Πανήγυρις μετοχίου Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου στην Αγιοτόκο Θεσσαλονίκη

Ortodokse Kirke - Norwegian Flowers of Orthodoxy 1

norwegianflowersoforthodoxy1.blogspot.com

“Γιατί τρελλάθηκε ὁ Νίτσε;”

Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη

  Ὑπάρχουν στοχαστὲς ποὺ ἡ εὐφυΐα τους φωτίζει τὴν πραγματικότητα καὶ βοηθᾶ τὸν ἄνθρωπο νὰ κατανοήσει τὸν ἑαυτό του καὶ τὸν κόσμο. Καὶ ὑπάρχουν στοχαστὲς ποὺ ἡ εὐφυΐα τους λειτουργεῖ ὡς πυρκαγιὰ ποὺ καίει τὰ πάντα, συμπεριλαμβανομένων τῶν θεμελίων πάνω στὰ ὁποῖα ἡ ἴδια στέκεται. Ὁ Φρίντριχ Νίτσε ἀνήκει στὴ δεύτερη κατηγορία. Ἡ διανοητική του δύναμη τὸν ὁδήγησε σὲ μία φιλοσοφία ποὺ κυριαρχεῖται ἀπὸ μεγαλομανία, ἡ ὁποία ὁδήγησε σὲ θεμελιώδη ἐννοιολογικὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα μὲ τὴν σειρὰ αὔξαναν συνεχῶς τὸν ἐγωισμὸ τοῦ φλοσόφου, ὥσπου τὸν ὁδήγησαν στὴν τρέλλα.

«Πωλείται η Ελλάς»: Οργή για την ισραηλινή διαφήμιση στο «Βενιζέλος»

«Μη φεύγεις για την πατρίδα σου χωρίς ν’ αποκτήσεις το σπίτι σου στην Ελλάδα». Ισραηλινή διαφήμηση στο Ελ. Βενιζέλος

Γιγαντιαία πινακίδα στα εβραϊκά προτρέπει τους επισκέπτες να αγοράσουν ακίνητα από 90.000€, προκαλώντας το αίσθημα των Ελλήνων που πλήττονται από τη στεγαστική κρίση.

Μια «ανοιχτή πληγή» στην πύλη εισόδου της χώρας αποτελεί η γιγαντιαία διαφημιστική πινακίδα της Palmo Group στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Γραμμένη εξ ολοκλήρου στα εβραϊκά, η διαφήμιση προτρέπει τους Ισραηλινούς επισκέπτες να μην εγκαταλείψουν την Ελλάδα χωρίς να αποκτήσουν το δικό τους ακίνητο, με τιμές που ξεκινούν από τις 90.000 ευρώ.

ΟΙ ΠΕΡΙ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΚΟΔΟΞΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΚΟΤΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ «ΣΚΟΠΙΑ»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 15^η Απριλίου 2026

 

ΟΙ ΠΕΡΙ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΚΟΔΟΞΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΚΟΤΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ «ΣΚΟΠΙΑ»

 

       Αγαπητοί μας αναγνώστες ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!  

       Αξιωθήκαμε για μια ακόμη φορά να εορτάσουμε την λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου και Λυτρωτή μας Χριστού. Να βιώσουμε τον αστείρευτο πλούτο των θείων ευλογιών, που απορρέουν από το υπέρτατο αυτό γεγονός. Να αντλήσουμε ελπίδα και αισιοδοξία και να αποβάλλουμε κάθε αίσθημα απαισιοδοξίας, λύπης και απελπισίας, «ότι Χριστός Ανέστη και Άδης εσκυλεύθη». Να συνειδητοποιήσουμε την υπέρτατη ευεργεσία του Θεού, ότι χάρις στην Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, νικήθηκε κατά κράτος ο «απ’ αρχής ανθρωποκτόνος» διάβολος (Ιωάν.8,44) και καταργήθηκε ο θάνατος,  «ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος» (Α΄Κορ.15,26).

Ὅλα τά ἀγαθά...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

Απαγόρευση social media: Λογοκρισία και μαζικό φακέλωμα – Η κυβέρνηση γίνεται ψηφιακός «χωροφύλακας» με επαλήθευση ηλικίας για όλους

 Η απαγόρευση των social media στα παιδιά κάτω των 15 είναι μόνο η βιτρίνα - Ξεκάθαρος στόχος η καθολική ψηφιακή επιτήρηση όλων των πολιτών

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Από την πρώτη στιγμή προειδοποιούσαμε γι’ αυτό και δυστυχώς επαληθευθήκαμε: H απαγόρευση πρόσβασης στα social media για παιδιά κάτω των 15 ετών λειτουργεί ως εύσχημη βιτρίνα για την ψηφιακή παγίδευση όλων των πολιτών και την απόλυτη φίμωση του ελεύθερου λόγου.

«Αλίμονο στους νέους»: Μία (ακόμη) διαχρονική επίθεση κατά του Χριστού μέσω του παλιού ελληνικού κινηματογράφου

Μαθήματα εφαρμοσμένης προπαγάνδας / Μάθημα 61ο

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΥΠΟΘΕΣΗ

Από παιδί θυμάμαι το Μεγάλο Σάββατο πριν από την Ανάσταση να παίζεται στην τηλεόραση η ελληνική ταινία «Αλίμονο στους νέους». Τι περίεργο πράγμα! Είμαστε στο 2026 και η ίδια ταινία, ηλικίας 65 ετών, εξακολουθεί να προβάλλεται σε διάφορα κανάλια, και μάλιστα όχι μόνο το Μεγάλο Σάββατο, αλλά και την Κυριακή του Πάσχα.

