Αρχιερεύς άγιος!
Μυριόστομη υπήρξε η συγκεκριμένη ετυμηγορία του πληρώματος της Εκκλησίας, ειδικά τούτες τις μέρες, της φαεινής και οσιοπρεπούς μεταχωρήσεώς του στα επουράνια… Το επαναλαμβάνει και η δική μου ευτέλεια, ως μεγίστη απορροή μικροτάτης προσεγγίσεως που έκανα κάποτε στην έκπαγλη από θεϊκό κάλλος μορφή του… Αυθεντικός επίσκοπος, φθιαγμένος από στόφα όντως αγιοπατερική, πλασμένος στα καλούπια της αποστολικής κατασκευής, μυρωμένος από τα άνθη της προπτωτικής αθωότητας και σφραγισμένος με τα στίγματα της μαρτυρικής ιδιότητας… Φιλοξενήθηκε στο Ηράκλειο πριν λίγα χρόνια σε σπίτι φιλικό. Είχε επιθυμία να επισκεφθεί την Γερόντισσα Γαλακτία. «Θέλετε -του πρότεινα- να ειδοποιήσω ιερείς με τους οποίους συνδέεσθε»; Με αφόπλισε και με καθήλωσε η προνοητική του απάντηση: «Θέλεις να σε εύρουν νέοι μπελάδες εκτός απ’ αυτούς που ήδη αντιμετωπίζεις»; Και συνέχισε: «Υπάρχουν δύο ειδών κληρικοί:
Λειτουργούσε
κάποτε ο πατήρ Τύχων ο Ρώσος, τον οποίο διακονούσε ο Άγιος Παϊσιος και
στη μεγάλη είσοδο, μετά την είσοδο των Τιμίων Δώρων, εισήλθε ο πατήρ
Τύχων στο Άγιο Βήμα και βλέπει τους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και
τους λέει με τα σπαστά Ελληνικά του:
Ρητορικές ερωτήσεις προς τον Αρχιεπίσκοπο που αποκαλύπτουν την αντίφαση της ηγεσίας σου και την πνευματική παραχάραξη στην Εκκλησία της Κύπρου
……………………………
Η Ορθοδοξία και η Κυριακή της Ορθοδοξίας
• Πώς θα εορτάσεις την Κυριακή της Ορθοδοξίας, όταν εσύ πολεμάς την ίδια την πίστη που υποτίθεται ότι υπερασπίζεσαι;
• Πώς θα εορτάσεις την Ορθοδοξία, όταν αρνείσαι να ορθοτομήσεις τον λόγο του Θεού;
• Πώς θα εορτάσεις την Ορθοδοξία, όταν συναντάς, προσκυνάς και εξισώνεις τις διδασκαλίες αιρετικών με τη δική μας αλήθεια;
Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη,
τέως Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ.
Tό 1977, στὸ μασονικὸ περιοδικὸ «Ἰλισὸς» (τεῦχ. 122, Μάρτιος- Ἀπρίλιος) εἶχε δημοσιευθεῖ ἕνα χλευαστικὸ κείμενο γιὰ τὸν Μητροπολίτη Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς Δαμασκηνό, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη τὸ 2012.
Οἱ μασόνοι εἶχαν ἐνοχληθεῖ ἀπὸ τὸ ἐπιτίμιο ποὺ ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης εἶχε ἐπιβάλει σὲ πέντε κωμοπόλεις καὶ στέρηση Θείας Κοινωνίας ἐπὶ ἕνα ἔτος λόγῳ καρνάβαλου (αὐτὸς ἦταν ὁ τίτλος τοῦ δημοσιεύματος στὴν στήλη «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» τοῦ ἐν λόγῳ περιοδικοῦ).
«Ἐγεννήθη ἡμῖν… Καντιώτης νέος – ὁ Μητροπολίτης Μαρωνείας (Κομοτηνῆς) Σεβασμιώτατος κ. Δαμασκηνός, ὁ ὁποῖος ἐστέρησε τῆς θείας κοινωνίας τοὺς ὀργανωτάς καὶ ἐνισχυτάς τοῦ… Καρναβάλου!».
