ τότε διάκονος καὶ ἱερομνήμων τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας Θεόδωρος Ἀγαλλιανός (ὁ μετέπειτα ἐπίσκοπος Μηδείας Θεοφάνης) [1], καὶ παραδίδει ἔργα ἐξαιρετικῶς πολύτιμα, ὅπως ἐπιστολὰς τοῦ ἁγίου Μάρκου πρὸς τοὺς φίλους του, προτρέποντάς τους νὰ μὴ μνημονεύουν ὅσους ἀποδέχθηκαν τὴν ἕνωσι μετὰ τῶν Λατίνων, ἢ τὸ πρωτότυπο τοῦ Ἀντιρρητικοῦ κατὰ τοῦ ὅρου τῆς Συνόδου τῆς Φλωρεντίας, γραμμένο ἀπὸ τὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἁγίου Μάρκου, Ἰωάννη Εὐγενικό.
ΙΕΡΟΜ. ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ Π. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗΣ.
(1944-2020)
Ὡς ἕνα ὁλάνθιστον καί πανευῶδες ἐαρινόν ἄνθος μετατέθηκε ἀπό τήν παροῦσα ἐφήμερη ζωή μας γιά νά μεταφυτευθῆ αἰωνίως στόν Κῆπο τῶν αἰωνίων χαρίτων καί στῆς Ἐδέμ τά ἀθάνατα παλάτια ὁ πολυαγαπητός μας Πνευματικός, ὁ ἱερομόναχος π. Πανάρετος Γρηγοριάτης.
Δέν εἴχαμε καθόλου συνειδητοποιήσει ὅτι ἀνάμεσα στούς ἐκτάκτως ἀσθενήσαντας ἀπό τόν κορονοϊό δεκάδες μοναχούς τοῦ Κοινοβίου μας, κατά τά μέσα Δεκεμβρίου τοῦ 2020, ἕνας ἀπ᾿ αὐτούς καί μάλιστα ὁ μεγαλύτερος τόσο στήν ἡλικία, ὅσο καί στήν ἀρετή, ὁ π., Πανάρετος, θά μᾶς ἐγκατέλειπε καί θά ἀντήλασσε τά ἐπίγεια μέ τά οὐράνια. Τά ἴδια συμπτώματα εἶχε περίπου μέ τούς ἄλλους ἀδελφούς. Ἴσως ἡ γνωστή σέ ὅλους μας σωματική του ἀνέκαθεν εὐπάθεια, χειροτέρευσε τήν κατάστασίν του. Γι᾿ αὐτό καί ἀπεφασίσθη ἡ μεταφορά ὀκτώ Ἀδελφῶν μας, ὡς τῶν πλέον σοβαρῶς ἀσθενούντων, ἐσπευσμένως στήν Θεσσαλονίκη. Ἕνας ἀπό τούς νεωτέρους ἀδελφούς μας ὁ π. Λάζαρος τόν συνώδευσε καθ᾿ ὅλην τήν προετοιμασίαν του γιά τήν ἔξοδόν του.
«Μή πεποίθατε επ’ άρχοντας, επί υιούς ανθρώπων, οις ούκ έστι σωτηρία» (Ψαλμ. 145,3). Μή στηρίζετε τις ελπίδες σας σε ανθρώπους ατελείς, αμαρτωλούς, γεμάτους ελαττώματα. Ελπίζετε μονάχα στον Κύριο. Θά εκλέξει η ανθρωπότης, Ιησούν τόν Ναζαραίον; Άν τον εκλέξουμε, χαρά και ευτυχία. Δεν τον εκλέγουμε; «ΑΞΙΑ ΩΝ ΕΠΡΑΞΑΜΕΝ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ» (ΛΟΥΚ. 23,41). Και η μεγαλύτερή μας τιμωρία θα είνε ο αντίχριστος, ο οποίος έρχεται
Πολλοί είνε οι αντίχριστοι. Αλλά ο καθαυτό αντίχριστος δέν ήρθε ακόμα. ΄Οπου να’ νε εμφανίζεται. Αυτή είναι η γνώμη μου. Όλα αυτά τα προμηνύματα (διαφθορά, αναρχία, εκφυλισμός) δέν είνε καλά…
Ἡ
ἀναβολὴ εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας. Συχνὰ
λέμε «αὔριο», «τὴν ἄλλη ἑβδομάδα» ἢ «ὅταν νιώσω ἕτοιμος», ὅμως ἡ ψυχὴ
δὲν περιμένει τὸ ἡμερολόγιο· περιμένει τὴν ἀνάσα της.
Η προσευχή, ως προς την ποιότητά της, είναι κοινωνία και ένωση του ανθρώπου με τον Θεό, και ως προς την ενέργειά της, σύσταση του κόσμου, συμφιλίωση με τον Θεό, μητέρα – αλλά και θυγατέρα – των δακρύων, συγχώρηση των αμαρτημάτων, γέφυρα (για την υπέρβαση) των πειρασμών, τείχος που μας χωρίζει από τις θλίψεις, συντριβή των πολέμων, έργο των αγγέλων, τροφή όλων των ασωμάτων, η μελλοντική ευφροσύνη, εργασία που δεν έχει τέλος, πηγή των αρετών, πρόξενος των χαρισμάτων, αόρατη προκοπή, τροφή της ψυχής, φωτισμός του νου, τσεκούρι της απόγνωσης, απόδειξη της ελπίδας, διάλυση της λύπης, πλούτος των μοναχών, θησαυρός των ησυχαστών, μείωση του θυμού, καθρέφτης της πνευματικής προκοπής, φανέρωση των πνευματικών μέτρων, δήλωση της πνευματικής κατάστασης, αποκάλυψη των μελλοντικών πραγμάτων, ένδειξη πνευματικής δόξας. Η προσευχή, γι’ αυτόν που προσεύχεται πραγματικά, είναι δικαστήριο και κριτήριο και βήμα του Κυρίου πριν από το μελλοντικό βήμα.
Ο μακαριστός γέροντάς μου Ιάκωβος Τσαλίκης – διηγείται η κυρία Μαρία Φούκα-Ρουμπάνη – αν και ήταν Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυΐδ, ήταν όμως τόσο απλός! Είχε μία πολύ μεγάλη καρδιά που το ένα κομμάτι ήταν δοσμένο εθελούσια στον Θεό και το άλλο δοσμένο στον άνθρωπο. Είχε μεγάλη αγάπη για όλο τον κόσμο, ώστε συμπονούσε όλους και ιδιαίτερα τους πονεμένους.