Τεκμηρια της Ἀναστασεως

«Αναστήτω ὁ Θεός καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ»

«….Ἡ Ἐκκλησία ἔχει εχθρούς. Τους ειδοποιούμε και τους λέγουμε, οποιοδήποτε όνομα και θέση κι αν έχουν δεν τους  φοβούμεθα… Ειμεθα επι τοῦ βράχου, είμεθα επι της Πέτρας, μαχόμεθα, αγωνιζομεθα καὶ δεν παραδίδουμε τα όπλα. Ἐχθροί εἰς μάτην κοπιᾶτε. Ὁποιος πάει κόντρα με το ΧΡΙΣΤΟ θα γίνη στάχτυ, «Σκληρό σοι προς κέντρα λακτίζειν». Ποῦ εἶναι ὁ Ηρώδης, πού εἶναι ὁ Πιλάτος, ποῦ εἶναι ὁ Βολτέρος, ποῦ εἶναι οι άθεοι; Τούς εἰδοποιοῦμε καὶ λέγουμε ὅτι δὲν τους φοβούμεθα. Μαχόμεθα, ἀγωνιζώμεθα μαζί μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό τόν ἀναστάντα ἐκ τάφου και είμεθα βέβαιοι για την νίκη… Τους εἰδοποιοῦμε να μετανοήσουν και να ψάλουμε όλοι μαζί το: «Αναστήτω ὁ Θεός & διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ»

Η εντονότατη παρουσία του οσίου Γεωργίου στο μοναστήρι του

 Μαρτυρία και διδαχή

15 Απριλίου 2026

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†)

Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

 Μία κυρία από τις Σέρρες, αρκετούς μήνες μετά την αγιοκατάταξη του οσίου Γεωργίου, πήγε με τον σύζυγό της και μία φίλη της στο μοναστήρι για προσκύνημα. Προσκύνησαν τον τάφο, τη λάρνακα και την τιμία κάρα του. Ο σύζυγος όμως απουσίαζε την ώρα που ήλθε η κάρα στο ναό και όταν στην επιστροφή, κατά τη συζήτηση το πληροφορήθηκε, λυπήθηκε. Συμφώνησαν να πάνε σύντομα να προσκυνήσει και ο σύζυγος την αγία κάρα.

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καταρρίπτει τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐχθρῶν της Ἀνάστασης

 

Ἕνα πρωινό συζητᾶ ὁ γέροντας μέ δύο-τρεῖς ἐπισκέπτες στό σπίτι του. Ὁ ἕνας εἶναι ἰδεολόγος κομμουνιστής...

 Ὅλο τό οἰκοδόμημα τοῦ Χριστιανισμοῦ στηρίζεται στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτό δέν τό λέω ἐγώ. Τό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαῖα ἤ πίστις ἠμῶν» (Α' Κορ. ιε' 17). "Ἄν ὁ Χριστός δέν ἀνέστη, τότε ὅλα καταρρέουν. Ὁ Χριστός ὅμως ἀνέστη, πράγμα τό ὁποῖο σημαίνει ὅτι εἶναι Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, ἄρα Θεός.

- Ἐσεῖς τά εἴδατε ὅλα αὐτά; Πῶς τά πιστεύετε;

- Ὄχι, ἐγώ δέν τά εἶδα. Τά εἶδαν ὅμως ἄλλοι, οἱ Ἀπόστολοι. Αὐτοί στή συνέχεια τά γνωστοποίησαν καί μάλιστα προσυπέγραψαν τή μαρτυρία τους μέ τό αἷμα τους. Κι ὅπως ὅλοι δέχονται, ἡ μαρτυρία τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ὑψίστη μαρτυρία.

Μέ βάση ἕναν πολύ ὡραῖο συλλογισμό τοῦ Πασκάλ λέμε ὅτι μέ τούς Ἀποστόλους συνέβη ἕνα ἀπό τά τρία: Ἤ ἀπατήθηκαν... 

Orthodokse Kerk - Dutch Flowers of Orthodoxy 1

dutchflowersoforthodoxy1.blogspot.com

Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει νὰ μάθει γιὰ τὴν Ἀνάσταση, νὰ μπεῖ στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ πάθει τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ

π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, Ράδιο Παράγκα Πάσχα τοῦ 1993  

Ὅταν κάποιος ἄνθρωπος ἔχει καλὴ θέληση καὶ θέλει νὰ μάθει γιὰ τὴν Ἀνάσταση ἀλλὰ εἶναι δύσκολο νὰ τὴν πιστέψει καὶ θέλει ἀποδείξεις γιὰ νὰ πιστέψει, τότε τί πρέπει νὰ κάνει γιὰ νὰ μάθει τὰ πάντα;
Κοιτᾶξτε, τὸ εἴπαμε κάπου στὴν ἐκπομπή μας καὶ τὸ εἶπε ἐκεῖνο τὸ κείμενο τὸ πανέμορφο τοῦ πατρὸς Βασιλείου Γοντικάκη. Ἐδῶ δὲν εἶναι ἁπλῶς νὰ πιστέψεις μέσα ἀπὸ τὸ μυαλό σου, εἶναι νὰ πάθεις γι’ αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ μπαίνοντας στὴν Ἐκκλησία, παθαίνεις. Καὶ ὁ Χριστὸς παίρνει πάνω Του, ὅλα σου τὰ πάθη. Παθαίνεις πρῶτα καὶ μετὰ γνωρίζεις τὴν Ἀνάσταση. Μὴν προσπαθοῦμε νὰ ἀναμετρηθοῦμε μὲ τὴν Ἀνάσταση λογικά. Θὰ μπορούσαμε νὰ φέρουμε δεκάδες ἐπιχειρήματα.

Μόνον ἡ μετάνοια...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

Τι σημαίνει Διακαινήσιμος Εβδομάδα

(+)  π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

    H λέξις «Διακαινήσιμος» γιά έναν άπιστο και άθεο δεν σημαίνει τίποτα και ε­ἴτε ακούει τη λέξι ε­ἴτε δεν την ακούει εἰς την αυτήν κατάστασιν ευρίσκεται, γιά μας που πιστεύουμε, παρ’ όλη την αμαρτωλότητά μας, η λέξις «Διακαινήσιμος» είναι πολυσήμαντος.

ΕΙΡΗΝΗ ΥΜΙΝ»: Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΓΙΖΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ.

