ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟΣ: ΟΙ ΦΩΤΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΣΛΑΒΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Ο εκχριστιανισμός των Σλαβικών λαών είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα, τόσο για την Εκκλησία, όσο και για την πολιτική ιστορία. Η μεγάλη ομοεθνία των Σλάβων άφησαν πίσω τους το βάρβαρο και ειδωλολατρικό παρελθόν και εντάχτηκαν στον πολιτισμένο κόσμο και το σπουδαιότερο: γνώρισαν τη σώζουσα αλήθεια του Ευαγγελίου, χάρις στους δύο μεγάλους άνδρες, τους αγίους θεσσαλονικείς αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο.

     Έζησαν τον 9^ου αιώνα. Ήταν δύο από τα επτά παιδιά ονομαστής οικογένειας της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας τους Λέων ο δρουγγάριος, ευσεβής άνθρωπος, κατείχε υψηλή στρατιωτική θέση. Φρόντισε να δώσει σπουδαία μόρφωση στα παιδιά του και να τα τοποθετήσει σε ανώτερες κρατικές θέσεις. 

Γιατί λοιπόν μας δόθηκε αυτή η παράλογη ζωή;;

Η αποκάλυψη λέγει για τον Θεό «Ο Θεός αγάπη εστίν», «Ο Θεός φως εστί και σκοτία εν Αυτώ ουκ έστιν ουδεμία» (Α’ Ιωαν. δ’ 8, α’5)

Πόσο δύσκολο είναι για εμάς τους ανθρώπους να το αντιληφθούμε!

Δύσκολο γιατί η ατομική μας ζωή και η ζωή του κόσμου που μας περιβάλλει μάλλον αποδεικνύει το αντίθετο.

Πραγματικά ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, αν όλοι σχεδόν σαν φτάνουν στο τέλος της ζωής τους φωνάζουν με πίκρα καρδιάς μαζί με τον Ιώβ:

«Αι ημέραι μου παρήλθον εν βρόμω, ερράγη δε τα άρθρα της καρδίας μου, άδης μου ο οίκος…Πού ουν έτι εστίν η ελπίς;;», κι αυτό που μυστικά αλλά με δύναμη ζητούσε η καρδιά μου από τα νιάτα της «τις όψεται»;; (Ιώβ ιζ’ 11-15)

Μιά ἀγρότισσα, ὕστερα ἀπό μιά ὁλόκληρη μέρα σκληρῆς δουλειᾶς...

 «Μιά ἀγρότισσα, ὕστερα ἀπό μιά ὁλόκληρη μέρα σκληρῆς δουλειᾶς, ἔβαλε μπροστά στούς ἄντρες τοῦ σπιτιοῦ, ὅταν κάθησαν γιά φαγητό, μιά ἀγκαλιά ἄχυρα. Ὅταν ἐκεῖνοι ἀγανακτισμένοι τή ρώτησαν ἄν εἶχε τρελλαθῆ, τούς ἀπάντησε:

Πῶς νὰ λέμε τὴν Εὐχή;

Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναγνωστόπουλος Στέφανος 

Ὁ πλέον συνηθισμένος τρόπος εἶναι νὰ λέμε τὴν Εὐχή, εἶτε προφορικὰ εἶτε ψιθυριστὰ εἶτε ἀπὸ μέσα μας μὲ τὸν ἐνδιάθετο λόγο, παντοῦ καὶ πάντοτε. Έτσι, στὴ δουλειά, στὸ σπίτι, στὸ δρόμο λέμε: “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”. Ὅταν τρῶμε, ὅταν περπατᾶμε καί, εἰδικότερα, ὅταν βρισκόμαστε μέσα στὸ ναό: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”.

Τὸν πρῶτο καιρὸ, πρέπει νὰ λέμε τὴν Εὐχὴ προφορικά, μὲ τὸ στόμα ψιθυριστά, σεμνὰ καὶ ταπεινὰ καὶ μάλιστα, ὅσο μποροῦμε συχνότερα:

Ο Θεός είναι σκληρός μόνο απέναντι στην επίμονη αμετανοησία και το θράσος αυτής.

Πόσο παράλογος αυτός ο τόσο συνήθης, στις δήθεν απαλλαγμένες από σκοταδισμούς κοινωνίες μας, χαρακτηρισμός του βιβλικού Θεού ως ‘σαδιστή τιμωρού’!

Τι θα προτιμούσαμε δηλαδή; Έναν κόσμο όπου οι αυθαιρεσίες και αδικίες των ισχυρών της γης (οι οποίοι έχουν τα μέσα να διαφεύγουν του ανθρώπινου νόμου) να παραμένουν χωρίς την δέουσα απάντηση;
Αλήθεια, θα μας άρεσε να ζούμε σε μια τέτοια συνθήκη υπάρξεως; Σε μια συνθήκη όπου οι λογής δόλιοι που πιάνουν πόστα ισχύος στον κόσμο (και καθίστανται, έτσι, άτρωτοι στα όποια ανθρώπινα μέτρα απόδοσης δικαιοσύνης), θα φεύγουν από τον κόσμο εδώ χωρίς να υφίστανται καμιά συνέπεια για την σκληροκαρδία τους;

Από τον Αμερικανό αναζητητή της αλήθειας στο δρόμο της δοξολογίας της εκκλησίας

Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ. Φωτογραφία: ΕΟΔ

 

10 γεγονότα για τη ζωή του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ.

