Μαρτυρία π. Παύλου Τσουκνίδα: «Τόν γέροντα Ἰάκωβο Τσαλίκη τόν γνώρισα ἀπό ἕναν ἱερομόναχο τό ἔτος 1987, τόν ἔκανα Πνευματικό καί πήγαινα, ὡς λαϊκός πού ἤμουν τότε, μέ τό αὐτοκίνητό μου ἀπ᾽ τήν Καρδίτσα στό μοναστήρι τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ, γιατί ἀναπαυόμουνα πολύ μέ τήν ἐξομολόγηση στόν μακαριστό Γέροντα.
»Μία μέρα πού πῆγα μέ τόν ἱερομόναχο στήν Ἱερά Μονή νά μείνωμε μερικές μέρες καί νά ἐξομολογηθοῦμε, καθ᾽ ὁδόν ἐνῶ ταξιδεύαμε, πρίν φθάσουμε στίς Ροβιές μετά τήν Λίμνη Εὐβοίας, ὁ ἱερομόναχος πού ἦταν στήν θέση τοῦ συνοδηγοῦ, μοῦ λέει: “Ὁ Ἡγούμενος, ὁ π. Ἰάκωβος, ἔμαθα ὅτι πετάει, ξέρω ἕνα περιστατικό καί εἶναι ἀλήθεια, τό ἄκουσα ἀπό πνευματικούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί ἄλλα παρόμοια ἀπ᾽ τούς μοναχούς τῆς Μονῆς. Κάποια ἡμέρα ὁ γέροντας Ἰάκωβος πήγαινε μέ τά πόδια στό Μοναστήρι, στόν δρόμο σταμάτησε νά τόν πάρη ἕνα ταξί πού πήγαινε μία οἰκογένεια στό Μοναστήρι νά προσκυνήσουν, εἶπαν στόν Γέροντα καί ὁ ταξιτζής καί ἡ οἰκογένεια νά τόν πάρουν μέχρι τό Μοναστήρι καί ὁ Γέροντας τούς εἶπε, ”πᾶτε ἐσεῖς, ἐγώ θά ᾽ρθῶ μέ τά πόδια σιγά–σιγά”. Ὁ ταξιτζής καί ἡ οἰκογένεια παρεκάλεσαν πολλές φορές τόν Γέροντα νά τόν πάρουν μέχρι τήν Μονή, ἀλλά ἐκεῖνος, παρ᾽ ὅλο πού ἦταν 12 περίπου χιλιόμετρα, τούς εἶπε πάλι ”πᾶτε ἐσεῖς, θά ᾽ρθῶ καί ᾽γώ”. Ἔφυγαν ὅλοι τους στεναχωρημένοι πού δέν κατάφεραν νά πείσουν τόν γέροντα Ἰάκωβο νά τόν πάρουν μαζί τους μέχρι τήν Μονή. Πρός ἔκπληξη ὅλων τους, ὅμως, ὅταν φθάσανε ἔξω ἀπ᾽ τήν πύλη τοῦ Μοναστηριοῦ, ὁ Γέροντας τούς περίμενε στήν πόρτα! Ὁ ταξιτζής καί οἱ προσκυνητές ἔμειναν ἄφωνοι ὅταν τόν εἶδαν. Εἶδες σέ τί μεγάλη μορφή μᾶς φέρνει ὁ Κύριος, παιδί μου Παῦλο, μοῦ λέει ὁ ἱερομόναχος, γιά νά πάρωμε τήν εὐχή του καί νά ἐξομολογηθοῦμε;”.
