ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ «ΠΑΠΑ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΑΝΗΣ «ΠΡΙΜΑΤΟΥ»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 18^η Μαΐου 2026

 

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ «ΠΑΠΑ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΑΝΗΣ «ΠΡΙΜΑΤΟΥ»

        Σε προηγούμενες ανακοινώσεις μας είχαμε σχολιάσει τον διορισμό γυναίκας ως «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας», της πρώην νοσηλεύτριας Σάρας Μάλαλι, υπό την άποψη της ορθόδοξης εκκλησιολογίας και της δισχιλιόχρονης παράδοσης της Εκκλησίας μας[1]. Ακόμη σχολιάσαμε τα τεράστια προβλήματα που προκάλεσε η αναρρίχησή της στον «αρχιεπισκοπικό θρόνο» του Κατέρμπουρι, με αποκορύφωμα το σχίσμα που δημιουργήθηκε[2].

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (29)

Ασκηση ετοιμοτητος

σε μικρο μαθητη της β΄ τάξεως του δημοτικου  

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 45-47

O π. Αυγουστίνος απευθύνεται σε ένα μικρό μαθητή και τον ρωτά·

Για λέγε μου. Εάν σε πιάσει ένας και σου πει «Έλα ᾽δω. Να βλαστημήσεις το Χριστό, αν θέλεις να ζήσεις. Αν δεν τον βλαστημήσεις, θα σου κόψω το κεφάλι έτσι, κραπ». Έχει ένα μαχαίρι για να σου κόψει το κεφάλι. Τι θα κάνεις; Ε; Θα βλαστημήσεις το Χριστό; Πες μου, τι θα κάνεις; Δε μιλάς καθόλου; Τίποτα δε λες;
Κρατάει ένα μαχαίρι και σου λέει, «Κοίταξε καλά. Αν βλαστημήσεις το Χριστό, θα σ΄ αφήσουμε να ζήσεις αν δεν βλαστημήσεις, κρρρρραπ, πάει το κεφάλι». Τι θα κάνεις;

...ἀρχίζουν τὰ παιδιά σου νὰ σοῦ λένε...

«Μέχρι νὰ καταλάβῃς ὅτι τελικὰ οἱ γονεῖς σου εἶχαν δίκαιο, ἀρχίζουν τὰ παιδιά σου νὰ σοῦ λένε, ὅτι ἔχεις ἄδικο.»       

Ἡ ἐλεύθερη βούληση ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προσωπική μας ἐκλογή

   Στὸ Θεὸ δὲν εἶναι ἀρεστὸ ἐκεῖνο ποὺ γίνεται ἀπὸ ἀνάγκη, ἀλλ΄ ἐκεῖνο ποὺ κατορθώνει κανεὶς μὲ τὴν ἀρετή. Ἡ δὲ ἀρετὴ κατορθώνεται μὲ τὴν ἐλεύθερη βούληση καὶ ὄχι μὲ τὸν καταναγκασμό. Ἡ δὲ ἐλεύθερη βούληση ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προσωπική μας ἐκλογή. Αὐτὴ ἡ προσωπικὴ ἐκλογή εἶναι τὸ αὐτεξούσιο.

            Μεγάλου βασιλείου, Ὅτι οὐκ ἔστι αἴτιος τῶν κακῶν ὁ Θεός, ΕΠΕ 7,110

Ὁμολογια του τυφλου

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2733

Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ (Ἰω. 9,1-38)
17 Μαΐου 2026

Ὅπως στὸ στρατό, ἀγαπητοί μου, ὁ στρατηγὸς κάνει αἰφνιδιασμούς, νὰ δῇ ἐὰν οἱ στρατιῶτες βρίσκωνται στὶς θέσεις τους, ἔ­τσι κ᾽ ἐγὼ ἔκανα σήμερα μία ἐπιθεώρησι.
Καὶ τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ πῶ λίγα λόγια ἐπάνω στὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 9,1-38).

Ἰδού μέ ποιόν ὁμοιάζουμε καί τί θά κάνουμε γιά νά ἔχουμε ἀπάντησι στό πρόβλημα τῆς αἰωνίου ζωῆς

Ἡ παραβολή τοῦ Σαμαρείτου δέν εἶναι μόνο μία παραβολή, εἶναι ταυτόχρονα καί μία ἀποκάλυψις τῆς μελλοντικῆς ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας· εἶναι καί μία ὑποχρέωσις τοῦ ἀνθρώπου νά ὁμοιάση μέ τόν Σαμαρείτη καί νά προκόψη στό δικό του τό ἔθνος (διότι ὁ Σαμαρείτης κατήγετο ἀπό ἄλλο ἔθνος, παρότι ἔπεσε σέ ληστές ἄλλου ἔθνους). Ἡ κατάβασις ἀπό τήν Ἱερουσαλήμ στήν Ἰεριχώ, σημαίνεται ἡ πτῶσις τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν κατάστασι τοῦ παραδείσου τῆς ἀγαθῆς συνειδήσεώς του στήν κατάστασι τοῦ κόσμου αὐτοῦ, ὅπου τραυματίσθηκε ἀπό τούς ληστές  καί  ἔμεινε σχεδόν ἡμιθανής.

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΟΖΕΒΙΤΟΥ: Χωρίς Αὐτόν

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Τί εἶμαι ἐγώ χωρίς τόν Κύριο; Μιά σκόνη ἀπό κόκκαλα ξερά, 

τροφή γιά τά σκουλήκια τοῦ τάφου, πού δουλεύουν ἐκεῖ στούς αἰῶνες.

Ὁ νοῦς μου χωρίς τήν ἀκτῖνα τοῦ οὐρανίου φωτός, 

εἶναι ἀτέλειωτο σκότος, ὅπως «ἡ αἰώνια Δύσις».

Ο διασκορπισμός στην προσευχή

 Λατρεία και προσευχή

16 Μαΐου 2026

Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου (†)

Νοερά προσευχή, Προσευχή

Το πρόβλημα στην προσευχή είναι να μην ξεφεύγει η σκέψη σου, να μην απομακρύνεται από τα λόγια της. Όταν μπορείς στην αρχή και σκέπτεσαι μόνο τα λόγια και σου γίνει αυτό κατάσταση, τότε αρχίζεις και νιώθεις μέσα σου γλύκα, χαρά, ευχαρίστηση. Και έπειτα πια σιγά-σιγά εξοικειώνεσαι, συνηθίζεις, μαθαίνεις να βαδίζεις και το λες άνετα. Δεν φεύγει τόσο εύκολα η σκέψη σου. Και όσο προχωρείς, τόσο δυσκολώτερα φεύγει η σκέψη σου. Και έτσι περιορίζεσαι σε αυτές τις προσευχές. Δεν θέλεις να λες τίποτα άλλο. Όλα τα προβλήματά σου τακτοποιούνται λέγοντας δύο λέξεις, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» ή «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ» ή «Δόξα Σοι, ο Θεός». Ή κάποιοι άλλοι έλεγαν έναν στίχο από τον ψαλμό «Μη ημίν, Κύριε, μη ημίν, αλλ’ η τω ονόματί σου δος δόξαν» (Ψαλμ. 113:9). Να, με μερικές λέξεις μόνο έκαναν μια συνεχή προσευχή.

Η αρρώστια κουράζει το σώμα, αλλά οι λογισμοί κουράζουν πιο πολύ την ψυχή.

… Μη νομίσεις πως έχω να σου πω κάτι μεγάλο. Ένας φτωχός μοναχός είμαι. Μα όταν ένας άνθρωπος περνά τόσο βαριά δοκιμασία, καμιά φορά δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Χρειάζεται μόνο να αισθανθεί πως κάποιος τον θυμάται ενώπιον του Θεού και παρακαλεί την Παναγία να τον σκεπάζει.

Τώρα, παιδί μου, να μη βασανίζεις τον νου σου με πολλούς λογισμούς. Η αρρώστια κουράζει το σώμα, αλλά οι λογισμοί κουράζουν πιο πολύ την ψυχή. Έρχονται σαν τη μύγα στην πληγή και δεν την αφήνουν να ησυχάσει. Να τους αφήνεις να περνούν και να λες σιγά: «Χριστέ μου, κράτησέ με». Αυτό, όταν βγαίνει από πόνο, είναι μεγάλη προσευχή.

Μῦθοι καί ἀλήθειαι διὰ τὴν λιγνιτικὴν μονάδα Πτολεμαΐδα 5

Τοῦ κ. Χρήστου Ἱ. Π. Κολοβοῦ, Ἀνεξαρτήτου Ἐνεργειακοῦ Συμβούλου, Δρ Μηχανικοῦ Μεταλλείων –

Μεταλλουργοῦ Μηχανικοῦ ΕΜΠ, τ. Διευθυντοῦ Μεταλλευτικῶν Μελετῶν & Ἔργων ΔΕΗ ΑΕ / Λιγνιτικὸν Κέντρον Δυτικῆς Μακεδονίας

  Σύμφωνα μὲ δημοσιεύματα, ἀπαντώντας στὴ Βουλὴ γιὰ τὴ λιγνιτικὴ μονάδα Πτολεμαΐδα 5 ὁ (μὴ αἱρετὸς) Ὑφυπουργὸς Ἐνέργειας κ.Τσάφος ἰσχυρίστηκε ὅτι «ἡ μονάδα δὲν εἶναι οἰκονομικὰ ἀνταγωνιστικὴ» καὶ ὅτι ἡ ποιότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λιγνίτη εἶναι «χαμηλή». Ὁ μῦθος γιὰ τὴν ποιότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λιγνίτη ἐπανέρχεται κατὰ καιρούς, γιὰ νὰ κουκουλώσει τὴν ΠΟΛΙΤΙΚΗ ἀπόφαση/σκάνδαλο, γιὰ ἀντικατάσταση τοῦ 100% ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ λιγνίτη μὲ τὸ 100% ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟ φυσικὸ ἀέριο (βλ. Πρακτικὰ Βουλῆς, Συνεδρίαση Η΄, 14/10/2010, Ὑφυπουργὸς Ἰω. Μανιάτης). Ἡ ποιότητα τοῦ λιγνίτη σὲ τίποτα δὲν ἐμπόδισε νὰ τροφοδοτήσει τὴ χώρα μὲ φθηνὸ ἠλεκτρισμὸ γιὰ δύο γενιὲς Ἑλλήνων καὶ τὸν μῦθο αὐτὸ τὸν ἔχουμε ἀντικρούσει ἤδη τὸ 2014.

Ἡ βρεφοποίησις τοῦ πολίτου ὡς τεχνική χειραγωγήσεως

ΜΕΡΟΣ Α΄

  Στὰ προηγούμενα μαθήματα προπαγάνδας παρουσιάσθηκαν οἱ τεχνικὲς κατατρομοκράτησης τῶν πολιτῶν μέσῳ τῆς κατασκευῆς καὶ ἐπίκλησης μπαμπουλοειδῶν «κρίσεων», οἱ ὁποῖες διαδέχονται ἡ μία τὴν ἄλλη ἢ ἐξελίσσονται παράλληλα.

  Εἶναι, λοιπόν, πολὺ σημαντικὸ νὰ κατανοηθεῖ ὅτι ἡ διαρκὴς ὑπενθύμιση τῶν διαδοχικῶν ἢ παράλληλων κρίσεων ποὺ μαστίζουν τὴν ἀνθρωπότητα ἢ ἕνα λαὸ καὶ προβάλλονται ὡς λόγοι γιὰ τὴν κήρυξη τῶν ἀντίστοιχων «πολέμων» (κατὰ τῆς πανδημίας, τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, τῆς ἀκρίβειας κ.ο.κ.) συνδέεται στενὰ μὲ τὸν τρόπο ἀντίδρασης τῶν βρεφῶν στὸν κίνδυνο. Ὅπως σημειώνεται στὸ βιβλίο «Εἰσαγωγὴ στὴν Κοινωνικὴ Ψυχολογία» τῶν Χιούστοουν / Στρέμπε / Γιόνας (Hewstone / Stroebe / Jonas), ἐπιστ. ἐπιμ.: Γ. Ἀμπακούμπκιν, μτφ.: Τ. Πλυτᾶ, σελ. 421):

Προσέγγιση των πνευματικών διεργασιών της δεκαετίας του 1970 και ο μακαριστός Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης (Οπτικοακουστικό υλικό)

Προσέγγιση τῶν πνευματικῶν διεργασιῶν τῆς δεκαετίας τοῦ 1970 καὶ ὁ μακαριστὸς Γέρων Αἰμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Γέρων Τύχων

Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυρονικήτα Ἁγίου Ὄρους

Ὀμιλία στὸ Διεθνὲς Θεολογικὸ Συμπόσιο γιὰ τὸν Γέροντα Αἰμιλιανό, Ἀθήνα, 9 Μαΐου 2026.

[ἀπομαγνητοφώνηση, ὑπότιτλοι: Ἀναλόγιον, 16/5/2026]

Χριστὸς ἀνέστη [Ἀληθῶς ἀνέστη]. 

Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀποτιμήσουμε καὶ νὰ ἀξιολογήσουμε τὴν πνευματικὴ συγκρότηση καὶ κατ' ἐπέκταση τὴν προσφορὰ τοῦ σεβαστοῦ Γέροντος Ἀρχιμανδρίτου Αἰμιλιανοῦ, ἐκτιμοῦμε ὡς ἀναγκαῖο νὰ ἀναφερθοῦμε ἔστω καὶ συνοπτικὰ στὸ πνευματικὸ κλίμα, καθὼς καὶ στὴν εὐρέως ἐπικρατοῦσα θεολογικὴ νοοτροπία στὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰῶνα. 

Τό οὐσιαστικόν ἔργον τοῦ Ἐπισκόπου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Διαβάζουμε συχνὰ σχόλια γιὰ διάφορες κοσμικὲς δραστηριότητες νέων μητροπολιτῶν προκειμένου νὰ ἐνισχύσουν σκοπούς ποὺ μόνοι τους ἐπιλέγουν. Συνήθως διοργανώνουν μουσικὲς ἐκδηλώσεις, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὴ φιλοδοξία τους, νὰ προβληθοῦν στὸ λαὸ ὅτι ἐνδιαφέρονται γι᾽ αὐτὸν καὶ βρίσκονται στὸ πλευρό του. Παράλληλα δὲν παραλείπουν νὰ πουλήσουν εἰσιτήρια γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν ἱδρυμάτων τῶν μητροπόλεών τους!

Ο Νεοϊερομάρτυρας και Εθνομάρτυρας Άγιος Μελέτιος επίσκοπος Κίτρους

 

                                                                                                           20210513

Τον Μάρτιο 1821, ξεσπά η επανάσταση στην Πελοπόννησο. Η φλόγα της, κατά το πέρασμα του καιρού, μεταδίδεται  σε Στερεά Ελλάδα, Αιγαίο, Θεσσαλία, Μακεδονία και αλλού. Από τον Σεπτέμβριο του 1820 υπάρχει ένα κλίμα ενθουσιασμού στη Θεσσαλονίκη για την επερχόμενη επανάσταση. Ο ιεροδικαστής (μουλάς) της Θεσσαλονίκης Χαϊρουλάχ καταγράφει στο Οδοιπορικό του (δηλαδή στο Ημερολόγιο δράσης και γεγονότων). Γράφει, λοιπόν, στον σουλτάνο Μαχμούτ τον Β΄  «έχουν  ένα, δυο σχολειά και  μερικές εκκλησίες που η πιο μεγάλη είναι αυτή που ονομάζουν Μηνά εφέντη και που μέσα στα κελιά της μαζεύονται όλοι οι πρόκριτοι και συζητούν για το Πατριαρχείο, για το Φανάρι και για το Μοριά. Τη μέρα που έφθασα και πήγα στο κονάκι, είχαν φέρει εκεί μπροστά στον Γιουσούφ μπέη  έναν μεσήλικα άπιστο, Μεστανέ εφέντη, γιατί, λέγει, μάθαινε στα παιδιά τους ένα τραγούδι, γραμμένο από έναν άπιστο της Θεσσαλίας (πρόκειται για τον Ρήγα Φεραίο) που η μεγαλειότης σου, με προγενέστερο προσκυνητό φιρμάνι Σου, είχε καταδικάσει».

«Δεν πρέπει να βάλεις σε δοκιμασία τον Κύριο, τον Θεό σου»

Πήγαν κάποτε στο μοναστήρι του αγίου Παχωμίου μερικοί αιρετικοί ασκητές, που έκρυβαν μέσα τους τον λύκο κάτω από τρίχινα ενδύματα. Φτάνοντας στην πύλη, είπαν στους αδελφούς ότι τους έστελνε ο γέροντάς τους στον μέγα Παχώμιο, και πρόσθεσαν: «Πηγαίνετε λοιπόν να του πείτε· αν είσαι αληθινά άνθρωπος του Θεού και πιστεύεις ότι σε εισακούει ο Θεός, έλα να περάσουμε μαζί αυτόν τον ποταμό με τα πόδια, για να μάθουν όλοι ποιος από εμάς έχει μεγαλύτερη παρρησία προς τον Θεό».

Όταν οι αδελφοί τα είπαν αυτά στον Παχώμιο, εκείνος αγανάκτησε και τους είπε: «Πέστε μου, καταδεχτήκατε ακόμη και να τους ακούσετε; Δεν ξέρετε ότι τέτοιου είδους προτάσεις δεν έχουν καμία σχέση με τον Θεό και είναι εντελώς ανάρμοστες όχι μόνο στη μοναχική ζωή, αλλά και σε κοσμικούς που σκέφτονται λογικά και είναι αληθινοί χριστιανοί; Ποιος νόμος δηλαδή μας επιτρέπει να προτείνουμε και να κάνουμε τέτοια πράγματα; Και τι είναι πράγματι πιο αξιοθρήνητο από αυτή την ανοησία, από το να αφήσω δηλαδή το πένθος για τις αμαρτίες μου και τη φροντίδα πώς να αποφύγω την αιώνια κόλαση και να παιδιαρίζω και να ασχολούμαι με τέτοιες προτάσεις;»

Μόρφου Νεόφυτος: O Χριστός στα χωριά και στις πόλεις μας

Ιησούς Χριστός ο Φιλάνθρωπος, Μητρόπολις Μόρφου

Αφήγηση του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου, η οποία δημοσιεύτηκε στο συλλογικό τόμο των εκδόσεων Ακρίτας “2000 χρόνια μετά…” Τί να με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι; (έτος 2000 μ.Χ.)

Ο τόπος μας έχει κρυμμένους θησαυρούς. Κι εμείς συχνά τους αγνοούμε και τρέχoυμε ψάχνοντας σε μακρυvά  βoυvά και όρη. Ψάχνουμε στα μovαστήρια, εvώ πoλλές φoρές είvαι μέσα στo σπίτι μας, στo χωριό μας, στoν τόπo μας. Τα γεγονότα που θα αφηγηθώ δεικνύουν του λόγου το αληθές.

ЖИВА ВЕРА- Η ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΙΣΤΙ

(Из књиге Митрополита Флорине Августина:»Један поглед на Свето Писмо», књига 3, стр. 197-206, српски језик)

(Ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστῖνο: «Ἕνα Βλέμμα στὸ Πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς», τευχος Γ´, σελ.197-206, στὰ Σέρβικα 

Саборна посланица апостола Јакова 

ЖИВА ВЕРА- Η ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΙΣΤΙ

„Вера без дела је мртва» (Јак. 2,26)

Драги моји, двадесета књига Новога завета јесте Саборна посланица апостола Јакова. Ко је био Јаков? Он је написао ову посланицу.

Αφήστε κατά μέρος τον αφανισμό θέσεων εργασίας από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Η πραγματική απειλή της είναι ο έλεγχος και η αστυνόμευση των εργαζομένων

Nazrul Islam

Ένα νέο χάσμα αναδύεται: μεταξύ των εργαζομένων που χρησιμοποιούν Τεχνητή Νοημοσύνη στην εργασία και εκείνων που διοικούνται από αυτήν.

 

Ο πραγματικός κίνδυνος που θέτει η Τεχνητή Νοημοσύνη στην εργασία δεν είναι μόνο η απώλεια θέσεων εργασίας – είναι το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των ανθρώπων που χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη για να επεκτείνουν τις δεξιότητές τους και εκείνων των οποίων η εργασιακή ζωή διαμορφώνεται ολοένα και περισσότερο από αδιαφανή, τροφοδοτούμενα από την Τεχνητή Νοημοσύνη συστήματα επιτήρησης και ελέγχου.

Ὁμολογία Ἁγίου Φωτός

  Αὐτὸ τὸ μέγιστον θαυμαστὸν γεγονὸς τὸ ἀπὸ Αἰῶνος Αἰώνων , ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἀκτίστου Ἁγίου Φωτὸς στὸν Πανάγιο Τάφο στὰ Ἱεροσόλυμα ἐπαναλαμβάνεται κάθε Πάσχα.

  Τὸ Μεγάλο Σάββατο μετὰ τὴν πρώτη Ἀνάσταση καὶ τὴν κάθοδο τοῦ Χριστοῦ μας στὸν Ἅδη, ποὺ ἐλευθέρωσε τὰ φυλακισμένα πνεύματα, σὺν καὶ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Τοῦ Προδρόμου ποὺ βρισκόταν 6 μῆνες στὸν Ἅδη, καὶ κήρυξε στὸν Ἅδη, ὅπως ἀναφέρεται στὸ τροπάριό του καὶ ἔφθασε στὸ βάθος τοῦ Ἅδη καὶ ἐλευθέρωσε ὅσους πιστέψανε μὲ πρῶτο τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔα, τοὺς προπάτορές μας. Τὸ Ἅγιο Φῶς ποὺ βγαίνει στὸν Πανάγιο Τάφο, δόθηκε ὡς δῶρο στοὺς πιστούς, γιὰ νὰ χαίρονται ὅλοι μαζὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ποὺ κατὰ τὴν ἐπαγγελία του προμηνύει καὶ τὴν δική μας Ἀνάσταση, γιὰ ὅσους Τὸν πίστεψαν καὶ Τὸν πιστεύουν. Εἶναι μήνυμα χαρᾶς καὶ δέους ὄντως τὸ γεγονὸς ποὺ συν­έτριψε τὸν θάνατο, κατάργησε τὸν διάβολο καὶ ὁδοποίησε τὴν ὁδὸν τοῦ Παραδείσου, μὲ πρῶτον τὸν ληστὴ ἐκ δεξιῶν του, ποὺ μὲ τὴν μετάνοια καὶ τὴν συμπόνια ποὺ ἔδειξε στὸν Χριστὸ χωρὶς νὰ γνωρίζει ὅτι ἦταν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἐπέπληξε τὸν ἀσεβῆ καὶ κακοπροαίρετο ἐξ ἀριστερῶν ληστή, λέγοντας : «Ἐμεῖς ἀνάλογα τί πράξαμε πληρώνουμε, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ὅμως εἶναι ἀθῶος». Τότε ξαφνικὰ ἄστραψε ἡ θεότητα καὶ φωτίστηκε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦ­μα καὶ εἶπε «Μνήσθητί μου Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου» καὶ ὁ Κύριος ἀπάντησε ἀμέσως «Σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ Παραδείσῳ».

ΜΗ ΕΞΟΡΚΙΖΩΝ, ΒΑΡΘ/ΜΑΙΟΣ ΣΚΕΠΕΙ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΒΟΥΛΗΣ

«Βαρθολομαῖος: Ὤφειλε νὰ εὐλογῇ ὅπου δεῖ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐξορκίζῃ τοὺς “βαρεῖς λύκους” (Πράξ. κ΄ 29). Ἀντιθέτως, συγκοινωνεῖ μετ’ αὐτῶν.

Αἱ χεῖρες τῶν βουλευτῶν, “ἐρράπισαν” τὸν Κύριον, ψηφίζουσαι “Σοδομονόμους”.
Δοξάζουν νῦν τὸν Πατριάρχην τοῦ Φαναρίου

ΜΗ ΕΞΟΡΚΙΖΩΝ, ΒΑΡΘ/ΜΑΙΟΣ ΣΚΕΠΕΙ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΒΟΥΛΗΣ

Προσπαθεῖ νὰ διασώση τὴν καταρρέουσαν κυβέρνησιν Μητσοτάκη, τῶν σκανδάλων. Καντιώτης: «Καθαρμὸς τῆς Βουλῆς ἐξ ἀφωρισμένων καὶ δαιμονοπλήκτων»

«Αξίζει σ’ εμας το όνομα «Χριστιανοι» ; Στιγμιοτυπο ελεγκτικο για εμας.

«Αξιζει σ’ εμας το όνομα «Χριστιανοι»;

«Η Μελωδία της Παρακμής»

 

 Στυλιανός Καβάζης

«∆έν εἶναι καθόλου παράξενο, ἐάν ἡ Ἐκκλησία γράψει µιά προσευχή γιά προστασία ἀπό τόν “πολιτισµό”… µέ τήν ἔννοια ὅτι ὁ πολιτισµός χωρίς τό Θεό, ἀποτελεῖ ἄθροισµα ὅλων τῶν κακιῶν…» (~Αγιος Νικόλαος Βελιµίροβιτς~)

Ίσως τελικά να μην υπάρχει πιο ειλικρινής καθρέφτης μιας κοινωνίας από τα θεάματα που την διασκεδάζουν. Η Eurovision είναι απλώς ένας μουσικός διαγωνισμός. Είναι ένα πολιτισμικό σύμπτωμα, ένα ακόμη σημείο των καιρών. Ένα πολύχρωμο πανηγύρι θορύβου, υπερβολής, αισθητικής αποσύνθεσης και πνευματικής εξάντλησης, που βαφτίζεται «γιορτή», επειδή η εποχή μας φοβάται να κοιτάξει κατάματα το υπαρξιακό της κενό.

