Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος. Ο ταπεινός εργάτης του Χριστού.

20250526 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε από γονείς ενάρετους και ευλαβείς σε χωριό της λεγόμενης Μικράς Ρωσίας (σημερινή Ουκρανία) περί το 1690. Πολέμησε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και το 1711 συνελήφθη αιχμάλωτος για να καταλήξει δούλος σε Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο καταγόμενον από το χωριό  Προκόπιον της Μικράς Ασίας. Αρκετοί αιχμάλωτοι χριστιανοί για διάφορους λόγους ιδιοτελείς ασπάστηκαν τον Μουσουλμανισμό.

Ο Ιωάννης μεγάλωσε από τους ευσεβείς γονείς του με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Aγαπούσε πάρα πολύ τον Θεό. Ήταν από εκείνους τους νέους που τους κάνει σοφούς ο Θεός για τους οποίους ο σοφός Σολομών γράφει «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δεν είναι το πολυχρόνιο, ούτε μετριέται με τον αριθμό των ετών. Η φρονιμάδα πιο νέους ανθρώπους είναι σεβάσμια ωσάν να είναι γέροντες και ο καθαρός βίος τους κάνει ωσάν να είναι γέροντες πολύμαθοι».

400 χρόνια σκλαβιάς στους Τούρκους;

 Κύριε Γιώργο χαίρετε εν Κυρίω

Πολλές φορές αναφερόμενοι στην περίοδο της Τουρκοκρατίας αναφέρουμε τα 400 χρόνια που ήταν στην σκλαβιά η νότιος Ελλάδα. Πρέπει όμως να θυμηθούμε ότι άλλες ελληνικές – βυζαντινές περιοχές υπέφεραν πολύ περισσότερο από την Νότιο Ελλάδα.

Η Καππαδοκία π.χ. υποδουλώθηκε στους Σελτζούκους Τούρκους το 1071 με την ήττα των Βυζαντινών στο Μαντζικέρτ. Από την στιγμή εκείνη η Καππαδοκία μαζί με την επαρχία της Αρμενίας χάθηκε οριστικά για τους Βυζαντινούς, χωρίς να ελευθερωθεί ποτέ.

Ιερομόναχος Ευστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ερωτήσεις από ενορίτες της υπαίθρου για διάφορα πνευματικά ωφέλιμα θέματα, με απαντήσεις.

1018. Δεν είναι αυστηρή η κρίση του Θεού; Μόνο για την αμαρτία του Αδάμ, επέβαλε ο Θεός τόσο αυστηρή τιμωρία σε ολόκληρη την ανθρώπινη φυλή—ώστε όλοι να υποφέρουν και να πεθάνουν;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Δεν είναι αυστηρή η κρίση του Θεού; Μόνο για την αμαρτία του Αδάμ, επέβαλε ο Θεός μια τόσο τρομερή τιμωρία σε ολόκληρη την ανθρώπινη φυλή - ότι όλοι πρέπει να υποφέρουν και να πεθάνουν;

Με τη γλώσσα δεν επικοινωνούμε απλά για να συνεννοηθούμε, αλλά ενώνουμε τις ψυχές μας.

Σε μία περίοδο κρίσεως, επικρίσεως και κατακρίσεως, πτώσεων, καταπτώσεων, επιπτώσεων και εκπτώσεων, ζάλης, παραζάλης, πάλης κι αιθάλης πάσχει η μοναδική λαλιά μας, η εγχώρια πλούσια γλώσσα. Μαζί της μπορείς να πεις και να εκφράσεις τα πιο δύσκολα, τα πιο κούφια, τα πιο υψηλά.
Όπως λέει o ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, η ελληνική γλώσσα είναι η πιο παλιά και η …πιο πλούσια του κόσμου.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΣΟΣ: Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΥΠΑΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Η εμφάνιση αγίων στην Εκκλησία μας σε κάθε εποχή είναι το μόνιμο θαύμα. Ουδέποτε υπήρξε εποχή στη δισχιλιόχρονη πορεία της Εκκλησίας μας που να μην έχει εμφανιστεί άγιος. Όπως σε κάθε εποχή, έτσι και στους νεώτερους και σύγχρονους καιρούς αναδεικνύει ο Θεός αγίους για τη δόξα τη δική Του και τον αγιασμό και την αρωγή των πιστών. Ένας από τους νέους λαοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας είναι και ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος.

     Ήταν Ρώσσος στην καταγωγή και είχε γεννηθεί στη Ν. Ρωσία, τη σημερινή Ουκρανία, στα 1690 από ευσεβή οικογένεια. Κατατάχτηκε στον ρωσικό στρατό να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, όταν η πατρίδα του βρισκόταν σε πόλεμο με την Τουρκία (1711-1718). Ο νεαρός Ιωάννης πολεμούσε με ηρωισμό στον αυτοκρατορικό στρατό, ο οποίος είχε υποστεί ταπεινωτικές ήττες από τα ακατάβλητα τουρκικά στρατεύματα. Στη μάχη ανακατάληψης του Αζώφ πιάστηκε αιχμάλωτος, μαζί με χιλιάδες άλλους συμμαχητές του και οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, εν μέσω εξευτελισμών. Από εκεί προωθήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, στο χωριό Προκόπιο, όπου δόθηκε στην κατοχή ενός  Αγά, ο οποίος ηγείτο στρατοπέδου Γενιτσάρων. Εν μέσω πρωτοφανών εξευτελισμών και σκληρών βασανιστηρίων του ανατέθηκε να περιποιείται τα ζώα και να μένει μαζί τους στους βρώμικους από τις κοπριές στάβλους.

