Οἱ ἁμαρτωλοί ἔχουν ἕνα φίλο, τόν Ἰησοῦ. Ἀπό τήν στιγμή πού γνωρίζεις ὅτι εἶσαι ἁμαρτωλός, ἄλλαξες καί ἀπό ἐχθρός, ἔγινες φίλος τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν πιστεύης γιά τόν ἑαυτό σου ὅτι εἶσαι δίκαιος, ἔκλεισες γιά πάντα ὅλες τίς δυνατότητες τῆς πνευματικῆς σου τελειώσεως. Ὅταν αἰσθάνεσαι ὅτι εἶσαι ἁμαρτωλός, ὅταν εἶσαι πεπεισμένος γιά τίς ἀτέλειές σου, αὐτό εἶναι σημεῖο ὅτι ὁ παντέλειος Θεός εἶναι δίπλα σου καί ἡ συνείδησίς σου κράζει τήν διαφορά πού ἔχεις ἐσύ μέ Ἐκεῖνον.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
 |
| Ο Πατριάρχης Σερβίας Παύλος |
Συνεχίζουμε να δημοσιεύουμε τις αναμνήσεις του αρχιμανδρίτη Γιόβαν (Ραντοσάβλεβιτς) – φίλου, συνομιλητή και συμπροσευχητή του Πατριάρχη Σερβίας Παύλου. Ο πατήρ Γιόβαν δημοσίευσε τις αναμνήσεις του στο βιβλίο «Мемоари. Сећања», που εκδόθηκε στο μοναστήρι Ράτσα το 2018. Μερικά επεισόδια από αυτό το βιβλίο – θλιβερά και χαρούμενα, λυπηρά και αυτά που προκαλούν χαμόγελο – αφηγούνται τη ζωή της Σερβικής Εκκλησίας και του σερβικού λαού στα τέλη του 20ού αιώνα – πριν από την έναρξη του ανοιχτού πολέμου το 1999 και στη διάρκειά του. Αυτά τα επεισόδια σας τα παρουσιάζουμε σε περιληπτική εκδοχή.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Στη χορεία των Μεγαλομαρτύρων ανήκουν και οι γυναίκες Μεγαλομάρτυρες, οι οποίες συναγωνίστηκαν επάξια σε ηρωισμό και ομολογιακό φρόνιμα τους άνδρες Μεγαλομάρτυρες. Μια από τις πλέον ένδοξες γυναίκες Μεγαλομάρτυρες είναι και η αγία Ειρήνη.
Έζησε τον 4ο αιώνα. Καταγόταν από την πόλη Μαγεδών της Περσίας. Ο πατέρας της ονομαζόταν Λικίνιος, έπαρχος της περιοχής και η μητέρα της Λικινία. Ανήκαν στην ειδωλολατρική (πυρολατρική) θρησκεία του Ζωροαστρισμού. Απέκτησαν μια όμορφη και χαριτωμένη κόρη, την οποία ονόμασαν Πηνελόπη. Από μικρή έδειχνε ασυνήθιστη ευστροφία και ήταν στολισμένη με χαρίσματα. Οι πλούσιοι γονείς της φρόντισαν να της παράσχουν όλα τα εφόδια για να γίνει ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Προσέλαβαν έναν σοφό δάσκαλο, τον Απελλιανό, στον οποίο ανέθεσαν την ανατροφή της, διδάσκοντάς της την κατά κόσμο σοφία.
Συχνά η οικογένειά της διέμενε σε πολυτελή εξοχικό πύργο. Την ακολουθούσε και ο δάσκαλός της, ο οποίος δίδασκε στην μικρή στους μεγάλους και πανέμορφους κήπους, κάτω από τα σκιερά δένδρα και τα μυρωδάτα άνθη. Τα έπιπλα της έπαυλης ήταν χρυσαφένια, ενώ πολυπληθείς δούλοι τους προσέφεραν τις υπηρεσίες τους.
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. Καλύβη Ἁγίου Γεωργίου. (1935-1992)
Ἡ Σκήτη τῆς Ἁγίας Ἄννης δέν εἶναι μόνο ἡ μεγαλύτερη ἀπό πλευρᾶς Καλυβῶν καί μοναχῶν, ἀλλά καί ἡ ἀρχαιότερη, ὅπου ἀπό τόν 16ον αἰῶνα ἀγωνίσθηκαν τόν καλόν τῆς ἀσκήσεως ἀγῶνα πλῆθος μοναχῶν, μερικοί τῶν ὁποίων καί ἁγίασαν.
