Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη: Με τόσα ντροπιαστικά «ναι», πώς να γιορταστεί το ΟΧΙ;

Πώς συμβαίνει να μην ξεσηκώνεται ο ελληνικός λαός για να προσπαθήσει να διασώσει ό,τι μπορεί ακόμη να διασωθεί;

Εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Οι πρωινοί κανονιοβολισμοί για το ΟΧΙ, καθώς και αργότερα η παρέλαση, το θριαμβευτικό πέταγμα των αεροπλάνων επάνω από την πόλη μας και η πλημμυρισμένη από κόσμο παραλία της Θεσσαλονίκης με έπεισαν ότι οφείλω μια απάντηση στο βασανιστικό ερώτημα που με κατατρέχει τις τελευταίες ημέρες. Διερωτώμαι, δηλαδή, το κατά πόσο έχουμε το δικαίωμα εορτασμού αυτού του ηρωικού ΟΧΙ μετά από τα καταιγιστικά και άκρως αντεθνικά «ναι» των τελευταίων ετών, που επιπλέον μας απειλούν με οριστικό χαμό.

Οἱ Ἱ. Κανόνες ἀποσκοποῦν πρωτίστως εἰς αὐτοκριτικήν!

Τοῦ Πρεσβυτέρου π. Γερασίμου Βουρνᾶ

  Ὁ Γ΄ Κανών τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐκ πρώτης ὄψεως δέν φαίνεται νά σχετίζεται ἄμεσα μέ τήν σύγχρονή μας πραγματικότητα. Ἀποτελεῖ, ἀναμφισβήτητα, μιά ἀσφαλιστική δικλείδα, ἐφόσον ὁρίζει «πᾶσαν ψῆφον γινομένη παρά ἀρχόντων, Ἐπισκόπου, ἤ Πρεσβυτέρου, ἤ Διακόνου» ὡς ἄκυρη. Ἐκτός αὐτοῦ ὅμως, μελετῶντας πιό προσεκτικά τόν ἐν λόγῳ Κανόνα, μποροῦμε νά ἐντοπίσουμε περισσότερες προεκτάσεις. Ἔτσι, σέ αὐτές τίς γραμμές θά ἀσχοληθοῦμε κατά πρῶτον μέ τό πνεῦμα του, πού ἀφορᾶ στόν τρόπο ἀνάδειξης τῶν Κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἐν συνεχείᾳ, θά προβληματιστοῦμε γιά τό κατά πόσο καί πῶς ἀναμειγνύεται ἡ κοσμική ἐξουσία στήν ἐκλογή τῶν Κληρικῶν ἀπό τήν Ἐκκλησία μας, καθώς καί τούς τρόπους ἀντιμετώπισης.

Το νόημα της αμαρτίας κατά την διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας

του † μακαριστοῦ Ἀρχιμ. Δοσιθέου, Ἡγουμένου Μονῆς Τατάρνης,

Οἱ φιλακόλουθοι χριστιανοί συχνά–πυκνά ἀκοῦν στίς ἱερές ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας νά ὁμιλοῦν τά τροπάρια γιά ἁμαρτίες πάσης φύσεως. Ὁμιλοῦν γιά “ραθυμίαν, ἀκηδίαν, ἀσωτίαν, ἀσέλγειαν, ἀπληστίαν” καί πολλές ἄλλες.

Οἱ θεσπέσιοι αὐτοί ὕμνοι ὁμιλοῦν καί γιά τόν Κύριόν μας, ὁ Ὁποῖος πάσχει ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας. Διδάσκουν ὅτι εἶναι ὁ Ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ὅτι ἦλθε νά μᾶς λυτρώση “ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ὑπέρ ἡμῶν κατάρα”.

Κυριακή Ε΄τοῦ Λουκᾶ

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

«Ὑπῆρχε καὶ ἕνας φτωχός, ὀνομαζόμενος Λάζαρος, ὁ ὁποῖος ἤταν ξαπλωμένος κοντὰ στήν πύλη τοῦ πλουσίου γεμάτος πληγὲς καὶ ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει ἀπὸ τὰ ψίχουλα πού ἔπεφταν ἀπὸ τὸ τραπέζι τοῦ πλουσίου, ἀλλὰ καὶ τὰ σκυλιὰ ἔρχονταν καὶ ἔγλειφαν τίς πληγὲς του».(Λουκ. 16, 19-31).
Βλέπετε τὴν πλήρη ἔλλειψη κοινωνίας τοῦ πλουσίου πρὸς τὸν φτωχὸ Λάζαρο; Ὁ πρῶτος παραχόρταινε καθημερινὰ ἀπὸ τὴν τράπεζά του πού ἤταν γεμάτη ἀπὸ παντὸς εἴδους φαγητὰ καὶ πολυτελῆ καρυκεύματα, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει καὶ ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα πράγματα, γιατί ποτέ δέν εἶχε χορτάσει. Ἐκεῖνος ἔλαμπε ἀπὸ τὴν πορφύρα καὶ τὰ μεταξωτά πού φοροῦσε καὶ ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸ ἐξωραϊσμὸ τοῦ εὐρώστου σώματος, ἐνῶ ὁ Λάζαρος εἶχε καὶ τὰ ξεσχισμένα ῥάκη του γεμάτα ἀπὸ βρωμιὰ καὶ δυσωδία, γεμάτος πληγὲς καὶ περιρρεόμενος ἀπὸ πύο. Ἐκεῖνος καθόταν σὲ ψηλὸ θρόνο περικυκλωμένος ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ὑπηρετῶν, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἤταν ξαπλωμένος κάτω στό ἔδαφος κοντὰ στήν πύλη μὴ ἔχοντας κάποιον οὔτε γιά νά ἀπομακρύνει τὰ σκυλιά.