Η εμφάνιση του Αναστάντος Χριστού στους Αποστόλους.«Ειρήνη Υμίν».
Πρόναος του καθολικού της Ι.Μ.Βατοπεδίου(1312)

 Την πρώτη Κυριακή, την Κυριακή της Ανάστασης του Ιησού Χριστού, έχουμε την ομολογία των δέκα μαθητών που έλαβε χώρα στο υπερώο. Ο Ιησούς Χριστός εμφανίσθηκε, κεκλεισμένων των θυρών, λέγοντάς τους «εἰρήνη ὑμῖν». Το «εἰρήνη ὑμῖν» είναι φρούτο του Παραδείσου, είναι η Χάρη του Παναγίου Πνεύματος που μεταδίδει θεϊκή ενέργεια, είναι η ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ. Γι’ αυτό οι μαθητές, αφού τους σκέπασε η ειρήνη του Αγίου Πνεύματος, «ἐχάρησαν ἰδόντες τὸν Κύριον».

Το «κράτος-πατερούλης»

Το να αναλαμβάνει το κράτος τις ευθύνες των γονέων και να επιβάλλει εκείνο πως θα μεγαλώνουν και τι θα κάνουν, δεν είναι μέτρο κοινωνικής πρόνοιας. Αποτελεί, αντίθετα, ένα μνημείο κρατικού πατερναλισμού, μια ενέργεια που παραπέμπει σε καθεστώτα αγιατολάχ, μια θεσμική προσβολή προς τον θεσμό της οικογένειας και μια ξεκάθαρη διολίσθηση προς λογικές ολοκληρωτισμού, οι οποίες δεν έχουν καμία θέση σε μια σύγχρονη δυτική δημοκρατία.

Το αφήγημα της κυβέρνησης για την απαγόρευση πρόσβασης των παιδιών στα κοινωνικά δίκτυα είναι απλό, εύπεπτο και γι' αυτό εξαιρετικά επικίνδυνο:

H πορεία προς Εμμαούς δεν είναι μια ιστορία του παρελθόντος αλλά ο δικός μας δρόμος.

Τρίτη του Πάσχα και η αναφορά του Ευαγγελίου στην λεγομένη ''Πορεία προς Εμμαούς''....
Δύο μαθητές φεύγουν από την Ιερουσαλήμ,φεύγουν από τον τόπο της ελπίδας τους
γιατί δεν άντεχαν την διάψευση των προσδοκιών τους με τον θάνατο του Διδασκάλου τους...
Κατευθύνονται προς την Εμμαούς, δεν είναι πορεία θριάμβου αλλά απογοήτευσης.
Δεν φεύγουν απλώς από έναν τόπο αλλά φεύγουν από μια σχέση...
Και ενώ φεύγουν, ενώ η καρδιά τους βαραίνει και ο νους τους είναι γεμάτος σύγχυση ο Χριστός τους πλησιάζει και αρχίζει να περπατά μαζί τους,
δίχως όμως να Τον αναγνωρίζουν....

Become New Evidence!

Ὑπακοὴν εἰς τὸν Ἀναστάντα ἤ εἰς τοὺς νεκρούς;

Τοῦ Πρεσβυτέρου π. Γερασίμου Βουρνᾶ

«Τί εἶναι ἡ ἁγία ὑπακοή;»

  Δυστυχῶς, τήν ἔννοια καί τήν σημασία τῆς ὑπακοῆς δυσκολευόμαστε πολύ νά τήν καταλάβουμε. Δυσκολεύονται ἀκόμη καί ἄνθρωποι πού ἔχουν χρόνια στήν Ἐκκλησία καί στήν μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.

  Ἡ λέξη ὑπακοή χρησιμοποιεῖται τόσο ἀδιάκριτα ἀπό τούς θρησκευόμενους σήμερα πού ἔχει εὐτελιστεῖ. Αὐτοῦ τοῦ τύπου οἱ θρησκευόμενοι διακηρύσσουν παντοῦ ὅτι θά πρέπει νά κάνουμε ὑπακοή σέ ὁποιονδήποτε πολιτειακό ἤ ἐκκλησιαστικό παράγοντα μέ κάποια διοικητική θέση, ἀνεξαρτήτως τοῦ τί μᾶς προτρέπει νά κάνουμε. Ὅταν δέ διερωτώμεθα «γιατί πρέπει νά κάνω ὑπακοή;», δέν λαμβάνουμε κάποια ἱκανοποιητική ἀπάντηση. Τό μόνο πού ἀξίζει νά σχολιάσουμε εἶναι αὐτό πού κάποιες φορές ἀναφέρουν, ὅτι δηλαδή καί οἱ Πατέρες μας σέβονταν τίς ἐκκλησιαστικές καί πολιτειακές ἀρχές. Μάλιστα, χρησιμοποιοῦν τό παράδειγμα τοῦ Πατρός καί Διδασκάλου μας π. Βασιλείου Βολουδάκη, πού τόν ζήσαμε ἀπό κοντά, εἴδαμε τό τί ἔπραττε, καθώς καί ἀκούσαμε τό τί δίδασκε ἐπ’ αὐτοῦ.

Να χαρείς μαζί με την Θεοτόκο την Ανάσταση του Χριστού !

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

Συλλογίσου αγαπητέ, ότι έχουμε χρέος να συγχαρούμε με την Παναγία Παρθένο, που όταν είδε τον Υιό και Θεό της ότι αναστήθηκε, γέμισε αμέσως από τόση μεγάλη χαρά όσο μεγάλη ήταν και η θλίψη που δοκίμασε στα Πάθη του.

Οι πόνοι και οι θλίψεις της μετριούνται με τη γνώση που είχε για την άπειρη αξιότητα του ενσαρκωμένου Λόγου, και από την αγάπη της σ’ αυτόν, όχι μόνο σαν Θεό, και σαν γέννημα των σπλάγχνων της, αλλά σαν μονογενή Υιό της και επειδή αυτή μόνη ήταν μητέρα του χωρίς πατέρα. Όλα αυτά δεν άφηναν την αγάπη της να μοιρασθεί σε άλλα πράγματα, αλλά την πολλαπλασίαζαν μόνο στο γλυκό της Υιό.

