Μωροί και ανόητοι για το όνομα του Χριστού....Μήπως όμως σήμερα μοιάζουμε πιο πολύ με τον κόσμο του αποστολικού αναγνώσματος παρά με τους Αποστόλους;

Σε κάποιο σημείο του αποστολικού αναγνώσματος διαβάζουμε: Εμείς οι Απόστολοι θεωρούμαστε από τους ανθρώπους του κόσμου μωροί και ανόητοι για το όνομα του Χριστού...

 Ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής, το μεγαλύτερο πνευματικό στέφανο το οποίο μπορεί να αξιωθεί κάποιος χριστιανός να φορέσει, εκτός από εκείνο του μαρτυρίου, είναι αυτό. Να σε θεωρήσει ο κόσμος ανόητο και βλάκα επειδή πιστεύεις στον Χριστό.
Και πώς να μη γίνει αυτό;

Η «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣΗΣ ΟΜΩΝΥΜΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

 

Απολογητικά Ετεροδιδασκαλίες

Σημ.entaksis: Στη μνήμη του μακαριστού αδελφού και συνεργάτη της ιστοσελίδας μας Κωνσταντίνου Ναυπλιώτη, επαναδημοσιευουμε το εξαιρετικό  κείμενο του κ. Βασιλειαδη το οποίο το 2018 είχε επιλέξει ο αείμνηστος αδελφός μας να αναρτήσει.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

Η «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

ΚΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣΗΣ ΟΜΩΝΥΜΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

Σε παλαιότερο άρθρο1μας για την «Κοίμησιν της Θεοτό­κου», είχαμε γράψει ότι οι παπικοί την 1η Νοεμβρίου τού 1950 ανεκήρυξαν σε δόγμα την Ανάληψη της Παναγίας μας, δηλαδή τη διδασκαλίαν ότι η Θεο­τόκος, επειδή – όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι – συνελήφθη υπό της μητρός της ασπίλως και επειδή, χωρίς να δεχθούμεν ότι οπωσδήποτε απέθανεν, ηρπάγη κατά κάποιον θαύμα- στον τρόπον εκ της γης, ευρίσκεται εις τον ουρανόν με ενδοξασμένην την ψυχήν και το σώμα της.

Οι καταγγελίες που φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τη Σαϊεντολογία

 

Οι καταγγελίες που φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τη Σαϊεντολογία

Καταγγελίες πρώην μελών για τη Σαϊεντολογία αποκαλύπτουν φόβο, έλεγχο και απομόνωση. Η αληθινή ελευθερία βρίσκεται μόνο κοντά στον Χριστό.

Σοβαρά ερωτήματα προκαλούν οι καταγγελίες μιας πρώην μέλους της Σαϊεντολογίας, η οποία μιλά σήμερα για τις δύσκολες εμπειρίες που όπως υποστηρίζει, έζησε από την παιδική της ηλικία μέσα στην οργάνωση. Η ίδια περιγράφει ένα περιβάλλον αυστηρών κανόνων, απομόνωσης, σκληρής εργασίας και φόβου, υποστηρίζοντας ότι υπέστη κακοποίηση και στερήθηκε βασικές ανάγκες και δικαιώματα.

«Το τάμα που δεν κρεμάστηκε ποτέ»

Μια ηλικιωμένη γυναίκα πήγαινε κάθε Αύγουστο στις Παρακλήσεις.
Πάντα στην ίδια θέση. Πάντα με ένα μικρό κερί στο χέρι.
Κάποια μέρα μια νεότερη γυναίκα που στεκόταν δίπλα της παρατήρησε πως, όταν ο ιερέας έψαλλε το «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς», εκείνη έκλεινε τα μάτια και δάκρυζε.
Μετά την ακολουθία τη ρώτησε:
- Γιαγιά, τόσα χρόνια έρχεσαι στην Παναγία. Έχεις κάποιο τάμα;
Η ηλικιωμένη χαμογέλασε.
- Είχα…
- Και εκπληρώθηκε;
Έμεινε για λίγο σιωπηλή.
- Όχι όπως το ζήτησα.
Η νεότερη γυναίκα την κοίταξε απορημένη.
Κι εκείνη συνέχισε:

Ἔτσι ἑορτάζουν οἱ Χριστιανοί

Ἑορτή δική μας εἶναι ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί ὄχι τά γενέθλια.

Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΕΣ ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ (τῶν ἐτῶν 1981-1991), σελ. 189, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ, καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους. 
Πατέρες καί ἀδελφοί μου, ἔχουμε ὅλοι χαρά. Καί ἔχουμε χαρά, διότι σήμερα εἶναι ἡ πραγματική ἑορτή τῆς μητέρας. Διότι μόνον ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ ὄντως μητέρα μας, ἐπειδή μᾶς μεταδίδει τήν ὄντως Ζωή μας, πού εἶναι ὁ Χριστός μας. Καί σήμερα θά ἔπρεπε ὅλες οἱ μητέρες νά ἑορτάζουν τήν ἑορτή τῆς μητέρας Ὀρθοδόξως.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

 

Φ. Κόντογλου- 5 Μελετήματα για τον πεζογράφο
και τον καλλιτέχνη, εκδ. Ι. Μ. Χατζηφώτη, εκδ. των «Κριτικών Φύλλων»,
Αθήνα 1975, σελ. 54-57.

