Κάθε ψυχὴ ποὺ θέλει νὰ εὐαρεστήσῃ στὸν Θεό...

«Παιδί μου, ἄν ἦρθες νὰ ὑπηρετήσῃς τὸν Κύριο, ἑτοίμασε τὴν ψυχή σου γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν. Κάνε εὐθεῖα τὴν καρδιά σου καὶ ἔχε κουράγιο».

    (Σοφ. Σειρ. β΄1-2)

   Κάθε ψυχὴ ποὺ θέλει νὰ εὐαρεστήσῃ στὸν Θεό, ἄς κρατᾶ γενναῖα τὴν ὑπομονὴ καὶ τὴν ἐλπίδα, καὶ ἔτσι θὰ μπορέσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ κάθε ἐπίθεση τοῦ πονηροῦ. Διότι καὶ  Θεὸς, τὴν ψυχὴ ποὺ ἐλπίζει σὲ Αὐτὸν δὲν τὴν ἀφήνει νὰ πέσῃ σὲ πειρασμὸ ποὺ νὰ μὴν μπορῇ νὰ τὸν σηκώσῃ, ὥστε νὰ φτάσῃ σὲ ἀπόγνωση. Οὔτε καὶ ὁ πονηρὸς πειράζει καὶ ταλαιπωρεῖ τὴν ψυχὴ ὅσο θέλει, ἀλλὰ ὅσο τοῦ ἐπιτρέπει ὁ Θεός.

     Ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου

Η παραδοξότητα της εποχής μας!

Η αγάπη για την πατρίδα να χρειάζεται απολογία και η απαξίωσή της να θεωρείται προοδευτισμός.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (59)

 Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 116-117

Και εαν η κοινωνια ειναι Σοδομα και Γομορρα

Ω Θεέ μου, τι ωραίο Ευαγγέλιο μας άφησες! Είναι αθάνατο. Όπως ο ήλιος δεν παλιώνει, έτσι και το Ευαγγέλιο δεν παλιώνει. Είναι αιώνιο. Εσείς λοιπόν έχετε μεγάλο ρόλο να παίξετε στην κοινωνία. Να έρθετε σε ρήξη με το δαιμονικό κόσμο. Να πάτε κόντρα με το ρεύμα. Να κρατήσετε την αγνότητα σας. Να διώξετε μακριά τους απατεώνες και τους εκμεταλλευτάς της παρθενικής σας ζωής. Αλλιώς προς τι έρχεσθε εδώ; Δεν γίνεται να είστε και με το διάβολο και με το Θεό. Άμα σας αρέσει η κοσμική ζωή, πηγαίνετε στον κόσμο εσείς θα πονέσετε και θα κλάψετε.

Για ποιο λόγο ο Όσιος Παΐσιος έφτιαξε καλάθια με τρεις λαβές;

 

Ο Όσιος Παΐσιος ο Μέγας, ένας από τους εξέχοντες ασκητές της Αιγύπτου του 4^ου αιώνα, διακρινόταν για τη σπάνια σοφία και την ευγένειά του. Κάποτε είχε δώσει το παράδειγμα ενός εκπληκτικά λεπτού και ευαίσθητου ιεραποστολικού έργου, στο οποίο η σταθερότητα της χριστιανικής μαρτυρίας συνδυαζόταν με πολύ προσεκτική στάση απέναντι σε ανθρώπους που είχαν διαφορετικές απόψεις.

Γιατί ο κόσμος δεν ευτυχεί;

 

Μαρτυρία και διδαχή

20 Αυγούστου 2018

Κωνσταντίνος Γανωτής

Το μόνο πράγμα που μπορεί να παρατηρήσει κανείς, αμέσως μόλις κοιτάξει τα πρόσωπα των ανθρώπων στις μέρες μας, είναι μία κατάθλιψη. Μόνο λίγα παιδάκια, όχι όλα κι όχι σ’ όλες τις ώρες, δείχνουν ξένοιαστα και χαρούμενα. Η κατάθλιψη βέβαια αυτή δεν διαπιστώνεται μόνο άμεσα, αλλά συχνά και έμμεσα. Πρόσωπα οργισμένα, ανήσυχα και βιαστικά, πρόσωπα καχύποπτα ή παγερά αδιάφορα, πρόσωπα σε παραλήρημα θριάμβου για γελοίες επιτυχίες, πρόσωπα λαίμαργα για κάθε είδους ηδονές και προπαντός πρόσωπα που διψούν για παρανομία, για διαστροφή, για κάτι το αλλόκοτο ή με τη νευρασθένεια των συνεχών αλλαγών, πρόσωπα τέλος με την έκφραση της ειρωνείας στα χείλη, του χλευασμού και της αηδίας.

Ο άγιος Ιωσήφ ο ησυχαστής, ο εργάτης της ευχής

Μαρτυρία και διδαχή

17 Αυγούστου 2026

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Νοερά προσευχή

Γνώρισα προσωπικά τον π. Ιωσήφ στο Άγιον Όρος, όπου ασκήτευε, το 1956. Ήταν πολύ δοσμένος στην ευχή. Είχε προχωρήσει, είχε προκόψει πάρα πολύ. Προσευχόταν πολλή ώρα και μέρα και νύχτα. Και αν δεν είχε χρόνο, θα τον δημιουργούσε· τόσο πολύ αγαπούσε την προσευχή. Μάλιστα έβαζε κάπου το ξυπνητήρι, για να χτυπήσει μετά από έξι ώρες. Και αυτός είχε την ευλογία, τη χάρη αυτή από τον Θεό, να αφοσιώνεται στην ευχή έξι ώρες συνεχώς, και με τη χάρη του Θεού όχι απλώς έλεγε την ευχή, όπως κάνουμε εμείς σήμερα, αλλά βυθιζόταν μέσα στην καρδιά και μέσα εκεί στο βάθος της καρδιάς του έλεγε την ευχή. «Και έπειτα χτυπάει –λέει– το ξυπνητήρι και συνέρχομαι από την όλη αυτή αφοσίωση και κάνω τις δουλειές μου». Είχε ιδιαίτερη χάρη. Και ενώ ήταν σχεδόν εντελώς αγράμματος, ανεδείχθη σε μεγάλο άγιο και θεολόγο, προχωρημένο εμπειρικά στα πνευματικά θέματα.

16 Αυγούστου μνήμη του Οσίου Ιωσήφ του ησυχαστού -“…Πρόσχες, άνθρωπε πήλινε· είσαι πνοή του Θεού. Μη καταφρονής την υπόληψίν σου και προσηλώνεσαι εις την ύλην. Είσαι πνοή του Θεού· βιάσου να γίνης άξιος της δωρεάς του Θεού…”

 

Αγιολόγιον - Πρόσωπα

Άγιος Ιωσήφ ησυχαστής:

“Είσαι πνοή του Θεού· βιάσου να γίνης άξιος της δωρεάς του Θεού…”

(Δημοσιεύθηκε στην  pemptousia.gr Επιμέλεια Στέλιος Κουκος )

Προτού δημιουργήση το παν ο Θεός υπήρχε μηδέν. Και εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην και πάντα τα εν αυτοίς. Και λαβών χουν εκ της γης εποίησεν άνθρωπον και ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτού πνοήν ζωής. Όθεν η καταγωγή σου, άνθρωπε, είναι το χώμα, ο πηλός, η δε ζωτική δύναμί σου είναι το εμφύσημα, η πνοή του Θεού.

Ήμασταν τελικά εκεί για την Παναγία ή απλώς για το πανηγύρι;

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Τώρα που πέρασε ο Δεκαπενταύγουστος και ξημέρωσε η επόμενη ημέρα, νιώθω πως αξίζει να κάνουμε μια μικρή στάση και να κοιταχτούμε όλοι λίγο στον καθρέφτη.Τελικά, είμαστε για την Παναγία ή είμαστε για τα πανηγύρια;

Δεν το γράφω για να καταδικάσω τη χαρά, ούτε για να πω πως ο χριστιανός πρέπει να ζει σκυθρωπός. Η Ορθοδοξία γνωρίζει τη χαρά, το πανηγύρι, το κοινό τραπέζι, την ανθρώπινη συντροφιά. Γνωρίζει όμως και το μέτρο. 

Το πρόβλημα αρχίζει όταν ξεχνάμε τι ακριβώς γιορτάζουμε.

Όσιος Παΐσιος: «Δεν θα μείνει δάσος για δάσος στην Πατρίδα μας! Δεν θα αφήσουν πράσινο για πράσινο! Οι φωτιές θα είναι βαλτές κι από μέσα αλλά κι απ’ έξω!»

Προσωπική μου εμπειρία:

Τον Ιούλιο του 1992, τότε ως Γιάννης Καζάκος, δάσκαλος αγγλικών στη Πάτρα, νεοφερμένος από το Τορόντο του Καναδά, συναντήσαμε τον Άγιο Παΐσιο στην Παναγούδα του Αγίου Όρους. Μου έκανε εντύπωση που για αρκετή ώρα μας μιλούσε για φωτιές, πυρκαγιές και εμπρησμούς στην Ελλάδα. Από μέσα μου αναρωτιόμουν: Γιατί εστιάζει άραγε σε αυτό το θέμα τόσο πολύ; Τότε δεν είχαμε αυτό το τραγικό φαινόμενο, τόσο έντονο. 

«Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον» (Λουκ. α΄ 46)*

  Mὲ τρία πράγματα ἐμεγάλυνεν ἡ Παρθένος Μαρία τὸν Κύριον· πρῶτον, μὲ νοήματα μεγάλα καὶ ὑψηλὰ καὶ ἄξια τῆς τοῦ Θεοῦ μεγαλειότητος· διότι αὐτὴ εἰς ὅλην της τὴν ζωὴν καὶ μάλιστα κατὰ τὸ διάστημα ἐκεῖνο τῶν δώδεκα χρόνων, κατά τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο μέσα εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, εἰς ἄλλο δὲν ἐκαταγίνετο καὶ ἐσχόλαζε, πάρεξ εἰς τὴν θεωρίαν, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν, θεοπτίαν τοῦ Θεοῦ· ὑπεράνω γὰρ πάσης μικροπρεποῦς θεωρίας τῶν τοῦ κόσμου γηΐνων πραγμάτων γενομένη καὶ πάντων ὁμοῦ αἰσθητῶν τε καὶ νοητῶν ὑπεραναβᾶσα, ἀλλὰ καὶ πασῶν τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων, τῆς αἰσθήσεως, λέγω, καὶ φαντασίας καὶ δόξης καὶ τῶν τῆς διανοίας διαφόρων συλλογισμῶν, μὲ μόνον τὸν νοῦν ἀνειδέως καὶ ἀσχηματίστως ἐπέβαλε τῇ θεωρίᾳ τοῦ Θεοῦ, ὡσὰν ἕνας ἀσώματος Ἄγγελος, καθὼς ὑψηγορεῖ περὶ αὐτῆς ὁ τῆς Θεσσαλονίκης Γρηγόριος ἐν τῷ εἰς τὰ Εἰσόδια α΄ λόγῳ αὐτοῦ· μόνη καὶ μόνον τὸν Θεὸν θεωροῦσα, καὶ μόνη παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ θεωρουμένη· μόνη καὶ μόνον τοῦ Κυρίου μεγαλυνομένη· μόνη καὶ μόνου τοῦ Κυρίου ἐρῶσα, καὶ μόνη παρὰ μόνου τοῦ Κυρίου ἐρωμένη.

To Κατάρ στήνει τζαμιά σ’ όλο τον κόσμο, εκκλησίες δεν ανέχεται

Παντελής Καρύκας

Το Κατάρ ξοδεύει εκατομμύρια για την κατασκευή τζαμιών που ελέγχονται από τους Ισλαμιστές σε όλη την Ευρώπη, αλλά δεν επιτρέπει στους Χριστιανούς να χτίσουν χώρους λατρείας στο Κατάρ.

Το Ισλαμικό Κέντρο των 10 εκατομμυρίων ευρώ στη Ριέκα της Κροατίας, το οποίο άνοιξε το 2013, χρηματοδοτήθηκε πλήρως από το Κατάρ, γράφει το visegrad24 Όπως τα περισσότερα συγκροτήματα που ελέγχονται από τους Ισλαμιστές και χρηματοδοτούνται από το Κατάρ, αυτό στη Ριέκα δεν είναι απλώς ένας χώρος προσευχής για τους Μουσουλμάνους.

Η αυτόγνωμη απόσχιση από την εκκλησιαστική δικαιοδοσία κατά το Κανονικό Δίκαιο

ΦΩΤΟ: ΕΟΔ

Του Πρεσβυτέρου Αναστασίου Γκοτσόπουλου, Εφημερίου Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

Θεμελιώδης αρχή του Κανονικού Δικαίου που απορρέει από την Ορθόδοξη εκκλησιολογία  είναι ότι κάθε κληρικός, κάθε εκκλησιαστική κοινότητα, κάθε τόπος υπάγεται σε μία συγκεκριμένη εκκλησιαστική επαρχία υπό ένα επίσκοπο και μία Σύνοδο και δι’ αυτής της Συνόδου υφίσταται η κοινωνία με την ανά την οικουμένη Εκκλησία του Χριστού. Συνέπεια αυτής της αρχής είναι ότι ο κάθε επίσκοπος ασκεί αποκλειστική ποιμαντική (πνευματική και διοικητική) εξουσία εντός των ορίων της επαρχίας του και αντίστοιχα το ποίμνιό του έχει την πνευματική και διοικητική εξάρτηση από τον συγκεκριμένο επίσκοπο και μόνο. Η υπαγωγή στη συγκεκριμένη δικαιοδοσία καθίσταται φανερή με τη μνημόνευση του οικείου ποιμενάρχου στη Θ. Λειτουργία.

Οἱ ἄλλοι πού πιστεύουν τά ὄνειρα καί διαβάζουν ὀνειροκρίτες και λένε:

❈ Οἱ ἄλλοι πού πιστεύουν τά ὄνειρα καί διαβάζουν ὀνειροκρίτες και λένε:
- Νά δοῦμε αὐτό τώρα τί σημαίνει;.. Τί θά γίνει τώρα;... Τί εἶναι αὐτό πού εἶδα.. καί ρωτάει ἡ μία τήν ἄλλη, καί τί εἶναι αὐτό πού εἶδες..
Καί τῆς βγαίνει τό ὄνειρο! Καί λέει:

π. Ἀρσένιος Κωτσόπουλος: «Προμηνύονται δάκρυα ἀπό τά φοβερά δεινά πού ἑτοιμάζει ὁ Οὐρανός»

Στις μέρες μας πληγώνουμε διαρκῶς τήν Παναγιά μέ τά καμώματά μας. Ἡ μεσίτρια τοῦ κόσμου ἀποστρέφει τό πρόσωπό Της ἀπό μᾶς. Ἕως πότε θὰ μᾶς κοιτάζει καί θά μᾶς προσέχει, ἐνῶ ἐμεῖς χαζεύουμε ἄλλα πρόσωπα καί πράγματα; Τά μηνύματα πού προσπαθεῖ νά περάσει, θλιβερά καί δυσάρεστα· πρίν ἀπό μερικά χρόνια στό περιβόλι Της, στό Ἅγιον Ὄρος, μεγάλη πυρκαγιά κατέτρωγε τά πάντα κατά τό Δεκαπενταύγουστο. Οἱ λιτανεῖες, ἀντί να σβήνουν τή φωτιά, δυνάμωναν τούς ἀνέμους.

Πιό πρόσφατα, πρίν ἀπό δυό χρόνια περίπου, ἑλικόπτερο στό ὁποῖο ἐπέβαιναν ἐκκλησιαστικοί ἄνδρες, κατέπεσε λίγο ἔξω ἀπό τόν Ἄθωνα, στό ἀρχιπέλαγος τοῦ Αἰγαίου. Ἕνα χρόνο ἀργότερα, τήν παραμονή τῆς Κοιμήσεώς Της, ἀεροπλάνο συνετρίβη στο νομό Ἀττικῆς μέ 121 ἐπιβάτες νεκρούς· ἀνάμεσά τους, σαράντα παιδιά. Ἡ Παναγία μας ὑποφέρει μέ τά ἄτακτα παιδιά Της. Στίς γιορτές Της, ἀντί να μοιράζει «γλυκά», παρακολουθεῖ μέ πόνο το ξετύλιγμα τῶν συμφορών.

Ὁ κοιλιόδουλος ἄνθρωπος γίνεται ἄχρηστος γιὰ τὴν παροῦσα ζωὴ...

   «Ἀλλοίμονο σὲ σᾶς τοὺς χορτάτους, διότι θὰ πεινάσετε».

                  (Λουκ. στ΄25)

   Ὁ κοιλιόδουλος ἄνθρωπος γίνεται ἄχρηστος γιὰ τὴν παροῦσα ζωὴ καὶ ἀνίκανος νὰ ἐκτελέσῃ κάποιο ἔργο ἀγαθό. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ζοῦν διαρκῶς μέσα στὶς ὑλικὲς ἀπολαύσεις καταλαμβάνονται ἀπὸ σοβαρὰ καὶ ἀθεράπευτα νοσήματα. Ἐπειδὴ νομίζουν ὅτι γεννήθηκαν σ΄ αὐτὸ τὸν κόσμο μόνο γιὰ νὰ ζήσουν μέσα στὶς ὑλικὲς ἀπολαύσεις, γι΄ αὐτό, ἀφοῦ διαρρήξουν τὴν κοιλία τους ἀπὸ τὴν πολυφαγία καὶ παχύνουν τὸ σῶμα τους, δὲν κερδίζουν καὶ δὲν κατορθώνουν τίποτε ἄλλο, ἀπὸ τὸ νὰ προετοιμάσουν μὲ τὶς σάρκες τους πλουσιώτερο τραπέζι γιὰ τοὺς σκώληκες τοῦ τάφου.

        Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Ο άγιος Μάξιμος για τη θεραπευτική ενέργεια της κρίσεως του Θεού

 

Πατερικό ανθολόγιο

13 Αυγούστου 2026

Από τη Φιλοκαλία

Εκείνος που γνώρισε την ασθένεια της ανθρώπινης φύσεως, αυτός δοκίμασε τη θεία δύναμη. Και επειδή άλλα έχει κατορθώσει κι άλλα επιδιώκει να κατορθώσει με τη θεία δύναμη, δεν εξευτελίζει ποτέ κανένα άνθρωπο. Γιατί γνωρίζει ότι όπως βοήθησε ο Θεός τον ίδιο και τον ελευθέρωσε από πολλά και φοβερά πάθη, έτσι είναι σε θέση να βοηθήσει και όλους, όταν θέλει και μάλιστα εκείνους που αγωνίζονται γι’ Αυτόν· αν και για λόγους που μόνος Εκείνος γνωρίζει, δεν τους ελευθερώνει όλους μαζί από τα πάθη, αλλά ξεχωριστά, ως αγαθός και φιλάνθρωπος γιατρός, ελευθερώνει τον καθένα που προσπαθεί.

Οἱ παιδεύσεις εἶναι καρπός τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό!

 Σέ περίπτωσι πού ὁ παλαιός ἄνθρωπος πού εἶναι μέσα μας ἀποθρασυνθῆ μέ στήριγμα τά βιολογικά του «δικαιώματα» εἰς βάρος τοῦ πνεύματος τοῦ Θεοῦ πού ζητεῖ νά κατοικήση μέσα μας, τότε ἡ παρουσία αὐτῶν τῶν δύο ἀντιθέτων δυνάμεων συντηρεῖται μέσα μας καί φθάνει σέ ἕνα ἀγεφύρωτο χάσμα. Τελικά, ὅταν ὑπερτερήσουν τά θελήματα τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, ἀναχωρεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀπό τόν ἄνθρωπο καί ἔρχονται οἱ παιδεύσεις, πού εἶναι καρπός τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό. Ἔτσι ἔχουμε τήν αἰτία τοῦ κατακλυσμοῦ: «Οὐ μή καταμείνη τό πνεῦμα μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τόν αἰῶνα διά τό εἶναι αὐτούς σάρκας» (Γεν. 6,3).

ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ 

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (58)

Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 114-115

Να έχετε υπ’ όψιν, ότι θα κάνομε κάτι άλλο. Είστε εδώ περίπου 100-130 άνδρες και γυναίκες θα διοργανώνουμε ομάδα κρούσεως, θα πάμε σε αυτοάμυνα – εκεί οδηγούμεθα.

Καλή είναι η δημοκρατία, αλλά κατήντησε σκιά. Και σήμερα κυριαρχούν οι απατεώνες και ο λωποδύτες. Σε τέτοιες εποχές ζούμε. Και εσείς θα αναγκαστείτε αργότερα να πάτε σε αυτοάμυνα, να υπερασπίσετε την τιμή και την υπόληψη της οικογενείας σας. Καταλάβατε;

Ἡ γενικὴ ἐξομολόγηση...

Ἁγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου 

Πολλὲς φορὲς ἔχω μεταχειρισθεῖ αὐτὴ τὴ γενικὴ ἐξομολόγηση καὶ εἶδα θαύματα πάνω σ’ αὐτό. Τὴν ὥρα ποὺ λὲς στὸν ἐξομολόγο, ἔρχεται ἡ θεία χάρις καὶ σὲ ἀπαλλάσσει ἀπὸ ὅλα τὰ ἄσχημα βιώματα καὶ τὶς πληγὲς καὶ τὰ ψυχικὰ τραύματα καὶ τὶς ἐνοχὲς· διότι, τὴν ὥρα ποὺ τὰ λὲς ὁ ἐξομολόγος εὔχεται θερμὰ γιὰ τὴν ἀπαλλαγή σου. 
Ἂς μὴ γυρίζουμε πίσω στὶς ἁμαρτίες ποὺ ἔχουμε ἐξομολογηθεῖ. Ἡ ἀνάμνηση τῶν ἁμαρτιῶν κάνει κακό. Ζητήσαμε συγγνώμη; Τελείωσε. 
Ὁ Θεὸς ὅλα τὰ συγχωρεῖ μὲ τὴν ἐξομολόγηση. 
Κι ἐγὼ σκέπτομαι ὅτι ἁμαρτάνω. Δὲν βαδίζω καλά. 
Ὅ,τι ὅμως μὲ στενοχωρεῖ, τὸ κάνω προσευχή, δὲν τὸ κλείνω μέσα μου, πάω στὸ πνευματικό, τὸ ἐξομολογοῦμαι, τελείωσε! Νὰ μὴ γυρίζομε πίσω καὶ νὰ λέμε τί δὲν κάναμε. Σημασία ἔχει τί θὰ κάνομε τώρα, ἀπ’ αὐτὴ τὴ στιγμὴ καὶ ἔπειτα. 

Η ΥΠΑΚΟΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΚΑΙ ΘΕΟΝ ΤΗΣ

«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε…». Τὴν 15ην Αὐγούστου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας.

