Δεν πρόκειται εδώ να κάνω τρίτο κήρυγμα. Χαίρω
ιδιαίτερα για τη συνάντηση αυτή με την συντονιστική επιτροπή του αγώνος. Μου
αρέσει ο τίτλος αυτός. Προ 20, 25, 30 ετών αυτή η συνάντηση ήταν αδύνατη. Είναι πρόοδος στον
πνευματικό αγώνα αυτό. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ μας, αλλά λέει ένας φιλόσοφος, Δύο φύλλα σε ένα
δέντρο φαίνονται όμοια αν όμως τα εξετάσεις έχουν διαφορές. Δύο φύλλα που τα
γέννησε το ίδιο δέντρο έχουν διαφορές και εμείς έχουμε τις διαφορές μας, όμως
αυτό δε βλάπτει. Μία ωραία ανθοδέσμη είστε με πολύχρωμα λουλούδια και η
ανθοδέσμη είναι πιο ωραία όταν έχει διάφορα είδη λουλουδιών.
Πίσω από την εικόνα μιας πειθαρχίας που συνδέεται με την ευεξία και την ηρεμία, ο κόσμος της γιόγκα εμπλέκεται σε μια σειρά από έρευνες και μαρτυρίες που συχνά οδήγησαν σε αποκαλύψεις και καταδίκες.
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου
“Ζεν στην επιφάνεια, έλεγχος στο παρασκήνιο”.
(Άρθρο της γαλλικής UNADFI δημοσιευμένο στις 13 Μαρτίου 2026)
Ο ερευνητικός ιστότοπος Les Jours μόλις δημοσίευσε μια εις βάθος έκθεση που επισημαίνει καταστάσεις κακοποίησης και επιθετικότητας στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας που ασκείται από περισσότερους από πέντε εκατομμύρια Γάλλους.
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου
Στις μέρες μας κυκλοφορούν στα ΜΜΕ και ιδίως στο διαδίκτυο ποικίλλες ομάδες, ενώσεις, σύλλογοι, γκουρού, σέκτες, τσαρλατάνοι οι οποίοι δρουν εντελώς ανεξέλεγκτα και συχνά παρασύρουν ανυποψίαστους πολίτες σε μονοπάτια ύπουλα, επικίνδυνα, παραπλανητικά.
Αρκετοί από αυτούς ασχολούνται με ψευδοθεραπείες εκ των οποίων πολλές καλύπτονται κάτω από ένα μανδύα επιστημονικό, χρησιμοποιούν αληθινούς επιστημονικούς όρους αλλά με ύπουλη αν μη κακή πρόθεση με σκοπό να παραπλανήσουν κόσμο.
Ένας τέτοιος επιστημονικός μανδύας που συχνά εμπλουτίζεται και από νεοεποχίτικους παραπλήσιους όρους, χωρίς καμμία όμως επιστημονική βάση έχει να κάνει με την λεγόμενη “κβαντική ιατρική” .
Α΄. Όταν
κάποιος συμπατριώτης μας νικούσε στους ολυμπιακούς αγώνες, χαιρόταν οι
αρχαίοι πρόγονοι μας και πανηγύριζαν και γκρέμιζαν ένα μέρος των τειχών,
που χρειάστηκαν χρόνια και πολλά έξοδα να γίνουν, δια να δείξουν μ’
αυτή τη πράξη τους ότι η πόλη που έχει τέτοιους άνδρες δεν χρειάζεται τείχη.
Πίστευαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας ότι το σπουδαιότερο στην άμυνα της
πατρίδας μας δεν είναι τα υλικά αμυντικά μέσα, αλλά το ανθρώπινο υλικό. Η
καλή σωματική και πνευματική κατάσταση των πολιτών. Και δεν είχαν
άδικο.