Giáo hội Chính thống giáo - Vietnamese Flowers of Orthodoxy 1

vietnameseflowersoforthodoxy1.blogspot.com

 

«... πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν"...»

"κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν" (Ιώ.12,32)
Με είλκυσε το "ἑλκύσω". Ο Χριστός ελκύει, μαγνητίζει. Τα "ελκύω, έλκω, έλξις" είναι λέξεις που στις ανθρώπινες σχέσεις καταδεικνύουν τον έρωτα.
Τα ερωτευμένα πρόσωπα ανεξήγητα και μυστηριωδώς εξέρχονται εαυτού, ηθελημένα ξεπερνούν τα δικά τους όρια, δεν παραβιάζουν τα έτερα, κινούνται έτερος προς έτερον, συναντώνται ενώπιος ενωπίω, επι-κοινωνούν και χαίρουν πάντοτε!
Ο Χριστός κατήλθε, ίνα υψωθή (θυσιαστεί δια του Σταυρού) και ελκύσει ημάς. Μια πρόταση μόνο θέτει όλο το Μυστήριο της ζηλωτικής κίνησης του Χριστού.
Ένας μανιακά ερωτευμένος κατέρχεται για να μας περάσει σ' ένα ανακαινισμένο -ερωτικό- είναι. Το φως!
Μένει μόνο να παραδώσουμε ελεύθερα το χέρι .

Ο άγιος νεομάρτυρας Δημήτριος ο Πελοποννήσιος

 Αγιολόγιο - Εορτολόγιο

14 Απριλίου 2026

Από τον Συναξαριστή

'Αγιοι

Ο άγιος Δημήτριος καταγόταν από το χωριό Λιγούδιστα της Αρκαδίας στην Πελοπόννησο. Η μητέρα του πέθανε όταν ο Δημήτριος ήταν ακόμη βρέφος, οπότε ο πατέρας του Ηλίας ξαναπαντρεύτηκε. Εξαιτίας της απονιάς της μητριάς του, ο Δημήτριος εγκατέλειψε την οικογενειακή στέγη και εργάστηκε με μια ομάδα πλανόδιων μαστόρων. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Τρίπολη, έγινε κάλφας ενός Τούρκου κουρέα.

Τυπολάτρες ή Ορθόδοξοι;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί Χριστός Ανέστη

Τα τελευταία χρόνια διαβάζουμε από ιστοσελίδες ανά τον κόσμο, ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται προς την Ορθοδοξία.

Τόσο στην Ευρώπη όσο κυρίως στην Αμερική και στην βόρεια και στην νότια, χριστιανοί άλλων δογμάτων, επιστρέφουν στις πατρογονικές ρίζες αναζητώντας την αρχική πίστη.

Μέσα σε λίγα οστά τελειώνουν όλα.

Κοιτάς αυτή την εικόνα και δεν χρειάζεται να σου πει κανείς πολλά. Κάποτε υπήρχε ζωή, πρόσωπο, λόγος, σχέσεις, χαρές, αγωνίες. Τώρα… σιωπή. Λίγα κόκαλα, μια υπενθύμιση.

Και εκεί, μέσα σε αυτή τη σιωπή, η Εκκλησία μιλά για κάτι που δεν φαίνεται. Για την κάθοδο του Χριστού στον Άδη. Όχι σαν μια ιδέα, αλλά σαν γεγονός. Κατέβηκε εκεί που τελειώνουν όλα για τον άνθρωπο. Εκεί που δεν υπάρχει επιστροφή, ούτε φωνή, ούτε μετάνοια, ούτε ελπίδα με τα ανθρώπινα μέτρα.

Άν αντέχεται η απώλεια και το πένθος είναι γιατί υπάρχει η Ανάσταση.

«Οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ’ ἠγέρθη»

Αν αντέχεται η απώλεια και το πένθος είναι γιατί υπάρχει η Ανάσταση.
Η προσδοκία της συνάντησης των ψυχών που συνδέθηκαν στα επίγεια, σε έναν άλλο κόσμο, με μια άλλη μορφή ύπαρξης.

Η Ανάσταση είναι η προοπτική της συνέχειας κάθε στιγμή της ζωής που το μαύρο και η απόγνωση μοιάζει να κερδίζουν το παιχνίδι.

«Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν»

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

  Πιστεύουμε καὶ στὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν. Γιατὶ θὰ ὑπάρχει, πράγματι θὰ ὑπάρχει ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν. Καὶ λέγοντας ἀνάσταση ἐννοοῦμε ἀνάσταση σωμάτων. Γιατὶ ἀνάσταση εἶναι δεύτερη σύσταση τοῦ ἀνθρώπου τῆς πτώσεως· ἄλλωστε οἱ ψυχές, ὡς ἀθάνατες, πῶς θὰ ἀναστηθοῦν; Γιατί, ἂν ὁρίζουν τὸν θάνατο σὰν χωρισμὸ τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα, ὁπωσδήποτε ἡ ἀνάσταση εἶναι ἡ νέα συνάφεια ψυχῆς καὶ σώματος καὶ δεύτερη σύσταση τοῦ ζώου ποὺ διαλύθηκε καὶ ἔπεσε· τὸ ἴδιο λοιπὸν τὸ σῶμα ποὺ φθείρεται καὶ διαλύεται, τὸ ἴδιο θὰ ἀναστηθεῖ ἄφθαρτο· γιατὶ δὲν ἀδυνατεῖ αὐτὸς ποὺ ἀρχικὰ ἀπὸ τὸ χῶμα τῆς γῆς τὸ συγκρότησε ξανὰ νὰ τὸ ἀναστήσει, μετὰ τὴ διάλυση καὶ τὴν ἐπιστροφή του στὴ γῆ, ἀπὸ τὴν ὁποία εἶχε ληφθεῖ, κατὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ δημιουργοῦ.