Περισσότερα... ΕΔΩ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η χορεία των Νεομαρτύρων λαμπρύνει και αυτή με το δικό της τρόπο το αγιολόγιο τη Εκκλησίας μας. Χιλιάδες άνδρες και γυναίκες, γέροντες, νέοι, ακόμα και μικρά έδωσαν την ομολογία της πίστεώς τους στο Χριστό και την επισφράγισαν με το αίμα τους και τη ζωή τους.
Η αγία Νεομάρτυς Κυράννα είναι μια από αυτούς. Έζησε σε χρόνους χαλεπούς για την Εκκλησία και το Γένος μας, στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, όπου οι βάρβαροι ασιάτες ασκούσαν εξουσία ζωής και θανάτου στους υποδούλους Χριστιανούς και εφάρμοζαν το «νόμο της σπάθας»! Γεννήθηκε στην Αβυσσάκα της Θεσσαλονίκης, τη σημερινή Όσσα Λαγκαδά. Είχε προικιστεί από το Θεό με θαυμαστή εξωτερική ομορφιά και σπάνιο ψυχικό μεγαλείο. Διακρίνονταν από όλα τα άλλα κορίτσια του χωριού για τη σεμνότητά της και την σωφροσύνη της.
Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου
Μετὰ τὸ φιάσκο Κρισναμούρτι, ποὺ τὸ 1929 ἀποκήρυξε δημόσια τὸν ρόλο τοῦ Παγκόσμιου Διδασκάλου καὶ διέλυσε τὸ Τάγμα τοῦ Ἀστέρος τῆς Ἀνατολῆς μὲ τὰ 45.000 ἀφοσιωμένα μέλη, κατέρρευσε καὶ ἡ Θεοσοφικὴ Ἑταιρεία ποὺ εἶχε ποντάρει τὰ πάντα στὴν προβολὴ τοῦ δίκην κυρίαρχης φιγούρας τῆς παγκοσμιοποιητικῆς θρησκείας ποὺ ἤθελε νὰ δημιουργήσει. Ἡ συγκεκριμένη ὅμως θρησκεία βρῆκε μία ἄλλη σημαντικὴ φιγούρα ποὺ τὴν προώθησε στὶς δεκαετίες 1930 καὶ 1940 ἂν καὶ ἡ συμβολή της δὲν ἔτυχε μαζικῆς ἀνταπόκρισης τότε, οὔτε φάνηκε ὅτι θὰ εἶναι τόσο καθοριστική. Αὐτὸ ἐκτιμήθηκε μετὰ τὸ θάνατό της, στὴ δεκαετία τοῦ 1970, ὅταν θεωρήθηκε σὰν προπομπὸς καὶ προφήτισσα τοῦ νεογνωστικοῦ ἑωσφορικοῦ κινήματος τῆς Νέας Ἐποχῆς ποὺ ἐκδηλώθηκε τότε ἀπὸ δεκάδες σέκτες ταυτόχρονα. Πρόκειται γιὰ τὴν Βρεττανo-ἀμερικανίδα Ἀλίκη Μπέιλυ, τῆς ὁποίας τὴν πορεία ἀξίζει νὰ τὴν παρακολουθήσουμε χρονολογικά.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η Αγία μας Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία καθόρισε, ως όφειλε, επακριβώς τα όρια της αλήθειας και της πλάνης, διότι πιστεύει ότι η αλήθεια είναι συνώνυμη με τη σωτηρία. Οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων περιχαρακώνουν την βιβλική αλήθεια και την αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας μας, ώστε να αποτελούν την αλάνθαστη πυξίδα πλεύσης του νοητού σκάφους της ως τα έσχατα της ιστορίας.