Η Πανελλήνια Ένωση Πολιτών για τα Παιδιά (ΠΕ.Π.Π.) για το ζήτημα του Χάλοουιν στα Σχολεία της Χώρας.

 

Πανελλήνια Ένωση Πολιτών

για τα Παιδιά (ΠΕΠΠ ΑΜΚΕ)

pepp.hellas@gmail.com

Θεσσαλονίκη, 02/11/2026

Αρ. Πρωτ.: 005/Ε26

ΠΡΟΣ:

Διευθύνσεις Εκπαίδευσης

Σχολικές Μονάδες

Τύπο

Θέμα: Το Χάλοουιν στα σχολεία.

Αξιότιμοι/ες κύριοι/ες,

Η ΠΕΠΠ (Πανελλήνια Ένωση Πολιτών για τα Παιδιά) ως Αστική μη Κερδοσκοπική

Εταιρεία (ΑΜΚΕ), και αναγνωρισμένη από το Ελληνικό Κράτος με σκοπούς παρέμβασης σε ζητήματα που αφορούν τις κοινωνίες παιδιών εντός και εκτός σχολικού περιβάλλοντος, τον πολιτισμό, τις τέχνες, την οικογένεια και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, έχει γίνει αποδέκτης πολλών καταγγελιών για διάφορες εορταστικές δράσεις – δρώμενα και (σε κάποια νηπιαγωγεία) ακόμα και εκδηλώσεις σχετικές με το Χάλοουιν (Halloween).

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 2^α Νοεμβρίου 2026

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ

(Προσδοκίες, αδιέξοδα και θεολογικοί προβληματισμοί - Σύντομη αξιολόγηση της ως τώρα πορείας της)

      Η ενότητα των Χριστιανών αποτελεί αναμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της εκκλησιαστικής ζωής. Ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός προσευχήθηκε προς τον Πατέρα «ἵνα πάντες ἓν ὦσιν» (Ιωάν.17,21), αναδεικνύοντας την ενότητα των μαθητών Του ως ουσιώδες στοιχείο της μαρτυρίας τους ενώπιον του κόσμου. Επομένως, η επιθυμία για την υπέρβαση των διαιρέσεων μεταξύ των Χριστιανών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα αδιάφορο ή δευτερεύον για την Εκκλησία. Άλλωστε, οι Άγιοι Πατέρες κατέβαλαν μεγάλους αγώνες για τη διαφύλαξη της εκκλησιαστικής ενότητας, αντιμετωπίζοντας διαχρονικά τις διασπαστικές τάσεις που εκδηλώνονταν στους κόλπους της Εκκλησίας από σχισματικούς και αιρετικούς.

Ο Θεός μάς δίνει περιθώρια χρόνου

Μαρτυρία και διδαχή

01 Νοεμβρίου 2026

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Ποιος θα μπορούσε σ’ αυτόν τον κόσμο να είναι χειρότερα από τον φτωχό Λάζαρο της ευαγγελικής περικοπής (Λουκ. 16:19-31); Πάντως, όσο άσχημα κι αν είναι κανείς, κάποια στιγμή θα τελειώσει η ζωή. Από την άλλη πλευρά, όσο κι αν απολαμβάνει ο πλούσιος, ο οποίος δεν συναισθάνεται την προσωρινότητα της ζωής, τελικά θα έρθει και γι’ αυτόν το τέλος της ζωής του. Η ζωή εδώ είναι προσωρινή. Δεν χρειάζεται να μας το διδάξει ή να μας το τονίσει κανείς. Όλοι γνωρίζουμε ότι δεν έμεινε κανείς εδώ. Το θέμα είναι αν πιστεύουμε.

Ο πνευματικός πατέρας και οι εν Χριστώ αδελφοί

Μαρτυρία και διδαχή

13 Φεβρουαρίου 2017

Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης, Ομότιμος καθηγητής Θεολογικής σχολής ΑΠΘ

Ο Χριστός που αποκαλύπτει στον άνθρωπο το Θεό Πατέρα φανερώνει ταυτόχρονα τη σωστή σχέση του ανθρώπου με το Θεό Πατέρα. Και φανερώνει τη σχέση αυτή όχι μόνο με τη διδασκαλία του, αλλά και με την ίδια την παρουσία του στον κόσμο ως Υιός του Θεού και λυτρωτής των ανθρώπων. Ως Υιός του Θεού είναι αδιάσπαστα ενωμένος με το Θεό Πατέρα: «Εγώ και ο Πατήρ εν εσμέν» (Ιω. 10:30). Έρχεται στον κόσμο, για να εκπληρώσει το θέλημα του Πατέρα (Ιω. 6:38). Και εκπληρώνει το θέλημα του Πατέρα προσφέροντας τον εαυτό του «υπέρ της του κόσμου ζωής» (Ιω. 6:51).

