Παρέδωσαν τὰ ὀρφανὰ εἰς τοὺς σοδομίτας

Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, διδάκτορος Φιλοσοφίας

1. Εἰσαγωγὴ

Παρέδωσαν τὰ ὀρφανὰ καὶ ἀβοήθητα παιδιὰ στὰ χέρια τῶν ἐπιδόξων σοδομιτῶν γονέων. Τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικράτειας,  πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες, μὲ τὴν ἀπόφαση 392/2026 ἔκρινε ὅτι οἱ διατάξεις τοῦ νόμου γιὰ τὸ γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων δὲν παραβιάζουν τὸ Σύνταγμα. Ἑπομένως κατέστησε δυνατὴ καὶ τὴν υἱοθεσία ἀνήλικων τέκνων ἀπὸ ὁμοφυλόφιλα ζευγάρια, γιὰ νὰ ἔχουν, λέει, ὅλα τὰ δικαιώματα ποὺ σχετίζονται μὲ τὸν γάμο. Τέτοια ἀνοησία! Θὰ μποροῦν τώρα οἱ ψυχικὰ διαταραγμένοι αὐτοὶ ἄνθρωποι ὄχι μόνο νὰ κάνουν πολιτικὸ γάμο, ἀλλὰ νὰ ἀνατρέφουν καὶ παιδιά. Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο φτάσαμε. Τοὺς δώσαμε τὴν δυνατότητα νὰ καταστρέφουν τὶς παιδικὲς ζωὲς “καὶ μὲ τὸν νόμο”! Ὁ θεσμὸς ποὺ θὰ μποροῦσε καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιδράσει σὲ αὐτὰ τὰ διαβολικὰ πράγματα, ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας, κοιμᾶται τὸν ὕπνο της. Οὐδεμία ἀντίδραση ἀπὸ τοὺς ἱεράρχες. Δεῖτε τὸ σχετικὸ βίντεο, ὅπου ἐξηγῶ τὰ σφάλματα στὸ σκεπτικὸ τῶν δικαστῶν ποὺ ψήφισαν ὑπὲρ καὶ γιατί ἔχουν δίκιο αὐτοὶ ποὺ ψήφισαν κατὰ τοῦ νόμου.

Προς τον Ἥλιο!

Μ. Ἑβδομὰς
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄, Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2719

Κυριακὴ Βαΐων
5 Ἀπριλίου 2026 βράδυ
Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου

«Ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου πρὸς σέ, ὁ Θεός, διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς» (Ἠσ. 26,9)

Ἀπόψε, ἀδελφοί μου, ἀρχίζει ἡ ἁγία καὶ Με­γάλη Ἑβδομάδα. Ὅπως ὡραῖα ψάλλει ἡ Ἐκ­κλησία, «τὰ πάθη τὰ σεπτὰ ἡ παροῦσα ἡ­μέρα ὡς φῶτα σωστικὰ ἀνατέλλει τῷ κόσμῳ» (Μ. Δευτ. κάθ.).

Μετάνοια ακούμε αλλά μετάνοια δεν βλέπουμε.

Το Ιερό Ευαγγέλιο, είναι ο Λόγος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Λόγος αληθινός και παντοτινός για την σωτηρία μας. Οφείλουμε με καθαρή καρδιά να τον μελετούμε και να τον εφαρμόζουμε με φόβο Θεού, πίστη και αγάπη. (Ιωαν. 5,39, Ψαλμ. 1,2)

Οι σύγχρονοι γραμματείς και φαρισαίοι

Ο Κύριος μας προειδοποίησε να προσέχετε τους εαυτούς σας από το προζύμι των φαρισαίων, που είναι η υποκρισία (Λουκ. 12,1) και σε άλλο σημείο λέγει τα φοβερά “ουαί” ελέγχοντας τους γραμματείς και φαρισαίους ως υποκριτές. (Ματθ. 23,13-16)

Τῇ ἁγίᾳ καὶ Μεγάλη Δευτέρα μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταρασθείσης καὶ ξηρανθείσης Συκῆς.

 Απ’ τη σημερινή ημέρα ξεκινούν τα άγια Πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πρώτος απ’ όλους ο πάγκαλος Ιωσήφ αποτελεί προτύπωσή Του. Αυτός ήταν ο μικρότερος γιος του Πατριάρχου Ιακώβ, και γεννήθηκε απ’ τη Ραχήλ. Εξ αιτίας κάποιων ονείρων του τον φθόνησαν τα ίδια του τ’ αδέλφια. Στην αρχή, λοιπόν, τον έριξαν σ’ ένα βαθύ λάκκο κι εξαπάτησαν τον πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Στη συνέχεια τον πούλησαν για τριάντα αργύρια σε Ισμαηλίτες εμπόρους, οι οποίοι με τη σειρά τους τον ξαναπούλησαν στον Πετεφρή, τον αρχιευνούχο του βασιλιά της Αιγύπτου Φαραώ.

Ποια είναι η συκιά του Ευαγγελίου που ξεράθηκε φαινομενικά παράλογα; Και ποια είναι η ακρότατη πείνα που ζητού­σε καρπό πριν από την ώρα; Και τι σημαίνει η κατάρα για ένα αναίσθητο πράγμα. (Μάρκ. 11,12-14., Ματθ. 21,18)

Αγίου Μαξίμου ομολογητού

ΑΠΟΚΡΙΣΗ
Ο Θεός Λόγος που οικονομεί τα πάντα για χάρη της σωτηρίας των ανθρώπων, αφού παιδαγώγησε πρώτα τη φύση μας με το νόμο που περιέχει σωματικότερη λατρεία -γιατί δεν μπορούσε να δεχτεί την αλήθεια γυμνή από τυπικά προκαλύμματα εξαιτίας της άγνοιας και της αλλοτρίωσης που της προ­κλήθηκε προς τα αρχέτυπα θεία πράγματα- ύστερα, ερχόμενος στον κόσμο αφού έγινε φανερά από τον εαυτό του άνθρωπος παίρνοντας σάρκα που είχε νοερή, και λογική ψυχή, κι αφού ως Λόγος μετέφερε τη φύση μας στην άυλη, γνωστική, πνευματική λατρεία, δεν ήθελε, αφού πια φάνηκε στη ζωή η αλήθεια, να εξουσιάζει η σκιά, που τύπος της ήταν η συκιά.

ΕΥΧΕΣ ΠΑΣΧΑ

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, 

Προσεγγίζοντες μετά πίστεως προς το Άγιον Πάσχα, επιτρέψατέ μου να δανειστώ από τον άγιον Ιωάννην τον Χρυσόστομον τα λόγια: «Πάσχα το μυστικόν, τυπικώς μεν διά νόμου λειτουργούμενον· Πάσχα, το θαυμαστόν της θείας αρετής και δυνάμεως έργον· αληθώς εορτή και μνημόσυνον έννομον αιώνιον. Εκ πάθους απάθεια, εκ θανάτου αθανασία, εκ νεότητος ζωή, εκ πληγής ίασις, εκ πτώσεως ανάστασις, εκ καθόδου ανάβασις … Τούτο Πάσχα, η κοινή των όλων πανήγυρις, πατρικού θελήματος επί κόσμον· αποστολή Χριστού, περί γην ένθεος ανατολή, αγγέλων και αρχαγγέλων αϊδιος εορτή, του παντός κόσμου η αθάνατος ζωή θανάτου θανατηφόρος, πηγή σωτήριος, ανθρώπων η άφθαρτος τρυφή ουράνιος, ιερά τελετή, παλαιά και νέα προερμηνεύουσα μυστήρια, εν γη μεν ορατώς βλεπόμενα, εν ουρανοίς δε νοούμενα τοις καινά και μετά γνώσεως ιεράς αποδεξαμένοις, ωμέ νουν διά βραχέων εγνωρίσαμεν ειπείν.  Τοιάδε η του Πάσχα δημοτελής εορτή» (Εις το Πάσχα λόγος στ΄, Migne, P.G., 59, 735 και 736).

Επί δε τούτοις, ευχόμενος μετά πατρικής αγάπης την παρά του Αναστάντος Κυρίου ημών Ιησού Χριστού θείαν φώτισιν και προστασίαν, διατελώ μετά της εν Κυρίω πατρικής αγάπης και αναστασίμων ευχών.

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

+Ο Αντινόης ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

Εφησυχάζων Μητροπολίτης του Ελληνορθοδόξου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής 

Πάσχα, 2026

Τὰ ὀλέθρια ἀποτελέσματα τῶν συγκρητιστικῶν «ἀνοιγμάτων» πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς

ΕΙΝΑΙ γνωστὸ πὼς οἱ θιασῶτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ προβάλλουν τοὺς διαλόγους καὶ ὅλα τὰ «τολμηρὰ ἀνοίγματα» πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς ὡς «εὐλογία» καὶ ὡς πανάκεια γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς «ἕνωσης τῶν ἐκκλησιῶν». Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ὁ σοβαρὸς ἀντίλογος, ὁ ὁποῖος ἀποδεικνύει ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ σχέσεις ἔχουν ὀλέθρια ἀποτελέσματα. Αὐτὸ εἶχε ἐπισημάνει ὁ μακαριστὸς π. Γ. Καψάνης, στὴν ἐνδοτικότητα πολλῶν ὀρθοδόξων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν θεολόγων, οἱ ὁποῖοι δίδουν ἐκκλησιαστικὴ ὑπόσταση στὶς αἱρετικὲς ὁμάδες.

Ὡραία ἡ περίοδος τῆς νεότητος. Ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνη.

«Νενικηκατε τον πονηρον»

(Οἱ δυο δρομοι)

«Γράφω ὑμῖν νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν»(Α΄ Ἰωάν. 2,13)

Ἀγαπητά μου παιδιά,
ΕΠΙ Τῌ ΛΗΞΕΙ τῆς κατασκηνωτικῆς σας περιόδου ὁ γέροντας ἐπίσκοπος, ποὺ ὑπηρετῶ ἐπὶ 60 καὶ πλέον χρόνια τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ γένος μας, βρίσκω τὴν εὐκαιρία νὰ σᾶς ἀπευθύνω λίγες λέξεις.

Ἐκλεκτά μας παιδιά! Βρίσκεσθε στὴν πιὸ ὡραία ἀλλὰ καὶ πιὸ ἐπικίνδυνη ἡλικία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Ὡραία εἶνε ἡ περίοδος τῆς νεότητος. Τὸ σῶμα εἶνε ὅλο δύναμι. Ὁ νοῦς διαυγής. Οἱ πόροι ἀνοικτοὶ νὰ ρουφήξουν τὴ γνῶσι, ὅπως τὸ σφουγγάρι ρουφάει τὸ νερό. Ἡ μνήμη στερεά. Ἡ φαντασία ζωηρή. Ἡ ὁρμὴ γιὰ δρᾶσι ἰσχυρή. Τὰ φτερὰ ἕτοιμα νὰ πετάξουν στοὺς μακρινοὺς ὁρίζοντες. Τὸ μέλλον φαντάζει μὲ φῶς ἐκθαμβωτικό. Ὅλα φαίνονται ὡραῖα, ἑλκυστικά, μαγευτικά. Κανένα σύννεφο δὲν σκιάζει τὸν οὐρανὸ τῆς ψυχῆς τοῦ νέου. Ὁ νέος ρεμβάζει, πλάθει ὄνειρα σχεδιάζει,…

13η Δ. ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ: Γερόντισσα Γαλακτία (28/3)