Μελετώντας με προσοχή το «Συνοδικό» Της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, το οποίο διαβάζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας στους ναούς, κατά την τελετή της περιφοράς των Ιερών Εικόνων, μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα τη μέριμνα των Πατέρων να καθαρθεί η πίστη της Εκκλησίας από περιρρέουσες ιδέες του παρελθόντος, τις οποίες κάποιοι αναμίγνυαν με την διδασκαλία Της, με στόχο να επικρατεί σύγχυση στους πιστούς.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η Α΄ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στην μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας μας. Σύμπασα η Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα, με κύριο χαρακτηριστικό του εορτασμού την περιφορά των ιερών εικόνων και την ανάγνωση του Συνοδικού της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου σε όλους τους ναούς.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν να εορτάζεται η ημέρα αυτή σε ανάμνηση της παύσης της εικονομαχίας και της οριστικής αναστήλωσης των ιερών εικόνων από την ευσεβή βασίλισσα του Βυζαντίου Θεοδώρα (μετέπειτα αγία της Εκκλησίας μας) στις 4-3-843. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε μείζονος σημασίας διότι με τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου (787), ολοκληρώθηκε η διατύπωση της δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας μας (τριαδολογικό και χριστολογικό δόγμα). Η εικονομαχική έριδα (726-843) υπήρξε άλλωστε ένας θλιβερός σταθμός της εκκλησιαστικής ιστορίας, η οποία προξένησε αφάνταστη φθορά στο σώμα της Εκκλησίας. Μέσα όμως από αυτή τη λαίλαπα βγήκε και κάτι θετικό, η διατύπωση της θεολογίας των ιερών εικόνων, η οποία κατ ουσίαν, όπως θα δούμε, είναι επέκταση και ανάπτυξη του χριστολογικού δόγματος.
(Η θεραπευτική της Ορθοδοξίας και ο κομπογιαννιτισμός των αιρέσεων)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Την Α΄ Κυριακή των Νηστειών η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει τον θρίαμβο της αποκρυστάλλωσης του ορθοδόξου δόγματος, με την παύση της εκατονταετούς εικονομαχικής έριδας (726-843), η οποία, όπως είναι γνωστό, συντάραξε την Εκκλησία. Η ευσεβής βασιλομήτωρ Θεοδώρα η Αυγούστα, ως επίτροπος του ανηλίκου υιού της βασιλέως Μιχαήλ Γ΄ (842-867), αναστήλωσε οριστικά τις Ιερές Εικόνες στους Ναούς, εφαρμόζοντας τις αποφάσεις της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου (787), σύμφωνα με τις οποίες η προσκύνηση τους δεν είναι ειδωλολατρία, διευκρινίζοντας, ότι δεν προσκυνούμε την ύλη των Εικόνων, αλλά τα εικονιζόμενα πρόσωπα. Όχι μόνον επιτρέπεται η προσκύνησή τους και ιδιαίτερα ο εικονισμός του Χριστού, αλλά επιβάλλεται, διότι αποτελεί ομολογία περί της αληθούς ενανθρωπήσεώς Του.
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Τήν ἄχραντον Εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν…».
Τό ἀνθρώπινο γένος ἐπί τῆς γῆς δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό τό πλουσιότερο εἰκονοστάσι τοῦ Θεοῦ. Γιατί ὁ ἄνθρωπος εἶναι ξεχωριστή εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ. Ἔγινε ὁ Θεός ἄνθρωπος, τέλειος χωρίς ἁμαρτία, γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος, θεός.
Σέ τούτη τή θεοείδεια βρίσκεται τό μεγαλεῖο τοῦ ἀνθρώπου. Ἑπομένως ἡ σημερινή ἑορτή, Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, προσπαθεῖ νά διαπαιδαγωγήσει τόν ἄνθρωπο νά κατανοήσει τό μυστήριο τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως. Μέ ἄλλα λόγια, τοῦ θέτει μία πρόκληση.