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Κομοτηνή

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗΣ (+1915-2002)

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»  

Ὑπό Μον. Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

            Ὁ Γέροντας Ἀντώνιος, κατά κόσμον Κωνσταντῖνος Νικολάου, καταγόταν ἀπό τόν Πύργο τῆς Ἠλείας. Γεννήθηκε τό 1915 ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἐπειδή, εἶχα συνάψει μαζί του στενές ἀδελφικές σχέσεις, συχνά τόν ρωτοῦσα γιά τήν ζωή του καί τήν οἰκογένειά του. Ὁ ἴδιος λοιπόν μοῦ ἔλεγε τά  ἑξῆς: "Οἱ γονεῖς μου, ὀνόματι Νικόλαος καί Ἀθηνᾶ, ἦταν εὐσεβεῖς ἀπό τήν παιδική τους ἡλικία. Ὁ πατέρας μου ἐγνώριζε λίγα γράμματα, ἐνῶ ἡ μητέρα μου καθόλου, ἀφοῦ μετά δυσκολίας κατάφερε νά μάθη στά γεράματά της τό "Πάτερ ἡμῶν...". Μόνο ἕνα πρᾶγμα ἐγνώριζαν: Νά θρησκεύουν, ὅπως τούς ἐφώτιζε ὁ Πανάγαθος Θεός.

Πάσχα στην Τραπεζούντα το 1913: Από την ακμή του Ποντιακού Ελληνισμού στον Γολγοθά του ξεριζωμού το 1923

Μια συγκλονιστική καταγραφή του Γεώργιου Θ. Κανδηλάπτη στο βιβλίο «Ποντιακά ιστορικά ανάλεκτα» που εκδόθηκε το 1925, στην Αλεξανδρούπολη

Ήταν 14 Απριλίου 1913. Η Τραπεζούντα έσφυζε από ζωή και οι Έλληνες στην πόλη γιόρταζαν με κάθε μεγαλοπρέπεια το Πάσχα. Παντού ακουγόταν η ελληνική λαλιά, παντού πρόβαλλαν ελληνικά σύμβολα, παντού ηχούσαν ελληνικά τραγούδια και μελωδίες.

Δέκα χρόνια μετά, στις 26 Μαρτίου 1923, το Πάσχα δεν ήταν το ίδιο. Τίποτα δεν ήταν το ίδιο. Η εικονα είχε ανατραπεί βίαια.

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Αγία Μαρίνα Μαρίτσης Σαντομέρι Αχαΐας

Απαγόρευση σοσιαλ για παιδιά κάτω των 15 ετών;

 trelogiannis

ΠΑΣΧΑΛΙΟ ΜΗΝΥΜΑ - της Συντονιστικής Επιτροπής της Πανελλήνιας Κίνησης κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού «ΕΞΟΔΟΣ»

Αγαπητοί φίλοι και συνοδοιπόροι της ΕΞΟΔΟΣ, αγαπητοί αναγνώστες και ακόλουθοι του Eksodos.gr,

Το Άγιο Πάσχα δεν είναι απλώς μια εορτή. Είναι το μεγάλο πέρασμα: από τον θάνατο στη ζωή, από το σκοτάδι στο φως, από τη φθορά στην αφθαρσία. Είναι η νίκη του Αναστάντος Κυρίου, του Ιησού Χριστού, επί του θανάτου, που ανοίγει τον δρόμο της προσωπικής σωτηρίας και της αναστάσεως κάθε ανθρώπου που πιστεύει στον Τριαδικό Θεό.

Οι θεολογικές βάσεις του θεολογικού διαλόγου

Ιερόθεος, Μητροπολίτης Ναυπάκτου

ὁ θεολογικός διάλογος πού πρέπει νά γίνεται, πρέπει νά στηρίζεται στήν ὀρθόδοξη πατερική παράδοση καί στίς Συνοδικές ἀποφάσεις.

Τό θέμα στό ὁποῖο καλοῦμαι νά ἀπαντήσω εἶναι θέμα διδακτο­ρικῆς διατριβῆς καί διερωτῶμαι πῶς θά μπορέσω νά ἀπαντήσω μέ σεβασμό στούς ἐκκλησιαστικούς θε­σμούς, εἰλικρίνεια καί ἀκρίβεια σέ ἕνα περιορισμένο κείμενο. Θά προσπαθήσω νά τονίσω τά πιό οὐ­σιαστικά, ἔστω καί μέ τηλεγραφικό τρόπο, χωρίς νά ὀλοκληρώνεται τό θέμα.

1. Κάθε διάλογος, πού εἶναι κατ’ ἀρχήν εὐπρόσδεκτος, γίνεται μέ τίς ἀρχές τῆς «θεμελιολογίας» καί τῆς «τελο­λο­γίας», δηλαδή νά στηρίζεται σέ προσδιορισμένες βάσεις καί νά ἀποβλέπει σέ ἕνα συγκεκριμένο σκοπό.

Γιατί σχηματίζουμε Σταυρό στο ανώφλι της πόρτας με τη λαμπάδα της Ανάστασης;

Είναι ένα πατροπαράδοτο έθιμο γεμάτο πίστη και συμβολισμό!Μια πράξη ευλάβειας και προστασίας!
Κάθε Μεγάλο Σάββατο βράδυ,
οι πιστοί γεμίζουν τους Ναούς για να ακούσουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού.
Το «Δεύτε λάβετε φως» αντηχεί στον ναό και το Άγιο Φως περνά από κερί σε κερί, η φλόγα της λαμπάδας γίνεται σύμβολο της νίκης της ζωής απέναντι στον θάνατο.
Όταν οι πιστοί επιστρέφουν στο σπίτι μετά την αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, δεν ξεχνούν να Σταυρώσουν με τη λαμπάδα το ανώφλι της εξώπορτας.
Γιατί όμως το κάνουν αυτό;

Φαινόμενο που έχει λάβει δυστυχώς μεγάλη έκταση, ως νόσος λοιμική.