Το Σάββατο 28 Μαρτίου 2026, στις 20.15, πραγματοποιήθηκε η 13η Διαδικτυακή Σύναξη του Σεβ. Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ με προσκεκλημένο ομιλητή τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Αντώνιο Φραγκάκη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτίνης (Κρήτης) και θέμα: «Γερόντισσα Γαλακτία: Θεοπτία, Προφητείες, Διάβολος, Άγ. Όρος, Πλάνες, Πάθη». 13η Δ. ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ: Γερόντισσα Γαλακτία (28/3)

''Η Ξεχασμένη Εντολή'' Γιατί σε γαϊδουράκι και όχι σε άλογο;

Σύμφωνα με τον Νόμο που ο Θεός έδωσε στον Μωϋσή, απαγορευόταν στους Ισραηλίτες να κατέχουν και να χρησιμοποιούν Ίππους. ''Οὐ πληθυνεῖ ἑαυτῷ ἵππον οὐδὲ μὴ ἀποστρέψῃ τὸν λαὸν εἰς Αἴγυπτον, ὅπως μὴ πληθύνῃ αὐτῷ ἵππον'' Δευτερονόμιο ιζ'16
Μόνο ταπεινά γαϊδουράκια επιτρεπόταν για τις μετακινήσεις τους και βόδια για τις αγροτικές δουλειές.

Η πρώτη αιτία ήταν να μην υπερηφανευτεί το Φρόνημα του λαού του Θεού καλπάζοντας με επίδειξη ένα δυνατό άλογο, αλλά να παραμένουν σε όλες τις πτυχές της ζωής τους Ταπεινοί.

Η δεύτερη ήταν να μην στηρίζονται και ελπίζουν σε περίοδο πολέμου στην Ρωμαλεότητα και στην Ισχύ του Ίππου, αλλά στον Ισχυρό Βραχίονα Κυρίου του Θεού τους ο Οποίος με μια σφεντόνα του Δαβίδ και δυό πέτρες τους χάρισε την νίκη. «Οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα» Ψαλμ. ιθ

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΑΡ ΕΠΕΙΓΕΤΑΙ ΤΟΥ ΠΑΘΕΙΝ ΑΓΑΘΟΤΗΤΙ»

 

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΑΡ ΕΠΕΙΓΕΤΑΙ ΤΟΥ ΠΑΘΕΙΝ ΑΓΑΘΟΤΗΤΙ»

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Δευτέρας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθής. Αλλά  ανάνηψον κράζουσα, Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών. Δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς». Με αυτό το θεσπέσιο τροπάριο ο ιερός υμνογράφος μας εισάγει στο κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδος, παροτρύνοντάς μας να ετοιμάσουμε κατάλληλα τον εαυτό μας, προκειμένου να υποδεχτούμε το Νυμφίο της ψυχής μας Χριστό και να λάβουμε μέρος στην πνευματική γαμήλια πανδαισία. Αυτή είναι άλλωστε και η κύρια επιδίωξη της βιώσεως όλων των μεγάλων γεγονότων της Μεγάλης Εβδομάδος, η συνάντησή μας με τον παθόντα και αναστάντα Σωτήρα μας Χριστό!

Δ. ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ (15/3): Η οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης.

11η Δ. ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ (15/3) Το Σάββατο 15 Μαρτίου 2025, στις 20.15, πραγματοποιήθηκε η 11η Διαδικτυακή Σύναξη του Σεβ. Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ με προσκεκλημένο ομιλητή τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Αντώνιο Φραγκάκη, Ιεροκήρυκα της Ι. Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας (Κρήτης). Δ. ΣΥΝΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΝΤΩΝΙΟ ΦΡΑΓΚΑΚΗ (15/3): Η οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης.

Πρόγευση της Αναστάσεως

 Μαρτυρία και διδαχή

05 Απριλίου 2026

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Μεταξύ της Μ. Τεσσαρακοστής που τελείωσε προχθές, την Παρασκευή, και της Μ. Εβδομάδος που αρχίζει από σήμερα το βράδυ, παρεμβάλλονται αυτές οι δυο ημέρες, το Σάββατο του Λαζάρου και η Κυριακή των Βαΐων, σαν μια ανάπαυλα.

Παρεμβάλλονται αυτές οι δυο ημέρες σαν μια ανάπαυλα, αλλά και σαν μια πρόγευση. Πρόγευση όλων αυτών που θα γίνουν την Μ. Εβδομάδα και πρόγευση αυτού που θα ακολουθήσει. Πρόγευση της Αναστάσεως, της καινούριας ζωής.

Να μη σκέπτεστε άσχημα για τους άλλους!

ΔΙΑΒΆΖΟΥΜΕ:

… Ακόμη και μεταξύ αυτών που δεν προσεύχονται υπάρχει μία ψυχολογική ευαισθησία και αισθάνονται τα ψυχικά κύματα, την ψυχική ενέργεια που εκπέμπουν οι άλλοι. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τίποτε, δεν ακούει λόγια, δεν βλέπει χειρονομίες. Ό,τι γίνεται, γίνεται μυστικά, η ζωή όμως καταστρέφεται. Θα σας δώσω τώρα ένα παράδειγμα που δεν είναι τόσο ευχάριστο. Υπάρχει ένα ζώο η μεφίτις (ο ασβός), το οποίο για να εξασφαλίσει την ησυχία του εκπέμπει κάποιες φορές ένα υγρό που έχει μια ανυπόφορη δυσωδία, ακόμη και για τα μεγάλα ζώα. Το ίδιο το ζώο αντέχει την οσμή αυτή με ευχαρίστηση.

Νὰ κρατᾶς τὴ λαμπάδα τῆς ψυχῆς σου...

«Νὰ ὁ Νυμφίος ἔρχεται, βγεῖτε νὰ τὸν προϋπαντήσετε».

(Ματθ. κε΄ 6)

   «Νὰ κρατᾶς τὴ λαμπάδα τῆς ψυχῆς σου πάντοτε ἀναμμένη μὲ τὴν ἐργασία τῶν ἀρετῶν, ὥστε νὰ βρεθῇς ἕτοιμος, ὅταν ἔρθῃ ὁ Νυμφίος. Καὶ νὰ μπῇς μαζί Του στὸν οὐράνιο γαμήλιο θάλαμο μαζὶ μὲ τὶς ἄλλες παρθένες ψυχές, οἱ ὁποῖες μὲ τὴ ζωή τους φάνηκαν ἀντάξιὲς του».

  (Ἅγιος Εὐφραίμ ὁ Σῦρος, Εὐεργετινὸς Α΄ σελ. 63)

Λίαν Εύφρανας του Ορθοδόξους και Κατήσχυνας τους Κακοδόξους. (Οπτικοακουστικό υλικό)

Ομάδα Ορθοδόξων Χριστιανών Θεσσαλονίκης.

Πιστοί Ι.Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

ΛΙΑΝ ΕΥΦΡΑΝΑΣ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΗΣΧΥΝΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ.

Την Παρασκευή 3 Απριλίου ο Άδης επικράνθη. 

Ορθόδοξοι πιστοί που είχαν κατακλύσει τον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων, έψαλαν επί 2 ώρες περίπου και φώναξαν κάποια συνθήματα ματαιώνοντας την προγραμματισμένη βλάσφημη και δαιμονική εκδήλωση "Tenebrae"- φωνή στο σκοτάδι.

Το σκοτάδι διαλύθηκε από το φως των βυζαντινών ύμνων.

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗΣ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗΣ

Πνευματικός τῆς ῾Αγίας ῎Αννης ῾Αγίου ῎Ορους. (+ 1911 - 1986)

Ἕνας-ἕνας φεύγουν οἱ μεγάλοι γιά τήν αἰωνιότητα καί ἀκολουθοῦμε ἐμεῖς οἱ νᾶνοι μπροστά τους. Ταπεινώθηκαν στήν γῆ καί τώρα δοξάζονται στόν Οὐρανό. Ἐκοπίασαν στήν ἄσκησι, ὑπέμειναν τίς ἀσθένειες ὡς δῶρα Θεοῦ, καθαρίσθηκαν σάν τό χρυσάφι στό χωνευτήριο τῆς ὑπομονῆς καί ἕτοιμοι φεύγουν γιά τόν προορισμό τους, τήν Πατρίδα τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

Μιά τέτοια Ψυχή πού ἀγαποῦσε ἀπό τήν παιδική του ἡλικία τήν Ἐκκλησία καί ἀφιερώθηκε σ᾿ αὐτήν ὁλοκληρωτικά, ἦταν ὁ ἀείμνηστος  παπᾶ Παῦλος ὁ Ἀγιαννανίτης.

Σβῆσε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ τὴ φλόγα!

  Διάβασα σὲ κάποια ἐφημερίδα, φίλοι, τούτη τὴ δημόσια ἐξομολόγηση μίας πρώην ἀλκοολικῆς:

   «Ὡς ἔφηβη ἔπινα ὅπως ὅλοι. Θυμᾶμαι ὅμως τὸ πρῶτο μου “ἀλκοολικὸ” ποτήρι. Ἦταν σ’ ἕνα πάρτι. Ἤμουν 19 χρόνων, φοιτήτρια. Θυμᾶμαι ὅτι ἔνιωθα “λίγη”, εἶχα ἄγχος νὰ γίνω ἀποδεκτή. Ἔτσι εἶπα “θὰ πιῶ”! Τελικὰ μέθυσα πολύ, ἀλλὰ τὸ ποτὸ ἔκανε τὴ δουλειά του, ἔνιωσα καλά, χαλάρωσα. Ἔτσι εἶναι ὅμως ὁ ἀλκοολικός. Ζητάει ἀπὸ τὸ ἀλκοὸλ κάτι ποὺ δὲν ἔχει καὶ νομίζει ὅτι τοῦ τὸ δίνει…».

Τί πλανεύτρα ποὺ εἶναι ἡ ἁμαρτία! Τὰ ἴδια θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κι ἕνας καπνιστής, ἕνας ναρκομανὴς κι ὁ καθένας μας γιὰ τὸ ὅποιο πάθος του. Τὸ ὁποῖο γεννιέται:

«Κάνω Ψυχοθεραπεία, Παππούλη»

Χθες γίναμε μάρτυρες ενός διαλόγου που, αν και κράτησε μόλις λίγα δευτερόλεπτα, κατάφερε να περιγράψει ανάγλυφα το πνευματικό status quo των ημερών μας.

Ένας ιερέας, από εκείνους τους παλαιάς κοπής που ακόμα νοιάζονται για το «ποίμνιο» με έναν τρόπο σχεδόν πατρικό, πλησίασε μια γνωστή μου. Με τη γλυκύτητα που φέρνουν οι μέρες του Πάσχα, τη ρώτησε:
«Θα έρθεις, παιδί μου, φέτος για εξομολόγηση; Να ελαφρώσει λίγο η ψυχή σου για την Ανάσταση;»
Η απάντηση ήρθε αφοπλιστική, σχεδόν αντανακλαστική:

ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Η ΜΥΡΟΒΛΥΤΙΣΣΑ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Στα αγιολόγια της Εκκλησίας μας υπάρχουν άγιοι οι οποίοι αγίασαν ομού με μέλη των βιολογικών τους οικογενειών. Μια τέτοια αγία είναι και η οσία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη, η οποία μόνασε και αγίασε με την κόρη της Θεοπίστη. Οι δύο αυτές οσιακές μορφές λαμπρύνουν το πλούσιο αγιολογικό μωσαϊκό της Εκκλησίας των Θεσσαλονικέων.

       Η αγία Θεοδώρα γεννήθηκε στην Αίγινα το 812 από ευσεβείς γονείς. Ο πατέρας της ήταν πρεσβύτερος. Δυστυχώς η μητέρα της πέθανε, λίγο μετά τον τοκετό της, γι’ αυτό αναγκάστηκε ο πατέρας της να τη δώσει για ανατροφή σε μια ευλαβή ανάδοχό του και εκείνος ασπάσθηκε, μετά τη χηρεία του, το μοναχικό βίο. Η Θεοδώρα ανατράφηκε με ευλάβεια, από την ευσεβή ανάδοχο κόρη, απέκτησε φόβο Θεού και στολίστηκε με σπάνιες αρετές. Επίσης ήταν στολισμένη και με σπάνιο σωματικό κάλλος.

     Όταν μεγάλωσε, η ευσεβής θετή μητέρα της την αρραβώνιασε με έναν νέο, περιζήτητο στο νησί. Όμως ένα τρομερό γεγονός της άλλαξε τη ζωή. Βάρβαροι Σαρακηνοί πειρατές εισέβαλλαν στην Αίγινα και λεηλάτησαν τους κατοίκους, σκοτώνοντας πολλούς. Μεταξύ αυτών και τον αδελφό. Έτσι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη Θεσσαλονίκη, με τον μνηστήρα της, όπου θα ήταν πιο ασφαλείς.

ΘΩΚΟΣ ΠΡΩΤΟΥ, ΚΑΡΠΟΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΙΩΠΗΣ

Ὁ Μακαριώτατος εὐλογῶν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον,  μὲ προεδρεύοντα τὸν κ. Γιῶργον Παπανδρέου.

Εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον τὸ μόνον τὸ ὁποῖον τὸν ἀπασχολεῖ εἶναι ἡ παραμονὴ εἰς τὸν θρόνον του, ἡ δουλικὴ σιωπὴ τὸ μέσον!

ΘΩΚΟΣ ΠΡΩΤΟΥ, ΚΑΡΠΟΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΙΩΠΗΣ

Οἱ διάδοχοι πανομοιότυποι μὲ τὸ σαθρὸν ἀρχέτυπον, συγκροτοῦντες τὴν ἰδίαν ζύμην τοῦ Ἀρχ. Ἱερωνύμου. Δεκαοκτὼ ἔτη μηδενικὰ τοῦ Προκαθημένου καὶ ταυτόσημα τῶν Δελφίνων.

Ο Κύριος της ζωής ονομάζει τον θάνατο «κοίμηση». Τι άρρητη ανάπαυση είναι αυτό για εμάς!

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος».

Ο Κύριος της ζωής ονομάζει τον θάνατο «κοίμηση». Τι άρρητη ανάπαυση είναι αυτό για εμάς! Ω τι γλυκιά είδηση για τον κόσμο! Ο φυσικός θάνατος, επομένως, δεν σημαίνει τον αφανισμό του ανθρώπου, αλλά μόνο έναν ύπνο, από τον οποίο μόνο Εκείνος μπορεί να ξυπνήσει τον άνθρωπο. Αυτός που με το λόγο Του εμφύσησε την ζωή στο πρώτο χώμα.

 Όταν ο Κύριος κραύγασε: “Λάζαρε!” (Ιωάννης 11:43), ο νεκρός άνθρωπος ηγέρθη και έζησε. Ο Κύριος γνωρίζει το όνομα του καθενός από εμάς. Εφόσον ο Αδάμ γνώριζε τα ονόματα κάθε πλάσματος του Θεού, πως ο Κύριος δεν θα γνωρίζει καθέναν από εμάς με το όνομα μας; Όχι μόνο γνωρίζει, αλλά μας καλεί επίσης με το όνομα μας. Ω, η γλυκιά και ζωοποιός φωνή του μοναδικού Εραστή της ανθρωπότητας! Αυτή η φωνή μπορεί να δημιουργήσει από τις πέτρες τέκνα του Θεού. Τότε πως δεν μπορεί να μας ξυπνήσει από τον αμαρτωλό ύπνο μας;