Με την ευκαιρία των προετοιμασιών για την αγιοκατάταξη του Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ, την οποία ευλογεί η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εκτός Ρωσίας, η ΕΟΔ Γερμανίας δημοσιεύει ορισμένα στοιχεία για έναν από τους πιο γνωστούς Ορθόδοξους συγγραφείς του 20ού αιώνα στον αγγλόφωνο κόσμο, καθώς και αρκετές από τις δηλώσεις του σε γερμανική μετάφραση. Η ζωή του ήταν το ταξίδι ενός ανθρώπου που έψαξε για πολύ καιρό, αμφέβαλλε, μελέτησε και πάλεψε - και τελικά βρήκε στην Ορθοδοξία εκείνη την αλήθεια στην οποία αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του στην προσευχή, τον μοναχισμό και την υπηρεσία στην Εκκλησία.

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος φαντασιώνεται παγκόσμιον γεωπολιτικὴν ἰσχύν, ἀντὶ νὰ γαληνεύση τὴν σπαρασσομένην Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου.

Διαπλεκόμενα συμφέροντα καὶ πιέσεις καθορίζουν τὰ κριτήρια εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;

Οἱ Μητροπολῖται οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν μὲ τὴν ψῆφον τους εἰς τὴν ἐκδίωξιν τοῦ Τυχικοῦ,

θὰ ἀναλάβουν πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ἤ θὰ παραμείνουν ἁπλὰ εἰς μίαν διαφωνίαν;

Περὶ τοῦ Τρισαγίου Ὕμνου*

Τοῦ κ. Παντελεήμονος Τομάζου, ὑπ. Διδάκτ. Δογματικῆς Θεολογίας

 Ὁ Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνὸς ξεκινᾶ τὸ ἔργο του ἀναφέροντας ὅτι ὅλα τὰ πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδας εἶναι ἕνας Θεὸς καὶ Κύριος (25CD). Ὁ κατεξοχὴν Θεὸς δὲν ταυτίζεται μὲ τὸν Πατέρα, ὅπως ὑποστηρίζουν ὁ Ἰ. Ζηζιούλας, ὁ Χρ. Γιανναρᾶς καὶ ἀρκετοὶ ρωμαιοκαθολικοὶ θεολόγοι τῆς Δεύτερης Συνόδου τοῦ Βατικανοῦ (Rahner, Kasper).

  Ἡ οὐσία περιέχει τὶς ὑποστάσεις καὶ ὄχι τὸ ἀντίστροφο, δηλαδὴ εἶναι περιέχουσα (25D–28A). Τὸ πρόσωπο καλεῖται περιεχόμενο καὶ ὄχι ἡ οὐσία. Ὁ Νικόλαος Ματσούκας ἀντιστρέφει αὐτοὺς τοὺς ὅρους, ἐπηρεασμένος προφανῶς ἀπὸ τὸν ὑπαρξισμό, θεωρώντας ὅτι ἡ οὐσία εἶναι περιεχόμενο καὶ ὄχι περιέχουσα. Πρόκειται γιὰ μία νέα ὀντολογία ἄγνωστη στοὺς Πατέρες. Γιὰ αὐτούς, τὸ πρόσωπο δὲν εἶναι τὸ θεμέλιο τοῦ εἶναι, ἀλλὰ ἁπλῶς ἡ ἔκφρασή του. Τὸ πρόσωπο ἢ ἡ ὑπόσταση εἶναι ἡ οὐσία μαζὶ μὲ τὸ κάθε ὑποστατικὸ ἰδίωμα:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (10-05-2026)

Χριστιανοί ἀπό συνήθεια; 

Ὁ συγκλονιστικός διάλογος τοῦ Χριστοῦ μέ τήν Σαμαρείτιδα εἶναι ἀποκαλυπτικός καθώς περιλαμβάνει τίς θεμελιώδεις ἀλήθειες τῆς Πίστης μας. Μιά γυναίκα μειωμένης ἠθικῆς ἐπιδόσεως, τόλμησε καί ρώτησε τόν Κύριο τόσο γιά τόν τόπο ἀληθινῆς λατρείας τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί γιά τήν προσδοκία τῆς ἔλευσης τοῦ Μεσσία.

Ὁ Κύριος —καθώς δέν ἀποστρέφεται κανέναν ἐκτός ἀπό τήν ἁμαρτία— παραδέχθηκε τήν συνομιλία μιᾶς γυναίκας, πού Ἐκεῖνος γνώριζε πολύ καλά τίς ἠθικές ἐκτροπές της. Κί ὅμως, ὄχι μόνον τήν ἀνέχθηκε, ἀλλά καί τήν προκάλεσε σέ διάλογο μέ τήν αἴτησή Του γιά νερό.

ΤΑΤΟΥΑΖ.

   

Ἥρωας ἀντιστάσεως...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Ἅγιον Ὄρος

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΙΜΩΝ Ο ΚΑΝΑΝΙΤΗΣ Ή ΖΗΛΩΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΣ Θεολόγος – Καθηγητής

      Οι Άγιοι Απόστολοι τυγχάνουν ιδιαίτερης τιμής από την Εκκλησία μας, διότι είχαν την υπέρτατη ευλογία από το Θεό να επιλεγούν και να γίνουν μαθητές του Χριστού. Να δουν και να ζήσουν τα θαύματά Του και να ακούσουν το κήρυγμα της σωτηρίας του κόσμου. Κι ακόμα διότι υπήρξαν οι πρώτοι συνεχιστές του έργου Του. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος απόστολος Σίμων, ο επονομαζόμενος Καναναίος, ή Κανανίτης, ή Ζηλωτής.

     Το όνομά του αναφέρεται στα λεγόμενα συνοπτικά Ευαγγέλια, ήτοι: του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά και στις Πράξεις των Αποστόλων.  Στους καταλόγους του Ματθαίου και του Μάρκου κατατάσσεται ενδέκατος στη σειρά, και στον κατάλογο του Λουκά ένατος και τέλος στις Πράξεις ενδέκατος.  Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι ο Ναθαναήλ, ο οποίος αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννου και κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι ο Βαρθολομαίος. Αυτό το συμπεραίνουν από την προσωνυμία του Ζηλωτής, στον οποίο ταιριάζουν τα λόγια του Κυρίου: «Ίδε αληθώς Ισραηλίτης, εν ώ δόλος ουκ εστί» (Ιωάν.1,48). Όπως είναι γνωστό ο Ναθαναήλ ομολόγησε ευθαρσώς στο Χριστό: «ραββί, συ ει ο υιός του Θεού, συ ει ο βασιλεὺς του Ισραήλ» (Ιωάν.1,50). Αυτά αν πρόκειται για τον Σίμωνα.

Τήν ἐγκύκλιο τήν διάβασα ἐγώ, διότι ὁ γέροντας οὔτε νά τή διαβάσει δέν δέχτηκε, καί ἂς ἦταν καί ζηλωτής!

Τὴν ἐγκύκλιο τὴν διάβασα ἐγώ, διότι ὁ γέροντας οὔτε νὰ τὴ διαβάσει δὲν δέχτηκε, καὶ ἂς ἦταν καὶ ζηλωτής!
Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔγραφε καὶ τὰ ἀκόλουθα:
«ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν Νεοημερολογιτῶν τελούμενα Μυστήρια, ὡς σχισματικῶν ὄντων τούτων, στεροῦνται τῆς Ἁγιαστικῆς χάριτος.
Ὠσαῦτος οὐδένα Νεοημερολογίτην δέον νὰ δέχεσθε εἰς τοὺς Κόλπους τῆς καθ’ ἠμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ ἐξυπηρετεῖτε τοῦτον, ἄνευ προηγούμενης ὁμολογίας δὶ’ ἢς νὰ καταδικάζη οὗτος τὴν καινοτομίαν τῶν Νεοημερολογιτῶν καὶ νὰ κηρύσση τὴν Ἐκκλησίαν τούτων σχισματικήν. Προκειμένου δὲ περὶ βαπτισθέντων ὑπὸ τῶν καινοτόμων νὰ Μυρώνωνται διὰ Ἁγίου Μύρου ὀρθοδόξου προελεύσεως, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐν ἀφθονία παρ’ ἠμίν…»

Ἡ πονηρή καί ὕπουλη ἀντίληψη ἡ ὁποία λέει "μήν ἀγγίξεις παπά..." , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ πονηρή καί ὕπουλη ἀντίληψη ἡ ὁποία λέει "μήν ἀγγίξεις παπά..." , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Έγκυψον τοις τάφοις... ει δυνήση διακρίναι...

 (Μεγάλου Βασιλείου, Περί θανάτου, Λόγ. ια'3 PG 32, 1261B)

«Έγκυψον τοις τάφοις (σκύψε μέσα στους τάφους), ει δυνήση (εάν μπορέσεις) διακρίναι τις ο οικέτης (ποιός είναι ο υπηρέτης) και τις ο δεσπότης (ο κύριος), τις ο πτωχός και τις ο πλούσιος. Διάκρινον, ει τις σοι δύναμις (ξεχώρισε, εάν σου είναι δυνατόν), τον δέσμιον από του βασιλέως, τον ισχυρόν» από τον αδύνατο,«τον ευπρεπή από του δυσειδούς» (τον ωραίο από τον άσχημο)

«ΕΘΑΥΜΑΣΑΝ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΕΛΑΛΕΙ»

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Η πέμπτη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη σε μια σημαντική γυναίκα της Καινής Διαθήκης, στην αγία Φωτεινή τη Σαμαρείτιδα. Αυτή η γυναίκα, ούσα αμαρτωλή και «αιρετική» (κατά τους Ιουδαίους), αξιώθηκε να γίνει συζητητής του Κυρίου, ο Οποίος της αποκάλυψε ύψιστες αλήθειες, τις οποίες δεν είχε αποκαλύψει, εισέτι, ούτε στους μαθητές Του.