Ἀπό τό «γένοιτό μοι» ἕως τήν Κοίμησιν – πρότυπον τῆς ἰδικῆς μας ὑπακοῆς εἰς τόν Κύριον

Η ΥΠΑΚΟΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΚΑΙ ΘΕΟΝ ΤΗΣ

Ἡ ἡσυχία τῆς Θεοτόκου δέν εἶναι ἀδράνεια.
Εἶναι ἡ πιό βαθειά ἐργασία τῆς ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας, ἡ ὁποία θεραπεύεται εἰς τό πρόσωπον τῆς Παναγίας μας  ἀπό τήν διαίρεσιν καί γίνεται ἑνιαία προσφορά πρός τόν Θεόν.

Ιερομόναχος Ευστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ερωτήσεις από ενορίτες της υπαίθρου για διάφορα πνευματικά ωφέλιμα θέματα, με απαντήσεις. 51

 1168. Τι είναι πιο ωφέλιμο για την ψυχή να διαβάζει κανείς: τα ελαφρά αναγνώσματα ή τα συγγράμματα των Αγίων Πατέρων;

Μια ερώτηση από έναν ενορίτη που ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του σε ένα αγροτικό σχολείο.

Επιθυμώντας να διαβάσω βιβλία, απευθύνθηκα στον υπηρέτη του πρώην γαιοκτήμονά μου με την παράκληση να μου δώσει μερικά βιβλία να διαβάσω. (Ο γαιοκτήμονας είχε δώσει σε αυτόν τον υπηρέτη αρκετά βιβλία ως δώρο.) Ο υπηρέτης μου πρόσφερε μυθιστορήματα, ιστορίες, κωμωδίες και τα συναφή για να διαβάσω. Αλλά εγώ, χωρίς καν να πάρω ούτε ένα, είπα ότι δεν υπήρχε τίποτα καλό σε αυτά και τον ρώτησα αν είχε έργα των Αγίων Πατέρων. Ο υπηρέτης απάντησε: «Δεν έχει έργα των Αγίων Πατέρων, και αυτά τα έργα είναι αρχαία, ξεπερασμένα. Καλύτερα να πάρεις τα βιβλία που προτείνω, περιέχουν κάποιο ξένο υλικό». Αλλά ακόμα δεν πήρα ούτε ένα βιβλίο από αυτόν και ήρθα σε εσένα, Πάτερ, με την παράκληση: δώσε μου μερικά έργα των Αγίων Πατέρων να διαβάσω. Δεν είναι αλήθεια ότι η ανάγνωση πνευματικών έργων είναι πολύ καλύτερη από οποιαδήποτε μυθιστορήματα, ιστορίες ή κωμωδίες;

Κάθε μέρα να τη θεωρείς ως την τελευταία της ζωής σου …

 

Να την περνάς με φόβο Θεού και

με καρδιακή συντριβή.

Λιγόστεψε τα μάταια πράγματα

και απόφυγε την αργολογία.

Να θυμάσαι τον Θεό και να τον

επικαλείσαι με μετάνοια !

 

Άγιος Σεραφείμ Ρομάντσιωφ

της Μονής Γκλινσκ 

Ἐπιστήμονες καὶ Χριστιανισμὸς

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος

   Τί σημαίνει πιστὸς ἐπιστήμονας; Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνδυάζει τὴ δύναμη τοῦ νοῦ μὲ τὸ βίωμα τῆς πίστης. Εἶναι ὁ ἐρευνητὴς ποὺ μέσα ἀπὸ τὴν παρατήρηση καὶ τὸ πείραμα, βλέπει τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴ σοφία τοῦ Δημιουργοῦ. Εἶναι τὸ ἀνήσυχο πνεῦμα ποὺ βρίσκει εἰρήνη καὶ ἀνάπαυση μόνο κοντὰ στὸ Θεό. Ἂς ἀναφέρουμε μερικοὺς ἀπὸ αὐτούς:

Τη 15η του αυτού μηνός η σεβασμία Μετάστασις της Υπερενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας

ΑΒΡΑΑΜ  Ε. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, στο Συναξάρι της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μας αναφέρει σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση, τα εξής:  Όταν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός θέλησε να παραλάβει κοντά του την Μητέρα του, τότε φανέρωσε σ΄ αυτήν πριν από τρεις ημέρες, διά του Αρχαγγέλου Γαβριήλ την από την γη εις τον Ουρανό μετάστασή της, την μετάβασή της εις την αθάνατη ζωή. Ο Αρχάγγελος της έδωσε ως χαροποιό και νικητικό σημείο ένα κλάδο φοίνικα. Μόλις το έμαθε αυτό η Παναγία χάρηκε μεγάλη χαρά και φλεγόμενη από τον πόθο να μεταβεί στον Υιό Της, ανέβηκε με σπουδή και προθυμία στο όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί, γιατί είχε αυτή την συνήθεια. Όταν δε ανέβαινε στο όρος έγινε το εξής θαυμαστό. Τα δένδρα που ήταν φυτεμένα στον δρόμο της έκλιναν τις κορυφές τους, σαν να ήταν έμψυχα και λογικά, και προσκυνούσαν την Κυρία και Δέσποινα του κόσμου, αποδίδοντας κατά το πρέπον σεβασμό και τιμή. Αφού προσευχήθηκε η Υπεραγία Θεοτόκος γύρισε στο σπίτι της, άναψε πολλά φώτα, τακτοποίησε το σπίτι και γνωστοποίησε στους συγγενείς και γείτονες τους λόγους που της φανέρωσε ο Αρχάγγελος. Οι γυναίκες λυπήθηκαν και την παρακάλεσαν να μην τις αφήσει ορφανές. Η δε Θεοτόκος τις βεβαίωσε ότι θα τις διαφυλάττει όχι μόνο αυτές, αλλά όλο τον κόσμο. Έπειτα δώρισε τα δυο φορέματα που είχε, όλο κι όλο, σε δυο πτωχές χήρες.

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΗΛΙΟ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η περιοχή του Πηλίου στη Μαγνησία έδωσε μια σειρά από μεγάλες προσωπικότητες στην Εκκλησία και το Έθνος μας στα δύστηνα χρόνια της τουρκοκρατίας. Ο ευλογημένος και προικισμένος από το Θεό εκείνος τόπος ανάδειξε φωτεινές πνευματικές μορφές και αγίους, οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα στην εθνική μας υπόθεση και στη διατήρηση της ορθοδόξου πίστεώς μας. Ανάδειξε επίσης και πολλούς Νεομάρτυρες, οι οποίοι για την μαρτυρία τους στο Χριστό και την σώζουσα αλήθεια της Εκκλησίας μας, θυσίασαν τη ζωή τους. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Σταμάτιος, ένας ένδοξος στρατιώτης του Χριστού.

     Γεννήθηκε στα μισά του 17^ου αιώνα στο χωριό Άγιος Γεώργιος Νηλείας του μαγευτικού Πηλίου, κτισμένο σε υψόμετρο 620 μέτρων. Ο ακριβής χρόνος της γέννησής του δεν μας είναι γνωστός. Εκείνο όμως που γνωρίζουμε είναι ότι υπήρξε γόνος της μεγάλης και ξακουστής οικογένειας των Σταματοπούλων. Επίσης οι κάτοικοι του χωριού του υποδεικνύουν τα ερείπια του πατρικού του σπιτιού, κι ακόμα υποδεικνύουν και μια βρύση, η οποία φέρει το όνομα «Βρύση του Σταματόπουλου» ή «Βρύση του Αγίου Σταματίου». Αυτό σημαίνει πως η μνήμη του αγίου παραμένει ζωντανή στους ευσεβείς κατοίκους της ιδιαιτέρας πατρίδος του.

ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΥΡΙΠΟΥ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Η αττική γη, αφότου κηρύχτηκε το ευαγγέλιο του Χριστού, ανάδειξε μια πλειάδα αγίων, οι οποίοι λαμπρύνουν το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Τιμόθεος Επίσκοπος Ευρίπου. Ένας ολόφωτος αστέρας, μια μεγάλη πνευματική προσωπικότητα, σε δύσκολους καιρούς για την Εκκλησία και το Έθνος μας.

       Γεννήθηκε το έτος 1510 στον Κάλαμο Αττικής. Το όνομά του ήταν Τάσος Καλαμιώτης. Ο πατέρας του ήταν ιερέας του χωριού, ο οποίος του δίδαξε τα πρώτα γράμματα. Προπαντός του ενέπνευσε την πίστη στο Θεό και την ενάρετη ζωή. Τόσο ο ιερέας πατέρας του, όσο και η ευσεβής πρεσβυτέρα μητέρα του, γέμισαν την παιδική του ψυχή από αγάπη για την Ορθοδοξία, την μόνη αληθινή πίστη. Από μικρό παιδί έδειξε μεγάλη έφεση στα γράμματα, για τούτο οι γονείς του τον έστειλαν στα σχολεία των Αθηνών, όπου έλαβε την καλλίτερη δυνατή μόρφωση της εποχής του. Κύριος δάσκαλός του υπήρξε ο Επίσκοπος Ωρεού της Βόρειας Εύβοιας, ο οποίος και χρηματοδότησε τις σπουδές του. Μετά το πέρας των σποδών του γύρισε για λίγο καιρό στον Κάλαμο.

Μέ μετάνοια καί ἐξομολόγηση, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Μέ μετάνοια καί ἐξομολόγηση, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Σκεψου να πεσης στα χερια του Θεου…

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 26…

Κυριακὴ ἑσπέρας
Δεκαπενταύγουστος 2026

Σκεψου να πεσης στα χερια του Θεου…

«Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος» (Ἑβρ. 10,31)

Δόξα τῷ Θεῷ, ὅλοι ὅσοι βρισκόμαστε ἐδῶ, δὲν εἴμαστε ζῷα, εἴμαστε ἄν­θρωποι. Μεγάλο πρᾶγμα νά ᾽νε κανεὶς ἄνθρωπος. Καὶ παραπάνω ἀπὸ ἄν­θρωποι εἴμαστε Ἕλληνες. Μεγάλο πρᾶγμα νά ᾽νε κανεὶς Ἕλληνας. Μὰ παρα­πά­νω ἀπὸ Ἕλληνες εἶνε κάτι ἄλλο, ἀ­στέ­­ρι φωτεινό. Ποιός θὰ τὸ πῇ; Χριστιανοὶ Ὀρ­θόδοξοι. Ἅμα σβήσῃ αὐτό, σβήνουν τὰ πάντα. Αὐτὸ πρέπει νὰ φωτίζῃ πάν­τοτε τὸ λαό μας.

Ρώτησαν τὸν σοφό: «Ποιό εἶναι τὸ πιὸ ἀκριβό;» ἀπάντησε ὁ χρόνος ὁ σοφός

Η ζωή μας δεν είναι για να παίζουμε με χαριτωμένα παιχνίδια, αλλά για να δίνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο φως και ζεστασιά στους ανθρώπους γύρω μας: Και το φως και η ζεστασιά είναι αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον μας. Πρέπει να περνάς σωστά τη ζωή σου όταν είσαι νέος και δεν μπορείς να πάρεις πίσω τον χρόνο στα γηρατειά. Ρώτησαν τον σοφό: «Ποιο είναι το πιο ακριβό;» απάντησε ο χρόνος ο σοφός .- Επειδή ο χρόνος μπορεί να αγοράσει τα πάντα και ο ίδιος ο χρόνος δεν μπορεί να αγοράσει πολλά πράγματα... Φροντίστε τον πολύτιμο, χρυσό χρόνο, σπεύστε να αποκτήσετε ηρεμία.
Άγιος Γεώργιος του Ντανίλοφσκι, ο Θαυματουργός.

Η Μετάσταση της Θεοτόκου (Μέρος 4ο – τελευταίο)

Ὁ τάφος τῆς Θεοτόκου στήν Γεθσημανῆ

……συνέχεια απο το 3ο Μέρος

Οἱ Ἅγιοι μᾶς βεβαιώνουν ὅτι «δέν ἔπαθε διαφθορά οὔτε καμμία διάλυση τό ζωοδόχο σῶμα τῆς Θεοτόκου, ἀλλά διαφυλάχθηκε ἀπό Αὐτόν πού προῆλθε ἀπό αὐτήν, δηλαδή, τόν παντοδύναμο Σωτήρα Χριστό»[1], γιά δύο λόγους:

“Όταν έχουμε δίκιο σε κάτι, μια φορά μόνο θα μιλήσουμε γι΄αυτό.

“Όταν έχουμε δίκιο σε κάτι, μια φορά μόνο θα μιλήσουμε γι΄αυτό.
Αν εισακουστούμε έχει καλώς. Αν όχι, σωπαίνουμε και προσευχόμαστε να φωτιστούν οι νόες των άλλων, για το θέμα αυτό. Δεν επιμένουμε, γιατί αυτό δεν έχει ταπείνωση.”

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα+

Μωροί και ανόητοι για το όνομα του Χριστού....Μήπως όμως σήμερα μοιάζουμε πιο πολύ με τον κόσμο του αποστολικού αναγνώσματος παρά με τους Αποστόλους;

Σε κάποιο σημείο του αποστολικού αναγνώσματος διαβάζουμε: Εμείς οι Απόστολοι θεωρούμαστε από τους ανθρώπους του κόσμου μωροί και ανόητοι για το όνομα του Χριστού...

 Ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής, το μεγαλύτερο πνευματικό στέφανο το οποίο μπορεί να αξιωθεί κάποιος χριστιανός να φορέσει, εκτός από εκείνο του μαρτυρίου, είναι αυτό. Να σε θεωρήσει ο κόσμος ανόητο και βλάκα επειδή πιστεύεις στον Χριστό.
Και πώς να μη γίνει αυτό;