«Ως εμψύχω Θεού κιβωτώ ψαυέτω μηδαμώς χειρ αμυήτων, χείλη δε πιστών τη Θεοτόκω ασιγήτως φωνήν του αγγέλου αναμέλποντα, εν αγαλλιάσει βοάτω: Όντως ανωτέρω πάντων υπάρχεις, Παρθένε αγνή». «Εσένα που είσαι ζωντανή κιβωτός του Θεού, ας μη σε αγγίζει ολότελα χέρι άπιστο, αλλά χείλια πιστά ας ψάλλουνε δίχως να σωπάσουνε τη φωνή του αγγέλου κι’ ας κράζουνε: «Αληθινά, είσαι ανώτερη απ’ όλα, Παρθένε αγνή».

«ΝΕΝΙΚΗΝΤΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΟΙ ΟΡΟΙ ΕΝ ΣΥ ΠΑΡΘΕΝΕ ΑΧΡΑΝΤΕ»

(Προσέγγιση του μυστηρίου της Θεομήτορος)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι (θα πρέπει να είναι) ευκαιρία για μας τους πιστούς, να αναλογισθούμε την άβυσσο του μυστηρίου, που καλύπτει το πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά και την υπέρτατη ευεργεσία της προς το ανθρώπινο γένος. Να φέρουμε στο νου μας τις υπέρλογες αλήθειες, έστω και αν δεν τις κατανοούμε, για να δοξάσουμε τον Θεό της αγάπης, ο Οποίος μας απολύτρωσε (και) δια της υπέρτατης συμβολής της Θεομήτορος. Να συλλογιστούμε το δικό της ρόλο στο έργο της Θείας Οικονομίας και να την τιμήσουμε δεόντως.   

"ΔΩΡΟ ΓΑΜΟΥ" ἀπό τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἔστειλε σέ μία πνευματική του θυγατέρα, τήν Ὀλυμπιάδα, τήν κατωτέρω ἐπιστολή σάν «δῶρο» γιά τόν γάμο της, πού μόλις τέλεσε. Ἡ κατωτέρω ἐπιστολή ἔχει βάθος Θεολογίας καί ψυχολογίας. Καί πάνω ἀπ’ ὅλα δίνει στή σύζυγο πολύτιμες συμβουλές γιά ἕναν πετυχημένο γάμο. Γράφει λοιπόν ὁ Ἅγιος:
«Κόρη μου, στούς γάμους σου, ἐγώ ὁ Πνευματικός σου πατέρας, ὁ Γρηγόριος, σοῦ κάνω δῶρο τοῦτο τό ποίημα. Καί εἶναι ὅ,τι καλλίτερο ἡ συμβουλή τοῦ πατέρα: Ἄκου λοιπόν Ὀλυμπιάδα μου. Ξέρω ὅτι θέλεις νά εἶσαι πραγματική χριστιανή. Καί μία πραγματική χριστιανή πρέπει ὄχι μόνο νά εἶναι, ἀλλά καί νά φαίνεται. Γι' αὐτό, σέ παρακαλῶ, νά προσέξης τήν ἐξωτερική σου ἐμφάνιση. Νά εἶσαι ἁπλή. Τό χρυσάφι, δεμένο σέ πολύτιμες πέτρες, δέν στολίζει γυναῖκες σάν καί σένα. Πολύ περισσότερο τό βάψιμο. Δέν ταιριάζει στό πρόσωπό σου, τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, νά τήν παραποιῆς καί νά τήν ἀλλάζης, μόνο καί μόνο γιά νά ἀρέσης. Ξέρε το ὅτι αὐτό εἶναι φιλαρέσκεια καί νά μένης ἁπλή στήν ἐμφάνιση. Τά βαρύτιμα καί πολυτελῆ φορέματα, ἄς τά φοροῦν ἐκεῖνες, πού δέν ἐπιθυμοῦν ἀνώτερη ζωή, πού δέν ξέρουν τί θά πῆ πνευματική ἀκτινοβολία. Ἐσύ, ὅμως ἔβαλες μεγάλους στόχους καί ὑψηλούς στόχους στή ζωή σου. Κι αὐτοί οἱ στόχοι σοῦ ζητοῦν ὅλη τή φροντίδα κι ὅλη τήν προσοχή. Μέ τό γάμο, ἡ στοργή καί ἡ ἀγάπη σου νά εἶναι φλογερή καί ἀμείωτη γιά κεῖνον, πού σοῦ δωσε ὁ Θεός. Γιά κεῖνον, πού 'γινε τό μάτι τῆς ζωῆς σου καί σοῦ εὐφραίνει τήν καρδιά. 

Δὲ θὰ ὀνομάσω θάνατο τὴ μετάστασή σου ἀλλὰ κοίμηση...

   

 «Στάθηκε ἡ Βασίλισσα στὰ δεξιά Σου μὲ διάχρυσο ἱματισμὸ καὶ στολισμένη».