Ορισμένοι από τους αγίους Πατέρες της
Εκκλησίας μας έλαβαν τον τίτλο του Οικουμενικού
Διδασκάλου, διότι η προσφορά τους σε Αυτή υπήρξε καθοριστική για την
διατύπωση της διδασκαλίας Της. Η δράση τους ξεπέρασε τα στενά γεωγραφικά όρια
και την εποχή, που έζησαν και έδρασαν, επιδρώντας καταλυτικά στην διαμόρφωση
της οικουμενικής διαστάσεως της Εκκλησίας. Ένας από αυτούς τους μεγάλους
Πατέρες και οικουμενικούς διδασκάλους υπήρξε και ο άγιος Ειρηναίος, επίσκοπος Λουγδούνου.
Πως θα χαρακτηρίζατε τους δικηγόρους, οι οποίοι θα παρείχαν νομικές
υπηρεσίες και ιδιαίτερα αν υπεράσπιζαν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου
μιας εταιρίας, οργάνωσης και γενικά φορέα, για τον οποίον η Ελληνική
Δικαιοσύνη εξέδωσε ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ απόφαση (10493/1997 του Εφετείου Αθηνών),
τμήμα της οποίας περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
Μουσουλμανική διαδήλωση στη Δανία. Φωτογραφία: Heimildin
Ο υπουργός Μετανάστευσης της Δανίας ανακοίνωσε την πρόθεσή του να απαγορεύσει την ισλαμική πρόσκληση στην προσευχή.
Εκπρόσωπος της δανικής
κυβέρνησης τόνισε ότι λόγω της ανεξέλεγκτης διάδοσης θρησκευτικών
συμβόλων ορισμένες περιοχές της Δανίας άρχισαν να θυμίζουν «προάστιο του
Ισλαμαμπάντ». Ο Δανός
υπουργός Μετανάστευσης Μπέντσκοφ κατηγόρησε τις ισλαμικές κοινότητες για
«ερπυστική εξισλάμιση», η οποία καταλαμβάνει υπερβολικά μεγάλο μέρος
του δημόσιου χώρου, μεταδίδει η The Telegraph.
1.- Το αθέατο τίμημα της υποχρεωτικής ψηφιοποίησης
Μας είπαν ότι το μέλλον είναι ψηφιακό.
Ότι πρέπει να γίνουμε όλοι «ψηφιακοί πολίτες». Να αποκτήσουμε
ψηφιακές ταυτότητες, ενιαίους προσωπικούς αριθμούς, ψηφιακά πορτοφόλια.
Να μεταφέρουμε τις συναλλαγές μας, τις σχέσεις μας με το Δημόσιο, την
οικονομική και κοινωνική μας ζωή σε ηλεκτρονικά συστήματα.
Και όποιος διατυπώνει επιφυλάξεις απέναντι στην υποχρεωτικότητα αυτού του μετασχηματισμού παρουσιάζεται περίπου ως άνθρωπος που φοβάται την πρόοδο.
Aπο το βιβλίο του
Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄,
2008, σελ. 117 -119
Οργανωθείτε είς το
όνομα του Ιησού Χριστού
Να κάνετε αλυσίδα. Τα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού,
τους πρώτους αιώνας, οι Χριστιανοί ήταν ενωμένοι, είχαν αλυσίδα, τρεις, τρεις,
τρεις…, προς τιμήν της αγίας Τριάδος. Όπως στη Ρωσία εκεί ένα μικρό αθώο
παιδάκι, χαριτωμένο, πήγε στον παπά και του λέει:
Ανάμεσα στους αφοσιωμένους και πιστούς
μαθητές του Κυρίου ήταν και ο απόστολος
Θαδδαίος, όπως τον αποκαλεί ο ευαγγελιστής Μάρκος (3,16), ο οποίος
αναφέρεται και με τα ονόματα Λεββαίος από
τον Ευαγγελιστή Ματθαίο, αλλά και ως Ιούδας
(Ιωάν,14,22).