Ἡ ἐργασία τοῦ ἀνθρώπου

Ἡ ἐργασία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι εὐλογημένη καὶ ἀνταποκρίνεται στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Δὲν εἶναι συνέπεια τῆς πτώσεως, ἀφοῦ πρὶν ἀπὸ τὴν πτῶσι «ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο ὅν ἔπλασε καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν» (Γέν. β΄15).

   Ἔτσι προσεταιρίσθηκε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁλόκληρο τὸ σύμπαν καὶ τὸν ἔκανε συνδημιουργό του. Ἀπὸ τότε ὁ ἄνθρωπος βγαίνει τὸ πρωΐ «ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας» (Ψαλμ. 103, 23), στηρίζοντας ἔτσι τὴν δημιουργία τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος «ἕως ἄρτι ἐργάζεται» (Ἰω. ε΄17).

Αν αγαπάς αληθινά κάποιον...

 

«Αν αγαπάς αληθινά κάποιον, του εύχεσαι το απόλυτο καλό:

 τη σωτηρία.»

Άγιος Δημήτριος Στανιλόαε

Τὸ μανιφέστο τῶν μετανοημένων καρδιῶν

 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 2-11-2014.
Ἄν δέν γνώριζα πώς τό κείμενο, πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο, ἀνῆκε στόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ καί τό ἄκουγα ἔτσι, θά ἔλεγα πού κάποιος ἀντιγράφει ἤ κλέβει τώρα τό κομμουνιστικό μανιφέστο τῆς ἐπαναστάσεως τῶν λαῶν κατά τοῦ χυδαίου καπιταλισμοῦ. Ἀλλά δυστυχῶς ἤ εὐτυχῶς δέν εἶναι τά πράγματα ἔτσι καί σίγουρα ὁ Λουκᾶς δέν ἀντέγραψε τόν Μάρξ, πιθανῶς ὁ Μάρξ τόν Λουκᾶ, δέν τό ξέρω αὐτό. Μοιάζει τό κείμενο, γιατί ἔχει ὁμοιότητες. Κάποιοι πλούσιοι, κάποιοι φτωχοί. Ἐδῶ εἶναι δύο προσωπικότητες, πλούσιος καί φτωχός. Καί γίνεται μιά ἀνατροπή. Κάποιοι περνοῦσαν καλά, μετά δέν περνοῦν καλά. Κάποιοι πού δέν περνοῦσαν καλά, περνοῦν καλά. Αὐτή εἶναι ἡ κοσμική προοπτική αὐτοῦ τοῦ μανιφέστου... Πού καλό στίς προοπτικές του, ἀλλά ἀδύνατο στή δυνατότητα νά γίνει θεραπεία. Γιατί ἐδῶ μιλᾶμε στό μανιφέστο γιά ἕνα σύστημα. Ἀλλά τό κείμενο τό εὐαγγελικό ἀρχίζει διαφοροποίηση, μιλάει γιά τά πρόσωπα. Δέν μιλάει γιά τόν πλοῦτο, γιά τή φτώχεια, μιλάει γιά τόν φτωχό καί τόν πλούσιο. Ἄρα ἡ θεραπευτική κρίνεται στά πρόσωπα καί ὄχι στά συστήματα. Πολύ καλή προοπτική νά ἀλλάξει τό σύστημα, ἀλλά χωρίς τά πρόσωπα δέν ἀλλάζει τίποτα. Καί θά δοῦμε ἀκριβῶς αὐτά πού σᾶς λέω τώρα, θά τά επιβεβαιώσουμε ἀπ᾽ τό κείμενο μέσα, ὅπου ἀναλύεται μέ ἕνα μοναδικό τρόπο ἡ προσωπικότητα τοῦ πλουσίου καί τοῦ φτωχοῦ. Καί εἶναι βαθιές οἱ τομές πού γίνονται, πολύ βαθιές θεολογικές, βαθιές θά τολμῶ νά πῶ δηλαδή ψυχολογικές τομές πού ἀναφέρονται στήν προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου.

Ο τελευταίος αυτοκράτορας του Πόντου

Του Θοδωρή Σπηλιώτη 

 

   Σαν σήμερα 1 Νοεμβρίου 1463, μαρτύρησε ο τελευταίος αυτοκράτορας της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας, Δαβίδ Κομνηνός μαζί με τους τρεις γιους του και τον ανιψιό του Αλέξιο. 

 

  Η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, ήταν ένα από τα τρία βυζαντινά κράτη που ιδρύθηκαν μετά από την πρώτη πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Λατίνους το 1204. 

Οι ήρωες πολεμούσαν με χιόνια. Εμείς φοβόμαστε τη βροχή; (Οπτικοακουστικό υλικό)

 

Συγγραφέας: Γρηγόρης Γαλάνης-Δημοσιογράφος

ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΗ

Η βροχή επηρεάζει τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, ενώ η αποχή μαθητών προκαλεί προβληματισμό για τον σεβασμό στην ιστορική μνήμη και τις θυσίες των ηρώων.

Η κακοκαιρία οδηγεί σε ακυρώσεις μαθητικών παρελάσεων σε αρκετές περιοχές της χώρας. Την ίδια ώρα, η εθνική επέτειος επαναφέρει έναν διαφορετικό προβληματισμό: Πόση σημασία δίνουν σήμερα οι οικογένειες στη συμμετοχή των παιδιών στις εκδηλώσεις τιμής για το Έπος του 1940;

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΟΣ, ΟΙ ΒΡΑΧΩΡΙΤΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Άγιοι αναδείχτηκαν από όλες τις κοινωνικές τάξεις και τα επαγγέλματα. Πολλούς αγίους έδωσε και το επάγγελμα των εμπόρων, παρά το γεγονός ότι είναι συνδεδεμένο με την άδικη συχνά αντίληψη ότι το επάγγελμα του εμπόρου είναι συνώνυμο με την κλοπή. Ανάμεσα στους εμπόρους αγίους συγκαταλέγονται και οι Νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος και Ανώνυμος (δεν μας έχει διασωθεί το όνομά του), οι οποίοι μαρτύρησαν στο Βραχώρι (Αγρίνιο) στα 1786).

     Έζησαν κατά τον 18^ο αιώνα και καταγόταν από την Πελοπόννησο και ασκούσαν το επάγγελμα του εμπόρου. Λόγω των εμπορικών τους δραστηριοτήτων, έκαναν συχνά ταξίδια σε όλη την Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Μάλιστα για να διευκολύνουν τις συναλλαγές τους, είχαν μάθει και την αλβανική διάλεκτο. Εικάζεται ότι οι τρεις αυτοί έμποροι ήταν συνεταίροι και είχαν μια μεγάλη εμπορική εταιρεία στην ιδιοκτησία τους, η οποία είχε δραστηριότητες και εκτός της Πελοποννήσου.

Σχολιασμός σχετικὰ μὲ τὴν πτῶσιν τοῦ Σταυροῦ εἰς παπικὸν «ἱερέα»

Τοῦ κ. Περικλέους Ἠλία Νταλιάνη, θεολόγου

  Ὅλοι αὐτοὶ καταρχὴν οἱ ἐκκοσμικευμένοι κληρικοί, δὲν λένε τὴν ἀλήθεια – σχετικὰ μὲ τὴν πτώση τοῦ Ἐσταυρωμένου καὶ τὸν θάνατο τοῦ Λατίνου “ἱερέως” – ὅτι ὁ ἴδιος ἦταν αἱρετικὸς ἱερέας καὶ λειτουργοῦσε μὲ τὴν πλάτη (πρὸς δυσμάς) ἔναντι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἄλλη μία βλασφημία τῶν παπικῶν. Σαφῶς εἶναι λυπηρὸ νὰ φεύγει κάποιος ἄνθρωπος μέσα στὴν αἵρεση.

Ἐκείνη τὴν ὥρα ὁ θανών ἔκανε ὁμιλία καὶ φαίνεται πώς εἶπε ὅτι “δὲν ξέρουμε πότε θὰ φύγουμε ἀπὸ τὴν ζωὴ” καὶ πρόσθεσε, “καὶ πόσο χρόνο θὰ δώσουμε στὸν Θεὸ” (ἂν εἶναι σωστὴ ἡ μετάφραση). Ἂν πράγματι τὸ εἶπε ἔτσι ἦταν βλασφημία, διότι ὁ Θεὸς μᾶς δίνει χρόνο γιὰ νὰ ζήσουμε καὶ ὄχι ἀντίθετα ἐμεῖς στὸν Θεό… τότε ἔπεσε ὁ Σταυρὸς, ἀφοῦ πρῶτα κτύπησε ἡ καμπάνα….

Μία από τις πιο ύπουλες απάτες του εχθρού είναι να μας πείθει ότι αργότερα θα υπάρξει χρόνος για τον Θεό.

Μία από τις πιο ύπουλες απάτες του εχθρού είναι να μας πείθει ότι αργότερα θα υπάρξει χρόνος για τον Θεό.

Μας κρατάει απασχολημένους, μόνο και μόνο για να αναβάλει την προσευχή, τη μετάνοια και τη μεταστροφή της καρδιάς. Έτσι, μέρα με τη μέρα, η ψυχή συνηθίζει να ζει χωρίς τον Θεό, αν και εξακολουθεί να μιλάει γι' Αυτόν.

Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου;

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἱερόν Κελλίον ἁγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 337.
Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀστερίου Ἐπισκόπου Ἀμασείας, ἀπό τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον εἰς τόν πλούσιον καί εἰς τόν Λάζαρον.

«Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος καί ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καί βύσσον».
«Πτωχός δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος».

Εἶναι διπλῆ ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου· δηλώνει ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν μετριοφροσύνην καί τήν ταπεινότητα τοῦ ἤθους.
Δέν ἐπαινεῖται ὁ κατ’ ἀνάγκην πτωχός, ἀλλά θαυμάζεται ἐκεῖνος πού ἔχει καί ἐσωτερικήν μετριοφροσύνην.
Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ Γραφή ἐδῶ μακαρίζει τόν πτωχόν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τούς μόχθους μέ ψυχήν φιλόσοφον, καρτερεῖ δέ μἐ γενναιότητα στίς διάφορες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί δέν καταφεύγει σέ καμμίαν κακουργία γιά νά χαρίσει στήν σάρκα τήν ἀπόλαυση τῆς τρυφῆς.

Το déjà vu της υποτέλειας στις Σάπες Ν. Ροδόπης

Με μια ματιά

Σε ένα επαναλαμβανόμενο πολιτικό déjà vu χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, ο νυν δήμαρχος Μαρωνείας-Σαπών Απόστολος Ιωάννου και ο προκάτοχός του Ντίνος Χαριτόπουλος παρευρέθηκαν εκ νέου στη δεξίωση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής για την επέτειο της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η εικόνα των δύο ανδρών να συνωστίζονται στις προξενικές εκδηλώσεις επιβεβαιώνει τη δομική αδυναμία του τοπικού πολιτικού προσωπικού να απεγκλωβιστεί από τη σφαίρα επιρροής της οδού Ιώνων.

ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

Κυριακή Ε΄ Λουκά (Λουκα 16, 19-31)

ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

AN EIMAΣTE ΠAIΔIA TOY, ΓIATI ΔEN TOY MOIAZOYME;

«Πάτερ Ἀβραάμ… (Λουκ. 16, 24,27,30)

Κάποιος, ἀγαπητοί μου, κινδυνεύει. Βοήθεια! φωνάζει· δὲν τὸν ἀκοῦτε; Μὰ οὔτε ἐγὼ οὔτε σεῖς ἐὰν τρέξουμε δὲ θὰ μπορέσουμε νὰ τοῦ προσφέρουμε κάτι. Ὄχι ἐμεῖς, ἀλλὰ κι αὐτοὶ οἱ ἅγιοι ἂν τρέξουν, δὲν θὰ μπορέσουν νὰ τὸν βοηθήσουν. Φωνάζει κ᾽ ἡ φωνή του ἔρχεται ἀπὸ πολὺ μακριά, ἀπ᾽ τὸν ᾅδῃ. Τὴν ἀγωνιώδη κραυγή του μεταφέρει ὁ «ἀσύρματος», δηλαδὴ τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε.

HALLOWEEN ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΨΥΧΗ

Με ποια εικόνα του θανάτου μεγαλώνουμε τα παιδιά μας;

Κάθε χρόνο, όταν πλησιάζει το Halloween, η συζήτηση συνήθως περιορίζεται στο αν πρόκειται για μια αθώα γιορτή μεταμφίεσης ή αν πίσω της υπάρχουν σκοτεινές θρησκευτικές καταβολές. Θα ήθελα όμως αυτή τη φορά να αφήσω για λίγο αυτή τη συζήτηση στην άκρη και να προσεγγίσω το θέμα από μια διαφορετική πλευρά: από την πλευρά της ψυχολογίας του παιδιού.

Το ερώτημα που με απασχολεί δεν είναι αν ένα παιδί που θα φορέσει μία στολή μάγισσας ή σκελετού θα πάθει κάποιο ψυχολογικό τραύμα. Μια τέτοια θέση θα ήταν υπερβολική και επιστημονικά αδικαιολόγητη. Ούτε κάθε παιδί που παίζει με κάτι τρομακτικό επηρεάζεται αρνητικά. Τα παιδιά χρησιμοποιούν συχνά το παιχνίδι και τη φαντασία ακόμη και για να επεξεργαστούν πράγματα που τα φοβίζουν.

ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΕΝ ΑΙΤΩΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ

     ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγος – Καθηγητής

        Η Αιτωλία χώρα αγιοτόκος, ανέδειξε μεγάλους αγίους, οι οποίοι λαμπρύνουν το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Στη χορεία των Αιτωλοακαρνάνων αγίων ανήκουν και ο Οσιομάρτυρας Ιάκωβος με τους μαθητές του Ιάκωβο το διάκονο και Διονύσιο το μοναχό, οι οποίοι ασκήθηκαν στην ιστορική Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Δερβέκιστας Αιτωλίας. 

      Ο Όσιος Ιάκωβος καταγόταν από τα μέρη της Καστοριάς. Γεννήθηκε στα τέλη του 15^ου αιώνα το χωριό Βοενβονδάδες και καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Από μικρός διακρίνονταν για την ευσέβειά του και τις αρετές του. Αφού μοιράστηκε με τον αδελφό του την μεγάλη περιουσία, που τους άφησαν οι γονείς του, παντρεύτηκε μια σεμνή κόρη από τη Θεσσαλία. Όμως ένας μεγάλος πειρασμός μπήκε στη ζωή του. Ο αδελφός του, λόγω απληστίας, τον φθονούσε και τον κακολογούσε. Έτσι μη μπορώντας να υποφέρει αυτή την κατάσταση, έφυγε από τον τόπο του και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, για να ασχοληθεί με το εμπόριο προβάτων και κρέατος.

Ὁμοιοπαθητική

  Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Β΄ Κορ. 11,13) τονίζει: «…οἱ γάρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ.» (: Καί θέλω νά τούς ἀποκλείσω τό δικαίωμα νά λένε ὅτι εἶναι σάν κι ἐμᾶς, διότι οἱ κήρυκες αὐτοῦ τοῦ εἴδους εἶναι ψευδαπόστολοι, ἐργάτες δόλιοι, πού ὑποκριτικά παίρνουν τό ἐξωτερικό σχῆμα καί τήν ἐξωτερική ἐμφάνιση τῶν ἀποστόλων τοῦ Χριστοῦ. (Β΄ Κορ. 11, 13)

Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΥΙΔ Ο ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου -Καθηγητού

      Ένας από τους πλέον συμπαθείς και δημοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας είναι και ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία. Μάλιστα έχοντας τη φήμη του θαυματουργού, χιλιάδες πιστοί τον ευλαβούνται και τον επικαλούνται  και εκείνος συχνά ανταποκρίνεται, φανερώνοντας τη δύναμη του Θεού, ο οποίος χαριτώνει όσους θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με το δικό Του θέλημα.

      Γεννήθηκε γύρω στα 1490, στη Γαρδενίτσα Φθιώτιδος, απέναντι από την Εύβοια. Ήταν γιός ενάρετου και ευλαβούς ιερέα, ο οποίος φρόντισε να γεμίσει την ψυχή του παιδιού του με βαθιά πίστη στο Θεό και ευλάβεια. Νήπιο ακόμη τον βοηθούσε στις ιερές ακολουθίες, ώστε ο ναός είχε γίνει το δεύτερο σπίτι του. Ο Θεός τον αξίωσε, όντας τριών ετών, να βιώσει μια εξαιρετική πνευματική εμπειρία, η οποία σφράγισε την κατοπινή του ζωή. Μια νύχτα του φανερώθηκε ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και τον οδήγησε σε παρακείμενο ναό, αφιερωμένο στο όνομά του. Έμεινε εκεί όρθιος και ξυπόλυτος για έξι ολόκληρες ημέρες μπροστά στην εικόνα του αγίου, βυθισμένος σε ώριμες για την ηλικία του θεωρήσεις και προβληματισμούς. Έμαθε να αγαπά την προσευχή και την ησυχία. Γι’ αυτό και όταν έφτασε στην εφηβεία, ζήτησε την άδεια από τους γονείς του, αναχώρησε, αναζητώντας πνευματικό πατέρα και πνευματικές εμπειρίες. Πληροφορήθηκε ότι κάποιος ονομαστός ιερομόναχος, ονόματι Ακάκιος, άνθρωπος αρετής και σοφίας,  είχε τη φήμη του ώριμου πνευματικού καθοδηγητή. Πήγε λοιπόν κοντά του και ζήτησε να γίνει υποτακτικός του.

Ο Ιερέας που αποκεφάλισαν οι Γερμανοί, επειδή δεν τον τρυπούσαν οι σφαίρες!

π. Συμεών Δρετουλάκης. Γεννήθηκε στον Οψιγιά Αμαρίου το 1902.
Μετά την επιστροφή του από το μέτωπο, χειροτονήθηκε διάκονος στην Μονή Ασωμάτων και κατόπιν ιερομόναχος. Λίγα χρόνια αργότερα τοποθετήθηκε από την Επισκοπή Λάμπης και Σφακίων εφημέριος στο χωριό Βρύσες (Αμαρίου), τοποθέτηση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το χριστεπώνυμο πλήρωμα. Στις Βρύσες τον βρήκε η Γερμανική Κατοχή.

Ολοζώντανος μεταφέρεται από στόμα σε στόμα ο θρύλος για τον μαρτυρικό θάνατο του Συμεών.
"Οι Γερμανοί έκαιγαν και σκότωναν. Ανάμεσα στα χωριά, ήταν και οι Βρύσες Αμαρίου, που εφημέριος ήταν ο πατήρ Συμεών. Συνέλαβαν αρκετά παλικάρια, μέχρι που έφτασαν στο σπίτι του παπά. Τον πήραν βίαια και τον έκλεισαν στο σχολείο μαζί με τους άλλους.

Το Θαύμα του Πειραιά: Όταν η Ανθρωπιά Νίκησε τα Στούκας

Μαρία Σαββίδου

Μια αληθινή ιστορία από το αρχείο του Εθνικού Αγροτικού Ορφανοτροφείου Αρρένων Ροδόπης (ΕΑΟΑΡ)

Εκείνη την εφιαλτική νύχτα του Απριλίου του 1941, το κούνημα των χεριών μερικών ορφανών παιδιών από τη Ροδόπη σταμάτησε τα όπλα της ισχυρότερης πολεμικής μηχανής του κόσμου

Γράφει η Μαρία Σαββίδου

Ο Οκτώβριος του 1940 βρήκε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Ροδόπης στην Κομοτηνή βυθισμένο στην αβεβαιότητα. Η σχολή, μια πρότυπη γεωργική κοινότητα, φιλοξενούσε ορφανά παιδιά από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Με την κήρυξη του πολέμου και την επικείμενη κάθοδο των δυνάμεων του Άξονα, η μοίρα των παιδιών αυτών άλλαξε δραματικά. Οι καθηγητές επιστρατεύθηκαν για το αλβανικό μέτωπο και η σχολή έκλεισε βίαια. Τα επίσημα αρχεία της καταστράφηκαν ολοσχερώς από τους επερχόμενους Βουλγάρους κατακτητές, σβήνοντας κάθε γραπτό ίχνος της ύπαρξης των μαθητών. Όμως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος ήταν άλλος. Η βρετανική Intelligence Service προειδοποίησε κρυφά τη διεύθυνση της σχολής: υπήρχε οργανωμένο σχέδιο των Βουλγάρων να απαγάγουν τα ορφανά παιδιά και να τα μεταφέρουν στη Βουλγαρία για αναγκαστικό εκβουλγαρισμό.

ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΑ (ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ), ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΜΩΝ ΟΛΕΘΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΣΙΑΝ!

Πωλεῖται ἀντί τριάκοντα ἀργυρίων τοῦ Ἰούδα τό Σινᾶ! 

Μανιφέστον Σινᾶ: Ἱερὰ ἐξέγερσις καὶ ἐπανάστασις τῶν Πατέρων — Ἕτοιμοι πρὸς ἡρωικὸν ἐγκλεισμὸν καὶ αὐτοθυσίαν!

ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΑ (ΑΧΡΙ ΚΑΙΡΟΥ), ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ  ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΜΩΝ ΟΛΕΘΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΣΙΑΝ!

Ἡ πανίερος παρακαταθήκη καὶ αἱ ἐθνικαὶ μειοδοσίαι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας!!!

Ὁ Θεός, ὁ χρόνος καὶ ἡ θεία οἰκονομία

Τοῦ κ. Γεωργίου Καραλῆ, πυρηνικοῦ ἰατροῦ

1. Ἱστορία καὶ θεία οἰκονομία

Ἡ ἱστορία ὡς ἔρευνα τοῦ γίγνεσθαι

  Ἡ λέξη «ἱστορία» γεννήθηκε στὸν ἑλληνικὸ κόσμο. Ἡ ἱστορία δὲν σήμαινε ἀρχικὰ ἁπλῶς τὴν ἀφήγηση γεγονότων τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ τὴν ἔρευνα, τὴν ἀναζήτηση καὶ τὴν προσπάθεια κατανοήσεως ὅσων συνέβησαν. Ὁ Ἡρόδοτος δὲν ἀρκεῖται νὰ ἀφηγηθεῖ τὴ σύγκρουση Ἑλλήνων καὶ Περσῶν, ἀλλὰ ἀναζητεῖ τὰ αἴτια, ἐξετάζει πῶς ὁδηγήθηκαν τὰ πράγματα στὸν πόλεμο καὶ ποιὲς συνέπειες προέκυψαν ἀπὸ αὐτόν. Στὸν Θουκυδίδη αὐτὴ ἡ διάσταση τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας γίνεται ἀκόμη σαφέστερη. Τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι μόνο τί συνέβη, ἀλλὰ γιατί συνέβη. Γιατί ἡ Ἀθήνα καὶ ἡ Σπάρτη, οἱ δύο μεγάλες δυνάμεις τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου, ὁδηγήθηκαν στὸν πόλεμο; Ποιοὶ ἦταν οἱ λόγοι ποὺ προβάλλονταν δημοσίως καὶ ποιὰ ἡ βαθύτερη αἰτία τῆς συγκρούσεως; Γιατί ἐλήφθησαν συγκεκριμένες ἀποφάσεις; Γιατί ὁρισμένες στρατηγικὲς πέτυχαν, ἐνῶ ἄλλες ὁδήγησαν στὴν καταστροφή; Ποιὸν ρόλο διαδραμάτισαν ὁ φόβος, ἡ φιλοδοξία, τὰ πολιτικὰ συμφέροντα καὶ οἱ συσχετισμοὶ δυνάμεων;

Τό θαῦμα τῆς διατηρήσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ

  Στ’ ἀλήθεια, καλοί μου φίλοι, πῶς μπόρεσε μία δράκα ἀνθρώπων, τῶν Ἑλλήνων, νὰ ἐπιζήσει στὴ μακραίωνη ὅσο κανενὸς ἄλλου λαοῦ ἱστορία του, νὰ διασωθεῖ ἀπὸ μύριους ἐχθροὺς λόγῳ καὶ αὐτῆς τῆς γεωγραφικῆς θέσης τῆς Χώρας του, νὰ τοὺς κατατροπώσει ὅλους ἀνεξαιρέτως καὶ ἐπιπλέον νὰ τοὺς φωτίσει, νὰ τοὺς μορφώσει, νὰ τοὺς διδάξει καὶ νὰ ἐπικρατήσει ἀκόμη σ’ αὐτούς;

Είπαν την αθεΐα παραλογισμό και τρέλλα. Είναι σωστό; - Εκδόσεις ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ

Ο Δαυίδ γράφει στους ψαλμούς του: «Είπε άφρων εν τη καρδία αυτού, ουκ εστιν Θεός»! (Ψαλμ. 13,1). Και να γιατί είναι παραλογισμός και αφροσύνη, το να μπορέσει να πει κανείς ότι Θεός δεν υπάρχει…

Όταν αντικρίζουμε έναν ωραίο πίνακα ζωγραφικής, πού πηγαίνει ο νους και η λογική μας; Στα σίγουρα στο ζωγράφο! Το ίδιο και του «αθέου» η λογική. Ποτέ κανένας δεν είπε, πως ο πίνακας αυτός …έτυχε! Όταν τώρα βλέπουμε την άπειρη δημιουργία με το μέγα πλήθος των δημιουργημάτων και την καταπληκτική τους τελειότητα, αμέσως η λογική μας στο Δημιουργό πηγαίνει. Ο «άθεος» στο σημείο αυτό τι κάνει; Βιάζει τη νοημοσύνη και τη λογική του, να τον οδηγήσει σε σοφιστείες, φιλοσοφίες κι ένα σωρό τέτοια, προκειμένου να μη δεχτεί τούτη την αλήθεια. Και οδεύει έτσι στον παραλογισμό, ο πίνακας να έχει οπωσδήποτε δημιουργό, ενώ το Σύμπαν όχι!!!

ΟΙ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

  «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ

ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ

ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ

(+1910-1989)

ΟΙ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

ΥΠΟ MON. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΟΥ

2003

Για τους κακούς λογισμούς και τις σωματικές αρρώστιες

 

Πατερικό ανθολόγιο

29 Οκτωβρίου 2026

Άγιος Διάδοχος

Πειρασμοί

 Όταν νιώθουμε μεγάλη απέχθεια για τις σωματικές αρρώστιες που μας συμβαίνουν, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ψυχή μας είναι ακόμη υποδουλωμένη στις επιθυμίες του σώματος. Γι’ αυτόν τον λόγο ποθεί την υλική καλοπέραση και δεν θέλει να αποχωριστεί τα καλά της ζωής, αλλά και θεωρεί μεγάλη στενοχώρια το ότι δεν μπορεί, εξαιτίας των ασθενειών, να απολαμβάνει τα ωραία της ζωής. Αντίθετα, αν δέχεται ευχαρίστως τις ταλαιπωρίες της αρρώστιας, είναι φανερό ότι δεν βρίσκεται μακριά από τα όρια της απάθειας. Γι’ αυτό τότε και τον θάνατο τον περιμένει με χαρά, γιατί τον θεωρεί αιτία της αληθινής ζωής.

Πάντοτε πρόγραμμα στην ζωή μας. ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ.

Πάντοτε πρόγραμμα στην ζωή μας

Ο Γέροντας μὲ πειθώ μετέφερε σὲ ὅλους μας τὸν ζῆλο, τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ μᾶς συνιστοῦσε νὰ ἔχουμε καθημερινὸ σταθερό πρόγραμμα. Θὰ ἔλεγα ὅτι μᾶς ἐπέβαλε νὰ ἔχουμε πρόγραμμα. 

Δηλαδή, να μὴν περνᾶ ἡ μέρα χωρὶς νὰ γίνεται τὸ ἀπόδειπνό μας,

χωρὶς νὰ γίνεται ἡ πρωϊνή μας προσευχή, οἱ καθημερινές μας ἀκολουθίες τοῦ ὄρθρου, οἱ ἀναγνώσεις τοῦ συναξαρίου τῆς ἡμέρας καὶ τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὁπωσδήποτε. Καὶ πάντα σε κάθε συνάντηση ποὺ εἴχαμε μαζί του, μᾶς ἔδινε καὶ ἕνα βιβλίο πνευματικὸ νὰ διαβάζουμε.

Ἔδινε ἀξία στην μελέτη πνευματικῶν βιβλίων. Αὐτὸ

τὸ πρόγραμμα ἀκολουθοῦσε καὶ ὁ ἴδιος, διότι ὅσο διακονοῦσα κοντά του, πάντα ή ημέρα του ξεκινοῦσε μὲ προσευχή, μὲ μελέτη, μὲ τηλεφωνήματα, μὲ ἐξομολόγηση. Δηλαδή, πάντοτε ὁ χρόνος του ἦταν γεμάτος μὲ πνευματικὴ ἐνασχόληση. Καὶ μοῦ ἔλεγε: