ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΥΠΡΟΥ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Ορισμένοι από τους αγίους μας χαρακτηρίζονται ως Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας. Κι’ αυτό διότι διακρίθηκαν, πέρα από την  αγιότητά τους, και για την μεγάλη προσφορά τους στην Εκκλησία. Έχοντας τεράστια μόρφωση, θεολογική παιδεία και ποιμαντική ικανότητα, σημάδεψαν την εποχή τους, αλλά και παραμένουν στους αιώνες αυθεντίες και πρότυπα αληθινών ποιμένων. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου.

     Είχε ιουδαϊκή καταγωγή. Οι γονείς του ήταν πάμφτωχοι αγρότες Ιουδαίοι. Γεννήθηκε στο χωριό Βησανδούκη (ή Βησανδούκ) κοντά στην Ελευθερούπολη της Παλαιστίνης περί το 315. Σύμφωνα όμως με κυπριακή παράδοση, γεννήθηκε στο χωριό Καλοπαναγιώτης, Μαραθάσας της Κύπρου, και μεγάλωσε στη Βησανδούκη. Είχε ένα ακόμη αδελφό τον Καλλίτροπο και μια αδελφή.

Απλός οδηγός για μια σωστή και ουσιαστική εξομολόγηση. (π.Ανανίας Κουστένης)

π. Ανανίας Κουστένης+

Αγαπητοί μου, ετοίμασα για την ενορία μου και τα πνευματικά μου παιδιά έναν απλό οδηγό για μια σωστή και ουσιαστική εξομολόγηση. Τον παραθέτω δημόσια ως πνευματική βοήθεια.
Πρώτα απ’ όλα τον καταθέτω για εμάς τους ίδιους, τους ποιμένες και ιδιαίτερα τους πνευματικούς.
Γιατί η εξομολόγηση δεν είναι ποτέ υπόθεση μόνο των «άλλων». Είναι διαρκής στάση ζωής.

Η ευχή μου είναι να μη σταθούμε φαρισαϊκά απέναντι σε αυτό το κείμενο, αλλά με τελωνιακή μετάνοια, με αλήθεια, ταπείνωση και καρδιά ανοιχτή στη Χάρη.
Η εξομολόγηση δεν είναι κατάλογος αμαρτιών,ούτε ψυχολογική εκτόνωση.
Είναι συνάντηση με τον Χριστό, εκεί όπου ο άνθρωπος παύει να δικαιολογείται και αρχίζει να θεραπεύεται.

Εικόνα... αλιευμένη στον βυθό του Αιγαίου

Αντίγραφο εικόνος αλιευμένης τον περασμένο αιώνα (μετά την μικρασιατική καταστροφή) από σφουγγαρά της Καλύμνου.
Όπως μου ανέφεραν υπάρχουν εκατοντάδες εικόνες που βρέθηκαν από σφουγγαράδες στον βυθό του Αιγαίου μετά την καταστροφή!
Maria Sideri

Ορθόδοξη θεώρηση της παραβατικότητας - Η σημερινή κρίση των ελληνικών σχολείων

Φωτογραφία: orthodoxianewsagency.gr

Ο Πέτρος Δ. Δαμιανός, Δρ. Φιλοσοφίας – Διδακτικό Προσωπικό του ΕΜΠ, μας εξηγεί πώς η εξιδανίκευση της μικρής ανυπακοής διαμορφώνει κοινωνικές συνειδήσεις και οδηγεί σε βαθύτερη πνευματική κρίση.

Στη ζωή των ανθρώπων και των κοινωνιών, το κακό δεν εμφανίζεται πάντοτε με θεαματικό και βίαιο τρόπο. Πολύ συχνότερα εισέρχεται αθόρυβα, μέσα από μικρές καθημερινές αποκλίσεις, οι οποίες παρουσιάζονται ως ασήμαντες, ως έξυπνες παρακάμψεις ή ακόμη και ως κατορθώματα. Η μικρή παραβατικότητα, όταν επαναλαμβάνεται, όταν προβάλλεται χωρίς μετάνοια και όταν μεταδίδεται ως φυσιολογική συμπεριφορά, αποκτά διαχρονικά δύναμη πολύ μεγαλύτερη από ό,τι φαίνεται αρχικά. Δεν αποτελεί πλέον μια απλή προσωπική αδυναμία, αλλά μετατρέπεται σε μηχανισμό διαπαιδαγώγησης ολόκληρων γενεών.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 11η Μαΐου 2026

 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

(Σχόλιο σε βίντεο ραβίνου)

       Πριν λίγες ημέρες ένας ισραηλινός στρατιώτης στο Λίβανο φωτογραφήθηκε από συνάδελφό του να κομματιάζει με μανία και χαιρεκακία άγαλμα του Εσταυρωμένου Χριστού. Η αποτρόπαια είδηση σόκαρε τον χριστιανικό κόσμο, ο οποίος διαπίστωσε για μια ακόμα φορά τα πραγματικά αισθήματα του εβραϊσμού για το θείο πρόσωπο του Θεανθρώπου και Λυτρωτή του κόσμου Χριστού, για τον οποίο, αν και πέρασαν δύο χιλιάδες χρόνια, δεν καταλάγιασε η εχθρότητά του προς Αυτόν και συνεχίζει να μισεί, να εχθρεύεται και να συκοφαντεί Αυτόν, ο Οποίος, σύμφωνα με τον Προφήτη Ησαΐα, «ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Ησ.53,9). Αυτόν ο Οποίος δεν έβλαψε κανέναν, αντίθετα «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας» (Πραξ.10,38). Αυτόν ο Οποίος όλη η ζωή Του ήταν μια διαρκής ευεργεσία για τον λαό Του και χάραξε για ολόκληρη την ανθρωπότητα μια νέα πορεία ζωής, γενόμενος υπόδειγμα αγάπης και ηθικότητας και σύμφωνα με τον Απόστολο Πέτρο, μας άφησε «υπογραμμόν ίνα επακολουθήσητε τοις ίχνεσιν αυτού» (Α΄ Πέτρ.2,21). Καταφρονεί Αυτόν, ο οποίος υπήρξε ο κορυφαίος δάσκαλος του ανθρωπίνου πνεύματος, ώστε και αυτοί οι σύγχρονοί του Ιουδαίοι αναγκάστηκαν να παραδεχτούν και να ομολογήσουν ότι «Ουδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος ως ούτος ο άνθρωπος» (Ιωάν.7, 37-52. 8, 12)! Την εικόνα Αυτού λοιπόν κομμάτιασε ο ισραηλινός στρατιώτης και ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα το ιερόσυλο «κατόρθωμά» του!

Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου: Εβδομαδιαίο πρόγραμμα ακολουθιών

 

Από τη Β΄ Βατικανή στη «Σύνοδο» του Κολυμπαρίου

Αριστερά η Β' Βατικανή Σύνοδος με τους δύο Προέδρους, Πάπα Ιωάννη ΚΣ' και Πάπα Παύλο ΣΤ'. Δεξιά η «Σύνοδος» της Κρήτης και ο ασπασμός του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον Πάπα Φραγκίσκο - Φωτογραφία: ΕΟΔ

Η επίδραση των ρωμαιοκαθολικών προτύπων και η εισαγωγή της «περιεκτικής εκκλησιολογίας» στον ορθόδοξο θεολογικό διάλογο και τις αποφάσεις.

Ο υπ. δρ Δογματικής Βασίλειος Τουλουμτσής συνέδεσε τη σύγχρονη «περιεκτική εκκλησιολογία» με τις αποφάσεις της Β΄ Βατικανής Συνόδου (1962-1965), η οποία αποτέλεσε κεντρικό σημείο αναφοράς για αυτές τις αλλαγές. Υποστήριξε ότι το μοντέλο αυτό επηρέασε και τον σχεδιασμό της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» στο Κολυμπάρι το 2016. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, οι έννοιες του σχίσματος και της αίρεσης φαίνεται να υποχωρούν μπροστά στον όρο «χωρισμένοι αδελφοί».

Ο Πατέρας Ζαχαρίας του Έσσεξ μας μιλάει!!!

Ο Πατέρας Ζαχαρίας του Έσσεξ μας μιλάει

Ερώτηση: Έχει μιλήσει ποτέ ο Πατέρας Σωφρόνιος για την κατάσταση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον σημερινό κόσμο;

Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας: Ο Πατέρας έχει περάσει από όλα τα στάδια της εν Θεώ ζωής: πρώτα ήταν μοναχός σε ένα κοινοτικό μοναστήρι. στη συνέχεια έζησε ως ερημίτης σε μια σπηλιά για 8 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έγινε ο πνευματικός πατέρας πολλών μοναχών στο Άγιο Όρος. στη συνέχεια επέστρεψε στην Ευρώπη, όπου ίδρυσε ένα μοναστήρι του οποίου ήταν ηγούμενος για πολλά χρόνια. τα τελευταία 19 χρόνια από τα 97 χρόνια της ζωής του τα πέρασε συνταξιούχος σε ένα μικρό σπίτι μέσα στο μοναστήρι.

Χωρισμον, σεβασμιωτατοι! (Β΄)

• (Τὴν εὔσημη τούτη ἡμέρα ἀξίζει νὰ θυμηθοῦμε τὴ διδαχὴ τοῦ ἀειμνήστου γέροντος π. Αὐγουστίνου μεταφέροντάς την ἐδῶ μέσα ἀπὸ ἕνα γνωστὸ ἔργο του· εἶνε τὸ τέλος τοῦ βιβλίου Ἐλευθέρα καὶ ζῶσα Ἐκκλησία [Ἀθῆναι 1954-55, σσ. 209-212, σὲ μεταγλώττισι]. Ἐκφράζει τὸν πόνο του γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας καὶ μὲ παρρησία ἀγωνίζεται νὰ ξυπνήσῃ τὶς συνειδήσεις τῶν τότε ποιμένων της ποὺ συγκροτοῦσαν τὴν ἱ. Σύν­ο­δο τῆς Ἱεραρχίας. Πέρασαν βέβαια ἀπὸ τότε 60 χρόνια· μήπως ἆραγε ὁ λόγος του ἔγινε πιὰ ἀνεπίκαιρος καὶ ἀταίριαστος γιὰ τὴν κατάστασι ποὺ ζοῦμε ἐμεῖς σήμερα; Ἂς τὸν ἀκούσουμε.)

Ὤ πῶς κοιμῶνται οἱ ἱεράρχες μας, αὐτοὶ ποὺ κατὰ τὴ χειροτονία τους, μπροστὰ σὲ χιλιάδες λαοῦ, πατώντας ἐπάνω στὸν δικέφαλο ὡρ­κίστηκαν, πὼς θά ᾽νε ἄγρυπνοι φύ­λακες τῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας μας;

Ἡ Πασχάλιος διάστασις τοῦ μυστηρίου τῆς «ὀγδόης ἡμέρας»

Τοῦ κ. Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

  «Ἀναστάσεως ἡμέρα, λαμπρυνθῶμεν λαοί»! Μὲ αὐτὴ τὴν θεσπέσια προτροπὴ ὁ θεορρήμων ὑμνογράφος τοῦ Ὄρθρου τῆς πασχαλινῆς ἀκολουθίας, καλεῖ ἐμᾶς καὶ ὁλόκληρη τὴν κτίση, «οὐρανός τε καὶ γῆ καὶ τὰ καταχθόνια», νὰ ἑορτάσουμε τὸ ὑπέρλαμπρο καὶ κοσμοσωτήριο γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας. Νὰ συμμετάσχουμε στὸ εὐφρόσυνο συμπόσιο τῆς πίστεως. Νὰ πανηγυρίσουμε τὰ λαμπρὰ ἐπινίκια τῆς μεγαλύτερης νίκης ὅλων τῶν ἐποχῶν, κατὰ τοῦ προαιώνιου ὀλετήρα μας Σατανᾶ, τῆς κατάργησης τοῦ Ἅδου, τοῦ φρικώδους σκοτεινοῦ βασιλείου του καὶ τὴν  νέκρωση τοῦ θανάτου ἀπὸ τὸν Μέγα Τροπαιοῦχο τοῦ Πάσχα, τὸν Ἀναστημένο Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

Ὅταν ἐνεργῆ ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ

 Πατερικαί Διδαχαί

  «Θεὶς δὲ τὰ γόνατα ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ· Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη» (Πράξ. ζ΄, 60). (: Ἀφοῦ δὲ ἐγονάτισεν, ἔκραξε μὲ μεγάλην φωνήν, ποὺ ἠκούσθη καὶ ἀπὸ τοὺς φονεῖς του καὶ εἶπε· Κύριε, μὴ λογαριάσῃς εἰς αὐτοὺς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. Καὶ ἀφοῦ εἶπε τοῦτο, ἀπέθανε τὸν εἰρηνικὸν ὕπνον τοῦ θανάτου).

Τί ἀγάπη εἶναι αὐτή! Τὸ ἴδιο δὲν εἶναι μὲ τὸ «ἄφες αὐτοῖς οὐ γὰρ οἴδασι τὶ ποιοῦσι» (Λουκ. 23, 34). Τὸ πιὸ ἀξιόλογο κριτήριο ποὺ διακρίνει τὸν ὀρθόδοξο χριστιανὸ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Κ. Βαθιώτης: Έξαρση εγκληματικότητας: Μάστιγα ή τέχνασμα;

Κατά την συζήτηση που έλαβε χώρα στην εκπομπή ΧΩΡΙΣ ΧΡΩΜΑ του τηλεοπτικού σταθμού ART TV (παρουσιαστής: Γιώργος Βαθιώτης, 6/5/2026) προσπάθησα να αποδείξω ότι η λεγόμενη έξαρση της εγκληματικότητας είναι περισσότερο ένα επικοινωνιακό τέχνασμα των ΜΜΕ παρά μια πραγματική μάστιγα.

Η «έξαρση της εγκληματικότητας» καταγράφεται ήδη σε εφημερίδες του 20ού αιώνα: Από την δεκαετία του 1990 είναι αντιπροσωπευτικό το δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ» της 16ης Ιανουαρίου 1994, όπου η καθηγήτρια εγκληματολογίας Βάσω Αρτινοπούλου σημείωνε ότι ο τρόπος με τον οποίο προβάλλεται από τα ΜΜΕ η βαριά εγκληματικότητα επιφέρει ηθικό πανικό και καλλιεργεί τον φόβο του εγκλήματος.

Χωρισμον, σεβασμιωτατοι! (Α΄)

(Μὲ ἀφορμὴ τὴ μνήμη τῶν ἁγ. πατέρων ἂς ἀκούσουμε τὸν π. Αὐγουστῖνο νὰ ὁμιλῇ γιὰ ἕνα ἀπὸ τοὺς βασικοὺς στόχους τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀγώνων του)

Στὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως πολὺς λόγος γίνεται γιὰ μία ἐξαίσια γυναῖκα, ποὺ ἔνδυμά της ἔχει τὸν ἥλιο, ὑποπόδιο τὴ σελήνη καὶ τὴν κεφαλή της στεφανώνουν δώδεκα ἀστέρια. Ποιά εἶνε ἡ γυναίκα αὐτή, ποὺ ἐμφανίζεται ὡς «σημεῖον μέγα» (Ἀπ. 12,1); Ἡ γυναίκα αὐτὴ εἰκονίζει τὴν Ἐκκλησία. Ἥλιος της εἶνε ὁ Χριστὸς καὶ ἀστέρια της οἱ δώδεκα ἀπόστολοι καὶ οἱ διάδοχοί τους ἅγιοι πατέρες καὶ διδάσκαλοι. Κάτω ἀπ᾽ τὸ φῶς τους ζῇ, κινεῖται, ἐλέγχει, πο­λεμᾷ, νικᾷ, καταπατεῖ τὶς πλάνες καὶ αἱρέσεις, τὴν ἐξουσία τοῦ σκότους, καὶ λαλεῖ μὲ παρ­ρησία τὴν ἀλήθεια ἐνώπιον ἀρχῶν καὶ ἐξουσιῶν τοῦ κόσμου. Αὐτὴ εἶνε ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκ­κλησία, ἡ ἡ­λιοστόλιστη καὶ ἀστεροστεφανωμένη γυναίκα τῆς Ἀποκαλυψεως, ποὺ εἶνε «ὅ­λη καλὴ καὶ μῶμος οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ» (ᾎσμ. 4,7).

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Ἅγιον Ὄρος

Ἀπό τό Ἕνα Βάπτισμα τῆς Ἐκκλησίας στό θεωρούμενο ὡς "κοινό τριαδικό βάπτισμα".

 Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ἀπέναντι στἠ βίαιη προπαγανδιστικὴ προσπάθεια ἀμβλύνσεως τῆς συνειδήσεως τῶν ὀρθοδόξων ὀργάνωσε τὴν Κυριακὴ 3 Μαΐου 2026 καὶ ὥρα 16.30 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο ἡμερίδα μὲ θέμα : Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ke i enosi ton eklision Παῦσον τά σχίσματα τῶν ἐκκλησιῶν... Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων Πολεμικοῦ Μουσείου ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026 - 16.30

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟΣ: ΟΙ ΦΩΤΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΣΛΑΒΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Ο εκχριστιανισμός των Σλαβικών λαών είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα, τόσο για την Εκκλησία, όσο και για την πολιτική ιστορία. Η μεγάλη ομοεθνία των Σλάβων άφησαν πίσω τους το βάρβαρο και ειδωλολατρικό παρελθόν και εντάχτηκαν στον πολιτισμένο κόσμο και το σπουδαιότερο: γνώρισαν τη σώζουσα αλήθεια του Ευαγγελίου, χάρις στους δύο μεγάλους άνδρες, τους αγίους θεσσαλονικείς αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο.

     Έζησαν τον 9^ου αιώνα. Ήταν δύο από τα επτά παιδιά ονομαστής οικογένειας της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας τους Λέων ο δρουγγάριος, ευσεβής άνθρωπος, κατείχε υψηλή στρατιωτική θέση. Φρόντισε να δώσει σπουδαία μόρφωση στα παιδιά του και να τα τοποθετήσει σε ανώτερες κρατικές θέσεις. 

Γιατί λοιπόν μας δόθηκε αυτή η παράλογη ζωή;;

Η αποκάλυψη λέγει για τον Θεό «Ο Θεός αγάπη εστίν», «Ο Θεός φως εστί και σκοτία εν Αυτώ ουκ έστιν ουδεμία» (Α’ Ιωαν. δ’ 8, α’5)

Πόσο δύσκολο είναι για εμάς τους ανθρώπους να το αντιληφθούμε!

Δύσκολο γιατί η ατομική μας ζωή και η ζωή του κόσμου που μας περιβάλλει μάλλον αποδεικνύει το αντίθετο.

Πραγματικά ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, αν όλοι σχεδόν σαν φτάνουν στο τέλος της ζωής τους φωνάζουν με πίκρα καρδιάς μαζί με τον Ιώβ:

«Αι ημέραι μου παρήλθον εν βρόμω, ερράγη δε τα άρθρα της καρδίας μου, άδης μου ο οίκος…Πού ουν έτι εστίν η ελπίς;;», κι αυτό που μυστικά αλλά με δύναμη ζητούσε η καρδιά μου από τα νιάτα της «τις όψεται»;; (Ιώβ ιζ’ 11-15)

Μιά ἀγρότισσα, ὕστερα ἀπό μιά ὁλόκληρη μέρα σκληρῆς δουλειᾶς...

 «Μιά ἀγρότισσα, ὕστερα ἀπό μιά ὁλόκληρη μέρα σκληρῆς δουλειᾶς, ἔβαλε μπροστά στούς ἄντρες τοῦ σπιτιοῦ, ὅταν κάθησαν γιά φαγητό, μιά ἀγκαλιά ἄχυρα. Ὅταν ἐκεῖνοι ἀγανακτισμένοι τή ρώτησαν ἄν εἶχε τρελλαθῆ, τούς ἀπάντησε:

Πῶς νὰ λέμε τὴν Εὐχή;

Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναγνωστόπουλος Στέφανος 

Ὁ πλέον συνηθισμένος τρόπος εἶναι νὰ λέμε τὴν Εὐχή, εἶτε προφορικὰ εἶτε ψιθυριστὰ εἶτε ἀπὸ μέσα μας μὲ τὸν ἐνδιάθετο λόγο, παντοῦ καὶ πάντοτε. Έτσι, στὴ δουλειά, στὸ σπίτι, στὸ δρόμο λέμε: “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”. Ὅταν τρῶμε, ὅταν περπατᾶμε καί, εἰδικότερα, ὅταν βρισκόμαστε μέσα στὸ ναό: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”.

Τὸν πρῶτο καιρὸ, πρέπει νὰ λέμε τὴν Εὐχὴ προφορικά, μὲ τὸ στόμα ψιθυριστά, σεμνὰ καὶ ταπεινὰ καὶ μάλιστα, ὅσο μποροῦμε συχνότερα:

Ο Θεός είναι σκληρός μόνο απέναντι στην επίμονη αμετανοησία και το θράσος αυτής.

Πόσο παράλογος αυτός ο τόσο συνήθης, στις δήθεν απαλλαγμένες από σκοταδισμούς κοινωνίες μας, χαρακτηρισμός του βιβλικού Θεού ως ‘σαδιστή τιμωρού’!

Τι θα προτιμούσαμε δηλαδή; Έναν κόσμο όπου οι αυθαιρεσίες και αδικίες των ισχυρών της γης (οι οποίοι έχουν τα μέσα να διαφεύγουν του ανθρώπινου νόμου) να παραμένουν χωρίς την δέουσα απάντηση;
Αλήθεια, θα μας άρεσε να ζούμε σε μια τέτοια συνθήκη υπάρξεως; Σε μια συνθήκη όπου οι λογής δόλιοι που πιάνουν πόστα ισχύος στον κόσμο (και καθίστανται, έτσι, άτρωτοι στα όποια ανθρώπινα μέτρα απόδοσης δικαιοσύνης), θα φεύγουν από τον κόσμο εδώ χωρίς να υφίστανται καμιά συνέπεια για την σκληροκαρδία τους;

Από τον Αμερικανό αναζητητή της αλήθειας στο δρόμο της δοξολογίας της εκκλησίας

Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ. Φωτογραφία: ΕΟΔ

 

10 γεγονότα για τη ζωή του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ.

Με την ευκαιρία των προετοιμασιών για την αγιοκατάταξη του Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ, την οποία ευλογεί η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εκτός Ρωσίας, η ΕΟΔ Γερμανίας δημοσιεύει ορισμένα στοιχεία για έναν από τους πιο γνωστούς Ορθόδοξους συγγραφείς του 20ού αιώνα στον αγγλόφωνο κόσμο, καθώς και αρκετές από τις δηλώσεις του σε γερμανική μετάφραση. Η ζωή του ήταν το ταξίδι ενός ανθρώπου που έψαξε για πολύ καιρό, αμφέβαλλε, μελέτησε και πάλεψε - και τελικά βρήκε στην Ορθοδοξία εκείνη την αλήθεια στην οποία αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του στην προσευχή, τον μοναχισμό και την υπηρεσία στην Εκκλησία.

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος φαντασιώνεται παγκόσμιον γεωπολιτικὴν ἰσχύν, ἀντὶ νὰ γαληνεύση τὴν σπαρασσομένην Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου.

Διαπλεκόμενα συμφέροντα καὶ πιέσεις καθορίζουν τὰ κριτήρια εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;

Οἱ Μητροπολῖται οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν μὲ τὴν ψῆφον τους εἰς τὴν ἐκδίωξιν τοῦ Τυχικοῦ,

θὰ ἀναλάβουν πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ἤ θὰ παραμείνουν ἁπλὰ εἰς μίαν διαφωνίαν;

Περὶ τοῦ Τρισαγίου Ὕμνου*

Τοῦ κ. Παντελεήμονος Τομάζου, ὑπ. Διδάκτ. Δογματικῆς Θεολογίας

 Ὁ Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνὸς ξεκινᾶ τὸ ἔργο του ἀναφέροντας ὅτι ὅλα τὰ πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδας εἶναι ἕνας Θεὸς καὶ Κύριος (25CD). Ὁ κατεξοχὴν Θεὸς δὲν ταυτίζεται μὲ τὸν Πατέρα, ὅπως ὑποστηρίζουν ὁ Ἰ. Ζηζιούλας, ὁ Χρ. Γιανναρᾶς καὶ ἀρκετοὶ ρωμαιοκαθολικοὶ θεολόγοι τῆς Δεύτερης Συνόδου τοῦ Βατικανοῦ (Rahner, Kasper).

  Ἡ οὐσία περιέχει τὶς ὑποστάσεις καὶ ὄχι τὸ ἀντίστροφο, δηλαδὴ εἶναι περιέχουσα (25D–28A). Τὸ πρόσωπο καλεῖται περιεχόμενο καὶ ὄχι ἡ οὐσία. Ὁ Νικόλαος Ματσούκας ἀντιστρέφει αὐτοὺς τοὺς ὅρους, ἐπηρεασμένος προφανῶς ἀπὸ τὸν ὑπαρξισμό, θεωρώντας ὅτι ἡ οὐσία εἶναι περιεχόμενο καὶ ὄχι περιέχουσα. Πρόκειται γιὰ μία νέα ὀντολογία ἄγνωστη στοὺς Πατέρες. Γιὰ αὐτούς, τὸ πρόσωπο δὲν εἶναι τὸ θεμέλιο τοῦ εἶναι, ἀλλὰ ἁπλῶς ἡ ἔκφρασή του. Τὸ πρόσωπο ἢ ἡ ὑπόσταση εἶναι ἡ οὐσία μαζὶ μὲ τὸ κάθε ὑποστατικὸ ἰδίωμα:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (10-05-2026)

Χριστιανοί ἀπό συνήθεια; 

Ὁ συγκλονιστικός διάλογος τοῦ Χριστοῦ μέ τήν Σαμαρείτιδα εἶναι ἀποκαλυπτικός καθώς περιλαμβάνει τίς θεμελιώδεις ἀλήθειες τῆς Πίστης μας. Μιά γυναίκα μειωμένης ἠθικῆς ἐπιδόσεως, τόλμησε καί ρώτησε τόν Κύριο τόσο γιά τόν τόπο ἀληθινῆς λατρείας τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί γιά τήν προσδοκία τῆς ἔλευσης τοῦ Μεσσία.

Ὁ Κύριος —καθώς δέν ἀποστρέφεται κανέναν ἐκτός ἀπό τήν ἁμαρτία— παραδέχθηκε τήν συνομιλία μιᾶς γυναίκας, πού Ἐκεῖνος γνώριζε πολύ καλά τίς ἠθικές ἐκτροπές της. Κί ὅμως, ὄχι μόνον τήν ἀνέχθηκε, ἀλλά καί τήν προκάλεσε σέ διάλογο μέ τήν αἴτησή Του γιά νερό.

ΤΑΤΟΥΑΖ.

   

Ἥρωας ἀντιστάσεως...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Ἅγιον Ὄρος

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΙΜΩΝ Ο ΚΑΝΑΝΙΤΗΣ Ή ΖΗΛΩΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΣ Θεολόγος – Καθηγητής

      Οι Άγιοι Απόστολοι τυγχάνουν ιδιαίτερης τιμής από την Εκκλησία μας, διότι είχαν την υπέρτατη ευλογία από το Θεό να επιλεγούν και να γίνουν μαθητές του Χριστού. Να δουν και να ζήσουν τα θαύματά Του και να ακούσουν το κήρυγμα της σωτηρίας του κόσμου. Κι ακόμα διότι υπήρξαν οι πρώτοι συνεχιστές του έργου Του. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος απόστολος Σίμων, ο επονομαζόμενος Καναναίος, ή Κανανίτης, ή Ζηλωτής.

     Το όνομά του αναφέρεται στα λεγόμενα συνοπτικά Ευαγγέλια, ήτοι: του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά και στις Πράξεις των Αποστόλων.  Στους καταλόγους του Ματθαίου και του Μάρκου κατατάσσεται ενδέκατος στη σειρά, και στον κατάλογο του Λουκά ένατος και τέλος στις Πράξεις ενδέκατος.  Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι ο Ναθαναήλ, ο οποίος αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννου και κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι ο Βαρθολομαίος. Αυτό το συμπεραίνουν από την προσωνυμία του Ζηλωτής, στον οποίο ταιριάζουν τα λόγια του Κυρίου: «Ίδε αληθώς Ισραηλίτης, εν ώ δόλος ουκ εστί» (Ιωάν.1,48). Όπως είναι γνωστό ο Ναθαναήλ ομολόγησε ευθαρσώς στο Χριστό: «ραββί, συ ει ο υιός του Θεού, συ ει ο βασιλεὺς του Ισραήλ» (Ιωάν.1,50). Αυτά αν πρόκειται για τον Σίμωνα.

Τήν ἐγκύκλιο τήν διάβασα ἐγώ, διότι ὁ γέροντας οὔτε νά τή διαβάσει δέν δέχτηκε, καί ἂς ἦταν καί ζηλωτής!

Τὴν ἐγκύκλιο τὴν διάβασα ἐγώ, διότι ὁ γέροντας οὔτε νὰ τὴ διαβάσει δὲν δέχτηκε, καὶ ἂς ἦταν καὶ ζηλωτής!
Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔγραφε καὶ τὰ ἀκόλουθα:
«ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν Νεοημερολογιτῶν τελούμενα Μυστήρια, ὡς σχισματικῶν ὄντων τούτων, στεροῦνται τῆς Ἁγιαστικῆς χάριτος.
Ὠσαῦτος οὐδένα Νεοημερολογίτην δέον νὰ δέχεσθε εἰς τοὺς Κόλπους τῆς καθ’ ἠμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ ἐξυπηρετεῖτε τοῦτον, ἄνευ προηγούμενης ὁμολογίας δὶ’ ἢς νὰ καταδικάζη οὗτος τὴν καινοτομίαν τῶν Νεοημερολογιτῶν καὶ νὰ κηρύσση τὴν Ἐκκλησίαν τούτων σχισματικήν. Προκειμένου δὲ περὶ βαπτισθέντων ὑπὸ τῶν καινοτόμων νὰ Μυρώνωνται διὰ Ἁγίου Μύρου ὀρθοδόξου προελεύσεως, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐν ἀφθονία παρ’ ἠμίν…»

Ἡ πονηρή καί ὕπουλη ἀντίληψη ἡ ὁποία λέει "μήν ἀγγίξεις παπά..." , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ πονηρή καί ὕπουλη ἀντίληψη ἡ ὁποία λέει "μήν ἀγγίξεις παπά..." , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Έγκυψον τοις τάφοις... ει δυνήση διακρίναι...

 (Μεγάλου Βασιλείου, Περί θανάτου, Λόγ. ια'3 PG 32, 1261B)

«Έγκυψον τοις τάφοις (σκύψε μέσα στους τάφους), ει δυνήση (εάν μπορέσεις) διακρίναι τις ο οικέτης (ποιός είναι ο υπηρέτης) και τις ο δεσπότης (ο κύριος), τις ο πτωχός και τις ο πλούσιος. Διάκρινον, ει τις σοι δύναμις (ξεχώρισε, εάν σου είναι δυνατόν), τον δέσμιον από του βασιλέως, τον ισχυρόν» από τον αδύνατο,«τον ευπρεπή από του δυσειδούς» (τον ωραίο από τον άσχημο)

«ΕΘΑΥΜΑΣΑΝ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΕΛΑΛΕΙ»

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Η πέμπτη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη σε μια σημαντική γυναίκα της Καινής Διαθήκης, στην αγία Φωτεινή τη Σαμαρείτιδα. Αυτή η γυναίκα, ούσα αμαρτωλή και «αιρετική» (κατά τους Ιουδαίους), αξιώθηκε να γίνει συζητητής του Κυρίου, ο Οποίος της αποκάλυψε ύψιστες αλήθειες, τις οποίες δεν είχε αποκαλύψει, εισέτι, ούτε στους μαθητές Του.

      Η Σαμάρεια ήταν πόλη, αλλά και ονομασία περιοχής, στα βορειοανατολικά της Παλαιστίνης. Απείχε περί τα 45 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ και είχε ιδρυθεί από τον βασιλιά Αμβρί, τον 10^ο π. Χ. αιώνα. Καταλήφτηκε πολλές φορές από βασιλείς της Δαμασκού και άλλους από ειδωλολατρικούς λαούς. Τον 2^ο π. Χ. αιώνα καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε από τον Ρωμαίο ανθύπατο Γυβίνιο και τον Ηρώδη το Μέγα και γι’ αυτό είχε μετονομαστεί σε Σεβάστεια ή Σεβαστή, προς τιμήν του Καίσαρος. Εκτός από την πόλη Σαμάρεια στην περιφέρεια της Σαμάρειας υπήρχαν και άλλες πόλεις όπως η Καισάρεια και η Συχέμ, όπου βρισκόταν ένα σημαντικό μνημείο για τους Ισραηλίτες, το φρέαρ του πατριάρχη Ιακώβ, το οποίο άνοιξε για να ποτίσει την οικογένειά του και τα ποίμνιά του. Οι Σαμαρείτες ήταν ισραηλιτικής καταγωγής, αλλά, λόγω των ιστορικών περιπετειών,  αποκόπηκαν ενωρίς από τις υπόλοιπες φυλές. Λόγω ότι είχαν αναμειχθεί με τους ειδωλολάτρες, είχαν υιοθετήσει πολλές από τις συνήθειες τους και κατά συνέπεια είχαν διαφοροποιηθεί κυρίως από τους Ιουδαίους, οι οποίοι τους μισούσαν και τους αποστρέφονταν με βδελυγμία. Κύριο χαρακτηριστικό των Σαμαρειτών ήταν ότι είχαν μεταθέσει την ιερότητα του ναού της Ιερουσαλήμ στο όρος Γαριζίν, όπου πίστευαν ότι κατοικεί ο Θεός και προσέτρεχαν εκεί να προσευχηθούν.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς απαντά σε Ραβίνο: «Ο Ιησούς είναι ο αληθινός Μεσσίας» (Οπτικοακουστικό υλικό)

 

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς απαντά σε Ραβίνο: «Ο Ιησούς είναι ο αληθινός Μεσσίας»

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ ομιλεί με θέμα: "Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ".

Δείτε το βίντεο του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, που αποτελεί σχόλιο - απάντηση σε βίντεο Ραβίνου.

Ισραηλινός, γιος Εβραίου Ραβίνου, χειροτονήθηκε Διάκονος στην Καλαμπάκα

ΦΩΤΟ: web

Είναι ο Μοναχός Θεόκλητος, αδελφός της Ιεράς Μονής Βαρλαάμ Μετεώρων

Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και τη συμμετοχή πλήθους πιστών από την Καλαμπάκα και την ευρύτερη περιοχή των Τρικάλων, τελέστηκε το πρωί της Κυριακής, 3 Μαΐου, λαμπρό Αρχιερατικό Συλλείτουργο για την εορτή των Οσίων Μετεωριτών Πατέρων, το οποίο επισφραγίστηκε από μια ιδιαίτερα συγκινητική χειροτονία.

Των λατρευτικών συνάξεων, που ξεκίνησαν από νωρίς το πρωί με την ακολουθία του Όρθρου, προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος. Μαζί του συλλειτούργησαν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κνωσού κ. Μεθόδιος και ο επιχώριος Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Θεόκλητος, πλαισιούμενοι από κληρικούς που προσήλθαν για να τιμήσουν τη μεγάλη αυτή ημέρα.

Η βαπτισματική Εκκλησιολογία ως βάση του διαχριστιανικού οικουμενισμού

Δείτε ολόκληρη την ομιλία του Βασιλείου Τουλουμτσή στην Ημερίδα του Πολεμικού Μουσείου - φωτογραφία: ΕΟΔ

Από το Ένα Βάπτισμα της Εκκλησίας στο θεωρούμενο ως “κοινό τριαδικό βάπτισμα” - Η αποκαλυπτική Εισήγηση του υπ. δρ Δογματικής Βασιλείου Τουλουμτσή στην Ημερίδα για τον Οικουμενισμό.

Από το Ένα Βάπτισμα της Εκκλησίας στο θεωρούμενο ως “κοινό τριαδικό βάπτισμα”. Η βαπτισματική Εκκλησιολογία ως βάση του διαχριστιανικού οικουμενισμού

ΕΠΜ ΗΜΕΡΙΔΑ 03.05.2026 ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ: Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν

 Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν. Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ἀπέναντι σ΄αὐτὴ τἠ βίαιη προπαγανδιστικὴ προσπάθεια ἀμβλύνσεως τῆς συνειδήσεως τῶν ὀρθοδόξων ὀργανώνει τὴν Κυριακὴ 3 Μαΐου καὶ ὥρα 16.30 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο ἡμερίδα μὲ θέμα : Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν Παῦσον τά σχίσματα τῶν ἐκκλησιῶν... Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων Πολεμικοῦ Μουσείου ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026 - 16.30

Το ξέρετε ότι υπάρχουν συγγενείς που τσακώνονται για τη Θεία Κοινωνία στα νοσοκομεία ή αν καλέσεις ιερέα;

Το είδαμε να συμβαίνει με έναν τρόπο που σου ραγίζει την καρδιά, πίσω από μια μισόκλειστη κουρτίνα ενός θαλάμου, και ήταν από εκείνες τις σκηνές που σου σφίγγουν το στομάχι περισσότερο και από την ίδια την αρρώστια.

​Δεν ήταν ο πόνος του ασθενούς που έκανε την ατμόσφαιρα ασήκωτη εκείνη τη στιγμή· ήταν η ύβρις των ζωντανών που ξέχασαν τον άνθρωπό τους για να υπερασπιστούν τον εγωισμό τους.

Την υπεράσπιση της αλήθειας την λένε φανατισμό.

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ γέροντος Γρηγορίου (*).

Πρέπει νά προσέξουμε. Πολλά «πιστεύω» ὑπάρχουν, πολλά δόγματα, πολλές θρησκεῖες, πολλές «ἐκκλησίες», ἐνῷ ἡ ἀλήθεια καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί πρέπει κανείς νά καταρτίζεται –εἰδικά σήμερα-, γιά νά γνωρίζει τήν ἀλήθεια, νά ξέρει τήν ἀλήθεια.

Νά, καί σήμερα πολλοί καί ἐγγράμματοι καί λόγιοι λένε «ἦταν σωστό νά χύνονται τόσα αἵματα στήν Εἰκονομαχία στό Βυζάντιο γιά τίς εἰκόνες; Τόσος φανατισμός!».

Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος εἰς Ἱεροσόλυμα

Τοῦ κ. Χρήστου Νικολοπούλου, Δρ. Θεολογίας – Βυζαντινολόγου

“οὐ τοῦτον, προσεκύνησα, τὸν δὲ θεόν, οὗ τὴν ἀρχιερωσύνην οὗτος τετίμηται”

  Ἡ πιὸ σημαντικὴ πηγὴ γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ μεγάλου Ἀλεξ­άνδρου στὰ Ἱεροσόλυμα εἶναι τὸ ἔργο Ἰουδαϊκὴ Ἀρχαιολογία τοῦ Ἰουδαίου ἱστορικοῦ Φλαβίου Ἰωσήπου ἢ Γιωσὲφ μπὲν Ματιτιάχου (37-100 μ.Χ.), τὸ ὁποῖο γράφτηκε τετρακόσια περίπου χρόνια μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Μακεδόνα βασιλιᾶ. Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὸν Ἰώσηπο, ὅταν ὁ Ἀλέξανδρος βρισκόταν στὴν περιοχὴ τῆς Φοινίκης καὶ πολιορκοῦσε τὴν Τύρο ζήτησε προμήθειες ἀπὸ τὸν Ἰουδαῖο ἀρχιερέα Ἰαδδοὺς τῶν Ἱεροσολύμων. Ὁ ἀρχιερέας ἀπάντησε ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι εἶχαν ὁρκιστεῖ “μὴ βαστάζειν ὅπλα κατ’ αὐτοῦ, καὶ τούτους ἕως ἂν ἢ Δαρεῖος ἐν τοῖς ζῶσιν μὴ παραβήσεσθαι φήσαντος” [1]. Ὁ Ἀλέξανδρος ἐξοργίστηκε καὶ ἀπειλοῦσε νὰ στραφεῖ ἐναντίον τοῦ ἀρχιερέα καὶ τῶν Ἰουδαίων. Μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ μῆνες πολιορκίας τῆς Τύρου ἡ πόλη καταλήφθηκε καὶ ὁ Ἀλέξανδρος προχώρησε στὴν πολιορκία τῆς Γάζας. Ἡ πόλη ἔπεσε μετὰ ἀπὸ δύο μῆνες πολιορκίας.

Οι ένοχες απαρχές του ΠΣΕ και ο ρόλος του κεφαλαίου στον Οικουμενισμό

Οι ένοχες απαρχές του ΠΣΕ και ο ρόλος του κεφαλαίου στον Οικουμενισμό - Φωτογραφία: ΕΟΔ

Αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτου - Πώς η χρηματοδότηση των Ροκφέλερ και Μόργκαν διαμόρφωσε την Οικουμενική Κίνηση ως εργαλείο ελέγχου των Εκκλησιών κατά τον 20ο αιώνα.

Ὁ ὕπνος τῆς ἁμαρτίας...

Πηγή: Φῶς ταῖς τρίβοις μου 

Η φωτογραφία του Ιστολογίου

Ἅγιον Ὄρος

Χανταϊός: Μαζική υστερία, σφυγμομέτρηση αντιδράσεων και πανδημικό «deja vu»!

 Το «σίριαλ» με το μολυσμένο κρουαζιερόπλοιο χρησιμοποιείται σαν ψυχολογικό τεστ τρόμου, την ίδια εποχή που... τυχαίνει να προωθούνται πολιτικές ενεργειακών lockdown

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ένα νέο επεισόδιο μαζικής υστερίας ήρθε να προστεθεί στη λίστα τρόμου που μεθοδικά παρατάσσεται στον Τύπο, έπειτα από την πανδημία Covid.

ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Αγίους της Εκκλησίας μας συναντάμε σε όλους τους λαούς και όλες τις φυλές, διότι ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Ακόμα και οι βάρβαρες φυλές ανάδειξαν αγίους. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Χριστόφορος, ο οποίος αξιώθηκε της τιμής του Μεγαλομάρτυρα.

        Καταγόταν από κάποια άγνωστη σε μας ημιβάρβαρη φυλή και το όνομά του ήταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει απόβλητος, αποδοκιμασμένος, αδόκιμος, κολασμένος. Έζησε, κατά πάσα πιθανότητα τον 3^ο μ. Χ. αιώνα, στα χρόνια που αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν Δέκιος (249 - 251), ο γνωστός θρησκομανής, αιμοβόρος και θανάσιμος εχθρός των Χριστιανών, στην βασιλεία του οποίου εγέρθηκε ένας από τους πιο σκληρούς διωγμούς και που βρήκαν τραγικό θάνατο μυριάδες Μάρτυρες της Εκκλησίας μας. Την ίδια χρονική περίοδο ήταν Επίσκοπος στην Αντιόχεια ο άγιος Ιερομάρτυρας Βαβύλας.

Οικουμενισμός και Γεωπολιτική: Το Σχέδιο Μάρσαλ της Θρησκείας

Οικουμενισμός και Γεωπολιτική: Το Σχέδιο Μάρσαλ της Θρησκείας - Φωτογραφία: ΕΟΔ

Πώς το ΠΣΕ εργαλειοποιήθηκε από τις ΗΠΑ για την αμερικανοποίηση της Ευρώπης και την προώθηση των φιλελεύθερων αξιών - Αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτου.

Στην εισήγησή του, ο Μοναχός Παΐσιος Καρεώτης αποκαλύπτει τη στενή σύνδεση της Οικουμενικής Κίνησης με τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Με την ίδρυση του ΠΣΕ το 1948, ταυτόχρονα με την ενεργοποίηση του Σχεδίου Μάρσαλ, η θρησκεία χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός για την ενσωμάτωση της Ευρώπης στις φιλελεύθερες αξίες της αμερικανικής δημοκρατίας.

Άγιος Νικόλαος Νεομάρτυς ο εν Βουνένοις.

20250401

            Τις πρώτες ημέρες του Μαΐου με την ανθισμένη φύση, την πλημμυρισμένη από μυρωδιές λουλουδιών και υπέροχων τριαντάφυλλων και υπό το Φως της Αναστάσεως του Κυρίου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την 9^η του μηνός τρεις μεγάλους Αγίους: τον Χριστοφόρο, τον Προφήτη Ησαΐα και τον Άγιο Νικόλαο τον Νέο ή τον εν Βουνένοις.

          Εις το κείμενο αυτό θα αναφερθούμε, εν συντομία, εις τον βίο και την  παρακαταθήκη του Αγίου Νικολάου του Νέου.

          Ο Νικόλαος γεννήθηκε από γονείς ευλαβείς και ενάρετους στα μέρη της Ανατολής. Από μικρός φανέρωσε την κλίση του προς το αγαθόν, αποφεύγοντας την συναναστροφή με θρασείς συνομηλίκους του και επιδίωκε την συντροφιά ενάρετων ενηλίκων. Η φήμη του ως ενάρετου και αγαθού ανθρώπου έφθασε στα αυτιά του αυτοκράτορα, ο οποίος τον διόρισε Δούκα, αφού πρώτα τον γνώρισε από κοντά. Οι αρμοδιότητες του Νικολάου ήταν να εκπαιδεύει και να διατηρεί τους στρατιώτες του αξιόμαχους. Δεν παρέλειπε να τους μιλάει για τον Χριστό και να διδάσκει την αγάπη και την δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους.

Οικουμενισμός: Το θεολογικό όχημα για την παγκόσμια εκκοσμίκευση

Αποκαλυπτική εισήγηση του Μοναχού Παϊσίου Καρεώτου - Πώς η οικουμενιστική ιδεολογία υποσκάπτει την Ορθόδοξη Παράδοση και το δόγμα.

Ο Μοναχός Παΐσιος Καρεώτης στην εισήγησή του αναλύει τη θεολογική διάσταση του Οικουμενισμού, μιας επικίνδυνης ετεροδιδασκαλίας που σχετικοποιεί την αλήθεια και την αίρεση. Η οικουμενιστική ιδεολογία προωθεί έναν «δογματικό μινιμαλισμό», δηλαδή την ελαχιστοποίηση των δογμάτων της πίστεως, προκειμένου να επιτευχθεί μια τεχνητή ενότητα μεταξύ διαφορετικών ομολογιών.

Με την εξωσωματική γεννιούνται ή χάνονται παιδιά;

Τα χαμένα παιδιά είναι πολλαπλάσια από τα γεννημένα.

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Σύμφωνα με έκθεση⁽¹⁾ που δημοσιεύθηκε την άνοιξη του 2025 από την Εταιρεία Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγικής Τεχνολογίας (SART) των ΗΠΑ, υπάρχει μια σκοτεινή πραγματικότητα που αφορά την εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF): στην προσπάθεια των ενηλίκων να δημιουργηθούν παιδιά, τα περισσότερα από τα παιδιά που δημιουργούνται χρησιμοποιώντας εξωσωματική γονιμοποίηση δεν θα επιβιώσουν.

Η δική μας Γαλάζια Πατρίδα για να ζητάμε....

 

.....και η δική μας είναι και δικαιωματικά και ιστορικά δική μας κι όχι σαν την "Γαλάζια Πατρίδα" των Τούρκων, που δεν έχουν κανένα ιστορικό έρεισμα να την διεκδικούν....