                     (Ψαλμ. μδ΄10)

   Ἐσὺ Παναγία μου, ἡ ἀέναη πηγὴ τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς καὶ ὁ ἀδαπάνητος θησαυρὸς τῆς αὐτοζωῆς, ἡ πλούσια ἀνάβλυση τῆς εὐλογίας, ἡ αἰτία ποὺ μᾶς προξενεῖ ὅλα τὰ ἀγαθά, ἄν καὶ γιὰ κάποιο διάστημα σὲ καλύπτει σωματικὰ ὁ θάνατος, ὅμως ἀναβλύζεις γιὰ μᾶς μὲ ἀφθονία ἀστείρευτα καὶ καθαρὰ κι ἀδαπάνητα νάματα τοῦ ἀπείρου φωτὸς καὶ τῆς ἀθάνατης ζωῆς καὶ τῆς πραγματικῆς μακαριότητας, ποταμοὺς χάριτος, πηγὲς ἰαμάτων, εὐλογία ἀδιάκοπη.

ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!

Συγγραφέας: Παπαδημητρακόπουλος Κωνσταντίνος

Ναι, όπως και να το κάνουμε, τα σύμβολά μας είμαστε εμείς! Είτε πρόκειται για τον Σταυρό και τα άλλα θρησκευτικά μας σύμβολα, είτε για τη Σημαία και τα όποια άλλα εθνικά μας σύμβολα, στην ουσία εμείς οι ίδιοι είμαστε! Είναι εκείνα που μας εκφράζουν απολύτως, εκείνα που είναι συνυφασμένα με την Ορθόδοξη Πίστη μας, την Πατρίδα μας, το Έθνος μας και τη Φυλή μας, και για όλα αυτά την ίδια την υπόστασή μας!

Σήμερα, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, γίνονται ήδη μεγάλες προσπάθειες αυτά να καταργηθούν, με διάφορα προσχήματα και αστεία επιχειρήματα, γιατί στην ουσία εμάς τους ίδιους θέλουν καταργήσουν και μάλιστα ως Ορθoδόξους Χριστιανούς και Έλληνες!

Ανοικτή επιστολή προς τους ιερείς της Πάφου

 

Αδελφοί ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου,

Σας απευθύνομαι όχι με μίσος, όχι με διάθεση καταδίκης, αλλά με πόνο. Με αγωνία. Με ένα ερώτημα που δεν μπορώ να βγάλω από την καρδιά μου:

Πώς μπορέσατε να το κάνετε;

Πώς μπορέσατε να γυρίσετε την πλάτη σε έναν ποιμενάρχη που, όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε από πρώτο χέρι, στάθηκε κοντά σας, σας αγάπησε, σας στήριξε, σας υπηρέτησε και προσπάθησε να υπηρετήσει την Εκκλησία και τον λαό της Πάφου;

Πώς μπορέσατε να σιωπήσετε;

Πώς μπορείτε να σιωπάτε ακόμη;

Πρωτοβουλία των κινήσεων στο πολιτικό θέατρο επιχειρήσεων

 (Σχ. ΙΧΘΥΣ: Ποιός αποκλείει ότι το δόγμα «πάνω απ' όλα η ανθρώπινη ζωή» που αποτελεί την ύψιστη προτεραιότητα για τους κυβερνώντες γενικότερα, και την πολιτική προστασία ειδικότερα για τις πυρκαγιές, δεν θα εφαρμοστεί σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο; «Εισβάλουν οι εχθροί, υποχωρούμε, παραδιδόμαστε, αρκεί να σωθεί ο άνθρωπος...»; Εξ άλλου,  ο νυν υπουργός Πολιτικής Προστασίας ήταν πρώην αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας...!!! Νέα «δόγματα», νέα ήθη, αλλόκοτοι καιροί...!)

Νίκος Ταμουρίδης,

Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, στην ελλαδική πολιτική σκηνή, κυριαρχούν οι γνωστές οικογένειες, οι οποίες έχουν φέρει την χώρα μας στο χείλος της απόλυτης καταστροφής! Ένα άνευ προηγουμένου φοβικό σύνδρομο που τους διακατέχει, μας έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση απέναντι στον προαιώνιο αντίπαλο, την Τουρκία, η οποία απειλεί «να μας καταπιεί», διογκώνοντας συνεχώς την ατζέντα των διεκδικήσεών της.

Ο ΆΓΙΟΣ ΔΙΟΝΎΣΙΟΣ ΕΝ ΟΛΎΜΠΩ. ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ

Μαρτυρία Σεβασμιωτάτου κ. κ. Αγαθονίκου.

Μητροπολίτης κεντρικῆς Τανζανίας, Αφρική

Να γίνω μοναχός;

Το καλοκαίρι του 1982 εἶχα τελειώσει τό πρῶτο ἔτος τῆς Παιδαγωγικῆς Ακαδημίας καί μαζί μέ ἕναν φίλο μου πήγαμε στην Ι. Μονή Παρακλήτου για μερικές ημέρες. Ἦταν μία καλή ευκαιρία να ἐπισκεφτοῦμε τόν Ἅγ. Πορφύριο γιά τόν ὁποῖο εἶχα ἀκούσει πολλά θαυμαστά γεγονότα ἀπό τίς θεῖες μου.