Η Εκκλησία του Χριστού στηριζόταν πάντα στα θεμέλια της Αλήθειας, δηλαδή στην Κεφαλή της, την Οδό, την Αλήθεια και τη Ζωή.

Η Εκκλησία του Χριστού στηριζόταν πάντα στα θεμέλια της Αλήθειας, δηλαδή στην Κεφαλή της, την Οδό, την Αλήθεια και τη Ζωή.

Στην ποιμαντική και ιεραποστολική της διάσταση, η Ορθοδοξία είχε πάντα τον θεσμό του εξομολόγου, δηλαδή του χειροτονημένου ή μοναστικού ιερέα που πήζει την πίστη των πολλών γύρω της.

Τί ἀξία ἔχουν τά μπερδεμένα σου μαλλιά, ἀνόητε ἄνθρωπε...

 Είπε γέρων.

«Τί ἀξία ἔχουν τά μπερδεμένα σου μαλλιά, ἀνόητε ἄνθρωπε τί ἀξία ἔχει τό ντύμα σου ἀπό ἀντιλόπη, ἂν μέσα σου ἔχης μπερδεμένους πόθους κι ἀπέξω ἀσκητικά στολίδια;»

Ταυτοχρονικότητα «πρωτογόνων» ἀνθρώπων μέ πολιτισμένους.

Τί μᾶς φανερώνουν τά θαύματα τοῦ Χριστοῦ; - Προσευχή πρός τόν Κύριον ἡμῶν 'Ιησοῦν Χριστόν.

  «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Τί μᾶς φανερώνουν τά θαύματα τοῦ Χριστοῦ;

Μέ τά θαύματα ὁ Χριστός μᾶς φανερώνει τήν Θεία δύναμί Του. ῾Ο ἴδιος ἐτέλεσε πολλά θαύματα, τά ὁποῖα ἦσαν θαύματα ἐπάνω στήν φύσι ἀναστάσεις νεκρῶν ἀνθρώπων (τήν κόρη τοῦ 'Ιαείρου, τόν υἱόν τῆς χήρας Ναῒν, τόν Λάζαρο τῆς Βιθυνίας). Τά μεγαλύτερα θαύματά Του, ἦσαν ἡ Μεταμόρφωσίς Του στό ὄρος  Θαβώρ, ἡ Κάθοδος στόν ῎Αδη μετά τόν ἐπί τοῦ Σταυροῦ θάνατόν Του, ἡ ἔνδοξος 'Ανάστασίς Του, ἡ παρουσία Του στούς μαθητάς Του μετά τήν 'Ανάστασί Του, καί ἡ 'Ανάληψί Του στούς Οὐρανούς.

Μπορεί ένας πνευματικός να καταργεί την ελευθερία σου;

 Υπάρχει μια πληγή που δεν συζητιέται αρκετά. Άνθρωποι που πλησίασαν την Εκκλησία με δίψα για Θεό και βρήκαν αντί για ελευθερία έναν άλλον δεσμό. Πνευματικοί που απαιτούν τυφλή υπακοή. Που αποφασίζουν για κάθε λεπτομέρεια της ζωής σου. Που καλλιεργούν φόβο, ενοχή, εξάρτηση. Που σε κάνουν να πιστεύεις ότι χωρίς αυτούς χάνεσαι.
Αυτό δεν είναι Ορθοδοξία. Είναι πνευματική τυραννία.

Πρώτο επίσημο διάγγελμα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού (25.05.2026) - Οπτικοακουστικό υλικό

Το πρώτο επίσημο διάγγελμα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού μετά την αντικανονική απομάκρυνσή του από τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου (25 Μαΐου 2026).

Ο Πανιερώτατος διακόπτει τη σιωπή ενός έτους και απευθύνεται προς το ορθόδοξο πλήρωμα με πόνο ψυχής αλλά και ακλόνητη πίστη.

Αναφέρεται στο κλίμα πιέσεων, στις αόριστες κατηγορίες, στη στάση του Μακαριωτάτου, καθώς και στην απόφασή του να προσφύγει στα κρατικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.

Ο Χριστός διαλεγόμενος ως Διδάσκαλος.

 Κισιώτης Στέφανος  

Μελετώντας τα κείμενα των τεσσάρων Ευαγγελίων συναντάμε διαρκώς συζητήσεις και διαλόγους που έκανε ο Χριστός με πολλούς ανθρώπους.

Συζητούσε με απλούς Ιουδαίους, με τους θεολόγους του Ισραήλ, τους Γραμματείς, τους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους. Πολλές συζητήσεις έκανε με τους μαθητές Του. Κι ακόμη με Ρωμαίους αξιωματικούς, αλλά και με τον Πιλάτο, απ’ τον οποίο δεν ζήτησε επιείκεια, για να σωθεί · απεναντίας στάθηκε μπροστά του με πλήρη αξιοπρέπεια, «ώστε θαυμάζειν τον ηγεμόνα λίαν».(Ματθ. 27,14).

