Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΑΣ ΜΗΝ ΠΡΟΔΙΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ!
Ζούμε σε μέρες σκληρών δοκιμασιών για την Ορθοδοξία. Ο λαός του Θεού, καθώς και ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέρος του κλήρου της Βουλγαρικής Εκκλησίας, έχουν ήδη δείξει επανειλημμένα ότι δεν μένουν απαθείς όταν η Αλήθεια υφίσταται εμπαιγμό και διωγμό!
Ελευθέριος Ανδρώνης
Μήπως γνωρίζετε καμιά γενιά Ελλήνων που να προέκυψε από «συζύγους που ανήκουν στο ίδιο φύλο»; Μήπως γνωρίζετε καμιά ιστορική περίπτωση δημογραφικής κρίσης που να λύθηκε με «γονείς» ίδιου φύλου; Μήπως γνωρίζετε κανένα παιδί που γεννήθηκε ζητώντας έμφυτα τον μπαμπά του και τον δεύτερο… μπαμπά του ή τη μαμά Α και τη μαμά Β;
ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)
ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ:
ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ
Οι Οικουμενικές Σύνοδοι είναι, αναμφιβόλως, η συνείδηση της Εκκλησίας του Χριστού. Αυτές με τον τελειότερο τρόπο κατέχουν, γνωρίζουν, διακρίνουν και ομολογούν την Αλήθεια του Χριστού· την υπερασπίζονται. Εφόσον ο Θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός είναι η ενσάρκωση της Αληθείας, η Παν-αλήθεια, κάθε παρέκκλιση από αυτήν, κάθε επίθεση εναντίον της, αποτελεί για τις Συνόδους, κατ’ ουσίαν, παρέκκλιση και επίθεση εναντίον του Χριστού. Αυτός είναι ο τρόπος δράσεως του Αντιχρίστου και των προδρόμων του.
Πρέπει να μπορούμε να τους θαυμάζουμε και να τους εξυψώνουμε με ελεήμονα αγάπη.
Η συζυγική υπηρεσία μπορεί να είναι δύσκολη. Συχνά απαιτεί μεγάλη υπομονή, πραότητα και αυτοθυσία. Αλλά αυτή η εργασία ανταμείβεται εκατονταπλάσια. Μέσα στην κοσμική κακία, είναι σχεδόν αδύνατο να σταθείς μόνος.
Αρχιεπίσκοπος Βλαδίμηρος (Ικίμ)
Ἡ σιωπὴ εἶναι μιὰ τέχνη. Ὅπως καὶ ὁ λόγος.
Τὸν ἄνθρωπο τὸν κρίνουμε ἔλεγε ὁ Ντὰ Βίντσι - ὄχι μόνο ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ μιλάει ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ σωπαίνει.
Ὁ Ἀϊνστάιν ἐξάλλου ἰσχυριζόταν, ὅτι τρία πράγματα συντελοῦν στὴν εὐτυχία. Ἡ ἐργασία, ἡ ψυχαγωγία καὶ τὸ κλειστὸ στόμα. Ὁ δὲ δικός μας, ὁ ποιητὴς Δροσίνης θυμίζει:
«Πὼς νά 'σαι ἀκριβομίλητος τ΄ ἀηδόνι σὲ μαθαίνει
ΓΕΩΡΓΙΟΥ Σ. ΚΡΟΥΣΤΑΛΑΚΗ
Ἡ ψυχή μας, μιά «ἀπέραντη στέππα τοῦ πιό τρομεροῦ χειμώνα», ὅπως λέει χαρακτηριστικά ὁ Ἐλύτης («Μαρία Νεφέλη»), ἔπαψε νά δημιουργῆ πνευματικό πολιτισμό στίς μέρες μας. Ὅ,τι ἐλάχιστο ἀπέμεινε «φυέν ἐξηράνθη διά τό μή ἔχειν ἰκμάδα» (Λουκᾶ 8, 6).