"Η έννοια της αυτοκτονίας και η πρόνοια της Εκκλησίας"

 Υπάρχουν λέξεις που ο άνθρωπος προφέρει χαμηλόφωνα, σαν να φοβάται μήπως τις ακούσει η ίδια η ύπαρξη. Η «αυτοκτονία» είναι μία από αυτές.

Δεν είναι απλώς μια πράξη· είναι το τελευταίο σύνορο της ανθρώπινης απόγνωσης. Είναι η στιγμή όπου ο άνθρωπος παύει να βλέπει τον εαυτό του ως πρόσωπο με μέλλον και αρχίζει να αισθάνεται βάρος μέσα στον κόσμο. Πίσω από κάθε σκέψη αυτοκαταστροφής δεν υπάρχει πάντοτε επιθυμία θανάτου· συχνότερα υπάρχει μια αβάσταχτη κραυγή για παύση του πόνου. Ο άνθρωπος δεν επιθυμεί πάντοτε να πεθάνει· επιθυμεί να σταματήσει να αιμορραγεί εσωτερικά.

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΚ ΜΕΤΣΟΒΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Η ηπειρωτική γη, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα και η Βαλκανική, ανάδειξε πολλούς Νεομάρτυρες στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας. Στις τραχιές και απομονωμένες ηπειρώτικες περιοχές οι Ορθόδοξοι Έλληνες καλλιέργησαν και κράτησαν το θησαυρό της αληθινής μας πίστεως στο Χριστό και έδωσαν την μαρτυρία τους, όταν χρειάστηκε, μη λογαριάζοντας το κόστος της ομολογίας τους, το οποίο συχνά άγγιζε και αυτή τη ζωή τους. Ένας από τους καλλίνικους ηπειρώτες Νεομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος εκ Μετσόβου, ένας ηρωικός και γενναίος αθλητής του Χριστού.

      Γεννήθηκε στο Μέτσοβο στις αρχές του 17^ου αιώνα. Το επώνυμό του ήταν Μπασδάνης. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς άνθρωποι, οι οποίοι του ενέπνευσαν από παιδί την πίστη  στο Χριστό και την Ορθοδοξία. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα σε απερίγραπτη φτώχεια και ταλαιπωρίες. Όταν μεγάλωσε, πήρε την ευχή των γονέων του και κατέβηκε στα Τρίκαλα, για να αναζητήσει καλλίτερες συνθήκες ζωής.

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Όταν η πατρίδα μας βρισκόταν στη σκληρή δουλεία της τουρκοκρατίας, ο Θεός ευδόκησε να αναδεικνύονται μεγάλα πνευματικά αναστήματα, άξιοι ποιμένες και εκκλησιαστικοί ηγέτες, για να ποιμαίνουν επάξια το σκλαβωμένο Γένος μας. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Αθανάσιος ο Νέος, ο Θαυματουργός Επίσκοπος Χριστιανουπόλεως στη Μεσσηνία.

       Γεννήθηκε στην Καρύταινα της Γορτυνίας περί το 1640. Κάποιοι βιογράφοι του αναφέρουν την πληροφορία ότι γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1644. Οι γονείς του ονομαζόταν Ανδρέας και Ευφροσύνη και είχαν άλλα τρία παιδιά. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος Κορφηνός. Έλαβε από τους ευσεβείς γονείς του την ευλάβεια και την πίστη στο Θεό, δείχνοντας από παιδί την  κλήση του να αφιερωθεί στο Θεό και στην υπηρεσία της Εκκλησίας.

      Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε μάλλον στην γενέτειρά του και αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στην ξακουστή σχολή της Ιεράς Μονής Φιλοσόφου στην Αρκαδία. Συνέχισε μετά ως κληρικός τις ανώτερες σπουδές του, ως κληρικός στην Κωνσταντινούπολη.

Ο σταυρός που δεν κάνουμε σωστά, δεν είναι σταυρός!

Όπως σε ένα έγγραφο, όταν δεν αποτυπώνεται σωστά η σφραγίδα, το έγγραφο δεν έχει ισχύ και είναι άκυρο, έτσι και ο σταυρός που δεν κάνουμε σωστά, δεν είναι σταυρός! Πρέπει να γίνεται σωστά! Μέτωπο, κοιλία και στις 2 ωμοπλάτες. Ο σταυρός που κάνουμε, συμβολίζει και την δική μας σταύρωση, την σταύρωση των παθών και του θελήματός μας.

Δυστυχώς οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν την δύναμη του σταυρού και κάνουν ένα σταυρό, που μόνο σταυρός δεν είναι. Κινούν τα χέρια τους, λες και ανακατεύουν τον αέρα ή σαν να δέρνουν τον αέρα. Κάνουν ένα σταυρό ανάποδο, ένα σύμπλεγμα, ένα ορνιθοσκάλισμα! Είναι μεγάλη βλασφημία αυτό το πράγμα! Από τους 1000 που κάνουν τον σταυρό τους στην Εκκλησία, μόνο οι 2 τον κάνουν σωστά...

Μέ πόσους τρόπους ἁμαρτάνει ὁ ἄνθρωπος;

Μὲ πόσους τρόπους ἁμαρτάνει ὁ ἄνθρωπος;
​Ἀπόκρισις:
​Νομίζω ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτάνει μὲ τέσσερις τρόπους· ἀπὸ παρόρμηση τῆς στιγμῆς, ἀπὸ ἐξαπάτηση, ἀπὸ ἄγνοια καὶ ἀπὸ πρόθεση. 

 Κατὰ τὶς τρεῖς πρῶτες περιπτώσεις οἱ ἄνθρωποι ἔρχονται εὔκολα σὲ ἐπίγνωση καὶ μετανοοῦν, ὅποιος ὅμως ἁμαρτάνει ἀπὸ πρόθεση καὶ δὲν ὁδηγεῖται στὴ μετάνοια οὔτε ἀπὸ τὴν ἐμπειρία του οὔτε ἀπὸ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου, αὐτὸς ἐπισύρει τιμωρία ἀθεράπευτη.

«Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν»

Πατερικαί Διδαχαί

15 Μαΐου 2026

  Μετὰ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου στοὺς δύο Ἀποστόλους, Κλεόπα καὶ Λουκᾶ, ἐνῶ πήγαιναν πρὸς Ἐμμαούς, ὁ Κύριος πάλι ἐμφανίστηκε στοὺς Ἀποστόλους, γιὰ νὰ δώσῃ τὶς τελευταῖες Του ὁδηγίες. Ἐπειδὴ αὐτοὶ πάλι ταράχτηκαν καὶ γεννήθηκαν λογισμοὶ ἀμφιβολίας, ἄν πράγματι ἀναστήθηκε, τοὺς εἶπε: «ἴδετε τὰ χεῖρας μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγὼ εἰμι· ψηλαφήσετέ με καὶ ἴδετε» ὅτι δὲν εἶμαι ἄσαρκο πνεῦμα.

ВЕЧНИ ПРВОСВЕШТЕНИК – Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ

Јеврејима посланица апостола Павла

ВЕЧНИ ПРВОСВЕШТЕНИК – Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ

„ Имајући, дакле, Првосвештеника великога, који је прошао небеса, Исуса Сина Божијега, треба да се држимо чврсто вере коју
исповедамо (Јевреј. 4,14)

Драги моји, деветнаеста  књига Новога завета јесте Саборна посланица апостола Павла Јеврејима. Ова посланица је четрнаеста, последња посланица апостола Павла. Да, апостола Павла. Утолико је једина посланица, која на почетку не наводи име апостола Павла  као пошиљаоца посланице. Зато  неки западни теолози тврде да је није написао апостол Павле, него неко други. Ако неко добро простудира, увериће се да идеје, које потврђује у другим посланицама, сијају и у посланици Јеврејима. Питамо се зашто апостол Павле овде не наводи своје име? Постоји разлог. А тај разлог је следећи. Апостол Павле није био популаран код Јевреја,  и да је написао своје име, многи, који су га мрзели и одвраћали се од њега, не би читали посланицу. На ову тему ћу навести један новији пример. У нашој домовини живео је пре једног века један познати теолог и филозоф, који је са ватреним срцем проповедао Христа  и написао много писама.