      Η Σαμάρεια ήταν πόλη, αλλά και ονομασία περιοχής, στα βορειοανατολικά της Παλαιστίνης. Απείχε περί τα 45 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ και είχε ιδρυθεί από τον βασιλιά Αμβρί, τον 10^ο π. Χ. αιώνα. Καταλήφτηκε πολλές φορές από βασιλείς της Δαμασκού και άλλους από ειδωλολατρικούς λαούς. Τον 2^ο π. Χ. αιώνα καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε από τον Ρωμαίο ανθύπατο Γυβίνιο και τον Ηρώδη το Μέγα και γι’ αυτό είχε μετονομαστεί σε Σεβάστεια ή Σεβαστή, προς τιμήν του Καίσαρος. Εκτός από την πόλη Σαμάρεια στην περιφέρεια της Σαμάρειας υπήρχαν και άλλες πόλεις όπως η Καισάρεια και η Συχέμ, όπου βρισκόταν ένα σημαντικό μνημείο για τους Ισραηλίτες, το φρέαρ του πατριάρχη Ιακώβ, το οποίο άνοιξε για να ποτίσει την οικογένειά του και τα ποίμνιά του. Οι Σαμαρείτες ήταν ισραηλιτικής καταγωγής, αλλά, λόγω των ιστορικών περιπετειών,  αποκόπηκαν ενωρίς από τις υπόλοιπες φυλές. Λόγω ότι είχαν αναμειχθεί με τους ειδωλολάτρες, είχαν υιοθετήσει πολλές από τις συνήθειες τους και κατά συνέπεια είχαν διαφοροποιηθεί κυρίως από τους Ιουδαίους, οι οποίοι τους μισούσαν και τους αποστρέφονταν με βδελυγμία. Κύριο χαρακτηριστικό των Σαμαρειτών ήταν ότι είχαν μεταθέσει την ιερότητα του ναού της Ιερουσαλήμ στο όρος Γαριζίν, όπου πίστευαν ότι κατοικεί ο Θεός και προσέτρεχαν εκεί να προσευχηθούν.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς απαντά σε Ραβίνο: «Ο Ιησούς είναι ο αληθινός Μεσσίας» (Οπτικοακουστικό υλικό)

 

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς απαντά σε Ραβίνο: «Ο Ιησούς είναι ο αληθινός Μεσσίας»

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ ομιλεί με θέμα: "Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ".

Δείτε το βίντεο του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, που αποτελεί σχόλιο - απάντηση σε βίντεο Ραβίνου.

Ισραηλινός, γιος Εβραίου Ραβίνου, χειροτονήθηκε Διάκονος στην Καλαμπάκα

ΦΩΤΟ: web

Είναι ο Μοναχός Θεόκλητος, αδελφός της Ιεράς Μονής Βαρλαάμ Μετεώρων

Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και τη συμμετοχή πλήθους πιστών από την Καλαμπάκα και την ευρύτερη περιοχή των Τρικάλων, τελέστηκε το πρωί της Κυριακής, 3 Μαΐου, λαμπρό Αρχιερατικό Συλλείτουργο για την εορτή των Οσίων Μετεωριτών Πατέρων, το οποίο επισφραγίστηκε από μια ιδιαίτερα συγκινητική χειροτονία.

Των λατρευτικών συνάξεων, που ξεκίνησαν από νωρίς το πρωί με την ακολουθία του Όρθρου, προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος. Μαζί του συλλειτούργησαν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κνωσού κ. Μεθόδιος και ο επιχώριος Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Θεόκλητος, πλαισιούμενοι από κληρικούς που προσήλθαν για να τιμήσουν τη μεγάλη αυτή ημέρα.

Η βαπτισματική Εκκλησιολογία ως βάση του διαχριστιανικού οικουμενισμού

Δείτε ολόκληρη την ομιλία του Βασιλείου Τουλουμτσή στην Ημερίδα του Πολεμικού Μουσείου - φωτογραφία: ΕΟΔ

Από το Ένα Βάπτισμα της Εκκλησίας στο θεωρούμενο ως “κοινό τριαδικό βάπτισμα” - Η αποκαλυπτική Εισήγηση του υπ. δρ Δογματικής Βασιλείου Τουλουμτσή στην Ημερίδα για τον Οικουμενισμό.

Από το Ένα Βάπτισμα της Εκκλησίας στο θεωρούμενο ως “κοινό τριαδικό βάπτισμα”. Η βαπτισματική Εκκλησιολογία ως βάση του διαχριστιανικού οικουμενισμού

ΕΠΜ ΗΜΕΡΙΔΑ 03.05.2026 ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ: Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν

 Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν. Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ἀπέναντι σ΄αὐτὴ τἠ βίαιη προπαγανδιστικὴ προσπάθεια ἀμβλύνσεως τῆς συνειδήσεως τῶν ὀρθοδόξων ὀργανώνει τὴν Κυριακὴ 3 Μαΐου καὶ ὥρα 16.30 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο ἡμερίδα μὲ θέμα : Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν Παῦσον τά σχίσματα τῶν ἐκκλησιῶν... Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων Πολεμικοῦ Μουσείου ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026 - 16.30

Το ξέρετε ότι υπάρχουν συγγενείς που τσακώνονται για τη Θεία Κοινωνία στα νοσοκομεία ή αν καλέσεις ιερέα;

Το είδαμε να συμβαίνει με έναν τρόπο που σου ραγίζει την καρδιά, πίσω από μια μισόκλειστη κουρτίνα ενός θαλάμου, και ήταν από εκείνες τις σκηνές που σου σφίγγουν το στομάχι περισσότερο και από την ίδια την αρρώστια.