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός-12.4.2026

Ἐρώτημα γιά νά προβληματισθοῦμε:

Καλοί μου ἀδελφοί, γιατί σέ πολλούς ἱερούς ναούς κατά τήν Πασχαλιάτικη Παννυχίδα γίνεται ἕνας ἀγῶνας δρόμου ταχυτήτων (ψαλίδισμα ἀκολουθίας, γρήγορες κινήσεις, ἀσθμαίνοντες ἱερεῖς καί ἱεροψάλτες);

Θά συμμετεῖχαν ἄραγε σέ μία τέτοια κουτσουρεμένη Πασχαλιάτικη Παννυχίδα ἕνας παπα-Πλανᾶς, ἕνας Ἰάκωβος Τσαλίκης, ἕνας παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, ἕνας Ἐπίσκοπος Σιατίστης Ἀντώνιος, ἕνας παπα-Γιάννης Καλαΐδης;

“Ὅταν ἔχης κάποια μεγάλη δυσκολία στή ζωή, γονάτισε καί ζήτησε μέ πίστι τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ”

Διηγεῖται ὁ Μητροπολίτης πρώην Πειραιῶς Καλλίνικος: «“Ὅταν ἤμουν παιδί”, μοῦ εἶπε ἕνας ἄνθρωπος, “στό χωριό μου, πάνω στήν Ἤπειρο, πέρασε μιά μέρα ἕνας ἱεροκήρυκας. Ἀνέβηκε σ᾽ ἕνα πεζούλι σάν βράδιασε, στήν πλατεία τοῦ χωριοῦ. Μαζεύτηκαν γύρω του οἱ χωριάτες καί αὐτός κήρυξε. Ἐγώ πήγαινα τότε στό γυμνάσιο καί μαζί μέ ἄλλους φίλους μου, συνομηλίκους μου, σταθήκαμε ἀπό περιέργεια στήν ἄκρη τῆς πλατείας καί μέσα μας, σιωπηλά, μᾶλλον τόν περιπαίζαμε. Ὅμως, δύο λόγια τοῦ ἱεροκήρυκα ἄθελά μου, ἐνῶ γελούσαμε ἐμεῖς τά παιδιά, καρφώθηκαν μέσα μου:

동방 정교회 Eastern Orthodox Church - Korean Flowers of Orthodoxy 1

koreanflowersoforthodoxy1.blogspot.com

Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

(Ο λόγος του Θεού πάντα επίκαιρος)

• Εκφωνήθηκε από το Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αυγουστίνο Καντιώτη (στρατιωτικός ιερεύς τότε), στο Ραδιοφωνικό σταθμό Λαρίσης (Ρ.Σ.Λ.) το Πάσχα του 1949. Απομαγνητοφωνήθη και εδημοσιεύθη στο βιβλίου «ΕΚ ΤΟΥ ΑΝΕΣΠΕΡΟΥ ΦΩΤΟΣ», έκδοση 1950, σελ. 200-202

«Ἀναστήτω ὁ Θεός καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ
ἐχθροὶ αὐτου, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσῶπου αυ-
τοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν». (Ψαλ. 67,2)

Ὅ,τι, ἀγαπητοί μας ἀναγνῶσται, ὅ,τι εἶχον νὰ κάμουν ἐναντίον τοῦ Ἰησοῦ οἱ ἐχθροί του, τὸ ἔπραξαν. Τὸ ἐπιτελικὸν σχέδιον τῆς ἐξοντώσεως ἐξετελέσθη μέχρι τελευταίας λεπτομερείας. Ὁ Ἰησοῦς, τοῦ ὁποίου ἡ φωνὴ κάποτε ὑψώθη ὡς φραγγέλιον καὶ ἔσεισε τὰς καρδιας τῶν μεγάλων ἐνόχων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Ἔθνους, τώρα ἐν μέσῳ ληστῶν, ἀδύνατος, «ὡς μὴ ἔχων εἶδος οὐδὲ δόξαν» περιφρονημένος, ἐγκαταλελειμμένος ὑπὸ πάντων, παρουσιάζων θέαμα ἱκανὸν νὰ ραγίσῃ καὶ τοὺς βράχους τοῦ Γολγοθᾶ, ἐκπνέει καὶ παραδίδει τὸ πνεῦμα εἰς τὸν Οὐράνιον Πατέρα ὁ Μέγας Μάρτυς. «Τετέλεσται». 

Καρποί της Αναστάσεως

 Μαρτυρία και διδαχή

12 Απριλίου 2026

Πάσχα

Εξαιρετικά και σωτήρια είναι τα έπαθλα της Αναστάσεως. Ο Χριστός νίκησε τον θάνατο, ώστε αυτός πλέον να μην ονομάζεται θάνατος αλλά κοίμηση και ύπνος. Κατάργησε την εξουσία του διαβόλου, που κρατούσε δεμένες στον άδη τις ψυχές των απ’ αιώνος νεκρών. Συνέτριψε τις χάλκινες πύλες του άδου και απελευθέρωσε τους νεκρούς. Ο Χριστός, λοιπόν, απέθανε πραγματικά και κατήλθε «στα κατώτερα μέρη της γης» (Εφ. 4:9, Α’ Πέτρ. 3:19, Ιω. 1:5), όχι ως αιχμάλωτος, αλλά ως νικητής του θανάτου με τον δικό Του θάνατο. Χωρίσθηκε η ψυχή από το Σώμα Του, αλλά με την Θεότητά Του παρέμεινε ενωμένος και με την ψυχή και με το Σώμα Του. Έτρεμαν τα καταχθόνια του άδου, όταν αισθάνθηκαν την θεϊκή Του παρουσία. Ανέσυρε από τα δεσμά του θανάτου το πλάσμα Του, τον πρωτόπλαστο Αδάμ και τους απογόνους Του.

ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝ ΝΕΚΡΩΣΙΝ, ΑΔΟΥ ΤΗΝ ΚΑΘΑΙΡΕΣΙΝ!

