Η ασθένεια του Λαζάρου και οι δικές μας ασθένειες.

Νικόλαος Παναγιωτόπουλος – Καρδιολόγος

Ο Λάζαρος: η ασθένεια και ο θάνατος. Σκέψεις απέναντι στην ανθρώπινη ασθένεια και τον πόνο.

 “Εδάκρυσεν ο Ιησους” (Ιωαν. 12,35)

   Θα ήθελα προκαταβολικά να πω ότι το κείμενο που ακολουθεί είναι παρμένο από σκέψεις που κάνω αρκετές δεκαετίες τώρα απέναντι στην ανθρώπινη ασθένεια και τον πόνο. Είναι αλήθεια ότι εργαζόμενος στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας αλλά και στην εν γένει ιατρική μου δραστηριότητα πολλές φορές βρέθηκα μπροστά σε προσφιλείς  αλλά και άγνωστους ασθενείς μου, οι οποίοι ξαφνικά βρέθηκαν μπροστά στο φάσμα της σοβαρής ασθένειας ή και του επικείμενου θανάτου.

«Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε»

Πατερικαί Διδαχαί

«Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς·» (Ματθ. κστ΄, 30). (: Καὶ ἀφοῦ ἔψαλαν ὕμνον, ἐβγῆκαν εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.Τότε λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς·).

  Τί λέγει μετὰ ὁ Κύριος. Μὴ κλονισθῆτε στὴν πίστη, μὴ σκανδαλισθῆτε γιὰ ὅσα ἐπακολουθήσουν πρὶν καὶ κατὰ τὴν Σταύρωση. Πίστη χρειάζεται, πίστη στὸν Κύριο, χωρὶς φόβο.

ΖΩΗ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ ΕΚ ΘΑΝΑΤΟΥ

Πάσχα ἐν καιρῷ σκότους – Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ,  ἡ μόνη ἐλπὶς εἰς ἕνα κόσμον αὐτοκαταστρεφόμενον

ΖΩΗ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ ΕΚ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ἐρυθρὸν τριαντάφυλλον, κρύψαν τὸν Ἥλιον Χριστόν!

Μεγάλη Πέμπτη… Μεγάλη Παρασκευή… Μεγάλο Σάββατο. Όλα τα μεγάλα και όλα τα τρομερά. Τι συμβαίνει στη γη;

Μεγάλη Πέμπτη… Μεγάλη Παρασκευή… Μεγάλο Σάββατο. Όλα τα μεγάλα και όλα τα τρομερά. Τι συμβαίνει στη γη; Οι άνθρωποι δεν θέλουν τον Θεό, οι άνθρωποι θέλουν να εκδιώξουν από το σώμα τον Υιό του Θεού, τον Κύριο Χριστό!

Ιδού, ήρθε σε αυτόν τον κόσμο, γεννήθηκε ως Άνθρωπος, ήταν μικρό παιδί, μετά αγόρι, μετά ώριμος άνθρωπος. Για τριάντα τρία και μισό χρόνια έζησε ως Άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο. Πήρε πάνω Του όλα τα βάσανα του ανθρώπου, όλα τα βάσανα της ανθρώπινης φυλής. Πήρε πάνω Του το μεγαλύτερο βάσανο, την ανθρώπινη αμαρτία. Το Αρνί του Θεού, ιδού, παίρνει πάνω Του τις αμαρτίες του κόσμου, τις αμαρτίες του κόσμου – αυτό είναι το βαρύτερο βάρος.

Ἄρπαξε ὁ θάνατος τὸ Δεσπότη Χριστό...

   «Ἐγώ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ  Ἄδη θὰ τοὺς ἀπαλλάξω καὶ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ θανάτου θὰ τοὺς λυτρώσω».

(Ὡσ ιγ΄14)

   «Ἄρπαξε ὁ θάνατος τὸ Δεσπότη Χριστό, χωρὶς νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπ΄ Αὐτὸν τὴ ζωή.

   Κατάπιε Αὐτόν, ἀγνοώντας ποιὸς ἦταν.

   Ἀναγκάστηκε ὅμως, νὰ ξεράσῃ πολλὲς ψυχὲς μαζὶ μ΄ Αὐτόν.

   Κατέρχεται τώρα ὁ Χριστὸς μὲ τὴ θέλησή Του στὸν  Ἅδη, μετὰ ὅμως ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἡμέρα θὰ ἀναστηθῇ, ἀφοῦ θὰ νικήσῃ καὶ θὰ συλήσῃ τὸν Ἅδη.

   Χθὲς σκοτείνιασε ὁ ἥλιος ἐξαιτίας τῆς σταύρωσή Του καὶ τὸ μεσημέρι ἔγινε νύχτα.

   Σήμερα ὁ θάνατος νεκρώθηκε διότι δέχτηκε παράξενο νεκρό.

   Χθὲς πένθησε ἡ κτίση, βλέποντας τὴ μανία τῶν Ἰουδαίων, καὶ φόρεσε ὡς πένθιμη στολὴ τὸ σκοτάδι.

   Σήμερα ὁ λαὸς ποὺ βρίσκεται στὸ σκοτάδι, εἶδε φῶς μέγα».    

  (Ἀμφιλοχίου Ἰκονίου Εἰς τὴν ἡμέρα τοῦ ἁγίου Σαββάτου P.G. 39, 89D )

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 202–204

  Τ α φ ή  κ α ί  Ἀ ν ά σ τ α σ η

Δέν γνώρισε διαφθορά τό σῶμα Του

Ο προφητάναξ Δαυΐδ προφητεύει τήν ταφή καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Μεσσία ὡς ἑξῆς: «Διά τοῦτο ἀκριβῶς καί εὐφράνθηκε ἡ καρδία μου, ἡ δέ γλῶσσα μου ἐλάλησε λόγους ἀγαλλιάσεως, ἀκόμη δέ καί τό σῶμα μου, ὅταν ἀποθάνω, θά ἀποτεθῆ στόν τάφο μου μέ τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως. Διότι σύ, ὁ Θεός μου, δέν θά ἐγκαταλείψης τήν ψυχή μου στόν ᾅδη, οὔτε θά ἐπιτρέψης στόν ὅσιό σου (σέ μένα πού εἶμαι ἀφοσιωμένος σέ σένα) νά δοκιμάσω τήν διαφθορά καί ἀποσύνθεση (τοῦ τάφου)». Τό χωρίο εἶναι καθαρά μεσσιανικό καί ἔτσι τό ἑρμήνευσε ὁ Ἀπ. Παῦλος κηρύττοντας στήν Συναγωγή τῆς Ἀντιόχειας: «Αὐτός (ὁ Μεσσίας) πού ὁ Θεός τόν ἀνέστησε δέν γνώρισε τήν φθορά τοῦ θανάτου». Ἀλλά καί ὁ Ἀπ. Πέτρος τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς εἶπε: «Ὁ Δαυΐδ, πού ἦταν Προφήτης, προεῖδε καί μίλησε γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ὅτι ἡ ψυχή Του δέν ἐγκαταλείφθηκε στόν ᾅδη οὔτε ἡ σάρκα Του γνώρισε ἀποσύνθεση». Καί οἱ ἅγιοι Πατέρες, ἑρμηνεύοντας τό χωρίο, λέγουν ὅτι τό σῶμα τοῦ Κυρίου εἶδε μέν φθορά, δηλαδή θάνατο, ἀλλά ὄχι διαφθορά, δηλαδή ἀποσύνθεση, διότι ἀναστήθηκε· γεγονός τό ὁποῖο φυσικά δέν συνέβη στόν Δαυΐδ. Συνεπῶς οἱ λόγοι του αὐτοί δέν ἀναφέρονται στόν ἑαυτό του, ἀλλά εἶναι ἀποκλειστικά μεσσιανικοί.

ΤA ΣΚΑΝΔΑΛΑ

 Μεγάλη Παρασκευὴ βράδυ
Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«Τέξασα Ζωήν, παναμώμητε ἁγνὴ Παρθένε,
παῦσον Ἐκ­κλη­σίας σκάνδαλα καὶ εἰρήνευσον αὐτὴν ὡς ἀγαθή» (στ. Β΄)

ΜΑΣ ἀξίωσε ὁ Θεός, ἀγαπητοί μου, ν᾽ ἀ­κού­σουμε κι ἀπόψε τὰ ἐγκώμια, ποὺ εἶ­νε ἕνας γλυκύτατος ὕμνος πρὸς τὸν ἐσταυ­ρω­μένο Λυτρωτὴ τοῦ κόσμου. Τὰ ἐγκώμια εἶ­νε περίπου τριακόσα, ἀλλὰ ψάλλονται μόνο ἑ­­κατό. Ἔχω συνήθεια τὴν ἡμέρα αὐτὴ νὰ ἑρμη­νεύω ἕνα ἀπὸ αὐτά. Ἐξέλεξα τώρα τὸ τελευταῖο ἐγκώμιο τῆς δευτέρας στάσεως, ποὺ εἶ­νε μία δέησις πρὸς τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο.

