Αγωνια του Χριστου
υπνος των Χριστιανων
«Καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ ἐκτενέστερον προσηύχετο»
(Λουκ. 22,44)
Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π.
Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 91-94
Ἀγωνιᾷ ὁ Χριστός! Ἀλλὰ τί ἦτο ἐκεῖνο ποὺ ἔκανε τὸν Χριστὸν ν’ ἀγωνιᾷ;
Εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς δημοσίας Του δράσεως, ἐνεφανίσθη ὁ
σατανᾶς καὶ ἐζήτει νὰ τὸν θαμπώση μὲ τὰ πλούτη, μὲ τὴν δόξαν καὶ τὴν ἰσχὺν τῶν
ἐπιγείων βασιλείων. «Ταῦτα πάντα σοι δώσω, ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι» (Ματθ.
4,9). Τώρα εἰς τὸ τέλος τῆς ἐπιγείου Του ζωῆς, ἀντιστρόφως ζητεῖ ὁ σατανᾶς νὰ
Τὸν τρομοκρατήσῃ μὲ τὸν θάνατον, μὲ ἕνα θάνατον φρικτὸν καὶ ἐπονείδιστον. Ἀλλὰ
ὁ Χριστός, ποὺ ἐνίκησε ὅλα τὰ θέλγητρα τοῦ σατανᾶ, νικᾷ τώρα καὶ ὅλα τὰ φόβητρά
Του. Ὁ Χριστὸς δὲν ἐφοβήθη τὸν θάνατον. Ἐὰν ἐφοβεῖτο, δὲν θὰ ἤρχετο εἰς τὰ Ἰεροσόλυμα,
ὅπου ἦσαν συγκεντρωμένοι οἱ ἀσπονδότεροι ἐχθροί Του, ἀλλὰ θὰ ἐζήτει ἀσφαλὲς
καταφύγιον μεταξὺ τῶν πιστῶν ὀπαδῶν Του, τοὺς ὁποίους εἶχεν εἰς τὰ βόρεια μέρη
τῆς Παλαιστίνης. Ἦλθεν ἑκουσίως ἐπὶ τὸ πάθος.