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Το άγιο Πάσχα αποτελεί την κορωνίδα του ορθοδόξου εορτολογίου. Είναι, κατά τον ιερό υμνογράφο της αναστάσεως, η «εορτή των εορτών και η πανήγυρις των πανηγύρεων». Η σημασία της μεγάλης εορτής οφείλεται στο ότι εκφράζει το πέρας και τον τελικό θρίαμβο της επιτυχίας του επί γης απολυτρωτικού έργου του Χριστού. Εορτάζεται πανηγυρικότατα η νίκη του Αγαθού κατά του Κακού, η επικράτηση του φωτός στο νοητό σκοτάδι της αμαρτίας και της φθοράς, η κατάργηση του Άδη και πάνω απ’ όλα η αναίρεση του θανάτου, του χειρότερου εχθρού μας!

ΕΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΥΚ ΕΓΕΙΓΕΡΤΑΙ….

 

                      

                ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Η βεβαία πίστη της Εκκλησίας στην λαμπροφόρο ανάσταση του Χριστού αποτελεί αυτή την ίδια την ύπαρξή Της. Το μέγα και ανεπανάληπτο αυτό γεγονός είναι το ακράδαντο θεμέλιο πάνω στο οποίο είναι θεμελιωμένη και εδραιωμένη. Το Θείο πρόσωπο του Αναστάντα Ιδρυτή Της είναι η ακατανίκητη δύναμη, που τη συγκροτεί, τη συντηρεί και την οδηγεί με ασφάλεια στο σωτήριο προορισμό Της. Οι άγιοι Πατέρες αποφάνθηκαν «εν ενί στόματι» πως η ζωή της Εκκλησίας είναι η ακατάπαυτη βίωση του υπερτάτου γεγονότος της Αναστάσεως του Κυρίου. Είναι μια διαρκής συμμετοχή και πρόγευση της Βασιλείας του Θεού, η οποία απορρέει από το ζωοδόχο Τάφο του Χριστού.   

Στην Γραμμή των Αγίων Πατέρων ή των Φιλοενωτικών;

 

Η στάση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού απέναντι στον Παπισμό και η ιστορική συνέχεια της Ορθόδοξης αντιπαπικής παράδοσης

Δρ.Θεολογίας Σέργιος Ντόριτς

Εισαγωγή

Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι γεμάτη από αγώνες για τη διατήρηση της αλήθειας της πίστεως. Σε κάθε εποχή, Άγιοι και Πατέρες αντιστάθηκαν σε διδασκαλίες που θεώρησαν ως αποκλίσεις από την Ορθόδοξη Παράδοση. Ιδιαίτερα μετά το Σχίσμα του 1054, πολλοί Άγιοι στάθηκαν απέναντι στον Παπισμό, θεωρώντας ότι οι δογματικές του θέσεις αποτελούν απόκλιση από την Ορθόδοξη πίστη.

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΣ ΡΩΜΗΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

       Το παλαίφατο και σεβάσμιο Πατριαρχείο της Ρώμης, πριν καταληφτεί από τους αιρετικούς Φράγκους (1009) και αποσχιστεί από την Μία και αδιαίρετη Εκκλησία (1054), έχει να επιδείξει μια πλειάδα αγίων παπών, ομολογητών της Ορθοδόξου Πίστεως. Υπήρξε για αιώνες ο θεματοφύλακας της σώζουσας αλήθειας. Ένας από αυτούς τους αγίους πάπες υπήρξε και ο άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Ρώμης ο θαυματουργός, ο οποίος έδωσε τη ζωή του για την σώζουσα ορθόδοξη πίστη.

      Γεννήθηκε στις αρχές του 7^ου αιώνα, στην πόλη Τόδι Ομβρικής, της κεντρικής Ιταλίας και έζησε στην εποχή που βασίλευε ο αυτοκράτορας Ηράκλειος (610-641), ο οποίος, όπως είναι γνωστό υποστήριζε την αίρεση του Μονοθελητισμού. Έζησε επίσης στα χρόνια του Κώνστα Β΄ (641-668), ο οποίος ακολούθησε την εκκλησιαστική πολιτική των προκατόχων του και μάλιστα έγειρε διωγμό κατά των Ορθοδόξων. Ο Κώνστας μάλιστα, μετά το θάνατο του αιρετικού Πατριάρχη Σεργίου, ευνοούμενο του Ηράκλειου, ανέβασε στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως τον αιρετικό Πατριάρχη Παύλο Β΄ (641-653), θερμό υπέρμαχο του Μονοθελητισμού.

«ΘΑΝΑΤΟΝ ΘΑΝΑΤΩ ΣΥ ΘΑΝΑΤΟΙΣ ΘΕΕ ΜΟΥ» !

(Θεολογικό σχόλιο στην Ανάσταση του Κυρίου)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Η λαμπροφόρος Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποτελεί την κορυφαία εορτολογική εκδήλωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Μόνη Αυτή, σε αντίθεση με την αιρετική ετεροδοξία, βιώνει αδιάκοπα το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού, ως την πιο χαροποιό και ελπιδοφόρα εμπειρία της ανθρώπινης ιστορίας. Ο κάθε ορθόδοξος πιστός δεν εορτάζει απλά την Έγερση του Κυρίου, αλλά ζει το συγκλονιστικό αυτό γεγονός, ως μια προσωπική μεταμόρφωση και ανάσταση!

     Την αγία αυτή ημέρα, την «εορτή των εορτών και την πανήγυρη των πανηγύρεων» κατά τον ιερό υμνογράφο του Πάσχα εορτάζεται η νίκη του Αγαθού κατά του Κακού, η επικράτηση του φωτός στο νοητό σκοτάδι της αμαρτίας και της φθοράς, η κατάργηση του Άδη και πάνω απ’ όλα η αναίρεση του θανάτου, του χειρότερου εχθρού του ανθρωπίνου γένους. «Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος» (Α΄Κορ.15,26) αναφωνεί ενθουσιωδώς ο απόστολος Παύλος!

Πάσχα: «Ἐὰν μὴ ἴδω…» – Ψηλαφώντας την Αναστάσιμη αλήθεια από τον Θωμά ως τις μέρες μας

«Εάν δεν ψηλαφήσω, δεν θα πιστέψω». Ο Χριστός μας προίκισε με πολλά τεκμήρια για την Ανάστασή Του, ακόμα και για τους δύσπιστους

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

«Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω». Εάν δεν δω στα χέρια Του το σημάδι από τα καρφιά, και δεν ακουμπήσω το δάχτυλό μου στο σημάδι από τα καρφιά, και δεν ψηλαφήσω με το χέρι μου το πλευρό Του, δεν θα πιστέψω.

H Aναστασις ριζα και θεμελιο της πιστεως

 ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

H Aναστασις ριζα και θεμελιο της πιστεως

«Ω θείας! ω φίλης! ω γλυκυτάτης σου φωνής!
μεθ’  ημών αψευδώς γαρ επηγγείλω έσεσθαι…»
(κανών του Πάσχα)

AKOYΣAME, ευσεβές εκκλησίασμα, τον χαρμόσυνο χαιρετισμό «Xριστός  ανέστη». Oι δύο αυτές λέξεις είναι το θεμέλιο της αγίας μας Eκκλησίας.
Όλα σήμερα, και η θ. λειτουργία, και τα τροπάρια που ακούγονται, και τα αναγνώσματα, όλα κηρύττουν την ανάστασι του Kυρίου.
Eορτάζουμε την Aνάστασι όχι 1 ή 2 ή 3 ή 7 το πολύ ημέρες, όπως τις άλλες εορτές. Eορτάζουμε την Aνάστασι 40 μέρες, μέχρι της Aναλήψεως. Kαι όχι μόνο 40 μέρες, αλλά και άλλες 52 Kυριακές. H κάθε Kυριακc του έτους είναι αφιερωμένη στην Aνάστασι. Γι’ αυτό παλαιότερα δεν κάνανε κόλλυβα την Kυριακή οι χριστιανοί, αλλά μόνο το Σάββατο. Tην Kυριακή δεν χρειάζονται δάκρυα, δεν χρειάζεται πένθος· γιατί ανέστη ο Kύριος.

ΠΑΣΧΑ ΤΟ ΤΕΡΠΝΟΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

         Δεν υπάρχει πιο χαρμόσυνο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία από την λαμπροφόρο ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ελπιδοφόρο μήνυμα από το μήνυμα της Αναστάσεως, ότι «Χριστός ανέστη και Άδης εσκυλεύθη». Γι’ αυτό και το Άγιο Πάσχα είναι η εορτή των εορτών και η πανήγυρη των πανηγύρεων! Σύμπας ο λαός του Θεού, με άκρατο ενθουσιασμό και χαρά συμμετέχουμε στο υπέροχο πασχαλινό συμπόσιο της πίστεως και υμνούμε ακατάπαυτα τον κραταιό και τροπαιούχο Λυτρωτή μας!

        Για να γιορτάσει όμως κάποιος αυτό το ανεπανάληπτο και μοναδικό ιστορικό γεγονός, θα πρέπει να γνωρίζει τις θείες δωρεές που απορρέουν από αυτό. Θα πρέπει να βιώσει οντολογικά το μυστήριο της θείας οικονομίας. Θα πρέπει να παραμερίσει την θαμπωτική αχλή από τα πνευματικού του όμματα, και να ανοίξει ορθάνοιχτα τα μάτια της πίστεως, για να νοιώσει στα κατάβαθα της ψυχής του το θείο μεγαλείο, αλλά και την άμετρη αγάπη του Θεού για τα πλάσματά Του και ιδιαίτερα τον τραγικό άνθρωπο. Οι πιστοί του Χριστού έχουμε αποβάλλει την ερεβώδη αχλή της απιστίας και γι’ αυτό σκιρτούμε από άφατη αγαλλίαση την αγία ημέρα της εγέρσεώς Του, διότι κατά τον άγιο Θεοφύλακτο: «ο Κύριος με την ανάστασή Του έγινε πρόξενος της χαράς» (P.G.123,480). 

«ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΛΑΜΠΡΥΝΘΩΜΕΝ ΤΗ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙ»

 

                                        ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού

      «Πάσχα το τερπνόν΄ Πάσχα Κυρίου Πάσχα΄ Πάσχα πανσεβάσμιον ημίν ανέτειλε». Με αυτούς τους υπέροχους και πανηγυρικούς στίχους ο θεσπέσιος υμνογράφος της Αναστάσεως αναγγέλλει στους πιστούς την έλευση της πλέον λαμπρής και ευφρόσυνης εορτής της Εκκλησίας μας. Σύμπας ο άγιος λαός του Θεού, ο «ευσεβής και φιλόθεος», όπως τον αποκαλεί ο ιερός Χρυσόστομος, «εν ενί στόματι και μια καρδία», με δάκρυα χαράς στα μάτια, υμνεί τον Αναστάντα εκ νεκρών και νικητή του θανάτου, Κύριο Ιησού Χριστό. Με αισθήματα βαθύτατης συγκίνησης και απέραντης αγαλλίασης κατακλύζει τους λαμπροστόλιστους και ολόφωτους ναούς για να εορτάσει τη Θεία Έγερση και να απολαύσει τον ανείπωτο πλούτο της χρηστότητας του Κυρίου. Σπεύδει για να εορτάσει τον πιο σπουδαίο θρίαμβο, την πιο μεγάλη και απερίγραπτη νίκη της ανθρώπινης ιστορίας: Τον θάνατο του θανάτου μας!

Χριστός Ανέστη!!! – Η Ανάσταση του Κυρίου είναι το άσβηστο χαμόγελο της ψυχής μας

Από τους ταπεινούς ψαράδες της Γαλιλαίας μέχρι σήμερα, το «Χριστός Ανέστη» στέκεται ασάλευτο τρόπαιο της αληθινής πίστης μας

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Χριστός Ανέστη! Τον Σταυρό Σου Χριστέ προσκυνούμεν και την Αγία Σου Ανάσταση υμνούμεν καί δοξάζουμε! Η σκιά του θανάτου παραμερίστηκε, ο νόμος της φθοράς καταλύθηκε, ο Άδης κατατροπώθηκε!