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το όνομα Θαδδαίος
είναι επώνυμο. Συνδυάζοντας τους καταλόγους του Ευαγγελίου του Λουκά (6,16) και
των Πράξεων (1,13) συμπεραίνουμε ότι τα τρία αποστολικά ονόματα Θαδδαίος, Λεββαίος και Ιούδας ανήκουν
προφανώς στο ίδιο πρόσωπο. Άρα το πραγματικό όνομά του ήταν Ιούδας και το
Λεββαίος και Θαδδαίος ήταν το επώνυμό του. Το προσωνύμιο Θαδδαίος, όπως
αναφέρει ο ευαγγελιστής Ματθαίος (10,3) σημαίνει «γενναίος»ή κατ’ άλλους «μεγαλόψυχος». Η υπόθεση αυτή ενισχύεται,
διότι το «Θαδδαίος» φαίνεται να είναι προσωνύμιο από το αραμαϊκό Taddai = «ο με καρδιά», δηλαδή αυτός που «το λέει η καρδιά του». Άλλωστε πολλές μορφές στην Καινή Διαθήκη
πρόσωπα έχουν περισσότερα του ενός ονόματα (π.χ. Σίμων-Πέτρος, Βαρνάβας-Ιωσήφ).
Ήταν ένας εκ των δώδεκα Αποστόλων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη.
Ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος ή Λεββαίος δεν έχει καμιά σχέση με τον Ιούδα τον Ισκαριώτη! Για
να διακρίνεται από τον τελευταίο στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (στ, 16) και
στις Πράξεις των Αποστόλων (α, 13) αναφέρεται ως Ιούδας Ιακώβου (δηλ.
Ιούδας υιός Ιακώβου). Αναφέρεται ως Ιούδας και στο Κατά Ιωάννην
Ευαγγέλιο (ιδ, 22). Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (ι, 3) αναφέρεται ως
Λεββαίος που μετονομάσθηκε Θαδδαίος, ενώ στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο (γ,
18) αναφέρεται ως Θαδδαίος.
1179. Ο Κύριος Θεός τιμωρεί τα παιδιά
για τις γονικές κατάρες
Ερώτηση Ενορίτη: Ο δεκαπεντάχρονος
γιος μου συχνά δεν με υπάκουε, συχνά μιλούσε με θράσος εναντίον μου, για το
οποίο, μέσα στη θλίψη της ψυχής μου, τον καταρόμουν, λέγοντάς του: «Αχάριστο
γιε μου! Είθε να μείνεις άφωνος». Και πράγματι, μετά από λίγο καιρό, ο γιος μου
έμεινε άφωνος. Δεν ήταν αυτό επειδή τον καταράστηκε;
Η απάντηση του ιερέα : Ίσως αυτός
είναι ο λόγος. Η Αγία Γραφή λέει: η ευλογία του πατέρα ενδυναμώνει τα παιδιά
στο σπίτι, αλλά η κατάρα της μητέρας τα απαλλάσσει. Δηλαδή, αν ένας πατέρας και
μια μητέρα ευλογούν τα παιδιά τους, τότε ο Θεός τους ευλογεί, δίνοντάς τους όλα
τα χρήσιμα και απαραίτητα για αυτή τη ζωή. Αλλά αν καταριούνται τα παιδιά τους,
τότε ο Θεός τιμωρεί τα παιδιά τους.
Οι χιλιάδες Νεομάρτυρες στα μαύρα χρόνια
της τουρκοκρατίας υπήρξαν ταυτόχρονα και Εθνομάρτυρες, διότι για τον Έλληνα
Ορθόδοξο, πίστη και Πατρίδα δεν χωρίζονται. Μαρτύρησαν, για του Χριστού την
πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία. Ένας από τους ηρωικότερους
Νεομάρτυρες και Εθνομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος
Νεομάρτυρας Δημήτριος από τη Σαμαρίνα.
Γεννήθηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα στα ορεινά χωριά
της Σαμαρίνας, των Γρεβενών, όπου η
δουλεία των τυράννων Οθωμανών ήταν κάπως περιορισμένη, λόγω του απρόσιτου των
εδαφών. Γι’ αυτό και στα μέρη εκείνα είχε αναπτυχθεί ιδιαίτερα η ιδέα της
επανάστασης και της απελευθέρωσης από την απάνθρωπη τουρκική δουλεία και είχαν
αναπτυχθεί επαναστατικές κινήσεις.