Ποιοι σταύρωσαν τον Χριστό;

  Πολλές και ολοένα πιο περίεργες απαντήσεις δίνονται σε αυτό το ερώτημα με την πρόδηλη απάντηση. Κάποιοι γνωστικοί, οικουμενιστές πνευματικοί και θολολόγοι λένε οι Ρωμαίοι. Η άρνηση όμως του Πιλάτου ήταν σαφής. Μόνον όταν του απάντησαν το αίμα αυτού εφ ημάς και επί τα τέκνα ημών, όπως ακούμε στα ευαγγέλια κάθε Μ. Πέμπτη, κάμφθηκε και ένιψε τας χείρας του. Εδώ θέλει προσοχή. Οι Εβραίοι λόγω της ρωμαϊκής κατοχής δεν είχαν δικαίωμα να εκτελέσουν επίσημα κανέναν. Για αυτό προσέφυγαν στους Ρωμαίους, οι οποίοι καμία πρόθεση δεν είχαν να Τον εκτελέσουν. Εκείνοι λοιπόν τον σταύρωσαν εφόσον έπεισαν τους Ρωμαίους να το κάνουν για χάρη τους. Κι εμείς πόσες φορές δεν έχουμε το σθένος η την ικανότητα να βλάψουμε τον άλλον και το κάνουμε μέσω τρίτων και θεωρούμε ότι δεν το κάναμε εμείς…δεν φταίμε….

ΕΠΙ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΝΥΨΩΘΗ ΚΑΙ ΘΡΗΝΕΙ ΠΑΣΑ Η ΚΤΙΣΙΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Δύο είναι τα τραγικότερα γεγονότα στην ανθρώπινη ιστορία. Το ένα είναι η πτώση των πρωτοπλάστων και η εκδίωξή τους από τον Κήπο της Τρυφής και το δεύτερο και φοβερότερο η θεοκτονία από μέρους του ανθρώπου, ως φρικτό αποτέλεσμα και έσχατη κατάντια εξαιτίας της απολύτου πωρώσεώς του από την αμαρτία και τη φθορά. Η καταδίκη και ο σταυρικός θάνατος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του σαρκωμένου Θεού μας, όχι μόνο αποτελεί την εχθίστη κακουργηματική πράξη όλων των εποχών, αλλά δικαιολογεί απόλυτα την αναγκαιότητα της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους δια του απολυτρωτικού έργου του Σωτήρος μας.   

      Ο πρώτος ο οποίος εναντιώθηκε στο Θεό, αμφισβήτησε την απολυτότητά Του και θέλησε να σφετεριστεί το θρόνο της μεγαλοσύνης Του, ήταν ο Εωσφόρος. Ο πτωτικός άνθρωπος, υποχείριο πια του διαβόλου, σκοτισμένος από τον οίστρο της αμαρτίας και απόλυτα φθαρμένος από την αυθεντική του φύση, θεώρησε φυσικό να εναντιωθεί στο Θεό, όπως έκαμε ο δόλιος υποβολέας του, και ακόμη χειρότερα, να επιχειρήσει να Τον σκοτώσει! Η σύγχρονη νιτσεϊκή «θανάτωση του Θεού», πέρα από παρανοϊκό ιδεολόγημα, είναι η έκφραση της προαιώνιας σατανοκίνητης  βούλησης του πτωτικού ανθρώπου να θανατώσει το Θεό!

Η «ΠΕΡΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» ΠΛΑΝΗ

   

Η «ΠΕΡΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» ΠΛΑΝΗ

(Κακοδοξία, η οποία στρεβλώνει πλήρως το μυστήριο της Θείας Οικονομίας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

      Την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, την ιερότερη αυτή εορτολογική περίοδο της Εκκλησίας μας συνοδοιπορούμε, με τη χάρη του δι’ ημάς Παθόντα, Θανόντα, Ταφέντα και Αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό, προς τον Γολγοθά και το κενό Μνημείο, να προσκυνήσουμε τα Σεπτά Παθήματά Του, να βιώσουμε τις αστείρευτες σωτήριες δωρεές, που απορρέουν από αυτά και να πανηγυρίσουμε την εκ των νεκρών λαμπροφόρο Ανάστασή Του. Το κατανυκτικό κλίμα αυτών των αγίων ημερών μας δίνει το έναυσμα να αναλογιστούμε το ανυπολόγιστο μέγεθος της θείας δωρεάς, η οποία απορρέει από το απολυτρωτικό Πάθος, την σταυρική θυσία, του Σωτήρα μας Χριστού, καθότι, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο: «Τω πάθη σου Χριστέ παθών ηλευθερώθημεν και τη αναστάσει σου εκ φθοράς ελυτρώθημεν»[1].

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

(ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΙΣ)

Μεγάλη ἡ σημερινή ἡμέρα καί ὥρα ἀδελφοί μου. Ὁ Χριστός κρέμεται ἐπάνω στόν Σταυρό, τρυπημένος μέ τά καρφιά. Ἐν τούτοις, ὁ Σταυρός εἶναι ἡ αἰώνια δόξα Του.

«…καί νῦν δόξασόν με σύ πάτερ, παρά σεαυτῷ τῇ δόξῃ  ᾗ εἶχον πρό τοῦ τόν κόσμον εἶναι παρά σοί»[1].

Ἔτσι, σεβαστή γερόντισσα, ὁ Σταυρός ὁ Τίμιος εἶναι ἡ βάση γιά τίς ἀμέτρητες θεϊκές δωρεές καί τά πνευματικά ἀγαθά πού λαμβάνουμε πάντοτε ὅπως καί τώρα μέ τήν θεία Ἀποκαθήλωση. Οἱ μαθητές, ὅπως καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος δέν μετρίασαν τό σκάνδαλο τοῦ Σταυροῦ στήν μετέπειτα πορεία τοῦ Χριστιανισμοῦ, γιατί ἕνα κρυφό μυστήριο προσέδιδε στόν Σταυρό κάποιο ὑψηλότατο πνευματικό νόημα, πού ἅπτεται τῆς σωτηρίας, τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Παρότι έχουν περάσει 3.500 χρόνια οι μεθοδείες του Πονηρού μένουν οι ίδιες στον πόλεμο κατά των πιστών...

Χρήστος Κλητσινάρης

 Το παρακάτω το είχα αναρτήσει σαν σήμερα "Το Αλειτούργητο Πάσχα του 2020" τότε που για πρώτη φορά στην Εκκλησιαστική Ιστορία έκλεισαν τους Ιερούς Ναούς και δεν γιορτάσαμε Πάσχα.
Τότε που Πολιτικοί και Ψευτοεπιστήμονες βλασφημούσαν λέγοντας ότι Μολύνει η Θεία Κοινωνία και συλλάμβαναν όποιους Ιερείς κοινωνούσαν το Ποίμνιο τους. Αυτή η Βλασφημία στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού για πρώτη φορά ειπώθηκε επίσημα από την Πολιτεία και δυστυχώς έλαχε στη γενιά μας.

Ἀληθινὰ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ

   «Ἀληθινὰ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ».

(Μάρκ.  ιε΄ 39)

   «Ὦ καινούρια καὶ παράδοξα πράγματα ποὺ συμβαίνουν σήμερα!

   Στὸ Ξύλο καρφώνεται Αὐτός, ποὺ μὲ τὸ λόγο Του ἔκτεινε τὸν οὐρανό.

   Σὲ δεσμὰ περικλείεται Αὐτός, ποὺ στόλισε τὴ θάλασσα μὲ βότσαλα.

   Μὲ χολὴ ποτίζεται Αὐτός, ποὺ μᾶς χάρισε μύριες πηγὲς μὲ γλυκὸ νερό.

   Στεφανώνεται μὲ ἀγκάθια Αὐτός, ποὺ στεφάνωσε τὴ γῆ μὲ ἄνθη.

   Φτύνεται στὸ πρόσωπο Αὐτός, ποὺ δὲν τολμοῦν νὰ ἀντικρύσουν τὸ πρόσωπό Του τὰ Χερουβείμ».    

  (Ἀμφιλοχίου Ἰκονίου Εἰς τὴν ἡμέρα τοῦ ἁγίου Σαββάτου P.G. 39, 89D )

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: Ὅλα μὲ καλούς λογισμούς νὰ τὰ ἀντιμετωπίζη...

 Νὰ ἀποκτήσουμε τὴν ἐσωτερική ἡσυχία
Σκοπός εἶναι ὁ ἄνθρωπος νὰ τὰ ἀξιοποιήση ὅλα γιὰ ἀγώνα. Νὰ προσπαθήση νὰ ἀποκτήση τὴν ἐσωτερική ἡσυχία. Νὰ ἀξιοποιήση τὸν θόρυβο βάζοντας δεξιό λογισμό. Ὅλη ἡ βάση εἶναι ἡ καλή ἀντιμετώπιση. Ὅλα μὲ καλούς λογισμούς νὰ τὰ ἀντιμετωπίζη. Μέσα στὸν θόρυβο, ἄν πετύχη τὴν ἐσωτερική ἡσυχία, ἔχει πολλή ἀξία. Ἄν δὲν πετύχη τὴν ἡσυχία μέσα στὴν ἀνησυχία, οὔτε στὴν ἡσυχία θὰ ἡσυχάση. Ὅταν ἔρθη στὸν ἄνθρωπο ἡ ἐσωτερική ἡσυχία, ἡσυχάζουν ὅλα μέσα του, καὶ τίποτε δὲν τὸν ἐνοχλεῖ. Ἄν θέλη τὴν ἐξωτερική ἡσυχία, γιὰ νὰ ἡσυχάση ἐσωτερικά, ὅταν βρεθῆ στὴν ἡσυχία, τὴν ἡμέρα θὰ πάρη ἕνα καλάμι καὶ θὰ διώχνη τὰ τζιτζίκια καὶ τὸ βράδυ θὰ διώχνη τὰ τσακάλια, γιὰ νὰ μήν τὸν ἐνοχλοῦν. Θὰ διώχνη δηλαδή αὐτὰ ποὺ θὰ μαζεύη ὁ διάβολος. Τί νομίζετε; Ποιά εἶναι ἡ δουλειά του; Ὅλα μας τὰ φέρνει ἀνάποδα ὁ διάβολος, μέχρι ποὺ μᾶς ἀναποδογυρίζει.

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη» 

Οι γυναικες πλησιον του πασχοντος Χριστου

 

Μεγάλη Ἑβδομὰς
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄ Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1251(2)
Μεγάλη Παρασκευὴ πρωὶ 10 Ἀπριλίου 2026 (2006)
Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου

«Στραφεὶς δὲ πρὸς αὐτὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπε· Θυγατέρες Ἰερουσαλήμ, μὴ κλαίετε ἐπ᾿ ἐμέ, πλὴν ἐφ᾿ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν» (Λουκ. 23,28)

Ἑορτάζουμε, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὰ σεπτὰ πάθη τοῦ Κυρίου μας. Ποιός μπορεῖ ν᾿ ἀναπαραστήσῃ τὸ θεῖο δρᾶμα; «Λόγος ἅπας ἡττᾶται» (Ἀκάθ. Ὕμν. Λ). Τολμοῦ­με ὅμως σὰν μικρὰ παιδιὰ νὰ ψελλίσουμε λίγα λόγια πρὸς δόξαν τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Το Ευαγγελιο

Μεγάλη Ἑβδομὰς
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2723
Μεγάλη Πέμπτη βράδυ
9 Ἀπριλίου 2026

Βρισκόμαστε, ἀγαπητοί μου, στὸ μέσον τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἑβδομάδος. Ἀ­πόψε στὴν ἐκκλησία μας ὡρίστηκε νὰ γίνεται ἡ ἀ­κολουθία τῶν ἀχράντων παθῶν τοῦ Κυρίου. Καρδιὰ τῆς ἀκολουθίας εἶνε 12 ἐκλεκτὲς βιβλι­κὲς περι­κο­πές. Αὐτές, κα­θὼς οἱ ἄφθαστοι κατανυκτικοὶ ὕ­μνοι συνοδεύουν μελῳδικῶς τὰ σωτήρια γεγονότα τῆς θυσίας τοῦ Σω­τῆ­ρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, παρεμβάλλονται στὰ κατάλληλα σημεῖα καὶ ζων­τανεύουν μὲ τὴ θεό­πνευστη ἐξιστόρησί τους τὶς συγ­κλονιστικὲς στιγμὲς τοῦ θείου δράμα­τος ποὺ ἐκτυλίσσεται ἐνώπιόν μας. Ὁ λαός μας συνήθισε νὰ ὀ­νο­μάζῃ τὴν ἀ­ποψινὴ ἀκολουθία «Τὰ Δώδεκα Εὐαγγέλια». Ἐπειδὴ ὅμως πολλοί, ἀκόμα καὶ μορφωμένοι, ἔχουν παρεξ­ηγήσει αὐτὸ τὸν τί­τλο, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, χωρὶς νὰ θέλω νὰ σᾶς κουράσω, νὰ πῶ ἐπ᾽ αὐτοῦ λίγες λέξεις.

Ἠλίας Μηνιάτης - Εἰς τὸ Σωτήριον Πάθος

Ἠλίας Μηνιάτης (1669-1714): κληρικός, συγγραφεὺς καὶ ἐκκλησιαστικὸς ῥήτωρ ἐκ Κεφαλληνίας. Διετέλεσεν Ἐπίσκοπος Κερνίτσης καὶ Καλαβρύτων.

Τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλῃ Παρασκευῇ

Πῶς ἔκαμεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, καὶ πῶς ἔκαμεν ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεόν! Ὁ Θεὸς μέσα εἰς τὸν παράδεισον τῆς τρυφῆς ἔλαβε χῶμα ἀπὸ τῆς γῆς, τὸ ἔπλασε μὲ τὰς χεῖράς του, τὸ ἐμψύχωσε μὲ τὴν πνόην του, τὸ ἐτίμησε μὲ τὴν εἰκόνα του, καὶ ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον. Ὁ ἄνθρωπος ἐπάνω εἰς τὸ ὄρος τοῦ Γολγοθᾶ ἐκατάστησε τὸν Θεὸν χωρὶς μορφήν, χωρὶς πνοήν, ὅλον αἷμα, ὅλον πληγάς, προσηλωμένον εἰς ἕνα ξύλον. Βλέπω ἐκεῖ ἕνα Ἀδάμ, καθὼς τὸν ἔπλασε ὁ Θεός, ἔμψυχον εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἐστεφανωμένον δόξῃ καὶ τιμῇ, αὐτεξούσιον βασιλέα πάντων τῶν ὑπὸ σελήνην κτισμάτων, εἰς τὴν ἀπόλαυσιν ὅλης τῆς ἐπιγείου μακαριότητος. Βλέπω ἐδῶ ἕνα Ἰησοῦν Χριστόν, καθὼς τὸν ἀκατάστησεν ὁ ἄνθρωπος, χωρὶς κάλλος, χωρὶς εἶδος ἀνθρώπου, ἐστεφανωμένον μὲ ἀκάνθας, κατάδικον, ἄτιμον, ἐν μέσῳ δύο ληστῶν, εἰς τὴν ἀγωνίαν τοῦ πλέον ἐπωδύνου θανάτου. Συγκρίνω τὴν μίαν μὲ τὴν ἄλλην εἰκόνα, τοῦ Ἀδὰμ εἰς τὸν παράδεισον, τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν...

Μεγάλη Παρασκευή

Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης

Τὸν Ἥλιον κρύψαντα

Ἡ κτίση συμπάσχει μὲ τὸ Πάθος τοῦ Κτίστου της. Ὁ ἥλιος κρύβει τὶς ἀκτίνες του. Ἡ γῆ σείεται καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ σχίζεται στὰ δύο «ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω» (Μάτθ. 27,51). Ὁ Σωτήρας θανατώνεται. Καὶ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας Ἰωσήφ, κρυφὸς μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, παρουσιάζεται στὸν Πιλάτο, γιὰ νὰ ζητήσει τὸ νεκρὸ σῶμα τοῦ Διδασκάλου:
«Δὸς μοὶ τοῦτον τὸν ξένον, τὸν ἐκ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα, ἐβόα· δὸς μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅν ὁμόφυλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον».

10 Ἀπριλίου 1826 – Ἡ ἡρωϊκή ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου

Η Τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου (συχνά αναφέρεται και ως δεύτερη πολιορκία) ήταν ένα από τα σημαντικότερα πολεμικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ήταν το γεγονός που έδωσε έμπνευση στο Διονύσιο Σολωμό να γράψει τους “Ελεύθερους Πολιορκημένους”. Έλαβε χώρα στο διάστημα από 25 Απριλίου του 1825 έως 10 Απριλίου του 1826 οπότε και τερματίστηκε με την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου. Η πολιορκία διακρίνεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη από τον Απρίλιο του 1825 μέχρι τον Οκτώβριο του 1825 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Κιουταχή και η δεύτερη από τον Δεκέμβριο του 1825 έως τον Απρίλιο του 1826 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ και του Κιουταχή από κοινού.

Ἡ σταυρική θυσία, ἡ ὁδός δόξης τοῦ ἀνθρώπου

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Λογοθέτης, θεολόγος

  Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολή του ὁ Ἀπόστολος Παῦλος περιγράφει τὸ ἀπολυτρωτικὸ ἔργο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς ἀρχιερατικὴ διακονία. «Καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ πᾶσιν αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου».

  Προαναγγέλλεται ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ ὡς Ἀρχιερεὺς αἰώνιος κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ, τάξις ἡ ὁποία δηλοῖ συμβολικῶς τὴν ἀδιάδοχον καὶ αἰώνιον ἀρχιερωσύνην τοῦ Χριστοῦ. Προκαταγγέλλεται ἀπὸ τὴν διαυγῆ προφητικὴ ἐνόραση τοῦ μεγάλου Προφήτου Ἡσαΐου, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ τοῦ Λυτρωτοῦ ὡς Ἐκείνου ποὺ φέρει ἐπάνω Του τὰς ἰδικάς μας ἁμαρτίας, ποὺ ὀδυνᾶται-πονᾷ δι’ ἡμᾶς καὶ τραυματίζεται διὰ τὰς ἁμαρτίας μας.

Iglesia Ortodoxa - Spanish Flowers of Orthodoxy 1

spanishflowersoforthodoxy1.blogspot.com

Βαπτίζονται χριστιανοί στην Τουρκία

 

Μανώλης Κωστίδης

 Στιγμιότυπο από τη βάπτιση του Σάββα. Ολα ξεκίνησαν πριν από χρόνια, όταν είδε ένα όνειρο που έμελλε να του αλλάξει τη ζωή. Σήμερα οι δύο γιοι του, ο Αρης 4,5 και ο Θεόδωρος 7 ετών, έχουν επίσης βαπτισθεί χριστιανοί. «Χαίρομαι ιδιαίτερα που μεγαλώνω τα παιδιά μου με αυτόν τον πολιτισμό και τη θρησκεία», λέει στην «Κ».

Στους ναούς της Πόλης συναντάει κανείς ολοένα και περισσότερους νεοφώτιστους. Η «Κ» μίλησε με ανθρώπους που ζουν στην Τουρκία και πήραν την απόφαση να βαπτισθούν. Πώς αντιδρά η ομογένεια

Οι ομογενείς τούς λένε «νεοφώτιστους». Δεν είναι ένας ή δύο. Είναι δεκάδες και τα τελευταία χρόνια ολοένα και αυξάνονται. Είναι τα νέα πρόσωπα που εμφανίζονται στους ναούς της Πόλης. Ανθρωποι που ζουν στην Τουρκία, από διαφορετικό θρησκευτικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, αποφάσισαν να αλλάξουν θρησκεία και να βαπτισθούν χριστιανοί.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 199-202

Μαστιγώσεις, ραπίσματα καί ἐμπτυσμοί

Ο μεγαλοφωνότατος προφήτης Ἡσαΐας προλέγει πρίν ἀπό 750 χρόνια καί περιγράφει μέ ζωηρές εἰκόνες σάν ἱστορία τήν φραγγέλωση, τά ραπίσματα καί τούς ἐμπτυσμούς πού ὑπέστη ὁ Κύριος ὡς ἑξῆς: «Τήν ράχη μου ἔδωσα σέ μαστιγώσεις, τίς σαγόνες μου σέ ραπίσματα καί τό πρόσωπό μου δέν τό ἀπέστρεψα ἀπό τήν ντροπή γιά τά φτυσίματα». 

Καί στήν συνέχεια ἀπευθυνόμενος στόν Μεσσία, ἀναφωνεῖ: «Θά καταπλαγοῦν γιά τά ἀπροσδόκητα παθήματά σου σχεδόν ὅλοι, διότι τόσο πολύ τό πρόσωπό σου θά χάση τήν δόξα Του ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων καί θά διασυρθῆ ἡ φήμη σου ἀπό αὐτούς».

Μεγάλη Παρασκευή: το μυστήριο του Σταυρού του Κυρίου, που καλεί τον καθένα μας

Πρωτοπρεσβύτερος Ανδρέας Τσιζένκο

Μεγάλη Παρασκευή. Η ημέρα του θανάτου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Η πιο θλιβερή ημέρα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Θλιβερή και σωτήρια, ταυτόχρονα.

Γιατί;

Ας θυμηθούμε το προκείμενον της ακολουθίας της Στ΄ ώρας, που διαβάζεται κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή: «Ὁ ἐν ἕκτῃ ἡμέρᾳ τε καὶ ὤρᾳ, τῷ Σταυρῷ προσηλώσας, τὴν ἐν τῷ Παραδείσῳ τολμηθεῖσαν τῷ Ἀδὰμ ἁμαρτίαν, καὶ τῶν πταισμάτων ἡμῶν τὸ χειρόγραφον, διάρρηξον Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ σῶσον ἡμῶν». Αυτό το τροπάριο βασίζεται σε ένα στίχο από την Αγία Γραφή της Καινής Διαθήκης: «…καὶ ὑμᾶς, νεκροὺς ὄντας ἐν τοῖς παραπτώμασι καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα, ἐξαλείψας τὸ καθ' ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν, καὶ αὐτὸ ἦρεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλώσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ· ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ, θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ» (Κολ. 2:13–15).

Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ὅσο βοηθάει ἕνας καλός λογισμός, δὲν βοηθάει καμμιά ἄλλη ἄσκηση.

Νὰ σᾶς πῶ καὶ ἄλλο παράδειγμα, γιὰ νὰ δῆτε πῶς τακτοποιεῖται κανεὶς σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις μὲ ἕναν καλό λογισμό! Ἤμουν στὰ Ἱεροσόλυμα μὲ κάποιον γνωστό,. Ἐκεῖ εἶχαν μία γιορτή. Γιόρταζαν καὶ φώναζαν συνέχεια «ἅ λάλα...ἀχ» Χαλασμός γινόταν! «Ἐν ἀλαλαγμῶ... καὶ ἐν κυμβάλοις ἀλαλαγμού»! Δὲν καταλάβαινες τί ἔλεγαν! Ὅλη νύχτα φώναζαν. Ὁ γνωστός μου νευρίασε, βγῆκε στὸ παράθυρο, δὲν ἔκλεισε μάτι. Ἐγώ μὲ ἕναν καλό λογισμό ποὺ ἔβαλα, κοιμήθηκα σάν τὸ πουλάκι. Θυμήθηκα τὴν Ἔξοδο τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ ἐνίωθα μία συγκίνηση.
Ἔτσι καὶ ἐσεῖς πάντα μὲ καλούς λογισμούς ὅλα νὰ τὰ ἀντιμετωπίζετε. Χτύπησε π.χ. μία πόρτα; Νὰ πῆτε:

Ἆρον, ἆρον...

 

«Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον Αὐτόν».

(Ματθ. κε΄4)

   «Θαύμασε τὸν Κύριο καθὼς κρίνεται. Ἀνεχόταν νὰ ἄγεται καὶ νὰ φέρεται ἀπὸ τοὺς στρατιῶτες! Ἐκεῖνος ποὺ κάθεται στὰ δεξιὰ τοῦ Πατέρα, στέκεται ὄρθιος καὶ δικάζεται! Ὁ λαὸς ποὺ λυτρώθηκε ἀπὸ Αὐτόν, ἀπὸ δουλεία τῆς Αἰγύπτου καὶ ἀπὸ ἄλλες αἰχμαλωσίες πάρα πολλὲς φορές, κραυγάζει ἐναντίον Του: «Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον Αὐτόν». Γιατὶ τὸ λέτε αὐτό, Ἰουδαίοι; Ἐπειδὴ θεράπευσε τοὺς τυφλούς σας; Ἀλλὰ μήπως ἐπειδὴ ἔκανε νὰ περπατήσουν οἱ χωλοί σας καὶ γιὰ ὅλες τὶς ἄλλες εὐεργεσίες ποὺ σᾶς πρόσφερε;».    

  (Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Κατήχηση Φωτιζομένων ΙΓ΄, σελ. 371)

«ΕΣΤΑΥΡΩΘΗΣ ΔΙ’ ΕΜΕ, ΙΝΑ ΕΜΟΙ ΠΗΓΑΣΗΣ ΤΗΝ ΑΦΕΣΙΝ»

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Παρασκευής)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

       «Τη Αγία και Μεγάλη Παρασκευή τα άγια και σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επιτελούμεν΄ τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, τας ύβρεις, τους γέλωτας, την πορφυράν χλαίναν, τον κάλαμον, τον σπόγγον, το όξος, τους ήλους, την λόγχην και προ πάντων τον σταυρόν και τον θάνατον, α δι’ ημάς κατεδέξατο΄ έτι δε και την του ευγνώμονος ληστού, του συσταυρωθέντος αυτώ, σωτήριον εν τω σταυρώ ομολογίαν». Το ιερό συναξάρι της αγίας αυτής ημέρας αναφέρει με λεπτομέρεια τι τιμούμε και προσκυνάμε αυτή την αγία ημέρα.

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»

https://orthodoxostypos.gr

Μεγάλη Πέμπτη

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Ἡ μέλλουσα Κρίσις δέν θά εἶναι, ἀδελφοί, φοβερώτερη ἀπό τήν Μεγάλη Παρασκευή· δέν θά εἶναι. Ἀναμφίβολα θά εἶναι λιγώτερο φοβερή, διότι τότε ὁ Θεός θά κρίνῃ τόν ἄνθρωπο, ἐνῶ σήμερα ὁ ἄνθρωπος κρίνει τόν Θεό. Σήμερα εἶναι ἡ Φοβερά Καταδίκη τοῦ Θεοῦ· Τόν καταδικάζει ὁ ἄνθρωπος. Σήμερα ὁ ἄνθρωπος ὁρίζει ὅτι ὁ Θεός ἀξίζει τριάκοντα ἀργύρια. Ὁ Χριστός τριάκοντα ἀργύρια! Καί εἶναι τάχα ἡ τελευταία φορά; Μήπως ὁ Ἰούδας εἶναι ὁ τελευταῖος ἀπό ἐμᾶς πού ἀποτίμησε τόν Χριστό τριάκοντα ἀργύρια;
Σήμερα ὁ ἄνθρωπος κατεδίκασε τόν Θεό σέ θάνατο. Αὐτή εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀνταρσία στόν οὐρανό καί στήν γῆ. Αὐτή εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία στόν οὐρανό καί στήν γῆ. Οὔτε οἱ πεπτωκότες ἄγγελοι δέν τό ἔκαναν αὐτό. Σήμερα ὡλοκληρώθηκε ἡ Φοβερή Δίκη κατά τοῦ Θεοῦ. Ποτέ δέν ὑπῆρξε πιό ἀθῶος κατάδικος. Ποτέ ὁ κόσμος δέν εἶδε πιό παράλογο δικαστή.