Ἡ ἀπουσία τῆς πνευματικῆς ἰκμάδας κάνει τή ζωή μας μίζερη, χωρίς ὄνειρο. Νεκρώνει τή ζωτικότητα τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς κυρίως τῶν νέων ἀνθρώπων πού δέν μποροῦν πιά νά καθορίζουν μέ σαφήνεια, βάσει ἀξιῶν, τόν τρόπο τῆς ζωῆς καί τῆς σκέψης τους καί νά θέτουν ὑψηλούς πνευματικούς καί ἠθικούς στόχους, γιά τούς ὁποίους νά ἀγωνίζωνται.
![IMG_4684[1]](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_svYhDnvQfMXlBKt869x-SW78t3qF2aSz_0hTtlnKNhG2sRityEsLKzhMTDSKOfn-fwCmweo0Hv8ScWvB8E2BroRnfpWf89BesG1NGi2HpMBVhj682dZSQ=s0-d)
Εἰσαγωγικά
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «ὁ μέγας διδάσκαλος τῆς οἰκουμένης», προβάλλει στην ἱστορία τῆς Παιδαγωγικῆς ὡς ἐπιφανής παιδαγωγός καί ψυχολόγος τοῦ ἀνθρώπου(1). Ἀνήκει στή χορεία τῶν θεμελιωτῶν τῆς Χριστιανικῆς Παιδαγωγικῆς. Μέ τή διδασκαλία του γιά τήν ἀγωγή τοῦ ἀνθρώπου ὁροθέτησε ἕνα ὁλοκληρωμένο παιδαγωγικό σύστημα. Τοῦτο μποροῦσε, λόγῳ τῆς ἀνθρωπολογικῆς, ψυχοπαιδαγωγικῆς και πνευματικῆς του θεμελίωσης, νά ἀντιμετωπίζη ὄχι μόνο τά προβλήματα τῆς ἀγωγῆς τοῦ ἀνθρώπου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἀλλά νά διαφωτίση καί ζητήματα διαπαιδαγώγησης τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου. Ἡ παιδαγωγική τοῦ Χρυσοστόμου ἔχει χαρακτήρα διαχρονικό καί ἐπίκαιρο.
ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Α΄ ΜΕΡΟΣ
Χρήστος Σαλταούρας
Στην παρούσα μελέτη θα παραθέσουμε ορισμένα λάθη που περιέχονται στην μετάφραση στην Δημοτική της Αγίας Γραφής που έχει εκδόσει η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία. Ως προς την Παλαιά Διαθήκη η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία, που προτεσταντίζει, βασίζεται στο Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο για τον λόγο αυτό και οι παραθέσεις ακολουθούν την αρίθμηση κεφαλαίων και εδαφίων του Μασοριτικού. Τα τελευταία χρόνια η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία κυκλοφορεί δύο μορφές μετάφρασης της Αγίας Γραφής, την έκδοση με τα 66 βιβλία που δέχονται οι Προτεστάντες και την έκδοση με τα 76 βιβλία που δέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία. Και στην έκδοση όμως με τα 76 βιβλία, η μετάφραση των 39 βιβλίων από τα 49 της Παλαιάς Διαθήκης, ακολουθεί το Εβραϊκό Μασοριτικό κείμενο.