​Δεν ήταν ο πόνος του ασθενούς που έκανε την ατμόσφαιρα ασήκωτη εκείνη τη στιγμή· ήταν η ύβρις των ζωντανών που ξέχασαν τον άνθρωπό τους για να υπερασπιστούν τον εγωισμό τους.

Την υπεράσπιση της αλήθειας την λένε φανατισμό.

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ γέροντος Γρηγορίου (*).

Πρέπει νά προσέξουμε. Πολλά «πιστεύω» ὑπάρχουν, πολλά δόγματα, πολλές θρησκεῖες, πολλές «ἐκκλησίες», ἐνῷ ἡ ἀλήθεια καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί πρέπει κανείς νά καταρτίζεται –εἰδικά σήμερα-, γιά νά γνωρίζει τήν ἀλήθεια, νά ξέρει τήν ἀλήθεια.

Νά, καί σήμερα πολλοί καί ἐγγράμματοι καί λόγιοι λένε «ἦταν σωστό νά χύνονται τόσα αἵματα στήν Εἰκονομαχία στό Βυζάντιο γιά τίς εἰκόνες; Τόσος φανατισμός!».

Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος εἰς Ἱεροσόλυμα

Τοῦ κ. Χρήστου Νικολοπούλου, Δρ. Θεολογίας – Βυζαντινολόγου

“οὐ τοῦτον, προσεκύνησα, τὸν δὲ θεόν, οὗ τὴν ἀρχιερωσύνην οὗτος τετίμηται”

  Ἡ πιὸ σημαντικὴ πηγὴ γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ μεγάλου Ἀλεξ­άνδρου στὰ Ἱεροσόλυμα εἶναι τὸ ἔργο Ἰουδαϊκὴ Ἀρχαιολογία τοῦ Ἰουδαίου ἱστορικοῦ Φλαβίου Ἰωσήπου ἢ Γιωσὲφ μπὲν Ματιτιάχου (37-100 μ.Χ.), τὸ ὁποῖο γράφτηκε τετρακόσια περίπου χρόνια μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Μακεδόνα βασιλιᾶ. Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὸν Ἰώσηπο, ὅταν ὁ Ἀλέξανδρος βρισκόταν στὴν περιοχὴ τῆς Φοινίκης καὶ πολιορκοῦσε τὴν Τύρο ζήτησε προμήθειες ἀπὸ τὸν Ἰουδαῖο ἀρχιερέα Ἰαδδοὺς τῶν Ἱεροσολύμων. Ὁ ἀρχιερέας ἀπάντησε ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι εἶχαν ὁρκιστεῖ “μὴ βαστάζειν ὅπλα κατ’ αὐτοῦ, καὶ τούτους ἕως ἂν ἢ Δαρεῖος ἐν τοῖς ζῶσιν μὴ παραβήσεσθαι φήσαντος” [1]. Ὁ Ἀλέξανδρος ἐξοργίστηκε καὶ ἀπειλοῦσε νὰ στραφεῖ ἐναντίον τοῦ ἀρχιερέα καὶ τῶν Ἰουδαίων. Μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ μῆνες πολιορκίας τῆς Τύρου ἡ πόλη καταλήφθηκε καὶ ὁ Ἀλέξανδρος προχώρησε στὴν πολιορκία τῆς Γάζας. Ἡ πόλη ἔπεσε μετὰ ἀπὸ δύο μῆνες πολιορκίας.

Οι ένοχες απαρχές του ΠΣΕ και ο ρόλος του κεφαλαίου στον Οικουμενισμό

Οι ένοχες απαρχές του ΠΣΕ και ο ρόλος του κεφαλαίου στον Οικουμενισμό - Φωτογραφία: ΕΟΔ

Αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτου - Πώς η χρηματοδότηση των Ροκφέλερ και Μόργκαν διαμόρφωσε την Οικουμενική Κίνηση ως εργαλείο ελέγχου των Εκκλησιών κατά τον 20ο αιώνα.

Ὁ ὕπνος τῆς ἁμαρτίας...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Ἅγιον Ὄρος

Χανταϊός: Μαζική υστερία, σφυγμομέτρηση αντιδράσεων και πανδημικό «deja vu»!

 Το «σίριαλ» με το μολυσμένο κρουαζιερόπλοιο χρησιμοποιείται σαν ψυχολογικό τεστ τρόμου, την ίδια εποχή που... τυχαίνει να προωθούνται πολιτικές ενεργειακών lockdown

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ένα νέο επεισόδιο μαζικής υστερίας ήρθε να προστεθεί στη λίστα τρόμου που μεθοδικά παρατάσσεται στον Τύπο, έπειτα από την πανδημία Covid.

ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Αγίους της Εκκλησίας μας συναντάμε σε όλους τους λαούς και όλες τις φυλές, διότι ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Ακόμα και οι βάρβαρες φυλές ανάδειξαν αγίους. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Χριστόφορος, ο οποίος αξιώθηκε της τιμής του Μεγαλομάρτυρα.

        Καταγόταν από κάποια άγνωστη σε μας ημιβάρβαρη φυλή και το όνομά του ήταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει απόβλητος, αποδοκιμασμένος, αδόκιμος, κολασμένος. Έζησε, κατά πάσα πιθανότητα τον 3^ο μ. Χ. αιώνα, στα χρόνια που αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν Δέκιος (249 - 251), ο γνωστός θρησκομανής, αιμοβόρος και θανάσιμος εχθρός των Χριστιανών, στην βασιλεία του οποίου εγέρθηκε ένας από τους πιο σκληρούς διωγμούς και που βρήκαν τραγικό θάνατο μυριάδες Μάρτυρες της Εκκλησίας μας. Την ίδια χρονική περίοδο ήταν Επίσκοπος στην Αντιόχεια ο άγιος Ιερομάρτυρας Βαβύλας.

Οικουμενισμός και Γεωπολιτική: Το Σχέδιο Μάρσαλ της Θρησκείας

Οικουμενισμός και Γεωπολιτική: Το Σχέδιο Μάρσαλ της Θρησκείας - Φωτογραφία: ΕΟΔ

Πώς το ΠΣΕ εργαλειοποιήθηκε από τις ΗΠΑ για την αμερικανοποίηση της Ευρώπης και την προώθηση των φιλελεύθερων αξιών - Αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτου.

Στην εισήγησή του, ο Μοναχός Παΐσιος Καρεώτης αποκαλύπτει τη στενή σύνδεση της Οικουμενικής Κίνησης με τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Με την ίδρυση του ΠΣΕ το 1948, ταυτόχρονα με την ενεργοποίηση του Σχεδίου Μάρσαλ, η θρησκεία χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός για την ενσωμάτωση της Ευρώπης στις φιλελεύθερες αξίες της αμερικανικής δημοκρατίας.

Άγιος Νικόλαος Νεομάρτυς ο εν Βουνένοις.

20250401

            Τις πρώτες ημέρες του Μαΐου με την ανθισμένη φύση, την πλημμυρισμένη από μυρωδιές λουλουδιών και υπέροχων τριαντάφυλλων και υπό το Φως της Αναστάσεως του Κυρίου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την 9^η του μηνός τρεις μεγάλους Αγίους: τον Χριστοφόρο, τον Προφήτη Ησαΐα και τον Άγιο Νικόλαο τον Νέο ή τον εν Βουνένοις.

          Εις το κείμενο αυτό θα αναφερθούμε, εν συντομία, εις τον βίο και την  παρακαταθήκη του Αγίου Νικολάου του Νέου.

          Ο Νικόλαος γεννήθηκε από γονείς ευλαβείς και ενάρετους στα μέρη της Ανατολής. Από μικρός φανέρωσε την κλίση του προς το αγαθόν, αποφεύγοντας την συναναστροφή με θρασείς συνομηλίκους του και επιδίωκε την συντροφιά ενάρετων ενηλίκων. Η φήμη του ως ενάρετου και αγαθού ανθρώπου έφθασε στα αυτιά του αυτοκράτορα, ο οποίος τον διόρισε Δούκα, αφού πρώτα τον γνώρισε από κοντά. Οι αρμοδιότητες του Νικολάου ήταν να εκπαιδεύει και να διατηρεί τους στρατιώτες του αξιόμαχους. Δεν παρέλειπε να τους μιλάει για τον Χριστό και να διδάσκει την αγάπη και την δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους.

Οικουμενισμός: Το θεολογικό όχημα για την παγκόσμια εκκοσμίκευση

Αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτου - Πώς η οικουμενιστική ιδεολογία υποσκάπτει την Ορθόδοξη Παράδοση και το δόγμα.

Ο Μοναχός Παΐσιος Καρεώτης στην εισήγησή του αναλύει τη θεολογική διάσταση του Οικουμενισμού, μιας επικίνδυνης ετεροδιδασκαλίας που σχετικοποιεί την αλήθεια και την αίρεση. Η οικουμενιστική ιδεολογία προωθεί έναν «δογματικό μινιμαλισμό», δηλαδή την ελαχιστοποίηση των δογμάτων της πίστεως, προκειμένου να επιτευχθεί μια τεχνητή ενότητα μεταξύ διαφορετικών ομολογιών.

Με την εξωσωματική γεννιούνται ή χάνονται παιδιά;

Τα χαμένα παιδιά είναι πολλαπλάσια από τα γεννημένα.

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Σύμφωνα με έκθεση⁽¹⁾ που δημοσιεύθηκε την άνοιξη του 2025 από την Εταιρεία Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγικής Τεχνολογίας (SART) των ΗΠΑ, υπάρχει μια σκοτεινή πραγματικότητα που αφορά την εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF): στην προσπάθεια των ενηλίκων να δημιουργηθούν παιδιά, τα περισσότερα από τα παιδιά που δημιουργούνται χρησιμοποιώντας εξωσωματική γονιμοποίηση δεν θα επιβιώσουν.

Η δική μας Γαλάζια Πατρίδα για να ζητάμε....

 

.....και η δική μας είναι και δικαιωματικά και ιστορικά δική μας κι όχι σαν την "Γαλάζια Πατρίδα" των Τούρκων, που δεν έχουν κανένα ιστορικό έρεισμα να την διεκδικούν....

Μεσοπεντηκοστή: «Ο διψών ερχέσθω προς με και πινέτω» – Διψάμε όντως για τον Χριστό ή απλώς επιβιώνουμε με λίγες σταλιές χάριτος;

Στα μισά του δρόμου από το Πάσχα ως την Πεντηκοστή, ας αναρωτηθούμε μήπως βολευόμαστε στην πνευματική μετριότητα, στερώντας τον χορτασμό της ψυχής μας

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

«Μεσούσης της εορτής διψώσάν μου την ψυχήν ευσεβείας πότισον νάματα· ότι πάσι, Σωτήρ εβόησας· ο διψών ερχέσθω προς με και πινέτω. Η πηγή της ζωής, Χριστέ ο Θεός, δόξα σοι».

Νεκτάριος Δαπέργολας: Ὁμόφρονες καί συνοδοιπόροι στήν…«σωστή πλευρά τῆς Ἱστορίας»

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας 

 

Ἡ παρουσία τοῦ φερόμενου ὡς Ὀρθόδοξου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη προχτές μέσα στήν ἐλλαδίτικη (προφανῶς ἀρνούμαστε νά τήν ἀποκαλέσουμε ἑλληνική) Βουλή, ὅπως ἀναμενόταν, δέν μᾶς ἔκανε σέ τίποτε σοφότερους. Καί δυστυχῶς οὔτε κἄν ἐλπίζουμε νά θορύβησε κάποιους (ὄχι φυσικά ἐκ τῶν γνωστῶν βολεμένων ἤ ἀγαπουλίστικα δηλητηριασμένων χριστιανούληδων, ἀλλά κάποιους ἀπειροελάχιστους ἔστω ἐναπομείναντες ἀφελεῖς), ἄν καί ἀποτέλεσε ἄλλη μία συγκλονιστικά ἀπροκάλυπτη καί φανερή ἀπόδειξη γιά τό πόσο σφιχταγκαλιασμένο εἶναι τό ζοφερό Φανάρι (ὅπως ἀσφαλῶς καί ἡ ἡμετέρα ἐκκλησιαστική διοίκηση) μέ ὅλα ὅσα ὑποστασιάζουν - καί ὅλους ὅσους ὑπηρετοῦν ὡς πολιτικοοικονομικό κατεστημένο - τήν νεοταξική ἀτζέντα.

Ἡ θεοποίησις τοῦ ἀνθρώπου τῆς πτώσεως καὶ τοῦ ἐγωϊστικοῦ θελήματός του εἰς τὸ ἐπίκεντρον τῆς θρησκείας τῆς Νέας Ἐποχῆς

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

   Συνεχίζοντας καὶ σὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο τὴν ἐξέταση τοῦ θρησκευτικοῦ κινήματος τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ τοῦ  καθοριστικοῦ ρόλου ποὺ ἔπαιξε στὴν διαμόρφωση τῆς ἐξελισσόμενης παγκοσμιοποιητικῆς θρησκείας ἢ πανθρησκείας, θὰ παρουσιάσω πόσο ἐπιθετικὰ διακήρυξαν οἱ Νεοεποχίτες ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι θεὸς ποὺ ἁπλὰ δὲν τὸ γνωρίζει καὶ θὰ φτάσει στὴ θέωση μόνος του χωρὶς τὴν βοήθεια τοῦ βιβλικοῦ Θεοῦ ποὺ γι’ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει.

Περί της «Λατρευτικής εβδομάδας»

 augoustinos-kantiotis

Οἱ τρεῖς προτροπὲς τοῦ Χριστοῦ: Ἕνας ὁδηγὸς πνευματικῆς ἀνάρρωσης

Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου - Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰὠάννην, ε΄, 1 – 15 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 28 Μάϊου τοῦ 2006. 
Ἡ πηγὴ τοῦ mp3 γιὰ τὴν ἀπομαγνητοφώνηση τῆς ὁμιλίας εἶναι ἡ floga.gr. Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3- ἐδῶ.

Ἕνας ἀκόμη κυριακάτικος φωταγωγικὸς περίπατος, μέσα ἀπὸ τὰ κείμενα τὰ εὐαγγελικὰ ποὺ διαβάζονται ἐδῶ τὶς Κυριακές, ἀνοίχθηκε μπροστά μας: μέσα ἀπὸ τὸ γνωστὸ κείμενο τῆς θεραπείας τοῦ παραλύτου, τὸ ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας, ὅπως γνωρίζετε καὶ τὸ ζεῖτε, τὸ ἐντάσσει μέσα σὲ αὐτὴ τὴν περίοδο τῆς ἀναστάσιμης εὐωχίας καὶ φωταγωγίας. 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

 

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«· οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός·… λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.»

Οἱ ἄνθρωποι σ’ αὐτήν τήν ζωήν, ὅποιον τρόπο στήν πορεία τους κι ἄν ἐπιλέξουν νά βαδίσουν, δέν βρίσκουν σ’ αὐτόν τήν εἰρήνη παρά μόνον ὅταν πιστεύσουν στόν Χριστό, δεχτοῦν τή διδασκαλία Του καί ἀρχίσουν νά ἐλπίζουν σ’ Αὐτόν.

 Διότι μέχρις ὅτου ὁ ἄνθρωπος φθάσει νά λατρεύει τόν Θεόν «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» καί νά ἀπωθέσει τήν ἐλπίδα του στόν Θεάνθρωπον Μεσσίαν, τά ἐμπόδια πού συναντᾶ στόν κόσμο παρεμβάλλονται στήν προσπάθεια τῆς καρδιᾶς να εἰρηνεύσει. Καί αὐτό ἐννοοῦσε ὁ Χριστός ὅταν εἶπε: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς».[1]

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Καρυές - Ἅγιον Ὄρος

Σταμάτησε νὰ καπνίζει.

«Μιά φορά πῆγε στόν π. Κλεόπα llie ἕνας γέρος πού δέν μποροῦσε νά σταματήση νά διαπράττη τό ἁμάρτημα του καπνίσματος. Ὁ π. Κλεόπας τοῦ εἶπε: “Γέροντα, σταμάτα να καπνίζης, ἐπειδή οἱ τιμωρίες γι᾿ αὐτή τήν ἁμαρτία εἶναι πολύ σκληρές". Ἀλλά ὁ γέρος δέν ἄκουσε. Πῆγε νά δῆ καί τόν ἀδελφό Ἄγγελο [π. Ἀρσένιο Papacioc] κι ἐκεῖνος τοῦ εἶπε: “Γέροντα, ὁ Χριστός σε παρακαλᾶ νά σταματήσης τό κάπνισμα". Τότε ὁ γέροντας ἀποκρίθηκε:

«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»

https://orthodoxostypos.gr

Η αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτη για τον Οικουμενισμό

Η αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτη για τον Οικουμενισμό - Φωτογραφία: ΕΟΔ

Ο Οικουμενισμός ως εργαλείο γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων - Η αλλοίωση των δογμάτων της Ορθοδοξίας. Δείτε ολόκληρη την εισήγηση του Αγιορείτη Μοναχού στο Πολεμικό Μουσείο.

Οικουμενισμός: Ιστορία-Θεολογία-Προβληματισμοί

Εισήγηση περί των ένοχων απαρχών του ΠΣΕ - Η Ορθόδοξη Απάντηση.

Η Μάνα μας εορτάζει.

20240228

Τα χρόνια περνούν, οι εποχές αλλάζουν. Μερικά πράγματα μένουν αναλλοίωτα εις το πέρασμα του χρόνου. Ιδέες, ιδανικά. Πρόσωπα αγαπημένα χαράζουν εις την καρδιά μας γράμματα ανεξίτηλα.

Μάνα, μητέρα, μάμμη μαμά ή μάδερ (για τους προχωρημένους) είναι το ίδιο όνομα. Μάνα. Μια λεξούλα των τεσσάρων γραμμάτων και πόσα πράγματα δεν γεννά μέσα μας. Πόσες και πόσες αναμνήσεις δεν ξεπηδούν εις την μνήμη μας. Πρόσωπο, η μάνα, από τα πλέον αγαπημένα. Με πολλαπλούς ρόλους και της ανιδιοτελούς αγάπης. Η πιο αγνή και πραγματική εις τον κόσμο είναι η μητρική αγάπη για τα παιδιά της.

Τὸ Χριστὸς Ἀνέστη τοῦ Γιάννη. Διήγημα Ἀλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Ὅπως τὸ διηγοῦνται, ὅσοι τὸ ἔφθασαν, ἐν ἠλικίᾳ ὄντες εἰς Ἀθήνας τῷ 1870, ὁ νεκρὸς τοῦ ἑνὸς τῶν ληστῶν τοῦ Δηλεσίου, κομισθέντων εἰς Ἀθήνας κατὰ Μάιον, εἶχε τὸ πρόσωπον παραδόξως φαιδρὸν καὶ γελαστόν. Τὴν ὥραν ποὺ τοὺς ἐτουφεκοβολοῦσαν τ᾿ ἀποσπάσματα, ἐλλοχεῦον ὄπισθεν πυκνῶν θάμνων καὶ βράχων τὸ παλληκάρι ἐκεῖνο τῆς Ρούμελης, ἴσως διότι τὸ ταμπούρι του τοῦ ἐφαίνετο πολὺ ἀσφαλές, τίς οἶδε τί εἶχε σκεφθῆ, ἢ τί σοβαρὸν εἶδεν, ἢ τί ἀστεῖον ἤκουσε παρά τινος γείτονος συντρόφου του, κ᾿ ἐγέλασεν, ὅπως οἱ ἄνθρωποι γελοῦν. Συγχρόνως, ἐν ἀκαρεῖ, τοῦ ἦλθε τὸ βόλι. Τὸν ηὗρε καίριον εἰς τὸν λαιμόν, καὶ τὸν ἀφῆκεν εἰς τὸν τόπον.

Ὅσο ἔχεις δύναμη...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου