Μακαριστοῦ Γέροντος Γεωργίου Καψάνη, «Ὀρθοδοξία καὶ Οὑμανισμός - Ὀρθοδοξία καὶ Παπισμός»
Τὸ
λάθος τῶν συγχρόνων οὑμανισμῶν, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, εἶναι ὅτι
προσπαθοῦν νὰ κάνουν τὸν ἄνθρωπο νὰ ξεχάση τὴν θεία καταγωγή του καὶ τὸν
θεῖο προορισμό του, τὸν εἰκονικό του χαρακτῆρα. Ἐν ὀνόματι τῆς προόδου,
τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς δικαιοσύνης, τὸν φυλακίζουν στὸ φθαρτό, στὸ
πρόσκαιρο, στὸ μάταιο, στὸ πεπερασμένο. Τοῦ κόβουν τὰ φτερά. Προσπαθοῦν
νὰ στρέψουν τὸν θεῖο δυναμισμό του καὶ τὴν ἐρωτική του δίψα σὲ
δραστηριότητες ἐγκόσμιες, ὄχι ἴσως κακές, ἀλλὰ ἀνεπαρκεῖς καὶ
περιορισμένες γιὰ νὰ πληρώσουν τὸν θεόπλαστο ἄνθρωπο καὶ θεούμενο ζῶον.
Προσπαθοῦν ἐπίσης νὰ τὸν πείσουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι αὐτοθεός,
αὐτόνομος, αὐτάρκης, αὐτοολοκληρούμενος. Πρόκειται δηλαδὴ γιὰ τὴν ἴδια
τήν ἁμαρτία τοῦ Ἀδάμ, τὴν αὐτοθέωσι, τὸν ἐγωισμό. Ἐδῶ βρίσκεται ἡ οὐσία
τῆς ἐκκοσμικευμένης φιλοσοφίας, ἠθικῆς, πολιτικῆς. Αὐτὴ ἡ φιλοσοφία
ὑπόκειται καὶ στὴν προσπάθεια ὀργανώσεως τῆς ζωῆς ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία,
ἀπαρχὴ τῆς ὁποίας εἶναι ὁ πολιτικὸς γάμος. Ἡ ἐκκοσμίκευσις εἶναι προϊὸν
τοῦ δυτικοῦ ἀθεϊσμοῦ, ποὺ σὰν ἀρρώστια ἀρχίζει νὰ τρώη τὸ σῶμα τοῦ
ὀρθοδόξου λαοῦ μας. Τὸ λυπηρὸ εἶναι ὅτι ὑπάρχουν σήμερα πολιτικὲς
φιλοσοφίες ποὺ ὄχι ἁπλῶς δὲν καταπολεμοῦν ἢ ἀνέχονται τὴν ἐκκοσμίκευσι
ποὺ ἀλλοιώνει τὴν ἑλληνορθόδοξο παράδοσι καὶ ταυτότητά μας, ἀλλὰ καὶ
ἔχουν ὡς πρόγραμμα νὰ τὴν ἐπιβάλουν στὸν λαὸ δυναμικὰ μὲ τὰ μέσα
ἐπικοινωνίας.