Ορισμένοι από τους αγίους Πατέρες της
Εκκλησίας μας έλαβαν τον τίτλο του Οικουμενικού
Διδασκάλου, διότι η προσφορά τους σε Αυτή υπήρξε καθοριστική για την
διατύπωση της διδασκαλίας Της. Η δράση τους ξεπέρασε τα στενά γεωγραφικά όρια
και την εποχή, που έζησαν και έδρασαν, επιδρώντας καταλυτικά στην διαμόρφωση
της οικουμενικής διαστάσεως της Εκκλησίας. Ένας από αυτούς τους μεγάλους
Πατέρες και οικουμενικούς διδασκάλους υπήρξε και ο άγιος Ειρηναίος, επίσκοπος Λουγδούνου.
Πως θα χαρακτηρίζατε τους δικηγόρους, οι οποίοι θα παρείχαν νομικές
υπηρεσίες και ιδιαίτερα αν υπεράσπιζαν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου
μιας εταιρίας, οργάνωσης και γενικά φορέα, για τον οποίον η Ελληνική
Δικαιοσύνη εξέδωσε ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ απόφαση (10493/1997 του Εφετείου Αθηνών),
τμήμα της οποίας περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
Μουσουλμανική διαδήλωση στη Δανία. Φωτογραφία: Heimildin
Ο υπουργός Μετανάστευσης της Δανίας ανακοίνωσε την πρόθεσή του να απαγορεύσει την ισλαμική πρόσκληση στην προσευχή.
Εκπρόσωπος της δανικής
κυβέρνησης τόνισε ότι λόγω της ανεξέλεγκτης διάδοσης θρησκευτικών
συμβόλων ορισμένες περιοχές της Δανίας άρχισαν να θυμίζουν «προάστιο του
Ισλαμαμπάντ». Ο Δανός
υπουργός Μετανάστευσης Μπέντσκοφ κατηγόρησε τις ισλαμικές κοινότητες για
«ερπυστική εξισλάμιση», η οποία καταλαμβάνει υπερβολικά μεγάλο μέρος
του δημόσιου χώρου, μεταδίδει η The Telegraph.
1.- Το αθέατο τίμημα της υποχρεωτικής ψηφιοποίησης
Μας είπαν ότι το μέλλον είναι ψηφιακό.
Ότι πρέπει να γίνουμε όλοι «ψηφιακοί πολίτες». Να αποκτήσουμε
ψηφιακές ταυτότητες, ενιαίους προσωπικούς αριθμούς, ψηφιακά πορτοφόλια.
Να μεταφέρουμε τις συναλλαγές μας, τις σχέσεις μας με το Δημόσιο, την
οικονομική και κοινωνική μας ζωή σε ηλεκτρονικά συστήματα.
Και όποιος διατυπώνει επιφυλάξεις απέναντι στην υποχρεωτικότητα αυτού του μετασχηματισμού παρουσιάζεται περίπου ως άνθρωπος που φοβάται την πρόοδο.
Aπο το βιβλίο του
Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄,
2008, σελ. 117 -119
Οργανωθείτε είς το
όνομα του Ιησού Χριστού
Να κάνετε αλυσίδα. Τα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού,
τους πρώτους αιώνας, οι Χριστιανοί ήταν ενωμένοι, είχαν αλυσίδα, τρεις, τρεις,
τρεις…, προς τιμήν της αγίας Τριάδος. Όπως στη Ρωσία εκεί ένα μικρό αθώο
παιδάκι, χαριτωμένο, πήγε στον παπά και του λέει:
Ανάμεσα στους αφοσιωμένους και πιστούς
μαθητές του Κυρίου ήταν και ο απόστολος
Θαδδαίος, όπως τον αποκαλεί ο ευαγγελιστής Μάρκος (3,16), ο οποίος
αναφέρεται και με τα ονόματα Λεββαίος από
τον Ευαγγελιστή Ματθαίο, αλλά και ως Ιούδας
(Ιωάν,14,22).
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το όνομα Θαδδαίος
είναι επώνυμο. Συνδυάζοντας τους καταλόγους του Ευαγγελίου του Λουκά (6,16) και
των Πράξεων (1,13) συμπεραίνουμε ότι τα τρία αποστολικά ονόματα Θαδδαίος, Λεββαίος και Ιούδας ανήκουν
προφανώς στο ίδιο πρόσωπο. Άρα το πραγματικό όνομά του ήταν Ιούδας και το
Λεββαίος και Θαδδαίος ήταν το επώνυμό του. Το προσωνύμιο Θαδδαίος, όπως
αναφέρει ο ευαγγελιστής Ματθαίος (10,3) σημαίνει «γενναίος»ή κατ’ άλλους «μεγαλόψυχος». Η υπόθεση αυτή ενισχύεται,
διότι το «Θαδδαίος» φαίνεται να είναι προσωνύμιο από το αραμαϊκό Taddai = «ο με καρδιά», δηλαδή αυτός που «το λέει η καρδιά του». Άλλωστε πολλές μορφές στην Καινή Διαθήκη
πρόσωπα έχουν περισσότερα του ενός ονόματα (π.χ. Σίμων-Πέτρος, Βαρνάβας-Ιωσήφ).
Ήταν ένας εκ των δώδεκα Αποστόλων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη.
Ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος ή Λεββαίος δεν έχει καμιά σχέση με τον Ιούδα τον Ισκαριώτη! Για
να διακρίνεται από τον τελευταίο στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (στ, 16) και
στις Πράξεις των Αποστόλων (α, 13) αναφέρεται ως Ιούδας Ιακώβου (δηλ.
Ιούδας υιός Ιακώβου). Αναφέρεται ως Ιούδας και στο Κατά Ιωάννην
Ευαγγέλιο (ιδ, 22). Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (ι, 3) αναφέρεται ως
Λεββαίος που μετονομάσθηκε Θαδδαίος, ενώ στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο (γ,
18) αναφέρεται ως Θαδδαίος.
1179. Ο Κύριος Θεός τιμωρεί τα παιδιά
για τις γονικές κατάρες
Ερώτηση Ενορίτη: Ο δεκαπεντάχρονος
γιος μου συχνά δεν με υπάκουε, συχνά μιλούσε με θράσος εναντίον μου, για το
οποίο, μέσα στη θλίψη της ψυχής μου, τον καταρόμουν, λέγοντάς του: «Αχάριστο
γιε μου! Είθε να μείνεις άφωνος». Και πράγματι, μετά από λίγο καιρό, ο γιος μου
έμεινε άφωνος. Δεν ήταν αυτό επειδή τον καταράστηκε;
Η απάντηση του ιερέα : Ίσως αυτός
είναι ο λόγος. Η Αγία Γραφή λέει: η ευλογία του πατέρα ενδυναμώνει τα παιδιά
στο σπίτι, αλλά η κατάρα της μητέρας τα απαλλάσσει. Δηλαδή, αν ένας πατέρας και
μια μητέρα ευλογούν τα παιδιά τους, τότε ο Θεός τους ευλογεί, δίνοντάς τους όλα
τα χρήσιμα και απαραίτητα για αυτή τη ζωή. Αλλά αν καταριούνται τα παιδιά τους,
τότε ο Θεός τιμωρεί τα παιδιά τους.
Οι χιλιάδες Νεομάρτυρες στα μαύρα χρόνια
της τουρκοκρατίας υπήρξαν ταυτόχρονα και Εθνομάρτυρες, διότι για τον Έλληνα
Ορθόδοξο, πίστη και Πατρίδα δεν χωρίζονται. Μαρτύρησαν, για του Χριστού την
πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία. Ένας από τους ηρωικότερους
Νεομάρτυρες και Εθνομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος
Νεομάρτυρας Δημήτριος από τη Σαμαρίνα.
Γεννήθηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα στα ορεινά χωριά
της Σαμαρίνας, των Γρεβενών, όπου η
δουλεία των τυράννων Οθωμανών ήταν κάπως περιορισμένη, λόγω του απρόσιτου των
εδαφών. Γι’ αυτό και στα μέρη εκείνα είχε αναπτυχθεί ιδιαίτερα η ιδέα της
επανάστασης και της απελευθέρωσης από την απάνθρωπη τουρκική δουλεία και είχαν
αναπτυχθεί επαναστατικές κινήσεις.
Δεν γνωρίζουμε πολλά για την καταγωγή του
και την παιδική του ηλικία. Ό, τι γνωρίζουμε το οφείλουμε στον Γάλλο πρόξενο
στα Ιωάννινα, περιηγητή και φιλέλληνα François Pouqueville(Πουκεβίλ), ο οποίος
είχε γνωρίσει το Δημήτριο στη Σαμαρίνα και έζησε τους κατοπινούς βασανισμούς
του και τον μαρτυρικό του θάνατο. Εικάζουμε να γεννήθηκε και να ανατράφηκε από
ευσεβείς γονείς, οι οποίοι του ενέπνευσαν την πίστη στο Χριστό, ως το μόνο
σωτήρα και λυτρωτή του κόσμου. Φαίνεται πως του ενέπνευσαν επίσης και
καλλιέργησαν στην ψυχή του την υπέρτατη ιδέα της ελευθερίας και της ανθρώπινης
αξιοπρέπειας, την οποία καταπατούσαν βάναυσα οι αλλόθρησκοι και βάρβαροι
τύραννοι.
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου
Δυστυχώς στις μέρες μας, 2.026 χρόνια μετά την Γέννηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ακόμα κυριαρχούν μεταξύ του λαού μας πολλές δεισιδαιμονίες αλλά και άφθονη άγνοια όσον αφορά στα Ιερά Μυστήρια – κατεξοχήν δε το Ιερό Βάπτισμα.
Ένα βασικό στοιχείο, έστω κι αν από μόνο του δεν επικυρώνει την εγκυρότητα του βαπτίσματος, είναι τα γνωστά μας “μαρτυρικά”.
Μια
πλειάδα Αγίων και Μαρτύρων της αρχαίας Εκκλησίας ανάδειξε το ρωμαϊκό στράτευμα.
Μάλιστα οι περισσότεροι από αυτούς κατέχουν τον ύπατο τίτλο του Μεγαλομάρτυρα,
διότι ως στρατιωτικοί, επέδειξαν μεγάλη ανδρεία και καρτερικότητα στα ανείπωτα
μαρτύρια, που υπέστησαν από τους ειδωλολάτρες για την πίστη τους στο Χριστό.
Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος
Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι συν αυτώ 2593 μάρτυρες στρατιώτες.
Ο ηρωικός και ένδοξος άγιος Ανδρέας έζησε
στα τέλη του 3ου και στις
αρχές του 4ου αιώνα. Υπηρετούσε ως αξιωματικός τριβούνος
(χιλίαρχος) στο ρωμαϊκό στρατό, στα χρόνια που βασίλευε ο ασεβής, θηριώδης και
σφοδρός διώκτης του Χριστιανισμού, Μαξιμιανός
Γαλέριος (περί το 300). Είχε επιδείξει ιδιαίτερη ανδρεία και ζήλο στο
στράτευμα και είχε σημειώσει πολλές νίκες κατά των βαρβάρων. Για το λόγο αυτό ο
αυτοκράτορας του ανέθεσε τη φύλαξη των ανατολικών συνόρων, ως επικεφαλής
επίλεκτου στρατεύματος, για την απώθηση των Περσών, οι οποίοι λυμαίνονταν τις ανατολικές επαρχίες του κράτους.
Όπως είναι γνωστό, ο καθεδρικός ναός του Στεπανακέρτ, στο κατεχόμενο Αρτσάχ, κατεδαφίστηκε από τους Αζέρους τους τελευταίους μήνες.
Μια χρήστης από το Αζερμπαϊτζάν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συγκρίνει με ενθουσιασμό την κατάσταση του χώρου πριν και μετά. Η κοπέλα φωτογραφίζεται στο ίδιο σημείο και γράφει με υπερηφάνεια «gorbagor oldu» («εξαφανίστηκε», «καταστράφηκε»).
Δεν πρόκειται απλώς για την καταστροφή ενός κτιρίου. Πρόκειται για την καταστροφή της ιστορίας, του πολιτισμού και της πνευματικής κληρονομιάς ενός λαού. Η καταστροφή της εκκλησίας δεν μπορεί να σβήσει το γεγονός ότι υπήρχε εδώ αρμενικό πολιτιστικό αποτύπωμα.
Παράξενα
λόγια για τη σημερινή εποχή. Ίσως μάλιστα περισσότερο παράξενα σήμερα
απ’ ό,τι όταν τα είπε ο Αββάς Παφνούτιος στους τρεις Γέροντες που πήγαν
να ζητήσουν πνευματική συμβουλή. Διότι ολόκληρος σχεδόν ο σύγχρονος
τρόπος ζωής μάς διδάσκει το ακριβώς αντίθετο.
σ.σ. Αν
συμπεριλάβουμε και τα σχολεία που αναστέλλονται στις υπόλοιπες περιοχές
της Ελλάδος, πού έχουμε φθάσει; Την ώρα που κλείνουν τα σχολεία
αυξάνονται τα μαγαζιά κατοικιδίων και τα κομμωτήρια σκύλων. Στις
πολυκατοικίες ακούγονται όλο και περισσότερα γαυγίσματα και όχι γέλια και
κλάμματα παιδιών. Πόσο εύκολα μας πείσανε οι εθχροί του έθνους να
αυτοκτονήσουμε με χαζομόδες, συναισθηματισμούς και ζωολατρείες; Και οι
δήμιοι του έθνους προτείνουν απροκάλυπτα την αντικατάστασή μας από έθνη
βαρβάρων. Πεθαίνει η Ελλαδίτσα μας. Είναι ζήτημα χρόνου να πατήσουν
ξένοι πάνω στην άδεια γή μας. Ας ξυπνήσουμε επιτέλους κι ας απαιτήσουμε
από τους υποψήφιους πολιτικούς Ελληνικές λύσεις για τους Έλληνες και όχι
νεοταξικές για τους ξένους στο νούμερο ένα πρόβλημα της Πατρίδας μας
που είναι το δημογραφικό.Μόνο αυτό το
στοιχείο αρκεί για να πεισθούμε πόσο επικίνδυνοι και άχρηστοι είναι όσοι
κυβέρνησαν έως τώρα και να τους βγάλουμε για πάντα από την ζωή μας.
Ο Σολωμός Σολωμού ανεβαίνει στον ιστό. Εκεί τον περιμένουν όσοι θυσιάστηκαν για την Ελλάδα πριν από αυτόν.
Αύγουστος στην Κύπρο. Ζέστη, χώμα, φωνές, κόσμος αναστατωμένος και απέναντι τα φυλάκια.
Τρεις ημέρες έχουν περάσει από τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, είναι η
ημέρα της ταφής του και η οργή δεν έχει καταλαγιάσει. Είναι 14 Αυγούστου
1996, παραμονή της Παναγίας. Μέσα σε όλο αυτό βρίσκεται ένας 26χρονος
από το Παραλίμνι, ο Σολωμός Σολωμού.
Φορά μαύρο μπλουζάκι, έχει ένα τσιγάρο στο στόμα και προχωρά προς τον
ιστό της τουρκικής σημαίας. Γύρω του ακούγονται φωνές. Η ένταση είναι
μεγάλη. Εκείνος συνεχίζει, φτάνει στον ιστό και αρχίζει να ανεβαίνει. Τα
χέρια τραβούν το σώμα προς τα πάνω, τα πόδια σφίγγουν τον ιστό και το
τσιγάρο παραμένει στα χείλη του. Είναι ένας άνθρωπος μέσα στον κυπριακό
Αύγουστο, ιδρωμένος, αποφασισμένος, εκτεθειμένος μπροστά στα όπλα. Και
τότε ακούγονται οι πυροβολισμοί. Ο Σολωμού πέφτει νεκρός.
Στην τεχνολογικά προηγμένη Κίνα, πολλές δυτικές εφαρμογές είναι μπλοκαρισμένες, ενώ πληρωμές, μετακινήσεις και βασικές υπηρεσίες απαιτούν κινεζικές πλατφόρμες όπως το WeChat και το Alipay. Επισκέπτες και κάτοικοι εξαρτώνται σχεδόν απόλυτα από το κινητό τους, παραχωρώντας παράλληλα προσωπικά δεδομένα σε ένα αυστηρά ελεγχόμενο ψηφιακό οικοσύστημα.