Ξεκινήσαμε χαράματα, ἀμέσως μετά τή θεία Λειτουργία, ἀλλά χάσαμε τόν δρόμο καί ἀντί γιά μία ώρα φτάσαμε μετά ἀπό 6-7 ώρες. Ἦταν πιά μεσημέρι καί συναντήσαμε περίπου 50 άτομα νά περιμένουν ἔξω ἀπό τό τροχόσπιτο. Σέ λίγο βγῆκε ὁ Ἅγιος, ἔριξε μία λευκή πετσέτα στο κεφάλι του γιά να προστατευτεῖ ἀπό τόν καυτό ἥλιο καί πῆγε κατευθείαν σέ κάποιον πού εἶχε προσφερθεῖ νά μπολιάσει τά δέντρα του.

Γέροντας Παρθένιος της Ι.Μ.Αγίου Παυλου: ΑΣ ΜΟΥ ΚΟΨΟΥΝ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ.ΕΙΜΑΙ 99 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ.

Γέροντας Παρθένιος της Ι.Μ.Αγίου Παυλου_ΑΣ ΜΟΥ ΚΟΨΟΥΝ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ.ΕΙΜΑΙ 99 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ.

Μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν μιλᾶ γιὰ «ἠθική», προσαρμογὴ δηλαδὴ σὲ νομικούς-ἠθικοὺς κανόνες, ἀλλὰ γιὰ «ἦθος», ὡς καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὸν ἄνθρωπο (Γαλ. 5, 22)

 

"Μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Διαφωτισμοῦ στὴ Δύση, κλονίσθηκαν τὰ θεμέλια τοῦ ἀμετάβλητου στὴ μεταφυσικὴ ὀντολογία. Διότι ἡ ἐπιστήμη βεβαίωσε ὅτι αὐτὸ τὸ ἀμετάβλητο δὲν ὑπάρχει. Μὲ τὴν πτώση δὲ τῆς Μεταφυσικῆς ἔπεσε καὶ ἡ ἠθική, ἀφοῦ διαλύθηκαν τὰ δῆθεν μεταφυσικὰ θεμέλιά της..

Ἡ Ὀρθοδοξία γι᾿ αὐτὸ δὲν μιλᾶ γιὰ «ἠθική», προσαρμογὴ δηλαδὴ σὲ νομικούς-ἠθικοὺς κανόνες, ἀλλὰ γιὰ «ἦθος», ὡς καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὸν ἄνθρωπο (Γαλ. 5, 22 ε.). Ὁ εὐρωπαϊκὸς διαφωτισμὸς συνιστᾶ πάλη ἐμπειρισμοῦ καὶ μεταφυσικῆς (ἀριστοτελικῆς). Οἱ διαφωτιστὲς εἶναι philosophes, ἀλλὰ καὶ rationalistes.

Οἱ Ἕλληνες διαφωτιστές, μὲ πρῶτο τὸν πατριάρχη τους Ἀδ. Κοραῆ, ἦσαν στὴ θεολογία μεταφυσικοὶ καὶ μετέφεραν τὴ σύγκρουση ἐμπειριστῶν-μεταφυσικῶν στὴν Ἑλλάδα. Οἱ ὀρθόδοξοι ὅμως ἡσυχαστὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οἱ Κολλυβάδες, παρέμεναν στὴ θεολογική τους μέθοδο ἐμπειριστές.

«Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τήν ὀφειλήν ἐκείνην ἀφῆκά σοι...»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

 «Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τήν ὀφειλήν ἐκείνην ἀφῆκά σοι...»

Χρεῶστες εἴμεθα ἀναριθμήτου χρέους· ὀφείλουμε στόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἀδελφοί, χρέος τόσον μεγάλο, πού εἶναι ἀδύνατον νά τό ξεπληρώσουμε. Βλέπουμε, τό μέγεθος τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ; Στήν ἀρχή, δέν χρησιμοποιεῖ δίκαια καταδίκη ἐναντίον μας γιά τήν ἀπείθειά μας, ἀλλά  δείχνοντας μακροθυμία παραχωρεῖ τόν καιρό τῆς ἐπιστροφῆς· καί σ’ αὐτόν τόν καιρό τῆς μακροθυμίας μᾶς δίνει ἐξουσίαν, ἄν θελήσωμε, νά υἱοποιηθοῦμε  ἀπό Αὐτόν.

Ἡ ἀποφυγή τοῦ σκανδάλου

Καθότι ἡ παροῦσα ζωή εἶναι δρόμος, πού βαδίζει κάποιος ἀπό τή γέννηση του μέχρι τόν θάνατό του, κάθε ἐμπόδιο πού ἐμποδίζει τούς ἀνθρώπους ἀπό τήν ὀρθή καί ἐνάρετη ζωή σ’ αὐτόν τόν δρόμο ἀποτελεῖ σκάνδαλο. Κι ἄν ἐμεῖς οἱ χριστιανοί εἴμαστε ὑποχρεωμένοι, ἀπ’ αὐτήν τήν ἰδιότητά μας, νά διορθώνουμε τούς πλανεμένους ἀδελφούς μας, πόσο περισσότερο ὀφείλουμε νά μήν σκανδαλίζουμε τούς ἄλλους. Γι’ αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, στή σημερινή Ἀποστολική περικοπή, παρουσιάζεται νά ἀπέχει ἀκόμη καί ἀπ’ ὅσα ἐπετρέποντο προκειμένου νά μήν προκαλέσει σκανδαλισμό, ἄν καί κανείς νόμος δέν τόν ἐξανάγκαζε σ’ αὐτό. Ἔτσι τόν βλέπουμε νά στερεῖται τό φαγητό καί τό ποτό πού τοῦ προσφέρουν οἱ μαθητές του, τή διακονία ἀδελφῆς γυναίκας ὅπως κάνουν οἱ ὑπόλοιποι Ἀπόστολοι καί τόν βιοπορισμό του ἀπό τό Εὐαγγελικό ἔργο. Καί εἶναι θαυμαστό ὅτι ἀπέχει ἀπ’ ὅσα ἐπετρέποντο καί εἶχε δικαίωμα ὡς Ἀπόστολος νά τά λάβει, ὄχι ἁπλῶς γιά νά μήν σκανδαλισθοῦν, ἀλλά διότι ἐπρόκειτο οἱ κατηχούμενοι νά οἰκοδομηθοῦν, πράγμα τό ὁποῖο εἶναι πολύ σπουδαιότερο.

Ἀσταμάτητη προσευχή...

Εἶναι ἀνάγκη νὰ προσεύχεται κανεὶς πάντοτε καὶ ἀσταμάτητα, καὶ ἐκεῖνος ποὺ βρίσκεται σὲ θλίψη καὶ ἐκεῖνος ποὺ ζεῖ μὲ ἄνεση.

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

Σολωμός Σολωμού - Ήταν τρελός...

 

30 χρόνια πέρασαν από την άνανδρη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού...

Γεράσιμος Μανωλίδης · 14 August 2026

Πρωτοσέλιδο Sportime (14/8) : Σε κάθε ευκαιρία μας θυμόμαστε και τιμάμε. Ανθρώπους που έχυσαν το αίμα τους για την πατρίδα, την Κύπρο...

Αλλά τι να πεις και τι να γράψεις για τον Σολωμό Σολωμού. Αψήφησε τον θάνατο... Ήταν τρελός...

Ήταν τρελός, γι’ αυτό και τού πρεπε η δόξα,
κι αυτοί τον πρόδωσαν με θάνατου φιλί .
Ενός τρελού πάντα μπροστά τραβάει η λόξα,
για να φοβούνται και να κρύβονται οι δειλοί.

Η Μετάσταση της Θεοτόκου (Μέρος 3ο)

……συνέχεια απο το 2ο Μέρος

Στήν κοίμηση τῆς Θεοτόκου συνέβησαν τά πιό παράδοξα, μέ τά ὁποῖα τίμησε ὁ Υἱός τήν Παναγία Μητέρα Του. Ὁ θάνατος τῆς Παρθένου ἔγινε «παλινζωΐας μυστήριον»[1] καί «θνητότητα ἀείζωον»[2]. Ἡ Παναγία ἔγινε «ἀπαρχή τῆς ἀφθαρσίας»[3] καί ὁ τάφος της πηγή τῶν ἰαμάτων καί πάντων τῶν ἀγαθῶν γιά τούς πιστούς. Τό τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς της εἶναι ἡ ἀρχή τῆς μεγαλωσύνης της. Μέ τήν μετάστασή της στούς οὐρανούς, ἡ Θεοτόκος «λαμβάνει ἀρχή τῆς δεύτερης ὕπαρξής της ἀπό Αὐτόν πού τῆς ἔδωσε τήν ἀρχή τῆς προηγούμενης ὕπαρξης. Αὐτή ἔδωσε τήν ἀρχή τῆς δεύτερης, τῆς σωματικῆς ὕπαρξης, σ᾿  Ἐκεῖνον πού δέν εἶχε χρονική ἀρχή ἡ προηγούμενη ἀθάνατη ὕπαρξή Του, ἄν καί εἶχε ἀρχή τόν Πατέρα Του ὡς αἰτία τῆς θεϊκῆς Του ὕπαρξης»[4]. 

Ο ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

Γράφει  ο  Λαυρέντζος Αναστάσιος

Ποτέ δεν διατυπώνω άποψη και δη αρνητική για κάποιον που πέθανε. Ο λόγος είναι ότι πάντα σέβομαι τον νεκρό και κυρίως την αδυναμία του να απαντήσει. Για αυτό θα είμαι συγκρατημένος για τον Στέλιο Ράμφο. Δεν είχα την ευκαιρία να παρακαλουθήσω τις σκέψεις του και όταν αυτός κατέστη γνωστός ανά το πανελλήνιο, οι απόψεις που εξέφρασε δεν με έπεισαν ούτε με γοήτευσαν. Και μόνο ότι σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα χρησιμοποιήθηκε από τα καθεστωτικά ΜΜΕ για να στηριχτούν τα μνημόνια ήταν αρκετό, για να αξιολογήσω τις σκέψεις του. Και οι απόψεις που εξέφρασε είχαν δύο πολύ αρνητικές συνιστώσες:

Γράμμα του π. Γρηγορίου απο το Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου μεταμόρφωση Χαλκιδικής για τις Νέες Ψηφιακές Ταυτότητες

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΆΝΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑΣ

Αναφέρει ιδιόχειρα στο παραπάνω σημείωμα ο γέροντας Γρηγόριος από το Ησυχαστήριο Μεταμορφώσεως Χαλκιδικής ότι ήδη από το 1985 του είχε πει ο άγιος Παΐσιος ότι όταν όλες οι υπηρεσίες και οι συναλλαγές συγκεντρωθούν σε μία κάρτα (έξυπνη κάρτα), να ΜΗΝ τη δεχθούν οι χριστιανοί γιατί δεν είναι βέβαια το σφράγισμα, αλλά έχει σχέση με το σφράγισμα (αρραβώνας με το διάβολο δηλαδή).

Η Κυρά μας η Παναγία (Β’)

Γέροντες

11 Αυγούστου 2026

Αρχιμανδρίτης Παρθένιος, Καθηγούμενος Ι. Μ. Αγίου Παύλου

Παναγία

Εγώ ποτέ δεν εδιανοήθην να γίνω ηγούμενος σ’ αυτό το Μοναστήρι, διότι εγώ εξεκίνησα απ’ τον κόσμο να ασκητέψω. Νόμιζα ότι θα πήγαινα σε κάτι καλύβες και σε κάτι άλλα πράγματα. Αλλά πώς συγχωρεί ο Πανάγαθος Θεός, η ανεξιχνίαστη βουλή του Θεού, οι βουλές του Θεού και τυγχάνω σήμερα να είμαι ηγούμενος! Χάριτι Θεού και οικτιρμοίς, διότι εγώ γνωρίζω τα δικά μου, τα ατομικά μου, και ο Πανάγαθος Θεός, όπως και ο καθένας μας.

Μας μιλούν για τον Αντίχριστο, αλλά πόσο μιλάμε για τον Χριστό;

Τις τελευταίες ημέρες, μέσα από τις συζητήσεις για την Αποκάλυψη και τα έσχατα, παρατηρώ ένα φαινόμενο που πραγματικά με προβληματίζει.
Υπάρχουν άνθρωποι που είναι έτοιμοι να σου κάνουν ολόκληρο μάθημα για τον Αντίχριστο. Γνωρίζουν ή τουλάχιστον πιστεύουν ότι γνωρίζουν τι θα είναι το χάραγμα, πώς θα εφαρμοστεί, ποια τεχνολογία θα χρησιμοποιηθεί, ποιος θα κυβερνήσει, τι σημαίνει κάθε αριθμός και κάθε σύμβολο της Αποκάλυψης. Μιλούν με τέτοια βεβαιότητα, ώστε πολλές φορές ούτε οι ίδιοι οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν τόλμησαν να μιλήσουν έτσι.
Και αναρωτιέμαι:
Αν γνωρίζουμε τόσα πολλά για τον Αντίχριστο, γνωρίζουμε άραγε τον Χριστό;

Στὸ πέρασμά σου δέχεται εὐλογία ὁ ἀέρας κι ὁ αἰθέρας ἁγιάζεται...

   Ἐσένα, Παναγία μου, σὲ μετέφεραν ἄγγελοι μαζὶ μὲ τοὺς ἀρχαγγέλους. Μὲ τὴ δική σου ἄνοδο ἔφριξαν τὰ ἀκάθαρτα καὶ ἀνίερα πνεύματα. Στὸ πέρασμά σου δέχεται εὐλογία ὁ ἀέρας κι ὁ αἰθέρας ἁγιάζεται. Τὴν ψυχή σου τὴν ὑποδέχεται μὲ χαρὰ ὁ οὐρανός. Ἐσένα προϋπαντοῦν οἱ δυνάμεις μὲ ἱεροὺς ὕμνους καὶ χαρμόσυνη τελετή, λέγοντας κατά κάποιο τρόπο, «Ποιὰ εἶναι αὐτὴ ποὺ ἀνεβαίνει λευκοντυμένη, ποὺ σκύβει ἐπάνω μας σὰν τὴν αὐγή, ὡραία σὰν τὸ φεγγάρι, ὁλόλαμπρη σὰν ἥλιος». (Ἆσμα στ΄10)

    Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

Κατά την επίσκεψη του Αγίου Πορφύριου στο Σινα το 1970-1 έγινε το εξής περιστατικό σύμφωνα με μαρτυρίες του Αρχιεπίσκοπου και των μοναχών

 Ο γέροντας Αδριανός ο Σιναιτης υπήρξε μια σπουδαία σύγχρονη ασκητική μορφή. Έζησε για δεκαετίες στην ερημο του Σινα, κάτω από ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες. Όπως διασώζεται σε προφορικές μαρτυρίες πνευματικών του παιδιών μοναχών και λαϊκών, ο Άγιος Πορφύριος διέκρινε αμέσως την καθαρότητα, την απλότητα και το αυθεντικό ασκητικο φρόνημα του γεροντα Αδριανού. Ο Άγιος Πορφύριος είχε μεγάλη χαρά όταν ακουγε για άλλους αγωνιστές μοναχούς, χαιρόταν και δοξολογουσε.

Μιλούσε με πολύ σεβασμό για τον γεροντα Αδριανό,και τα πνευματικά του παιδιά θυμούνται ότι τον ανέφερε ως μεγάλο ασκητή και ανθρώπο προσευχής.
Έλεγε πως ο Γέροντας Αδριανός ζούσε πολύ αυστηρά με πολλή σιωπή και αγώνα, ότι είχε βαθιά εσωτερική ζωή και ότι η προσευχή του ανέβαινε ψηλά στον Θεό, και ότι είχαν πνευματικές συναντήσεις.

Η Ελλάδα που κληρονομήσαμε και η Ελλάδα που δεν μπορούμε πια να κληροδοτήσουμε

Του Μάνου Λαμπράκη

 

Το σοβαρότερο πρόβλημα της σημερινής Ελλάδας δεν είναι ότι κινδυνεύει να χάσει το παρελθόν της. Είναι ότι κινδυνεύει να διαμορφώσει ανθρώπους ανίκανους να το παραλάβουν. Εξακολουθούμε να μιλάμε για την Ελλάδα σαν να πρόκειται για μια αδιάσπαστη πολιτισμική πραγματικότητα που διασχίζει τους αιώνες και μεταβιβάζεται σχεδόν αυτοδικαίως από γενιά σε γενιά. 

Επικαλούμαστε την αρχαία σκέψη, τη γλώσσα, το Βυζάντιο, την Ορθοδοξία, την κοινοτική παράδοση, την Επανάσταση, τη νεότερη πνευματική δημιουργία, σαν η επιβίωση των ονομάτων, των μνημείων και των συμβόλων τους να εγγυάται και τη δική μας οργανική σχέση μαζί τους. 

Θα μας κοσκινίσει. Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

 Θα μας κοσκινίσει.

Μαρτυρία κ. Εμμανουήλ Ρουσσάκη. Καθηγητής Θεολογίας Ηράκλειο Κρήτης 

 Τό 1998, γιά µία περίοδο, ἤμουν σέ πολύ δύσκολη κατάσταση. Περνοῦσα μεγάλους πειρασμούς καί ἔνιωθα ἕναν διαρκή πόλεμο ἀπό τόν πονηρό. Εἶχα τόσους πολλούς καί µπερδεµένους λογισμούς πού ἔνιωθα σάν μεθυσμένος. Δέν καταλάβαινα τί μοῦ γινότανε καί μόλις μπῆκα στό Κελλί του, µέ ρώτησε: 

"Ἔχεις πολλούς πειρασμούς ἐσύ τώρα... Ἔεε; 

-Ναί, Γέροντα, ἔχω... 

-Τί θά πεῖ; “ Ἰδού ὁ Σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιάσαι ὡς τόν σῖτον”,1 

-Ὁ Σατανᾶς ζήτησε ἀπό τόν Θεό τό δικαίωµα νά μᾶς κοσκινίσει σἀν τό σιτάρι. 

-“Άχ µωρέ, αὐτό κάνει τώρα μέ σένα! Ἄκουσε, ὅταν ἤμουν στό Ἅγιον Ὄρος γνώρισα ἕναν ἀσκητή πού εἶχε µεγάλη ἀγάπη, θεῖο ἔρωτα..., εἶχε πόθο γιά τόν Θεό. Ἔτρεχε στήν ὑπακοή του καί ἦταν ὅλος φωτιά! Μία ἡμέρα βλέπει ἕναν δαιμονισµένο, τόν λυπήθηκε καί εἶπε στό δαιμόνιο: 

Ψηφιακὴ ταυτότητα ὑποχρέωση τῆς Εὐρώπης ἢ μία ἀκόμη κυβερνητικὴ ἐμμονή;

Συνέντευξη τῆς Μαρίας Μποζίνη μὲ τὸν Γεώργιο Ἀποστολάκη, πρώην ἀρεοπαγίτη καὶ ἱδρυτικὸ μέλος τῆς «Πανελλήνιας Κίνησης κατὰ τοῦ ψηφιακοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ - Ἔξοδος». 
Ἡ συζήτηση ἐπικεντρώνεται στὴν κριτικὴ ἀπέναντι στὶς ψηφιακὲς ταυτότητες καὶ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό, μὲ τοὺς βασικοὺς ἄξονες νὰ εἶναι οἱ ἑξῆς: 

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟΣ Ο ΧΡΥΣΟΧΟΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Ο μαρτυρικός Πόντος έδωσε και αυτός μια σειρά από ηρωικούς Νεομάρτυρες στην Εκκλησία και το Έθνος, οι οποίοι όρθωσαν το ανάστημά τους στον βάρβαρο αλλόθρησκο Οθωμανισμό και υπεράσπισαν την άγια και αμώμητη πίστη του Χριστού και ταυτόχρονα εξέφρασαν την αντίσταση της πονεμένης Ρωμιοσύνης. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Συμεών ο Τραπεζούντιος ο Χρυσοχόος. 

      Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου στις αρχές του 17^ου αιώνα από ευσεβείς ορθοδόξους χριστιανούς γονείς, οι οποίοι του ενέπνευσαν την πίστη στο Σωτήρα Χριστό και του δίδαξαν την αρετή και το αδούλωτο φρόνημα. Ας μη λησμονούμε πως ο Πόντος, η πανάρχαια αυτή κοιτίδα του Ελληνισμού, βρέθηκε στο στόχαστρο πολλών και ποικίλων βαρβάρων. Ο Ελληνισμός του Πόντου είναι από τα πιο πονεμένα κομμάτια του εθνικού μας κορμού. Παρ’ όλες τις περιπέτειές τους όμως κράτησαν πεισματικά την εθνική τους συνείδηση και βέβαια την πίστη τους στο Χριστό. Δημιούργησαν έναν καταπληκτικό πολιτισμό, ο οποίος έχει γνήσιο ελληνορθόδοξο χαρακτήρα.

Ὅποιος δέν ἔχει τήν πίστη μέσα στήν καρδιά του, τί ἐλπίδα μπορεῖ νἄ'χει; Ὅπου ν᾿ ἀκουμπήσει ὅλα εἶναι σάπια.

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιὸ πολλοὶ σήμερα, τώρα ποὺ ἔπρεπε νὰ προσπέσουμε μὲ δάκρυα καυτερὰ στὴν Παναγία καὶ νὰ ποῦμε μαζὶ μὲ τὸ Θεόδωρο Δούκα τὸ Λάσκαρη, ποὺ σύνθεσε μὲ συντριμένη καρδιὰ τὸν παρακλητικὸ κανόνα:

«Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου μὲ ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε». 

«Σὰν τὰ μελίσσια ποὺ τριγυρίζουνε γύρω στὴν κερήθρα, ἔτσι κ᾿ ἐμένα μὲ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καὶ πέσανε ἀπάνω στὴν καρδιά μου καὶ τὴν κατατρυπᾶνε μὲ τὶς φαρμακερὲς σαγίτες τους.Ἄμποτε, Παναγιά μου, νὰ σὲ βρῶ βοηθό, νὰ μὲ γλύτωσεις ἀπὸ τὰ βάσανα». 

Μὰ ποιὸς ἀπό μας γυρεύει βοήθεια ἀπὸ τὴν Παναγία, ἀπὸ τὸν Χριστὸ κι᾿ ἀπὸ τοὺς ἁγίους;

ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

 Αόρατη παρουσία.

Μαρτυρία κ. Ευαγγέλου Π., Αθήνα.

Ὁ παππούς µου εἶχε ἕνα µεγάλο κτῆμα ἔξω ἀπό τήν Ἀθήνα καί ἐκεῖ ὑπῆρχε ἕνα παλιό  ἐλαιοτριβεῖο, ἀποθῆκες σιτηρῶν...κ.λπ. Ἀπό τήν κάτω πλευρά τοῦ κτήματος ὑπάρχει ἕνα παλιό τοῦνελ πού οἱ ἱστορικοί λένε ὅτι ὁδηγεῖ στά ἀρχαῖα τῆς Ἐλευσίνας. Ἐκεῖ ὁ πατέρας µου φύλαγε καί κάποια βαριά μηχανήματα πού χρησιμοποιοῦσε στή δουλειά του. Μία ἡμέρα πῆγε µέ τὀν φίλο του κ, Ὅμηρο, πού ἦταν παλιά συµφοιτητής του στό Πολυτεχνεῖο, Ὁ Ὅμηρος πού ἦταν µασόνος, εἶχε ἀναλάβει µία ἐργολαβία σέ ἀμερικανικές βάσεις καί ὁ πατέρας µου θά τοῦ δάνειζε ἕνα μηχάνημα. 

Μέσα σέ αὐτή τήν ἔκταση ὑπῆρχε καί ἕνα παλιό πηγάδι, 4-5 µέτρα βαθύ, καί ὁ Ὅμηρος, ἀπό περιέργεια, ἔσκυψε καί  κοίταξε µέσα. Τότε ἄκουσε µία φωνή νά τόν καλεῖ καί νά τοῦ µιλάει. Φοβισμένος, τραβήχτηκε καί ἔφυγε.

Μετά τό θάνατό μας.

Μετά τον θάνατό μας, όταν η ψυχή μας ανοίξει τα μάτια της, το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι να δοξάσουμε με χαρά τον Θεό για όλα τα βάσανα που μας είχαν προορίσει να υπομείνουμε στη γη.
Γιατί τότε θα συνειδητοποιήσουμε τελικά ότι ακριβώς αυτές οι δυσκολίες μας βοήθησαν να φτάσουμε στον Θεό και ότι οι αληθινοί ευεργέτες μας δεν ήταν εκείνοι από τους οποίους ακούγαμε μόνο ωραία πράγματα, αλλά εκείνοι που μας είπαν ακριβώς τα πιο δυσάρεστα πράγματα.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης