Ἡ μετάνοια ἀνοίγει τὸν οὐρανό, εἰσάγει τὸν ἁμαρτωλὸ στὸν Παράδεισο· ἀκόμη νικάει τὸν διάβολο· ὅμως ἡ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὸ θάρρος μας, μᾶς κάνει νὰ χάνουμε στὴν μάχη ποὺ δίνουμε ἐναντίον του. Εἶσαι λοιπὸν ἁμαρτωλός; Μὴν πέφτεις στὴν ἀπόγνωσι. Δὲν θὰ πάψω ποτὲ νὰ σοῦ δίνω αὐτὸ τὸ θεραπευτικὸ φάρμακο τῆς ἐλπίδας· γιατὶ γνωρίζω τὶ σπουδαῖο ὅπλο εἶναι κατὰ τοῦ διαβόλου τὸ νὰ μὴ σὲ πιάνει ἀπελπισία... Κι΄ ἄν ἁμαρτάνης κάθε μέρα, κάθε μέρα νὰ μετανοῆς.
ἱ. Χρυσόστομος
Οι Μικρασιάτες, για να σωθούν οι εικόνες (όταν έβλεπαν ότι κινδύνευαν να αρπαχθούν από τους Τούρκους) τις έρριχναν μέσ’ την θάλασσα και έδιναν ευχές: “Να βγήτε στην ξηρά, να πάτε σε Μοναστήρια, να σας θυμιάζουν, να σας προσκυνούν και να δοξάζεται πάντα το όνομα του Θεού”. Ο Ιερέας στην Μικρά Ασία, έλεγε η μητέρα μου, όταν χτένιζε τα μαλλιά του, έβαζε πετσέτα και τις τρίχες τις μάζευε και τις έκανε φυλαχτό στο μαξιλάρι μέχρι να πεθάνη, ενώ εμείς σήμερα τις πετάμε.
Για να κοπάσει αυτός ο πόλεμος, πρέπει πρώτα να γνωρίζεις πότε αμαρτάνεις και πότε όχι:
.jfif)
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μή ἔχων ἔνδυμα γάμου;»
Βαπτίζεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ... εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός· καί τοῦ Υἱοῦ· καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εὔκολο λοιπόν ἦταν νά ἀπευθυνθεῖ εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ὁ μή ἐνδεδυμένος ἄνθρωπος τό ἔνδυμα τοῦ γάμου, ὥστε ἡ Ἐκκλησία νά τοῦ προμηθεύσει τοιοῦτον. «Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε». Εἶπεν ὁ Κύριος: «ὁ πιστεύσας καί βαπτισθείς σωθήσεται· ὁ δέ ἀπιστήσας κατακριθήσεται»[1]. «...καί φησιν ὁ εὐνοῦχος· ἰδού ὕδωρ· τί κωλύει με βαπτισθῆναι; εἶπε δέ ὁ Φίλιππος· εἰ πιστεύεις ἐξ ὅλης τῆς καρδίας, ἔξεστιν. Ἀποκριθείς δέ εἶπε· πιστεύω τόν υἱόν τοῦ Θεοῦ εἶναι, τόν Ἰησοῦν Χριστόν»[2].
Γκρίζοι Λύκοι» μέ τουρκικές σημαῖες καί σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα διέσχισαν προκλητικά τούς δρόμους τῆς Κομοτηνῆς
Πῶς χάνεται ἡ ταυτότητα ἑνὸς Ἔθνους
ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΕΝΤΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ Ε∆ΑΦΟΥΣ ΜΕ «ΓΚΡΙΖΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ», DRONES ΚΑΙ ΑΛΙΕΥΤΙΚΑ-ΠΕΙΡΑΤΕΣ
τοῦ Μανώλη Κοττάκη
Δίνουμε τήν εἰκόνα μιᾶς ἐξουθενωμένης κοινωνίας, πού δέν ἔχει τίς δυνάμεις νά δώσει μάχη γιά ὁτιδήποτε – Τά ἐθνικά θέματα ἀκουμποῦν τήν καθημερινότητά μας πλέον
Οἱ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ σχέσεις εἰσέρχονται πλέον σέ ἕνα νέο στάδιο. Δέν περιορίζονται μόνο στήν παραδοσιακή ἔνταση στούς οὐρανούς καί στίς θάλασσες τοῦ Αἰγαίου μέ παραβιάσεις μαχητικῶν ἀεροσκαφῶν, ἀλλά καί ναυσιμαχίες σκαφῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ καί τῆς Ἀκτοφυλακῆς.
.JPG)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Βασικό στοιχείο της εκκλησιαστικής μας ζωής είναι η ιεραποστολή. Η διδαχή των αρχών της σώζουσας πίστεώς μας, σε ανθρώπους που είτε δε γνώρισαν την διδασκαλία του Χριστού, είτε την γνώρισαν πλημμελώς. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας ενέταξαν στην ποιμαντική τους διακονία και την ιεραποστολή. Ένας μεγάλος ιεραπόστολος υπήρξε και ο όσιος Άνθιμος Κουρούκλης ο τυφλός, από την Κεφαλονιά.
Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς στα 1717 από την ευσεβή οικογένεια του ναυτικού Ιωάννη και της Αντζουλέττας Κουρούκλη – Ψωμά. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Αθανάσιος. Όντας παιδί ακόμη χτύπησε θλίψη της ζωή του, προσβλήθηκε από τη φοβερή, για την εποχή εκείνη, ασθένεια της ευλογιάς, η οποία τον τύφλωσε. Η ευσεβής μητέρα του εναπόθεσε τις ελπίδες της στο Θεό, η οποία προσευχόταν με θέρμη και κάνοντας σαρανταλείτουργα για την ίαση του παιδιού της. Ο Θεός άκουσε τις προσευχές της, κάποια μέρα σε λειτουργία στο ναό των Αγίων Αποστόλων στη Μονή Κορωνάτου, έγινε το θαύμα, ο μικρός Αθανάσιος ξαναβρήκε το φως του, την ώρα που ο ιερέας είπε: «Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε»! Αυτό το θαύμα τον συγκλόνισε και αποφάσισε να αφιερωθεί στο Θεό, να Τον υπηρετήσει για τη μεγάλη ευεργεσία που έλαβε από Αυτόν!
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η φοβερή περίοδος των διωγμών, των τριών πρώτων χριστιανικών αιώνων, ανάδειξε μέγα πλήθος Μαρτύρων, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται και οι Ιερομάρτυρες, δηλαδή οι κληρικοί Μάρτυρες. Ένας από τους πλέον ένδοξους Ιερομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Βαβύλας.
Γεννήθηκε και έζησε στην Αντιόχεια στο πρώτο μισό του 3ου μ. Χ. αιώνα. Καταγόταν από ευσεβή οικογένεια, η οποία είχε δώσει πολλούς Μάρτυρες στην Εκκλησία. Οι Χριστιανοί της Αντιόχειας, εκτιμώντας την πίστη, το ήθος και τις ικανότητές του τον ανάδειξαν Επίσκοπό τους. Ο Βαβύλας ασκούσε με ζήλο και φόβο Θεού την υψηλή του διακονία. Κήρυττε με θάρρος και παρρησία, σε μια εποχή που και μόνο η φήμη ότι κάποιος ήταν Χριστιανός, συλλαμβάνονταν, βασανίζονταν και όταν δεν θυσίαζε στα είδωλα, θανατώνονταν με τους πλέον φρικτούς και επώδυνος τρόπους.
Πάρα πολλοί άνδρες έχουν διδαχθεί ότι η έκτρωση είναι θέμα κάποιου άλλου. Δεν είναι. Οι άνδρες διαμορφώνουν τις αποφάσεις μιας γυναίκας για έκτρωση μέσω της παρουσίας τους ή της απουσίας τους, του φόβου τους ή του θάρρους τους.
Από τον Jeff Bradford, για την ιστοσελίδα LifeNews.com
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που οδήγησα την κοπέλα μου στη κλινική για να κάνει έκτρωση.
34 χρόνια πριν, η νυν σύζυγός μου και εγώ, ήμαστε αρραβωνιασμένοι και ανακαλύψαμε ξαφνικά ότι εκείνη ήταν έγκυος. Ήμασταν και οι δύο φοβισμένοι και αβέβαιοι για τον τρόπο που ένα παιδί θα επηρέαζε τον γάμο μας. Έτσι, έκανα ό,τι κάνουν πολλοί νέοι άνδρες. Στράφηκα για συμβουλή σε κάποιον που σεβόμουν: στον πατέρα μου.
 |
| Φωτογραφία: lavra_photo/flickr.com |
Πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι η εκκλησιαστική ζωή αποτελείται από πλήθος κανόνων, απαγορεύσεων και περιορισμών. Είναι όμως έτσι;
Κανόνες στην Εκκλησία, αναμφίβολα, υπάρχουν. Και αυτό δεν είναι κάτι το περίεργο. Η ζωή μας, επί της αρχής, δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς κανόνες. Οι κανόνες μας περιβάλλουν παντού. Ως πολίτες, είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε τους νόμους της χώρας στην οποία ζούμε. Ως εργαζόμενοι πρέπει να τηρούμε το καταστατικό του οργανισμού στον οποίο εργαζόμαστε. Η Εκκλησία δεν υπάρχει μόνο ως πνευματική οντότητα, αλλά και ως ανθρώπινη κοινότητα. Και, όπως κάθε κοινότητα, λειτουργεί σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες και πρότυπα.
Για ποιους ακριβώς κανόνες πρόκειται;
«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΠΙΘΑΣ», φυλ. 240, Αύγούστου 1961
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
«Οὐχ ἑαυτῶ τις λαμβάνει τὴν τιμήν,
ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ»
(Ἑβρ. 5, 4)
Ἐκκλησιαστικὰ θέματα
῾Η ῾Αγία Ερμιόνη ἦταν μία ἀπό τίς τέσσερις κόρες τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου, πού εἶχε κι αὐτή τό προφητικό χάρισμα (Πράξ. κα’ 8) καί ἀφοσιώθηκε στό ἀποστολικό ἔργο.
῞Όταν πῆγε μαζί μέ τήν ἀδελφή της Εὐτυχίδα στήν ῎Εφεσο γιά νά συναντήσει τόν ἅγιο ̉Ιωάννη τόν Θεολόγο, βρῆκε ἀντ' αὐτοῦ, πού εἶχε κοιμηθεῖ, τόν μαθητή του Πετρώνιο, ἀπό τόν ὁποῖο διδάχτηκε καί στηρίχτηκε περισσότερο στό εὐαγγελικό ἔργο. Λέγεται μάλιστα, ὅτι κάποτε πέρασε ἀπό τήν ῎Εφεσο ὁ Τραϊανός γιά νά πάει νά πολεμήσει τούς Πέρσες, ὅταν ἄκουσε πολλά γιά τό προφητικό χάρισμα τῆς ῾Ερμιόνης τήν κάλεσε γιά νά τοῦ πεῖ, ἄν θά νικήσει τούς Πέρσες. ῾Η ῾Ερμιόνη τοῦ εἶπε ὅτι θά νικήσει τούς Πέρσες, ἀλλά τή βασιλεία τῶν Ρωμαίων θά καταλάβει ὁ γαμπρός του ̉Αδριανός, ὅπως κι ἔγινε. ̉Επειδή ἡ προφητεία ἐπαληθεύτηκε, ὁ Τραϊανός διέταξε νά βασάνισαν σκληρά τήν ῾Ερμιόνη. Κατόπιν τήν παρέδωσε στούς δήμιους γιά νά τή θανατώσουν, ἀλλά αὐτοί πίστεψαν στόν Χριστό καί τήν ἄφησαν ἐλεύθερη. ῎Ετσι ἡ ῾Ερμιόνη πέθανε εἰρηνικά καί τάφηκε στήν ῎Εφεσο.
Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο που αφορά τη νέα φρικαλεότητα της Κυψέλης είναι ότι δεν επρόκειτο για κάποια δυσεπίλυτη υπόθεση. Το αντίθετο. Ήταν μια υπόθεση που «φώναζε» τη φρίκη της μέσα από κάθε σημάδι. Όμως κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τις κραυγαλέες ενδείξεις ή τις είδε μεν με καχυποψία αλλά τελικά τις προσπέρασε. Κράτος και κοινωνία έγιναν διακοσμητικά στοιχεία μιας κόλασης της διπλανής πόρτας.
Ένας άνθρωπος 60άρης, επιστήμων ήρθε στο Όρος και λέει: «Πάτερ, ξέρεις, βλαστημάω. Πήγα και πέρυσι και στον πάτερ τάδε, και συνέχισα και πάλι, ξέρω ότι είναι κακό».
Δεν ξέρεις πόσο κακό είναι, του λέω. Και αρχίζω και του κάνω μια ανάλυση της βλασφημίας, τι τρομερό έγκλημα είναι. Η καρδιά σου δουλεύει σαν το ρολόι, του λέω, τικ-τακ, τικ-τακ, αν θα στη σταματήσει ο Θεός την καρδιά; Εάν αποφασίσει εν τη δικαιοσύνη Του; Σε ανέχεται τώρα και σε φυλάει. Αν αύριο στη σταματήσει την καρδιά σου και φύγεις από τη ζωή; Θα Τον δεις Κριτή! Θα στραφείς στην Παναγία να ζητήσεις βοήθεια· μα και την Παναγία δεν την άφησες ήσυχη. Και αυτή την βλαστήμησες!
Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 249-260, српски језик)
(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.249-260, στὰ Σέρβικα
Љубљени, молим се да у свему добро напредујеш, и здрав да будеш, као што ти добро напредује душа»
(Г Јован. 1,2)
Ένα panel επιζώντων από άμβλωση. Από αριστερά Melissa Ohden (ΗΠΑ), Josiah Presley (Κορέα) χωρίς χέρι, ο Nik Hoot (Σιβηρία) χωρίς κάτω άκρα, η Gianna Jessen (ΗΠΑ) με εγκεφαλική παράλυση και η Claire Culwell (ΗΠΑ) με εξαρθρήματα ισχίων.
Από την Melissa Ohden, επιζήσασα από έκτρωση, για την ιστοσελίδα του LifeNews
Η δημόσια συζήτηση για την έκτρωση συχνά επικεντρώνεται σε μια μόνο στιγμή, εκείνη της έκτρωσης, ενώ τα γεγονότα πριν και μετά από αυτή, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες απασχολούν ελάχιστα έως καθόλου. Για να καλύψουμε αυτό το κενό, το Abortion Survivors Network’s, (Δικτύου Επιζώντων Έκτρωσης), παρουσίασε στο 55ο Ετήσιο Εθνικό Συνέδριο για το Δικαίωμα στη Ζωή, την έρευνά του σχετικά με τις ανάγκες των επιζώντων από την άμβλωση.
ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
14. ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
«Ω μεν έδωκε πέντε τάλαντα, ω δε δύο, ω δε εν, εκάστω κατά την ιδίαν δύναμιν» (Ματθ. 25, 15)
Ο αντικείμενος δεν σταματά ποτέ το σφυροκόπημα της ψυχής με τα βέλη του. Με τους λογισμούς. Είπαμε. Νύχτα και μέρα. Χωρίς καμιά ανάπαυλα. Χωρίς, σχεδόν, καμιά ανακωχή. Και στις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μας, θα μας προσβάλει με κάποιο λογισμό. Κι αυτό, για να μειώσει την ειρήνη και τη χαρά ή οποιοδήποτε άλλο ωραίο αίσθημα νιώθουμε εκείνη τη στιγμή.
Ένας λογισμός, τον οποίο χρησιμοποιεί για να πετύχει αυτόν τον στόχο του, είναι ο λογισμός της μειονεκτικότητας. Είναι δεινός ο λογισμός αυτός. Κι αυτό, γιατί αν η ψυχή τον δεχθεί, μπορεί να περιπέσει σε ηθικό μαρασμό. Να αχρηστευθεί.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Στην αρχαία εκκλησία είχε καθιερωθεί ενωρίς ο θεσμός των διακονισσών. Πρόκειται για την πρώτη στην ιστορία κοινωνική καταξίωση της γυναίκας. Για πρώτη φορά στον Χριστιανισμό η γυναίκα καταξιώνεται ως ανθρώπινο πρόσωπο και αναδεικνύεται ισότιμη με τον άνδρα, έχοντας το δικαίωμα να αναλαμβάνει δημόσια λειτουργήματα. Μία από τις διάσημες διακόνισσες της αρχαίας Εκκλησίας είναι και η αγία Φοίβη από την Κόρινθο. Μια από τις πλέον συμπαθείς γυναικείες μορφές της Καινής Διαθήκης.
Σύμφωνα με την διήγηση του βιβλίου Πράξεων των Αποστόλων ο απόστολος Παύλος με τους συνεργάτες του το 51 μ. Χ. πραγματοποίησε την δεύτερη ιεραποστολική του περιοδεία. Από την Μακεδονία κατέβηκε στην Αθήνα και κατόπιν έφτασε στην Κόρινθο, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο στην μεγαλούπολη, η οποία ήταν η πρωτεύουσα της αχαϊκής ρωμαϊκής επαρχίας, από το 146 π. Χ.
Μπορούν να ξαναζωντανέψουν τα ελληνικά χωριά;
Η ερήμωση της υπαίθρου δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών και μπορεί να αντιστραφεί
Τους δύο τελευταίους μήνες βρίσκομαι στο ορεινό σπίτι μας, στην Κεντρική Πίνδο, και βλέπω καθημερινά μια πραγματικότητα που δύσκολα αποτυπώνεται στους αριθμούς: τα χωριά μας έχουν αδειάσει από ζωή. Η παραγωγική γενιά σχεδόν απουσιάζει και πολλά χωριά έχουν καταντήσει τόποι ολιγοήμερων θερινών διακοπών, εξοχικά που ζωντανεύουν για είκοσι ημέρες και ύστερα ξανασιωπούν. Στις πολλές συζητήσεις μου με ανθρώπους της περιοχής επανέρχεται με αγωνία το ίδιο ερώτημα: πώς μπορούν αυτά τα χωριά να ξαναζωντανέψουν και να γίνουν πάλι πραγματικές κοινότητες ανθρώπων; Ώσπου άκουσα τη συνέντευξη του Σπύρου Καχριμάνη και την πρότασή του για τα «Ζωντανά Χωριά». Ήταν το έναυσμα για να βάλω σε μια σειρά όσα βλέπω, όσα ακούω εδώ γύρω μου και όσα σκέφτομαι — και να καταθέσω κι εγώ τον λόγο μου
Από την Lydia Kinne, συγγραφέα και δασκάλα, για την ιστοσελίδα του «Them Before Us»
Πολλές ανύπαντρες γυναίκες σε όλο τον κόσμο, χριστιανές ή όχι, μεγαλώνουν μέσα στον συνεχή φόβο ότι δεν θα καταφέρουν να βρουν εγκαίρως σύζυγο ώστε να αποκτήσουν τα δικά τους παιδιά. Γι αυτό τον λόγο, στρέφονται σε εναλλακτικούς τρόπους για να το πετύχουν, δηλαδή σε δωρητές σπέρματος, στην εξωσωματική γονιμοποίηση ή την υιοθεσία. Αυτούς τους φόβους τους έχω και εγώ.