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΔΕΡΒΙΣΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Μια κατηγορία ενδόξων Νεομαρτύρων στα τετρακόσια μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς ήταν και αυτοί που είχαν αλλαξοπιστήσει και επανήρθαν στην Ορθοδοξία μας, επισφραγίζοντας με το μαρτύριό τους την επάνοδό τους στην αληθινή και σώζουσα πίστη της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Νεομάρτυς Αλέξανδρος ο Δερβίσης, ο οποίος όχι απλά εξισλαμίστηκε, αλλά και αναδείχτηκε υψηλός αξιωματούχος της ισλαμικής θρησκείας.

Αν ο Τυχικός κουνήσει το μικρό του δαχτυλάκι...

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Εδώ και πολύ καιρό παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά, την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

Πως αυτός οδηγήθηκε αντικανονικά εκτός της Μητροπόλεως του, πως έχασε τον θρόνο του, και πως οι Οικουμενιστές μεθόδευσαν αυτή την άτιμη πράξη.

Είδαμε τι έγινε στην δίκη του, είδαμε τι έγινε και στο έκκλητο στην Κωνσταντινούπολη.

«Μη με αφήσεις να σκληρύνω»

Από την σελίδα στο Facebook του Manos Lambrakis

Μανώλη μου, δεν ξέρω αν αυτό που κάνω λέγεται γράμμα ή εξομολόγηση. Εδώ στο χωριό, όταν περνά η ώρα μετά τις έντεκα, τα πράγματα αλλάζουν όνομα. Το σπίτι γίνεται βάρος. Η σιωπή δεν γίνεται ήχος που σου τρώει το κεφάλι. Και η νύχτα είναι ένας διάδρομος που πρέπει να τον περπατήσεις μέχρι να ξημερώσει χωρίς να τρελαθείς. Σου γράφω από την κουζίνα, με το μικρό φως πάνω από τον νεροχύτη αναμμένο, γιατί φοβάμαι να ανάψω το μεγάλο. Το μεγάλο φως δείχνει πολύ καθαρά ποιος λείπει.

Να ξεπερνούμε τα εμπόδια της μετανοίας

 Πνευματική ζωή

25 Μαΐου 2026

Συμβουλευτικοί λόγοι

Επειδή στην περίοδο της χάριτος η μετάνοια έχει θαυμαστά αποτελέσματα, γι’ αυτό ακριβώς ο εχθρός της σωτηρίας διάβολος την πολεμεί, παρεμβάλλοντας σ’ αυτήν μεγάλα εμπόδια.

Μέσα στο κλίμα της γενικής αθεοφοβίας και απιστίας, σε πολύ λίγους γεννιέται η συναίσθησι της αμαρτωλότητος, ο νυγμός της συνειδήσεως, και ελάχιστοι νιώθουν την ανάγκη να εξιλεωθούν απέναντι του Θεού με τη θυσία του «συντετριμμένου πνεύματος» της μετάνοιας.

Κάτω ἀπό κάθε ἀπόλαυσι κρύβεται καί ἕνα φίδι...

 
 

 

Ὅλοι ὅσοι ἀκολουθοῦν τίς χαρές, ὁποιουδήποτε εἴδους αὐτοῦ τοῦ κόσμου, δέν θά λυτρωθοῦν ἀπό κινδύνους, διότι κάτω ἀπό κάθε ἀπόλαυσι κρύβεται καί ἕνα φίδι.

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ 

Ο στόχος των απανταχού επί γης διεστραμμένων στην ψυχή κύκλων είναι ο Χριστιανισμός.

Είναι σύνηθες στην χώρα μας, όταν η κοσμοθέαση και ηθική του Χριστιανισμού δέχεται επίθεση οι παρουσιαζόμενοι ως ζηλωτές Ορθόδοξοι της χώρας να χαρακτηρίζουν τους επιτιθέμενους ως ανθέλληνες. 

Προσοχή: Όχι ως εχθρούς του Χριστού αλλά ως ανθέλληνες.

 Και αυτό, ενώ οι επιτιθέμενοι είναι, πολύ συχνά, καθ’όλα Έλληνες (εκτός από αθεϊστές πολύ συχνά και αρχαιολάτρες φυλετιστές). Και αυτό διότι οι εν λόγω ορθόδοξοι είναι ορθόδοξοι επειδή βλέπουν την Ορθοδοξία ως προϊόν του Ελληνισμού και όχι επειδή έχουν κάποιο ζήλο χριστιανικότητας. Αν δεν την έβλεπαν έτσι πιθανόν να’ταν μέχρι και εχθροί του Χριστού και του Χριστιανισμού και οι ίδιοι. Είναι, απλά, φυλετιστές που κινούνται υπό τον μανδύα του Χριστιανού.

Ἡ ἐπίγεια ἀπόλαυσις, γι᾿ αὐτόν πού βαδίζει πρός αὐτήν, ἔχει δαιμονική δύναμι...