Δεν γνωρίζουμε πολλά για την καταγωγή του
και την παιδική του ηλικία. Ό, τι γνωρίζουμε το οφείλουμε στον Γάλλο πρόξενο
στα Ιωάννινα, περιηγητή και φιλέλληνα François Pouqueville(Πουκεβίλ), ο οποίος
είχε γνωρίσει το Δημήτριο στη Σαμαρίνα και έζησε τους κατοπινούς βασανισμούς
του και τον μαρτυρικό του θάνατο. Εικάζουμε να γεννήθηκε και να ανατράφηκε από
ευσεβείς γονείς, οι οποίοι του ενέπνευσαν την πίστη στο Χριστό, ως το μόνο
σωτήρα και λυτρωτή του κόσμου. Φαίνεται πως του ενέπνευσαν επίσης και
καλλιέργησαν στην ψυχή του την υπέρτατη ιδέα της ελευθερίας και της ανθρώπινης
αξιοπρέπειας, την οποία καταπατούσαν βάναυσα οι αλλόθρησκοι και βάρβαροι
τύραννοι.
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου
Δυστυχώς στις μέρες μας, 2.026 χρόνια μετά την Γέννηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ακόμα κυριαρχούν μεταξύ του λαού μας πολλές δεισιδαιμονίες αλλά και άφθονη άγνοια όσον αφορά στα Ιερά Μυστήρια – κατεξοχήν δε το Ιερό Βάπτισμα.
Ένα βασικό στοιχείο, έστω κι αν από μόνο του δεν επικυρώνει την εγκυρότητα του βαπτίσματος, είναι τα γνωστά μας “μαρτυρικά”.
Μια
πλειάδα Αγίων και Μαρτύρων της αρχαίας Εκκλησίας ανάδειξε το ρωμαϊκό στράτευμα.
Μάλιστα οι περισσότεροι από αυτούς κατέχουν τον ύπατο τίτλο του Μεγαλομάρτυρα,
διότι ως στρατιωτικοί, επέδειξαν μεγάλη ανδρεία και καρτερικότητα στα ανείπωτα
μαρτύρια, που υπέστησαν από τους ειδωλολάτρες για την πίστη τους στο Χριστό.
Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος
Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι συν αυτώ 2593 μάρτυρες στρατιώτες.
Ο ηρωικός και ένδοξος άγιος Ανδρέας έζησε
στα τέλη του 3ου και στις
αρχές του 4ου αιώνα. Υπηρετούσε ως αξιωματικός τριβούνος
(χιλίαρχος) στο ρωμαϊκό στρατό, στα χρόνια που βασίλευε ο ασεβής, θηριώδης και
σφοδρός διώκτης του Χριστιανισμού, Μαξιμιανός
Γαλέριος (περί το 300). Είχε επιδείξει ιδιαίτερη ανδρεία και ζήλο στο
στράτευμα και είχε σημειώσει πολλές νίκες κατά των βαρβάρων. Για το λόγο αυτό ο
αυτοκράτορας του ανέθεσε τη φύλαξη των ανατολικών συνόρων, ως επικεφαλής
επίλεκτου στρατεύματος, για την απώθηση των Περσών, οι οποίοι λυμαίνονταν τις ανατολικές επαρχίες του κράτους.
Όπως είναι γνωστό, ο καθεδρικός ναός του Στεπανακέρτ, στο κατεχόμενο Αρτσάχ, κατεδαφίστηκε από τους Αζέρους τους τελευταίους μήνες.
Μια χρήστης από το Αζερμπαϊτζάν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συγκρίνει με ενθουσιασμό την κατάσταση του χώρου πριν και μετά. Η κοπέλα φωτογραφίζεται στο ίδιο σημείο και γράφει με υπερηφάνεια «gorbagor oldu» («εξαφανίστηκε», «καταστράφηκε»).
Δεν πρόκειται απλώς για την καταστροφή ενός κτιρίου. Πρόκειται για την καταστροφή της ιστορίας, του πολιτισμού και της πνευματικής κληρονομιάς ενός λαού. Η καταστροφή της εκκλησίας δεν μπορεί να σβήσει το γεγονός ότι υπήρχε εδώ αρμενικό πολιτιστικό αποτύπωμα.