Ὁ καταδεκτικὸς καὶ ἤπιος τρόπος δὲν εἶναι σ΄ ὅλες τὶς περιπτώσεις ὠφέλιμος. Μερικὲς φορὲς ὁ δάσκαλος πρέπει νὰ χρησιμοποιῇ καὶ τὴν αὐστηρότητα. Διότι, ὅταν ὁ μαθητὴς εἶναι νωθρὸς καὶ χονδρὸς στὸ μυαλό, τότε ὁ δάσκαλος πρέπει νὰ χρησιμοποιῇ τὸ κεντρί, δηλαδὴ αὐστηρὸ τρόπο, γιὰ νὰ τὸν ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὴ μεγάλη νωθρότητα.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Τό προπατορικό ἁμάρτημα εἶναι κληρονομικό
(Καί πάλιν ἀπολογία ὑπέρ τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου)
Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος, Θεολόγος καθηγητής
Στό φύλλο τῆς 10ης/7/2026 τῆς ἐφημερίδας «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», διάβασα μέ ἐνδιαφέρον τό δοκίμιο τοῦ κ. Παύλου Κλιμετσάκη, Δρ. Φιλοσοφίας: «Τὸ προπατορικὸν ἁμάρτημα δὲν εἶναι κληρονομικὸν» -ἀναρτημένο καί στήν ἠλεκτρονική ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας:
https://orthodoxostypos.gr/%cf%84%e1%bd%b8-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%e1%bd%b8%ce%bd-%e1%bc%81%ce%bc%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%b4%e1%bd%b2%ce%bd-%ce%b5%e1%bc%b6%ce%bd%ce%b1%ce%b9/Ἐπειδή ἔχω διαβάσει στόν Τύπο ἤ ἔχω δεῖ στό Διαδίκτυο καί ἄλλα ὄντως ἐξαιρετικά ἄρθρα τοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ Παύλου Κλιματσάκη, ἄς μοῦ ἐπιτρέψει νά ἐκφράσω γιά τό ἐν λόγῳ δοκίμιό του τήν ζωηρή διαφωνία μου.
ΚΥΡΙΑΚΗ Z' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (19-07-2026)
Ἐκ τοῦ δόγματος τό ἤθος!
Ἐάν κάποιος ἀναζητοῦσε νά βρεῖ ποιό εἶναι τό ἀληθινό πρότυπο τοῦ ἀνθρώπου, θά ἔπρεπε νά ἀναζητήσει τόν ἀληθινό καί τέλειο ἄνθρωπο. Καί θά ἔπρεπε νά ἀναζητήσει αὐτό τό εἶδος ἀνθρώπου, διότι, μετά τήν πτώση στήν ἁμαρτία, ὁ ἄνθρωπος λησμόνησε τήν αὐθεντική του φύση, ἀγνόησε τόν πραγματικό προορισμό του καί ἔχασε σχεδόν κάθε αἴσθηση τῆς κατ’ ἄμφω ὑγείας, πού εἶχε πρίν τήν πτώση. Αὐτόν τόν ἀληθινόν καί τέλειο ἄνθρωπο πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν σαρκωθέντα Λόγο τοῦ Θεοῦ, τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. Ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας: «τόν ἀληθινόν ἄνθρωπον καί τέλειον, [...] πρῶτος καί μόνος ἔδειξεν ὁ Σωτήρ». Καί, ἀφοῦ ὁ Χριστός ἔδειξε αὐτό τό αἰώνιο, ἀσφαλές καί προσιτό πρότυπο, ὁ κάθε ἄνθρωπος καλεῖται νά τόν μιμηθεῖ, νά συμμορφωθεῖ πρός τό παράδειγμά του, ὄχι ἐξωτερικά ἁπλῶς, ἀλλά ἐσωτερικά νά ἀφήσει τόν Κύριο νά μορφωθεῖ μέσα του, νά ταυτίσει τό θέλημά του μέ τοῦ Κυρίου, νά μεταμορφωθεῖ ἐν Χριστῷ, νά θεραπευθεῖ ἀπό τήν ἀσθένεια τῆς ἁμαρτίας καί νά ἐνεργεῖ πλέον μέσα του ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ἔτσι κέντρο τοῦ ἀνθρώπου γίνεται ὁ Χριστός, πού εἶναι ἡ ἀρχή καί τό τέλος τῆς ἀνθρώπινης φύσης.
Μπορεί μια αφίσα να αποτυπώσει τη νοοτροπία μιας ολόκληρης εποχής;
Μια εικόνα που παρουσιάζει μια μητέρα με τα δύο παιδιά της και το ερώτημα «Μέλλον ή Κλιματικός Δολοφόνος;» έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και άνοιξε έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από την οικογένεια, το δημογραφικό πρόβλημα, την κλιματική αλλαγή και τις αξίες της σύγχρονης Ευρώπης.
Στο σημερινό σχολιασμό της Ελεύθερης Πένας εξετάζουμε πώς τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα μηνύματα που συνδέουν τις γεννήσεις με το περιβαλλοντικό αποτύπωμα, την ώρα που πολλές ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν πρωτοφανή υπογεννητικότητα και γήρανση του πληθυσμού.
(Σχ. ΙΧΘΥΣ: Πώς γίνεται να είναι το δημογραφικό ο πρώτος στόχος των τελευταίων κυβερνήσεων και οι Έλληνες να μειώνονται; Είναι ανίκανοι ή γίνεται εσκεμμένα;)
Με αφορμή τον βίο της αγίας Μαρίνης θα μπορούσαμε να πούμε πράγματα που τα έχουμε πει και άλλη φορά. Κυρίως, να τονίσουμε εδώ το ότι, όπως βλέπουμε, όλοι οι μάρτυρες έπαθαν πολλά σ’ αυτόν τον κόσμο, εωσότου έλθει η ώρα να παραδώσουν την ψυχή τους στον Θεό. Γνωρίζουμε όλοι μας και πιστεύουμε ότι ο Θεός μπορούσε να τους απαλλάξει απ’ αυτά τα παθήματα. Όμως δεν το έκανε και δεν το κάνει μέχρι σήμερα. Όπως εκείνος πρώτος έπαθε, έτσι αφήνει να παθαίνουν οι μάρτυρες, να παθαίνουν οι όσιοι, να παθαίνουν όλοι οι δικοί του.
«Ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. Ἀμήν» (Μᾶρκ. ιστ΄, 20). (: Ἐκεῖνοι δέ, ἀφοῦ ἐβγῆκαν εἰς περιοδείαν, ἐκήρυξαν εἰς κάθε μέρος, καὶ ὁ Κύριος ἦτο συνεργός των καὶ ἐπεβεβαίωνε τὸν λόγον τοῦ κηρύγματός των μὲ τὰ θαύματα, ποὺ ἐπηκολούθουν εἰς τὸ κήρυγμά των. Ἀμήν).
Μεγάλα τὰ χάρισμα τῶν θαυμάτων, ποὺ ἔκαναν οἱ Ἀπόστολοι, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὑπὸ Ἰωάννου Μιχ. Πίκουλα, Νομικοῦ
1ον
I. Τὸ θεολογικῶς, λογικῶς καὶ ἰατρικῶς ἀθεμελίωτον τῶν ἐμβολίων
Ἡ πίστις ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν δὲν ἔχει ὡς θεμέλιο ἰδέες ἀνθρώπων. Ὡς θεμέλιο ἔχει γεγονότα ποὺ συνέβησαν σὲ ἱστορικὸ χρόνο.
Τὰ γεγονότα αὐτά, μὲ τὴν χρονικὴ σειρὰ μὲ τὴν ὁποία συνέβησαν, εἶναι ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου, ἡ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου, ἡ πτώση τῶν πρωτοπλάστων καὶ ἡ ἐπακόλουθη ὑποταγὴ ἀνθρώπων καὶ κτιστοῦ κόσμου στὴν φθορά, ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου, ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Λόγου Χριστοῦ, ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἡ διδασκαλία Του, ἡ σταύρωσή Του καί ἡ Ἀνάστασή Του, ἡ Ἀνάληψή του, ἡ δημιουργία τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἔκτοτε πορεία τῆς Ἐκκλησίας μέσα στον κόσμο, πάντοτε κλυδωνιζομένης καί οὐδέποτε καταποντιζομένης.