Γνωρίζει ὁ ἐχθρός ὅτι ἡ ἐπίγεια ἀπόλαυσις, γι᾿ αὐτόν πού βαδίζει πρός αὐτήν, ἔχει δαιμονική δύναμι νά διαλύση καί ἀποξενώση τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί νά τόν φέρη σέ ὁποιαδήποτε ἀπόλαυσι, μακριά ἀπό τόν Θεό. Ἑπομένως, ἐάν ἡ καρδιά μας εἶναι προσκολλημένη σέ κάτι τό ἐπίγειο, ὁ ἐξουσιαστής αὐτοῦ τοῦ κόσμου μᾶς κρατεῖ ἀκόμη δεμένους στήν βασιλεία του, ἐφ᾿ ὅσον ἡ ἀγάπη μας γιά τόν Θεό δέν ἄναψε ἀκόμη μέσα μας.

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ 

Διατί ἔπαθε ὁ Σωτήρ μας Ἰησοῦς Χριστός;

 

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Διατί ἔπαθε ὁ Σωτήρ μας Ἰησοῦς Χριστός;

Διά τῶν Σταυρικῶν Του παθῶν στόν Γολγοθᾶ ὁ Κύριός μας ῾Ιησοῦς Χριστός, προσέφερε τόν ῾Εαυτόν Του θυσία καί ὑπέμεινε τόν ἐπί τοῦ Σταυροῦ θάνατον ὥστε μέ τό ἐκχυθέν Αἷμα Του, νά ἐξαλείψῃ τήν παλαιά κατάρα τοῦ 'Αδάμ καί νά εἰρηνεύσῃ τούς ἀνθρώπους μέ τόν Θεό. Μέ τήν Σταύρωσίν Του ἐνίσχυσε τήν διδασκαλία Του καί ἔδωσε τόν ῾Εαυτόν Του παράδειγμα ὑπομονῆς στούς ἀνθρώπους, ἀγάπη καί μακροθυμίας.

Γιά νά μποροῦν οἱ ἄνθρωποι ὅλων τῶν αἰώνων νά ἀκολουθήσουν τήν ὁδόν τῆς σωτηρίας καί νά ἀπολαύσουν τούς καρπούς πού ἀπορρέουν ἀπό τήν Σταύρωσι καί τό Εὐαγγέλιό Του, ὁ Σωτῆρας μας ἐξέλεξε τούς 'Αποστόλους ἐθεμελίωσε δι' αὐτῶν τήν 'Εκκλησία Του καί τούς ἔδωσε τά ῞Αγια Μυστήρια.

ΔΡ. + ΑΝΔΡΕΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΡΑΝΤ ΚΑΙ ΧΟΥΝΕΝΤΟΑΡΑΣ 1957, ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ, ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ  ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ, Μετάφρασις ὑπό Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ῾Ιερά Μονή ῾Οσίου Γρηγορίου, ῞Αγιον ῎Ορος 1995

 Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟ ΚΟΓΚΟ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

            Ὁ εἰκοστός αἰῶνας, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἦταν ὁ αἰῶνας μεταναστεύσεως ἑκατοντάδων χιλιάδων Ἑλλήνων πρός διάφορες ἀναπτυσσόμενες Χῶρες τοῦ κόσμου. Οἱ Ἕλληνες, λαός ἐκ φύσεως ἐργατικός καί προοδευτικός, μετέβησαν σχεδόν σέ ὅλα τά ἀφρικάνικα κράτη, ὅπου ὑπῆρχε προσοδοφόρα ἐργασία καί ἀναπτυξιακά ἔργα. Ἔφθασαν λοιπόν καί στό μεγάλο κράτος τῆς πατρίδας μου, τό Κογκό, ὅπου σκορπίσθηκαν σέ διάφορες πολιτεῖες ἀναζητῶντας ἐργασία καί καλλίτερους τρόπους διαβιώσεώς τους. Οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἦταν νησιῶτες, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ ἐγκαταστάθησαν, ἐκάλεσαν καί συγγενεῖς τους καί ἔτσι δημιουργήθηκαν οἱ πρῶτες Ἑλληνικές Κοινότητες. Οἱ Ἕλληνες μετανάστες, λαός θρησκευόμενος ἐκ φύσεως, δέν ἐγκατέλειψαν τήν ἁγία πίστι τους καί, ὅπου ὠργανώθηκαν, ἵδρυσαν καί τίς ἐκκλησίες τους, καθώς καί τά δικά τους σχολεῖα γιά τίς σπουδές τῶν παιδιῶν τους, διατηρώντας ἔτσι τήν γλῶσσα τους καί τήν θρησκεία τους.

«ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ»: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 25^η Μαΐου 2026

«ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ»: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ

          Ένα από τα παράξενα συμβαίνοντα στις μέρες μας είναι και η μανία της «Ουφολογίας», η οποία σχετίζεται με την αντίληψη - και σε πολλούς την βεβαιότητα- ότι ο πλανήτης μας «δέχεται» τακτικά «επισκέψεις εξωγήινων». Είναι τα γνωστά «ΑΤΙΑ (UFO)», τα «αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα», τα οποία «έχουν δει» κάποιοι. Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι οι «επισκέψεις» των «εξωγήινων» δεν είναι «φιλικές» και ότι «κινδυνεύουμε από κάποια εξωγήινη επιδρομή». Σε κάποιες δε περιπτώσεις παρατηρούνται φαινόμενα έντονης ανησυχίας, ακόμα και αλλοφροσύνης, κάνοντας λόγο για «γαλαξιακή εκστρατεία κατά της γης»!

Τό γυναικεῖο φουστάνι (ἀπό τή ζωή τοῦ ἁγίου Εὐμενίου Σαριδάκη)

Ἀπόρησε ἡ ὑπάλληλος τοῦ καταστήματος ρούχων σὰν εἶδε ἕναν καλόγερο μ’ ἕνα παλληκάρι νὰ μπαίνουν μέσα καὶ νὰ κατευθύνονται στὸ γυναικεῖο τμῆμα. «Αὐτὸ πῶς σοῦ φαίνεται;». Ὁ καλόγερος εἶχε ξεκρεμάσει ἕνα φλορὰλ φόρεμα καὶ τὸ ἔδειχνε στὸν νεαρό. «Καλὸ εἶναι, Γέροντα!» εἶπε τὸ παλληκάρι.
«Μήπως ἐτοῦτο ταιριάζει καλύτερα στὴν ἡλικία της;» εἶπε καὶ ἄφησε τὸ φόρεμα, γιὰ νὰ ξεκρεμάσει ἕνα μπλὲ σκοῦρο μὲ μικρὰ σχεδιάκια.
«Χμ... μάλλον ναί».

Ἡ κοπέλα διακριτικὰ πῆγε δίπλα τους. «Θὰ χρειαστεῖτε βοήθεια;» ρώτησε.
«Ὄχι, ὄχι!» ἀπάντησε ὁ καλόγερος κι ἔπιασε νὰ κοιτᾶ τὸ φουστάνι.
«Νομίζω πὼς αὐτὸ θὰ τῆς εἶναι στενὸ» εἶπε. «Ἂς πάρουμε τὸ μεγαλύτερο νούμερο, κι ἂν θέλει, τὸ στενεύει».

Α΄ Οικουμενική Σύνοδος (325 μ.Χ.): η Σύνοδος των θεοφόρων, των χαρισματούχων και των ομολογητών της πίστεως

 

Μη κατηγοριοποιημένο

Τού Papyrus 52 (απο Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας)

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, επίσημα συνεκλήθη από τον αυτοκράτορα Μ. Κωνσταντίνο στην Νίκαια της Βιθυνίας (στη βορειοδυτική Μικρά Ασία) το έτος 325 μ.Χ. Βασική αιτία της συγκλήσεως ήταν η αντιμετώπιση της αίρεσης του Αρείου, η οποία προκαλούσε αναταραχή σε ολόκληρη την Εκκλησία. Οι προκαταρκτικές εργασίες της Συνόδου άρχισαν από τις 20 Μαΐου, ενώ οι επίσημες στις 14 Ιουνίου και τελείωσαν στις 25 Αυγούστου του έτους 325 μ.Χ..

Περί γενεθλίων

  Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἐπετείου τῶν γενεθλίων μου (14 Μαΐου), θὰ ἤθελα ἐν πρώτοις νὰ εὐχαριστήσω ὅλες καὶ ὅλους ὅσους μοῦ εὐχήθηκαν.

  Ὅμως, θὰ ἤθελα νὰ διευκρινίσω καὶ νὰ τονίσω ὅλως ἰδιαιτέρως, ὅτι ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ δὲν πρέπει νὰ ἑορτάζουμε τὰ γενέθλιά μας, ἀλλὰ τὴν ὀνομαστική μας ἑορτή. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει κατανοητὸ ἀπ’ ὅλους.

Παιδοψυχιατρικὴ Ἑταιρεία Ἑλλάδος: Ὀλεθρία ἡ «ἀλλαγὴ φύλου» εἰς τὰ παιδιά!

   ΕΙΝΑΙ ἐνθαρρυντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμα ἐπιστήμονες οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τὴν ἀληθινὴ ἐπιστήμη, ἀρνούμενοι νὰ ὑποταχθοῦν στὸ ἐφιαλτικὸ «σύστημα». Ἐνδιαφέρον παρουσιάζει ἡ γνώμη τῆς «Παιδοψυχιατρικῆς Ἑταιρείας Ἑλλάδος», ἡ ὁποία σὲ ἐπιστολή της δηλώνει κατηγορηματικὰ ἀντίθετη στὴν ἀλλαγὴ φύλου στὰ 15, θεωρώντας ὅτι ἡ διαδικασία θὰ ἐπιβαρύνει παρὰ θὰ βελτιώσει τὴν ψυχικὴ κατάσταση αὐτῶν τῶν παιδιῶν. «Θεωροῦμε κα­θῆκον μας, ὑπογραμμίζει ἡ Ἑταιρεία, νὰ ἐκφράσουμε τὴν ἀντίθεσή μας γιὰ τὴν ἐπέκταση τῆς δυνατότητας ἀλλαγῆς φύλου σὲ ἄτομα αὐτῆς τῆς ἡλικίας (15 μέχρι τὴν ἐνηλικίωση), ἡλικία ἡ ὁποία χαρακτηρίζεται ἀπὸ ρευστότητα τῆς διαμορφούμενης ταυτότητας φύλου, καθὼς καὶ τὶς ἀνησυχίες μας ὅτι ἡ ἐμπλοκὴ τῶν ἐν λόγῳ νέων στὴ διαδικασία θὰ ἐπιβαρύνει παρὰ θὰ βελτιώσει τὴν ψυχικὴ ἀποκατάσταση.