Πώς τολμάει ο σημερινός άνθρωπος και ως προς την αρετή της αγνότητος, καθόλου-καθόλου δεν λογαριάζει την αλήθεια, την πραγματικότητα, τι έκανε ο Θεός, τι είπε ο Θεός, πώς τα θέλει ο Θεός, πώς ανταποκρίθηκε η Παναγία, πώς έζησε η Παναγία, πώς ακολούθησαν οι άγιοι! Δεν ενδιαφέρεται ο σημερινός άνθρωπος, ούτε το λαμβάνει υπόψιν. Τουλάχιστον να είχε μια συναίσθηση: «Αχ, αλλιώς έπρεπε να ζω, αλλιώς έπρεπε να φρονώ, αλλιώς έπρεπε να ενεργώ ως προς το θέμα αυτό, αλλά να, είμαι αδύναμος άνθρωπος και αμαρτάνω». Όχι μόνο δεν φρονεί έτσι, όχι απλώς γίνεται παραβάτης, αλλά φρονεί ότι, κάποτε που εγίνοντο έτσι τα πράγματα, ήταν λάθος. Ήταν καθυστερημένοι τότε οι άνθρωποι, δεν ήξεραν τι έκαναν, ήταν σε πλάνη, ήταν στο σκοτάδι. Τώρα βρήκαμε εμείς την αλήθεια, τώρα βρήκαμε το σωστό, τα πράγματα είναι όπως εμείς τα κάνουμε. Έτσι φρονούν οι άνθρωποι σήμερα.
«Ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος βοᾷ»
Προφητική κραυγή για την Πάφο, τον διωγμό του Μητροπολίτη Τυχικού και τα σημεία των καιρών
«Ἰδοὺ ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς» (Γεν. 4,10)
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία της Εκκλησίας όπου η σιωπή δεν είναι αρετή αλλά ενοχή.
Στιγμές όπου η αδικία δεν αφορά ένα πρόσωπο, αλλά τραυματίζει ολόκληρο το Σώμα.
Ο μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Δαμασκηνός ζήλεψε τον Ερντογάν που είχε μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε μουσείο και επέτρεψε να γίνει ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου Αιτωλικού χώρος έκθεσης οπλισμού, κειμηλίων και φωτογραφίας.
Η πρωτοφανής προκλητική αυτή έκθεση έγινε, σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, «στα πλαίσια» των εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου. Η σωστή έκφραση είναι ότι έγινε με πρόφαση αυτές τις εκδηλώσεις για την αποϊεροποίηση του Ορθόδοξου Ναού, την βλάσφημη αυτή τακτική που έχει πάρει μορφή χιονοστοιβάδας σε όλες σχεδόν τις Μητροπόλεις.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ο 20ος αιώνας χαρακτηρίζεται ως ένας από τους πιο ταραγμένους αιώνες της ιστορίας. Παρά ταύτα είναι ο αιώνας ανάδειξης πλειάδας επιφανών αγίων, ως επιβεβαίωση της μεγάλης αλήθειας, πως όπου: «επλεόνασεν ή αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν ή χάρις» (Ρωμ.5,20). Μια τρανή απόδειξη ότι η Εκκλησία του Χριστού συνεχίζει και στις δύσκολες και παρακμιακές ημέρες μας, να σώζει και να αγιάζει, να αναδεικνύει αγίους. Ανάμεσά τους ο νεωστί καταταγείς στους αγιολογικούς δέλτους, άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, μια σπουδαία ασκητική μορφή του αγιορείτικου μοναχισμού, άξιος συνεχιστής του γνησίου μοναχικού ιδεώδους της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.
Γεννήθηκε τις 6 Δεκεμβρίου 1912 στο χωριό Αμπελοχώρι Θηβών, από ευσεβείς γονείς, τον Ιωάννη Παπανικήτα και την Βικτώρια. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Ευάγγελος. Είχε άλλα τρία αδέλφια. Η οικογένειά του μετακόμισε στην πόλη των Θηβών, για να διευκολυνθούν τα παιδιά στις σπουδές τους και εγκαταστάθηκε σε οικία, κοντά στο Ναό της Μεγάλης Παναγίας. Οι ευλαβείς και απλοϊκοί γονείς του του ενέπνευσαν την άδολη πίστη στο Θεό και την απλοϊκή ευσέβεια. Από μικρό παιδί τον διέκρινε μια σπάνια ωριμότητα και φιλομάθεια και γι’ αυτό τον έστειλαν να σπουδάσει στο Γυμνάσιο και στο Σχολαρχείο Θηβών.
Γ΄ ΜΕΡΟΣ
Συνεχίζοντας τὶς εὐεργετικὲς ἐπιδράσεις τῆς καλωσύνης στὴ ζωή μας, θὰ ὁλοκληρώσουμε τὸ θέμα μας, προσθέτοντας τὰ ἑξῆς:
Ἔχουμε μεγαλύτερη διάρκεια ζωῆς! Ὅπως ἀναφέρουν οἱ ἐπιστήμονες, ἡ καλωσύνη συμβάλλει σὲ μία αἴσθηση σκοποῦ ζωῆς, ποὺ ἔχει συνδεθεῖ μὲ μεγαλύτερη διάρκεια ζωῆς. Ἄτομα μὲ ὑψηλὸ σκοπὸ ζωῆς ἔχουν χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακῶν παθήσεων, ἐγκεφαλικῶν καὶ ἄνοιας.
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
(Συμβουλές σε φοιτητές θεολόγους)
Ἐπειδή με ἐρωτήσατε γιά τήν φυλακή τοῦ νοῦ, ἄς ποῦμε τώρα μερικές συμβουλές. Ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός, ὅταν ἀρχίζω νὰ ὁμιλῶ γιά τήν νοερά προσευχή ἤ γιά τήν φυλακή τοῦ νοῦ, αἰσθάνομαι ἐντροπή καί διστάζω νὰ ὁμιλήσω. Νὰ ὁμιλήσω γι᾿ αὐτό τό ὁποῖο δέν ἔχω; Τί λέγουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὅτι κανείς δέν εἶναι πτωχότερος ἀπό τόν νοῦν ἐκεῖνον πού φιλοσοφεῖ γιά τά καλά ἔργα, χωρίς νὰ ἀσχολεῖται μέ αὐτά. Ἐγώ εἶμαι ἐκεῖνος πού φορῶ τήν μάσκα καί θέλω νά ὁμιλῶ γι᾿ αὐτά τά ὁποῖα δέν κάνω καί οὐδέποτε τά ἔκαμα.
Ἀλλά πιστεύω ὅτι θὰ εἶναι ὠφέλιμα αὐτά γιά τόν δρόμο πού διαλέξατε νά ἀκολουθήσετε. Ἐπειδή αὐτή ἡ ζωή εἶναι μία μάχη, ὅπως λέγει καί ὁ Ἰώβ: «Μία μάχη καί ἕνας πειρασμός εἶναι κάθε στιγμή τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Καί γιά τήν ἀντιμετώπισι τοῦ κάθε πειρασμοῦ χρειάζεται ἱκανότητα καί τέχνη. Ὅπως εἶπε καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὅτι σ᾿ αὐτό τόν μεγάλο καί δύσκολο ἀγῶνα ἔχετε ἀνάγκη ἀπό ὑπομονή.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Τα βιβλικά πρόσωπα της Καινής Διαθήκης έχουν ιδιαίτερη θέση στο αγιολόγιο της Εκκλησίας μας. Κι’ αυτό, διότι είναι εκείνοι, οι οποίοι έζησαν στην εποχή που έζησε στη γη ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και οι περισσότεροι σχετίστηκαν με Αυτόν. Ένα από αυτά τα πρόσωπα υπήρξε και η αγία Φωτεινή η Ισαπόστολος και Μεγαλομάρτυρας, η γνωστή μας Σαμαρείτιδα.
Έζησε λοιπόν τον 1ο μ. Χ. αιώνα στην Παλαιστίνη. Γεννήθηκε και έζησε στην πόλη Συχάρ, η οποία βρισκόταν βόρεια της Ιουδαίας και κατοικούνταν από Σαμαρείτες, οι οποίοι ήταν μεν ισραηλιτικής καταγωγής, αλλά με το πέρασμα των αιώνων, είχαν έλθει σε επιμιξίες με ειδωλολατρικούς γειτονικούς λαούς και γι’ αυτό θεωρούνταν εξωμότες από τους Ιουδαίους και υπήρχε μεταξύ τους έχθρα. Και όντως, οι Σαμαρείτες ζούσαν ζωή περισσότερο προσαρμοσμένη στους Εθνικούς, παρά στους Ιουδαίους. Η Σαμαρείτισσα Φωτεινή ζούσε και αυτή ζωή έκλυτη, αλλάζοντας συνεχώς άνδρες. Φαίνεται ότι ήταν γνωστή στην πόλη και όλοι την στιγμάτιζαν για την αμαρτωλή ζωή της. Σημειώνουμε πως δεν γνωρίζουμε το πρώτο της όνομα, διότι Φωτεινή ονομάστηκε όταν πίστεψε στο Χριστό και έλαβε το άγιο Βάπτισμα αργότερα.
Πῶς ὁ Θεός ταυτοχρόνως ἐνῶ ἑνώνεται ὡστόσο διακρίνεται;
Ἑνότητα καί διάκριση στόν Θεό σημαίνει ὅτι ὁ Θεός κατά τόν ἑαυτό του ὡς ὑπερβατικός, ὡς ὑπερούσιος, ὡς ὑπερφυής καί ἐξῃρημένος παραμένει σέ ἑνότητα μέ τόν ἑαυτό του καί ταυτόχρονα διακρίνεται, δηλαδή πληθύνεται. Ὄχι ὅτι γίνεται πολλοί θεοί. Πληθύνεται χωρίς ὁ ἴδιος νά ἐγκαταλείπει τήν ἐσωτερική του ἑνότητα. Πολλές φορές αὐτό πού διαβάζουμε μᾶς φαίνεται ἀντιφατικό. Ἀλλά ὅμως ἔτσι εἶναι!
Η ασφάλεια δεν αρκεί. Το δικαίωμα στην offline ζωή είναι αδιαπραγμάτευτο.
Η πρόσφατη παρέμβαση του ελβετικού Ομοσπονδιακού Ελεγκτικού Οργάνου, που ζήτησε την αναβολή της εφαρμογής της εθνικής ηλεκτρονικής ταυτότητας (e-ID) λόγω σοβαρών τεχνικών και θεσμικών ελλείψεων, δεν είναι απλώς μια τεχνική είδηση. Είναι ένα πολιτικό γεγονός μεγάλης σημασίας. Βλ. https://www.ictjournal.ch/news/2026-02-19/le-controle-federal-des-finances-critique-le-id-et-recommande-de-reporter-son
Η Ελβετία δεν σταμάτησε επειδή “φοβήθηκε την τεχνολογία”. Σταμάτησε επειδή αναγνώρισε ότι η εμπιστοσύνη δεν οικοδομείται πάνω σε ατελή συστήματα και ότι ένα κρατικό σύστημα ψηφιακής ταυτοποίησης δεν επιδέχεται πειραματισμούς. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία.
Ἔγιναν καὶ αὐτά; Ναί, γίνονται, Ἀπὸ ποίους γίνονται;
Γίνονται ἀπὸ μερικούς, σεβαστούς, Πατριάρχες τῆς πολύπαθης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας! Σεβαστοὺς γιὰ τὸ ὑψηλὸ πατριαρχικό τους ἀξίωμα καὶ λειτούργημα. Καταφεύγουμε λοιπὸν -ὅπως πάντα – σὲ ἀσφαλῆ πηγή, ἀντλώντας ἀπὸ ἐκεῖ τὶς σχετικὲς ἀποδείξεις δι’ ὅσα γράφουμε παρακάτω.
Διαβάζουμε ἔτσι τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὶς ὑψηλὲς τιμητικὲς ἐκκλησιαστικὲς διακρίσεις ποὺ ἀπενεμήθησαν εἰς ἀξιόλογο γενικότερα πρόσωπο τῆς ἑλλην. κοινωνίας, ΑΛΛΑ – ἀλλά ποὺ εἶναι ὑψηλόβαθμος καὶ ὑψηλότιτλος τέκτων, πρόσωπο δηλαδὴ ποὺ εἶναι δραστήριο μέλος – ἡγέτης, Ὀργανώσεως σφόδρα ἀποδοκιμαζόμενης ὑπὸ τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, Συνοδικῶς καὶ πολλάκις.
Ανοικτή Επιστολή προς την Ιερά Συνοδο του Αυτόκεφαλου της Εκκλησίας της Κύπρου
Κανονική βία, πνευματική αδικία και το σκάνδαλο της Πάφου
Το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου Σαλαμιού ως μαρτυρία εκκλησιαστικής εκτροπής
Το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στη Σαλαμιού Πάφου, τόπος ιερός, ταπεινός και βαθιά δεμένος με την πνευματική ιστορία του χωριού και της επαρχίας, κατέστη τις τελευταίες εβδομάδες οδυνηρό σύμβολο κανονικής βίας και εκκλησιαστικής αυθαιρεσίας. Και τούτο διότι στον χώρο αυτόν συμπυκνώνεται σήμερα όλη η τραγωδία που βιώνει η Μητρόπολη Πάφου.
Σημεῖα τῶν καιρῶν… Ὁ Πατριάχης Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος προωθεῖ τὴν ἕνωσιν μὲ τοὺς Παπικοὺς συμμετέχων εἰς οἰκουμενιστικὴν λειτουργίαν εἰς Παναμᾶν. Ἄν καὶ παραβαίνουν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἔχομεν κοινὴν πίστιν. Τὸ ἐπίσημον ἱστολόγιον τῆς Παπικῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Παναμᾶ (29.1.2026) arquidiocesisdepanama.org μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρει:
«Ἱστορικὴ Οἰκουμενικὴ Λειτουργία μεταξύ τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ἐκκλησίας στὸν Παναμᾶ.
Ὁ Μακαριώτατος Θεόδωρος Β΄ παρασημοφορήθηκε ἀπὸ τὴν USMA
Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη,
τέως Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ.
ΜΕΡΟΣ ΙΣΤ΄
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Τόσο ὁ Καζύνσκι ὅσο καὶ ὁ Χαὰγκ διευκρινίζουν ὅτι ὁ «ὁδοστρωτήρας» τῆς τεχνολογίας, ὁ ὁποῖος συνθλίβει τὸν πολιτισμό, δὲν πρέπει νὰ ἐξετάζεται μόνο ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ ὑλικοῦ μηχανισμοῦ ποὺ διαθέτει, δηλ. τὰ ἐργαλεῖα καὶ τὶς μηχανές, ἀλλὰ νὰ συλλαμβάνεται ὑπὸ ἕνα εὐρύτερο πρίσμα, τὸ ὁποῖο καλύπτει τὶς λεγόμενες «τεχνικές» τῆς τεχνολογίας, εἴτε αὐτὲς εἶναι τεχνικές τῆς χημείας, ὅπως ἡ πολιτικὴ μηχανικὴ καὶ ἡ βιοτεχνολογία, εἴτε ἀνθρώπινες ἢ ὀργανωτικὲς τεχνικές, ὅπως ἡ προπαγάνδα καὶ ἡ παιδαγωγικὴ ψυχολογία [1].
Εἶμαι δικός μου καί κάνω ὅ, τι θέλω;
…Τίποτε δέν εἶναι δικό μας. Τό ὅτι ὑπάρχουμε σημαίνει ὅτι ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη.
Τό νά πῶ «Κάνω ὅ,τι θέλω, τό σῶμα καί ἡ ψυχή μοῦ ἀνήκει» αὐτό εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχήν ἔκφραση τῆς αὐτονομήσεως. Αὐτό εἶναι πτώση. Εἶναι ἡ κατ’ἐξοχήν ἔκφραση τῆς ἁμαρτίας.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου – συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 25η Φεβρουαρίου 2026
Ήδη από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, η αγία μας Εκκλησία μας εισήγαγε σε μιά νέα περίοδο του εορτολογίου της, την περίοδο του Τριωδίου. Μας δίδει έτσι την αφορμή να στρέψουμε και πάλι την προσοχή μας προς το νόημα και το περιεχόμενό της και να προσεγγίσουμε κάποιες πτυχές της, που μπορούν να μας βοηθήσουν σε μιά βαθύτερη κατανόηση της σημασίας της στην πνευματική μας ζωή.
Είναι μια πένθιμη και κατανυκτική περίοδος που αρχίζει, όπως είναι γνωστό, από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και φθάνει μέχρι τον εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου. Αυτήν διαδέχεται κατόπιν η χαρμόσυνη περίοδος του Πεντηκοσταρίου, που αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και φθάνει μέχρι την Κυριακή των αγίων Πάντων.