Οἱ Δεσποτάδες ροφοῦν χλιδὴν καὶ πλοῦτον καὶ δὲν θέλγονται ἀπὸ τὸν Χριστόν
ΑΛΑΖΟΝΕΣ ΜΕΓΙΣΤΑΝΕΣ, ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ
Τὸ ψάρι, ποὺ ζεῖ μέσα στὸ νερὸ ἄν πιαστῇ στὸ δίχτυ, ἀλλὰ τὰ σχίσει καὶ φύγει γρήγορα στὸ βυθό σώζεται. Ὅταν, ὅμως, τὸ ἀνεβάσουν στὴ στεριά, δὲν μπορεῖ νὰ βοηθήσῃ τὸν ἑαυτό του. Ἔτσι καὶ ἐμεῖς. Ὅσο εἴμαστε σὲ αὐτὴ τὴ ζωή, ἔχουμε πάρει τὴν ἐξουσία καὶ τὴ δύναμη ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ σπάσουμε μόνοι μας τὰ δεσμὰ τῶν θελημάτων τοῦ ἐχθροῦ. Νὰ πετάξουμε ἀπὸ πάνω μας τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μὲ τὴ μετάνοια. Καὶ νὰ φτάσουμε σῶοι στὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἄν, ὅμως, μᾶς προλάβει τὸ φοβερὸ πρόσταγμα τοῦ θανάτου καὶ βγεῖ ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὸ σῶμα, καὶ τὸ σῶμα κλειστεῖ στὸ τάφο, δὲν μποροῦμε πιὰ νὰ βοηθήσουμε τὸν ἑαυτό μας.
Ἅγιος Εὐφραὶμ ὁ Σύρος
Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος
Δὲν εἶναι ἀξιοπερίεργο τὸ ὅτι στέλνουμε τὰ παιδιά μας στὸ σχολεῖο νὰ μάθουν γράμματα καὶ τέχνες καὶ ἐξαντλοῦμε ὅλες μας τὶς δυνατότητες γιὰ τὴν ἐπιτυχία αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ καὶ δὲν ἐνδιαφερόμαστε νὰ τὰ ἀναθρέψουμε συγχρόνως καὶ σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ; Ἒ λοιπὸν νὰ ξέρετε ὅτι, ὅταν ἀνατρέφουμε τὰ παιδιά μας, ἔτσι ὥστε νὰ γίνουν, ἀναιδῆ, ἀκόλαστα, ἀπειθάρχητα, βάναυσα, τότε, ἐμεῖς πρῶτοι θὰ γευθοῦμε τοὺς καρποὺς τῆς κακίας τους.
Ἂς προσέξουμε λοιπὸν αὐτὸ τὸ θέμα κι ἂς ὑπακούσουμε σ᾿ αὐτὸ ποὺ μᾶς διδάσκει ὁ μακάριος Ἁπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος μᾶς συμβουλεύει νὰ ἀνατρέφουμε τὰ παιδιά μας καὶ νὰ τὰ παιδαγωγοῦμε, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Στόν ἑλληνιστικό κόσμο οἱ φιλοσοφίες δέν ἔχουν στραμμένη τή σκέψη τους στό πῶς θά γνωρίσουμε τά πράματα. Δέν τούς ἐνδιαφέρει ἄν ὁ κόσμος εἶναι σφαιρικός ἤ ἄν ἔχει κάποιο ἄλλο σχῆμα, ἀλλά τούς ἐνδιαφέρει πῶς βιωτέον (πῶς πρέπει νά ζοῦμε) δηλ. πῶς θά μπορέσουμε νά ἀντέξουμε....
Δέν ὑπάρχει σωτήρας. Γι’ αὐτό ἔχουμε στωϊκή ἀπάθεια καί ἐπικουρική ἀταραξία. Ἡ ἐποχή ἀναζητᾶ τή λύτρωση. Ξέρουν ὅλοι τους ὅτι ἡ ἀταραξία δέν εἶναι οὐσιαστική λύση. Τότε ἐμφανίζεται ὁ Χριστιανισμός.
Ἀκούγοντας μερικοί τήν λέξη "Ἐκκλησία", λένε "ὁ Δεσπότης, ὁ παπάς". Δέν εἶναι οὔτε ὁ Δεσπότης, οὔτε ὁ παπάς Ἐκκλησία. Ἐκκλησία εἶναι τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Αὐτός εἶναι ὁ ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως μᾶς τόν λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ἐφ. 1,23 - Α΄ Κορ. 12,27).
Τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἔχει κεφαλή τόν Χριστό καί μέλη Του εἶναι: οἱ Ἄγγελοι, ὅλοι οἱ Ἅγιοι μέ πρώτη τήν Παναγία μας καί ὅλοι οἱ Χριστιανοί πού κοιμήθηκαν ἤ ζοῦν ἀκόμα, ἐν μετανοία, ἔχουν δηλαδή ἐνεργό τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
 |
| Φωτογραφία: Πάβελ Σελεζνιέβ. TACC |
Σε συνέντευξή του στο TACC, ο Ιερέας Φεόντορ Λουκιάνοβ, Πρόεδρος της Πατριαρχικής Επιτροπής για θέματα οικογένειας, προστασίας της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας, μίλησε για τα βασικά επιτεύγματα για την προστασία των παιδιών, την καταπολέμηση των αμβλώσεων, τον αυξανόμενο αριθμό πολύτεκνων οικογενειών, καθώς και για το σχεδιασμό του νομοθετικού περιορισμού της διαφήμισης των αποκρυφιστικών υπηρεσιών και τη μεταρρύθμιση του συστήματος υιοθεσίας και ανάδοχων οικογενειών.
Πατέρα Φεόντορ, πώς δραστηριοποιείται η Πατριαρχική Επιτροπή στον τομέα της προστασίας των παιδιών; Ποιες πρωτοβουλίες έχουν ήδη υλοποιηθεί και ποιες θεωρείτε κρίσιμης σημασίας για την εφαρμογή τους σε ετήσια βάση;
Κείμενο-ρετρό 95.0: Ζυμώσεις των Ροκφέλερ και Ρότσιλντ για τον σχηματισμό υπερκυβέρνησης από τον 20ό αιώνα
ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΟΛΕΙΟΝ
Ἀπὸ ἐκείνη τὴν Παπανδρέου περίοδο τῆς πρώτης διαφθορᾶς μὲ ἐμπροσθοφύλακα τὸν τότε Πασόκο Ὑπουργὸ Παιδείας Βερυβάκη, καὶ τὶς ἀναμορφώτριες ὑπουργίνες Γιαννάκου καὶ Διαμαντοπούλου, ποὺ ἀνεκάλυψαν τὸ «Νέο Σχολεῖο», ἀπολαμβάνουμε σήμερα τοὺς καρποὺς τῶν μοντέρνων μαθητῶν τῆς βίας, τῆς ἐγκληματικότητας καὶ τῆς πρέζας.
Ἀπὸ κοντά, τότε ὥς σήμερα, ὁ συριζαῖος ἐλεφαντοειδὴς Ν. Φίλιας, ἐγαύγιζε καὶ γαυγίζει: ἔξω ὁ παπὰς καὶ τὸ κατηχητικὸ ἀπ’ τὰ Σχολεῖα μας. Δίπλα δίπλα καὶ ὁ ἀθέατος Woke Κουλτούρας, Μητσοτάκης, μαζὶ καὶ ὅλοι ἡ ἀνακύκλωση τῶν ἀπορριμμάτων τῆς ἀριστείας του. Καὶ ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα… Παντοῦ σήψη καὶ κοινωνικὴ ἀποφορά.
Πώς τιμώνται οι Άγιοι Πατέρες της Χαλκηδόνας όταν υποβαθμίζονται οι δογματικές διαφορές που εκείνοι υπερασπίστηκαν;
Κάθε χρόνο, η Εκκλησία αφιερώνει την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων που συγκεντρώθηκαν στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Δεν τιμά απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμά ανθρώπους που αγωνίστηκαν, διώχθηκαν και υπέστησαν τα πάντα για να διαφυλάξουν ανόθευτη την αποστολική πίστη.