Μία ἀπό τίς πιό ὠργανωμένες Καλύβες εἶναι ἡ λεγομένη "τῶν Καρτσωναίων", ἡ ὁποία δεσπόζει στήν δυτική πλευρά κατά τήν εἴσοδο τοῦ ἐπισκέπτου ἀπό τήν Νέα Σκήτη πρός τήν Ἁγία Ἄννα. Στήν Καλύβα αὐτή ἐκοπίασαν νά τήν διοργανώσουν καί ἀγωνιζόμενοι νά ἐπιτύχουν τό ἄκρως ἐφετόν, τήν ἕνωσι μέ τήν Ἁγία Τριάδα, τέσσερα κατά σάρκα ἀδέλφια. Κατήγοντο ἀπό τό χωριό Ἀρφαρᾶ τῆς Μεσσηνίας. Ἦσαν τρεῖς ἱερομόναχοι καί ὠνομάζοντο Διονύσιος, Σεραφείμ, Γαβριήλ καί ἕνας μοναχός ὁ π. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη τό 1941. Πνευματικά τους παιδιά ἦσαν οἱ ἱερομόναχοι π. Γαβριήλ καί ὁ μακαριστός πρωτοψάλτης π. Παντελεήμων. Καί διάδοχοι αὐτῶν εἶναι ἡ σημερινή συνοδία ἀποτελουμένη ἀπό πέντε ἀδελφούς μέ πρῶτον τόν ἱερομόναχο π. Χρυσόστομο.
Προς όσους σκέφτονται να απλώσουν το χέρι τους στον θρόνο της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου,
Ακούστε το καθαρά και χωρίς παρερμηνείες:
Η Πάφος δεν είναι ορφανή. Η Μητρόπολη Πάφου δεν είναι άδειος θρόνος προς διανομή ούτε εκκλησιαστικό λάφυρο για φιλόδοξους καριερίστες που περιμένουν τη στιγμή να εισβάλουν ως δήθεν διάδοχοι.
Η Πάφος έχει κανονικό Μητροπολίτη. Έχει ποιμένα. Έχει πατέρα. Και αυτός είναι ο Μητροπολίτης Τυχικός.
Τώρα τό τσεκούρι στέκεται στήν ρίζα τῶν δένδρων καί ἡ φωτιά δίπλα γιά ὅλα τά δένδρα, τά ὁποῖα δέν παράγουν καλούς καρπούς. Τήν ἀξία ἑνός δένδρου τήν ἀποφασίζουν οἱ καρποί του καί οὐδέποτε τό ὄνομά του πού ἔχει.
Ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως, χωρίς τήν διόρθωσι τῆς ζωῆς δέν ἔχει καμμία ἀξία. Γιά τήν ἁμαρτία ὁ Θεός εἶναι «πῦρ καταναλίσκον». Ὁπότε, εἴτε ἐξαφανίζεις τήν ἁμαρτία, εἴτε καίγεσαι ἀπ᾿ αὐτήν ἐξ ὁλοκλήρου.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
Ἐὰν ὁ ἥρως τοῦ παρόντος διηγήματος ἦτο αὐτούσιος ὁ γράφων, τότε ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τίτλος θὰ εἶχε μᾶλλον τροπικὴν καὶ ἀλληγορικὴν σημασίαν. Διότι, ναὶ μέν, εὐδοκίᾳ τῆς θείας Προνοίας, εἶναι ἀληθὲς ὅτι καὶ χάρις εἰς τὴν φιλάδελφον προθυμίαν τοῦ χωρικοῦ καὶ ἀρχοντικοῦ φίλου μου κὺρ Γιάννη Πεντελιώτου, ἀξιοῦμαι σχεδὸν κατ᾽ ἔτος ἀνελλιπῶς, κατὰ τὰς περιδόξους ταύτας ἡμέρας, νὰ συμψάλλω ἐναμίλλως μετ᾽ αὐτοῦ, ὑποβαστάζοντος διὰ τῆς χειρὸς τὰ γυαλιά του, ἀγαπῶντος τὸ πολίτικον ὕφος, παρατείνοντος ἐπ᾽ ἄπειρον τὰ μουσικὰ κῶλα καὶ τὰς καταλήξεις του, εἰς τὸν μικρὸν ἀγροτικὸν ναΐσκον τοῦ χωρίου Θ. ὅπου μυροβολεῖ ἑλισσόμενον εἰς κυανοῦς στεφάνους τὸ μοσχολίβανον, περιβάλλον ὡς διὰ φεύγοντος πλαισίου τοὺς ἀκτινωτοὺς στεφάνους καὶ τὰς σεμνὰς ὄψεις τῶν ἁγίων, καὶ ὅπου μὲ τὰς κεντητὰς ποδιάς των καὶ τὰ λευκὰ κολόβια αἱ νεαραὶ χωρικαὶ προσέρχονται φέρουσαι ἀγκαλίδας ρόδων καὶ ἴων καὶ θημωνίας ὅλας δενδρολιβάνου, καταφορτώνουσαι μὲ λόφους ἀνθέων τὸν πενιχρὸν ἐπιτάφιον, μὴ ἔχοντα ἀνάγκην ἄλλης πολυτελείας. Ἐκεῖ εἰσβάλλει οὐλαμὸς ὅλος αὐτοσχεδίων ψαλτῶν, κρατούντων ἀνὰ ἓν φυλλάδιον τοῦ ἐπιταφίου εἰς τὴν χεῖρα, οἵτινες φιλοτιμοῦνται νὰ ψάλλωσιν ἐν σπαρακτικῇ παραφωνίᾳ τὰ ἐγκώμια, καταστρέφοντες διὰ κωμικῶν σφαλμάτων καὶ τὰς ὀλίγας λέξεις, ὅσαι εἶναι ὀρθῶς τυπωμέναι εἰς τὰ φυλλάδια ἐκεῖνα.
 |
| Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης |
Ο άγιος Μεγαλομάρτυρας και θαυματουργός Εφραίμ γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1384. Έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία μαζί με τα άλλα έξι αδέλφια του, την δε φροντίδα τους, μετά τον Θεό, ανέλαβε η ευσεβής μητέρα του.
Σε ηλικία 14 ετών ο πανάγαθος Θεός οδήγησε τα βήματα του αγίου Εφραίμ στην ακμάζουσα τότε Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου του όρους των Αμώμων (Καθαρών) της Αττικής, όπου με προθυμία σήκωσε στους ώμους του τον χρηστό σταυρό του Κυρίου με επισφράγιση της αφοσιώσεώς του το φρικτό και πανένδοξο μαρτυρικό του τέλος.
Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ
Ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς χριστομάρτυς Εἰρήνη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, μᾶς ἀξίωσε καὶ ἐφέτος νὰ συναθροισθοῦμε στὴν ἡμέρα τῆς μνήμης της στὸν παλαιό της τοῦτο ναὸ καὶ νὰ τὴν τιμήσουμε μὲ ὕμνους χριστοτερπεῖς καὶ ὠδὲς πνευματικές. Θὰ διηγηθῶ στὴν ἀγάπη σας τὸν θαυμαστό της βίο, ὅπως συνηθίζεται στὶς πανηγύρεις τῶν ἁγίων μας, πρὸς ψυχική μας ὠφέλεια.
Τήν Δευτέρα 27.4.2026 πραγματοποιήθηκε ὁμιλία ἀπό τόν κ. Λάμπρο Σκόντζο, θεολόγο, μέ θέμα: «Ὁ ἀναστάσιμος χαρακτήρας τοῦ μυστηρίου τῆς ὀγδόης ἡμέρας»
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
προς τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκο Χριστοδουλίδη
Κύριε Πρόεδρε,
Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού έχει ξεπεράσει τα όρια μιας εσωτερικής εκκλησιαστικής διαδικασίας και έχει εξελιχθεί σε ζήτημα ευρύτερου δημόσιου ενδιαφέροντος, που αγγίζει τον πυρήνα του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Το σχέδιο ιδρυματοποίησης των λαών μέσα στις πόλεις που θα λειτουργούν ως «έξυπνες» φυλακές των 15 λεπτών, προχωρά απρόσκοπτα στην Ευρώπη. Όσο ο υπερκαταναλωτής Ευρωπαίος παραμένει υπνωτισμένος με το να σέρνεται πίσω από τις τεχνητές εξαρτήσεις του, οι εξουσίες στήνουν τα «ηλεκτροφόρα σύρματα» της δυστοπίας που ετοιμάζουν.
Αντιδράσεις για την «ηλεκτρολειτουργία» στην εκκλησία του Αγίου Ιουλιανού, όπου το Ιερό Βήμα μετατράπηκε σε σκηνή για συναυλία ηλεκτρονικής μουσικής και χορό.
Τοῦ Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ
1480. Ὁ Γέροντας Ἐπιφάνιος σέ διάλογο: «— ῞Ενα ἐπιχείρημα πού χρησιμοποιοῦνε ἰδιαίτερα σήμερα, πού ἑτοιμάζεται νά περάση στή βουλή τό νομοσχέδιο γιά τή νομιμοποίησι τῶν ἀμβλώσεων εἶναι τό ἑξῆς: Ἀφοῦ ἔχουμε δεδομένο τό ποσοστό τῶν χιλιάδων ἐκτρώσεων σ᾽ ὅλη τήν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖες γίνονται σέ νοσηλευτήρια χωρίς τά ἀπαιτούμενα μέσα μέ ἀποτέλεσμα νά διατρέχη κίνδυνο καί ἡ ζωή τῆς μητέρας, γιατί νά μήν τίς νομιμοποιήσουμε οὕτως ὥστε τουλάχιστον, γίνονται πού γίνονται, νά γίνωνται κάτω ἀπό ὑγιεινές συνθῆκες, νά μή διατρέχη κίνδυνο ἡ ζωή τῆς μητέρας. Αὐτό εἶναι τό κατ᾽ ἐξοχήν ἐπιχείρημα.
Είσαι πατέρας;
Οταν βραδιάζει φώναξε την γυναίκα και τα παιδιά σου και μίλα τους για τον Χριστό.
Πάρε και διάβασε το Ευαγγέλιο.
Θα πεθάνεις μια μέρα και όλα θα τα ξεχάσουν τα παιδιά και τα λεφτά και τα πλούτη.
Ενα δεν θα ξεχάσουν ποτέ.
Σεβασμιώτατοι,
Μετά τη σκανδαλώδη, άδικη, αντικανονική και βαθιά προσβλητική απόφαση εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, ο λαός πλέον δεν σιωπά. Όλοι γνωρίζουν πως δεν επρόκειτο για μια αντικειμενική συνοδική κρίση, αλλά για μία προειλημμένη απόφαση, καθοδηγούμενη και εκτελούμενη από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο και τους στενούς του συνεργάτες.
Τριάντα οκτώ χρόνια περίμενε ο παράλυτος στην ιαματική κολυμβήθρα της Βηθεσδά, μήπως βρεθεί κανένας άνθρωπος να τον βάλει στο νερό, όταν ερχόταν ο Άγγελος και ετάραττεν το ύδωρ.
Και όποιος έμπαινε θεραπευόταν από όποια αρρώστια και να είχε. Αλλά αυτός ο καημένος δεν είχε κανένα να τον βάλει μέσα. Οι άλλοι είχαν τους συγγενείς τους, τους φίλους τους κι έτσι έμπαιναν και γίνονταν καλά. Αλλά ο παράλυτος αυτός έμενε αθεράπευτος. Όταν πήγε ο Κύριος και τον συνάντησε, του είπε ο παράλυτος: «Άνθρωπον ουκ έχω, ίνα, όταν ταραχθή το ύδωρ βάλη με εις την κολυμβήθραν». Δεν έχω άνθρωπο. Αλλά ο Άνθρωπος ήλθε και είναι ο αληθής Άνθρωπος. Ο Θεάνθρωπος, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός!
Όσο η Ευρώπη απομακρύνεται με ταχύτητα από τις χριστιανικές καταβολές της, βουλιάζει στον βούρκο του αμοραλισμού της. Η υποτιθέμενη πρόοδος που ευαγγελίζονται οι άθρησκες και αντίθεες πολιτικές, αποδεικνύεται τελικά μια οπισθοχώρηση σε κτηνώδεις εποχές σκοταδισμού. Η θεοποίηση του σεξ έσπειρε για δεκαετίες τους φαρμακερούς σπόρους της, και τώρα δρέπει μια σαρκολατρική υστερία, όπου η ικανοποίηση της ηδονής φλερτάρει συνεχώς με το έγκλημα.
Το πώς θα σωθούμε το γνωρίζουμε, αλλά εξαιτίας της ραθυμίας μας χάνουμε τη σωτηρία. Πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα ας φυλάξουμε την παραγγελία του Κυρίου: «Ν’ αγαπάς τον Κύριο, τον Θεό σου, μ’ όλη σου την καρδιά, μ’ όλη σου την ψυχή και μ’ όλο σου το νου» και «ν’ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου» (Ματθ. 22:37,39). «Σ’ αυτή τη διπλή εντολή συνοψίζονται όλος ο νόμος και οι προφήτες» (Ματθ. 22:40). Σ’ αυτή τη διπλή αγάπη βρίσκεται η σωτηρία.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 4η Μαΐου 2026
Η «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΥ ΘΕΟΥ»
(Αναφορά σε μια βλάσφημη αίρεση και επικίνδυνη σέκτα)
Όπως έχουμε τονίσει και αποδείξει στις ανακοινώσεις μας, ο σύγχρονος κόσμος βιώνει μια πρωτοφανή πνευματική σύγχυση, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, όπου κυριαρχεί ο ορθολογισμός και ο θετικισμός. Είναι προφανές ότι ο σημερινός άνθρωπος αποστασιοποιημένος από την ζωογόνο χάρη του Θεού και στερημένος από τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, βιώνει μια θανατερή μοναξιά και αναζητά την λύτρωση εκεί που δεν υπάρχει, στις σύγχρονες πλάνες. Έτσι γίνεται αποδέκτης κάθε κακοδοξίας, όσο παράλογη και αν είναι.
Ανάμεσα στην πληθώρα των σύγχρονων πλανών είναι και αυτή της λεγομένης «Εκκλησίας του Παντοδυνάμου Θεού» (The Church of Almighty God), γνωστή και ως «Αστραπή της Ανατολής», η οποία ξεπήδησε μέσα από τα σπλάχνα του κατακερματισμένου αιρετικού Προτεσταντισμού και η οποία ανήκει στις πλέον κακόδοξες σύγχρονες αιρέσεις.
ΓΕΡΩΝ ΣΥΜΕΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗΣ. (+1918-1999)
Ὁ Γέρο-Συμεών, κατά κόσμον Σπυρίδων Στεφανόπουλος τοῦ Παναγιώτου, γεννήθηκε στό χωριό Βερτσίτσιο τῶν Καλαβρύτων Πελοποννήσου. Προερχόταν ἀπό εὐσεβῆ οἰκογένεια καί σέ ἡλικία 20 ἐτῶν ἐγκατέλειψε τά φθαρτά καί ἐφήμερα τῆς παρούσης ζωῆς γιά νά ὑποταχθῆ "ἀγαλλομένῳ ποδί" στόν ἐλαφρό ζυγό τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
-Σέ ἐρώτησί μου ἐάν εἶχε κι ἄλλα ἀδέλφια μοῦ εἶπε:
 |
Φωτογραφία Pexels |
Η σιωπή του «μανιφέστου Τσίπρα» για το κρίσιμο διακύβευμα της εποχής
Το νέο πολιτικό μανιφέστο του Αλέξη Τσίπρα[1] επιχειρεί να εμφανιστεί ως μια σύγχρονη, προοδευτική απάντηση στις προκλήσεις της «Νέας Εποχής». Μιλά για δικαιώματα, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, δημοκρατία. Μιλά ακόμη και για τους κινδύνους της επιτήρησης στην ψηφιακή εποχή. Όμως, πίσω από τις λέξεις, «κρύβεται ο Αλέξης». Αποκαλύπτεται μια εκκωφαντική σιωπή. Και αυτή η σιωπή δεν είναι τυχαία. Είναι πολιτική.
Ἑορτολόγιο
05-02 Ὁ μέγας Ἀθανάσιος (ἀνακομιδή)
1978 Ἡ παρθενία κατὰ τὸν μέγα Ἀθανάσιο
Ἀνακομιδὴ λειψάνων μεγ. Ἀθανασίου
Σάββατο 2 Μαΐου 2026
„Semmi
sem annyira idegen az ortodoxiától, mint az élettelen skolasztika és a
jeges racionalizmus. Az ortodoxia mindenekelőtt és mindenek felett a
kegyelem megtapasztalása és élete, és ezen keresztül Isten áldott
megismerése és az ember áldott megismerése. Az ortodox egyház az egész
életet átöleli, minden bonyolultságával együtt, csak a rosszindulatnak
és a bűnnek nem hagy benne helyet.”
(Μαθημα σε 400 νεους ἀπὸ Μητροπολιτη Φλωρινης Αυγουστινο)
Τὸ μάθημα ἔγινε τὸ 1963 στὴν Ἀθηνα, ἀπό
τὸν π. Αὐγουστῖνο Ν. Καντιώτη σὲ φοιτητὰς καὶ ἐργαζομένους νέους. Εἶναι
τό 4ο στη σειρά, τοῦ 1963.
Ἡ ἀρχη τοῦ μαθήματος λείπει, θὰ τὸ ἀναρτήσουμε κάποια ἄλλη φορά. Μιλᾶ
γιὰ τὶς δύο παρατάξεις, τοὺς πιστούς καὶ τους ἀπίστους. Παρακολουθοῦσαν
τὰ μαθήματά του τότε (1951-1966), πάνω ἀπὸ 400 νέοι.
Του Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτη
«Ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ» (Μᾶρκ. 15,43)
Η δημόσια ομολογία οικουμενισμού, η δίωξη των αντιοικουμενιστών και η πορεία προς εκκλησιολογική εκτροπή, πνευματική πλάνη και τον κίνδυνο ενός νέου ουνιτισμού
Δρ Σέργιος Ντόριτς (Δογματικός Θεόλογος)
Η Εκκλησία της Κύπρου βρίσκεται σήμερα ενώπιον μιας βαθιάς πνευματικής κρίσεως, ίσως της σοβαρότερης των τελευταίων δεκαετιών. Δεν πρόκειται για διοικητικές διαφορές ούτε για προσωπικές αντιπαραθέσεις, αλλά για ζήτημα πίστεως, σωτηρίας και εκκλησιολογίας. Ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός: η σταδιακή διολίσθηση στον οικουμενισμό, δηλαδή στην παναίρεση που διαβρώνει τα θεμέλια της Ορθοδοξίας και ανοίγει τον δρόμο προς την ένωση με αιρέσεις και ετερόδοξους χωρίς μετάνοια και επιστροφή στην αλήθεια.
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. Φύλλου 2731
Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου
3 Μαΐου 2026
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Προσφιλέστατοι
ἀκροαταί, σᾶς χαιρετῶ ἐν Χριστῷ τῷ ἀναστάντι Κυρίῳ. Ἂν ὑπάρχουν δυὸ
λέξεις, μέσα στὶς ὁποῖες συνοψίζεται ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο, αὐτὲς εἶνε
«Χριστὸς ἀνέστη»!
«Εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός» (Ἰωάν. κ΄, 27). (: Ἔπειτα λέγει εἰς τὸν Θωμᾶν· Φέρε ἐδῶ τὸν δάκτυλόν σου. Καὶ ἐνῷ μὲ τὴν ψηλάφησίν σου θὰ ἐξετάζῃς τὰ σημάδια τῶν πληγῶν μου, συγχρόνως καὶ μὲ τὰ μάτια σου ἴδε τὰς χεῖράς μου καὶ φέρε κάτω ἀπὸ τὰ ἐνδύματά μου τὴν χεῖρα σου καὶ βάλε την εἰς τὴν πλευράν μου, ποὺ ἐκτυπήθη ἀπὸ τὴν λόγχην, καὶ μὴ ἀφήνῃς τὸν ἑαυτόν σου νὰ κυριευθῇ ἀπὸ τὴν ἀπιστίαν, ὥστε νὰ γίνῃς μονίμως καὶ ἀνεπανορθώτως ἄπιστος, ἀλλὰ προόδευε καὶ στηρίζου εἰς τὴν πίστιν, ὥστε νὰ γίνῃς ἀμετακίνητος καὶ ἀδιάσειστος εἰς αὐτήν».
Ἂν καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Ἀποστόλου Θωμᾶ πρὸς τὸν Κύριον ἦταν μεγάλη, ὅμως αὐτὴ ἡ «ἀπιστία» χαρακτηρίζεται ὡς «καλὴ ἀπιστία». Διότι αὐτὴ ἡ ἀπιστία ἐγέννησε τὴν πίστη.
Γιατὶ ἦσαν ἀνοικτὲς οἱ πληγὲς τοῦ Κυρίου; Ὁ Πάτμιος κληρικὸς Μακάριος Καλογερᾶς(18ος) στὴν «Εὐαγγελικὴ Σάλπιγγα» ἐξηγεῖ, γιατί οἱ πληγὲς παρέμειναν ἀνοικτές:
.jpg)