Εἶναι μεγάλο πρᾶγμα νά μαρτυρήσεις γιά τό Χριστό! (Μνήμη Νεομάρτυρος Ευγενίου)

Στὶς 23 Μαΐου τοῦ 1996 τὴν ἡμέρα τῶν γενεθλίων του, πῆραν τοὺς τέσσερις αἰχμαλώτους στρατιῶτες, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν Ευγένιο (Ροντιόνωβ), γιὰ νὰ τοὺς σκοτώσουν. Πρῶτα σκότωσαν τοὺς τρεῖς συναιχμαλώτους του.

Ἔπειτα, πρότειναν γιὰ τελευταία φορὰ στὸν Εὐγένιο νὰ βγάλει τὸ Σταυρὸ λέγοντας ὅτι «ὁρκιζόμαστε στὸν Αλλὰχ ὅτι θὰ ζήσεις».

Ὁ Εὐγένιος καὶ πάλι ἀρνήθηκε καὶ τότε ὑπέστη τὸ φρικτὸ του μαρτύριο. Τὸν ἔσφαξαν μὲ μαχαίρι κόβοντας ἐντελῶς τὸ κεφάλι του, ἀλλὰ δὲν τόλμησαν νὰ βγάλουν τὸ Σταυρὸ ἀπὸ τὸ λαιμό του. Τὸν ἔθαψαν μὲν μὲ τὸ σταυρό, ἀλλὰ χωρὶς τὸ κεφάλι.

Ο Μοναχός, το Αυγό και ο Διάβολος

502 - Η Σύλληψη ενός Κλέφτη

Σε ένα ορεινό χωριό άκουσα για έναν διάσημο κλέφτη από τα παλιά χρόνια, ο οποίος χρησιμοποιούσε ένα πονηρό τέχνασμα για να μπορεί να ληστεύει ανθρώπους. Πλήρωνε ορισμένους ανθρώπους για να ανακοινώνουν σε όλα τα μέρη γι' αυτόν ότι είχε χαθεί. Οι άνθρωποι ανέπνεαν με ανακούφιση και δεν έφευγαν πλέον από τις επιθέσεις του.

Τότε ο κλέφτης έβγαινε ξανά και λεηλάτησε.

Ο διάβολος είναι επίσης με τη μορφή αυτού του κλέφτη. Πληρώνει ορισμένους ανθρώπους - τους άπιστους - για να πουν στον κόσμο ότι δεν υπάρχει διάβολος ή κόλαση. Όσοι έχουν αδύναμη πίστη πιστεύουν αυτό το ψέμα.

Ιερομόναχος Ευστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ερωτήσεις από ενορίτες της υπαίθρου για διάφορα πνευματικά ωφέλιμα θέματα, με απαντήσεις.

 981. Τι είναι η μετάνοια;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι είναι η μετάνοια;

Η απάντηση του ιερέα : Η μετάνοια πρέπει να νοείται ως ο συνεχής τρόπος σκέψης, συναισθήματος και πράξεων ενός χριστιανού, ο σκοπός του οποίου είναι η εξιλέωση ενώπιον του Θεού για τις αμαρτίες που διαπράττονται με λόγο, σκέψη, πράξη και όλες τις αισθήσεις. Αυτό, επομένως, περιλαμβάνει τη μετάνοια όχι μόνο ως μυστήριο, ως εξομολόγηση, αλλά γενικά όλα τα δύσκολα και επώδυνα κατορθώματα της χριστιανικής αυτοαπάρνησης για τον παλιό μας άνθρωπο, όπως η νηστεία, οι αγρυπνίες, η προσευχή, η γονυκλισία, το κλάμα για τις αμαρτίες, και ούτω καθεξής. Έτσι κατανοεί ο Άγιος Χρυσόστομος τη μετάνοια, με την έννοια μιας σταθερής προϋπόθεσης και κατορθώματος της χριστιανικής ζωής. Αποδίδει στη μετάνοια, εκτός από την εξομολόγηση, το κλάμα και τη μετάνοια για τις αμαρτίες, την ταπείνωση, την ελεημοσύνη και την προσευχή (Κυριακάτικο Ανάγνωσμα, 7ο έτος, σελ. 429, 439, 447, 455, 477).

Κώστας Ηλιάκης: 20 χρόνια από τον θάνατο του Έλληνα πιλότου (Οπτικοακουστικό υλικό)

ΦΩΤΟ: web

Το επεισόδιο με τουρκικό F-16, οι συγκλονιστικοί διάλογοι 

Στα Χανιά, τόπο καταγωγής του σμηναγού Κωνσταντίνου Ηλιάκη, θα πραγματοποιηθούν και φέτος εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τον αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος έχασε τη ζωή του εν ώρα καθήκοντος πριν από 20 χρόνια, κατά τη διάρκεια εμπλοκής με τουρκικά F-16.

Ἡ ουνια ὅπλο του παπισμου κατα της Ὀρθοδοξιας

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1262(2)

Κυριακὴ Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου
24 Μαΐου 2026 (2010)
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἡ ουνια ὅπλο του παπισμου κατα της Ὀρθοδοξιας

Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας, ἀγαπητοί μου, ἀ­κούει τὴ λέξι «οὐνῖτες» καὶ ἐρωτᾷ· τί εἶ­νε οἱ οὐνῖτες; τί εἶνε ἡ οὐνία;

* * *

Ἡ οὐνία δὲν εἶνε ἑλληνικὴ λέξι. Εἶνε ξένη, πολωνικῆς μᾶλλον προελεύσεως. Καὶ μόνο αὐ­­τὸ δείχνει, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δέχεται ἐπιβου­λὴ ἐκ μέρους ἐχθρῶν της ἀπ᾿ ἔξω. Ἡ οὐ­νία εἶ­νε ἕνα ἀπὸ τὰ ὅπλα τῆς παπικῆς προπαγάνδας γιὰ νὰ ὑποτάξῃ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία.

Η Ανάληψη του Κυρίου

Η Ανάληψη του Κυρίου. Τοιχογραφία του Ιερού Ναού Μεταμόρφωσης του Σωτήρα της Ιεράς Μονής Μίροζ στην πόλη Πσκοφ. Μέσα του 11ου αιώνα

 

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)

Η Ανάληψη του Κυρίου συγκαταλέγεται στις γιορτές του «Δωδεκαόρτου», δηλαδή στις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Οι χριστιανικές γιορτές μοιάζουν με κρίκους μιας χρυσής αλυσίδας, αδιάσπαστα συνδεδεμένους μεταξύ τους. Σαράντα ημέρες μετά το Πάσχα έρχεται η γιορτή της Αναλήψεως. Δέκα ημέρες μετά την Ανάληψη, η γιορτή της Πεντηκοστής.

Ζήσε όπως θέλεις να πεθάνεις

 

519 - Ο Ζητιάνος και η Ελεημοσύνη

Ένας ζητιάνος δεν κοιτάζει πολύ τον άνθρωπο που του δείχνει έλεος, αλλά μάλλον αυτό που λαμβάνει, ανεξάρτητα από το αν ο άνθρωπος είναι μορφωμένος ή αγράμματος.

Ομοίως, οι πιστοί μπορούν να ακούσουν κηρύγματα και διδασκαλίες, τόσο από απλούς ανθρώπους όσο και από μορφωμένους. Το κύριο πράγμα είναι το κήρυγμα ή η διδασκαλία να είναι σύμφωνη με το θέλημα και τον Λόγο του Θεού.

Είναι η ασθένεια τιμωρία για τις αμαρτίες; Όταν αρρωσταίνω, σημαίνει αυτό ότι ο Θεός με ξέχασε;

 

Ιερέας Ευγένιος Μούρζιν

Ο ιερέας Ευγένιος Μούρζιν είναι συντάκτης στο θεματικό πεδίο «Πίστη και Εκκλησία», υπεύθυνος του Τμήματος Ενημέρωσης της Μητρόπολης Βερολίνου και Γερμανίας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, κληρικός του Ιερού Ναού του Αγίου Ισαποστόλου Βλαδίμηρου στο Βερολίνο. Αποφοίτησε από το Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο Θεολογικών Σπουδών Αγίου Τύχωνα, από τη Σχολή Ιστορίας και το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Κρατικού Πανεπιστημίου Μόσχας, και είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου ιστορικών επιστημών.

Η ασθένεια μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ασθένειες είναι συνέπεια ενός ανθυγιεινού τρόπου ζωής, ο οποίος συνδέεται, μεταξύ άλλων, και με τη διάπραξη ορισμένων αμαρτημάτων. Ο καπνιστής αρρωσταίνει από καρκίνο του πνεύμονα, ο αλκοολικός έχει προβλήματα με το συκώτι, στον λαίμαργο διαταράσσεται ο μεταβολισμός του και αναπτύσσεται παχυσαρκία, ενώ ο τεμπέλης άνθρωπος, που αμελεί για τη φυσική του κατάσταση, υποφέρει από καρδιακή αρρυθμία. Πολλές ασθένειες είναι ψυχοσωματικού χαρακτήρα και έχουν τις ρίζες τους στην ψυχική οργάνωση του ανθρώπου.

Ιερομόναχος Ευστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ερωτήσεις από ενορίτες της υπαίθρου για διάφορα πνευματικά ωφέλιμα θέματα, με απαντήσεις.

962. Πώς πρέπει να θυμάμαι το τέλος της ζωής μου;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Πώς πρέπει να θυμάμαι το τέλος της ζωής μου;

Η απάντηση του ιερέα : «Θυμήσου τα τελευταία σου έργα και ποτέ δεν θα αμαρτήσεις», λέει ο σοφός Σειράχ. Πάντα να κατηγορείς τον εαυτό σου και να λες: «Φτωχή μου ψυχή! Ιδού, η ώρα της αναχώρησής σου από το σώμα έχει πλησιάσει». Γιατί εξακολουθείς να χαίρεσαι με αυτό που πρέπει τώρα να αφήσεις πίσω σου και με αυτό που δεν θα ξαναδείς ποτέ; Δώσε προσοχή σε αυτό που σε περιμένει και σκέψου τι έχεις κάνει - τι και πώς. Με ποιον περπάτησες όλες τις ημέρες της ζωής σου - με τον Χριστό ή τον εχθρό Του; Ποιος δέχτηκε τον κόπο των κόπων σου, ποιον ευφράνθηκες στη ζωή σου και ποιος θα σε συναντήσει στη συνέχεια κατά τη στιγμή της αναχώρησής σου;

Η δαιμονική μέθοδος της συνυπάρξεως, του διαλόγου, της διεισδύσεως και της ανατροπής.

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-11-1984] [Σειρά Δ 24 Α+Β]

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Εάν ερωτήσετε, παιδιά, πώς κατάφερε ο διάβολος να μετακινήσει τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισον και να έχομε όλην αυτήν την περιπέτεια της ανθρωπίνης ιστορίας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διάβολος μετήλθε τέσσερα στάδια, τέσσερις φάσεις, για να το επιτύχει αυτό. Αυτές οι φάσεις είναι: Η συνύπαρξις, είναι ο διάλογος, είναι η διείσδυσις και η ανατροπή. Την ίδια μέθοδο ο διάβολος μετέρχεται όχι μόνον τότε, αλλά και πάντοτε, μέσα στην Ιστορία μέχρι σήμερα και μέχρι που να τελειώσει ο κόσμος. Την ιδία μέθοδο μετέρχεται ο διάβολος. Διότι θέλει να επιτύχει την ανατροπή του πλάσματος που λέγεται «άνθρωπος». Από φθόνο προς τον άνθρωπο ο διάβολος πάντοτε κινείται.

Οι αιρέσεις και η εκκοσμίκευσις του χριστιανικού κόσμου

 

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά τη διάρκεια του εσπερινού στην Καθολική Μονή Chevetogne. 12 Νοεμβρίου 2019. Φωτογραφία: Facebook

Μια βαθιά θεολογική προσέγγιση για τις προκλήσεις της σύγχρονης αλλοίωσης του χριστιανικού μηνύματος και την ανάγκη επιστροφής στην αυθεντική Πατερική παράδοση.

Πιστευουμε σ᾿ αυτον που ζη και βασιλευει

Πεντηκοστάριον

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΚΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 1263(2)

Πέμπτη τῆς Ἀναλήψεως
21 Μαΐου 2026 (2006)

Πιστευουμε σ᾿ αυτον που ζη και βασιλευει

«Ἄνω σχῶμεν τὰς καρδίας» (θ. Λειτ.)

Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μου, πάντοτε θρησκεύει. Εἶνε ἔμφυτη στὴν καρδιά του ἡ ἰδέα τοῦ Θεοῦ, καὶ κανείς δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ξερριζώσῃ. Ὅπως ἀγαπάει τὸ παιδὶ τὴ μάνα καὶ ἡ μάνα τὸ παιδί, ἔτσι μέσα μας, πιὸ ἰσχυρὸ κι ἀπὸ τὸ μητρικὸ φίλτρο, εἶνε τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα. Ὁ ἄνθρωπος πάντοτε θρησκεύει. Τί θὰ πῇ θρησκεύει; Πιστεύει. Καὶ τί πιστεύει; Ὅτι ὑπάρχει Θεός, ὅπως ἄλλωστε εἶνε καὶ λογικό. Σὲ ὅλους ὑπάρχει ἡ πίστι σὲ Πλάστη ποὺ δημιούργησε τὰ σύμπαντα.

Η εξομολόγηση δεν είναι ψυχανάλυση – Εκεί ἀφήνουμε τή δική μας γνώμη στήν ἄκρη.

 

 +π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος.

   Ἀπό τήν πεῖρα μου ἔχω διαπιστώσει, ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἐξομολογούμενους προσέρχονται μέ πνεῦμα ψυχαναλύσεων καί ὄχι γιά νά λάβουν τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Γι’ αὐτό, ἀπαιτοῦν διάλογο, διάθεση πολλοῦ χρόνου γιά συζήτηση, μέ λεπτομέρειες, πού παίρνουν πολλές φορές τή μορφή κουτσομπολιοῦ, κατακρίσεως καί -τό κυριότερο- ἀποδίδουν εὐθύνῃ στούς ἄλλους.

 Στήν ψυχανάλυση μπορεῖς νά ἀποδώσεις στούς ἄλλους εὐθύνῃ, γιατί τό αἰσθάνεται ὡς ἀνάγκη ἡ ψυχή σου. Στήν ἱερή ἐξομολόγηση, ὅμως, τήν εὐθύνῃ θά τήν πάρεις ἐσύ γιά νά ξαλαφρώσεις. Σημασία δέν ἔχει κάτω ἀπό ποιές συνθῆκες ἔγινε ἡ πτώση. Σημασία ἔχει ἡ ἀναγνώριση τοῦ λάθους. Μπορεῖ ὅλες οἱ συνθῆκες νά ἦταν ἀρνητικές, ἀλλά ὅταν ἀναγνωρίσεις ὅτι φταῖς, τότε ἀπαλλάσσεσαι ἀπό τό βάρος τῆς ἔνοχής, διαφορετικά τό παίρνεις μαζί σου.

Αγάπη προς τον Κύριο

 Πνευματική ζωή

22 Μαΐου 2026

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

«Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος»! (Ιω. 12:13) κράζει, πληγωμένη από θείο πόθο και θεία αγάπη, κάθε ψυχή που ποθεί την ένωσή της με τον Νυμφίο Χριστό. Και Τον καλεί ακατάπαυστα, στολίζοντας τη λαμπάδα της με τις αρετές. Καμιά προκοπή δεν θα κάνει η ψυχή που αγωνίζεται στο πνευματικό στάδιο, αν δεν φλέγεται από αγάπη στον Κύριο Ιησού.